139 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
25.05.2017
Ορφέας | Main Feed
Γ
Αναζήτηση με tags

Τον Πάνο Γουργιώτη τον είχα ξεχωρίσει από την εμφάνισή του στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης, με το τραγούδι Η Ζωή Που Περιμένει. Χρειάστηκε να το ακούσω μόνο μια φορά για να το θυμάμαι μέχρι σήμερα. Επόμενο ήταν να επιδιώξω να ακούσω και περισσότερα τραγούδια του. Και τα βρήκα στο πρώτο του άλμπουμ, που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τη Lyra, με τίτλο Μια Ανάσα Ακόμα. Και το επόμενο βήμα ήταν να κάνω μαζί του μια κουβέντα για όλα τα παραπάνω αλλά και για ακόμα περισσότερα...

 
Ο Νίκος Γώγος, είναι ένας σχετικα καινούριος τραγουδοποιός που απασχόλησε τον ΟΡΦΕΑ με την πρόσφατη κυκλοφορία του “Κρυμμένος Θησαυρός”. Είχα την τύχη λίγο πρίν πέσει στα χέρια μου το cd να τον ακούσω ζωντανά, και οφείλω να ομολογήσω πως με κέρδισε η ενέργειά του καθώς και η μελωδική φωνή του. Είναι λοιπόν ιδιαίτερη χαρά μου να σας τον παρουσιάσω μέσα απο μια συνέντευξη εφ'όλης της “μουσικής” ύλης. Απολαύστε τον!
 
Συναντηθήκαμε με το συνθέτη Βαγγέλη Γιαννάκη στις αρχές του μήνα, σε ένα μικρό και όμορφο στέκι, τον «Κύκλο» στο κέντρο της Αθήνας. Εκείνος το πρότεινε, δεν είχα λόγο να αρνηθώ. Η αφορμή ήταν ο δίσκος του «Ο Μεγαλέξανδρος» με τα τραγούδια της ομώνυμης θεατρικής παράστασης του Δήμου Αβδελιώτη, τα οποία τραγουδά ο Παντελής Θαλασσινός και που κυκλοφορεί στα δισκοπωλεία ήδη από την περασμένη χρονιά. Επέμεινε να με κεράσει ζεστή σοκολάτα, είχε τους λόγους του, λέει. Και αυτοί οι λόγοι πολύ γρήγοα επιβεβαιώθηκαν. Κι ενώ για πολλή ώρα πάλευα να δοκιμάσω το γευστικό ρόφημά μου δίχως να καταστρέψω το πανέμορφο ιστιοφόρο που ο καλλιτέχνης υπεύθυνος του «Κύκλου» είχε «ζωγραφίσει» στον αφρό της σοκολάτας μου, η κουβέντα μας για τη μουσική και το τραγούδι εξελίχθηκε πολύ πιο άνετα και αβίαστα. Μιλήσαμε πολύ και αυτή η συνομιλία που κατέγραψα ίσως ξυπνήσει σε κάποιους όμορφες σκέψεις απο μία άλλη εποχή, μακρινή και ... μακάρι μελλοντική.
 

Εκείνος συμμετέχει στο καλλιτεχνικό στερέωμα από το 1985, εκείνη μόλις ξεκίνησε τα δισκογραφικά της βήματα. Ο λόγος για τους Δημήτρη Ζερβουδάκη και την Σοφία Γεωργαντζή που εδώ και τέσσερα χρόνια, περίπου, βρίσκονται μαζί on stage, καταθέτοντας την κοινή τους αγάπη για την μουσική. Συναντηθήκαμε στην Ν. Σμύρνη με αφορμή τις εμφανίσεις τους στην «Αυλαία» κάθε Παρασκευή, αλλά και το νέο CD που βρίσκεται στα σκαριά και αναμένεται να κυκλοφορήσει τον Σεπτέμβριο.
Αφορμή για τη νέα του δουλειά στάθηκε ένα τετράδιο που στις αρχές του '80, ο φοιτητής τότε Δημήτρης Ζερβουδάκης, χρησιμοποιούσε σαν ημερολόγιο, γράφοντας σε τακτά χρονικά διαστήματα από σκόρπιες σκέψεις μέχρι ποιήματα. Το υλικό γλίτωσε από διάφορες μετακομίσεις, αλλά παρέμενε κάπου καταχωνιασμένο μέχρι που έπεσε στα χέρια της κόρης του, η οποία άρχισε να το ξεφυλλίζει. Ο Δημήτρης, το έδωσε στη Σοφία να ρίξει μια ματιά μήπως και βρει υλικό χρήσιμο για το νέο δίσκο, καθώς βρισκόταν ήδη στο στάδιο δημιουργίας τραγουδιών. Η Σοφία, πέρα από την καλλιτεχνική της ιδιότητα, το κοίταξε και ως φιλόλογος, βάζοντας σε μια τάξη τις σκόρπιες σκέψεις του νεαρού τότε φοιτητή Δημήτρη. Μέσα στο τετράδιο βρήκε διαμάντια και το υλικό για την επόμενη δουλειά του Δημήτρη Ζερβουδάκη.

