85 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
27.04.2017
Ορφέας | Main Feed
Δημήτρης Κοντολάζος
Αναζήτηση με tags

Δημήτρης Κοντολάζος: «Πάντα ήταν στην πρώτη γραμμή το λαϊκό τραγούδι και πάντα θα είναι»


Συνέντευξη στην Άννα Τσιάλτα
 

 
Ένας τραγουδιστής που έχει γράψει την δική του ιστορία για σαράντα ολόκληρα χρόνια. Ένας άνθρωπος που θαυμάζουν μικροί και μεγάλοι, και έχουν κλάψει, έχουν γελάσει, έχουν χωρίσει και, πάνω από όλα, έχουν ζήσει με τα τραγούδια του. Ο Δημήτρης Κοντολάζος ανοίγει την καρδιά του και μιλάει για όλα. Την δουλειά, το τραγούδι, τα παιδικά του χρόνια, το συνεργείο αυτοκινήτων, την καριέρα, την γυναίκα της ζωής του. Σε μια εκπληκτική συνέντευξη, λέει όλα όσα δεν έχετε μάθει μέσα από τα τραγούδια του. Αληθινός και πάνω από όλα ανθρώπινος εξομολογείται τα πάντα! Απολαύστε τον.
 
  
Σας συναντάμε εδώ στο χώρο όπου εμφανίζεστε φέτος από το Χειμώνα; Πείτε μου δυο λόγια.

 
 
Είμαστε στα «Σπιτάκια» μας. Εδώ στο μαγαζί που η διασκέδαση χτυπάει κόκκινο, γιατί απλά είμαστε σαν να είμαστε στο σπίτι μας και να διασκεδάζουμε. Είμαστε μια πολύ καλή ομάδα μαζί με τον Πέτρο Ίμβριο και νέα παιδιά και προσπαθούμε να κάνουμε τον κόσμο να διασκεδάσει. Με έναν καταπληκτικό οικοδεσπότη, τον Γιώργο Πλέστη, προσπαθούμε για το καλύτερο αποτέλεσμα.
 
 
Πως προέκυψε η συνεργασία σας αυτή για Αθήνα; Δεν ήσασταν ενεργός στην Αθήνα το τελευταίο διάστημα.
                                        
 
Άννα μου εγώ είμαι πάντα ενεργός(γέλια πολλά). Απλά είχα αποφασίσει και έκανα πιο πολλά πράγματα στην επαρχία και στο εξωτερικό. Ήμουν Αμερική και Αυστραλία, όπως ξέρεις, σε διάφορες συναυλίες στους ομογενείς,  και σε διάφορες  μεγάλες πόλεις της Αθήνας. Δεν ήθελα να είμαι σε ένα μαγαζί, απλά για να είμαι, αφού, όπως καταλαβαίνεις, τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα. Έτσι είχα αποφασίσει να κάνω άλλα σχέδια και αυτό έκανα. Αλλά πάντα είμαι ενεργός.
 
 
Η απόφαση να είστε στα «Σπιτάκια» στην Αθήνα τελικά πως ήρθε;
 
Πολύ ξαφνικά και πολύ όμορφα. Μου είπε ο Ηλίας Φιλίππου να πάμε σε ένα καταπληκτικό μαγαζί, που γίνετε χαμός από διασκέδαση, να φάμε και να ακούσουμε μουσική. Αυτό και έγινε. Ήρθαμε και μόλις είδα αυτό που γίνεται και την άψογη συμπεριφορά του ιδιοκτήτη του μαγαζιού Γιώργου Πλέστη, δεν άργησε να έρθει και η πρόταση για συνεργασία. Μια πολύ όμορφη συνεργασία, στο κέντρο της Αθήνας, στο Γκάζι, όπου πραγματικά δίνουμε τον καλύτερο μας εαυτό και ο κόσμος περνάει καλά. Θέλω να πω πως είναι πολύ σημαντικό να συνεργάζεσαι με ανθρώπους όπως είναι ο Γιώργος Πλέστης, γιατί οι εποχές είναι δύσκολες και τέτοιοι άνθρωποι που στηρίζουν την λαϊκή μουσική και την διασκέδαση αξίζουν να πηγαίνουν μπροστά.
 
