93 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
26.03.2017
Ορφέας | Main Feed
Κώστας Πατσαλής
Αναζήτηση με tags

ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ / Χρήστος Λεττονός
Γράφει ο Κώστας Πατσαλής


Το 1982 κυκλοφόρησε ένας ιδιαίτερος δίσκος και πολύ σημαντικός που όμως, δυστυχώς, έμεινε στο σκοτάδι. Πρόκειται για το δίσκο «Στρατιωτικά» σε μουσική του Χρήστου Λεττονού (το πραγματικό του όνομα ήταν Χρήστος Λυμπιτσούνης). Το θέμα πολύ συγκεκριμένο και τόσο γνώριμο σε όσους υπηρετήσαμε στο στρατό. Εικόνες, συναισθήματα, σκέψεις, αδιέξοδα… Ο δίσκος κυκλοφόρησε από την εταιρεία «Εναλλάξ». Ο ίδιος ο Λεττονός ερμηνεύει τα τραγούδια του δίσκου και είναι εξαιρετικός. Η φωνή του μεταδίδει όλα τα συναισθήματα των στίχων.  Ο Λεττονός είχε περάσει από τις μπουάτ ως ερμηνευτής, είχε συνεργαστεί με τον Μούτση στην «Τετραλογία», με τον Γιάννη Σπανό στον «Μορμόλη» …. Είναι φανερό ότι είχε αγαπήσει πολύ αυτά τα τραγούδια του δίσκου. Είχε κοπιάσει πολύ να τα κυκλοφορήσει όπως φαίνεται από αυτά που εξιστορεί ο ίδιος στο οπισθόφυλλο του δίσκου.

«1976. Μάρτιος. Οι σχέσεις μου με τις διάφορες μπουάτ τελειώνουν πικρά και οριστικά. 14 Νοεμβρίου. Βράδυ. Στο τραίνο για Σαλονίκη. Μεσάνυχτα στη Θήβα. Βλέπω φαντάρους που κατεβαίνουν φορτωμένοι το σάκο τους και χάνονται στο σκοτάδι. Χιόνι και παγωνιά. Μετάθεση… Το παράθυρο του τραίνου θαμπό. Η αίθουσα αναμονής του σταθμού φωτισμένη. Οι φαντάροι άφαντοι μέσα στη νύχτα… Μακριά από τα σπίτια τους. (Αυτή την τακτική δεν την κατάλαβα ποτέ – ούτε την ατέλειωτη διάρκεια της θητείας άλλωστε). Μια επίσκεψη αργότερα στην Αλεξανδρούπολη. Κάποιος φαντάρος – φίλος απ’ τη Σαλονίκη – μόνος κι άρρωστος στο ΚΙΧΝΕ… Μερικούς μήνες μετά, άλλος φίλος της Σαλονικιώτικης παρέας παρουσιάζεται στην Κόρινθο. Πήγα να τον δω στο πρώτο επισκεπτήριο. Είδα εμένα στις κερκίδες του γηπέδου ανάμεσα σε 4500 φαντάρους να περιμένω και να ελπίζω… 1969. Θλιβερές ιστορίες…

