154 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
26.06.2017
Ορφέας | Main Feed

Τα πρόσωπα

Δώρα Παπαδοπούλου

Σήμερα 12 του Μάρτη κλείνουν επτά χρόνια από το θάνατο του συνθέτη Σταύρου Κουγιουμτζή, που μάλλον πρόωρα έφυγε από αυτή τη ζωή, ένα βράδυ Σαββάτου του 2005. Με όρους μεταφυσικούς, θα λέγαμε πως το επέλεξε, όταν η κρίση δεν είχε απλωθεί για τα καλά και μάλιστα εκείνη τη συγκεκριμένη ημέρα, όπως προδίδει το γνωστό τραγούδι του σε στίχους του Μάνου Ελευθερίου. Στην πράξη ξέρουμε πως ο θάνατος δεν κάνει διακρίσεις και δεν κλείνει ραντεβού.

Το έργο του ανεκτίμητο. Δεκάδες υπέροχα τραγούδια με τις φωνές των Νταλάρα, Αλεξίου, Καλατζή, Μητροπάνου, Μοσχολιού, Καλογιάννη και άλλων πολλών σημαντικών ερμηνευτών, μας συντροφεύουν από την πρώτη στιγμή που φτερούγησαν στα γραμμόφωνα, στα πικάπ και στα cd players. Τραγούδια που η πορεία τους πια είναι προδιαγεγραμμένη. Είναι καταδικασμένα να ήσουν για πάντα, ήπιαν για τα καλά από το αθάνατο νερό.
Ο Σταύρος Κουγιουμτζής ήταν ένας μελαγχολικός συνθέτης. Και ένας μελαγχολικός άνθρωπος. Κάτι καθόλου κακό. Το αντίθετο. Λείπουν σήμερα οι μελαγχολικοί άνθρωποι. Γιατί ήταν ένας άνθρωπος που ρουφούσε μέσα του ένα σωρό συναισθήματα, αλλά και παθογένειες του κόσμου μας. Την αγάπη, τη θλίψη, τη νοσταλγία, την ανάγκη, την απομόνωση, τα όνειρα και τη μοναξιά των ανθρώπων γύρω του. Φαινόταν από τις μελωδίες του κι από τους στίχους που έγραφε ή που διάλεγε. Έδινε στέγη και τροφή σε αυτά τα συναισθήματα και μετά τα ελευθέρωνε πίσω σαν τραγούδια.
Ο Σταύρος Κουγιουμτζής έγραψε και βιβλία, εκτός από στίχους και μουσική. Το πρώτο του βιβλίο με τον τίτλο «Ανοιχτά παράθυρα με κλειστά παντζούρια» ήταν στην πράξη μία αυθόρμητη ιδιοκαταγραφή στιγμών της ζωής του. Τις καταγράφει σα να μας τις διηγείται πρόσωπο με πρόσωπο σε ένα καφενεδάκι, μια τέτοια μέρα λίγο μουντή σαν τη σημερινή. Απλά και ελεύθερα  Θα σας θυμίσω ή θα γνωρίσω σε όσους δεν έχουν διαβάσει το συγκεκριμένο βιβλίο δύο - τρία αποσπάσματα, από τα λιγότερο γνωστά. Είναι χαρακτηριστικά, για τον άνθρωπο και το συνθέτη Σταύρο Κουγιουμτζή και για το τραγούδι μας.

Γράφει ο Σταύρος Κουγιουμτζής:
«Όταν η ΕΡΤ1 πρόβαλε το αφιέρωμα για το έργο μου, αρχές του ’83, εγώ έκλεινα τα πενήντα. Ήταν το πρώτο αφιέρωμα που μου γινόταν ύστερα από είκοσι ένα χρόνια στο τραγούδι. Μέχρι τότε είχα γράψει ήδη τα περισσότερά μου τραγούδια, αλλά κανείς δε μου είπε μία καλή κουβέντα, εκτός από το Νίκο Γκάτσο. Ήμουν το αποπαίδι του τραγουδιού. Επιπλέον εισέπραττα (αν δε με αγνοούσαν) κι ένα άγριο σνομπάρισμα από τους χατζιδακικούς, τους θεοδωρακικούς, τους σαββοπουλικούς και τους μαρκοπουλικούς. Όλα αυτά τα χρόνια, από το ΄68 περίπου και μετά, τα τραγούδια που κυρίως τραγουδιώντουσαν ήταν του Μούτση, του Λοΐζου, του Σπανού και τα δικά μου. Η κουλτούρα όμως λιποθυμούσε ακούγοντας «έργα!». Πρωτοτυπίες, συνθηματολογίες κι άλλα ανιαρά κατασκευάσματα που ο χρόνος τα κατάπιε

«Τώρα πολλές φορές, όταν καθόμαστε στο τραπέζι, ρίχνω μία ματιά στο πιάτο με το φαγητό, στο ψωμί, στα ρούχα μας, σε όλα, και λέω συγκινημένος στα παιδιά και στη γυναίκα μου:  Κοιτάξτε! Όλα αυτά τα αγαθά είναι απο τα τραγούδια μας. Αυτά μας τρέφουν. Αυτά μας ντύνουν. Αυτά μας ζούνε

«Καθώς περνάει ο καιρός, κάτι διαρκώς αλλάζει στη ζωή μας. Κάτι που δε μπορώ εγώ να το προσδιορίσω, γιατί δεν είμαι κοινωνιολόγος. Εγώ απλώς τραγούδια γράφω. Σαν πολίτης όμως που είμαι, εδώ και χρόνια τώρα, νιώθω μία ανησυχία γι΄αυτά που έρχονται και γι΄αυτά που θα΄ρθουν. Χρόνια ποντάρουμε σε μία κούφια αισιοδοξία και σε χάρτινα οράματα [...]. Βαδίζουμε σε μία τυφλή λεωφόρο. Χωρίς σημάνσεις, χωρίς πινακίδες. Στην προσπάθειά μας για καλύτερη ζωή, ξεχάσαμε τι είναι ζωή

Μου αρέσουν πολύ οι μελαγχολικοί άνθρωποι. Όπως και τα τραγούδια τους.

 

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Τη δουλειά της σάτιρας την κάνουν οι εξουσιαστές. Θέλει μεγάλο ταλέντο υποκριτικής να βγαίνεις στην TV και να τσακώνεσαι για το ποιος είναι ο μεγαλύτερος μαλάκας και ο ικανότερος κλέφτης.
Τζίμης Πανούσης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

Δεν έχουν καταχωρηθεί γεγονότα.

ΤΥΧΑΙΑ TAGS