94 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
28.03.2017
Ορφέας | Main Feed
Βασίλης Πασλίδης
Αναζήτηση με tags

Βασίλης  Πασλίδης:  « Βασικό στοιχείο κάθε ανθρώπου είναι οι επιρροές του»

Συνέντευξη στον Σάκη Ιντζεβίδη



Χαίρομαι κάθε φορά, όταν συνομιλώ με νέους καλλιτέχνες, που αγαπούν την μουσική και έχουν δικαίωμα στο όνειρο, αυτό το όνειρο που θα τους κάνει να ξεχωρίσουν, να διακριθούν και να πάνε μπροστά. Ο δρόμος δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα, το ξέρουν εξάλλου. Χρειάζεται πίστη, σκληρή δουλειά, αφοσίωση και τύχη καμιά φορά για την επιτυχία. Ο Βασίλης Πασλίδης είναι ένα νέο πρόσωπο στον καλλιτεχνικό χώρο και πρόσφατα κυκλοφόρησε την πρώτη του δισκογραφική δουλειά, με τίτλο «2 χρόνια συγκατοίκηση»,  έχει θέληση και μεράκι γι’ αυτό που κάνει και εύχομαι μέσα από τον Ορφέα να τον γνωρίσει περισσότερος κόσμος.      

Βασίλη καλησπέρα. Έχεις μεγαλώσει στην Κομοτηνή όπου έκανες και τα πρώτα σου μουσικά βήματα. Σε ποια ηλικία ξεκινάς να ασχολείσαι με την μουσική, υπήρχαν επιρροές από το οικογενειακό περιβάλλον;

Βασίλης Πασλίδης: Καλησπέρα Σάκη. Συγκεκριμένα μεγάλωσα στην Ξυλαγανή, ένα χωριό δίπλα απ' την Κομοτηνή, στην οποία είναι αφιερωμένο το δεύτερο τραγούδι, ο «Γεροπλάτανος», από την πρώτη μου δισκογραφική δουλειά. Το πρώτο μουσικό όργανο που βρέθηκε στα χέρια μου ήταν ένα μπουζούκι του παππού μου του Βασίλη, τόσο παλιό που θυμάμαι ήταν φαγωμένο από σαράκι. Γύρω στα δέκα μου χρόνια ευτυχώς αναγκάστηκα να μάθω τις πρώτες συγχορδίες στην κιθάρα, για χάρη του αδερφού μου Χρήστου,  που έκανε σόλο στην ηλεκτρική. Στην εφηβεία πια, στα δεκαέξι, έπαιζα και τραγουδούσα κάθε Παρασκευή και Σάββατο σε ένα ρεμπετάδικο της Κομοτηνής. Ήταν μεγάλη εμπειρία και μεγάλο μάθημα ζωής για μένα, αφού απότομα βρέθηκα σε βαθιά νερά κι έπρεπε να κολυμπήσω.

Το 2006 σε ηλικία δεκαοχτώ χρονών πηγαίνεις στην Θεσσαλονίκη για να σπουδάσεις Αθλητική δημοσιογραφία. Τι αλλάζει στην ζωή σου πηγαίνοντας στην συμπρωτεύουσα; Ποιες καταστάσεις συναντάς, και πως εξελίσσεις τα προσόντα σου στο τραγούδι και την κιθάρα;

Βασίλης Πασλίδης: Σίγουρα οι επιλογές που έχει κάποιος σε μια μεγαλύτερη πόλη είναι περισσότερες. Από μικρός είχα μια ιδιαίτερη συμπάθεια στη Θεσσαλονίκη, αλλά μένοντας εκεί για τέσσερα χρόνια, έγινε κομμάτι της ζωής μου. Νοίκιαζα δίπλα από την Καμάρα και δούλευα σε μία φοιτητική ταβέρνα με ζωντανή μουσική ακριβώς κάτω από το σπίτι μου, στο Τζοβαέρι. Ήταν ωραία χρόνια, η οικονομική κρίση δεν ήταν τόσο έντονη τότε. Δουλεύαμε εφτά μέρες τη βδομάδα και το μαγαζί ήταν κάθε βράδυ ασφυκτικά γεμάτο. Τότε δεν σκεφτόμουν ότι θα ασχοληθώ επαγγελματικά με τη μουσική και ο λόγος που ήμουν στη Θεσσαλονίκη ήταν για να γίνω δημοσιογράφος.