Κάπως έτσι, με τέτοιες αφορμές, ωρίμασε φαίνεται η ιδέα του δίσκου. Όταν το κουβέντιασα με τον συμπατριώτη Λάζαρο Ανδρέου, αυτός ενθουσιάστηκε. Πρόσθεσε και τις δικές του εμπειρίες, κλειστήκαμε στο σπίτι για ένα τετράμηνο και δουλεύαμε. Όταν τελειώσαμε περίσσευαν αρκετά τραγούδια. Παρουσιάζω τα “Στρατιωτικά” στην τότε εταιρεία μου και δεν τα δέχονται. “Πολύ ειδικό θέμα” λένε. “Έλλειψη φαντασίας” λέω γω και δεν επιμένω. Τελειώνω κάποτε μ’ αυτή την εταιρεία, πάω σε άλλη, μου λένε τα ίδια, αλλά μου ζητάνε δυο-τρία τραγούδια απ’ τη σειρά (τα «σουξέ»!...). Δεν δίνω τίποτα…». Είναι φανερό ότι τα «θέλω» της τότε δισκογραφίας ήταν πολύ διαφορετικά από τα τραγούδια αυτού του δίσκου. Ο ίδιος ο δημιουργός όμως δεν «κατέθεσε τα όπλα». Να τι γράφει ό ίδιος στο σημείωμα του δίσκου : «…Τα χρόνια περνάνε, εγώ ζωγραφίζω, αλητεύω στο εξωτερικό και το ’79 επιστρέφω στην Ελλάδα αποφασισμένος να ξαναμπλεχτώ στις θλιβερές καλλιτεχνικές ιστορίες, αλλά ν’ αντέξω αυτή τη φορά! Χτυπάω χιλιάδες πόρτες γραφείων τηλεοπτικών, κινηματογραφικών, θεατρικών, μπουάτ κ.λπ. και περνάω ένα χρόνο περιμένοντας… Μοναδική όαση η μπουάτ Λιόγερμα στη Σαλονίκη, όπου, κάθε χρόνο επί μισό μήνα, παρουσιάζω τα “Στρατιωτικά” και αρέσουν. Το ίδιο συμβαίνει σε τέσσερις συναυλίες στη Λήμνο και στις διάφορες ταβέρνες της Αθήνας που τα τραγουδούσα για γνωστούς και αγνώστους. Πεισμένος πια για τα “Στρατιωτικά” και με 30.000 δραχμές που είχα στο Ταμιευτήριο, μπήκα στο στούντιο, να κάνω επιτέλους τον δίσκο σαν παραγωγός-φίλος με τους μουσικούς και χωρίς άγχος μην και ξεπεράσουμε τις καθορισμένες ώρες παραγωγής και καταστραφώ οικονομικά!... Τα βράδια συνέχιζα να τραγουδώ στο μικροσκοπικό Bar 12, εισπράττοντας τα πολύτιμα μεροκάματα που με βοήθησαν ν’ αρχίσω και να τελειώσω τον δίσκο…». Και μαζί του φίλοι-σύμμαχοι σημαντικοί άνθρωποι του χώρου. Γράφει ο Λεττονός : «…Ο Γιάννης Σπανός – 10 χρόνια αγαπημένος φίλος – προσφέρθηκε να παίξει πιάνο. Ο Σταμάτης Κραουνάκης ενορχήστρωσε με όση άνεση ήθελε στο στούντιο και οι φίλοι μουσικοί στο τέλος δεν ήθελαν καν να πληρωθούν – ίσως επειδή για πρώτη φορά αντιμετωπίστηκαν σαν ανθρώπινα όντα… Περάσαμε 70 αξέχαστες ώρες με καφέδες και ουζάκια και τελειώσαμε έναν δίσκο που απ’ την αρχή είχαμε αγαπήσει. Ο Μανώλης Καβουκλής, τέλος, είχε το θάρρος να αναλάβει την εκτύπωση και προώθησή του. Τους ευχαριστώ όλους». Έτσι, επιτέλους, το 1982 ο δίσκος κυκλοφόρησε! Τα τραγούδια είναι σπάνιας ομορφιάς , αλήθειας κι ευαισθησίας. Τα ακούει κανείς από την αρχή ως το τέλος ως μια ενότητα. Ίσως είναι από τους πιο σημαντικούς δίσκους της ελληνικής δισκογραφίας και συνάμα από τους πιο αδικημένους. Και σήμερα είναι δύσκολο να τον βρει κανείς… Όταν όμως τον βρει είναι σίγουρο ότι θ’ ανακαλύψει σ΄αυτόν ένα υπέροχο μουσικό κόσμο , τον μουσικό κόσμο του Χρήστου Λεττονού. Τριάντα δύο χρόνια μετά ακούγεται σαν να γράφτηκε σήμερα, σαν να μην άλλαξε τίποτα στον στρατό και στους φαντάρους…. Αποτυπώνει με ακρίβεια την αγωνία της κατάταξης, τη αναμονή του πρώτου επισκεπτηρίου, τη μοναξιά της σκοπιάς, την προσμονή της άδειας των γιορτών….