 
Φιλίππου - Παπαδόπουλος. Τραγούδι νέο και μια συνεργασία για εσάς μεγάλη. Πως προέκυψε όλο αυτό;
 
 
Με τον Ηλία γνωριζόμαστε πολλά χρόνια, αλλά δεν έτυχε ποτέ να συνεργαστούμε. Τον Παπαδόπουλο τον θαύμαζα πολύ και πραγματικά έλεγα, αρκετές φορές που άκουγα τραγούδια τους, πως θα ήθελα να τα πω εγώ. Κάποια στιγμή είμαστε σε ένα μαγαζί με τον Ηλία και του έβαλα να ακούσει ένα τραγούδι του της Πάολας που το έλεγα εγώ. Και έτσι μου λέει γιατί δεν κάνουμε κάτι μαζί; Και έτσι ήρθε το κομμάτι μας «Πες μου πως μπορείς», που ήδη έχει κυκλοφορήσει και έχει αγαπήσει ο κόσμος. Τους θεωρώ μεγάλα ταλέντα, εξαιρετικούς δημιουργούς και ξέρουν να υπηρετούν πολύ καλά το λαϊκό τραγούδι που εγώ αγαπώ όλα αυτά τα χρόνια πολύ.
 
 
Θα ετοιμάσετε κι άλλα τραγούδια;
 
Είμαστε σε αυτό το δρόμο. Με την τεχνολογία την σημερινή θα βγάζουμε ένα τραγούδι κάθε δυο μήνες. Έτσι τελικά θέλει ο κόσμος και αυτό δείχνει πως είναι καλύτερο με όλα αυτά τα μέσα που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο. Παλιά βγάζαμε 12 τραγούδια και τις περισσότερες φορές ακουγόντουσαν μόνο 2 ή 3. Τώρα ο κόσμος το μαθαίνει καλύτερα, το ακούει και δίνει το δικό του στίγμα για να το κάνει επιτυχία.
 
 
Την δισκογραφία λοιπόν δεν την βλέπετε καλά; Πως την χαρακτηρίζετε εσείς αυτό τον καιρό;
 
Άσπρο… Μαύρο. Μην παρεξηγηθώ όμως, δεν εννοώ πως είναι μαύρη… αλλά όπως και να το κάνουμε Άννα μου, αλλάξανε οι εποχές. Τότε γράφαμε σε ταινία, κάναμε μέρες για να ετοιμάσουμε ένα τραγούδι. Λέγαμε το ρεφραίν μόνο, τόσες φορές μέχρι να καταλήξουμε να το πούμε τέλεια. Τώρα το λες στο στούντιο και τελειώνεις. Όλα γίνονται πιο εύκολα και πιο γρήγορα. Αλλάζουνε οι εποχές οπότε αλλάζουνε και πολλά πράγματα… Τότε προσπαθούσαμε να βάλουμε κάτι παραπάνω από την φωνή μας, κάτι παραπάνω από αυτό που είχαμε. Κάτι που να έδινε από μας κάτι σαν υπογραφή στα τραγούδια μας.
 
 
Ραδιόφωνο. Πάμε σε μια άλλη κατηγορία. Τι πιστεύετε για το ραδιόφωνο σήμερα; Πως είναι; Κρατάνε μια πορεία; Γιατί το λαϊκό τραγούδι δεν το στηρίζουν.
 
