196 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
22.10.2017
Ορφέας | Main Feed
Βασίλης Χαρδαλιάς
Αναζήτηση με tags
Ήταν μία ιδέα που έπεσε στο τραπέζι του Ορφέα κάποια στιγμή. Να ανοίξουμε ένα δρόμο σε νέους καλλιτέχνες. Σε καλλιτέχνες που αγαπούν με πάθος τη μουσική, που συνθέτουν, που τραγουδούν, που γράφουν στίχους, που παίζουν μουσική και που δεν έχουν βρει ακόμη το δρόμο προς τη δισκογραφία. Κι αυτοί οι καλλιτέχνες να μπορούν να πουν δυο λόγια από καρδιάς, να δείξουν τη δουλειά τους και να κάνουν γνωστά τα μουσικά τους όνειρα.  Έτσι φτιάξαμε μία νέα μουσική ενότητα. Εύκολα βρέθηκε κι ο τίτλος που καλείται να συνοδέψει έναν νέο καλλιτέχνη στο δρόμο του. Εραστές του ονείρου. Φιλοξενούμενοι του Ορφέα αυτή τη φορά οι Last Reflection.
 

Ήταν μία ιδέα που έπεσε στο τραπέζι του Ορφέα κάποια στιγμή. Να ανοίξουμε ένα δρόμο σε νέους καλλιτέχνες. Σε καλλιτέχνες που αγαπούν με πάθος τη μουσική, που συνθέτουν, που τραγουδούν, που γράφουν στίχους, που παίζουν μουσική και που δεν έχουν βρει ακόμη το δρόμο προς τη δισκογραφία. Κι αυτοί οι καλλιτέχνες να μπορούν να πουν δυο λόγια από καρδιάς, να δείξουν τη δουλειά τους και να κάνουν γνωστά τα μουσικά τους όνειρα.Έτσι φτιάξαμε μία νέα μουσική ενότητα. Εύκολα βρέθηκε κι ο τίτλος που καλείται να συνοδέψει έναν νέο καλλιτέχνη στο δρόμο του. Εραστές του ονείρου! Αυτή τη φορά ο Ορφέας παρουσιάζει το Νίκο Ζαντίδη και τους Treetones.

 
Το παρόν το γράφω με αφορμή το κείμενο της Καλής Βανδώρου με τίτλο "Η μουσική κρίση της εποχής" που με οδήγησε στην ολοκληρωμένη διαμόρφωση της δικής μου άποψης για την μουσική – πολιτιστική κρίση της εποχής μας. Παρακάτω έχω ξεχωρίσει δύο μεγάλα αποσπάσματα από το σύντομο άρθρο της (μάλιστα είναι ολόκληρες οι προτάσεις διότι δεν επιθυμώ να παρερμηνευτεί το νόημα των όσων γράφει) στα οποία επιθυμώ να αντιπαραθέσω την δική μου οπτική. Ολόκληρο το άρθρο μπορείτε να το διαβάσετε εδώ. Πριν γράψω οτιδήποτε θα ήθελα να διευκρινίσω ότι το παρόν άρθρο αφορά κάθε μορφή τέχνης επηρεασμένο από το διαδίκτυο. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν:
 
Πρόσφατα, ο ΟΡΦΕΑΣ φιλοξένησε την δισκοκριτική μου για το πρώτο και ομότιτλο άλμπουμ των KollektivA. Εκφράζοντας τότε τη σκέψη μου, ότι προτιμώ τα “ολοκληρωμένα” μουσικά projects, σε αντίθεση με τα cd/albums του ενός hit, έγραψα 10 ερωτήσεις που, κατά τη δική μου άποψη θα αναδείκνυαν τον αληθινό χαρακτήρα της KollektivA. Ο Θανάσης Χουλιαράς δεν δίστασε να τις απαντήσει όλες, μία προς μία δίνοντας και την δική του διάσταση για το φαινόμενο της ιδέας “που εξαπλώνεται...”. Απολαύστε τον.
 