  
 

 


ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ   / Εναλλάξ 1  (1982)


Μουσική: Χρήστος Λεττονός
Ενορχήστρωση & Διεύθυνση : Σταμάτης Κραουνάκης


Πλευρά Α΄
1. Σάλπισμα (στίχοι: Λ.Ανδρέου)
2. Τετάρτη βράδυ (στίχοι: Λ.Ανδρέου)
3. Κατάταξη (στίχοι: Λ.Ανδρέου)
4. Σε θυμάμαι συχνά (μουσική L.Cohen , στίχοι Χρ. Λεττονού)
5. Το πρώτο επισκεπτήριο (στίχοι Χρ.Λεττονού)
6. Πρώτη έξοδος (στίχοι: Λ.Ανδρέου)
7. Γενέθλια στο αναρρωτήριο (στίχοι: Λ.Ανδρέου)
8. Ο λοχίας-Διάλειμμα χαράς (στίχοι: Κ.Βίρβου)


Πλευρά Β’
1. Πρώτη φορά μες στη ζωή (στίχοι: Λ.Ανδρέου)
2. Σκοπιά στη Φλώρινα (στίχοι: Λ.Ανδρέου)
3. Γι’ αυτό λοιπόν (στίχοι: Γιώργου Μαρκόπουλου)
4. Άδεια Χριστουγέννων (στίχοι: Λ.Ανδρέου)
5. Θητεία (στίχοι: Λ.Ανδρέου)
6. Σαν εκδρομή (στίχοι: Λ.Ανδρέου)
7. Πρώτη φορά μες στη ζωή (ορχηστρικό)
Η ζωγραφική του εξωφύλλου είναι του Μιχάλη Γεωργά.


Το τραγούδι «Τετάρτη βράδυ» το πρωτοτραγούδησε η Άλκηστη Πρωτοψάλτη, αλλά ο συνθέτης το επανέφερε στην ενότητα που ανήκε, στα «Στρατιωτικά». Και το τραγούδι «Ο λοχίας» είχε τραγουδηθεί σε παλιότερο δίσκο αλλά και σε αυτή την περίπτωση ο συνθέτης επαναφέρει το τραγούδι στον κύκλο τραγουδιών που ανήκε.  Το «Γι’ αυτό λοιπόν» είχε τραγουδηθεί στο παρελθόν με άλλους στίχους. Γράφει ο συνθέτης γιατί έγινε αυτό : « Οι αρχικοί, οι τωρινοί στίχοι δηλ. δεν ικανοποίησαν τον παραγωγό της τότε εταιρείας μου , επειδή μόνο ο 2ος και ο 4ος στίχος ομοικαταληκτούσαν». Όσο για το «Σε θυμάμαι ξανά» γράφει ο Λεττονός: «Είναι το Chelsea Hotel του Leonard Cohen – πρότυπό μου επί χρόνια. Βρίσκεται στο δίσκο επειδή α) ταιριάζει με το γενικό κλίμα, β) είναι εκπληκτικό τραγούδι, και γ) προαναγγέλλει μελλοντικό μου δίσκο με τραγούδια του». Δυστυχώς, ο δίσκος με τραγούδια του Cohen δεν έγινε ποτέ, ούτε κι άλλος δίσκος από τον Λεττονό…. Τα «Στρατιωτικά» έμελλε να είναι ο τελευταίος του! Ο καλλιτέχνης αποτραβήχτηκε από τα μουσικά δρώμενα της εποχής. Το 1994 είχε κι ένα άδοξο και τραγικό τέλος αφού νεότατος, στα 45 του χρόνια, έπεσε θύμα πυρκαγιάς στο σπίτι του.
Τα «Στρατιωτικά» είναι ένας εξαιρετικός κύκλος τραγουδιών! Ανακαλύψτε τον!

 
Στις 23 Ιουλίου, φέτος, συμπληρώνονται 15 χρόνια από τη «φυγή» της Αλίκης Βουγιουκλάκη! Κι όμως αυτή η καλλιτέχνιδα μας απασχολεί ακόμα κι απ’ ότι φαίνεται θα μας απασχολεί για πολλά χρόνια!... Οι ταινίες της παίζονται από τα κανάλια, πωλούνται από περιοδικά κι εφημερίδες. Γράφονται βιβλία για τη ζωή της, γίνονται εκπομπές με θέμα την καριέρα και τη ζωή της, γυρίζονται σήριαλ… Ο κόσμος θέλει να μαθαίνει για εκείνη, ενδιαφέρεται ακόμα για την Αλίκη «του». Ο μύθος «Αλίκη Βουγιουκλάκη»  καλά κρατεί κι όχι άδικα. Η καριέρα αυτής της γυναίκας υπήρξε τεράστια κι αξεπέραστη! Γνώρισε δόξα κι αναγνώριση που ούτε στο μικρό της δαχτυλάκι δεν μπορούν να την αγγίξουν οι τωρινές σταρλετίτσες… Βέβαια όσο πολύ λατρεύτηκε άλλο τόσο και πολεμήθηκε. Αλλά έτσι γίνεται σε τέτοια μεγέθη. Υπάρχουν -το ίδιο δυνατά- και οι δυο όψεις του νομίσματος!
 