 
Αυτό είναι μια πληγή μεγάλη. Ευτυχώς που υπάρχουν κάποια σταθμοί και παίζουν λαϊκά τραγούδια. Στην Ελλάδα είμαστε αν δεν ακούμε λαϊκά τι θα γίνει; Εγώ πιστεύω πως πάντα ήταν στην πρώτη γραμμή το λαϊκό τραγούδι και πάντα θα είναι. Ειδικά με τις δυσκολίες που περνάμε, μόνο μέσα από το τραγούδι θα μπορέσουμε να γίνουμε και να κρατηθούμε ζωντανοί!! Μας διασκεδάζει και μας κάνει να χαιρόμαστε. Όλα χρειάζονται βέβαια, αλλά γιατί να παραγκωνίζεται το λαϊκό τραγούδι; Γιατί αν έχει μπουζούκι δεν τον παίζουνε; Αυτό δεν το κατάλαβα ποτέ. Νομίζω πως ξεκίνησε από κάποιους παραγωγούς που έκαναν κακό στο λαϊκό τραγούδι, αλλά τώρα είναι από την απ’έξω, οπότε όλα καλά!
 

  
  
  

 
Επανέρχεται όμως δυνατό το λαϊκό τραγούδι λόγω της κρίσης. Το πιστεύετε εσείς αυτό;
 
Τι θες να πούμε τώρα; «Το ψωμί της ξενιτιάς» που είπε ο Καζαντζίδης το 60; Είναι επίκαιρο. «Συγγνώμη μάνα μου», που έχω πει εγώ; Επίκαιρο. Τι να πούμε τώρα; Το λαϊκό τραγούδι χτυπάει πάντα μέσα μας. Χτυπάμε δυνατά τα χέρια στο τραπέζι, να ανέβουμε στα τραπέζια για χορό. Είμαστε Έλληνες. Είναι ρίζες μας αυτά. Αυτοί είναι οι Έλληνες. Όταν γεννιέσαι και ακούς Στέλιο Καζαντζίδη φτιάχνει το κάρμα σου. Γι’ αυτό και αγαπώ το λαϊκό τραγούδι. Είμαι παιδί αστικής οικογένειας, δούλεψα πολύ στην ζωή μου, ο πατέρας μου και η μάνα μου δούλεψαν σκληρά. Αυτό βγαίνει από μέσα μας. Έτσι βγήκε το τραγούδι και από εμένα, άσχετα αν ήμουν μηχανικός αυτοκινήτων για κάποια χρόνια στην ζωή μου!
 
 
Αλήθεια; Μηχανικός αυτοκινήτων; Και το τραγούδι πως προέκυψε;

 
Τα αγαπάω τα αυτοκίνητα. Είναι η ‘’γκόμενα μου’’ έτσι λέει η γυναίκα μου(γέλια πολλά). Είναι κάτι σαν να είσαι γιατρός. Είναι μαγεία να βρεις εσύ τι είναι αυτό που δεν δουλεύει και να το φτιάξεις. Αλλά το τραγούδι, τραγούδι. Και κάτω από τα αυτοκίνητα τραγουδούσα. Εκεί με ξεσηκώσανε και μου είπαν αφού τραγουδάς καλά γιατί δεν πας να τραγουδήσεις; Έβλεπα Χιώτη τότε, Μαίρη Λίντα, και έλεγα θέλω και εγώ να τραγουδήσω έτσι.
 
 
Και πως ξεκινήσατε έτσι; Πως μπήκε στην ζωή σας επαγγελματικά πια; Πότε έγινε το κλίκ αυτό για να το κάνετε;
 
