216 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
26.09.2017
Ορφέας | Main Feed
ΓΙΩΡΓΗΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ
Αναζήτηση με tags

Καλοκαιρινό απογευματάκι και έχουμε βρεθεί σε ένα πολύ όμορφο καφέ στο κέντρο της Αθήνας. Οφείλω να ομολογήσω πως είναι πραγματικά μία όαση και είναι τόσο κοντά μας αλλά και τόσο μακριά. Ο λόγος που το λέω αυτό είναι γιατί δεν σου γεμίζει το μάτι από την πρώτη στιγμή αλλά η φιλοξενία και η ποιότητα του είναι πραγματικά το κάτι άλλο. Όσο λοιπόν ρεμβάζουμε και απολαμβάνουμε τη δροσιά των δέντρων στο «καφενείο του Φωκιανού» εμφανίζεται και ο Γιώργης Χριστοδούλου απλός και ευδιάθετος όπως ξέρει να είναι πάντα.
Τον υποδεχόμαστε με χαρά, το τραπέζι μας γεμίζει με άλλα δύο ποτήρια γεμάτα δροσιά και ξεκινάμε την κουβέντα, αρχικά μας συνεπήρε η καλή παρέα αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε και τον λόγο που βρεθήκαμε. Πατάμε «rec» στα μαγνητοφωνάκια μας και οι ερωτήσεις πέφτουν βροχή.

 

 
YOU KNOW: Γιώργη πάμε στην πρώτη μας ερώτηση. «Έχει όντως κάποιο λάκκο η φάβα;». Έχουμε καινούργιο τραγούδι με ελληνικό στίχο, «Φάβα». Αυτό το κομμάτι σημαίνει κάτι για σένα;
 
ΓΙΩΡΓΗΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ: Το κομμάτι αυτό το είχα δύο χρόνια έτοιμο, μου το έκαναν "δώρο" η Μάρω Μαρκέλλου (μουσική) με τον Πάνο Σουρούνη (στίχους). Μου έστειλαν ένα mail και μετά με ενημέρωσαν να το τσεκάρω και να το ακούσω, γιατί πίστευαν ότι θα μου ταιριάζει πολύ. Το άκουσα και όντως έτσι έγινε. Το demo ήταν κάπως διαφορετικό, τους ευχαρίστησα φυσικά και τους εξήγησα πως δεν έχω σκοπό να βγάλω κάτι με ελληνικό στίχο μιας και ετοίμαζα τότε το " flâneur". Έδειξαν φυσικά να το καταλαβαίνουν τα παιδιά και μου είπαν πως δεν υπάρχει κάποιο πρόβλημα, μπορούσαν να περιμένουν μέχρι να έρθει η ώρα να βγει. Το κρατήσαμε λοιπόν και με τον καιρό άρχισα να το παίζω στα live μου. Είναι κάτι που μου αρέσει να κάνω, να δοκιμάζω καινούργια κομμάτια που δεν έχουν κυκλοφορήσει, σε κάποια live. Είδα ότι άρεσε πολύ και πως είχε θετική ανταπόκριση. Όμως μετά το promo που έγινε για το flâneur στην Ισπανία, αποφασίσαμε πως και ο επόμενος δίσκος θα είναι επίσης ξενόγλωσσος. Έτσι πρότεινα στα παιδιά να  ηχογραφήσουμε τη "Φάβα", να γυρίσουμε και το  βίντεο κλιπ και να το κυκλοφορήσουμε δωρεάν μέσω internet. Νομίζω ότι είναι η καλύτερη κίνηση που μπορούμε να κάνουμε σε τέτοιες εποχές για την Ελλάδα. Υπάρχει βέβαια διαθέσιμο στο Jumping Fish προς το παρόν και αργότερα αλλού για κατέβασμα.
 
