170 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
19.10.2017
Ορφέας | Main Feed

Νέα πρόσωπα

Νικολέτα Περάκη

Ο Φάνης Τζιάστας είναι ένας νέος ταλαντούχος καλλιτέχνης της ποπ μουσικής που πρόσφατα υπέγραψε το πρώτο του συμβόλαιο με τη Final Touch μέσω της Universal Music. Γεννημένος στη Θεσσαλονίκη και μεγαλωμένος στην Κατερίνη, απο μικρός διαπίστωσε την κλίση του στη μουσική και το τραγούδι και οδηγήθηκε στο όνειρό του αγναντεύοντας πάντα την "επόμενη μέρα", όπως ονομάζεται άλλωστε και η πρώτη του δισκογραφική δουλειά. Ο Φάνης μίλησε στον Ορφέα για την πρώτη του δουλειά και τα όνειρά του για το μέλλον...

Πώς ξεκίνησε η επαφή σου με τη μουσική;
Θυμάμαι τον εαυτό μου όταν ήμουν 12 ετών να παίζω τις δικές μου μελωδίες πάνω σ’ ένα αρμόνιο, χωρίς να έχω μάθει να ακόμη να παίζω αρμόνιο!  Αργότερα έκανα μαθήματα κλασικής και ακουστικής κιθάρας και όταν ήμουν πρωτοετής φοιτητής, έγραψα τα πρώτα μου τραγούδια σε μία ακουστική κιθάρα.
 
Πότε αποφάσισες ότι θέλεις πραγματικά ν' ασχοληθείς με το τραγούδι;
Για πολλά χρόνια ασχολούμουν με τα τραγούδια ερασιτεχνικά, περισσότερο ως  hobby.  Κάποια στιγμή, έκανα τρία Demo σε ημιεπαγγελματικό επίπεδο και πριν από δύο χρόνια περίπου, πήρα την απόφαση να κάνω κάτι πιο σοβαρό και έτσι ξεκίνησα τη δημιουργία του πρώτου μου άλμπουμ, το οποίο ολοκληρώθηκε πριν από λίγους μήνες.


Έζησες τη ζωή σου σε μια πανέμορφη πόλη της βόρειας Ελλάδος, την Κατερίνη. Ποια είναι η καλύτερη ανάμνηση της παιδικής και εφηβικής σου ηλικίας;
Οι καλύτερες αναμνήσεις που έχω από την παιδική μου ηλικία στην Κατερίνη, είναι τα παιχνίδια που έφτιαχνα μόνος μου ή μαζί με το φίλο μου τον Ηλία. Όπως ένα μεγάλο αερόστατο που λειτουργούσε με θερμό αέρα και ανέβηκε ψηλά στον ουρανό, ένα γύψινο σιντριβανάκι με τρία επίπεδα που στην κορυφή του είχε ένα πήδακα με νερό, αυτοκινητάκια στα οποία προσάρμοζα ένα μοτεράκι, ένα έλικα και μία μπαταρία και έτσι μπορούσαν να τρέχουν, ένα μηχανισμό «πατέντα» με μπαταρία σαν αυτοκινούμενη βεντάλια για να διώχνει τις μύγες!  (πολύ γέλιο!)  και πολλά άλλα…


Σαν παιδί, ποια ήταν τα καλλιτεχνικά σου πρότυπα;
Σαν παιδί, τα πρότυπά μου στη μουσική ήταν ο Μάνος Χατζιδάκης, ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Διονύσης Σαββόπουλος, ο Παύλος Σιδηρόπουλος, ο Νικόλας Άσιμος, αλλά και οι Deep Purple, led Zeppelin, Bob Dylan, ZZ Top, Eric Clapton και γενικότερα το Classic Rock. Επίσης, οι  Beatles, ο Michael  Jackson, η  pop και dance music.

