111 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
15.12.2017
Ορφέας | Main Feed
Γκρέτα Χριστοφιλοπούλου
Αναζήτηση με tags

Γκρέτα Χριστοφιλοπούλου :
«Χωρίς ανοιχτό μυαλό δεν υπάρχει πρόοδος και βελτίωση»

Κείμενο : Κωνσταντίνα Μακρογιάννη


Εκεί που μπαίνει η τελεία στα σχολικά βιβλία, αρχίζει η πραγματική αλήθεια, για τη δημοσιογράφο - συγγραφέα Γκρέτα Χριστοφιλοπούλου, η οποία μιλάει στον «Ορφέα» για το νέο της βιβλίο με τίτλο «Το παλίμψηστο του Αρχιμήδη» που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Ίτανος».
Η κ. Χριστοφιλοπούλου οπαδός της έρευνας και της ιστορίας επιχειρεί να με το νέο της βιβλίο, το οποίο δεν είναι ένα μαθηματικό σύγγραμμα αλλά ένα ιστορικό μυθιστόρημα, να σκίσει το πέπλο του ψεύδους, αποκαλύπτοντας τα παρασκήνια της επίσημης ιστορίας και φέρνοντας στο φως τις άγνωστες πλευρές της.


Πώς εμπνευστήκατε να γράψετε ένα βιβλίο για ένα ιστορικό πρόσωπο και συγκεκριμένα για τον Αρχιμήδη;

Η «γνωριμία» μου με το περίφημο Παλίμψηστο στις 3 Ιουλίου του 2004 ήταν μοιραία και καθοριστική για να ασχοληθώ με τον Μέγιστο των Μαθηματικών και στην ουσία τον οξύνοα πανεπιστήμονα του 3ου αιώνα. Το γεγονός ότι μια χαλκέντερη περγαμηνή που έκρυβε ασύλληπτα επιστημονικά μυστικά που έμελλε να αλλάξουν την ιστορία των Μαθηματικών, κατόρθωσε να επιβιώσει από αδιευκρίνιστο αριθμό τοπικών πολεμικών συρράξεων, δύο Παγκόσμιους Πολέμους, ένα σεισμό, μια πυρκαγιά, τη μανία των  αρχαιοκάπηλων, τα λιβάνια και τις σταγόνες από λιωμένα κεριά, και τη μούχλα και συνεχείς περιπλανήσεις σε Ανατολή και Δύση ήταν από μόνο του μυθιστορηματικό. Εντυπωσιασμένη  λοιπόν από την ιστορία του Παλίμψηστου και το γεγονός ότι ο διαφορικός λογισμός που σημάδεψε καθοριστικά ότι ονομάζουμε σύγχρονα ανώτερα μαθηματικά δεν είναι ανακάλυψη ούτε του Λάιμπνιτς ούτε του Νεύτωνα που έζησαν τον 18 αιώνα αλλά του Αρχιμήδη που έζησε σχεδόν 300 χρόνια π.Χ. άρχισα να ερευνώ σχετικά με τη ζωή και το έργο του. Σταδιακά συγκέντρωσα έναν εντυπωσιακό όγκο πληροφοριών και ήρθα αντιμέτωπη με γνώσεις και αποκαλύψεις που «απαιτούσαν» να γίνουν κτήμα των πολλών. Ως ένα βαθμό ένοιωσα υπεύθυνη να μοιραστώ αυτή την απόκρυφη ιστορία των βανδαλισμών που υπέστησαν οι θαυμαστές επιστημονικές ανακαλύψεις των Αρχαίων Ελλήνων, των γιατρών, μαθηματικών, φυσικών, αστρονόμων, των αρχιτεκτόνων. Τι κατέστρεψε τον πνευματικό πλούτο των φιλοσόφων που έζησαν είτε στην Αθήνα, είτε  στην ευδαίμονα Αλεξάνδρεια των Πτολεμαίων, είτε σε άλλες γωνιές του αρχαίου κόσμου. Τι έφταιξε και αιφνιδιαστικά καταστράφηκαν εκ βάθρων ναοί και γνώσεις. Ποιος έριξε τα συγγράμματα στην πυρά και η ανθρωπότητα οπισθοδρόμησε για αιώνες έρμαιο σε ένα πρωτοφανή σκοταδισμό.