Σαν χαρακτήρας έχεις ανησυχίες που μεταφράζονται δημιουργικά με την μουσική;


Βασίλης Πασλίδης: Νομίζω πως κάθε άνθρωπος, λιγότερο ή περισσότερο καλλιτέχνης, έχει ανάγκη να εκφράσει τις ανησυχίες του στην καθημερινότητά του. Πιστεύω πως τα τραγούδια μας αντιπροσωπεύουν τους προβληματισμούς μας, τόσο αυτά του δίσκου όσο και αυτά που θα ακολουθήσουν.


Υπάρχουν ονόματα του καλλιτεχνικού χώρου που έχεις αγαπήσει και σε επηρέασαν στον τρόπο που γράφεις μουσική ή ακόμα και στην ερμηνεία;


Βασίλης Πασλίδης:
  Όταν ήμασταν μικροί με το Χρήστο είχαμε ένα κασετόφωνο και γράφαμε τραγούδια σε κασέτες από το ράδιο. Πέρυσι το Πάσχα που ανεβήκαμε στο χωριό και βρήκαμε μία απ' αυτές, γελάσαμε γιατί τα περισσότερα τραγούδια δεν είχαν καμία σχέση μεταξύ τους. Από Pink floyd και Bob Marley μέχρι Κυριαζή, Τρύπες και Παπάζογλου. Βασικό στοιχείο κάθε ανθρώπου είναι οι επιρροές του.

Αν κρίνω πάντως από την μετακόμιση σου στην Αθήνα τα τελευταία χρόνια, οι ανησυχίες σου είχαν κάποιο σκοπό και στόχο, είναι έτσι;

Βασίλης Πασλίδης: Στη Θεσσαλονίκη τελείωσα τις σπουδές μου στη Δημοσιογραφία και τα έφερε έτσι η μοίρα ώστε μετά τη θητεία μου στον στρατό να ξεκινήσω να δουλεύω στην Αθήνα ως αθλητικός δημοσιογράφος. Παράλληλα εξακολουθούσα να τραγουδάω σε μουσικά στέκια της πρωτεύουσας, αφού το τραγούδι είναι κάτι που με ακολουθεί πάντα. Εκείνο τον καιρό ήταν που αποφάσισε και ο αδερφός μου να έρθει στην Αθήνα. Οπότε αναμενόμενο ήταν ότι θα μέναμε μαζί.    

  
  
 



Η συγκατοίκηση πάντως με τον αδερφό σου Χρήστο στην πρωτεύουσα για δύο χρόνια, μάλλον εποικοδομητική ήταν, αφού ηχογραφείτε την πρώτη σου δισκογραφική δουλειά. Τι συνέβη αυτά τα δύο χρόνια και φτάσατε στην ολοκλήρωση και κυκλοφορία του πρώτου σου cd;


Βασίλης Πασλίδης:
Από μικροί με τον Χρήστο προσπαθούσαμε να γράψουμε δικά μας τραγούδια. Αυτό που μας έλειπε όμως κυρίως, ήταν οι στίχοι. Όταν ήρθε ο Χρήστος στην Αθήνα, έφερε μαζί του ένα τετράδιο γεμάτο στίχους, του οποίου την ύπαρξη εγώ αγνοούσα. Όλα λοιπόν ξεκίνησαν όταν μελοποίησα το “Δυο ψυχές ταραγμένες”. Το ένα έφερε το άλλο, μπήκαμε στο studio, κόντευε να ολοκληρωθεί ο δίσκος και ούτε που το’ χαμε συνειδητοποιήσει.

