101 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
19.08.2017
Ορφέας | Main Feed

Τα πρόσωπα

Κωνσταντίνος Γρηγοριάδης

Σαν σήμερα πριν 23 χρόνια έφυγε από τη ζωή πρόωρα (στα 55 του μόλις χρόνια) ένας εκ των μεγάλων ερμηνευτών του κλασικού λαϊκού τραγουδιού, ο Στράτος Διονυσίου. Ερμηνευτής, που από τις αρχές της δεκαετίας του ’60 μέχρι το 1990 χάρισε μοναδικές ερμηνείες και άφησε το στίγμα του στο λαϊκό τραγούδι. Πολλές από τις μεγάλες του επιτυχίες ακούγονται μέχρι και σήμερα, καθώς ορισμένες αποτελούν και διαμάντια της λαϊκής τραγουδοποιίας.

 

Τα πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στη Νιγρίτα Σερρών το 1935.Από μικρός μπήκε στις ταλαιπωρίες της ζωής εξαιτίας της φτώχειας και της Κατοχής. Επιπλέον ο μικρός τότε Στράτος φορτώθηκε και την κατάσταση της ορφάνιας, καθώς ο πατέρας απεβίωσε το 1948.Από το 1947 ζούσε στους Αμπελόκηπους Θεσσαλονίκης. Το 1955 παντρεύτηκε τη Γεωργία Λαβένη, τον παιδικό του έρωτα και μαζί απέκτησαν τέσσερα παιδιά: τον Άγγελο, την Τασούλα, το Στέλιο, το Διαμαντή. Ο Άγγελος και ο Στέλιος είναι σήμερα αξιόλογοι τραγουδιστές. Αφού έκανε διάφορες δουλειές, όπως αυτές του μικροπωλητή και του ράφτη, ο Στράτος ξεκίνησε ως τραγουδιστής στη Θεσσαλονίκη στο νυχτερινό κέντρο «Φαρίντα» της Θεσσαλονίκης. Από τις πρώτες εμφανίσεις, ήδη ορισμένοι καλλιτέχνες τον προέτρεψαν να πάει στην Αθήνα,ώστε να δοκιμάσει την τύχη του ανάμεσα στους τότε σπουδαίους δημιουργούς και ερμηνευτές.

Στην Αθήνα
Με εμφανείς τις οικονομικές δυσκολίες, πήρε την απόφαση να κατέβει στην Αθήνα. Όπως είναι γνωστό, τότε στο λαϊκό τραγούδι κυρίαρχοι ήταν ο Στέλιος Καζαντζίδης, ο Μανώλης Αγγελόπουλος, ο Πάνος Γαβαλάς, ο Βαγγέλης Περπινιάδης και άλλοι. Αρχικά ο Στράτος γνωρίστηκε με τη μεγάλη Καίτη Γκρέυ και έτσι ξεκίνησαν κοινές εμφανίσεις στον «Αστέρα» της Κοκκινιάς. Το 1959 ηχογραφεί τον πρώτο δίσκο 45 στροφών με το τραγούδι «Δεν είμαι ένοχος» σε στίχους Χρήστου Κολοκοτρώνη και μουσική Σταύρου Χατζηδάκη, το οποίο γνώρισε μεγάλη επιτυχία. Μετά υπέγραψε συμβόλαιο με την Columbia. Σε αυτήν την ερμηνεία φαίνονται οι επιρροές της ερμηνείας του Καζαντζίδη. Ο ίδιος εξομολογείται στο Γιώργο Παπαστεφάνου το 1984 «Όταν κυκλοφόρησε το τραγούδι, πολλοί νόμιζαν ότι είναι ο Καζαντζίδης». Επίσης πρέπει να σημειωθεί ότι τρία χρόνια νωρίτερα είχε ηχογραφήσει το τραγούδι «Παράγκες και παλάτια» στην εταιρεία Odeon. Ο δίσκος θάφτηκε. Ο Στράτος δεν αποκάλυψε ποτέ τους λόγους.