 
Η πρώτη δουλειά, να σου πω την αλήθεια, ήταν, θα φύγεις από το σπίτι, αν γίνεις τραγουδιστής. Η κουβέντα του πατέρα μου. Είχε βέβαια μεγάλο θέμα, γιατί έπαιζε μπουζούκι στην Κατοχή και τότε πέρασαν δύσκολα, λέγοντας τους κομμένο το μπουζούκι. Βέβαια τα μπουζούκια την εποχή που ξεκίνησα εγώ το ‘72 – ‘73, είχαν μια μομφή. Ξέρεις αυτό το ξενύχτι, τι να κάνει σαν τραγουδιστής, και τι επάγγελμα είναι αυτό… Αυτά έλεγαν τότε. Κάτσε να σου ανοίξουμε ένα συνεργείο, να κάνεις οικογένεια. Εγώ βέβαια ήθελα να γίνω τραγουδιστής. Μου λέει κάποιος τότε λοιπόν, γιατί δεν πας στον Γρηγόρη Τζιστούδη, ήταν γείτονας μου στην Πυλαία, να σε ακούσει και να σε βοηθήσει. Τότε βέβαια δεν ήταν μεγάλο όνομα αλλά είχε γνωριμίες και βοηθούσε. Μετά με πήγε στον αδελφό της Νατάσσας Γερασιμίδου, τον Γιώργο, με άκουσε και με έβαλε σε μια μπουάτ. Έτσι πήρα τον δρόμο σιγά σιγά, σε διάφορα μαγαζιά της Θεσσαλονίκης.
 
 
Το μεγάλο μπάμ στην Αθήνα πότε γίνετε;
 

Έρχομαι στην Αθήνα, έχω πάει στην Μίνος και τότε μου λέει ο Θεοφίλου αν θέλω να πάω στην Eurovision. Και πήγα. Με ένα τραγούδι που εγώ το λαΐκισα τελείως. Ήταν πολύ ελαφρύ και δεν το πίστευε κανείς. Εμείς το κάναμε ζεμπέκικο, «Δεν έχεις τέλος Μπαρμπαλιά». Και σηκώθηκε όλο το «Παλαί ντε σπόρ» στο πόδι. Πολύ νεολαία τότε, καταλαβαίνεις τι έγινε. Έτσι βγήκα πρώτος, αλλά ατύχησα μετά, γιατί έπρεπε να πάω φαντάρος. Γίνετε η μεταπολίτευση, οπότε κομμένο το λαϊκό τραγούδι. Έτσι έμεινα λίγο πίσω όπως καταλαβαίνεις. Μετά δούλευα στην «Φαντασία»  ξεκινώντας έτσι πιο δυνατά και μπήκα μέσα στα πράγματα καλύτερα. Βέβαια η αλήθεια είναι πως είχα κάνει κι άλλα πράγματα σε μαγαζιά κι έτσι κάπως ξεκινήσαμε κι ανεβαίναμε.
 
 
Ποιος ήταν αυτός που σας ανακάλυψε για να μπείτε πιο ενεργά στο λαικό τραγούδι;
 
Εκεί με ανακάλυψε ο Τάκης Σούκας. Μου λέει θέλεις να τραγουδήσεις λαϊκό τραγούδι; Τότε τρώγαμε  κάθε πρωί που τελειώναμε και μου το πετάει αυτό. Μια μικρή εταιρεία τότε στην Ομόνοια. Μου άρεσε το «’Ολα σε θυμίζουν» και μου κάνει το «Μου λείπεις εσύ». Μεγάλη επιτυχία. Μια ιστορία… και τόσα τραγούδια πολύ ωραία όπου μετά ακλούθησαν Χρυσοβέργης, Γιατράς, Μουσαφίρης, Καρβέλας και άλλους πολλούς συνθέτες. Έκανα τραγούδια επιτυχίες και τόσα πολλά. Λέω αυτά γιατί με αυτά πιστεύω πως ταίριαξα πολύ και έκανα μαζί τους επιτυχίες. Είπα κι αλλά βέβαια, που ίσως δεν μου ταίριαξαν καλά, γιατί εδώ που τα λέμε δεν μπορείς να τα πείς κι όλα. Κάποια σου ταιριάζουν κάποια όχι. Μια καριέρα γεμάτη από όλα!
 
