96 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
23.10.2017
Ορφέας | Main Feed

Νέα πρόσωπα

Τάσος Π. Καραντής

Η Μαρία Μπόκια (φωνή) με την Αργυρώ Κάτρη(κιθάρα) και τον Βασίλη Κωτσαντή (μπουζούκι), αποτελούν το συγκρότημα «ΤΡΙΑ ΚΑΡΟ». Αυτά τα νέα παιδιά, έχουν κάτι το ιδιαίτερο, που έκανε αμέσως αίσθηση, το έπιασαν οι «αντένες» του «ΟΡΦΕΑ», αλλά, κυρίως, κι αυτό έχει σημασία, του κοινού. Συνεπείς, λοιπόν, στις αρχές του περιοδικού «δεν ξεχνάμε και σεβόμαστε τους παλιούς, στηρίζουμε και προβάλουμε τους νέους» - σε κάθε είδος του τραγουδιού μας – μιλήσαμε με τη Μαρία Μπόκια και την Αργυρώ Κάτρη, για όλα όσα θα θέλατε να μάθετε για το «ΤΡΙΑ ΚΑΡΟ» και τα κορίτσια τα είπαν μια χαρά! Μας μετέδωσαν, ακόμα και με την κουβέντα τους, την ενέργεια που έχουν και στα επιτυχημένα live τους. Μια συνέντευξη – γνωριμίας λοιπόν, ώσπου να έρθει, αποκλειστικά από το e-orfeas.gr και το πρώτο τους τραγούδι!  

 «Αρχή σοφίας η ονομάτων επίσκεψις» έλεγε ο Αντισθένης. «ΤΡΙΑ ΚΑΡΟ» λοιπόν. Πως, πότε και γιατί επιλέχτηκε αυτό το όνομα για το συγκρότημά σας;
Στην προκειμένη περίπτωση, δε θα μπορούσαμε να πούμε πως μας χαρακτηρίζει τόσο το όνομα, αφού πρόκειται μόνο για έναν χαρτοπαικτικό όρο, από τα φύλλα μίας τράπουλας… Παρόλα αυτά, έτσι όπως προκύπτει από τις παλαιότερες γενεές, το σύμβολο του «καρό», ή του διαμαντιού, ερμηνεύεται ως κάτι τυχερό ή «γούρικο».

Να γνωρίσουμε και την προσωπική σας διαδρομή, πριν το «ΤΡΙΑ ΚΑΡΟ». Δηλαδή, πως ξεκίνησε η σχέση σας με τη μουσική και πότε και γιατί σας έγινε κι η επαγγελματική σας ενασχόληση.

Μαρία: Από μικρή ηλικία έτρεφα ιδιαίτερη αγάπη στη μουσική, η οποία εξελίχθηκε με τη συμμετοχή μου σε σχολικές εορτές και με την παρότρυνση καθηγητών και άλλων στο περιβάλλον μου, το «μικρόβιο» της μουσικής μπήκε μέσα μου για τα καλά. Έπειτα, στα φοιτητικά μου χρόνια, ασχολήθηκα πλέον επαγγελματικά με το τραγούδι χωρίς να έχω σταματήσει μέχρι σήμερα… Τραγουδάω και θα συνεχίσω να τραγουδώ γιατί η μουσική είναι το πάθος μου.
Αργυρώ: Θυμάμαι στην ηλικία των 5 χρόνων που άκουσα για πρώτη φορά ένα κομμάτι του Albeniz, το θέμα από το Αστούριας… Τότε ήταν που με μάγεψε ο ήχος της κιθάρας και με την αθωότητα ενός παιδιού στη νεαρή αυτή ηλικία, αποφάσισα πως θέλω να μάθω κιθάρα για να το παίζω. Σχολικές εορτές, βραδιές «κιθάρας» με φίλους ήταν η αρχή. Συμμετείχα σε διάφορα μουσικά σχήματα και σήμερα, συνεχίζω να παίζω γιατί με εκφράζει, γιατί το αγαπώ και γιατί ταξιδεύω…  


