115 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
26.04.2017
Ορφέας | Main Feed
Δ
Αναζήτηση με tags

Ο Βαγγέλης Καζαντζής και η Μαρίνα Δακανάλη είναι δύο πολλά υποσχόμενοι εκπρόσωποι της νέας μουσικής καλλιτεχνικής γενιάς. Ο πρώτος, νέος και ταλαντούχος τραγουδοποιός από τη Λαμία, μας συστήθηκε την περασμένη χρονιά με τον πρώτο του δίσκο «Της γης το μυστικό». Έναν ιδιαίτερο δίσκο με τραγούδια σε στίχους του Γιώργου Γκώνια, με τις συμμετοχές του Ψαραντώνη, του Απόστολου Ρίζου και της Μαρίνας Δακανάλη, που δε θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητος. Η δεύτερη, ξεχωριστή ερμηνεύτρια, από τα Ανώγεια της Κρήτης έγινε γνωστή στο ευρύ κοινό τραγουδώντας στο πλάϊ του Σωκράτη Μάλαμα, έχοντας παράλληλα κι άλλες σημαντικές συμμετοχές. Ο δίσκος «Της γης το μυστικό» τους ένωσε καλλιτεχνικά και το φετινό φθινόπωρο τους βρίσκει για δύο εμφανίσεις στον Πυρήνα της οδού Μιχαλακοπούλου, με τραγούδια γνωστά, αλλά και ακυκλοφόρητα, αλλά και αγαπημένες διασκευές του Μάλαμα, του Θανάση Παπακωνσταντίνου, των Χαΐνηδων και άλλων. Με αφορμή αυτές τις εμφανίσεις τους συναντήσαμε και είχαμε μία φιλική και περιεκτική κουβέντα. Η συνέχεια επί σκηνής, στον Πυρήνα, για μία ακόμη βραδιά. Είναι βέβαιο πως για δύο νέους και ταλαντούχους καλλιτέχνες έπεται συνέχεια.

 

Συνθέτης, μουσικός αλλά και εκπαιδευτικός, ο Δημήτρης Δασκαλοθανάσης είναι ένας πολύπλευρος καλλιτέχνης, ο οποίος, παρά την πολύχρονη και πολύ ενδιαφέρουσα πορεία που συνεχίζει να διαγράφει σε Ελλάδα και εξωτερικό, μόλις πριν λίγους μήνες κυκλοφόρησε την παρθενική του δισκογραφική εργασία. Πρόκειται για το άλμπουμ Γεωγραφία, που κυκλοφορεί από την εταιρεία Studio Mythos, και το οποίο περιέχει τραγούδια του σε στίχους της ποιήτριας (και γνωστής στα καθ’ υμάς περισσότερο λόγω των δημοσιογραφικών της ανταποκρίσεων) Ήρας Φελουκατζή, ένα ορχηστρικό κομμάτι, καθώς και τη μελοποίηση ενός σονέτου του William Shakespear. Ερμηνευτές της δουλειάς αυτής είναι οι Κατερίνα Βλάχου, Γιάννης Παλαμίδας και Φένια Παπαδόδημα. Με αφορμή αυτή την κυκλοφορία, ο Δημήτρης Δασκαλοθανάσης μίλησε στον Ορφέα, ανατρέχοντας στο μουσικό παρελθόν του, αποκαλύπτοντας τα σχέδιά του για το μέλλον αλλά και εκθέτοντας τις απόψεις του για θέματα της επικαιρότητας.

 

Όταν ένας καλλιτέχνης πριν την κυκλοφορία του πρώτου του cd έχει στο βιογραφικό του συνεργασίες με μεγάλα ονόματα του τραγουδιού, τότε σίγουρα αξίζει την προσοχή μας. Έτσι, λοιπόν, με αφορμή της έκδοσης του cd του Βαγγέλη Δούβαλη με τίτλο «Το ταξίδι που δεν έγινε» έγινε η παρακάτω συνέντευξη – κουβέντα. Να σημειωθεί πως στα 5 τραγούδια που περιέχει το cd, έχει γράψει τη μουσική ο Φίλιππος Περιστέρης και τους στίχους ο Μιχάλης Μπουρμπούλης κι ο Γρηγόρης Χαλιακόπουλος. Όλα τα τραγούδια είναι μπαλάντες, με καλύτερο όλων την «Προσευχή».