Το πρώτο σου τραγούδι demo ηχογραφήθηκε το 1998. Θυμάσαι ποιό τραγούδι ήταν αυτό και ποιά τα συναισθήματά σου κατά την ηχογράφηση;
Το πρώτο τραγούδι ήταν η «Πόρτα στο άγνωστο», μία μπαλάντα «έντεχνη» που γράφτηκε με γυναικεία φωνή, βιολί και κλασική κιθάρα. Μόλις το άκουσα ολοκληρωμένο ένιωσα μεγάλη ικανοποίηση και χαρά. Το άκουγα συνέχεια, δεν το χόρταινα…  
   
Είσαι μια προσωπικότητα με πολλά χαρίσματα, που εκτός από το ερμηνευτικό, αυτά επεκτείνονται και στο δημιουργικό ταλέντο, καθώς υπογράφεις ο ίδιος και τους στίχους αλλά και τη μουσική στα τραγούδια σου. Εσύ, ως Φάνης, ποιές από αυτές τις φύσεις σου, νιώθεις περισσότερο; Στιχουργός, συνθέτης, τραγουδιστής ή όλες αδιαχώριστα;
Νομίζω πως αυτό που κάνω καλύτερα είναι να γράφω μελωδίες. Μετά ακολουθεί η στιχουργία και στο τέλος η ερμηνεία. Πάντως, σίγουρα αισθάνομαι περισσότερο τραγουδοποιός παρά τραγουδιστής.

Η νέα σου δισκογραφική δουλειά έχει τίτλο "Η επόμενη μέρα" και κυκλοφορεί μέσω της Final Touch η οποία συνεργάζεται με την εταιρεία Universal. Πώς νιώθεις που μια τόσο γνωστή εταιρεία στήριξε τα όνειρά σου και πίστεψε στο ταλέντο σου;
Ήταν πολύ σημαντικό για μένα όταν κάποιοι άνθρωποι με εμπειρία στο χώρο έδειξαν ενδιαφέρον για τα τραγούδια μου. Όταν κάποιος γράφει ένα τραγούδι, σίγουρα του αρέσει πολύ και νομίζει ότι είναι πολύ καλό. Επίσης, είναι σίγουρο ότι πολλοί από τους γνωστούς του που θα το ακούσουν θα του πουν ότι είναι πολύ καλό κτλ. Όμως είναι πράγματι έτσι; Ο μόνος τρόπος για να διαπιστώσει ένας καλλιτέχνης αν το τραγούδι του πραγματικά αξίζει, είναι όταν θα έχει θετική ανταπόκριση από πολλούς ανθρώπους που δεν τον γνωρίζουν προσωπικά και έχουν μία πιο αντικειμενική, πιο αμερόληπτη άποψη.

Το πρώτο σου τραγούδι, που αποτελεί και προπομπό αυτής της δουλειάς, ονομάζεται "Άναψε τα φώτα". Ως δημιουργός, θα σου είναι εύκολο να μας πεις το νόημα που διαπραγματεύονται οι στίχοι και η μελωδία σου.
Το «Άναψε τα φώτα» είναι ένα τραγούδι με δυναμικό ρυθμό και χαρούμενη διάθεση. Αναφέρεται σε μία κοπέλα ή αντίστοιχα ένα αγόρι,  που την/τον  προσκαλεί να ανάψει τα φώτα, να νιώσει τη στιγμή και να χορέψει σε ένα ερωτικό ντουέτο μέχρι το πρωί!  Πέρα όμως από το ερωτικό επίπεδο, είναι ταυτόχρονα και  μία πρόσκληση, να ανάψουμε τα φώτα στο σκοτάδι που μας περιβάλει, να νιώσουμε καλά, να δημιουργήσουμε μόνοι μας, συνειδητά τη χαρά στη ζωή μας, κόντρα στην κατάθλιψη, τα εμπόδια και τις δυσκολίες που ζούμε συλλογικά και ατομικά εδώ και τρία χρόνια στη χώρα αυτή.