Δεν βρίσκετε πως είναι επαρκής λόγοι να γραφτεί ένα ιστορικό μυθιστόρημα;

Τι θα θέλατε να αποκομίσει ο αναγνώστης διαβάζοντας στο βιβλίο σας;

Θα αρκούσε να εισπράξει ένα πολύ μικρό ποσοστό από το θαυμασμό και την αγάπη μου για τον Αρχιμήδη και το αδιανόητο για τα ανθρώπινα δεδομένα έργο του. Αλλά αυτό που θα με καθιστούσε ειλικρινά ευτυχή θα ήταν να συνεχίσει την έρευνα και να ακολουθήσει τα δικά του μονοπάτια σκέψης και προβληματισμού με αφορμή τα όσα περιγράφονται στο βιβλίο μου.
Αυτό θα ήταν μια πραγματική δικαίωση για τα χρόνια που αφιέρωσα στην έρευνα προκειμένου να τεκμηριώσω τα όσα αναφέρονται με τη μορφή μιας εύληπτης και γλαφυρής ιστόρησης και κυρίως τα όσα έντεχνα αποκρύπτονται από την επίσημη Ιστορία που διδασκόμαστε και αποκαλύπτονται μέσα στις σελίδες του βιβλίου.

Στη σύγχρονη εποχή πολλοί είναι αυτοί που προσλαμβάνοντας γνώσεις και με την όξυνση του νου να βελτιώσουν πλευρές του πνευματικού τομέα. Άλλοι παρουσιάζουν πνευματική μονομέρεια και φαίνονται να αποπροσανατολίζονται. Ποιό από τα δύο βλέπετε να επικρατεί περισσότερο;

Φοβού τον άνθρωπο του ενός βιβλίου, επεσήμανε εύστοχα ο Θωμάς Ακινάτης! Η επαφή με τη λογοτεχνία, την επιστημονική γνώση, την ιστορία, τους αρχαίους κλασσικούς, ακόμα και ασυναίσθητα, σαφώς οξύνει το νου και βελτιώνει το πνεύμα. Χωρίς να το αντιλαμβάνεται κανείς αναπτύσσει κριτική σκέψη και δίψα για περαιτέρω έρευνα και ολοένα και περισσότερη γνώση. Δεν μπορώ ως εκ τούτου να αντιληφθώ πώς μπορεί κανείς να οδηγηθεί σε πνευματική μονομέρεια διευρύνοντας το γνωστικό του πεδίο. Όσο για τον αποπροσανατολισμό δεν ξέρω καν πως μπορεί να συμβεί καθώς η γνώση δεν έχει πυξίδα. Μας οδηγεί σε άγνωστα μονοπάτια και αυτή εξάλλου είναι η γοητεία της. Αλίμονο αν διαβάζαμε για να φτάσουμε σε προκαθορισμένο σημείο. Τι αξία θα είχε; Θαρρώ πως όσοι παρουσιάζουν μονομερείς απόψεις, έχουν στην ουσία συγκεκριμένες εμμονές και μηδενικές προσλαμβάνουσες. Χωρίς ανοιχτό μυαλό δεν υπάρχει πρόοδος και βελτίωση.


Μέρος του βιβλίου αναφέρεται στον σκοταδισμό του Μεσαίωνα. Πιστεύετε ότι κάτι τέτοιο επικρατεί και σήμερα;