To 1974 κυκλοφόρησε στην Κύπρο ένας δίσκος 33 στροφών με τίτλο «Μαρινέλλα για πάντα».  Ο δίσκος αυτός είναι ιδιαίτερα σπάνιος σήμερα και σχεδόν άγνωστος στην Ελλάδα.  Το 1975 κυκλοφόρησε στην Ελλάδα  δίσκος της Μαρινέλλας με τον ίδιο τίτλο (PHILIPS  9112005) αλλά με άλλα τραγούδια. Τα τραγούδια του δίσκου αυτού προέρχονται από 45άρια της εποχής  αλλά κι από πρόσφατους  (εκείνη την εποχή) μεγάλους  δίσκους  της Μαρινέλλας.
 
Το 1984 κυκλοφόρησε το άλμπουμ  «Το κουτί της Πανδώρας» της Νένας Βενετσάνου. Η Βενετσάνου αποτελεί μια ιδιαίτερη περίπτωση καλλιτέχνη και η πορεία της στο ελληνικό τραγούδι είναι υποδειγματική! Μακριά από εφήμερα σουξέ, εξώφυλλα, showbiz (!) και όλα τα συναφή που μας κατακλύζουν σήμερα είναι αφοσιωμένη στην τέχνη της  και μόνο. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι συνεργάστηκε με τον Χατζιδάκι, τον Θεοδωράκη, τον Μαμαγκάκη και τον Λεοντή! Η φωνή της, μεγαλοπρεπής, λυρική και ιδιαίτερη!
 
Ο Στέλιος Καζαντζίδης, ο Στελάρας  για τους ορκισμένους θαυμαστές του,  «έφυγε» από κοντά μας  το 2001 αφήνοντας  πίσω του πολλά τραγούδια και ένα μύθο αξεπέραστο! Όπως όλα τα φαινόμενα συζητήθηκε σε όλη του τη ζωή. Κάποιοι  προσπάθησαν να τον αναλύσουν, άλλοι να τον βιογραφήσουν, άλλοι να τον αγιοποιήσουν, άλλοι να τον αποκαθηλώσουν από το θρόνο του…  Ό,τι  κι αν προσπάθησαν να κάνουν ο Στέλιος ήταν πάντα ένα βήμα πιο πέρα, άπιαστος, απλησίαστος, όπως όλα τα φαινόμενα. Η φωνή του Καζαντζίδη δεν χρειάζεται συστάσεις ή αναλύσεις. Δεσπόζει και θα δεσπόζει στο πάνθεον των μεγαλύτερων τραγουδιστών του κόσμου!
 
Η Ρένα Κουμιώτη είναι μια μεγάλη γυναικεία φωνή, από τις μεγαλύτερες που έχει βγάλει αυτός ο τόπος!  Εκεί στα τέλη της δεκαετίας του’ 60 την ακούν να τραγουδάει στην μπουάτ «Απανεμιά» ο Λευτέρης Παπαδόπουλος και ο Μάνος Λοΐζος  κι αλλάζει η ζωή της, αφού εκεί της κάνει πρόταση ο Λευτέρης Παπαδόπουλος να τραγουδήσει στο «Δρόμο» σε μουσική του Μίμη Πλέσσα… Το πρώτο τραγούδι που ηχογραφεί είναι το πασίγνωστο σήμερα «Δώσε μου το στόμα σου» (Σαν χελιδονάκι) στο άλμπουμ «Ο δρόμος».  Η φωνή της αμέσως ξεχωρίζει  και τα τραγούδια- επιτυχίες έρχονται το ένα μετά το άλλο. Η Ρένα Κουμιώτη είχε υπογράψει συμβόλαιο με την εταιρία LYRA του Πατσιφά.
 