 

Ο Κώστας Δημουλέας έχει μεγάλο παρελθόν στην καλλιτεχνική «φυλή» της χώρας μας. Έχει γράψει μουσική για πάρα πολλά και διαφορετικά είδη πολιτισμού και πριν από λίγο καιρό κυκλοφόρησε το cd «Η κομμώτρια κι ο θάνατος», στο οποίο περιλαμβάνονται 9 τραγούδια με τις φωνές των Σωτηρία Λεονάρδου, Βασίλη Γισδάκη, Παυλίνα Κατσή, Περικλή Μπισκίνη, Κώστα Μπουγιώτη, αλλά και του ίδιου του συνθέτη. Ένας δίσκος με ιδιαίτερα τραγούδια, τα οποία χρειάζεται κανείς να τα ακούσει και 2 και 3 φορές το καθένα προκειμένου να εμπεδώσει το νόημά τους. Ο Κώστας Δημουλέας στη συνέντευξη που ακολουθεί μιλάει για τη μουσική βιομηχανία και για το διαδίκτυο.

 

Το καλοκαίρι του 2011 ο Βαγγέλης Δούβαλης κυκλοφόρησε το cd με τίτλο «Το ταξίδι που δεν έγινε». Τότε, λοιπόν, είχε γίνει μια συνέντευξη για τον ΟΡΦΕΑ, στην οποία ο Δούβαλης συστήθηκε στους αναγνώστες του περιοδικού, αναφέροντας στιγμές από την καλλιτεχνική του πορεία, αλλά δίνοντας και περαιτέρω πληροφορίες για τη ζωή του και τις απόψεις του. Στις 15 Φεβρουαρίου θα εμφανιστεί στο VITAMINA CLUB στο πλαίσιο των καινούριων συναντήσεων του ΟΡΦΕΑ με τη μουσική. Με αφορμή αυτήν του την εμφάνιση, ο Βαγγέλης Δούβαλης μίλησε ξανά στο περιοδικό για όλα αυτά που θα ακούσουμε στις 15 Φεβρουαρίου.

 

Ένας τραγουδιστής προκειμένου να ξεχωρίζει από την υπόλοιπη μουσική κοινωνία θα πρέπει να έχει γενικά ένα καθαρά δικό του καλλιτεχνικό ύφος, αλλά πολύ περισσότερο, ένα απόλυτα δικό του ηχόχρωμα. Ο Χρήστος Δάντης, μπορεί να είναι υπερήφανος για αυτά του τα χαρακτηριστικά, αφού στα τόσα χρόνια που βρίσκεται στο τραγούδι, χροιά σαν τη δική του δεν έχει εμφανιστεί. Με αφορμή την επερχόμενη εμφάνισή του την Κυριακή 22 Ιανουαρίου στο NOIZ, δίνει στον ΟΡΦΕΑ μια συνέντευξη στην οποία αποδεικνύει πως οι αληθινοί καλλιτέχνες έχουν το θάρρος να λένε την άποψή τους χωρίς φόβο και πάθος.

 

Έχουν περάσει 21 χρόνια από τότε που ο Στράτος Διονυσίου έφυγε από τη ζωή. Σήμερα, λοιπόν, οι δυο του γιοι, ο Άγγελος και ο Στέλιος, έχοντας πίσω τους πολλές επιτυχίες ο καθένας, παρουσιάζουν στα ιστορικά «9/8», κάθε Δευτέρα και Τρίτη, ένα αφιέρωμα στα τραγούδια που ερμήνευσε ο πατέρας τους και που όλοι γνωρίζουμε και τραγουδάμε συνέχεια. Με αφορμή αυτήν τους την κίνηση, οι δυο λαϊκοί τραγουδιστές μιλούν στον «Ορφέα» για τον Στράτο, για τη σημερινή κατάσταση στον τομέα της διασκέδασης, αλλά και για τους συνθέτες που δεν πρόλαβαν να συνεργαστούν με τον πατέρα τους.

