105 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
18.12.2018
Ορφέας | Main Feed
Μιχάλης Τσαντίλας

Τον Πάνο Γουργιώτη τον είχα ξεχωρίσει από την εμφάνισή του στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης, με το τραγούδι Η Ζωή Που Περιμένει. Χρειάστηκε να το ακούσω μόνο μια φορά για να το θυμάμαι μέχρι σήμερα. Επόμενο ήταν να επιδιώξω να ακούσω και περισσότερα τραγούδια του. Και τα βρήκα στο πρώτο του άλμπουμ, που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τη Lyra, με τίτλο Μια Ανάσα Ακόμα. Και το επόμενο βήμα ήταν να κάνω μαζί του μια κουβέντα για όλα τα παραπάνω αλλά και για ακόμα περισσότερα...

Αγαπητέ Πάνο, ξεκινώντας, μίλησέ μου για το πώς ξεκίνησε και πώς εξελίχθηκε η σχέση σου με τη μουσική. Ποια ήταν τα πρώτα σου ακούσματα και ποιοι οι μουσικοί ήρωές σου;
Πάνος Γουργιώτης: Η σχέση μου με τη μουσική ξεκινάει στην ηλικία των 6, όταν και αρχίζω μαθήματα κιθάρας. Η ουσιαστική μου όμως σχέση μαζί της ξεκινάει γύρω στα 13-14 όταν αρχίζω να ακούω συστηματικά ηλεκτρικά πράγματα. Κατά καιρούς έχω λατρέψει διάφορους καλλιτέχνες και μου είναι δύσκολο να ξεχωρίσω κάποιους πια. Πάντως η σκηνή που με έχει σημαδέψει περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη είναι η εναλλακτική, βρετανική σκηνή.

Ο πρώτος σου δίσκος, με τίτλο Μια Ανάσα Ακόμα, κυκλοφόρησε πριν λίγους μήνες. Ποια ήταν η διαδικασία δημιουργίας του και ποιοι οι άνθρωποι που σε βοήθησαν σε αυτό το πρώτο σου βήμα;
Π.Γ.: Η δουλειά αυτή πέρασε από χίλια κύματα μέχρι τελικά να βγει. Κουραστήκαμε αλλά τα καταφέραμε. Μιλάω σε πρώτο πληθυντικό γιατί πέρασαν αρκετά χρόνια που προσπαθούσα με τη βοήθεια πολλών ανθρώπων να ετοιμάσω αυτό το δίσκο. Καθοριστικό ρόλο έπαιξε η βοήθεια του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, που είναι δίπλα μου εδώ και χρόνια. Επίσης, χρωστάω ένα μεγάλο ευχαριστώ στους Μύρωνα Στρατή, Αλέκο Βουλγαράκη και Στέφανο Δανιηλίδη που αγάπησαν τη δουλειά μου και με βοήθησαν καθοριστικά στο να υλοποιηθεί.

Πώς θα χαρακτήριζες τα τραγούδια σου; Οι μουσικές ταμπέλες τελικά βοηθούν ή περιορίζουν έναν καλλιτέχνη;
Π.Γ.: Έχω πλέον κατοχυρώσει τον όρο «αστικό, κλειστοφοβικό ροκ» όταν μιλάω για τη μουσική μου. Πρώτος την είχε χαρακτηρίσει έτσι ο κ. Γιώργος Ζήκας και από τότε το καθιέρωσα γιατί αισθάνθηκα ότι με αντιπροσωπεύει πλήρως. Θεωρώ ότι πλέον, σε μία εποχή υπερπληροφόρησης, είναι απολύτως χρήσιμο και αναγκαίο να υπάρχουν ταμπέλες. Να ξέρεις σχετικά εύκολα αν κάτι πρόκειται να σε αφορά ή όχι. Χοντρικά τουλάχιστον. Να φτιάξεις μικρότερες υποκατηγορίες με μουσικές που ενδεχομένως σε ενδιαφέρουν και να μπορείς να αφιερώσεις πιο πολύ χρόνο στο να τις ψάξεις καλύτερα.

Συμμετείχες δύο διαδοχικές χρονιές στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης. Πρόκειται για έναν θεσμό που δέχτηκε έντονη κριτική από την πρώτη στιγμή που αναβίωσε. Ποια η δική σου θέση, ποια η γνώμη σου για τους μουσικούς διαγωνισμούς γενικά και τι αποκόμισες από την εμπειρία σου αυτή;
Π.Γ.: Η δική μου προσωπική εμπειρία είναι άκρως θετική. Κέρδισα φίλους, γνωριμίες, εμπειρία. Πιστεύω ότι το Φεστιβάλ έχει συμβάλλει καθοριστικά στο ότι κάποια πράγματα πήραν το δρόμο τους. Και ακόμα πιστεύω πως ήταν με διαφορά ο πιο αξιοπρεπής τρόπος να παρουσιάσεις τη δουλειά σου τηλεοπτικά σε μια μεγαλύτερη μερίδα του κοινού. Οι μουσικοί διαγωνισμοί γενικά νομίζω ότι είναι μια χαρά γιατί σε αναγκάζουν να ενεργοποιηθείς, να βελτιωθείς, να ψάξεις να βρεις τι πήγε λάθος. Τώρα, αν μιλάμε μόνο για τους τηλεοπτικούς μουσικούς διαγωνισμούς, αυτό είναι μια άλλη ιστορία.