Y.K.: Λίγο πριν μας είπες πως το τραγούδι ήταν πολύ διαφορετικό από αυτό που ξέρουμε. Δηλαδή;
 
Γ.Χ.: Ναι ήτανε πολύ διαφορετικό. Κι ένας από τους όρους μου για να το πω, χαριτολογώντας φυσικά, γιατί από τη στιγμή που κάποιος συνεργάζεται μαζί μου ξέρει πόσο μου αρέσει να "πειράζω" τα τραγούδια. Είναι αλήθεια πως ό,τι και να πιάσω θα του δώσω ένα πολύ προσωπικό ύφος. Δεν μπορώ να κάνω αλλιώς, επιβάλλεται το ύφος μου σε ό,τι καταπιαστώ. Οπότε αναγκαστικά εγώ προσπάθησα να τους προετοιμάσω και να τους πω πως μόλις το πιάσω στα χέρια μου θα αλλάξει πολύ. Κι άλλαξε αρκετά, αλλά η ουσία είναι ότι τους άρεσε πολύ. Στο demo ήταν ένα reggae και έγινε ένα γαλλικό swing με κιθάρες και κλαρινέτο.
 
Y.K.: Σε προηγούμενη συνέντευξη είχαμε κάνει μία παρόμοια κουβέντα πάνω στη δουλειά σου, με το που έφυγες για Βαρκελώνη ξεκίνησες αμέσως να δουλεύεις, κατά συνέπεια άλλαξαν τα πράγματα και άρχισες να συνεργάζεσαι με διαφορετικούς ανθρώπους. Πως είναι λοιπόν μία συνεργασία με τους Ισπανούς μετά από πολλά χρόνια συνεργασίας με ανθρώπους από την Ελλάδα;
 
Γ.Χ.: Είναι περίπου τα ίδια, απλώς εδώ πέρα οι ρυθμοί είναι πολύ πιο διαφορετικοί και πιεστικοί, πολύ πιο «επιθετικοί». Εδώ είναι πιο δύσκολα να γίνουν συνεργασίες. Εκεί είναι λίγο πιο εύκολα, υποψιάζομαι ότι αυτό δεν συμβαίνει για τον λόγo του ότι οι Ισπανοί είναι διαφορετικός λαός αλλά επειδή η Βαρκελώνη δεν μπορεί να συγκριθεί με την Αθήνα. Είναι μία μικρότερη πόλη με έντονη πολιτιστική δράση, με πολύ κόσμο που δημιουργεί. Παρόλα αυτά είναι μία πόλη με χαλαρούς ρυθμούς, χωρίς άγχος και τρέλα. Αυτό που είχα κι εγώ ανάγκη, δηλαδή να πάω σε μία πόλη που να είναι μεν κοσμοπολίτικη αλλά και ήρεμη.
 
Y.K.: Έχουμε στα χέρια μας σχεδόν το νέο σου βίντεο κλιπ, ελληνική Φάβα με άρωμα Βαρκελώνης. Έχουμε δει κάποιο φωτογραφικό υλικό από τα γυρίσματα, θέλεις να μοιραστείς μαζί μας κάποιες εμπειρίες από αυτά;
 
Γ.Χ.: Η ιστορία του κλιπ είναι πολύ απλή. Ουσιαστικά από την προσωπική μου μυθολογία αντλώ τις εικόνες αυτές. Είναι ένας flâneur που γυρνάει τους δρόμους της Βαρκελώνης και συναντιέται σε διάφορα σημεία της πόλης με ένα πλανόδιο μουσικό, τον ακολουθεί και ο μουσικός τον οδηγεί σε μία πλατεία όπου συναντάει νέα παιδιά να χορεύουν. Είναι πολύ απλό αλλά συνοψίζει την ομορφιά μιας περιοχής που συνδυάζει τη θάλασσα και το βουνό. Στο βίντεο κλιπ δεν υπάρχει κανένα τουριστικό σοκάκι. Φαίνεται η πόλη όπως πραγματικά είναι. Από τα γυρίσματα αυτό που μας έμεινε είναι η βροχή. Διαλέξαμε να το γυρίσουμε σε μέρες με πολύ περίεργο καιρό, έβρεχε, σταματούσε κι έβγαινε ο ήλιος και πάλι από την αρχή. Τρεις μέρες κράτησαν τα γυρίσματα και μόνο η μία ήταν αυτή με τον καλό καιρό.
 
