103 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
23.11.2017
Ορφέας | Main Feed
Δημήτρης Μητσοτάκης
Αναζήτηση με tags

Ο τραγουδοποιός, στιχουργός και συγγραφέας Δημήτρης Μητσοτάκης (Ενδελέχεια, Ευδαίμονες) οργανώνει σεμινάριο - εργαστήριο στιχουργικής το οποίο απευθύνεται σε όλους όσοι θα επιθυμούσαν να ασχοληθούν με τη δημιουργική γραφή. Ο κύκλος του σεμιναρίου περιλαμβάνει δέκα τρίωρα μαθήματα που θα πραγματοποιηθούν από 24 Απριλίου έως 26 Ιουνίου 2010 στον πολυχώρο Δ5 (Δωριέων 5, Άνω Πετράλωνα). Ο αριθμός των συμμετεχόντων είναι περιορισμένος και θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.
Το σεμινάριο αναφέρεται σε τεχνικές και τρόπους γραφής. Παράλληλα θα λαμβάνουν χώρα θεματικές ασκήσεις και θα ακολουθεί ανάγνωση και παρατηρήσεις από τον εισηγητή. Στόχος των συναντήσεων είναι η δημιουργία μιας σειράς στιχουργημάτων έτοιμων προς μελοποίηση.  
Για πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής από 19 Μαρτίου έως 11 Απριλίου 2012, Δευτέρα έως Παρασκευή (10πμ-5μμ) στο τηλέφωνο

6995455710.

 

Ο Δημήτρης Μητσοτάκης μιλάει στον Ορφέα με αφορμή τον καινούριο δίσκο των «Ευδαιμόνων» που βγήκε το Μάιο. Τη δισκοκριτική του εν λόγω δίσκου μπορείτε να την διαβάσετε εδώ. Θα γίνει μόνο ένα μικρό σχόλιο μια  και τα τραγούδια του Δημήτρη συντροφεύουν τον υπογράφοντα από το καιρό των Ενδελέχεια μέχρι και τώρα. Πριν κάνα χρόνο μιλούσα με ένα παιδί που διατηρούσε ένα μουσικό blog και λέγαμε πως για να ακούσουμε καλή ελληνική μουσική αναζητούσαμε δίσκους δεκαετίας ’60, ’70. Βέβαια υπήρχαν και οι λίγες εξαιρέσεις. Μέσα σε αυτές λοιπόν τις εξαιρέσεις, είναι σίγουρα οι δύο τελευταίες δουλειές από τους «Ευδαίμονες».

 

 

«Εκεί στα σύνορα της μέρας γελάει το αύριο με το χτες». Γιατί πιστεύεις πως δε ζούμε το σήμερα, το τώρα;
Δημήτρης Μητσοτάκης: Ο συγκεκριμένος στίχος είναι περισσότερο ένα πολιτικό – κοινωνικό σχόλιο που αναφέρεται σε θυσίες που πήγαν χαμένες ή καλύτερα που δεν είχαν τα αποτελέσματα που υπολόγιζαν ότι θα έχουν, όσοι θυσιαστήκαν. Οι θυσίες των αγωνιστών της Αριστεράς, της εθνικής αντίστασης, των αγωνιστών κατά της χούντας. Δεν θεωρώ πως δεν ζούμε στο τώρα, αυτό θα ήταν παράλογο να το πιστεύω, είναι ζήτημα επιλογών του καθένα, ο καθένας μας έχει δικαίωμα να αξιοποιήσει, να χαρεί, να δοξάσει το δώρο της ζωής ή απλά να το ξοδέψει μέσα στο χρόνο που του δόθηκε.