Τον Οκτώβρη του 1979, κυκλοφόρησε ο πολύ σημαντικός δίσκος «Η Μαρία Φαραντούρη τραγουδάει Μπρεχτ». Οι μουσικές των Κ.Βάιλ, Χ. Άισλερ, Μπ. Μπρεχτ. Η ενορχήστρωση ανήκει στον Χένρυ Κριτσελ, ενώ τη μετάφραση έκανε ο Π. Μάτεσις.
Τα τραγούδια, βέβαια, είναι από θεατρικά έργα του πολύ σημαντικού Μπέρτολτ Μπρεχτ (Όπερα της πεντάρας, Happy end, «Ο Σβέικ στον Β΄Παγκόσμιο πόλεμο» κά) καθώς και από ποιητικές συλλογές του!
 
Μαρινέλλα: Η αυθεντική καλλιτέχνιδα«Η Μαρινέλλα δεν είναι μια τραγουδίστρια καλή ή μέτρια, περίφημη ή σπουδαία. Είναι μια καλλιτέχνις δημιουργός. Έχει όλα τα χαρακτηριστικά αυτού που λέμε μεγάλος στο είδος του…» είπε γι’ αυτήν ο Μάνος Κατράκης δίνοντας τον πιο περιεκτικό ίσως, χαρακτηρισμό αυτής της γυναίκας που λάμπει με το ταλέντο της πενήντα και πλέον χρόνια στο μουσικό γίγνεσθαι της χώρας μας. Η Κυριακή Παπαδοπούλου -όπως είναι το πραγματικό της όνομα- γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Οι γονείς της κατάγονταν από την Κωνσταντινούπολη. Είναι το τέταρτο και νεότερο μέλος της οικογένειας. Μια οικογένεια φτωχή αλλά δεμένη και με αρχές, που τα περισσότερα μέλη της τραγουδούσαν υπέροχα. Η Μαρινέλλα από πολύ μικρή έδειχνε την κλίση της στην καλλιτεχνία. Έστηνε παραστάσεις στο δωμάτιο, στη γειτονιά της ... Συμμετείχε σε παιδικές ραδιοφωνικές εκπομπές. Στα 17 της ακολούθησε ως ηθοποιός το θίασο της Μ. Λωράνς όπου έκανε περιοδεία σε όλη την Ελλάδα. Κάποιο βράδυ αρρωσταίνει η τραγουδίστρια του θιάσου. Η Μαρινέλλα, που ξέρει απ' έξω όλα τα τραγούδια, την αντικαθιστά! Εκείνο το βράδυ γίνεται η μεγάλη αλλαγή, η μεγάλη μεταμόρφωση… Το άστρο της τραγουδίστριας αρχίζει ν’ ανατέλλει.
 
Ό,τι και να πει κανείς για τη φωνή της Τζένης Βάνου είναι λίγο! Η Βάνου (Ευγενία Βραχνού, το πραγματικό της όνομα) σφράγισε με την αξεπέραστη φωνή της  πολλά τραγούδια του ’60 και του ’70. Μούσα του Μίμη Πλέσσα για πολλά χρόνια, τραγούδησε πολλές επιτυχίες του μεγάλου αυτού συνθέτη. «Η έκταση, η χροιά της και η ευαισθησία της φωνής της ήταν φυσικά χαρίσματα κι εγώ στην προσπάθειά μου να υπηρετήσω την ελαφρά μας μουσική είχα βρει το ιδανικό εργαλείο» γράφει-μεταξύ άλλων- ο Μίμης Πλέσσας στο εσώφυλλο της επανέκδοσης σε cd του δίσκου, το 1995.
 
Ένας ακόμα δίσκος που του πρέπει το φως είναι και το LP «Επί σκηνής». Πρόκειται  για έναν πολύ σπάνιο δίσκο που είναι ηχογραφημένος στην πανέμορφη συμπρωτεύουσα και συγκεκριμένα στο Palais de Sport.
 
Τα χρόνια της δικτατορίας πολλοί  καλλιτέχνες αντιστέκονταν με το έργο και τα τραγούδια τους. Το κοινό "μύριζε" αυτές τις παραστάσεις κι έτρεχε...Μια τέτοια παράσταση που έγραψε ιστορία εκείνη την εποχή ήταν η θεατρική παράσταση "ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΜΑΣ ΤΣΙΡΚΟ"  EMI  SCXG 118-119 του Ιάκωβου Καμπανέλλη.
 