Y.K.: Μένουμε στην Ισπανία, είναι γιατί είναι και μία καινούργια αρχή για σένα. Διαβάσαμε πως βρίσκεσαι στα πλαίσια μιας περιοδείας; Εκεί θα είσαι μόνος σου ή θα συνοδεύεσαι και με άλλους καλλιτέχνες;
 
Γ.Χ.: Εκεί θα είμαι ο μόνος ερμηνευτής, αλλά θα συνοδεύομαι και από ένα γκρουπ το οποίο έχει μία δική του ξεχωριστή πορεία. Είναι ένα γκρουπ που αποτελείται από εξαιρετικούς μουσικούς, το cuarteto του Jairo Ortega, είναι ένας Κανάριος πιανίστας, έχει κάνει ήδη μία εξαιρετική δουλειά. Έχει διασκευάσει πολύ γνωστά θέματα του Chopin σε jazz και Latin jazz διασκευές. Είναι τέσσερις μουσικοί, ο ένας καλύτερος από τον άλλον. Θα ξεκινήσουμε  από τα Κανάρια, και πιο συγκεκριμένα από την Τενερίφη στις 23 Ιουλίου και θα ανέβουμε προς τα πάνω. Στο σύνολο θα δώσουμε πέντε συναυλίες εκεί και θα γυρίσουμε στην Ισπανία. Θα ήθελα να ήταν και παραπάνω όλο αυτό μιας και το όνειρό μου είναι να ταξιδεύω και να παίζω συνέχεια. Και όσο γίνεται σε πιο όμορφους χώρους αλλά όχι κατ' ανάγκη συναυλιακούς. Όπως για παράδειγμα εδώ που καθόμαστε. Είναι μαγικό να μπορείς να μεταμορφώνεις σε συναυλιακό, έναν χώρο που δεν είναι φτιαγμένος για κάτι τέτοιο. Γιατί το λέω αυτό; Γιατί σπάνια υπάρχουν πολύ σωστά φτιαγμένοι χώροι και για μας δεν είναι εύκολα προσεγγίσιμοι, οπότε προτιμώ από το να συμβιβαστώ με έναν κακοφτιαγμένο χώρο, να βρεθώ σε έναν "ακατάλληλο" εκ πρώτης όψεως χώρο που όμως να μεταδώσει με την μαγεία του μία άλλη αίσθηση. Προτιμώ να παίξω σε χώρους όπως π.χ. σε έναν πεζόδρομο στην Αθήνα. Στη Μαγιόρκα τραγούδησα σε μία μισοτελειωμένη εκκλησία. Μέσα της έχουν φτιάξει έναν τεράστιο κήπο και οργανώνουν εκδηλώσεις.
 
Y.K.: Θα αφήσουμε το κομμάτι του χώρου και της περιοδείας σου και θα πάμε στο κοινό που σε παρακολουθεί. Θα κάνω μία ερώτηση που αφορά στην ανταπόκριση του κοινού απέναντι σε αυτό που ξέρεις πολύ καλά να προσφέρεις και να δίνεις απλόχερα με αγάπη και μεράκι. Δύο διαφορετικοί λαοί. Έχουν διαφορές - ομοιότητες ως προς την δεκτικότητα και την ανταπόκριση της δουλειάς σου;
 
Γ.Χ.: Θα σας πω το εξής, είναι τελείως διαφορετικά τα πράγματα, έχει να κάνει και με τον χώρο που παίζεις. Ας πούμε την άνοιξη σε κάποιες συναυλίες υπήρχανε στιγμές όπου μπορούσα να ακούσω ως και την αναπνοή μου, υπήρχε τόση πολλή ησυχία και προσήλωση. Αυτό με χαροποιεί αλλά με γεμίζει με ευθύνη. Το ίδιο έχω ζήσει και στην Ελλάδα αλλά πολύ λίγες φορές. Στην Ισπανία συμβαίνει σχεδόν πάντα. Όσες φορές έχω παίξει υπήρχε πολύ μεγάλη προσοχή από το κοινό και αυτό είναι κάτι που δεν μπορώ να μην το αναγνωρίσω.
 