Ο Νίκος Γώγος, είναι ένας σχετικα καινούριος τραγουδοποιός που απασχόλησε τον ΟΡΦΕΑ με την πρόσφατη κυκλοφορία του “Κρυμμένος Θησαυρός”. Είχα την τύχη λίγο πρίν πέσει στα χέρια μου το cd να τον ακούσω ζωντανά, και οφείλω να ομολογήσω πως με κέρδισε η ενέργειά του καθώς και η μελωδική φωνή του. Είναι λοιπόν ιδιαίτερη χαρά μου να σας τον παρουσιάσω μέσα απο μια συνέντευξη εφ'όλης της “μουσικής” ύλης. Απολαύστε τον!
 
Είναι ιδιαίτερη η χαρά να συνομιλείς με ανθρώπους που καταβάλουν προσπάθειες για να ανεβάσουν το επίπεδο της μουσικής πραγματικότητας. Ακόμα περισσότερο, χαίρομαι οταν είναι νέοι σε ηλικία και με όρεξη και μεράκι, μας προσφέρουν μια κυκλοφορία που είναι άκρως ενδιαφέρουσα και πετυχημένη. Οι ΜΑΥ DAY, ο Μπάμπης Συντάκης και η Ελβίρα Διαγιόγλου, “εδρεύουν” στην Θεσσαλονίκη και απαντούν στις ερωτήσεις για το debut album τους με τίτλο “Γυάλινη Σφαίρα” αλλα και σε πολλές άλλες για την ζωή στην συμπρωτεύουσα και τα σχέδιά τους. Απολαύστε τους!
 
Δημιουργήθηκαν τον Αύγουστο του 2008 απο τον Νίκο Ζάμπα και τον Νικόλαο Αδέσποτο. Η προεργασία απέφερε δεκάδες τραγούδια, απο τα οποία και επιλέχθησαν τα 12 που ακούμε στο άλμπουμ. Ένα αλμπουμ που έχει έντονη καλοκαιρινή διάθεση και βασίζεται στο τρίπτυχο, reggae – salsa – ska που κερδίζει έδαφος τους καλοκαιρινούς μήνες. Το πρώτο τραγούδι, η «Μαλαισίνα» μιλαει «για έναν ουτοπικό προορισμό» που θυμίζει την πόλη της Φθιώτιδας (Μαλεσίνα) όμως γράφεται με “αι” οπότε και μοιάζει να αναφέρεται στην εξωτική Μαλαισία. Συνεχίζουμε με salsa – ska και τίτλο “Αποκέντρωση” ενώ επανερχόμαστε σε reggae ρυθμούς με το “Υποβρύχιο”. Το εύθυμο και ιδιαίτερα χιουμοριστικό (απο πλευράς στίχου) “Ξένες Γλώσσες” θα μας κάνει να χαμογελάσουμε με την ιδιαίτερη ερμηνεία του Νίκου Αδέσποτου ενώ δε μας αρέσει το “Πές μου πως θα'ρθεις”. Μας αρέσει όμως η προσέγγιση στη φράση “Δε πας για κανα ψάρεμα” ενω και η ενορχήστρωση και ερμηνεία στο συγκεκριμένο ειναι ξεχωριστές.
 
Είναι θλιβερό να μαθαίνεις για τον θάνατο κάποιου.
Πάντοτε έπαιζα τραγούδια του μαζί με τους φίλους μου. Ακόμα και όταν βρεθήκαμε σε μπάντα και θέλαμε να φτιάξουμε πρόγραμμα τα σίγουρα χαρτιά ήταν το “Πούλα με”, τα “Άχρηστα ρολόγια”, το “Δέ θα δακρύσω πια για σένα”, το “Με στέλνεις”... και ο Μάκης μας κατηγορούσε: “Όχι άλλα Πυξ-Λαξ-οτράγουδα”. Αυτό που δε συγκρίνεται είναι οι άπειρες “ανακαλύψεις” σχετικά με τα τραγούδια του Μάνου Ξυδούς που έκανα με τη βοήθεια του αδερφού μου, του Ερμή. Μία από αυτές, που κατά τη γνώμη μου είναι και η κορυφαία στιγμή του Μάνου ήταν “Τα κόκκινα τα blues”. Μία άλλη ήταν το “Περίεργο παιχνίδι” που άκουσες πριν κάποια χρόνια έξω από το σπίτι σου και αμέσως τερμάτισες το volume στο αυτοκίνητο. Έχει νόημα να γράψω τίτλους των τραγουδιών που έγραψε;
 
