126 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
22.07.2017
Ορφέας | Main Feed

Τα πρόσωπα

Τάσος Π. Καραντής

Ηθοποιός, θεατρικός συγγραφέας, στιχουργός και φιλόλογος! Γιώργος Κεμερλής, ο πολυσύνθετος! Ο ανήκων στους πενταθλητές και δεκαθλητές των καλών τεχνών… Σίγουρα κάποιο στίχο του θα έχετε ακούσει – κυρίως - από τη Δόμνα Κουντούρη, οι ψαγμένοι με τα θεατρικά θα έχετε δει την κωμωδία του «Δείξε μου το φίλο σου» και, βέβαια, θα δείτε τους «8 ΕΡΩΤΕΣ», οι οποίοι ήταν κι η αφορμή της συνέντευξής του στον «ΟΡΦΕΑ». Τραγούδι, στιχουργική, θέατρο, δημιουργία, έρωτας, τα θέματα της κουβέντας μας, μέσα από «παιχνιδιάρικα ερωτήματα», σε μια προσπάθεια συνέντευξης – θεατρικού διαλόγου και μονολόγου. Αν λειτούργησε ως προθέρμανση για την παρακολούθηση της παράστασης, ο στόχος επετεύχθη!  Πάντως, το σίγουρο είναι, πως ο – πολυδιάστατος - Γιώργος Κεμερλής, θα μας απασχολήσει στο μέλλον πολυεπίπεδα και με, ανατρεπτικά, δημιουργικά ξαφνιάσματα.  

Γιώργο, ας ξεκινήσουμε από… την αρχή. Φιλολογικές και κατόπιν θεατρικές σπουδές. Συνειδητή και προσχεδιασμένη επιλογή ή σε πήγε μόνο του το πράγμα;
Το παιδικό όνειρό μου είχε φορέσει ιατρική ποδιά και με τοποθετούσε σε κάποιο νοσοκομείο. Όσο τ' όνειρο ενηλικιωνόταν η ιδέα της μονόχρωμης ιατρικής ποδιάς μου έκοβε κάτι από την ανάσα. Οι εφηβικές μου συγγραφικές απόπειρες, η αγάπη μου για το διάβασμα και την ελληνική γλώσσα με οδήγησαν κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή στη Φιλοσοφική όπου και βούτηξα στον κόσμο της λογοτεχνίας, της ποίησης και της αρχαίας τραγωδίας. Όταν ολοκλήρωσα τις σπουδές μου είχα πάρει τη ρομαντική απόφαση να γράψω θεατρικά κείμενα. Στις αρχές του αιώνα δεν υπήρχαν σχολές "θεατρικής γραφής" κι έτσι θεώρησα πως καλό θα ήταν να σπουδάσω το θέατρο εκ των έσω κι έτσι μπήκα στη δραματική σχολή, όπου και ως προς μεγάλη μου έκπληξη, εκδηλώθηκε ένας κεραυνοβόλος έρωτας με την υποκριτική τέχνη. 

Φιλόλογος, λοιπόν, ηθοποιός και στιχουργός! Υπάρχει κάποια κυρίαρχη ιδιότητα κι οι άλλες λειτουργούν σαν πάρεργα, ή είσαι όλα αυτά μαζί, ως γνήσιο πολυσύνθετο κι αντιφατικό ανθρώπινο ον;
Είναι περίοδοι στη ζωή μου που κάποια από τις ιδιότητες αυτές, όπως τις είπες, που φιλοξενώ στον εγκέφαλό μου αναλαμβάνει το τιμόνι και οι άλλες απλά είναι συνεπιβάτες. Κάποια διαλέγει να κοιμηθεί στο πίσω κάθισμα, κάποια από τη θέση του συνοδηγού διαβάζει το χάρτη και κάποια άλλη κάνει αστεία για να κάνει πιο ευχάριστη τη διαδρομή. Είμαστε πολλοί στ' αμάξι αλλά σίγουρα κάθε ταξίδι μένει αξέχαστο.