Το μότο σας είναι το εξής  «Ένα μουσικό ταξίδι σε έντεχνα, ροκ μα και παλιά λαϊκά μονοπάτια». Παντού στο μουσικό μας τοπίο, βλέπουμε «ταμπέλες» και «μαντρώματα» … όπου και αλληλοτρώγονται, για το ποιο είναι το «καλό» και το «κακό» και ποιο το «ποιοτικό» και το «εμπορικό», ή το «έντεχνο» και το … «άτεχνο»… Είστε έξω απ’ όλα αυτά; Ακούτε και τραγουδάτε ότι σας κάνει κλικ, χωρίς στεγανά;
Χαχα! Όντως… Μία μάχη δίχως όρια, που θέλει καταναγκαστικά να βάλει «ταμπέλα» σε ότι περιτριγυρίζει τη μουσική… Όμως, η μουσική είναι αυτό που εκφράζει τον καθένα και αυτό που θα του φέρει στο νου εικόνες… Συναισθήματα! Με γνώμονα εκείνο που μας αγγίζει, επιλέγουμε κι εμείς αυτά που θα πούμε και αυτά που θα ακούσουμε, χωρίς να προσπαθούμε καν να τα ονομάσουμε ή να τα «φυλακίσουμε» μέσα σε ένα κουτί με ετικέτα. Εμπορικό μπορεί να είναι ένα οποιοδήποτε τραγούδι… Απλά έτυχε να αναγνωριστεί από περισσότερο κόσμο και να ακουστεί σε μεγαλύτερο κοινό… Δεν υπάρχει άτεχνο ή κακό… Είναι κάτι καθαρά υποκειμενικό, που μοναδικός κριτής του είναι ο κάθε ένας μας ξεχωριστά και η άποψή του απόλυτα σεβαστή.
 
Διαβάζω «Το «Τρία Καρό», έχει ως "πυξίδα" την καλή μουσική, τη ζεστή ατμόσφαιρα, το κέφι, τον χορό καθώς και το χαμόγελο. Ενάντια στην κρίση τραγουδά σκοπούς που σίγουρα θα σας ταξιδέψουν στα πιο οικεία μουσικά μονοπάτια, θα σας κάνουν να νοσταλγήσετε, να θυμηθείτε, να χορέψετε και να νιώσετε αυτό το "κάτι" από εκείνες τις εποχές που οι άνθρωποι τραγουδούσαν όλοι μαζί... Σαν μια παρέα! Αυτό το μουσικό ταξίδι συμπεριλαμβάνει πολλά αγαπημένα σας ροκ τραγούδια, συνεχίζει με έντεχνα για να καταλήξει στα παλιά λαϊκά... Μία αναδρομή στην ομορφότερη ιστορία του τραγουδιού δίχως τέλος!». Το καταφέρνετε αυτό στην εποχή της χειρότερης κρίσης για την Ελλάδα, που κυριαρχεί η κατήφεια κι η αφραγκία, για να το πω χύμα; Ανταποκρίνεται ο κόσμος;
Ναι… Μερικές φορές η εικόνα που μας έρχεται στο μυαλό είναι λες και ζούμε σε έναν κόσμο όπου κυριαρχεί το σκοτάδι και γύρω μας επικρατεί ένα χάος… Παντού τα συντρίμμια του καταστροφικού σεισμού και εκεί, προσπαθούμε να ενωθούμε, να τραγουδήσουμε παρέα με όλους, εκείνες τις μελωδίες που θα χαρίσουν και πάλι το χαμόγελο… Που θα μας κάνουν να ξεφύγουμε από την πραγματικότητα και από τα προβλήματα… Έτσι εξηγείται και η επιλογή των τραγουδιών μας… Χαρακτήρας εύθυμος και ύφος χαρούμενο, συμπληρώνει τη συνταγή για να καταφέρουμε κάτι τέτοιο… Μία αναδρομή από τα παλαιά αγαπημένα, μέχρι και το σήμερα… Αυτό που χαρακτηρίζει εμάς τους Έλληνες είναι η διασκέδαση, όσο άσχημα κι αν είναι τα πράγματα… Ειδικά στις δύσκολες αυτές εποχές, όπου η μουσική γίνεται τελικά η διέξοδος μας!