Έχεις ακολουθήσει ωδειακές σπουδές και έχεις πάρει δίπλωμα κλασικής κιθάρας. Πόσο απαραίτητες θεωρείς τις σπουδές για έναν δημιουργό και σε τι θα έλεγες ότι σε έχουν βοηθήσει στη μέχρι τώρα πορεία σου;
Π.Γ.: Με το πέρασμα των χρόνων και γνωρίζοντας αρκετούς δημιουργούς, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι δεν είναι τελικά απαραίτητες. Έχω γνωρίσει ανθρώπους που δε μπορούσαν να γράψουν ένα καλό τραγούδι επειδή ήταν εγκλωβισμένοι στη θεωρία των κλασικών σπουδών τους. Νομίζω ότι αυτό είναι στον άνθρωπο. Εμένα δεν ξέρω αν με έχουν βοηθήσει, δεν έχω καταφέρει να το ξεκαθαρίσω ακόμα. Νομίζω όμως πως ευθύνονται σε μεγάλο βαθμό για το ότι ο τρόπος που γράφω είναι αναγνωρίσιμος, όπως μου λένε πολλοί. Ότι, δηλαδή, αν ακούσεις ένα τραγούδι μου καταλαβαίνεις ότι είναι δικό μου.
 

 
Βλέπεις τη μουσική σαν βιοποριστικό επάγγελμα ή σαν κάτι που θα κάνεις παράλληλα με κάποια άλλη, «κανονική» δουλειά; Ποιες οι δυσκολίες για έναν νέο τραγουδοποιό που ξεκινάει τώρα, εν μέσω σαρωτικής οικονομικής κρίσης;
Π.Γ.: Σε μια ιδανική κατάσταση θα ήθελα να μπορώ να ζω από τη μουσική, γιατί πιστεύω πως για να κάνεις σωστά κάτι πρέπει να μπορείς να δοθείς ολοκληρωτικά σε αυτό, πράγμα που μεταξύ άλλων σημαίνει να μπορείς να βιοπορίζεσαι από αυτό. Από εκεί και πέρα, είναι γνωστό πως όταν κάποιος ζορίζεται οικονομικά κόβει πρώτα απ’όλα τη διασκέδαση, άρα η κρίση μας επηρεάζει άμεσα. Νομίζω όμως ότι ο μόνος τρόπος να το πολεμήσουμε αυτό είναι να είμαστε όλο και καλύτεροι γιατί και ο κόσμος θα γίνεται όλο και πιο επιλεκτικός. Ίσως να γίνει και ένα ξεσκαρτάρισμα έτσι, ίσως να μας βγει και σε καλό. Ξέρεις, να μείνουν μόνο αυτοί που το λέει η ψυχή τους.

Μου έκανε εντύπωση το γεγονός ότι ξεφυλλίζοντας το ένθετο του δίσκου σου δεν βρήκα τυπωμένους παρά μόνο ελάχιστους από τους στίχους των τραγουδιών, παρότι αυτοί δεν είναι, νομίζω, καθόλου κοινότοποι ή «αναλώσιμοι». Πρόκειται για επιλογή που δηλώνει κάτι;
Π.Γ.: Έχω δει να τυπώνονται στίχοι που δεν έχουν απολύτως τίποτα να πουν. Σε κάνουν λοιπόν έτσι να τους διαβάσεις κιόλας, λες και δε σου φτάνει που θα τους ακούσεις, λες και κρύβουν κάποιο βαθύ νόημα που θα το αποκωδικοποιήσεις μόνο αν τους διαβάσεις. Εγώ ήθελα να το αποφύγω αυτό και το έκανα λίγο από αντίδραση. Οι λίγοι στίχοι οι οποίοι είναι γραμμένοι, αποτελούν τις φράσεις-κλειδιά, κατά τη γνώμη μου, του κάθε τραγουδιού και βάζοντας τες στη σειρά νιώθω ότι σχηματίζεται μια μικρή ιστορία που δίνει το στίγμα όλου του δίσκου.

Επίκειται μια εμφάνισή σου στο Koo Koo, στις 12 Μαΐου. Τι ετοιμάζεις για εκείνη τη βραδιά;
Π.Γ.: Θα ροκάρουμε το σύμπαν! Έχουμε δουλέψει πολύ για να παρουσιάσουμε μια δυνατή ηλεκτρική βραδιά και να σας πείσουμε να έρθετε να μας ξαναδείτε. Μαζί μας θα είναι και η Joanna Drigo, η οποία θα μας τιμήσει με τη φιλική της συμμετοχή. Σας περιμένουμε όλους!

Τι άλλο ετοιμάζεις για το προσεχές μέλλον, τόσο στον τομέα των ζωντανών εμφανίσεων όσο και δισκογραφικά;
Π.Γ.: Όσο το δυνατόν περισσότερες εμφανίσεις και νέα τραγούδια. Η αλήθεια είναι πως, αν και είναι ακόμα λίγο νωρίς, δουλεύω ήδη πάνω στον επόμενο δίσκο. Εσείς ακούστε για λίγο καιρό ακόμα το Μια Ανάσα Ακόμα και σας υπόσχομαι τα επόμενα κομμάτια να είναι όλο και καλύτερα!


Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Άστοχα πράγματα και κινδυνώδη, οι έπαινοι για των Ελλήνων τα ιδεώδη.
Κωνσταντίνος Καβάφης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

18/12/1911 Γεννήθηκε ο σκηνοθέτης, φιλέλληνας και σύζυγος της Μελίνας Μερκούρη Ζυλ Ντασέν
19/12/1915 Γεννήθηκε στο Παρίσι η σπουδαία Γαλλίδα τραγουδίστρια Εντίθ Πιάφ

ΤΥΧΑΙΑ TAGS