Το «Αν (θυγατρικό)» αγαπήθηκε πιο πολύ από όλα τα άλλα τραγούδια του παλιότερου δίσκου, γιατί πιστεύεις πως έγινε αυτό; Μοιάζει λίγο με τον Μικρό Πρίγκιπα, όπου όσο πιο απλά και αθώα γράφει κανείς, τόσο πιο πολύ αγαπιέται από τον κόσμο;
Δ.Μ.: Δεν μπορείς να αντισταθείς εύκολα στην παιδική αθωότητα ακόμα κι αν είσαι πωρωμένα μοναχικός ή αγρίμι. Νομίζω είναι θέμα ερμηνείας των κοριτσιών. Ήταν αφοπλιστικός ο τρόπος που τραγούδησαν, κάτι που συμβαίνει σπάνια στους μεγάλους. Ήταν μια στιγμή μαγική. Βοήθησε η χαλαρή και ευδιάθετη μουσική και κυρίως ο στίχος. Από την άλλη οφείλω να ομολογήσω πως πολύ σπάνια μου συμβαίνει να γράφω τόσο απλά και κατανοητά. Θα το ήθελα πολύ αλλά πολύ δύσκολα το καταφέρνω.

Πάμε τώρα στον «Μπερντέ». Στο «Άσε, ρε» στο τελευταίο στίχο, γράφεις, «είναι μια χώρα σαν σκιά που γέρνει προς τη δύση». Είναι πολιτικό σχόλιο; Θα ήθελες να αναλύσεις τη φράση περεταίρω;
Δ.Μ.: Είναι ένα σχόλιο πάνω στα γεγονότα των τελευταίων ετών και στην καταστροφική πορεία που ακολούθησε η χώρα μας οδηγημένη από τα χέρια των πλέον ανάξιων πολιτικών που γνώρισε η Ελλάδα στη νεώτερη ιστορία της. Εκφράζω την πλήρη απογοήτευσή μου και την οργή μου ενάντια σε όλους εκείνους που είχαν ως μοναδικό τους μέλημα το προσωπικό κέρδος και το βόλεμα των συγγενών και ψηφοφόρων τους, οι οποίοι είναι εξίσου υπαίτιοι κι ας κρύβονται τώρα πίσω από τη σηκωμένη μούντζα τους …

Σε ένα άλλο στίχο γράφεις. «Βρέχει στην Ερμού, έφυγες γι’ αλλού κι όλοι οι δρόμοι κλείσανε. Στέγνωσε η γη, δυο περαστικοί κι ούτε που μιλήσανε». Γιατί έχουμε γίνει ένας λαός κλειστοφοβικός, εγωιστής, που φοβάται να εκφραστεί; Πόσο επηρεάζει αυτό την Τέχνη;
Δ.Μ.: Δεν νομίζω ότι είναι ίδιον του λαού μας, μάλλον αποτέλεσμα της αποξένωσης που δημιουργεί η μεγαλούπολη, θα έλεγα. Ο κόσμος με την πρώτη ευκαιρία προσπαθεί να επικοινωνήσει και να διασκεδάσει, αυτό σώζει ακόμα τον Έλληνα. Παρ’ όλ’ αυτά, με ανησυχεί η απουσία αισθητικής στις πολιτιστικές επιλογές του νεοέλληνα αλλά και η αδιαφορία μιας μεγάλης μερίδας νέων ανθρώπων για το τι συνέβη στον πολιτισμό, την ιστορία και την κοινωνία στις προηγούμενες γενιές από τη δική τους. Αυτό είναι καταστροφικό για μια γενιά. Η γνώση είναι δύναμη και αυτή τη στιγμή, μιας και η εποχή είναι ανελέητη, πρέπει να οπλιστούμε με γνώση, για να παλέψουμε για ένα καλύτερο αύριο, και για να μην είμαστε φόρου υποτελείς των ξένων καπιταλιστών και αρπαχτικών δανειστών μας.

  
 

Μέσα στο δίσκο γραφείς πως, «εκτυλίσσεται η πλοκή του ίδιου ακόμα έργου». Παρ’ όλα αυτά, θα σε ρωτήσω, άλλαξε κάτι προς το καλύτερο τόσα χρόνια μετά;
Δ.Μ.: Εξαρτάται τι εννοείς τόσα χρόνια μετά. Αν εννοείς φερ’ ειπείν από την ίδρυση του ελληνικού κράτους μετά την επανάσταση του ’21, λίγα πράγματα έχουν αλλάξει στο θέμα της πολιτικής και κοινωνικής διαφθοράς. Για του λόγου το αληθές σε παραπέμπω στα απομνημονεύματα του στρατηγού Μακρυγιάννη. Από την άλλη, θα έλεγα πως έχουμε χάσει αρκετά από τα χαρακτηριστικά του Έλληνα εκείνης της εποχής, έχουμε γίνει περισσότερο ευρωπαίοι και λιγότερο ανατολίτες με ό,τι καλό ή κακό συνεπάγεται τούτο.

