125 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
19.08.2017
Ορφέας | Main Feed
ΜΟΝΟ ΓΥΜΝΟ
Αναζήτηση με tags

«ΜΟΝΟ ΓΥΜΝΟ»: «Εδώ και χρόνια φωνάζουμε για πολλά πράγματα»

Συνέντευξη στον Τάσο Π. Καραντή



Οι «Μόνο Γυμνό», με αφορμή την καινούρια τους δισκογραφική δουλειά, που κυκλοφόρησε πρόσφατα (2014), με τον τίτλο «Δεν είμαστε νούμερα ρε, είμαστε άνθρωποι» μιλούν στο e-orfeas.
Μια ροκ συνέντευξη, για όλα όσα μας τυραννούν  στην Ελλάδα του σήμερα, αλλά, χωρίς, φυσικά, να λείπει, από την κουβέντα το σύγχρονο δισκογραφικό και τραγουδιστικό τοπίο μας.
Το φινάλε της, πάντως, είναι αγωνιστικό κι αισιόδοξο: «Πρέπει να ελπίζουμε και να παλεύουμε για το καλύτερο.»!


Σχεδόν ένας χρόνος πέρασε από την τελευταία σας δισκογραφική δουλειά “Ανοίξτε τις πόρτες” και επιστρέψατε πάλι, πολύ δυνατά, θα έλεγα, κοντά μας, αρχές του 2014, με έναν καινούριο δίσκο, με τον τίτλο “Δεν είμαστε νούμερα ρε, είμαστε Άνθρωποι”. Από το όνομά του και μόνο καταλαβαίνει κάποιος ότι εδώ μέσα υπάρχει κάτι θυμωμένο. Κάτι που θα του ταράξει τα νερά. Τι έχεις να μας πεις για αυτό;

Το «Μόνο Γυμνό», εδώ και χρόνια, “φωνάζει” για πολλά πράγματα από τον πρώτο του κιόλας δίσκο. Και σε ρωτώ: Πως θα μπορούσε να ήταν μια καινούρια μας δισκογραφική δουλειά με όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας; Πόσες φορές όλοι μας δεν έχουμε πει ή δεν έχουμε σκεφτεί αυτή την φράση “ όχι… , δεν είμαστε νούμερα ρε, είμαστε Άνθρωποι”.  Ή, επάνω σε κουβέντες μας, δεν έχουμε πει στον άλλον “Ξύπνα μαλάκα” δε βλέπεις τι γίνετε; ή “Το νου σου”, πρόσεχε ή “Δε θέλει κόπο φίλε μου”, θέλει ψυχή και χώμα. Θέλει στο δρόμο μάθημα, χαστούκι και φιλί”, που είναι και από τους αγαπημένους μου στίχους.

Έχετε κοντά στα 15 χρόνια στο χώρο και θεωρήστε από τα πιο δυναμικά συγκροτήματα της ελληνόφωνης ροκ σκηνής. Το εισπράττεις αυτό;

Μου δίνει μεγάλη χαρά όταν βλέπω  ανθρώπους να απαντούν με τα τραγούδια μας.


Είναι πολύ δύσκολα τα πράγματα και στις απαιτήσεις της καθημερινότητάς μας δυσκολευόμαστε να ανταποκριθούμε. Πιστεύω όλοι μας. Το κόστος όμως μιας δισκογραφικής παραγωγής ξέρουμε ότι είναι υψηλό. Πως καταφέρατε μέσα σε τέσσερις συνεχόμενες σχεδόν  χρονιές να παρουσιάσετε τρεις δίσκους με 13-14 τραγούδια ο καθένας και χωρίς την υποστήριξη καμιάς δισκογραφικής εταιρίας;