Y.K.: Γυρίζουμε πάλι στη Φάβα, το καινούργιο σου single. Κάποιο λάκκο έχει η Φάβα. Μία πολύ ελληνική έκφραση, είναι αυτή κατανοητή στην Ισπανία;
 
Γ.Χ.: Το τραγούδι αυτό δεν κυκλοφορεί κι ούτε πρόκειται να κυκλοφορήσει στην Ισπανία. Μόνο ένα μέρος της ηχογράφησης και τα γυρίσματα του βίντεο κλιπ έχουν πραγματοποιηθεί στην Βαρκελώνη. Όπως επίσης δεν τραγουδάω και ελληνικά κομμάτια στα live που κάνω εκεί. Τραγουδάω μόνο ένα κομμάτι το οποίο έχει μόνο ένα ρεφρέν στα ελληνικά. Είναι δύσκολη γλώσσα για αυτούς. Παρόλα αυτά έχει πλάκα γιατί γι' αυτούς η λέξη Φάβα υπάρχει στα Καταλανικά και είναι ένα είδος φασολιού. Είναι κάποια ειδικά φασόλια, όχι όμως η δικιά μας Φάβα.

 
 
 

Y.K.: Χρησιμοποιούν κάποια άλλη παρόμοια έκφραση εκεί σαν αυτή που σχολιάζουμε;
 
Γ.Χ.: Υπάρχει μία έκφραση, αν την μεταφράσω κυριολεκτικά λέγεται «Hay gato encerrado», «Εδώ υπάρχει κλειδωμένος γάτος», δηλαδή εδώ υπάρχει ένα ζήτημα που είναι προς διαλεύκανση.
 
Y.K.: Την Πέμπτη που μας πέρασε σε απολαύσαμε σε ένα υπαίθριο live swing party με την χορευτική ομάδα Athens Lindy Hop υπό την αιγίδα της Ευρωπαϊκής Μουσικής Γιορτής. Θα σε ξαναδούμε μέχρι την επιστροφή σου στην Ισπανία κάπου αλλού;
 
Γ.Χ.: Θα με ξαναδείτε, την Τετάρτη στο "Pure Bliss" στην οδό Ρόμβης, εκεί όπου ξεκινήσαμε πέρυσι τα swing parties. Και ακόμα ένα θα γίνει την Παρασκευή στο Magritte στο Γκάζι, στην οδό Σωφρονίου 12. Φυσικά και πριν φύγω στις 16 του μηνός άλλο ένα live θα το κάνω σίγουρα. Μετά από φθινόπωρο θα κάνω πιο συντονισμένα και μεγάλα πράγματα στην Ελλάδα, μιας και θα έρχομαι συχνά, θα παίζω και θα φεύγω.
 
Y.K.: Γιώργη, τι σε ενοχλεί πιο πολύ ή μάλλον τι σε έχει ενοχλήσει στον χώρο της μουσικής εδώ στην Ελλάδα, αυτό που κάποιοι το ονομάζουν βιομηχανία, είτε πρώτα εδώ και μετά όσο έχεις γνωρίσει στην Ισπανία.   Υπάρχει γενικά κάτι που σε ενοχλεί; Είναι κάτι μέσα σε όλα αυτά που σε ώθησε να πας στην Βαρκελώνη;
 
Γ.Χ.: Τώρα γενικά τίποτα, νομίζω πως τα πράγματα έχουν ήδη πάρει τον δρόμο τους. Στην Βαρκελώνη αποφάσισα να πάω γιατί αγαπάω την γλώσσα τους, αγαπάω την πόλη αυτή, εδώ και στην ίδια την Ισπανία δεν νομίζω ότι θα μπορούσα να πάω να μείνω σε κάποια άλλη πόλη. Επίσης είχα την τύχη να γνωρίσω εξαιρετικούς ανθρώπους, και να κάνω πολύ καλούς φίλους και πολύ έμπιστους και είναι μεγάλη κουβέντα αλλά θα ήθελα να μείνω εκεί για πάντα. Τουλάχιστον προς το παρόν αυτό μπορώ να πω, μπορεί να μοιάζει μεγαλόστομο. Αυτό δε σημαίνει πως δε μου αρέσουν άλλες πόλεις, κατ' αρχήν με συγκινούν όσες πόλεις έχουν θάλασσα, ας πούμε Θεσσαλονίκη, ο  Βόλος. Δεν είμαι φανατικός της θάλασσας μιας και δεν είμαι άνθρωπος που θα πάω με τις ώρες στην παραλία, απλά αγαπώ τις πόλεις που έχουν το υγρό στοιχείο.
 