Στο χώρο του τραγουδιού(ως στιχουργός) – μια και το e-orfeas, είναι, κατά βάση, μουσικό περιοδικό – με ποιους συνθέτες κι ερμηνευτές έχεις συνεργαστεί μέχρι τώρα;
Πολλές από τις συνεργασίες μου είναι στο φούρνο αυτή την περίοδο και λέω να τον κρατήσω κλειστό για να μη πέσει η θερμοκρασία. Συνεργασίες που ξεχωρίζω ωστόσο είναι αυτές με τις εξαιρετικές τραγουδοποιούς Μαρία Καναβάκη και Δόμνα Κουντούρη.

Με τη Δόμνα την Κουντούρη, έχεις και μια ανθρώπινη φιλική σχέση. Απ’ όσο σας ξέρω, η Δόμνα είναι μια εκρηκτική, γενικότερα, περσόνα, ενώ εσύ εκπέμπεις μια ηπιότητα, μια ηρεμία(εκτός κι αν είσαι κρυφό ποταμάκι …), κι όμως, έχετε μια πολύ ισχυρή σχέση, πέρα από την καλλιτεχνική συνεργασία σας. Αφού μου μιλήσεις πρώτα για την Δόμνα Κουντούρη - ερμηνεύτρια και τραγουδοποιό, απάντησέ μου και στο «κλασικό», τελικά, τα ετερώνυμα, πάντα, έλκονται;
Αν η ψυχή μου είχε φωνή σίγουρα θα ήταν αυτή της Δόμνας, ή τουλάχιστον θα ήθελα να είναι αυτή της Δόμνας. Ήταν η πρώτη φωνή στην ενήλικη ζωή μου που μ' έκανε να δακρύσω με το τραγούδισμά της, αυτό ήταν αρκετό για να την εμπιστευτώ και να επικοινωνήσω μαζί της τη στιχουργική μου. Είναι η αγαπημένη μου "πρωταγωνίστρια" και σίγουρα είναι ευχής έργο και το απίστευτο συνθετικό της ταλέντο το οποίο καθιστά τη δημιουργία των τραγουδιών μας οικογενειακή υπόθεση. Αναμφισβήτητα πρόκειται για έναν έντονο και εκρηκτικό χαρακτήρα, αλλά αυτό είναι χαρακτηριστικό λίγο - πολύ όλων των δημιουργών, σίγουρα η δική μου "ηρεμία" αντισταθμίζει πολλές φορές την όλη μας σχέση κι έτσι έχουμε φτάσει να μετράμε 8 χρόνια αδελφικής φιλίας. Της χρωστάω τον επίκτητο τσαμπουκά μου και σε μεγάλο μέρος την διαμόρφωση της αισθητικής μου πάνω στο τραγούδι. Όσο για τα ετερώνυμα σίγουρα έλκονται, είναι κανόνας. Η ομορφιά όμως της ζωής για μένα κρύβεται στις εξαιρέσεις των κανόνων.  