- Για να επανατοποθετήσω την ερώτηση σας, μέρος του βιβλίου μου αναφέρεται στον
άγριο Ανατολικό Μεσαίωνα που επικράτησε όταν ο Φλάβιος Βαλέριος Κωνσταντίνος εξόντωσε τον συμπέθερο και ανταγωνιστή του Λικίνιο και εγκαινίασε την καταστροφή των ελληνικών ιερών αρχής γενομένης από τη λεηλασία του Μαντείου του Διδυμαίου Απόλλωνος στην Ιωνία και πήρε τρομακτικές διαστάσεις τους τρεις αιώνες που ακολούθησαν. Με κίνητρα κατ΄ επίφαση  θρησκευτικά, αλλά κατ΄ ουσία πολιτικά και οικονομικά, οι ορδές των  φανατικών χριστιανών με την διαρκή καθοδήγηση του νεό-κοπου πλην παντοδύναμου ιερατείου, αφανίζουν ναούς και καταστρέφουν ανηλεώς την ελληνική πολιτιστική κληρονομιά. Και φυσικά στις ιερές πυρές δεν ρίχνονται μόνο τα συγγράμματα ως έργα διαβολικά αλλά και όσοι επιμένουν στην παλιά θρησκεία.
Σαφώς και δεν υπάρχει ουδεμία σύγκριση με το σήμερα τουλάχιστον στον Ελλαδικό χώρο, γιατί είναι γνωστό ότι σε αρκετές χώρες το Ισλάμ επιβάλει με βίαιο τρόπο τις σκοταδιστικές του απόψεις.
Η ειδοποιός διαφορά είναι ότι τους σκοτεινούς αιώνες που περιγράφονται στο βιβλίο η γνώση ήταν ακριβή και σίγουρα κτήμα των ολίγων. Σήμερα η γνώση είναι διάχυτη και ο καθένας έχει ακόμα και άμεση πρόσβαση στις πηγές. Είναι απορίας άξιον λοιπόν ότι οι σύγχρονοι σκοταδιστές εθελοτυφλούν χωρίς κανείς να τους το επιβάλλει. Αν η άγνοια τους κάνει ευτυχείς έχει καλώς. Προσωπικά τη θεωρώ καταδίκη. Χάνουν τη μαγεία της απέραντης γνώσης και τον ενθουσιασμό της συνεχούς ανακάλυψης.



Γνωρίζω ότι δραστηριοποιείστε σε χώρους  που αφορούν την αρχαιότητα. Θέλετε να μου πείτε γι αυτό δυο λόγια;

Ξέρετε λένε ότι αυτό που επιθυμείς βαθειά σε ακολουθεί για πάντα και κάποτε βγαίνει στην επιφάνεια όσο κι αν προσπαθείς για το αντίθετο. Για μένα η ανεκπλήρωτη επιθυμία μου να γίνω αρχαιολόγος με οδηγούσε αβίαστα στα Μουσεία και τους αρχαιολογικούς χώρους της επικράτειας και της αλλοδαπής και τα σχετικά συγγράμματα συγκαταλέγονταν στα αγαπημένα μου αναγνώσματα. Στέκομαι με δέος απέναντι στην αρχαιοελληνική αρχιτεκτονική, με θαυμασμό απέναντι στη γλυπτική, με συγκίνηση απέναντι στην αγγειοπλαστική, στη χρυσοχοΐα και την υαλουργία. Επιζητούσαν την τελειότητα και το πέτυχαν. Σε ότι αφορά την ερώτηση σας, έχοντας δεσμούς αίματος με τους Δελφούς και ερωτική σχέση με τον Ηνίοχο και το Δελφικό Ιερό, χρόνια μετά την πρώτη επαφή μου μαζί τους, εξελέγην Πρόεδρος των Φίλων του Μουσείου και του Αρχαιολογικού Χώρου. Από τη θέση αυτή, προσπαθώ να κάνω ότι είναι δυνατό για την άριστη προβολή τους και να συνδράμω μαζί με τα μέλη του Σωματείου σε παρεμβάσεις που αφορούν την αποκατάσταση ή αναστήλωση των μνημείων.
Θέτοντας ως απόλυτη προτεραιότητα τη διάσωση και αποκατάσταση του Αρχαίου Θεάτρου των Δελφών, θα είμαι ευτυχής αν είμαι παρούσα την ημέρα που θα δοθεί ξανά στο κοινό για παραστάσεις αρχαίου δράματος, για ποιητικούς ή μουσικούς αγώνες.

Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι μέσα στην βιομηχανία των βιβλίων για μία συγγραφέα να εκδώσει ένα νέο βιβλίο σήμερα; Το ρωτώ με αφορμή το λουκέτο στα Ελληνικά Γράμματα.