 
 
Μέχρι πότε θα τραγουδάτε; Το ξεκινήσατε για τα λεφτά όλο αυτό;
 
Αν είμαι γερός θα είμαι στο σανίδι μέχρι τέλους. Δεν ξεκίνησα αυτή την δουλειά για το χρήμα ή για να γίνω κάποιος. Το ξεκίνησα από αγάπη. Θέλω να πιστεύω πως κάποιους ανθρώπους τους έστειλε απλά ο Θεός να τραγουδάνε. Κάποιοι γεννιούνται για αυτό. Δεν επαναπαύομαι, προσπαθώ να μάθω κι άλλα πράγματα. Κάθε βράδυ προσπαθώ να πω καλύτερα τα τραγούδια μου και συνεχώς θέλω να δημιουργώ. Υπάρχουν φορές που μπορεί να πάρεις ένα καναρίνι αλλά να μην σου βγει να τραγουδάει. Σε κάθε τραγούδι προσπαθώ να βάλω κάτι. Ο Ζαμπέτας μου έλεγε… Κοντολάζο είσαι ο πιο καλός κλέφτης. Μου αρέσει να μαθαίνω, να βλέπω και να μην κάνω τα ίδια. Εγώ πιστεύω πως με έστειλε ο Θεός να τραγουδάω, και μπορεί να ακούγετε υπερβολή που το λέω για τον εαυτό μου, αλλά μετά από 40 χρόνια καριέρας, πιστεύω πως μπορώ να το λέω.
 
Θα αλλάζατε κάτι από όλα αυτά που έχετε κάνει αν είχατε δυνατότητα;
 
Δεν θα ονομάσω, αλλά ναι. Δεν θα έκανα κάποια τραγούδια που δεν μου ταίριαζαν. Και δεν θα έκανα ελαφρολαϊκό. Θα έμενα πιστός στο λαϊκό. Καμιά φορά παρασυρόμαστε από τους κόλακες, γύρω μας που μας λένε… πάλι τα  ίδια θα κάνεις; Δεν κάνεις και κάτι διαφορετικό; Όταν κάνεις κάτι κάνεις αυτό και το υπηρετείς σωστά. Όταν πέφτει η αυλή δίπλα σου χάνεις την μπάλα. Ο Καζαντζίδης έβγαλε μόνο λαϊκά και μέχρι και σήμερα τα τραγουδάμε. Κανένας δρόμος δεν είναι εύκολος, όλοι κάνουμε λάθη. Αν μου δινόταν η δυνατότητα πιστεύω πως δεν θα τα ξανά έκανα. Μαθαίνουμε από τα λάθη μας.
 
 
Πως αντιμετωπίζετε τον κόσμο που σας αγαπάει. Έχετε ρεύμα και στους παλιούς αλλά και στην νεολαία.

 
Οι παλιοί μεγάλωσαν μαζί μου… Οι νέοι μου λένε από τις κασέτες και το You Tube. Χαίρομαι που τόσες γενιές είναι μαζί μου. Από την μία λέω μεγάλωσες. Από την άλλη χαίρομαι πάρα πολύ και λέω κάτι έκανες, κάτι θα αφήσεις πίσω σου και μου δίνει τεράστια δύναμη να συνεχίσω και να κάνω κι άλλα πράγματα.
 
 
Είναι όμως και κάποιος άνθρωπος δίπλα σας στήριγμα. Και από ότι ξέρω είναι η γυναίκα σας. Τι θα μου λέγατε για την γυναίκα της ζωής σας;
 
Αυτός ο άνθρωπος δίπλα μου είναι η Καρολίνα. Με αγαπάει με προσέχει, είναι δίπλα μου πάντα. Τραγουδάει μαζί μου... το ζει μαζί μου. Μου κάνει κριτική. Καταλαβαίνει τα πάντα από την ερμηνεία μου, από την έκφραση μου. Είναι σημαντικό να είσαι με τον άνθρωπο σου τόσο καλά και να είναι πάντα δίπλα σου. Αυτή είναι η Καρολίνα της ζωής μου!!  
 