Ας έρθουμε και στην αφορμή της συνέντευξης. Οι «8  ΕΡΩΤΕΣ», μια «μια σοβαρή κωμωδία», όπως τη χαρακτηρίζετε. Πρωταγωνιστείς εσύ με την Αφροδίτη Κλεάνθη κι η σύλληψη – σκηνοθεσία ανήκει στην Δημήτρη Σταμούλη. Πως προέκυψε η όλη «συνάντηση» που κατέληξε στη συνεργασία και στο ανέβασμα τελικά του έργου;
H Αφροδίτη εκτός από "μικρότερη μου αδερφή" όπως την αποκαλώ, είναι το θεατρικό μου ταίρι από τη στιγμή που πάτησα στη σκηνή. Ήμασταν συμφοιτητές στη Δραματική Σχολή και κατόπιν "ζευγάρι" στις θεατρικές δουλειές που ακολούθησαν. Το απίστευτο κωμικό της ταλέντο με οδήγησαν στη συγγραφή του πρώτου μου θεατρικού έργου το οποίο μέτρησε τρία χρόνια ζωής. Τον τρίτο χρόνο παραστάσεων ανάμεσα στους θεατές βρέθηκε ο Δημήτρης Σταμούλης, ο οποίος εμπνευσμένος από προσωπικές του αναζητήσεις πάνω στο Device Theatre (επινοημένο θέατρο), αναζητούσε ένα θεατρικό ζευγάρι πάνω στο οποίο θα μπορούσε να χτίσει την έμπνευσή του. Όταν μας έκανε την πρόταση γοητευμένοι και οι δύο από το πάθος του και την αισθητική του είπαμε ένα τεράστιο χαμογελαστό ναι, αψηφώντας τις δυσκολίες που μπορούσε να επιφέρει μια νέα μορφή θεάτρου, πρωτόγνωρη και στους δυο. Προσωπικές ιστορίες και των τριών διασκευάστηκαν από το Δημήτρη  με αριστοτεχνικό τρόπο μέσα από μια διαδικασία που έμοιαζε περισσότερο με εξομολόγηση παρά με πρόβα.    

Στο δελτίο Τύπου – να’ στε καλά – δίνετε έτοιμες ερωτήσεις στο δημοσιογράφο! Οπότε τις μεταφέρω, όχι για να τις απαντήσεις (ας πάρουν τις δικές τους απαντήσεις οι αναγνώστες μας, βλέποντας την παράσταση), αλλά για να τις προεκτείνεις, να εμβαθύνεις σ’ αυτές, να «παίξεις» μαζί τους; Ότι θέλεις! Γιατί τρέχουμε πίσω από τον έρωτα και την αγάπη;
Γιατί αν τρέχαμε εμείς μπροστά τους δε θα μας έπιαναν ποτέ.

Γιατί είμαστε μόνοι;
Είτε γιατί δεν τρέχουμε καθόλου, είτε γιατί τρέχουμε πάρα πολύ.

Γιατί δεν είμαστε μόνοι;

Γιατί κανείς δεν τρέχει πιο γρήγορα από τη φύση του.

Είμαστε όμορφοι;
Στιγμιαία όλοι. Διαχρονικά λίγοι και κυρίως αυτοί με ψυχή.

Είμαστε άσχημοι;

Αν το σκεφτόμαστε πιθανότατα ναι, αν το φοβόμαστε σίγουρα ναι.

Γιατί περνάνε όλοι αυτοί οι άνθρωποι από την ζωή μας; Εμείς τους φέρνουμε; Εδώ να μείνω λίγο. Πιστεύεις, ότι υπάρχει ένα «πεπρωμένο» πίσω από τις ανθρώπινες συναντήσεις και σχέσεις, ή μια επιλογή, έστω και υποσυνείδητη;
Η "συνάντηση" αυτή καθ' εαυτή μπορεί και να είναι θέμα , αν όχι πεπρωμένου ίσως τύχης ή σύμπτωσης... Ό,τι επακολουθεί είναι αυστηρά θέμα επιλογής κανείς δεν είναι αδύναμος μπροστά σε αυτό που του φέρνει "το πεπρωμένο" ακόμα και η απόλυτη παράδοση ή παραίτηση είναι θέμα προσωπικής επιλογής. Θα ήταν πράγματι ονειρικά βολικό να θεωρούμε πως το σενάριο είναι ήδη γραμμένο κι εμείς απλά ως άβουλοι ηθοποιοί ερμηνεύουμε τα λόγια. Τα λόγια όμως που βγαίνουν από το στόμα μας, οι κινήσεις που κάνει το σώμα μας έχουν ευθύνες τις οποίες οφείλουμε ν' αναγνωρίσουμε πως είναι απόρροιες δικών μας επιλογών. Οπότε μπορεί να μην φέρνουμε εμείς "όλους αυτούς τους ανθρώπους στη ζωή μας" αλλά σίγουρα εμείς διαλέγουμε το αν θα μείνουν ή θα φύγουν.