Τα «Ελληνικά Γράμματα» ήταν ένα ηχηρό χαστούκι σε όσους πίστεψαν ότι ο Οργανισμός Λαμπράκη και ο ΔΟΛ όντως προστατεύει τη λογοτεχνία και την πνευματική δημιουργία γενικότερα. Όμως δεν ήταν ο μόνος εκδοτικός Οίκος που έκλεισε. Υπήρξαν κι άλλοι και ατυχώς οι φήμες λένε ότι έχουν σειρά και άλλοι φαινομενικά ισχυροί εκδότες. Οι δυσκολίες είναι πολλές και ποικίλλουν από το να πείσεις έναν εκδότη να ασχοληθεί με το έργο σου έως να το αγαπήσει και να προωθήσει στο ευρύ κοινό. Αν ρίξετε μια ματιά τα λεγόμενα best sellers θα διαπιστώσετε ότι επώνυμα σκουπίδια πωλούν χιλιάδες αντίτυπα. Ποιος φταίει; Μα φυσικά ο κόσμος που καταφεύγει στη λογοτεχνία τύπου «Άρλεκιν» και σε ότι μόνο λογοτεχνία δε συνιστά. Και οι εκδότες έχουν τεράστια ευθύνη γι αυτό. Θυσίασαν την ποιότητα στο βωμό του κέρδους. Λυπηρό και δυσοίωνο ταυτόχρονα. Ατυχώς μόνο ένα εκπαιδευμένο και υψηλού επιπέδου αναγνωστικό κοινό μπορεί να βάλει ένα τέλος στην άθλια αυτή πραγματικότητα. Όσο επιπλέουν οι φελλοί, θα είναι όχι μόνο δύσκολο, συχνά αδύνατο να αναδειχθούν σύγχρονοι λογοτέχνες.

Θα υπάρξει η έκδοση ενός νέου σας βιβλίου στο μέλλον;

- Θέλω να ελπίζω ότι η κ. Κάλλια Δετοράκη των εκδόσεων Ίτανος, με την οποία έχω μια άριστη συνεργασία που εξελίσσεται σε στενή φιλία, θα αγκαλιάσει με την ίδια αγάπη και την ίδια πίστη στην αξία τους και τα μελλοντικά μου έργα. Ήδη βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο η συγγραφή ενός ακόμη ιστορικού μυθιστορήματος και θέλω να πιστεύω ότι σε βάθος χρόνου θα είναι τοποθετημένο στις προθήκες των βιβλιοπωλείων.

 


Μια και το διαδικτυακό περιοδικό «Ορφέας» αφορά κατά κύριο λόγο τη μουσική θα θέλατε να μου πείτε τις δικές σας μουσικές προτιμήσεις;

- Με χαρά! Ακούω από προκλασικούς μέχρι ρεμπέτικα, αναλόγως με την ώρα, τη διάθεση και την παρέα. Στη μουσική όπως και στη λογοτεχνία δεν πρέπει να υπάρχουν στεγανά ούτε απαξίες. Δεν αντιλαμβάνομαι τι περιορίζει κάποιους να στρέφονται αποκλειστικά σε μια μουσική φόρμα ή έναν συγκεκριμένο καλλιτέχνη. Το σύμπαν της μελωδίας είναι αχανές και είναι κρίμα να αυτοδεσμεύεσαι. Με την ίδια συγκίνηση ακούω Vivaldi ή Pavarotti αλλά και Τσιτσάνη ή Χατζιδάκι. Μαγεύομαι το ίδιο από μια όπερα ή τη φωνή της Μπέλλου. Και δεν είναι οξύμωρο. Είναι οξύνοο…
Σας ευχαριστώ θερμά.
Το βιβλίο της Γκρέτας Χριστοφιλοπούλου θα παρουσιαστεί στις 18/6 στον «ΙΑΝΟ»




 
Powered by Tags for Joomla

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Πάντα θα έχουμε ανάγκη από ουρανό.
Μίλτος Σαχτούρης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

15/12/1933 Γεννήθηκε στην Αθήνα ο συνθέτης Άκης Πάνου
16/12/1974 Έφυγε από τη ζωή ο λογοτέχνης Κώστας Βάρναλης

ΤΥΧΑΙΑ TAGS