 
Πολιτικές εξελίξεις παρακολουθείτε. Τι θα πείτε για την πολιτική; Για την κρίση;
 
Την βιώνω πολύ και εγώ όπως την βιώνει κάθε Έλληνας. Βλέπω ειδήσεις έχω ανθρώπους συνταξιούχους στην οικογένεια, και μπορώ να καταλάβω πολύ καλά τι περνάνε. Αυτός που δεν φταίει είναι ο λαός. Και φυσικά έτσι μας έμαθαν. Πληρώνουμε για όλα εμείς. Κάθε μέρα είναι τραγική. Έχουμε φτάσει τέλος Μαρτίου και δεν έχουμε μαγαζιά ανοιχτά. Μόνο κάποια μικρά με χαμηλό κόστος. Πρέπει να βρεθούν κάποιοι άνθρωποι να μας προσέξουν σαν λαό. Εύχομαι να βρεθούν και να είναι και Χριστιανοί γιατί πιστεύω και στον Θεό, έτσι ώστε να προσέξουν λίγο παραπάνω τον λαό. Είμαστε ο καλύτερος λαός.
 
 
 
Μέχρι πότε θα είστε στο μαγαζί; Και τι ετοιμάζετε για το καλοκαίρι;
 
Θα είμαστε μέχρι τέλος Απριλίου… Και μετά, μάλλον, θα είμαστε, κάπου στην pαραλιακή με τα “σπιτάκια” μας. Συζητάει κάποια πράγματα ο επιχειρηματίας μας Γιώργος Πλέστης και πιθανόν να είμαστε και μια όμορφη καλοκαιρινή παρέα! Θα δούμε… θα ενημερωθείτε για όλα πάντως!
 
 
Μια ευχή για να κλείσουμε θετικά την συνέντευξη μας;

 
Να έχουμε πάνω από όλα την υγεία μας και να ξαναγίνουν οι δισκογραφικές όπως ήταν παλιά. Με αγάπη και μεράκι για το λαϊκό τραγούδι.  
 
 
 
 


 

 
Θεωρώ ότι οι καλύτερες ραδιοφωνικές εκπομπές – όσες αφορούν το τραγούδι – είναι αυτές που, είτε συνδυάζουν τα τραγούδια και τα σχετικά αφιερώματα, με ιστορικές πληροφορίες και στοιχεία περί αυτών, είτε τα συνδέουν με προσωπικές καθημερινές ιστορίες, είτε, μερικές φορές, παίζονται τα τραγούδια – χωρίς πολλά λόγια – αφήνοντας αυτόν το ρόλο, στους τίτλους και στη σειρά των επιλογών, γιατί το τραγούδι είναι η πιο άμεση μορφή λαϊκής τέχνης, που συντροφεύει την καθημερινότητά μας ή συνδέεται άρρηκτα με την ίδια τη ζωή μας, σε διάφορες χρονικές στιγμές και συγκυρίες.
 
Την Κυριακή 23 Οκτώβρη στην κατάμεστη μουσική σκηνή Αυλαία, μουσικοί και λάτρεις του ρεμπέτικου και λαϊκού τραγουδιού παρακολούθησαν μία βραδιά αφιερωμένη στον συνθέτη, μουσικό και τραγουδιστή Γιάννη Τατασόπουλο, με αφορμή τα 10 χρόνια από το θάνατό του. Στα πλαίσια του αφιερώματος έγινε και η παρουσίαση του δίσκου «Όσα χρόνια κι αν περάσουν».
 