Ακούγοντας το νέο cd single της Βανέσσας Αδαμοπούλου με τίτλο «1 λεπτό» σκέφτηκα να παίξουμε λίγο με τους αριθμούς. Νομίζω λοιπόν ότι το καλύτερο είναι το παιχνίδι των 10 ερωτήσεων. Η Βανέσσα Αδαμοπούλου αποδείχτηκε εξαιρετική σε αυτό το παιχνίδι. Ακούγοντας το singlάκι, έφτιαξα 10 ερωτήσεις οι οποίες απαντήθηκαν λιτά, μεστά και χωρίς να χρειάζονται περισσότερες εξηγήσεις. Απολαύστε.
 
Δυναμική, σύγχρονη και ταυτόχρονα πιο ροκ απο ποτέ, εμφανίζεται η Ευρυδίκη στο νέο της CD με τίτλο «Ονειρεύομαι ακόμα...μαμά». Μια πληρέστατη δισκογραφική δουλειά που αναδεικνύει τη συνέπεια της δημοφιλούς τραγουδίστριας στον μουσικό χώρο και χρόνο. Η φωνή της Ευρυδίκης δείχνει, στο δίσκο αυτό, οτι ο χρόνος μπορεί να λειτουργεί προς όφελος του καλλιτέχνη καθώς θεωρώ οτι ερμηνευτίκα είναι ότι καλύτερο μας έχει παρουσιάσει απο το ξεκίνημα. Ανήκω στους θαυμαστές των τραγουδιστών που μπορούν να ξεχωρίσουν απο περισσότερα απο ένα είδη τραγουδιών. Θεωρώ οτι σε αυτή την κατηγορία ανήκει η Ευρυδίκη και πιστεύω ακράδαντα οτι αυτό αποδεικνύεται απο τον δίσκο που κρατώ στα χέρια μου.
 
Δισκογραφική επαναφορά για τον Μιχάλη Ρακιντζή. Σε ένα cd με 18 τραγούδια, ένας από τους  πρωτοπόρους της Ελληνικής ηλεκτρονικής μουσικής μπαίνει ξανά στο προσκήνιο, προσπαθώντας να θυμίσει κάποιες απο τις καλές στιγμές του παρελθόντος ταυτόχρονα με την κατάθεση νέων τραγουδιών. Ο ίδιος ο Μιχάλης Ρακιντζής επιμελείται τη μουσική, τους στίχους, την ενορχήστρωση αλλά και την ίδια την παραγωγή όπως έκανε πάντα άλλωστε.
 
Σίγουρα δεν είναι δόκιμο να μιλήσουμε για δισκογραφικό ντεμπούτο του Βαγγέλη Μαρκαντώνη. Ο άνθρωπος – κολώνα του συγκροτήματος “Ανοιχτή Θάλασσα” με πολυάριθμες εμφανίσεις και δισκογραφικές παρουσίες με τη μπαντα αυτή, μας παρουσιάζει 11 καινούρια τραγούδια και μία διασκευή σε ένα δίσκο απο τον οποίο κανείς (ίσως εκτός του ίδιου του τραγουδοποιού) δεν ξέρει τι να περιμένει. Θα μπορούσαμε να πούμε οτι έχουμε έναν σχεδόν ακουστικό δίσκο καθώς οι αναλογικοί ήχοι επικρατούν ολοκληρωτικά ενώ απουσιάζουν τα τύμπανα. Έχουμε όμως εξαιρετικά κρουστά απο τον Χρήστο Χουσίδη και τον Ανδρέα Σίκκη και παράλληλα ο ίδιος ο Βαγγέλης Μαρκαντώνης παίζει μπάσο, κιθάρες, φυσαρμόνικα, μαντολίνο, μπαντζόλα, μεταλλόφωνο και έχει την επιμέλεια των ενορχηστρώσεων.
 
