112 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
17.06.2019
Ορφέας | Main Feed
Καλή Βανδώρου

Όταν ένας καλλιτέχνης πριν την κυκλοφορία του πρώτου του cd έχει στο βιογραφικό του συνεργασίες με μεγάλα ονόματα του τραγουδιού, τότε σίγουρα αξίζει την προσοχή μας. Έτσι, λοιπόν, με αφορμή της έκδοσης του cd του Βαγγέλη Δούβαλη με τίτλο «Το ταξίδι που δεν έγινε» έγινε η παρακάτω συνέντευξη – κουβέντα. Να σημειωθεί πως στα 5 τραγούδια που περιέχει το cd, έχει γράψει τη μουσική ο Φίλιππος Περιστέρης και τους στίχους ο Μιχάλης Μπουρμπούλης κι ο Γρηγόρης Χαλιακόπουλος. Όλα τα τραγούδια είναι μπαλάντες, με καλύτερο όλων την «Προσευχή».

Πες μας λίγα πράγματα για την πορεία σου στον καλλιτεχνικό χώρο έως τώρα.
Βαγγέλης Δούβαλης: Είμαι δέκα χρόνια στον καλλιτεχνικό χώρο, έχω παίξει σε πολλά μαγαζιά. Τα τελευταία τέσσερα χρόνια ήμουν στο «Χάραμα» με τον Δημήτρη Μπάση, την Πίτσα Παπαδοπούλου, τον Κώστα Μακεδόνα, τη Λένα Αλκαίου, τη Γιώτα Νέγκα και τη Σαββέρια Μαριολά. Πιο παλιά συνεργάστηκα με τον Γιώργο Μαργαρίτη στις «Γραμμές», με τη Λίτσα Διαμάντη, την Κατερίνα Κούκα, τον Γεράσιμο Ανδρεάτο, την Αναστασία Μουτσάτσου. Έχω περάσει από όλα τα στάδια, λαϊκά και έντεχνα και είμαι πολύ ευχαριστημένος για αυτή την πορεία με όλους αυτούς τους καλούς τραγουδιστές που έχουν προσφέρει πάρα πολλά στο καλό ελληνικό τραγούδι.

Από όλες αυτές τις συνεργασίες που έχεις κάνει, ποια ξεχωρίζεις περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη;
Β. Δ.: Δεν θέλω να ξεχωρίσω καμία, γιατί κάθε μία πρόσθεσε μια εμπειρία στη ζωή μου, αφού πήρα πράγματα από όλους. Απλά, αισθανόμουν λίγο περισσότερο δέος όταν τραγουδούσα με την κ. Διαμάντη και την κ. Παπαδοπούλου επειδή τις έβλεπα και τις άκουγα μια ζωή  και έφτασε η στιγμή να κάνουμε κάποια ντουέτα μαζί. Όλο αυτό μου φαινόταν σαν όνειρο και έκλεινα τα μάτια και το απολάμβανα. Όταν είσαι παιδί και βλέπεις αυτούς τους καλλιτέχνες στην τηλεόραση δεν πιστεύεις ότι μετά από δέκα- είκοσι χρόνια θα κάνεις ντουέτο μαζί τους σε τραγούδια που είχαν πει με τον Διονυσίου. Το ίδιο ισχύει και για τον Γιώργο Μαργαρίτη που μου ζήτησε να κάνουμε ένα ντουέτο μαζί, δηλαδή η παλιά γενιά μαζί με τη νέα.

Χαρακτήρισέ μου το ύφος του cd σου.
Β. Δ.: Είναι 5 μπαλάντες που έχουν ελληνικό χρώμα λόγω των στίχων του Μιχάλη Μπουρμπούλη, τον οποίο ευχαριστώ πάρα πολύ για αυτήν του την προσφορά που μου έκανε δίνοντάς μου τους στίχους αυτούς που θα μπορούσα να πω ότι είναι και ποίηση. Κάποια τραγούδια από αυτά έχουν μία παιδικότητα, αλλά και όλο το μεγαλείο. Όπως έλεγε κι ο Γκάτσος «το μέγιστον της απλότητας». Αυτοί οι στίχοι τελικά, βλέπουν στο μέλλον. Θα είμαι πολύ ευχαριστημένος ακόμα κι αν δε γίνουν ποτέ γνωστά αυτά τα τραγούδια αν κάποιος σε 15-20 χρόνια ανακαλύψει ένα τραγούδι και το προσέξει. Θα είμαι υπερήφανος αν θα υπάρχει για τα επόμενα 100-200 χρόνια ή όσο θα μπορούμε να μιλάμε καλά ελληνικά και να ακούμε καλά πράγματα.