 

Για το Μάρκο Δεληβοριά τα πολλά λόγια είναι φτώχια. Μία έντιμη και αυθεντική θα έλεγα καλλιτεχνική στάση, μιας και τον πλούτο του ο καλλιτέχνης είναι θεμιτό να τον διαχέει κυρίως μέσα στην τέχνη του. Έτσι, η σύντομη, αλλά καθόλου φτωχή κουβέντα που κάναμε με αφορμή το νέο του δίσκο «Κάτω από τη γη», απλά επιβεβαίωσε την εικόνα high contrast που σχημάτισα γι΄αυτόν ακούγοντας τη δουλειά του. Ρεαλιστής, ευθύς και ονειροπόλος. Αφού τον καλωσορίσω ας πάμε ευθύς αμέσως στην ουσία.

 
Το ότι ο Βασίλης Δημητρίου επανέρχεται φέτος στη δισκογραφία με έναν ολοκαίνουργιο δίσκο, ασφαλώς είναι μία χαρμόσυνη είδηση. Δεν είναι όμως μόνο αυτό. Μιλάμε για ένα δίσκο με λαϊκά τραγούδια αρκετά χρόνια μετά από την τελευταία του ανάλογη δουλειά και μάλιστα τραγούδια με άρωμα του καιρού μας, τραγούδια με πολιτική χροιά και δυνατά μηνύματα.  Να λοιπόν μια καλή αφορμή για μία κουβέντα και έτσι η χαρά είναι διπλή για μας που τον φιλοξενούμε στον Ορφέα, για δεύτερη φορά από το ξεκίνημά μας, να μιλήσουμε για αυτή ακριβώς αυτή την δισκογραφική έκδοση και όχι μόνο.
 
Ο Φοίβος Δεληβοριάς πέρασε τα τελευταία είκοσι και κάτι χρόνια όντας ένας αόρατος άνθρωπος. Κυκλοφορούσε κάθε μέρα στους δρόμους και τις γειτονιές μας, έπαιρνε από πίσω την πιο ενδιαφέρουσα περαστική φοιτητριούλα, μιλούσε με σκύλους και αγγέλους, μπαινόβγαινε ανενόχλητος στο Μέγαρο Μαξίμου αλλά και σε στρατόπεδα και μπουρδέλα, παρακολουθούσε απαρατήρητος την πολύχρωμη ζωή γύρω του. Κι έπειτα, επέστρεφε στο σπίτι του, καθόταν στο πιάνο του και τα έκανε όλα αυτά τραγούδι. Κι εμείς τα ακούγαμε, τα αγαπούσαμε κι αναρωτιόμασταν πώς στο διάβολο αυτός ο περίεργος τύπος ήξερε πιο πολλά από εμάς τους ίδιους για αυτά που βιώνουμε.
Ο τίτλος του νέου του δίσκου σηματοδοτεί, όμως, μια άλλου είδους «αορατότητα», αυτή του ερωτευμένου ανθρώπου που κυκλοφορεί σε έναν κόσμο που αδιαφορεί για το δικό του άχθος. Στα έντεκα καινούργια τραγούδια του εμφανίζεται κάπως διαφορετικός, πιο εξομολογητικός, πιο λιτός ίσως. Με αφορμή αυτά αλλά και τις επερχόμενες παραστάσεις του στο Μετρό, τον συνάντησα στο σπίτι του στο Παγκράτι, απολύτως ορατό και χειροπιαστό αυτή τη φορά, το απόγευμα της Παρασκευής 14 Ιανουαρίου. Υπό το φως ενός πορτατίφ και του ακόμα στημένου χριστουγεννιάτικου δέντρου του, μου μίλησε για το παρόν, το παρελθόν και το μέλλον του. Κι εγώ ήμουν όλος αφτιά...
 