Αλήθεια έχει ηλικία το κοινό σας; Δηλαδή, κυριαρχούν οι συνομήλικοί σας ή έρχονται να σας απολαύσουν άνθρωποι κάθε ηλικίας;
Όπως αναφέραμε και παραπάνω το πρόγραμμά μας απευθύνεται σε όλες τις ηλικίες και ακόμα περισσότερο στους μεγαλύτερους, οι οποίοι πολλές φορές μας έχουν επισημάνει με έκπληξη πως δεν ακούνε συχνά από νεαρής ηλικίας άτομα τραγούδια της δικής τους γενιάς. Ταυτόχρονα και οι νεώτεροι, ανταποκρίνονται θετικά και στο ροκ, καθώς και στο χορευτικό πρόγραμμα μας.

Είστε ένα μουσικό τρίο(η Μαρία, η Αργυρώ κι ο Βασίλης), αλλά «μπροστά» φαίνεστε η Μαρία κι η Αργυρώ. Συνήθως αυτό συμβαίνει με ντουέτα τραγουδιστών ή σε περιπτώσεις όπως το «ΤΡΙΦΩΝΟ», δηλαδή, μιλάμε, για τη σύμπραξη φωνών. Σε εσάς έχουμε μια φωνή και μια κιθάρα. Πως ταίριαξε αυτό το πιο πρωτότυπο – θα έλεγα – ντουέτο στο τραγούδι μας; Τι είναι αυτό που ένωσε τη φωνή της Μαρίας με την κιθάρα της Αργυρώς και  δημιουργήθηκε αυτή η πρωταγωνιστική καλλιτεχνική χημεία μεταξύ σας;   
Η μουσική σκηνή της Ελλάδας, όντως, προωθεί ως «εικόνα» τον/την τραγουδίστρια, αλλά θεωρώ πως είναι άδικο… Πολλές φορές συμβαίνει όλοι μας να παρατηρούμε μόνο τους τραγουδιστές, αλλά αγνοούμε πως το αποτέλεσμα είναι ένα σύνολο, μιας ομαδικής συνεργασίας μετά από ώρες προβών και μελέτης, ώστε να ταιριάξουν οι χημείες, οι «τρόποι», τα «χνώτα»… Με τον Βασίλη γνωριστήκαμε πολύ πρόσφατα και λόγω σπουδών αδυνατεί να ακολουθεί πάντα σε κάθε μας εμφάνιση… Όλοι μεταξύ μας, έχουμε φοβερή χημεία και μας ενώνει η αγάπη μας για τη μουσική… Κοινά ακούσματα καθώς και σχετικά κοντινή ηλικία, που μας φέρνει ακόμα πιο κοντά! Ειδικότερα με την Αργυρώ, με την οποία γνωριστήκαμε πριν από δύο χρόνια και από την πρώτη στιγμή έδεσε η χημεία μας. Οι πρόβες εξελίσσονταν πολύ γρήγορα και πολύ ευχάριστα και ακόμα πιο σύντομα «συναντηθήκαμε» και μουσικά επάνω στο πάλκο. Έκτοτε, απολαμβάνουμε κάθε φορά όλο και περισσότερο αυτήν τη συνεργασία, μοιράζοντας μεταξύ μας το κοινό μας «πάθος» στη μουσική…