1977. Ο συνθέτης Νάσος Παναγιώτου παρουσιάζει το δίσκο "ΗΛΙΕ ΜΕΓΑΛΕ" αφιερωμένο στην Κύπρο που δεινοπαθούσε μετά την εισβολή των Τούρκων (1974)… Ο Νάσος Παναγιώτου  μελοποιεί κύπριους ποιητές  μελοποιεί και απόσπασμα από την «Οδύσσεια» του Ν.Καζαντζάκη (που δίνει και τον τίτλο στο δίσκο) ενώ  διαλέγει για ερμηνευτές τον Αντώνη Καλογιάννη , την ανερχόμενη –τότε- Μαρία Δουράκη τον κύπριο Σταύρο Σιδερά, τη νεαρή Βασιλική Αναστασιάδου  και τη Μαρινέλλα.
 
Ο δίσκος "12 παρά 5" σε μουσική Χρήστου Λεοντή και στίχους Σ.Τσώτου, Τ.Μιχαηλίδη, Π.Γλυκοφρύδη και Γ.Νεγρεπόντη κυκλοφόρησε στις 3 Απριλίου 1971 από την PHILIPS. Τίτλος συμβολικός! Τα μηνύματα των στίχων είναι "καρφιά" για την πολιτική κατάσταση της εποχής ! Τα τραγούδια ερμηνεύουν η Μαρινέλλα (είχαν κάνει μαζί με τον Λεοντή την "Καταχνιά" και την "Ανάσταση ονείρων"), η Β. Σαββίδη και ο Γ. Φωτόπουλος (οι δυο τελευταίοι σε πρώτη εμφάνιση). Ο Λεοντής έχει αναφέρει σε συνεντεύξεις του ότι από τις πολλές αλλαγές των στίχων που του επέβαλε η λογοκρισία της χούντας δεν θυμάται με ποια λόγια, τελικά, μπήκαν στο δίσκο τα τραγούδια! Μάλιστα , ο στιχουργός με το ψευδώνυμο «Μιχαηλίδης», λόγω παρόμοιων προβλημάτων με τη χούντα, δεν είναι άλλος από τον σημαντικό Βαγγέλη Γκούφα. Η δικτατορία της εποχής δεν άφησε να παιχτούν στο ραδιόφωνο τα τραγούδια…
 
«Τα χρόνια της θύελλας» είναι ο τίτλος μίας ελληνικής πολεμικής κινηματογραφικής ταινίας, του 1984, σε σκηνοθεσία και σενάριο Νίκου Τζίμα, και πρωταγωνιστές τους Μάνο Κατράκη, Τίτο Βανδή, Χρήστο Καλαβρούζο, Μιχάλη Σταματάκη, Κατερίνα Κουτρουβίδα, Μενέλαο Ντάφλο κά. Η υπόθεση της ταινίας έχει ως θέμα τη συγκλονιστική περιπέτεια δύο φίλων. Ξεκίνησαν από το έπος του '40 στην Πίνδο, πέρασαν στην Αντίσταση και μετά σύρθηκαν στον Εμφύλιο Πόλεμο και κυνηγήθηκαν Μετεμφυλιακά. Η ιστορία φτάνει μέχρι το 1980.
 
Το 1981 κυκλοφόρησε ο δίσκος "Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ" του Απόστολου Καλδάρα με ερμηνευτή τον Ηλία Κλωναρίδη. Τους στίχους έγραψε ο ίδιος ο συνθέτης καθώς και οι Δ. Ρήτας & Β. Μπουσιώτης.
 
Το 1977 κυκλοφόρησε ένας δίσκος με ερμηνευτή τον Γιάννη Πουλόπουλο. Τίτλος «ΑΓΑΠΑ ΜΕ». Στο δίσκο υπήρχαν τραγούδια σημαντικών δημιουργών όπως του Γιάννη Σπανού, του Λ. Παπαδόπουλου, της Σώτιας Τσώτου, του Γ. Κριμιζάκη αλλά και ένα τραγούδι σε μουσική του ανερχόμενου-τότε-Νίκου Καρβέλα. Μέσα σε αυτά υπήρχαν και δυο τραγούδια ξένα. Επιτυχίες του J. Iglesias. Τους στίχους έγραψε σε αυτά τα τραγούδια ο Πυθαγόρας.
 