Ποιες ιδέες και νοήματα διαπραγματεύεται γενικά ο νέος σου δίσκος; Σε ποιους απευθύνεται και σε τι αποσκοπεί;

Στο άλμπουμ, υπάρχουν τραγούδια που ανήκουν σε τρεις διαφορετικές κατηγορίες. Τα χαρούμενα και αισιόδοξα, που αναδεικνύουν τη θετική πλευρά της ζωής  και  τη συνειδητή προσπάθεια να μην αφήσουμε τα αρνητικά συναισθήματα και την σκληρή πραγματικότητα που μας περιβάλλει να καταστρέψει τη διάθεσή μας για ζωή. Τα σοβαρά τραγούδια με στίχο κοινωνικό, που εκφράζουν διαμαρτυρία, θυμό και αναφέρονται σ’ αυτά που συμβαίνουν γύρω μας. Τα πιο εσωτερικά τραγούδια που εκφράζουν την εσωτερική αναζήτηση, την υπερβατική εμπειρία, τη διεύρυνση της συνειδητότητας σε μία άλλη πραγματικότητα όπου τα όρια του εγώ, του εσύ και του εμείς, χάνονται μέσα στη μεγάλη μήτρα της ύπαρξης. «Και όλα σου τα πρόσωπα θα μοιάζουνε με σένα, μα εσύ θα είσαι όλ’ αυτά κι απ’ όλ’ αυτά κανένα»…

Εσύ, σαν πολίτης, πραγματικά πιστεύεις ότι  "Η επόμενη μέρα" ξημερώνει για ν' αφήσει πίσω πολλές από τις ψευδαισθήσεις της χθεσινής;
«Η επόμενη μέρα» ξημερώνει σε ένα νέο τοπίο και πολλά από αυτά που πιστεύαμε σαν αλήθειες, ή σαν δεδομένα, αποδεικνύονται απλά ψευδαισθήσεις. Κάποιες από τις αλήθειες πάλιωσαν και έχουν γίνει ψέματα. Πολλοί από μας αναγκάζονται να αλλάξουν, να αναθεωρήσουν τις απόψεις τους π.χ. για την πολιτική και τα κόμματα, για το επάγγελμα που έκαναν έως τώρα, για τα μελλοντικά τους σχέδια, για το πόσο είναι εξυπνάδα και μαγκιά να κάνεις αρπαχτές, να κλέβεις το δημόσιο, για το πόσο πράγματι είναι εξυπνάδα να κοιτάς μόνο τον εαυτό σου και να μη σε νοιάζει για το κοινό καλό, κ.τ.λ. Γιατί η νέα πραγματικότητα, «Η επόμενη μέρα»  μας  δείχνει πως αν βουλιάξει το καράβι - γιατί κανείς δεν ενδιαφερόταν γι’ αυτό - δηλαδή για το κοινό καλό, τότε θα βουλιάξουν μαζί του κι αυτοί που αδιαφορούσαν για το καράβι, αλλά κι αυτοί που έκλεβαν συστηματικά ότι μπορούσαν από αυτό.   

"
Η επόμενη μέρα" θα ξημερώσει και για την Ελλάδα που διανύει μια αρκετά δύσκολη φάση αυτή την περίοδο;
«Η επόμενη μέρα» με το αισιόδοξο νόημα που μπορεί να έχει η φράση αυτή, δηλαδή ως ένα νέο ξεκίνημα, ένα φως στο τούνελ, θα ξημερώσει μόνο αν ένας σημαντικός αριθμός των κατοίκων της χώρας αυτής αλλάξουν νοοτροπία και τρόπο σκέψης. Αν δηλαδή ωριμάσουν και περάσουν σε ένα διαφορετικό επίπεδο κατανόησης της πραγματικότητας, αν περάσουν από το Εγώ στο Εμείς.  Αν δηλαδή ο καθένας μας, ο υπουργός, ο δήμαρχος, ο έμπορος, ο δημόσιος και ο ιδιωτικός υπάλληλος, ο δικαστής,  κτλ. κάνει καλά τη δουλειά του και ενδιαφέρεται πραγματικά να προσφέρει στο γενικό καλό χωρίς να σκέφτεται συνεχώς πώς θα κλέψει ή πώς θα εκμεταλλευτεί καταστάσεις, τότε δεν θα υπάρχουν χρέη και μνημόνια.  Τότε η οικονομία, η υγεία, η παιδεία, η δικαιοσύνη, θα λειτουργούν όπως πρέπει να λειτουργούν. Αυτό που πραγματικά μας λείπει σε μεγάλο βαθμό στη χώρα αυτή, είναι η Κατανόηση ότι η ηθική διάσταση, δηλαδή η μετάβαση από το Εγώ στο Εμείς είναι απαραίτητη σε μία κοινωνία που δε θέλει να υποφέρει.  Ακόμα κι αν ισχύει αυτό που υποστηρίζουν πολλοί,  ότι  το μνημόνιο  ήταν μία στημένη  ιστορία από κάποιους, αν στην Ελλάδα υπήρχε η νοοτροπία της προσφοράς στο γενικό καλό, κανείς δεν θα  μπορούσε να μας πειράξει και να στήσει μία τέτοια ιστορία.
 