Να μην ξεχάσουμε, όμως και τον Βασίλη. Ο οποίος έχει στα χέρια του το σολιστικό – πρωταγωνιστικό όργανο του ελληνικού τραγουδιού, το μπουζούκι. Πως συμπλήρωσε κι ολοκλήρωσε το «ΤΡΙΑ ΚΑΡΟ»;
Με τον Βασίλη η συνάντησή μας ήταν «μοιραία»… Ήταν σαν «προξενιό», μόνο που αυτήν τη φορά το πάντρεμα ήταν μουσικό και όχι με παπά και κουμπάρο!  Μία καλή φίλη μας έδωσε το μαγικό χαρτάκι με τον αριθμό του και από τότε ξεκινήσαμε αμέσως πρόβες και συνεργασία…

Έχετε καταφέρει να εμφανίζεστε από μεζεδοπωλεία, μέχρι, εντελώς διαφορετικού ύφους, κλαμπ. Προσαρμόζεστε ή εφαρμόζετε παντού;
Ναι, για εμάς δεν έχει σημασία ο χώρος , αλλά η καλή παρέα, που είναι εκεί και τραγουδά μαζί μας… Έπειτα, χαμογελάμε στη θύμηση και μόνο κάποιων ανθρώπων που μας έχουν φιλοξενήσει στους χώρους τους… μας άφησαν να μπούμε στο «σπίτι» τους και αυτό θα είναι πάντα μεγάλη μας τιμή. Οπότε, ναι, θα λέγαμε πως κάθε νέος χώρος φαντάζει σαν το νέο μας σπίτι!

Απώτεροι στόχοι(συμπράξεις, μεγαλύτεροι χώροι, συμμετοχή σε μεγάλα και γνωστά σχήματα, δική σας πορεία εξέλιξης…), όσον αφορά τα live σας, υπάρχουν;
Απώτερος στόχος μας είναι να εξελισσόμαστε καθημερινά, είτε με πρόβες, ή με μελέτη, ή με μαθήματα… Από εκεί και πέρα, οι ορίζοντες μας είναι πάντα ανοιχτοί για να δεχθούμε οποιασδήποτε μορφής νέα μουσική πρόκληση… ή και πρόσκληση!

Μουσικά τα περισσότερα θα σας ενώνουν, για να είστε σχήμα. Υπάρχει, μήπως, κάτι που σας χωρίζει;
Όχι, όπως είπαμε και παραπάνω υπάρχει καλή χημεία μεταξύ μας και «όρεξη»… Ή μεράκι όπως το ονομάζουν οι παλαιότεροι…

Ιδιοσυγκρασιακά, ως χαρακτήρες, πως πετύχατε, την καλή χημεία σας; Με τις διαφορές σας ή τις ομοιότητές σας;

Όλα είναι θέμα προθυμίας και θετικής σκέψης… Έπειτα, όταν αυτά υπάρχουν το «γλυκό» δένει και για να νοστιμέψει η συνταγή χρειάζονται κοινά μουσικά ακούσματα… Η ηλικία που παίζει βασικό ρόλο στην κατανόηση και σωστή επικοινωνία, καθώς και σεβασμός…


Στη δισκογραφία θέλετε να μπείτε; Έχετε, απ’ ότι ξέρω, ετοιμάσει το πρώτο δικό σας τραγούδι. Μιλήστε μου γι’ αυτό, μια και θα το πρωτοπαρουσιάσετε μέσα από το e-orfeas.
Δισκογραφία, ε; Αυτή η λέξη νομίζω πως στην έκδοση του 2013 για τα ελληνικά λεξικά, θα απουσιάζει πλήρως… Αυτό το κομμάτι της μουσικής έχει πεθάνει στην Ελλάδα… Οπότε δεν είναι στα σχέδιά μας. Ναι, η Αργυρώ έγραψε ένα νέο τραγούδι και το φυλάμε για έκπληξη… Έχουμε υποσχεθεί να το πρωτοπαρουσιάσουμε στο e-orfeas, κάτι το οποίο θα γίνει πολύ σύντομα!