Μπορώ να σας πω, με απόλυτη ειλικρίνεια, ότι το κοστολόγιο είναι τραγικά χαμηλό, γιατί απλά τις παραγωγές μας τις κάνουμε μόνοι μας. Και υπάρχουν τρόποι όλες οι μπάντες να μειώσουν το έξοδο αυτό. Μην ξεχνάτε όμως ότι οι 2 τελευταίες μας δισκογραφικές δουλειές κυκλοφόρησαν μόνο διαδυκτιακά. Αυτό αυτομάτως σημαίνει και μηδενικό κόστος από την αναπαραγωγή των cd, η οποία στην προκειμένη περίπτωση δεν ισχύει, καθώς και το ότι γλυτώνεις και το έξοδο του τυπογραφείου το οποίο είναι και το πιο ακριβό, ειδικά  όταν θέλεις να παρουσιάσεις μια σοβαρή και όμορφη δουλειά με ένα περιποιημένο booklet. Εμείς λοιπόν παρουσιάζουμε και δίνουμε την δουλειά μας μέσα από το διαδύκτιο, όπου μπορεί ο καθένας να κατεβάσει όλο τον δίσκο δωρεάν σε μορφή wav ή mp3, κατά προτίμηση δική του, καθώς επίσης και το booklet σε εξαιρετικά καλή ανάλυση έτσι ώστε αν του αρέσει και κάποια εικόνα να μπορεί να την “κατεβάσει” και να την τυπώσει ακόμα,  σε μεγάλες διαστάσεις. Όσον αφορά την υποστήριξη των εταιρειών, δε θέλω να πω τίποτα. Μα τίποτα όμως.


Στίχοι και μουσική του δίσκου;

Δικά μου, αλλά υπάρχουν 2 τραγούδια σε αυτόν τον δίσκο, το “Να είσαι η αγάπη” που την μουσική την έχει γράψει ο συνεργάτης και μέλος του «Μόνο Γυμνό», Νεκτάριος Χριστόπουλος και “Στο εργοστάσιο” όπου οι στίχοι της φίλης μου Άννας Πασχάλη έγιναν η αφορμή να γραφτεί αυτό το όμορφο τραγούδι.


Έχεις και κάποιο τραγούδι, το “Χειμωνιάτικο βράδυ”, που έχεις αφιερωμένο στην Κατερίνα Γώγου.

Εδώ και πολλά χρόνια ήθελα να γράψω κάτι προς τιμήν της. Κάτι που να μου τη θυμίζει. Κάτι απλό και όμορφο. Ένιωθα ότι ήταν υποχρέωσή μου να κάνω κάτι για να τιμήσω αυτόν τον άνθρωπο!


Θα χαρακτήριζες τον δίσκο «Δεν είμαστε νούμερα ρε, είμαστε άνθρωποι» ως την καλύτερη δουλειά που έχετε παρουσιάσει μέχρι τώρα;

Δεν ξέρω. Πιστεύω ότι δουλειά του “καλλιτέχνη” είναι να καταγράφει την εποχή μέσα από τα έργα του. Και μιλάω για την ποίηση, την μουσική, το χορό και το θέατρο. Το ίδιο και τα τραγούδια. Μπορεί αυτός ο δίσκος να έχει την αμεσότητα του λόγου, αλλά πιο πριν υπήρχαν τραγούδια όπως το “Ήθελα να ‘μουν θεός” , το “Κι εγώ ονειρευόμουνα”, το “Ανοίξτε τις πόρτες”,  το “Βουλή θνητών Ελλήνων”, το “Ποια είναι η χαρά;”  και πολλά άλλα, ακόμα και το σατυρικό “Ο ύμνος του παπάρα”, που επιμένουν να είναι επίκαιρα. Είναι σαν να τα έγραψα εχθές. Οι καιροί επιλέγουν.

  



Πιστεύω ότι η ιστορία σας αλλά και η εμπειρία σας πλέον σε αυτόν το χώρο, σας επιτρέπει να πάρετε θέση σε πολλά πράγματα. Ακόμα και σε πολιτικά θέματα. Διατηρείτε όμως και επιμένετε σε ένα χαμηλό προφίλ. Τι έχετε να μας πείτε για αυτό;

Μα και βέβαια έχουμε πάρει θέση. Θα ήταν κουτό κάποιος να ακούει «Μόνο Γυμνό» και να μην καταλαβαίνει την θέση του. Και η θέση μας είναι ότι μπροστά στον Άνθρωπο δεν χωράνε κομματικές κορδέλες. Δεν μπορούμε να μιλάμε για αγάπη και αλληλεγγύη και να βάζουμε ταμπέλα μπροστά. Είναι τραγικά γελοίο να ζητά κάποιος την βοήθειά σου, να μπορείς να του την προσφέρεις, αλλά να μην το κάνεις επειδή υποστηρίζει ή έχει διαφορετική πολιτική φιλοσοφία από εσένα.  Ανοιχτά μυαλά χρειάζονται, διάλογο και καλή διάθεση.


 Πως σας αντιμετωπίζει το κοινό σας;

Τους βλέπω ότι έρχονται να ακούσουν κι αυτό είναι πολύ σπουδαίο για εμάς. Δεν έρχονται απλά για να περάσουν ευχάριστα την ώρα τους ή επειδή παραμυθιάστηκαν από 2-3 καλά λόγια που άκουσαν για την μπάντα. Υπάρχει ουσιαστική επαφή με τον κόσμο.