Από το 1973, που πήρε το 1ο βραβείο στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, Δκοντεύουν να συμπληρωθούν 4 δεκαετίες, όπου ο Δημήτρης Κοντολάζος υπηρετεί αυτό που, ευρύτερα, λέμε λαϊκό τραγούδι. Καθιερωμένος στη συνείδηση του κόσμου ως μια από τις καλύτερες λαϊκές φωνές του ελληνικού τραγουδιού, έχει, παράλληλα, μια δισκογραφία δεκάδων προσωπικών δίσκων, αρκετοί απ’ τους οποίους έχουν γίνει χρυσοί και πλατινένιοι με τα παλιά καλά νούμερα των 50.000 και των 100.000.
 
Ο Δημήτρης Κοντολάζος είναι μια από τις καλύτερες φωνές του ελληνικού τραγουδιού, αλλά – ύστερα από 35 σχεδόν χρόνια καριέρας – κι από τις πιο αλώβητες απ’ το χρόνο, σε σχέση με άλλους συναδέλφους της γενιάς του. Καθιερωμένος στη συνείδηση του κόσμου, ως ένας από τους πιο συμπαθείς τραγουδιστές, με δεκάδες πολυαγαπημένες και χιλιοτραγουδισμένες μεγάλες επιτυχίες, συνεχίζει να υπηρετεί το λαϊκό τραγούδι και να προσφέρει σ’ αυτό, τόσο μέσα από τις ζωντανές εμφανίσεις του, όσο και μέσα απ’ τη δισκογραφία του.
Αφορμή για τη συνέντευξη αυτή, ήταν ο νέος του δίσκος «Ξένα χέρια» (2009) και τον συνάντησα στα, φιλόξενα, γραφεία της δισκογραφικής εταιρείας του, της VOLUME. Απλός, πρόσχαρος, ευγενικός και φιλικός, μου μίλησε για το ξεκίνημά του από την Πυλαία της Θεσσαλονίκης και το 1ο βραβείο που κέρδισε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το 1973, για την, κατόπιν, είσοδό του στη δισκογραφία με τραγούδια του Καλδάρα, του Πλέσσα και του Χατζηνάσιου, αλλά και για το δρόμο προς το καθαρόαιμο λαϊκό τραγούδι, που του άνοιξε ο Τάκης Σούκας με τις μεγάλες επιτυχίες που του έγραψε. Αναφέρθηκε στη συνεργασία του με τη “μεγάλη Μαρινέλλα”, όπως, χαρακτηριστικά, την είπε κι, από εκεί και πέρα, μιλήσαμε για τα πάντα, για τα απωθημένα και τα παράπονά του, για το λαϊκό τραγούδι, για την κρίση στη δισκογραφία, καθώς και για τα ΜΜΕ και το ρόλο τους, όσον αφορά το τραγούδι. Και, βέβαια, μου παρουσίασε τη νέα του δουλειά και μου εξήγησε με πόσο μεράκι κι αγάπη δουλεύει, κάθε φορά, στο στούντιο. Η συνάντησή μας ολοκληρώθηκε με ένα, απρόσμενο, προσωπικό “δώρο”, προς τον γράφοντα, όπου, όταν αναφέρθηκα σ’ ένα πολύ αγαπημένο μου τραγούδι του, που έχει ερμηνεύσει συγκλονιστικά(«Πάντα ήμουν μόνος», Σπύρου Παπαβασιλείου – Λάκη Τεάζη), αμέσως, μου το τραγούδησε ακαπέλα! Έχει και το επάγγελμά μας τα τυχερά του!

 
Powered by Tags for Joomla

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Με την πρώτη σταγόνα της βροχής σκοτώθηκε το καλοκαίρι.
Οδυσσέας Ελύτης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

27/4/1932 Γεννήθηκε στην Αθήνα ο σκηνοθέτης Θεόδωρος Αγγελόπουλος.
27/4/1975 Πέθανε ο ρεμπέτης Νίκος Μάθεσης (Τρελάκιας)
27/4/2008 Έφυγε από τη ζωή ο Κύπριος μουσικοσυνθέτης Μάριος Τόκας