Πρώτες μεγάλες επιτυχίες
Οι πρώτες επιτυχίες υπήρξαν οι συνθέσεις «Δε με πόνεσε κανείς», «Γη ποτισμένη με ιδρώτα» (διασκευή του Μπάμπη Μπακάλη από το ινδικό τραγούδι «Puniya mein hum aaye hain» που τραγουδήθηκε στην ταινία «Mother India»), «Το ηλεκτρόφωνο», «Φύγε φύγε» σε μουσική Ατταλίδη και στίχους Βίρβου.Την ίδια περίοδο συνεργάζεται με μεγάλους δημιουργούς, όπως ο Βασίλης Τσιτσάνης (Αχάριστη, Θεσσαλονίκη ξακουσμένη), ο Μανώλης Χιώτης (το φτωχομπούζουκο), ο Απόστολος Καλδάρας (Σ’ ένα βράχο φαγωμένο) και ο Θεόδωρος Δερβενιώτης (Παίξε λατέρνα μου γλυκιά, Της νύχτας το μινόρε). Βέβαια αυτές οι συνεργασίες δεν αρκούσαν, ώστε ο Στράτος να φτάσει στην επίτευξη της μεγάλης εκτίναξης, αν και η φωνή του κουβαλούσε μια ξεχωριστή δυναμική, που ήδη είχε προκαλέσει θαυμασμό.
Η μεγάλη εκτίναξη, λοιπόν, έγινε το 1967, καθώς συνεργάστηκε με τον Άκη Πάνου, έναν από τους σημαντικότερους τραγουδοποιούς του λαϊκού τραγουδιού. Ο Πάνου έδωσε τραγούδια στο Διονυσίου, τα οποία έγιναν μεγάλες επιτυχίες. «Και τι δεν κάνω», «Γιατί καλέ γειτόνισσα», «Του κόσμου το περίγελο», «Στο σταθμό του Μονάχου», «Εγώ καλά σου τα ‘λεγα», «Ήταν ψεύτικα». Σε αυτές τις ηχογραφήσεις, η φωνή του Διονυσίου αποκτά τον προσωπικό της χαρακτήρα και βρίσκει μια ιδιαίτερη έκφραση.Το 1970 ο Στράτος ερμηνεύει το πιο γνωστό του τραγούδι σε μουσική Μίμη Πλέσσα και στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου, το «Βρέχει φωτιά στη στράτα μου»,που ερμηνεύθηκε για την ταινία «Ορατότης Μηδέν» με πρωταγωνιστή τον Νίκο Κούρκουλο. Το συγκεκριμένο θεωρείται και ευρέως ένα από τα σπουδαιότερα τραγούδια στην ιστορία του λαϊκού τραγουδιού.
Από τότε η σταδιοδρομία του Στράτου ακολουθεί την οδό της επιτυχίας.βΣυνεχίζει με επιτυχίες του Αντώνη Ρεπάνη (Χτες το βράδυ στην ταβέρνα, Αγάπη μου επικίνδυνη, Ο παλιατζής, Ένας αητός γκρεμίστηκε), του Γιώργου Χατζηνάσιου (Αφιλότιμη, Ο κουμπαράς). Χαρακτηριστικό γνώρισμα του Στράτου ήταν, ότι έκανε επιτυχίες τα τραγούδια του αρχικά στα κέντρα και μετά από τους δίσκους. Υπολογίζεται, ότι πρωτοτραγούδησε πάνω από 5000 τραγούδια, εκ των οποίων ο ίδιος αποφάσιζε ποια θα συμπεριελάμβανε σε δίσκο. Ο Στέλιος Καζαντζίδης με δήλωσή του το 1971 ξεχώρισε τον Διονυσίου ως έναν από τους κορυφαίους τραγουδιστές.
Από το 1973 ως το 1976 ταλαιπωρήθηκε με μια υπόθεση, η οποία τον οδήγησε στη φυλακή, κάτι που στοίχισε στον ίδιο. Παρ’ όλα αυτά ο κοσμαγάπητος τραγουδιστής επέστρεψε δυναμικά με τεράστιες επιτυχίες μέχρι το 1990. Διατηρώντας το δικό του ύφος, ο Στράτος Διονυσίου απορρόφησε στοιχεία και από το ρεπερτόριο της πίστας. Το 1977 ηχογράφησε μια δημιουργία του φίλου του Τόλη Βοσκόπουλου, το τραγούδι «Αποκοιμήθηκα», ένα εξαιρετικό ελαφρολαϊκό τραγούδι. Εν τέλει, ο μεγάλος ερμηνευτής κατάφερε να κινείται τόσο στο κλασικό λαϊκό τραγούδι, όσο και στο πιο ελαφρύ ρεπερτόριο.