Η κινηματογραφική και τηλεοπτική μουσική γεννιέται για να εξυπηρετήσει την εικόνα που υπηρετεί. Κάποιες φορές υπάρχει μόνο όσο διαρκεί η ταινία ή το σήριαλ κι άλλες φορές εξακολουθεί να υπάρχει και μετά, ως αυτοδύναμο μουσικό έργο. Αυτό συναντάται , συνήθως, σε σημαντικούς συνθέτες όπως ο Βασίλης Δημητρίου. Πολλές τέτοιες δουλειές του έκαναν ξεχωριστή καριέρα, με μεγάλη επιτυχία, μάλιστα (Βαμμένα κόκκινα μαλλιά, Πρόβα νυφικού κά).
 
Ο Κώστας Χατζής είναι μια ειδική και μοναχική περίπτωση στο χώρο του ελληνικού τραγουδιού, αλλά πολύ αξιόλογη! Στα πρώτα του βήματα τραγούδησε σε 45άρια ,με την ιδιότυπη φωνή του, Μαρκόπουλο, Ξαρχάκο, Πλέσσα...Έκανε καριέρα στις μπουάτ της Πλάκας και κυρίως στον αγαπημένο του "Σκορπιό". Το ταλέντο του στη σύνθεση το θεωρώ μοναδικό. Μπολιασμένο με ακούσματα από τα ρεμπέτικα , τα λαϊκά, τα δημοτικά και τα τσιγγάνικα μας έδωσε υπέροχα τραγούδια. Η στιχουργός που συνεργάστηκε περισσότερο ήταν η σημαντική Σώτια Τσώτου.
Στις 15 Μαρτίου 1977 , στην μπουάτ "Σκορπιός" ο σπουδαίος ηχολήπτης Γ.Σμυρναίος ηχογράφησε για λογαριασμό της PHILIPS, μια παράσταση του Κ. Χατζή. Το όνομα του τριπλού δίσκου "ΕΛΠΙΔΑ-ΔΑΚΗΣ στου Κ. ΧΑΤΖΗ".

 

Το «Τρίτο Στεφάνι», το έργο που καθιέρωσε τον Κώστα Ταχτσή και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά από το Εθνικό Θέατρο την περίοδο 2009 - 2010, ανεβαίνει για περιορισμένες παραστάσεις στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, από τις 4 Ιανουαρίου του 2012, σε συμπαραγωγή της Ελληνικής Θεαμάτων, του Εθνικού Θεάτρου και του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης. Το «Τρίτο Στεφάνι», σκιαγραφεί με πρωτόγνωρο για την εποχή του τρόπο ένα κομμάτι της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας μέσα από τη ματιά δύο γυναικών, της Νίνας και της Εκάβης. Δύο γυναίκες οικείες, γεμάτες δύναμη και αδυναμίες, ξετυλίγουν μπροστά μας το νήμα της ζωής τους: γάμοι, απιστίες, διαζύγια, θάνατοι, οικονομικές αποτυχίες, οικογενειακά δράματα.

 
Την Τρίτη  4 Ιανουαρίου 2010 και στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης πραγματοποιήθηκε η συνέντευξη τύπου της παράστασης «ΜΑΡΙΝΕΛΛΑ - ΤΟ ΜΙΟΥΖΙΚΑΛ». Η Μαρινέλλα είναι η απόλυτη πρωταγωνίστρια της μουσικής θεατρικής παράστασης «Μαρινέλλα - Το Μιούζικαλ», που μετά τη θριαμβευτική του πορεία στο Παλλάς κάνει πρεμιέρα στο Μέγαρο Μουσικής της Θεσσαλονίκης τον Ιανουάριο του 2011. Ήδη η προπώληση έχει ξεπεράσει τις 10.000 εισιτήρια!
 
Powered by Tags for Joomla

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Οι υπάλληλοι όλοι λιώνουν και τελειώνουν σαν στήλες δύο - δύο μες στα γραφεία.
Κώστας Καρυωτάκης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

Δεν έχουν καταχωρηθεί γεγονότα.

ΤΥΧΑΙΑ TAGS