Τον Αλέξη Καραβέργο τον γνωρίσαμε πριν τρία χρόνια όταν μέσα από τα ραδιόφωνα και κυρίως τον Freedom FM μας τραγουδούσε το “Ο Βασιλιάς σου θα γίνω”. Θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι με το συγκεκριμένο τραγούδι είχα σκεφτεί πως – όσο και αν στο μουσικό παρόν που ζούμε, φαντάζει δύσκολο – υπάρχουν ακόμα μελωδικές ιδέες, φρέσκες ιδέες, από νέους ανθρώπους στο χώρο της μουσικής, φαινομενικά ανεπηρέαστους από την μαζικότητα που έχει σαρώσει αυτή τη μορφή τέχνης. Βεβαίως είναι πολύ δύσκολο να ξεχωρίσεις με κάποιο μουσικό δημιούργημα στη σημερινή εποχή όμως, πιστεύω ξεκάθαρα πως το ταλέντο και η δουλειά πάντα θα βοηθούν τον εκάστοτε καλλιτέχνη που θέλει πραγματικά να τα καταφέρει.
 
Μια νέα, ελκυστική φωνή, μας συστήνεται με το πρώτο προσωπικό της άλμπουμ με τίτλο “Τα πάντα μπορείς”. Η Diana Ζαχαριάδου είναι μια νέα τραγουδίστρια με καταγωγή απο την Γεωργία, που μεγάλωσε στις Σέρρες. Σπούδασε πιάνο απο μικρή ηλικία και σε συνδυασμό με το άκρως μουσικό περιβάλλον στο οποίο μεγάλωσε, ασχολείται επαγγελματικά με το τραγούδι. Στο ενεργητικό της έχει ήδη συνεργασίες με μεγάλα ονόματα της ελληνικής δισκογραφίας τα οποία συνέβαλαν καθοριστικά στην διαμόρφωση της φωνής της σε αυτό το πρώιμο στάδιο της καριέρας της.
 
Τέσσερα χρόνια μετά το “Μέσα στην αύρα σου” που αποτέλεσε και debut album, έφτασε η ώρα, για τον Γιώργο Τεντζεράκη, να κάνει το δεύτερο δισκογραφικό του βήμα. Τίτλος αυτού: “Πιο κοντά σου” με 10 καινούρια τραγούδια, ένα remix του πολυδιαφημιζόμενου “Τί παραπάνω” και συνολικής διάρκειας 42 περίπου λεπτών.
 
Τα νέα σχετικά με την κυκλοφορία του δίσκου που περιλάμβανε μελοποιημένα αποσπάσματα της  Οδύσσειας, ήταν για μένα ιδιαίτερα ευχάριστα. Ακόμα πιο ευχάριστη ήταν η έκπληξη όταν το cd έφτασε στα χέρια μου απο τον ΟΡΦΕΑ, και πλέον μπορώ να εκφέρω γνώμη για την πρώτη ουσιαστική δισκογραφική απόπειρα μελοποίησης του ομηρικού έπους. Να σημείωθεί εδώ πως η κυκλοφορία αυτού του cd είναι το αποτέλεσμα της ανάθεσης, απο την Δημοτική Κοινωφελή Επιχείρηση Ιθάκης, της μελοποίησης αποσπασμάτων της Οδύσσειας στον Νεκτάριο Καραντζή. Όπως ομολογεί ο συνθέτης, αυτή η πράξη γέννησε μεγάλα ερωτηματικά σχετικά με τη σύνθεση, το ύφος, αλλά και γενικότερα ερωτήματα σχετικά με την μουσική παράδοση στην Ελλάδα.
 