Αν είχες λίγο χρόνο μπροστά σου, μια και οι καιροί δεν μας επιτρέπουν να περνάμε πολύ χρόνο με την οικογένειά μας. Σε ποιο από τα δυο μέρη θα επέλεγες να πας τις κόρες σου; Σε ένα θέατρο σκιών όπου κυρίαρχο στοιχειό θα είναι ο πόνος ή σε ένα carousel για να διασκεδάσουν; Πάντα με επίκεντρο το τώρα, στις ηλικίες που είναι τώρα οι κόρες σου.
Δ.Μ.: Και στα δύο. Το καθένα έχει άλλα πράγματα να δώσει. Το θέατρο καλλιεργεί το νου. Το καρουζέλ είναι μια καθαρή διασκέδαση, μια περιστροφή θα έλεγα γύρω από τον εαυτό σου, πράγμα αρκετά διασκεδαστικό αν δεν ζαλίζεσαι…

Τζουράδες, γκάιντες, κλαρίνο. Τι κάνεις για να εναρμονίζεσαι με την παράδοση; Ακούς παλιότερες μουσικές;
Δ.Μ.: Ποτέ δεν σταμάτησα να ακούω παλιές μουσικές. Από παιδί. Πάντα με γοήτευε το άκουσμα παλιών τραγουδιών όπως άλλωστε με μαγνήτιζαν και οι παλιές φωτογραφίες. Θεωρώ ότι πάντα έχεις να πάρεις κάτι από τη σοφία που υπάρχει στα κομμάτια που έχει ξεχωρίσει ο μόνος αλάνθαστος κριτής που ονομάζεται χρόνος.

Πως γράφεις τα τραγούδια; Ποια είναι η διαδικασία που ακολουθείς; Μουσική πρώτα ή στίχο ή παράλληλα;
Δ.Μ.: Στη συντριπτική πλειοψηφία προηγείται ο στίχος. Πολύ σπάνια έχει συμβεί το αντίθετο. Πιστεύω πως ο στίχος πρέπει να στέκεται και μόνος του, χωρίς να προλάβει να τον ωραιοποιήσει η μουσική.

Στην Ελλάδα του 2012 πιστεύεις πως ένα τραγούδι, ένα ποίημα, ένα βιβλίο ή ένα θεατρικό, μπορούν να αλλάξουν λίγο τη μίζερη εικόνα της, μπορεί δηλαδή η τέχνη να αφυπνίσει τους κοιμώμενους πολίτες της;
Δ.Μ.: Φυσικά! Αν δεν μπορεί, τότε δεν είναι τέχνη αληθινή. «Η τέχνη δεν πρέπει ν’ αντανακλά μα σαν φακός να μεγεθύνει» έλεγε ο Μπρεχτ κι αυτό σημαίνει ότι η τέχνη έχει ένα στόχο, ένα σκοπό: να μας σηκώνει από τη νάρκη και να μας κάνει καλύτερους σαν άτομα και σαν κοινωνία. Ακόμα κι ένα ερωτικό τραγούδι μπορεί να έχει τέτοια δύναμη πάρτε για παράδειγμα το «Άσμα ασμάτων» του Ιάκωβου Καμπανέλη και του Θεοδωράκη.

Ποια άλλα έργα θα μας σύστηνες για να γίνει αυτό;
Δ.Μ.: Εκατοντάδες είναι τα έργα τέχνη που μπορούν να βελτιώσουν τόσο εμάς τους ίδιους όσο και την ποιότητα της ζωής. Ξεκίνα για παράδειγμα από τα μεγάλα έργα της κλασικής μουσικής ή από τη δουλειά των μεγάλων της τζαζ. Διάβασε  ένα μυθιστόρημα του Ντοστογιέφκι ή του Μπόρχες ή του Μαρκές. Ένα βιβλίο του Καζαντζάκη, μια ποιητική συλλογή του Τάσου Λειβαδίτη, του Σεφέρη του Καβάφη ή μια ταινία του Φελίνι, του Κουροσάβα ή του Ταρκόφσκι. Είναι τόσα πολλά!…