Έφηβος ήμουν, όταν πρωτοείδα την Ελένη Δήμου, το 1982, δίπλα στον Γιώργο Νταλάρα, στις θρυλικές συναυλίες του στον «ΟΡΦΕΑ» κι αμέσως μου έμεινε στ’ αυτιά μου η ζεστή, ερωτική κι εκφραστική φωνή της, καθώς κι η όμορφη παρουσία της. Η επιτυχία δεν άργησε να έρθει, με πλατινένιους και χρυσούς δίσκους και, κυρίως, με ωραία τραγούδια, τα οποία, όπως κι η ίδια δηλώνει, είναι αυτά που την αντιπροσωπεύουν. Έκτοτε, για σχεδόν 30 χρόνια, υπάρχει, όπως όλοι οι πραγματικοί καλλιτέχνες, δημιουργικά στο τραγούδι μας με ζωντανές εμφανίσεις, αλλά και δισκογραφία.
Οι, ομολογουμένως, επιτυχημένες εμφανίσεις της στην «Αρχιτεκτονική» («Έχω φίλους»), αλλά και το νέο digital single της «Ο παλιός αγαπημένος μου εαυτός », σε μουσική του Ανδρέα Λάμπρου και στίχους της Ρεβέκκας Ρούσση, μου έδωσαν μια καλή αφορμή, να κάνω, τώρα, λίγο πριν τις γιορτές, μια μικρή κουβέντα με την Ελένη Δήμου, εφ’ όλης της ύλης, μα περιεκτικά κι ουσιαστικά.
Η Ελένη Δήμου, για να παίξω και λίγο με τους τίτλους, θυμάται τον “παλιό της εαυτό”, αλλά μιλά και για τους “σημερινούς της φίλους”.

 
Η Φωτεινή Δάρρα έχει πλεον καταξιωθεί ως μια απο τις σημαντικότερες ερμηνεύτριες της νεότερης γενιάς καθώς διαθέτει μια φωνή με ιδιαίτερη μελωδικότητα αλλα και εξαιρετική σκηνική παρουσία.Έχοντας μια αξιόλογη καλλιτεχνική διαδρομή στο έντεχνο τραγούδι-στο μεγαλύτερο μέρος της δίπλα στο Δημήτρη Παπαδημητρίου-απέδειξε μέσα απο τις ζωντανές εμφανίσεις των τελευταίων χρόνων κατα τις οποίες προέβαλε ένα λαϊκό ερμηνευτικό πρόσωπο ότι μπορεί να κινηθεί ερμηνευτικά με επιτυχία ανάμεσα σε διάφορα είδη τραγουδιού.Με τα τραγούδια «του Έρωτα και της Αμαρτίας» που θα παρουσιάσει τη βραδιά της 29ης Νοεμβρίου στο Παλλάς επιχειρεί να ξανασυστήσει μέσα απο νέες ερμηνευτικές προσεγγίσεις με σύγχρονο τρόπο κάποια από τα σημαντικότερα λαϊκά τραγούδια της δεκαπενταετίας ‘60-’75. Αυτή η καλλιτεχνική ιδέα αποτυπώνεται και στο δίσκο ‘’Του έρωτα και της αμαρτίας’’ που κυκλοφορεί απο τη Lyra και περιλαμβάνει δεκαπέντε τραγούδια αυτής της εποχής.Η Φωτεινή Δάρρα με αφορμές την εμφάνιση της 29ης Νοεμβρίου και την αποτύπωση αυτής της ιδέας στη νέα δισκογραφική δουλειά που κυκλοφορεί μίλησε στον ‘’Ορφέα’’ για την ιδέα της επανεκτέλεσης των τραγουδιών ‘’του έρωτα και της αμαρτίας’’ και τον τρόπο που προσεγγίζει αυτα τα τραγούδια...
 
Όσο περνούν τα χρόνια, ο Γιώργος Δημητριάδης μοιάζει να αυξάνει τους ρυθμούς του. Μετά το καλό lp Σάββατο που κυκλοφόρησε πέρυσι, ήρθε το διπλό Live-15 Χρόνια Εφηβείας που αποτελεί ένα άτυπο best of της μέχρι σήμερα δισκογραφίας του, ηχογραφημένο ζωντανά στο Metropolis Live Stage με πλήθος συναδέλφων του να τον συνδράμουν. Και τώρα, παρέα με τη Στέλλα Πιλάτη και το Νίκο Γώγο, ανεβαίνει στη σκηνή του Οξυγόνο Live για μια σειρά δυναμικών εμφανίσεων. Δεν ήταν λίγες, λοιπόν, οι αφορμές για να μιλήσω μαζί του, για λογαριασμό του Ορφέα...
 