Υ.Κ.: Όπως ξέρεις, λίγο πριν κλείσουμε, έχουμε μία συνήθεια να αλλάζουμε τελείως το ύφος της συνέντευξης, αυτό που θέλουμε τώρα να σε ρωτήσουμε είναι ότι πιστεύεις πως έχουμε την δημοκρατία που μας αξίζει σαν άνθρωποι ή σαν πολιτισμός;
 
Γ.Χ.: Πρέπει να πω αυτό που σκέφτομαι; (Φυσικά απαντήσαμε ομόφωνα ναι, ακολουθούν γέλια). Υπάρχει ένα θεατρικό έργο που λέει πως ο "καθένας έχει τον παράδεισο που του αξίζει" ή μπορεί και να είναι ένα σύνθημα που έχω δει κάπου, δε θυμάμαι αλλά μου έχει μείνει αυτή η φράση. Αυτό λέγεται "κρυπτομνησία", θυμάσαι κάτι αλλά δε θυμάσαι από που. Σαφώς λοιπόν επειδή έχουμε το διακίωμα της επιλογής, μας αξίζει αυτό που έχουμε. Αυτό δε σημαίνει πως δεν υπάρχει περιθώριο αλλαγής ή να χαρείς ακόμα και αν ξέρεις ότι υπάρχει ένα τέλος. Το τέλος αυτό, μπορείς να το κάνεις να είναι όμορφο, ή να σημάνει την αρχή ενός νέου ξεκινήματος. Στον καλλιτεχνικό τομέα έχουμε το χάος που μας αξίζει, είναι όλοι πανικοβλημένοι, κανείς δεν ξέρει τι να κάνει. Η αίσθηση μου είναι πως υπάρχουν οι "παλιοί" που μένουν στα σπίτια τους και δεν ξέρουν τι να κάνουν για να συντηρήσουν το μεγάλο όνομα που κουβαλάνε κι απ' την άλλη υπάρχει η  δική μου γενιά καθώς η νεότερη (που δε φταίει σε τίποτα) που δεν αντιδρούσαμε τόσο καιρό σε όλο αυτό το σύστημα και τώρα απολαμβάνουμε τις συνέπειες.
 
Υ.Κ.: Γιώργη, να περιμένουμε καινούργια ολοκληρωμένη δουλειά;
 
Γ.Χ.: Σαφώς, θα υπάρξει ένα πολύ χαρούμενο δισκάκι, με ακουστικά όργανα, θα είναι ηχογραφημένο στην Ισπανία με στίχους στα Ισπανικά, Καταλανικά και Γαλλικά. Θα μιλάει για τις πόλεις και πάλι, θα είναι και αυτό μία περιπλάνηση στις πόλεις από την χαρούμενη πλευρά του. Θα βρούμε και ένα τρόπο να το έχουμε και στην Ελλάδα. Προφανώς με κάποια εταιρεία που συνεργάζεται με το εξωτερικό.
 
Υ.Κ.: Θέλουμε να σε ευχαριστήσουμε πολύ για τον χρόνο σου και για την υπέροχη παρέα σου στην συνέντευξη. Φυσικά θα σε απολαύσουμε την Τετάρτη από κοντά και ανανεώνουμε το ραντεβού στην επόμενη επίσκεψή σου στην Ελλάδα. Καλό μουσικό ταξίδι σε ό,τι και να κάνεις.

 


Ευχαριστούμε τους «You Know» (Παναγιώτης Βασιλειάδης & Ελίνα Δρακοπούλου), για τη συνεργασία τους,  με την αποκλειστική αυτή συνέντευξή του Γιώργη Χριστοδούλου στο e-orfeas.

 
Powered by Tags for Joomla

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Εκεί που σμίγει η αγάπη των ανθρώπων είναι η πατρίδα σου.
Γιάννης Ρίτσος

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

Δεν έχουν καταχωρηθεί γεγονότα.

ΤΥΧΑΙΑ TAGS