Έχεις τραγουδήσει Καββαδία, έχεις μελοποιήσει Ουράνη, ακόμα όπως φαίνεται και στην «Πένα» με τις παραπομπές που κάνεις, αγαπάς την ποίηση. Πιστεύεις πως πρέπει να μελοποιείται η ποίηση;
Δ.Μ.: Πολλές καλές μελοποιήσεις ήταν η αφορμή για πολύ κόσμο να έρθει κοντά με μεγάλους ποιητές, πράγμα που το θεωρώ καταρχήν πολύ καλό. Είναι ωραίο έστω και μέσω ενός τραγουδιού να έρχεσαι κοντά με την ποίηση, είναι ένα μακρινό ταξίδι με εγγυημένη απόλαυση.

Τα τραγούδια του τωρινού αλλά και του παλιότερου δίσκου έχουν άρωμα από την Πανεπιστημίου, την Ερμού, θέα από τη Σταδίου από την Ομόνοια. Κυκλοφορείς στο κέντρο συχνά; Ποια διαδρομή σου αρέσει περισσότερο να κάνεις;
Δ.Μ.: Ζω στην Αθήνα άρα αναγκαστικά κινούμαι στο κέντρο της και στα γύρω της. Μ’ αρέσει να περπατάω από το Μοναστηράκι μέχρι τα Πετράλωνα από διαδρομές δίχως αυτοκίνητα, πάνω από το λόφο των Μουσών, την Πνύκα, τον περιφερειακό του Φιλοπάππου, να κάνω βόλτες στο Θησείο προς το Αστεροσκοπείο. Μ’ αρέσει όμως να πηγαίνω και σε γειτονιές προάστια της Αθήνας και να περπατάω στην τύχη ανακαλύπτοντας κρυμμένες γωνιές. Κι ο Πειραιάς μ’ αρέσει. Κατεβαίνω στο Φάληρο, ανεβαίνω στην Καστέλα και μετά προχωρώ ώς το Μικρολίμανο και τη Φρεατίδα.

Έχω διαβάζει συνεντεύξεις παλιότερων μουσικών και ιδιαίτερα εποχές Χατζιδάκι όπου μου έχει μείνει χαρακτηριστικά μια εικόνα, πως παλιότερα οι δημιουργοί συχνάζανε σε στέκια, τρώγανε μαζί, παγαίνανε σε σπίτια για να ακούσουν δίσκους. Εσύ το κάνεις αυτό σήμερα;
Δ.Μ.: Όσο μου επιτρέπει η καθημερινότητα. Μ’ αρέσει πολύ να το κάνω, βγαίνω έξω με φίλους και άλλοτε μαζευόμαστε σε σπίτια, φοβάμαι όμως πως η πολιτική επικαιρότητα έχει πάρει τον πρώτο λόγο στις συζητήσεις μας και η τέχνη έπεται.

Τι θα έκανες αν αύριο σου τέλειωναν τα χρήματα, ξαφνικά, σαν την καλοκαιρινή μπόρα. Θα προσπαθούσες να ξαναγεννηθείς μέσα από την Τέχνη, θα έκανες κάτι διαφορετικό ή θα έψαχνες να βρεις φίλους για δανεικά;
Δ.Μ.: Θα κατέβαινα στην Κρήτη, στο σπίτι των δικών μου και θα φρόντιζα τον κήπο. Θα πήγαινα και σε κανένα γάμο ως μουσικός για κανένα χαρτζιλίκι…

Επόμενα σχέδια, εμφανίσεις;
Δ.Μ.: Θα παρουσιάσουμε ζωντανά τη νέα δουλειά από φθινόπωρο.