Μια απο τις πιο ξεχωριστές εμφανίσεις της Ευρυδίκης έλαβε χώρα στο Γκάζι, στο φιλόξενο χώρο του Socialista την προηγούμενη Τρίτη 13/12/2011. Η δημοφιλής τραγουδίστρια εμφανώς συγκινημένη απο την αποδοχή της καινούριας δουλειάς της, με τον τίτλο «Ονειρεύομαι ακόμα μαμά» μας χάρισε πανέμορφες ερμηνευτικές στιγμές μαζί με όλους τους συνεργάτες της. Πολύς κόσμος και πολλοί καλλιτέχνες βρέθηκαν στο Socialista για την εκδήλωση αυτή. Ανάμεσα τους ο Δημήτρης Κοργιαλάς, η Βίκυ Γεροθόδωρου, η Ευσταθία, ο Μιχάλης Κεχαγιάς των LEXICON PROJECT, η Πέννυ Ραμαντάνη και ο Λευτέρης Πλιάτσικας των ΟΝΑΡ, ο Γιώργος Παπαδόπουλος και πολλοί άλλοι φίλοι και συνεργάτες της Ευρυδίκης.
 
Η αλήθεια είναι πως η πορεία του Φοίβου Δεληβοριά στη δισκογραφία, πάντα με εξέπληττε. Οι δημιουργίες του όπως ο “Αόρατος Άνθρωπος” για τον οποίο σήμερα θα σας γράψω, σε συνδυασμό με τις ενορχηστρωτικές ιδέες του αποτελούσαν πάντα μια έκπληξη για εμένα. Φέτος στο Μετρό, μετά απο 7 χρόνια, αποφάσισα να τον παρακολουθήσω καθώς χαρίζει στο κόσμο του, αυτά τα καινούρια τραγούδια ενώ, δε διστάζει να αποδώσει τα παλιά με εντελώς νέο μουσικό ύφος και στύλ. Τα τραγούδια του Αόρατου ανθρώπου ξεχωρίζουν για την ενορχήστρωσή τους, για τον μεστό λόγο τους, την όμορφη αρμονία τους (ως επι τω πλείστον) και φυσικά το χαρακτηριστικό τους, οτι όταν τα ακούς δε μπορείς παρα να πείς: “Ναι, είναι Φοίβος”.
 
Πρόκειται για την πιο πρόσφατη δισκογραφική προσπάθεια του οικείου μας, Γιάννη Ζουγανέλη που με όπλο τον έντονο κοινωνικό προβληματισμό των κειμένων της Νίκης Παπαθεοχάρη, υπογράφει τη μουσική και ερμηνεύει το έργο “Στο Δίκυκλο του Έρωτα”. Δεν θα ακούσουμε, εύπεπτες μελωδίες, χιουμοριστικό στίχο, σάτιρα και αυτοσαρκασμό σε αυτό το δίσκο. Αντιθέτως, θα δούμε την πιο “ψαγμένη” συνθετική και ερμηνευτική πλευρά του Γιάννη Ζουγανέλη του οποίου οι επιρροές απο το ροκ και το λαικότροπο τραγούδι είναι εμφανείς στις μελωδίες, τις αρμονίες, τις ενορχηστρώσεις αλλά και στην ερμηνεία των τραγουδιών αυτών.
 
Πρίν ακούσω τα καινούρια τραγούδια, η αλήθεια είναι πως δεν διάβασα το δελτίο τύπου. Κοίταξα κατευθείαν το οπισθόφυλλο και τα περιεχόμενα του δίσκου. Το μυαλό και η σκέψη μου, πιάνεται στην παγίδα της κριτικής μόνο από τα ονόματα και τους τίτλους των τραγουδιών. “Πάλι τα ίδια θα ακούσουμε”, λέω απο μέσα μου διαβάζοντας οτι στο δίσκο ακούγονται οι Ιεροκλής Μιχαηλίδης, Κώστας Μακεδόνας, Γιάννης Ζουγανέλης, Λαυρέντης Μαχαιρίτσας. Κάπου πιάνει το μάτι τη συμμετοχή του Λάκη Λαζόπουλου. “Θεσσαλονίκη στάνταρ”, σκέφτομαι, και πράγματι δεν πέφτω έξω.
 
Powered by Tags for Joomla

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Όποιος δεν έχει τίποτα μονάχα αυτός ξέρει το τίποτα.
Κατερίνα Γώγου

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

22/10/1937 Γεννήθηκε ο συνθέτης Μάνος Λοίζος
23/10/1925 Γεννήθηκε στην Ξάνθη ο συνθέτης Μάνος Χατζιδάκις

ΤΥΧΑΙΑ TAGS