Η δεκαετία του ’80-Το απόγειο της καριέρας του
Φεύγοντας από την «Columbia» ο Στράτος συνεργάστηκε με την εταιρεία «Μίνως Μάτσας και Υιός» με το δίσκο «Υποκρίνεσαι», του οποίου το ομώνυμο τραγούδι έγινε μεγάλη επιτυχία. Αυτή τη δεκαετία ο Στράτος έσπασε κάθε ρεκόρ πωλήσεων. Οι συνεργασίες του με τον Τάκη Σούκα (Υποκρίνεσαι, Ποιος το είπε για τους μάγκες, Άκου βρε φίλε, Τελειώσαμε, Ο δικαστής), τον Θανάση Πολυκανδριώτη (Γιατί θεέ μου η ζωή, Και λέγε λέγε, Τα πήρες όλα), τους Αλέκο Χρυσοβέργη και Σπύρο Γιατρά ( Της γυναίκας η καρδιά, Καλύτερα μαζί σου και τρελός), τον Τάκη Μουσαφίρη( Ο ταξιτζής, Ένα λεπτό περιπτερά, Εγώ ο ξένος, Λέγε με παλιόπαιδο), τον Χρήστο Νικολόπουλο και τον Λευτέρη Παπαδόπουλο (Ο Σαλονικιός, Με σκότωσε γιατί την αγαπούσα) προκύπτουν χρυσές, στιγματίζουν το νεότερο ελληνικό τραγούδι. Την ίδια περίοδο ο Στράτος συμβάλλει στην ανάδειξη νέων καλλιτεχνών, όπως ο Γιάννης Πάριος. Εντόπισε τις φωνητικές του ικανότητες και συνεργάστηκε μαζί του για 11 έτη. Η δεκαετία του ’80 υπήρξε η περίοδος, στην οποία κάθε δίσκος γνώριζε την αναμενόμενη επιτυχία. Στο πλάι του αρχικά τραγουδούσε η Χάρις Αλεξίου, ύστερα για χρόνια η Μαρίνα Βλαχάκη και τα τελευταία χρόνια η Κική Λουκά. Στα τέλη της δεκαετίας του ’80 ανοίγει το δικό του μαγαζί, το περίφημο «Στράτος», διότι ο ίδιος δεν εμπιστευόταν τους επιχειρηματίες.