 

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ & ΕΥΔΑΙΜΟΝΕΣ στον «Πυρήνα»
Παρασκευή  6  Απριλίου
Ο Δημήτρης Μητσοτάκης και οι Ευδαίμονες επιστρέφουν για μία μόνο βραδιά,την Παρασκευή 6 Απριλίου, στη μουσική σκηνή «Πυρήνας». Ο Δημήτρης Μητσοτάκης (συνθέτης, στιχουργός και συγγραφέας), ιδρυτικό μέλος των Ενδελέχεια, παρουσιάζει ζωντανά ένα μουσικό πρόγραμμα βασισμένο στην πρώτη προσωπική του δουλειά με τίτλο «Ευδαίμονες» αλλά και καινούργια τραγούδια από την νέα του δισκογραφική δουλειά που πρόκειται να κυκλοφορήσει σύντομα, με τίτλο «Ο Μπερντές». Παράλληλα θα ακουστούν και παλιότερες συνθέσεις του από την εποχή των Ενδελέχεια, ιδωμένες με νέα, ακουστική άποψη. Ένα τρίωρο πρόγραμμα όπου εκτός από τις δικές του δημιουργίες θα ακουστούν και επιλεγμένες διασκευές. Μαζί του οι Ευδαίμονες, ένα μουσικό σχήμα υψηλής μουσικής αισθητικής και άποψης: Δημήτρης Μητσοτάκης (τραγούδι, κιθάρα),Εύα Λαύκα  (τραγούδι),Θανάσης Σολούκος, (ακορντεόν, πιάνο), Αρετή Κοκκίνου (μαντολίνο, κιθάρες), Γιώργος(bro)Μητσοτάκης (τύμπανα),Σταύρος Αναστασιάδης (κοντραμπάσο).

Ώρα έναρξης: 22:30
Τιμή εισόδου: 8 €
Αναλυτικά οι τιμές:
Εισιτήριο εισόδου:  8 €
Ποτήρι κρασί – Μπύρα: 4 €
Απλό ποτό: 6 €
Φιάλη κρασί : 25-30 €
Φιάλη απλό ποτό: 60 €
ΠΥΡΗΝΑΣ:  Μιχαλακοπούλου & Διοχάρους 11 (περιοχή Hilton)
Πληροφορίες-κρατήσεις:  τηλ:  210 7237150, www.pirinas.com

 

Ο Δημήτρης Μητσοτάκης (τραγουδοποιός, στιχουργός και συγγραφέας) ιδρυτικό μέλος των Ενδελέχεια, παρουσιάζει ζωντανά ένα μουσικό πρόγραμμα βασισμένο στην πρώτη προσωπική του δουλειά με τίτλο «Ευδαίμονες» αλλά και καινούργια τραγούδια από την νέα του δισκογραφική δουλειά που πρόκειται να κυκλοφορήσει σύντομα, με τίτλο «Ο Μπερντές», στον μουσικό χώρο Πυρήνας το Σάββατο 17 Μάρτη 2012.  Παράλληλα θα ακουστούν και παλιότερες συνθέσεις του, από την εποχή των Ενδελέχεια, ιδωμένες με νέα, ακουστική, άποψη. Ένα τρίωρο πρόγραμμα όπου εκτός από τις δικές του δημιουργίες θα ακουστούν και επιλεγμένες διασκευές. Μαζί του οι Ευδαίμονες, ένα μουσικό σχήμα υψηλής μουσικής αισθητικής και άποψης.
 
Δημήτρης Μητσοτάκης (τραγούδι, κιθάρα)
Εύα Λαύκα  (τραγούδι)
Θανάσης Σολούκος, (ακορντεόν, πιάνο)
Αρετή Κοκκίνου (μαντολίνο, κιθάρες)
Γιώργος (bro) Μητσοτάκης (τύμπανα)
Σταύρος Αναστασιάδης (κοντραμπάσο)
 
Σάββατο 17 Μάρτη 2012, ώρα 22: 30, είσοδος 8 ε
Πυρήνας (Μιχαλακοπούλου & Διοχάρους 11 - Τηλέφωνο: 210 7237150)