Είναι εύκολο για ένα νεαρό καλλιτέχνη, όπως εσύ, να καταφέρει να δημιουργήσει ισχυρές βάσεις καριέρας στη σημερινή Ελλάδα;

Σίγουρα όχι. Είναι πολύ δύσκολο και απαιτεί πολλά πράγματα. Ίσως το πιο σημαντικό είναι το πόσο πολύ το θέλει κάποιος ώστε να επιμείνει μέχρι τέλους παρά τα εμπόδια…

Πολλοί συνάδελφοί σου, βλέποντας πως οι προϋποθέσεις της χώρας δεν ευνοούν την ευόδωση των ονείρων τους, άφησαν την χώρα και μετανάστευσαν στο εξωτερικό για ένα καλύτερο μέλλον. Έχει περάσει από το μυαλό σου αυτή η περίπτωση για σένα;
Έχει περάσει κι από το δικό μου μυαλό, αλλά προς το παρόν έχω πάρει την απόφαση να μείνω και να παλέψω από εδώ.

Ποιά είναι η μεγαλύτερη "θυσία" που έχεις κάνει προκειμένου να ακολουθήσεις τα μουσικά σου όνειρα;
Οι θυσίες που έχω κάνει είναι πολλές. Είναι τα χρήματα που έχω ξοδέψει σε μία περίοδο σαν κι αυτή, οι άπειρες ώρες δουλειάς, το ότι έχω στερηθεί πολλές στιγμές χαλάρωσης, πολλές εξόδους με φίλους, κτλ.

Ποιό θεωρείς το μεγαλύτερο επίτευγμα της μέχρι τώρα καριέρας σου;
Η καριέρα μου στο χώρο αυτό, μόλις έχει ξεκινήσει, οπότε δεν έχει να επιδείξει ακόμα επιτεύγματα. Ωστόσο, το ενδιαφέρον που έδειξε για τα τραγούδια μου ο Μίλτος Καρατζάς και η υπογραφή του συμβολαίου με την εταιρεία του, είναι ένα πρώτο επίτευγμα.
 
Με ποιούς καλλιτέχνες θα ήθελες να συνεργαστείς;
Με τους Μπλε, τον Φίλιππο Πλιάτσικα, τους Onirama και πολλούς άλλους…

Ποιός είναι ο βαθύτερος στόχος της μουσικής σου καριέρας; Τι θα ήθελες, δηλαδή, ως καλλιτέχνης να αφήσεις στη μουσική κατά τη διάρκεια των χρόνων που θα ασχοληθείς με το αντικείμενο αυτό;
Θα ήθελα να γράψω τραγούδια διαχρονικά αλλά και πρωτότυπα, που θα αρέσουν και θα ακούγονται για πολλά χρόνια.

 


 

 



 

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Εμένα δε με νοιάζει να μην έχω τίποτα, ίσα - ίσα μάλιστα, γιατί αλλιώς θα ντρεπόμουνα κιόλας.
Κατερίνα Γώγου

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

19/10/1969 Ο Μίκης Θεοδωράκης μεταφέρεται από τη χούντα στο στρατόπεδο Ωρωπού
19/10/1993 Έφυγε από τη ζωή χτυπημένος από την επάρατη νόσο ο τραγουδιστής Διονύσης Θεοδόσης
20/10/1854 Γεννήθηκε ο Γάλλος ποιητής Αρθούρος Ρεμπώ. Πέθανε στις 10.11.1891

ΤΥΧΑΙΑ TAGS