Κάποια συγκινητική στιγμή στις εμφανίσεις σας;

Όχι πριν πολύ καιρό, παίξαμε σε ένα πολιτιστικό κέντρο, όπου ήρθε και κόσμος μεγάλης ηλικίας. Τελειώνοντας το sound check με το “Βουλή θνητών Ελλήνων” με πιάνει μια γυναίκα, κοντά στα 70 και έντονα συγκινημένη μου λέει:  -Εσύ καλά τα λες, με αυτά τι θα κάνουμε; Και μου δείχνει την εγγονούλα της κοντά 2 ετών, που έπαιζε πιο δίπλα. Ο σύζυγος, παππούς κι αυτός, να κουνάει το κεφάλι του και στην διπλανή καρέκλα η κόρη της έγκυος ξανά. Κάντε κάτι, να μου λέει, εμείς δεν μπορούμε άλλο πλέον. Τι άλλο να κάνουμε; Έλα λοιπόν στη θέση μου. Τι να πω; Τι να απαντήσω; Και μετά μιλάμε για πολιτικές θέσεις; Σε λίγο που θα αρχίσουν να ουρλιάζουν οι άνθρωποι ακόμα και οι θεοί θα κρυφτούν μες στις φωλιές τους.


Έχετε πολύ θετικά σχόλια μέχρι τώρα για την καινούρια σας δουλειά. Πως βλέπετε εσείς την πορεία της;

Σας είπα και πριν. Οι καιροί επιλέγουν. Εγώ προσωπικά περιμένω τη στιγμή που θα σταματήσω να γράφω τέτοια τραγούδια. Ίσως να αργήσει λίγο αλλά αυτό δεν με απασχολεί.


Λίγο ξαφνικό αυτό! Τι εννοείτε;

Εάν ο κόσμος μας ήταν όμορφος και ήρεμος, δε θα περνάγαμε αυτά που περνάμε. Δε θα χρειαζόταν να γράφονται τέτοια τραγούδια. Νομίζω όμως ότι έγινε η αρχή για μια καλύτερη επαφή με τη ζωή μας. Ελπίζω κάποια στιγμή να γράφω μόνο μουσικές από αυτές που κλείνεις τα μάτια και σε ταξιδεύουν σε κόσμους ονειρικά πλασμένους.

Που μπορούμε να βρούμε τον καινούριο σας δίσκο και πως μπορεί να ενημερωθεί κάποιος για τις ερχόμενες εμφανίσεις σας;


Έχουμε κάνει μια συνεργασία με δύο ιντερνετικά ραδιόφωνα όπου μπορείτε να τον κατεβάσετε από εκεί (free download). Το ένα είναι το Crash Radio (Αθήνα) και το άλλο Radio Paris (Θες/νίκη).  Τώρα, στο facebook υπάρχει η επίσημη σελίδα μας ΜΟΝΟ ΓΥΜΝΟ–rock band (official group) που μπορείτε να γίνετε μέλη κάνοντας like και να έχετε όλες τις ενημερώσεις μας από εκεί.

Ευχαριστούμε πολύ για τον χρόνο σας! Σας ευχόμαστε τα καλύτερα!


Κι εγώ σας ευχαριστώ. Πρέπει να ελπίζουμε και να παλεύουμε για το καλύτερο.



Links:

https://www.youtube.com/user/monogymno?feature=watch

https://myspace.com/monogymnorock/music/songs?filter=featured

https://www.facebook.com/groups/monogymno/?fref=ts

https://www.facebook.com/pages/%CE%9C%CE%9F%CE%9D%CE%9F-%CE%93%CE%A5%CE%9C%CE%9D%CE%9F-rock-band-official-group/282556085131657?fref=ts

https://www.youtube.com/watch?v=1Q2-ch256mQ

 
Powered by Tags for Joomla

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Που να σε ταξιδέψω, γυαλιά και λαμαρίνες, γεμίσανε τα χρόνια, με εκτελεσμένους μήνες.
Κώστας Τριπολίτης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

19/8/1936 Δολοφονήθηκε από τις δυνάμεις του δικτάτορα Φράνκο ο Ισπανός λογοτέχνης Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα
20/8/1949 Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη ο τραγουδοποιός Νικόλας Άσιμος

ΤΥΧΑΙΑ TAGS