Θα μπορούσες να αφήσεις την Ελλάδα και να ζήσεις μόνιμα στο εξωτερικό δεδομένου των δύσκολων συνθηκών που περνάμε ως χώρα;
Β. Δ.: Πέρυσι έζησα τη Νέα Υόρκη, με αφορμή τα δύο ταξίδια που έκανα με τη Μελίνα Ασλανίδου και την ορχήστρα Έμετρον όπου παίξαμε σε ένα ωραίο θέατρο στο Μπρόντγουεϊ μουσική για τον κινηματογράφο. Πήραμε κόπιες και παίξαμε τραγούδια που έχουν κάνει πολύ γνωστοί ηθοποιοί από όλο τον κόσμο και μας παρακολούθησαν πολλοί που δεν ήταν Έλληνες. Έτσι λοιπόν, θα ήθελα να μείνω στη Νέα Υόρκη, αλλά χωρίς να χάσω την ταυτότητά μου τραγουδώντας μπαλάντες αμερικανικές, γιατί αυτό που πρέπει να δείξουμε εμείς σαν πολιτισμό, σαν ελληνικό ηχόχρωμα, το καλό μπουζούκι. Π.χ. στου Ξαρχάκου τα τραγούδια, ακούγοντας δύο πενιές, αμέσως καταλαβαίνεις τι είναι αυτό που ακούς.

 


Άρα να υποθέσω ότι στο μέλλον θα πεις πιο λαϊκά τραγούδια;
Β. Δ.: Στο επόμενο cd, του οποίου τη δομή επεξεργάζομαι τώρα όπου θα συνεργαστώ και με άλλους συνθέτες, θα υπάρχει και μπουζούκι, γιατί μου αρέσει να έχω το μπουζούκι σαν ελληνική ταυτότητα.

Ποιο άλλο επάγγελμα θα έκανες προκειμένου να ζήσεις αξιοπρεπώς;
Β. Δ.: Πιστεύεις ότι δεν το έχω σκεφτεί; Βέβαια, πριν ασχοληθώ με το τραγούδι ήμουν δασονόμος διορισμένος στο Δασαρχείο της Καλαμάτας, αλλά τα βρόντηξα κι έφυγα. Μπορεί αργότερα να κάθομαι συνέχεια σε μια ξαπλώστρα στη θάλασσα!

Πέρα από το ταλέντο πιστεύεις ότι χρειάζεται και κάτι άλλο ένας νέος καλλιτέχνης για να ξεχωρίσει; Αν ναι, ποιο είναι αυτό; Π.χ. η σκηνική παρουσία;
Β. Δ.: Στις μέρες μας σίγουρα θέλει κάποια σκηνική παρουσία, αλλά θέλει και πολλή δουλειά. Εμείς πρέπει να σκεφτόμαστε όπως οι αθλητές, να κάνουμε συνέχεια μαθήματα για τη φωνή μας ώστε να βρίσκεται σε μια φόρμα. Ανά πάσα στιγμή πρέπει να είμαστε έτοιμοι να αποδείξουμε πως μπορούμε να κάνουμε κάτι καλύτερο από αυτό που ήδη κάνουμε.

Προτιμάς να εμφανίζεσαι σε ανοιχτούς χώρους ή σε μουσικές σκηνές;
Β. Δ.: Και τα δύο έχουν τη δικιά τους χάρη. Αλλά, το καλύτερο είναι να εμφανίζεται κάποιος σε χώρους που να λέει καλά τραγούδια. Ακόμα και στα λαϊκά πανηγύρια όταν λες ωραία τραγούδια και ο κόσμος χορεύει, είναι η προσωποποίηση της ελληνικότητας. Παντού είναι όμορφα, αρκεί να μην ερμηνεύονται χυδαίοι και εξευτελιστικοί στίχοι.

Ασχολείσαι καθόλου με το διαδίκτυο ή αφήνεις την προώθηση της δουλειάς σου στην εταιρία;
Β. Δ.: Με το μόνο που ασχολούμαι είναι με το facebook, δεν ξέρω και πολλά πράγματα. Το μόνο που κάνω είναι να κοιτάω τα μηνύματα! Δυστυχώς είναι ένα μειονέκτημα, όπως και το ότι δεν ξέρω δυο ξένες γλώσσες που είναι ένα απωθημένο μου, αλλά θα το κάνω σύντομα. Θέλω να είμαστε όλοι μας σε μια διαρκή μόρφωση, όπως και να διαβάζουμε βιβλία. Την προώθηση την κάνει η εταιρία κι εγώ από μόνος μου όπως μπορώ. Γιατί δεν πιστεύω κανέναν, πιστεύω μόνο τον εαυτό μου.

Τι εύχεσαι στους αναγνώστες του Ορφέα;
Β. Δ.: Εύχομαι να έχουν πάνω από όλα υγεία και να ανακαλύπτουν μέσω των δικών σας κινήσεων καλά πράγματα και να τα επικροτούν!
Σε ευχαριστώ πάρα πολύ Καλή!

 

 


 

 

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Χτύπος γλυκόλαλης καμπάνας, μια πασχαλιά που κουβαλά μαζί της και το αεράκι του Επιτάφιου είναι για τους Έλληνες ο Πάριος. Μια ηχώ από τις γυναίκες που αγάπησε. Ένα φωτόδεντρο στην αυλή του ελληνικού τραγουδιού. Δεν είναι τυχαίο πως από πολύ νωρίς ο Καζαντζίδης μου είχε εμπιστευτεί ότι αυτόν θαύμαζε περισσότερο από τη γενιά του. Δεν είναι τυχαίο ότι Φλέρυ Νταντωνάκη, η μεγαλύτερα για μένα Ελληνίδα τραγουδίστρια, τρελαινόταν με τον Πάριο
Γιώργος Λιάνης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

18/6/1939 Γεννήθηκε ο ηθοποιός και τραγουδιστής Γιώργος Μαρίνος