Ένας νέος δίσκος είναι πάντα μία καλή αφορμή για μία όμορφη κουβέντα. Έτσι, πάει λίγος καιρός που μίλησα με τη Νάγια Δρακιά, με αφορμή αυτό ακριβώς. Την κυκλοφορία του νέου της -και πρώτου προσωπικού- δίσκου με τον τίτλο «Viva». Μία ντουζίνα μικρές προσωπικές μουσικές ιστορίες, με δικούς της στίχους, που ντύθηκαν με δική της μουσική και που μοιάζουν πολύ αληθινές για να μην είναι. Για το δίσκο αυτό λοιπόν ξεκινήσαμε να μιλάμε, για να καταλήξουμε στο αύριο που ξημερώνει για την ίδια και τα ονειρά της, περνώντας μέσα από τα προσωπικά της βιώματα, το ξεκίνημα στη μουσική, τις συνεργασίες που έγιναν και αυτές που με περίεργο τρόπο «κλώτσησαν», τους ιδιαίτερους στίχους της, την πτωχευμένη δισκογραφία που παλεύει να επιβιώσει σε μία επίσης πτωχευμένη χώρα, τους δύσκολους καιρούς μας, τα αριστερά φάλτσα,  τις σκέψεις της για το τραγούδι. Μία δημιουργός ευαίσθητη και ακόμη περισσότερο, ειλικρινής. Νομίζω, μπήκαμε στην ουσία μίας  άποψης  με νόημα και μιας μουσικής αναζήτησης που κρατάει καιρό.
 
Γνήσιο τέκνο και γονέας παράλληλα της ηλεκτρονικής μουσικής στη γειτονιά μας, ο Μιχάλης Δέλτα. Αγάπησε από νωρίς τη μουσική και ακόμη πιο πολύ τον ηλεκτρονικό ήχο και αυτός φαίνεται πως τον αγκάλιασε το ίδιο. Ο καλλιτέχνης θα συμπράξει το προσεχές Σάββατο, 2 του Οκτώβρη με την Τάνια Τσανακλίδου σε μία συναυλία στην Τεχνόπολις του Δήμου Αθηναίων, στην οποία ο Ορφέας είναι χορηγός επικοινωνίας. Με αφορμή τη συναυλία αυτή  μιλήσαμε μαζί του για τις καλλιτεχνικές του ανησυχίες, την "ηλεκτρονική" του διαδρομή, το παρελθόν και το σήμερα, τη δίψα για ζωή και δημιουργία. Με έναν ωραίο τίτλο κλείσαμε την κουβέντα, με αυτό τον ωραίο τίτλο ξεκινά η συνέντευξη.
 
Όταν σε έχουν χαρακτηρίσει “αγγελόμορφη ερμηνεύτρια” και διαθέτεις την πιο κρυστάλλινη γυναικεία φωνή στο ελληνικό τραγούδι σήμερα, τι άλλο θες; Όταν, μάλιστα, έχεις ευτυχήσει και στο ρεπερτόριο;
Οι πιο σημαντικές, λοιπόν, τραγουδιστικές στιγμές της Φωτεινής Δάρρα – με τον αέρα, μάλιστα, του live - αλλά κι ένα πιο λαϊκό ερμηνευτικό της πρόσωπο, μας παρουσιάζονται μέσα από την πρώτη ζωντανή ηχογράφηση της δισκογραφίας της (“Live” / LYRA, 2010). Έτσι, μου δόθηκε η ευκαιρία να μιλήσω μαζί της για τον καινούριο αυτό δίσκο της και πως μπορεί, γενικότερα, το live να είναι “δυνατό χαρτί” για έναν τραγουδιστή. “Ταξιδέψαμε”, ακόμα, στα πρώτα χρόνια της ζωής της, στη Ζάκυνθο, όπου όλοι τραγουδούν και παντού ακούγεται μουσική, ενώ, μου είπε για το πώς ενώνονται μέσα της το θέατρο με το τραγούδι, αλλά και για τη θέση δημιουργού – τραγουδιστή μέσα στο τραγούδι και πως δεν μπορεί να κάνει ο ένας χωρίς την άλλον. Και, βέβαια, μιλήσαμε για τον Δημήτρη Παπαδημητρίου, αλλά και την αείμνηστη Βίκυ Μοσχολιού, της οποίας αρκετά τραγούδια λέει σ’ αυτό το live.
Η Φωτεινή Δάρρα, δηλώνει πως αισθάνεται «πλήρης μέσα στο τραγούδι» και «τυχερή που τραγουδάει όμορφα τραγούδια». Κι εμείς, με τη σειρά μας, αισθανόμαστε τυχεροί που υπάρχει μια τέτοια γοητευτική φωνή και σαγηνευτική παρουσία, η οποία δίνει ποιότητα κι ομορφιά στο ελληνικό τραγούδι.