 
Από παλαιότερες παρουσιάσεις που έχω γράψει για τον ΟΡΦΕΑ, είναι γνωστή η ευχαρίστηση και η συγκίνηση που μου προκαλούν οι αληθινά “καινούριες” μουσικές προτάσεις. Μου αρέσει ιδιαίτερα όταν βλέπω καλλιτέχνες να “ψάχνονται” ειδικά όταν ο κόσμος που τους ακούει τους έχει – κατά κάποιο τρόπο – δώσει μια συγκεκριμένη ταυτότητα.
Κατά τη γνώμη μου ένας από αυτούς τους καλλιτέχνες είναι και ο τραγουδοποιός – δε ξέρω αν προτιμάει το “Μουσικός” ή το “στιχουργός” περισσότερο, γι αυτό τα ενώνω – Δημήτρης Μητσοτάκης. Η καινούρια του δουλειά έχει τον τίτλο ΕΥΔΑΙΜΟΝΕΣ που προέρχεται από τον όνομα του συγκροτήματος το οποίο δημιούργησε μετά το τέλος των ΕΝΔΕΛΕΧΕΙΑ. Οι ΕΥΔΑΙΜΟΝΕΣ είναι ένα εντελώς διαφορετικό σχήμα όπου παρατηρούμε μια ριζική αλλαγή στο μουσικό ύφος του καλλιτέχνη και στον ομότιτλο δίσκο μας δίνουν 12 ξεχωριστά τραγούδια.

 
Περίπου στις 22.45 φτάσαμε στην Αυλαία. Ο κόσμος αρκετός για τα δεδομένα του μαγαζιού αλλά ευτυχώς γρήγορα βρήκαμε καλές θέσεις δεξιά της σκηνής και ήμασταν έτοιμοι για να απολαύσουμε την παράσταση που θα μας προσέφερε απλόχερα, ευδαιμονία. Μας κάνει εντύπωση το πόσο ζεστός μουσικός χώρος είναι η Αυλαία. Η θέα στη σκηνή είναι άψογη για όλους.
 

Ο Δημήτρης Μητσοτάκης και οι Ευδαίμονες unplugged

Ο τραγουδοποιός Δημήτρης Μητσοτάκης και οι Ευδαίμονες unplugged παρουσιάζουν ζωντανά, κομμάτια από τη νέα δισκογραφική δουλειά με τίτλο «Ο Μπερντές».
Το ιδρυτικό μέλος, στιχουργός, συνθέτης και ντράμερ των Ενδελέχεια, με την νέα του πλέον, επί σκηνής, ιδιότητα ως ερμηνευτής, σε ένα μουσικό πρόγραμμα βασισμένο στην ολοκαίνουργια δισκογραφική του δουλειά, που κυκλοφόρησε από τη Universal το Μάιο. Δεν θα λείψουν τα τραγούδια από την προηγούμενη δουλειά του με τίτλο «Ευδαίμονες» με την οποία και μας είχε συστήσει τη νέα του μουσική παρέα, με τραγούδια όπως το δισυπόστατο «Αν…», αλλά και τα εμβληματικά «Φοβάμαι» και «Αθήνα». Παράλληλα θα ακουστούν και παλιότερες συνθέσεις του, από την εποχή των Ενδελέχεια, προσαρμοσμένες στον νέο ήχο του δημιουργού. Το πρόγραμμα συμπληρώνουν επιλεγμένες διασκευές από το σύνολο του ελληνικού τραγουδιού, χωρίς όρια και ταμπέλες. Ένα μουσικό πρόγραμμα ποικίλων διαθέσεων και εικόνων.
Μαζί του οι: Αρετή Κοκκίνου (μαντολίνο, κιθάρες), Εύα Λαύκα (τραγούδι), Θανάσης Σολούκος (ακορντεόν).

Support Soul Destiny melodramatic hip hop

Οι Soul destiny ιδρύθηκαν αρχές του 2000.Χρησιμοποιούν την λυρική ποίηση με συνοδεία παραδοσιακών οργάνων,με βάση τον ρυθμό της hip hop.Θα παρουσιάσουν ενα δείγμα απο το project με τίτλο ''Αλισάχνη''που αναμένεται να κυκλοφορήσει επίσημα δισκογραφικά μέσα Μαρτίου.

http://www.facebook.com/events/263726613762572/

 
Powered by Tags for Joomla

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Υπερτερεί συντριπτικώς ο πόλεμος.
Γιώργος Σεφέρης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

23/11/1989 Δόθηκε στο θέατρο Παλλάς η πρώτη συναυλία της Ορχήστρας των Χρωμάτων που ίδρυσε ο αξέχαστος Μάνος Χατζιδάκις
24/11/1980 Ολοκληρώθηκαν οι ηχογραφήσεις του ιστορικού δίσκου Εδώ Λιλιπούπολη στα στούντιο της Columbia.