Οι κριτικές για το έργο ήταν 100% θετικές! Σε επηρεάζει αυτό ως ηθοποιό; Θα σε επηρέαζε και το αντίθετο(αρνητικές κριτικές);
Οι κριτικές που πραγματικά μ' επηρεάζουν και σέβομαι απόλυτα λαμβάνουν χώρα κατά τη διάρκεια της παράστασης, πρόκειται για το γέλιο και τα χειροκροτήματα των θεατών την ώρα που παίζεται η παράσταση. Από 'κει και πέρα οι έντυπες θετικές κριτικές είναι όντως κάτι που σου δίνει μια ανάσα από το άγχος της δημιουργίας και της εκτέλεσης του έργου σου, αυτό δε σημαίνει όμως πως το άγχος τελειώνει, ίσα - ίσα θέτει αρκετά ψηλά τον δείκτη προσδοκιών σε κάποιον ο οποίος διαβάζοντας αυτές τις κριτικές θα επισκεφτεί την παράστασή μας. Στόχος είναι θετικές κριτικές να γράφονται μέχρι το τέλος του κύκλου των παραστάσεων. Οι αρνητικές κριτικές, κάτι το οποίο δεν έχουμε εισπράξει, είναι κι αυτές καλοδεχούμενες αρκεί να έχουν στόχο τη βελτίωση της παράστασης και όχι τη μορφή προσωπικού αφορισμού κάποιου έργου. Ζούμε δυστυχώς στην εποχή των πάνελ και εκπαιδευτήκαμε υποσυνείδητα αντί να φέρουμε προσωπική άποψη και γνώμη να ασκούμε κριτική παντός επιστητού χωρίς απαραίτητα να κατέχουμε το ανάλογο γνωσιολογικό επίπεδο.  

Να ολοκληρώσουμε την  κουβέντα μας με το εξής ερώτημά μου : είσαι ερωτευμένος αυτόν τον καιρό; Δεν το ρωτάω αδιάκριτα, ουσιαστικά, με ενδιαφέρει, να μου πεις αν αυτός ο παράγοντας παίζει ρόλο στο ρόλο σου!
Με τον καιρό κατάφερα να θέσω τα όρια μεταξύ προσωπικής και επαγγελματικής ζωής, πάνω στη σκηνή είμαι ερωτευμένος μόνο αν ο ρόλος το απαιτεί. Ως ηθοποιός δεν επηρεάζομαι πια από τα προσωπικά μου, επειδή όμως ως στιχουργός γράφω κυρίως βιωματικά εκεί το γεγονός ότι δεν είμαι ερωτευμένος εδώ και πολύ καιρό έχει επιφέρει μια σχετική ανομβρία, παρ' όλα αυτά ελπίζω να λήξει σύντομα...

 

 

 

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Το λαϊκό τραγούδι κάθεται απ’ έξω κρυώνει και πονάει και λεφτά δεν έχει να πληρώσει να μπει μέσα.
Θωμάς Γκόρπας

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

22/7/1988 Πέθανε από καρκίνο ο τραγουδιστής Τώνης Μαρούδας
23/7/1996 Πέθανε στην Αθήνα, χτυπημένη από τον καρκίνο, η ηθοποιός Αλίκη Βουγιουκλάκη. Στην κινηματογραφική της καριέρα, τραγούδησε τραγούδια πολλών μεγάλων συνθετών.
23/7/2011 Πέθανε στο Λονδίνο η τραγουδίστρια Amy Winehouse

ΤΥΧΑΙΑ TAGS