 
Η ενασχόληση με τη μουσική για το Στάθη Δρογώση φαίνεται ότι ήταν η φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων στη ζωή του...Η σχέση και η ενασχόληση όλων των μελών της οικογένειάς του με τη μουσική αλλα και η ίδια η κλίση αλλα και το ενδιαφέρον του προς αυτή τον οδήγησαν σχεδόν νομοτελειακά να ασχοληθεί ενεργά με τη μουσική...Μεσολάβησαν σχεδόν δέκα χρόνια απο την κυκλοφορία του πρώτου δίσκου του συγκροτήματος ‘’Τα Φώτα που Σβήνουν’’ του οποίου υπήρξε βασικός συντελεστής και έχουν επέλθει σημαντικές αλλαγές απο τότε... Η σύντομη καλλιτεχνική ζωή του συγκροτήματος "Τα Φώτα που Σβήνουν" οδήγησε το Στάθη Δρογώση σε μια μοναχική καλλιτεχνική διαδρομή...Καθώς διανύουμε πλέον τα πιο ώριμα χρόνια αυτής της καλλιτεχνικής του πορείας,ο Στάθης Δρογώσης μίλησε στον "Ορφέα" για τα πρώτα του βήματα στον καλλιτεχνικό χώρο,για τα "Φώτα που σβήνουν", τις συνεργασίες αλλα και τα μελλοντικά σχέδιά του...
 
Τη γνωρίσαμε ως «Μαρία η άσχημη», μέσα από τον πρωταγωνιστικό ρόλο της στην ομώνυμη τηλεοπτική σειρά του MEGA. Τώρα, μετά την πολλή μεγάλη επιτυχία του σήριαλ, η όμορφη και ταλαντούχα νεαρή ηθοποιός Αγγελική Δαλιάνη, “επιστρέφει” στην πηγή έμπνευσης του σεναρίου της «Μαρίας της Άσχημης», δηλαδή στο «Ασχημόπαπο», το πασίγνωστο παραμύθι του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν! Οι περιπέτειες του ασχημόπαπου που έγινε πεντάμορφος κύκνος, ξαναζωντανεύουν με τη φωνή της δημοφιλούς ηθοποιού, μέσα από την κυκλοφορία του ομώνυμου βιβλίου – cd από την UNIVERSAL.
 

«Βαμμένα κόκκινα μαλλιά», «Η πρόβα του νυφικού», «Ο μεγάλος θυμός», πασίγνωστες κι επιτυχημένες τηλεοπτικές σειρές, αλλά, συνάμα, μουσικές και τραγούδια που αγαπήθηκαν και τραγουδήθηκαν από το ευρύ κοινό. Πίσω απ’ όλες αυτές τις μεγάλες επιτυχίες κρύβεται ένας σεμνός άνθρωπος κι ένας πολύπλευρος δημιουργός, ο Βασίλης Δημητρίου. Πρόσφατα, τα «Μουσικά Σύνολα» της ΕΡΤ τίμησαν τα 40χρονα του γνωστού συνθέτη , με μια μοναδική συναυλία στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και με αφορμή το σημαντικό αυτό μουσικό γεγονός ο Βασίλης Δημητρίου “ξετύλιξε”, μέσα από τη συνέντευξή του στον «ΟΡΦΕΑ», όλη τη μουσική διαδρομή του μέχρι σήμερα.

 
Powered by Tags for Joomla

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Πιστεύω πως ένας λαός είναι άξιος της μοίρας του όταν, αντί να πάρει με τις πέτρες τα πολιτικά σκουπίδια που αποκαλούν τους ποιητές "λαπάδες και κουραμπιέδες", τους επιβραβεύει με την ψήφο του.
Θανάσης Γκαϊφύλλιας

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

27/4/1932 Γεννήθηκε στην Αθήνα ο σκηνοθέτης Θεόδωρος Αγγελόπουλος.
27/4/1975 Πέθανε ο ρεμπέτης Νίκος Μάθεσης (Τρελάκιας)
27/4/2008 Έφυγε από τη ζωή ο Κύπριος μουσικοσυνθέτης Μάριος Τόκας