 

Όταν ένας μουσικός – στιχουργός – ερμηνευτής, ο οποίος έχει άποψη για όλη την επικρατούσα κατάσταση που συμβαίνει τα τελευταία χρόνια στη χώρα βγάζει καινούριο δίσκο, τότε σίγουρα μια συνέντευξη μαζί του είναι κάτι εντελώς φυσιολογικό. Ο Κώστας Γανωτής, λοιπόν, πριν από λίγο καιρό κυκλοφόρησε το cd του με τίτλο «ΕκΠΟΙΗΣΗ 1- ΠΑΓΩΝΟΚΑΜΗΛΟ-ΠΑΡΔΑΛΕΟΝΤΑΡΟ-ΖΕΒΡόΠΑΡΔΟΣ ο κοινός». Από τον ασυνήθιστο τίτλο και μόνο, είναι εύκολο για κάποιον να καταλάβει ότι πρόκειται για μια ιδιαίτερη περίπτωση καλλιτέχνη που στόχο έχει να αφυπνίσει το ενδιαφέρον και την προσοχή του κόσμου. Κρίνοντας και από τις απαντήσεις που έδωσε στον Ορφέα, ένα είναι το σίγουρο. Ο Κώστας Γανωτής είτε ερμηνεύοντας ποίηση της Κικής Δημουλά και του Κωνσταντίνου Καβάφη είτε τραγουδώντας δικά του λόγια και μουσικές, γεννήθηκε για να τον προσέχουν όλοι εκείνοι που εκτιμούν και σέβονται τη διαφορετικότητα στον τρόπο έκφρασης μέσω της καλλιτεχνικής ιδιότητας.

 

H Κωνσταντία Γουρζή είναι διακεκριμένη Ελληνίδα μαέστρος και συνθέτης, η οποία ζει και εργάζεται στη Γερμανία. Είναι καθηγήτρια στην Ακαδημία Μουσικής και Θεάτρου του Μονάχου. Έχει ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο, έχει συνεργαστεί με κορυφαίες ορχήστρες και, κυρίως, προωθεί τις σύγχρονες τάσεις της μουσικής μέσα από το διδακτικό της έργο στην Ακαδημία του Μονάχου, αλλά και μέσω του καλλιτεχνικού και διδακτικού έργου που επιτελεί στο δίκτυο opus21musikplus για την προώθηση της σύγχρονης μουσικής δημιουργίας, σε παιδιά και όχι μόνο. Με αφορμή ένα μεγάλο πολιτιστικό και κοινωνικό γεγονός που θα λάβει χώρα στο Μόναχο, στις 11 Σεπτεμβρίου, αλλά και τις επερχόμενες εμφανίσεις της στην Ελλάδα τον ερχόμενο χειμώνα, αδράξαμε την ευκαιρία για μία συνέντευξη μαζί της.

 

Η Καίτη Γαρμπή, από τον προηγούμενο κιόλας δίσκο της («Καινούρια εγώ»/2008), ξεκίνησε μια στροφή στην καριέρα, τη δισκογραφία και το ρεπερτόριό της, όπου, με τη νέα της δουλειά («Παζλ»/2011), που μόλις κυκλοφόρησε, κατά τη γνώμη μου, γίνεται ακόμη πιο ξεκάθαρη, μέσα από έναν πραγματικά πολύ καλό δίσκο. Υπεύθυνος για όλα αυτά είναι ο συνθέτης Νίκος Αντύπας. Η Καίτη Γαρμπή μου είπε ότι ερωτεύτηκε τα τραγούδια του «Παζλ», κι εγώ, ομολογώ, ότι αγάπησα αυτόν το δίσκο της.  Με αφορμή λοιπόν τον καινούριο της δίσκο, είχα τη μεγάλη χαρά να μιλήσω μαζί της και να αισθανθώ από τα λόγια της, την ίδια ζεστασιά που εκπέμπει κι όταν τραγουδάει. Εύχομαι το ίδιο να αισθανθείτε κι εσείς διαβάζοντας αυτή τη συνέντευξη και, κυρίως, ακούγοντας το εξαιρετικό «Πάζλ» της.