Φωνή
Η φωνή του Διονυσίου αποτελεί μια καταπληκτική περίπτωση, διότι είχε μεγάλη έκταση, ο ίδιος μπορούσε να ελέγχει τη βραχνάδα του μοναδικά και προσάρμοζε το ύφος σύμφωνα με τη φιλοσοφία του τραγουδιού. Το ακόμα πιο εξαιρετικό ήταν η ικανότητά του να ηχογραφεί τα τραγούδια των συνεργατών με απίστευτη ταχύτητα. Ξεκινούσε την ηχογράφηση ενός δίσκου το μεσημέρι και τελείωνε το απόγευμα συμπεριλαμβανομένων των σιγόντων και της ερμηνείας, όπως ακούγεται κανονικά στους δίσκους του. Γράφει χαρακτηριστικά ο Λευτέρης Παπαδόπουλος στο δίσκο «Ο Σαλονικιός»: «Δε μου 'χει συμβεί άλλη φορά! Πήγα στο στούντιο, με το Νικολόπουλο, στις 12 το μεσημέρι. Ο Στράτος ήρθε στις 12:15. «Δεν ξέρω, αν θα μπορέσω να τραγουδήσω - είμαι κουρασμένος», είπε. Ύστερα άναψε τσιγάρο, πήρε θέση μπρος στο μικρόφωνο κι άρχισε να τραγουδάει. Στις 4:30 είχε τελειώσει - 13 τραγούδια - όλο το δίσκο! Κάθε τραγούδι μια κι έξω! Και χωρίς ψεγάδι! Και με το σιγόντο του τέλειο, με την πρώτη!
Ο Διονυσίου είναι πολύ μεγάλος τραγουδιστής. Στιβαρός. Άμεσος. Καίριος. Η φωνή του, δεν έχει την ανάγκη του ηχολήπτη για να εντυπωσιάσει. Και το ένστικτό του, πάνω στον τρόπο της ερμηνείας, είναι αλάθητο». Επίσης ο Τάκης Σούκας έχει δηλώσει: «Ο Διονυσίου είναι ο μόνος τραγουδιστής που δεν έχασε ποτέ ούτε για μια φορά στα τόσα χρόνια τον τόνο του!»

Τέλος
Στις 11 Μαΐου του 1990 ο Στράτος έφυγε για τη γειτονιά των αθανάτων, αφήνοντας ένα μεγάλο κενό στο ελληνικό τραγούδι και ειδικότερα στο λαϊκό τραγούδι. Κηδεύτηκε στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών, όπου χιλιάδες θαυμαστές ήταν εκεί για τον τελευταίο αποχαιρετισμό. Αναμφισβήτητα υπήρξε ένα από τους σπουδαιότερους λαϊκούς τραγουδιστές όλων των εποχών. Οι μοναδικές ερμηνείες του αποτελούν παρακαταθήκη και οδηγό για τις νεότερες γενιές ερμηνευτών. Ένα μήνα μετά το θάνατό του κυκλοφόρησε ο δίσκος «Ποιος άλλος» με τραγούδια του Τάκη Μουσαφίρη, ο οποίος έκανε ρεκόρ πωλήσεων. Στο δίσκο αυτό υπάρχει το τραγούδι «Κύριος ήρθα, κύριος φεύγω», του οποίου οι στίχοι συμπυκνώνουν την υστεροφημία του Στράτου Διονυσίου:
« Εμένα, δεν θα με ξεχάσεις
δεν θα φύγω ποτέ απ' την ψυχή σου
τις νύχτες σαν ρίγος θα περνάω στο κορμί σου
θα λες το όνομά μου και θα τρέμει η φωνή σου.»

Αν και έχουν φύγει μεγάλοι καλλιτέχνες, έχουν δώσει πολλά για να τους θυμόμαστε. Ένας από αυτούς ήταν και ο Στράτος Διονυσίου.



Με πληροφορίες από wikipedia.

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Σαλπάρω ήρεμος για τον άλλο κόσμο. Αυτόν που αφήνω πίσω μου σίγουρα δεν είναι πια η Ελλάδα μου. Αυτός είναι άλλος τόπος με ανθρώπους άλλης φυλής. Δε με αφορούν. Τί θέλω εγώ ανάμεσά τους; Να ‘στε όλοι καλά. Στον τάφο μου να γράψετε: «Αντιστάθηκε το 1941 - 1944 στη ναζιστική κατοχή, το 1967 - 1974 στη στρατιωτική δικτατορία και το 1989 - 1996 στην ηθική σήψη». Μετά, στην πλημμύρα του άνοου, δεν υπάρχει αντίσταση και το μετά από την πλημμύρα αυτή δεν υπάρχει πια.
Γεώργιος Αλέξανδρος Μαγκάκης (1922 - 2011), νομικός

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

19/8/1936 Δολοφονήθηκε από τις δυνάμεις του δικτάτορα Φράνκο ο Ισπανός λογοτέχνης Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα
20/8/1949 Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη ο τραγουδοποιός Νικόλας Άσιμος

ΤΥΧΑΙΑ TAGS