Γνωρίζω ότι η διαδικασία των ηχογραφήσεων απαιτεί χρόνο και χρήμα, απαιτεί επίσης πολύ καλή ομάδα μουσικών και γενικά ανθρώπων που θα πλαισιώσουν το όλο εγχείρημα. Πως κατάφερες να αντεπεξέλθεις σε όλα αυτά και ποιοι σε βοήθησαν για να το κάνεις;


Βασίλης Πασλίδης: Πίστεψέ με αν μπορούσα να κοιμάμαι και να ξυπνάω στο στούντιο, για να τελειώσει όσο πιο σύντομα γίνεται ο δίσκος, θα το έκανα. Ήταν φανταστική εμπειρία, αλλά η ανυπομονησία μας έκανε να χάσουμε τον ύπνο μας. Βέβαια δεν ήταν εύκολο εγχείρημα, γιατί ήταν η πρώτη μας επαγγελματική δουλειά και γιατί αναλάβαμε οι ίδιοι την παραγωγή, την ενορχήστρωση, αλλά και τη μίξη του δίσκου. Όπως είπες και εσύ, χρειάζονται καλοί μουσικοί, αλλά δεν φτάνει μόνο αυτό. Ευτυχώς στη δική μας περίπτωση οι μουσικοί που συνεργαστήκαμε ήταν φίλοι και μας βοήθησαν με το παραπάνω. Χαρακτηριστικά να σου αναφέρω τον Νίκο Καπηλίδη, ο οποίος με τη γνώση του και την εμπειρία του στη μουσική, έβαλε ένα γερό θεμέλιο στο χτίσιμο του δίσκου.   


«2 χρόνια συγκατοίκηση» είναι ο τίτλος της δισκογραφικής δουλειάς που κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 2013. Μπορείς να περιγράψεις το ύφος των τραγουδιών σε όσους δεν τα έχουν ακούσει;


Βασίλης Πασλίδης: Μου είναι δύσκολο να χαρακτηρίσω το ύφος του δίσκου με δυο λόγια. Δεν μου αρέσει όταν μπαίνουν ταμπέλες στην μουσική, τύπου έντεχνο, ή έντεχνο-λαϊκό ή οτιδήποτε άλλο. Τα τραγούδια μας είναι ελληνικά, έχουν ελληνικό στίχο και η μουσική τους έχει επιρροές από την παράδοση μέχρι την ροκ σκηνή. Ελπίζω να βρούνε τον δρόμο τους.

Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης( ηλεκτρονικά περιοδικά, μουσικά έντυπα, ραδιόφωνο, τηλεόραση) βλέπεις να βοηθούν τα νέα ονόματα, ή τελικά πρέπει να χεις «μέσο»;


Βασίλης Πασλίδης: Σε ευχαριστώ που μου δίνεις το βήμα με αυτή τη συνέντευξη, αφού και εσύ είσαι μέρος των ΜΜΕ. Υπάρχουν άνθρωποι σε όλους τους χώρους, υπάρχουν βέβαια και ανθρωπάκια. Εμείς τους αγαπάμε όλους. Όταν και αν, με το καλό, μας παίξουν τα ραδιόφωνα και τύχει κιόλας να ακούσω τραγούδι μου σε φάση που οδηγάω, θα βάλω «τσίτα» την ένταση. Το βλέπω όμως να αργεί αυτό.

Έχεις ξεκινήσει φαντάζομαι τις πρώτες ζωντανές παρουσιάσεις της δισκογραφικής σου δουλειάς. Έχεις στο πλάνο σου να κάνεις και άλλες;
 

Βασίλης Πασλίδης:
Ολοκληρώσαμε τις παρουσιάσεις του δίσκου, μια στον Σταυρό του Νότου και μια στη Θεσσαλονίκη, στη Μαύρη Τρύπα. Στις 15 Μαΐου θα εμφανιστούμε στο Passport στον Πειραιά. Όταν με το καλό γίνει και αυτό, κοιτάμε για το επόμενο.

Θέλω να σε ευχαριστήσω για την κουβέντα μας, και να ευχηθώ καλή επιτυχία σε ότι κάνεις.


Βασίλης Πασλίδης:  Εγώ σε ευχαριστώ Σάκη για τον χρόνο σου και για το ότι δίνεις βήμα σε νέους καλλιτέχνες.

 


 

 

 

 



 

 
Powered by Tags for Joomla

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Με την πρώτη σταγόνα της βροχής σκοτώθηκε το καλοκαίρι.
Οδυσσέας Ελύτης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

29/3/1943 Γεννήθηκε ο συνθέτης Βαγγέλης Παπαθανασίου
29/3/2011 Πέθανε στην Αθήνα, σε ηλικία 89 ετών ο θεατρικός συγγραφέας Ιάκωβος Καμπανέλλης