 
Το ξεκαθαρίζω από την αρχή. Ο πρόλογος αυτής της συνέντευξης θα είναι πολύ προσωπικός. Ο Θανάσης Γκαϊφύλλιας είναι ένας θρύλος του ελληνικού τραγουδιού. Ένας από εκείνους τους μυθικούς μουσικούς ήρωες των εφηβικών μου χρόνων. Τον θαυμάζω ως καλλιτέχνη, τον εκτιμώ ως άνθρωπο. Τον σέβομαι όχι μόνο για το καλλιτεχνικό του έργο, αλλά και για όλο το μύθο που ακολουθεί το όνομά του… Παρακολουθούσα πολλά χρόνια τη δουλειά του, είχα όλη τη δισκογραφία του, αλλά δίσταζα να τον προσεγγίσω. Κάποια στιγμή έπρεπε όμως να το κάνω! Μετά από κάποια ηλεκτρονική και τηλεφωνική επικοινωνία που είχα μαζί του, πήρα την απόφαση και πήγα στο φιλόξενο σπίτι του, στην Κομοτηνή και τον συνάντησα για πρώτη φορά από κοντά. Εκεί, δίπλα του πάντα και η σύντροφος της ζωής του κα. Λία Τζιαμπάζη. Ήταν άνοιξη του 2009. Η  συνέντευξη που ακολουθεί είναι κάποιες στιγμές μόνο από τις κουβέντες μας όλο αυτό το διάστημα.
 
Ήταν το 1996 που η Κατερίνα Κυρμιζή κυκλοφορούσε, με τη βοήθεια του Νίκου Γρηγοριάδη, το Κοντσέρτο Για Σοκολάτα Και Τριαντάφυλλα, αναντίρρητα ένα από τα καλύτερα ντεμπούτα άλμπουμ στην ιστορία του ελληνικού τραγουδιού. Θυμάμαι ότι πείστηκα τότε να το αγοράσω από μια σχετική δισκοκριτική, στο ΠΟΠ+ΡΟΚ πιθανότατα, και χωρίς να έχω ακούσει νότα προηγουμένως – όπως κάνω συνήθως δηλαδή. Σε μια εποχή που αν έλεγες στην παρέα μου ότι ακούς «ελληνικά» γινόσουν περίγελος (δεν έχει αλλάξει και πολύ αυτό εδώ που τα λέμε), εγώ είχα «λιώσει» το δισκάκι, χωρίς να μπορώ να συνέλθω από τη συνειδητοποίηση ότι εκείνα τα τραγούδια είχαν γραφτεί από ανθρώπους που ζούσαν στην ίδια, παραδομένη στο «έντεχνο» και στην ποπ της κοιλιάς, χώρα που ζούσα κι εγώ (ούτε εδώ έχουμε δραματικές αλλαγές).
 
Η Στέλλα Γαδέδη είναι μια εξαιρετική μουσικός και φλαουτίστα, αλλά, παράλληλα, τη διακρίνει και μια συνθετική άνεση στο να δημιουργεί μελωδίες και τραγούδια με ατμόσφαιρα και ζωντάνια. Μπορεί η παρουσία της στο χώρο της ελληνικής δισκογραφίας να είναι διακριτική, αλλά, όλα αυτά τα χρόνια, έχει φτιάξει έναν ευδιάκριτο δικό της προσωπικό μουσικό κόσμο γεμάτο ευαισθησία. Όπως λέει κι η ίδια, “γεννήθηκε μαζί με τη μουσική”, γι’ αυτό κι η κουβέντα που κάναμε μαζί της, με αφορμή τον καινούριο δίσκο της («Πάντως ήταν νύχτα – Λα Πουπέ» - LYRA, 2008), περιστράφηκε, αποκλειστικά, γύρω απ’ τη μουσική.
Ξεχωριστή θέση στη συζήτησή μας είχαν ο Χατζιδάκις, ο Μαμαγκάκης, οι συνεργασίες της με μεγάλες ορχήστρες, αλλά κι οι συμμετοχές της στις ηχογραφήσεις λαϊκών δίσκων των Καλδάρα, Ζαμπέτα, Πλέσσα, Κουγιουμτζή και Λοίζου, που λειτούργησαν ως σχολείο. Μας μίλησε, επίσης, για το μαγικό ήχο του φλάουτου, έκανε έναν απολογισμό της δισκογραφίας της και, βέβαια, αναφέρθηκε στο νέο της cd.
 
Powered by Tags for Joomla

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Θα ’ρθει η μέρα που η νέα φτώχεια θα εκδικηθεί πολύ σκληρά τους άθλιους τραπεζίτες. Για τη μέρα αυτή τραγουδώ πάντα.
Μανώλης Μητσιάς

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

Δεν έχουν καταχωρηθεί γεγονότα.

ΤΥΧΑΙΑ TAGS