101 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
13.12.2017
Ορφέας | Main Feed
«Χάρτινα δεσμά»
Αναζήτηση με tags

ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ
«Χάρτινα δεσμά»

Γράφει ο : Τάσος Π. Καραντής


Για όσους πρωτογνώρισαν τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου ως έναν πολιτικό τραγουδιστή στα τραγούδια του Θεοδωράκη και του Λοΐζου, θα τους πληροφορήσω, ότι ξεκίνησε δισκογραφικά την καριέρα του(1972), τραγουδώντας(σε πρώτη εκτέλεση) δυο λαϊκά τραγούδια του Βασίλη Αρχιτεκτονίδη, σε στίχους του Γιάννη Λογοθέτη(ΛΟΓΟ). Θέλω να πω, δηλαδή, ότι μπήκε στη δισκογραφία, τραγουδώντας λαϊκά, κάτι το οποίο ήταν φυσικό κι εύκολο, για ένα νεαρό παιδί από χωριό, μεγαλωμένο με τη δημοτική και λαϊκή παράδοση.
Ακολούθησε η «πολιτική περίοδος», που προανέφερα, για να γνωρίσουμε, ουσιαστικά, από τις αρχές των ’80ς ως τα σήμερα, το γνωστό «ροκ σταρ».
Βέβαια, στη διάρκεια της ροκ καριέρας του, είχε τραγουδήσει λαϊκά – μένω μόνο στις στουντιακές πρώτες εκτελέσεις – από το ηλεκτρικό ζεϊμπέκικο του Χατζηνάσιου «Αν είσαι μάγκας πάρε με»(1986), τα λαϊκά του Σούκα, «Αερικό» και «Δεν έχει Μέγαρο στα Μέγαρα»(2005), ως τα δικά του, το «Ζεϊμπέκικο της φυλακής»(2009) και το ντουέτο του με τον Μητροπάνο, «Σαν ναυαγός»(2010).
Πάντα, τα τελευταία χρόνια, ο Παπακωνσταντίνου έλεγε, σε συνεντεύξεις του, πως ήθελε να κάνει έναν δίσκο με λαϊκά τραγούδια, κι, έτσι, ήρθε η στιγμή και μάλιστα με τον κορυφαίο λαϊκό συνθέτη της, ηλικιακής, γενιάς του, τον Χρήστο Νικολόπουλο(«Χάρτινα δεσμά», Rain Music/2013).
Ξεκινώντας απ’ τους στίχους - που τους υπογράφει όλους ο Θοδωρής Γραμμένος – είναι, σαφώς, ερωτικοί, αλλά, χωρίς να είναι κακοί, δεν έχουν κάτι το ιδιαίτερο, που να σου μένει και να σου περνάει ένα, μήνυμα, ένα δίστιχο σε κάποιο κουπλέ ή ρεφρέν. Θα τους χαρακτήριζα, απλά, καλοφτιαγμένους τεχνικά στίχους.
Ο Χρήστος Νικολόπουλος είναι έμπειρος μάστορας, κι έχοντας 50 χρόνια στη δισκογραφία, συνεχίζει να φτιάχνει, πάντα, καλοδουλεμένα τραγούδια. Αλλά, νομίζω, πως έχουν περάσει, πια, οι εποχές(του), όπου έβγαζε «ποιοτικά σουξέ», απ’ αυτά που αγαπάμε, κέρδισαν τη διαχρονικότητα κι έγιναν κλασικά.
Η φωνή του Βασίλη Παπακωνσταντίνου δεν είναι αυτή των ‘70ς. Και δεν εννοώ, φυσικά, ηλικιακά, αν κι είναι από τους ελάχιστους της γενιάς του, που διατηρεί τη δύναμη και την έκταση της φωνής του. Εννοώ, ότι έχει – ύστερα από τόσες δεκαετίες στο ροκ – αλλάξει τοποθέτηση και τραγουδάει, ικανοποιητικά τα τραγούδια του Νικολόπουλου, αλλά όχι ως ένας λαϊκός τραγουδιστής, αλλά ως ένας ροκάς κι ένας δεινός ερμηνευτής, που μπορεί να τραγουδήσει τα πάντα, και λαϊκά. Λείπουν, όμως τα λαϊκά γυρίσματα ενός καθαρόαιμου λαϊκού τραγουδιστή, ο οποίος, θα τραγουδούσε, σίγουρα, τεχνικά καλύτερα.