Η Μαρία (η Αργυρώ είναι το σιγανό ποταμάκι μου φαίνεται…) μου έδωσε δυο καλές πάσες για να ολοκληρώσουμε την κουβέντα της, πέρα από τα μουσικά, πιο ανθρώπινα. Πάσα πρώτη: «Ψυχή που δεν αμάρτησε ποτέ της δεν αγιάζει»(από το ομώνυμο τραγούδι του φίλου μου του Γεράσιμου του Ανδρεάτου), είναι το μότο στο f/b σου. Εγώ πάλι έχω, βάλει αυτό που έχει πει ο Όσκαρ Ουάιλντ «Ο μόνος τρόπος για να απαλλαγείς από τον πειρασμό είναι να ενδώσεις σ’ αυτόν!». Αλήθεια, πόσοι έχουν τα κότσια να το παραδέχονται δημόσια, σε μια ελληνική κοινωνία που καταδικάζει, υποκριτικά, την «αμαρτία»;
Εκτός από το ομώνυμο τραγούδι του Γεράσιμου Ανδρεάτου, ο Σωκράτης Μάλαμας έχει ερμηνεύσει ένα τραγούδι με τίτλο «Είναι σκοτάδι μάτια μου», το οποίο περιλαμβάνει αυτόν τον στίχο. Εκείνον εννοούσα, μιας και το συγκεκριμένο τραγούδι είναι από τα αγαπημένα μου. Όσον αφορά την ερμηνεία του στίχου, εγώ προσωπικά αισθάνομαι πως έχουμε την τάση να εγκλωβιζόμαστε στα κλισέ εποχών που πέρασαν… Η έννοια της λέξης «αμαρτία» για μένα, θα ήταν το να πράξει κανείς κάποιο έγκλημα… Φυσικά ο Μάλαμας δεν εννοεί αυτό…

Πάσα δεύτερη: Γράφεις «πολιτικές απόψεις: τίποτα». Δε νομίζω πως ένας νέος άνθρωπος είναι απολιτίκ, ειδικά στις μέρες μας. Θα θέλατε, για να μας μιλήσει κι η Αργυρώ, στο κλείσιμο της συνέντευξης, να μου πείτε πως βλέπετε, αλλά και θέλετε, να αλλάξουν τα πράγματα στην Ελλάδα;

Φυσικά και δεν είμαστε ουδέτερες. Η όλη κατάσταση αφορά και επηρεάζει αποκλειστικά σχεδόν τη δική μας γενιά. Όμως τα πράγματα έχουν ξεφύγει εκτός ελέγχου και το μόνο που θα έσωζε την αγαπημένη μας πατρίδα από αυτό το χάος στο οποίο βυθίζεται θα ήταν η σωστή εκπαίδευση στα σχολεία, η παιδεία , καθώς και η ταυτόχρονη εξέλιξη του κάθε ενός ξεχωριστά στον αθλητισμό, την παιδεία και τις τέχνες. Μόνο τότε, θα πάρουμε και πάλι στα χέρια μας τον έλεγχο και η Ελλάδα θα αποδείξει σε όλους πως ήταν και θα παραμένει το κέντρο των επιστημών, των τεχνών, του πολιτισμού και του αθλητισμού… Όπως μας το έχει διδάξει η ιστορία! Εμείς οι ίδιοι θα το αλλάξουμε αυτό… Κανένα κόμμα και καμία  πολιτική πεποίθηση.


Επισκεφτείτε:

Μαρία Μπόκια Αργυρώ Κάτρη


Μαρία Μπόκια Αργυρώ Κάτρη


*Οι φωτογραφίες προέρχονται από το αρχείο της Μαρίας Μπόκια και της Αργυρώς Κάτρη.

 

 

 

 

 



 

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Άλογα περήφανα οι επιθυμίες μου γονάτισαν κάθισαν χάμω.
Μίλτος Σαχτούρης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

23/10/1925 Γεννήθηκε στην Ξάνθη ο συνθέτης Μάνος Χατζιδάκις
24/10/2010 Έφυγε από τη ζωή ανήμερα των γενεθλίων της η τραγουδίστρια του Νέου Κύματος Καίτη Χωματά