67 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
26.03.2017
Ορφέας | Main Feed
Θύμιος Λυμπέρης
Αναζήτηση με tags
Κολλάω σε μια κασσέτα - ερωτεύομαι - ένα βινύλιο και αφήνω το τραγούδι, να οδηγεί τη σκέψη μου…
(Σεμέλη Ταγαρά, "Καπνός")
Δεν έχω απογοητευτεί τόσο πολύ, ούτως ώστε να αναπολώ στιγμές του πενταγράμμου του παρελθόντος που θα κάνουν εμένα και όλους τους συμπάσχοντες να νοιώσουμε κάπως ανώτεροι πνευματικά, αλλά στη σύνθετη εποχή μας που έχουμε τα πάντα στη καθημερινότητά μας, εκτός από την μουσική απλότητα, αυτό περιστασιακά επιβάλλεται! Η χρόνια ενασχόλησή μου με το ραδιόφωνο, καθώς και τα στάδια της τεχνολογικής εξέλιξης στον τομέα της αναπαραγωγής του ήχου που έζησα "εκ των έσω" από τις αρχές  της δεκαετίας του ’90 μέχρι και την αλλαγή του αιώνα, με έκαναν να αξιολογήσω την κατάσταση και να καταλήξω στο συμπέρασμα, πως, μετά την παραγκώνιση και εν τέλει κατάργηση του βινυλίου (πικ- απ, μαύροι δίσκοι), καταργήθηκε και η αυθεντικότητα!
 

Ένας δίσκος δύο ακροάσεις

Γράφει ο Θύμιος Λυμπέρης
Δεν σου θυμώνω όμως γιατί,
η αγέννητή μου, η ψυχή, διψούσε για ταξίδια….!

Τεράστιο ήταν το ερωτηματικό που εμφανίστηκε πάνω από το κεφάλι μου, όταν τη χρονιά του 1993 είδα για πρώτη φορά το video clip του τραγουδιού του Αλκίνοου Ιωαννίδη, με τίτλο: Στην αγορά του Αλ Χαλίλι. Μου έκανε εντύπωση αρχικά το ιδιαίτερο της φωνής του, καθώς και το πώς ο νέος ηθοποιός που εμφανιζόταν στη σειρά του Aντέννα "Tα μπακούρια", τραγουδούσε τόσο όμορφα. Όσο περνούσαν οι μέρες, όλο και πιο πολύ τα τραγούδια του Αλκίνοου έπαιζαν στο ραδιόφωνο και σταδιακά, άρχισαν να κατοικούν και στη ψυχή μου. Αγόρασα αυτόν το δίσκο 3,500 δρχ (χρήματα που προήλθαν από μαζεμένο χαρτζηλίκι πολλών ημερών), αλλά ποτέ μου δεν το μετάνοιωσα.
 
Δεν πέρασαν πολλά χρόνια από τότε – μόλις έξι- αλλά ο δίσκος αυτός μοιάζει να έρχεται από το μακρινό νεοελληνικό παρελθόν, από εποχές που η έμπνευση δεν είχε στερέψει και ο κόσμος ανταποκρίνονταν μόνο σε σοβαρά καλλιτεχνικά καλέσματα… ίσως γιατί δημιουργήθηκε με την παλιά συνταγή! Τα άστρα της επίγειας «Μικρής Άρκτου» έδειξαν τον δρόμο σε τρείς ταλαντούχους καλλιτέχνες, που από το βάδισμα στα στενά μονοπάτια της αφετηρίας της ελληνικής δισκογραφίας, βρέθηκαν (τουλάχιστον οι δύο εκ των τριών) να περπατούν σε δρόμους που χάραξαν οι πιο σημαντικοί Έλληνες καλλιτέχνες.
 

Μπορείς να το πεις και ευχή, αλλά μάλλον είναι κατάρα. Θα έλεγα με σιγουριά πως τον τελευταίο χρόνο, ζούμε την εποχή της απογοήτευσης. Με μία ματιά στον κοινωνικό σου περίγυρο, αυτό το αντιλαμβάνεσαι αμέσως. Τις πρωινές ώρες, η εικόνα των ανθρώπων που πηγαίνει στις δουλειές του με αυτό το εμφανές σκύψιμο των ώμων, να φαντάζει λες και κάποιος τους έβαλε ένα αμόνι στον σβέρκο και τους διέταξε να περπατούν. Αλήθεια, έτσι φαίνομαι και εγώ τα πρωινά στα μάτια των άλλων;

 
Θεωρώ ότι οι καλύτερες ραδιοφωνικές εκπομπές – όσες αφορούν το τραγούδι – είναι αυτές που, είτε συνδυάζουν τα τραγούδια και τα σχετικά αφιερώματα, με ιστορικές πληροφορίες και στοιχεία περί αυτών, είτε τα συνδέουν με προσωπικές καθημερινές ιστορίες, είτε, μερικές φορές, παίζονται τα τραγούδια – χωρίς πολλά λόγια – αφήνοντας αυτόν το ρόλο, στους τίτλους και στη σειρά των επιλογών, γιατί το τραγούδι είναι η πιο άμεση μορφή λαϊκής τέχνης, που συντροφεύει την καθημερινότητά μας ή συνδέεται άρρηκτα με την ίδια τη ζωή μας, σε διάφορες χρονικές στιγμές και συγκυρίες.
 
Powered by Tags for Joomla

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Υπερτερεί συντριπτικώς ο πόλεμος.
Γιώργος Σεφέρης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

Δεν έχουν καταχωρηθεί γεγονότα.