Γι’ αυτό, εξάλλου - για να περάσουμε και στα τραγούδια - τα περισσότερα έχουν μπόλικες ηλεκτρικές πινελιές στις ενορχηστρώσεις τους, για να είναι συμβατά με το κυρίαρχο προφίλ του ερμηνευτή τους. Λαϊκά, δηλαδή, ηλεκτρισμένα. Δεν έκαναν, δηλαδή, έναν κλασικό λαικό δίσκο, δουλεύοντας αρκετά στις ενορχηστρώσεις και, κυρίως, τις ερμηνείες του Παπακωνσταντίνου, αλλά έναν «λαϊκό παπακωνσταντινικό δίσκο». Ο Νικολόπουλος, πάντως, ανταποκρίθηκε και σ’ αυτό, αποδεικνύοντας, κι απ’ αυτής της πλευράς, πόσο μεγάλος είναι.  
Ο Νικολόπουλος, δηλαδή, έγραψε ζεϊμπέκικα, λαϊκές μπαλάντες, μέχρι και τσιφτετέλια, τα οποία ηλεκτρίστηκαν ενορχηστρωτικά. Με μια «παπακωνσταντινική μπαλάντα» ξεκινάει ο δίσκος(«Φώτα σβηστά»), για να ακολουθήσει το τσιφτετέλι με ηλεκτρική ενορχήστρωση(«Η Σκύλλα και η Χάρυβδη»), που φλερτάρει, όμως, λίγο, με τραγούδι, πίστας…
Ξεχωρίζει το βαρύ, ομότιτλο(«Χάρτινα δεσμά») ζεϊμπέκικο, το «Εγώ δεν μοιάζω με τον άλλον»(πολύ ωραία τα κουπλέ), το «Πάρε την ευθύνη»(ο Νικολόπουλος θυμάται τις δημιουργίες του των ‘80ς, π.χ. στους δίσκους του με τον Βελή), για να καταλήξουμε στο «Το τίμημα του έρωτα»(ένα ωραίο κομμάτι, με μια μελωδικότητα, που μας πάει στα ‘70ς, χωρίς να είναι, όμως, ρετρό), ενώ η «Καληνύχτα» είναι ωραία, αλλά απέχει πολύ, από την «Καληνύχτα» με τον Νταλάρα(στους ευρηματικούς στίχους του Λευτέρη Παπαδόπουλο, στο δίσκο «Μη μιλάς κινδυνεύει η Ελλάς»/1989). Φυσικά, το σουξέ του δίσκου είναι το «Σφηνάκια», αλλά, μάλλον, παροδικό το βλέπω…
Θα φανεί και στις συναυλίες του Βασίλη…
Να πω, ακόμα, πως πρέπει, κάποτε, να σταματήσουν αυτές οι φτωχές εκδόσεις(χωρίς ένθετο, στίχους, φωτό, συντελεστές κλπ.) μέσω των εφημερίδων! Δεν το καταλαβαίνουν, ότι αυτές απευθύνονται πλέον στους πολλούς;! Κι οι «πλούσιες», από τα εναπομείναντα δισκοπωλεία, στους λίγους;… Τέλος, το εξώφυλλο, είναι αταίριαστο με το περιεχόμενο του δίσκου, χρειαζόταν, κάτι πιο διαφορετικό και σχετικό, για τον μοναδικό, ολοκληρωμένο «λαικό δίσκο» του Βασίλη Παπακωνσταντίνου κι όχι μια από τα ίδια…
Ολοκληρώνοντας, η σύμπραξη Νικολόπουλου – Παπακωνσταντίνου έχει, όντως, την ιδιαιτερότητά και τη διαφορετικότητά της. Αλλά, νομίζω, πως λόγω αυτής της ιδιαιτερότητας και μόνο, θα μείνει στη δισκογραφία και θα μπει στις δισκοθήκες μας.     


ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΟΥ CD
1) Φώτα σβηστά
2) Η Σκύλλα και η Χάρυβδη
3) Μόνα Λίζα
4) Σφηνάκια
5) Χάρτινα δεσμά
6) Εγώ δε μοιάζω με τον άλλον
7) Πάρε την ευθύνη
8) Κάνε στην άκρη
9) Θέλω πίσω τη ζωή μου
10) Μη με ξεχνάς
11) Το τίμημα του έρωτα
12) Καληνύχτα

 

 
 
Β. Παπακωνσταντίνου-Χ. Νικολόπουλος: Χάρτινα Δεσμά

Γράφει ο : Κωνσταντίνος Γρηγοριάδης

 Την Κυριακή 16 Ιουνίου κυκλοφόρησε, από την εφημερίδα «Το Βήμα», ο νέος προσωπικός δίσκος του Βασίλη Παπακωνσταντίνου, με τίτλο «Χάρτινα Δεσμά», σε μουσική Χρήστου Νικολόπουλου και στίχους Θοδωρή Γραμμένου. Ο σπουδαίος λαϊκός συνθέτης και ο χαρισματικός ερμηνευτής  πραγματοποίησαν μια όμορφη συνεργασία, αν και ο καθένας ξεχωριστά υπηρετεί το ελληνικό τραγούδι από διαφορετικό μετερίζι εδώ και δεκαετίες.
 Αρχικά, ο δίσκος σε όλο το περιεχόμενό του χαρακτηρίζεται από ένα κράμα -μείγμα λαϊκών μελωδιών και ροκ - έντεχνης μπαλάντας. Πριν κυκλοφορήσει ο δίσκος, δημοσιεύθηκαν στο διαδίκτυο δυο εκτελέσεις των τραγουδιών «Καληνύχτα» και «Σφηνάκια». Στο πρώτο ο ερμηνευτής αποδεικνύει την ικανότητά του να προσαρμόζει τη φωνή του στο ύφος του τραγουδιού, καθώς τραγουδά: «Καληνύχτα ,καληνύχτα/κάναμε τη μέρα νύχτα/και ό, τι είχες και ό, τι είχα/στο ποτάμι μέσα ρίχτα». Το δεύτερο τραγούδι έχει έναν ανεβαστικό τόνο και είναι επίσης και επίκαιρο .Οι στίχοι του επαληθεύουν τούτη τη διαπίστωση:«Έλα να πάμε στα νησιά/να βρούμε γάργαρα νερά/κι άσε να κάνουν οι αγορές/μέσα στο βούρκο τους βουτιές».
 Επίσης, πέρα από τα τραγούδια αυτά, ξεχωρίζω τις ακόλουθες συνθέσεις: «Μη με ξεχνάς», «Χάρτινα δεσμά» (το ομώνυμο τραγούδι του δίσκου),«Πάρε την ευθύνη»,«Το τίμημα του έρωτα»,«Κάνε στην άκρη»,«Εγώ δε μοιάζω με τον άλλον».Κατά τη γνώμη μου, αυτά τα κομμάτια ίσως κατέχουν τη σημαντικότερη θέση στο δίσκο, χωρίς να υποτιμώ τα υπόλοιπα, καθώς συνδυάζουν το λαϊκό ήχο με την «ηλεκτρονική» πρόσμιξη. Ιδιαίτερα η τελευταία σύνθεση παραπέμπει σε εποχές καλύτερες για τη στιχουργική, καθώς ο Παπακωνσταντίνου τραγουδά: «Εγώ δε μοιάζω με τον άλλον/μ’ αυτόν που σου άνοιξε πληγές/που κλείδωσε τα όνειρά σου/στης μοναξιάς τις φυλακές».
 Η πρόταση «ο Παπακωνσταντίνου συνεργάζεται με το Χρήστο Νικολόπουλο» προκαλεί περιέργεια, διότι τίθεται το ερώτημα πώς μπορεί να επιτευχθεί μια τέτοια συνεργασία μεταξύ δυο εντελώς «διαφορετικών» καλλιτεχνών. Παρ’ όλα αυτά παρουσίασαν μια δισκογραφική δουλειά επιτυχημένη. Ίσως μετά από αυτό το δίσκο, η μουσική ταυτότητα(η ροκ δηλαδή) του ερμηνευτή Βασίλη Παπακωνσταντίνου μπερδευτεί με ένα ρεπερτόριο, το οποίο θα περιστρέφεται και γύρω από τη λαϊκή μουσική
 Άλλωστε οι μεγάλοι ερμηνευτές το έχουν καταφέρει αυτό.



Ο δίσκος κυκλοφορεί από τη Rain Music

Έπαιξαν οι μουσικοί:
Χρήστος Νικολόπουλος: Τσουμπούς, τζουράδες, μπαγλαμά, κιθάρα εισαγωγές Στέφανος Δημητρίου: Drums, κρουστά
Γιώργος Αιγιώτης: Ακουστική κιθάρα
Γιάννης Αυγέρης: Ηλεκτρική κιθάρα
Ανδρέας Αποστόλου: Μπάσο, πιάνο, πλήκτρα, CLAV
Μαίρη Μπρόζη: Βιολί
Βασίλης Χατζηλούκας: Ακουστική, κλασική κιθάρα

Λίστα τραγουδιών

1) Φώτα σβηστά
2) Η Σκύλλα και η Χάρυβδη
3) Μόνα Λίζα
4) Σφηνάκια
5) Χάρτινα δεσμά
6) Εγώ δε μοιάζω με τον άλλον
7) Πάρε την ευθύνη
8) Κάνε στην άκρη
9) Θέλω πίσω τη ζωή μου
10) Μη με ξεχνάς
11) Το τίμημα του έρωτα
12) Καληνύχτα
 
 

 

 
Powered by Tags for Joomla

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Σαλπάρω ήρεμος για τον άλλο κόσμο. Αυτόν που αφήνω πίσω μου σίγουρα δεν είναι πια η Ελλάδα μου. Αυτός είναι άλλος τόπος με ανθρώπους άλλης φυλής. Δε με αφορούν. Τί θέλω εγώ ανάμεσά τους; Να ‘στε όλοι καλά. Στον τάφο μου να γράψετε: «Αντιστάθηκε το 1941 - 1944 στη ναζιστική κατοχή, το 1967 - 1974 στη στρατιωτική δικτατορία και το 1989 - 1996 στην ηθική σήψη». Μετά, στην πλημμύρα του άνοου, δεν υπάρχει αντίσταση και το μετά από την πλημμύρα αυτή δεν υπάρχει πια.
Γεώργιος Αλέξανδρος Μαγκάκης (1922 - 2011), νομικός

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

14/12/1883 Γεννήθηκε στη Σμύρνη της Μικράς Ασίας ο μουσουργός Μανώλης Καλομοίρης