180 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
17.06.2019
Ορφέας | Main Feed
Ειρήνη Κουλούρη

Μία παρέα βαθειά προβληματισμένων και σεμνών καλλιτεχνών δημιουργήθηκε και μας παρουσιάζει το πρώτο της cd «Βόμβοι», όπως είναι και το όνομά τους. Με στίχους που σοκάρουν, από το απόλυτο άγγιγμα της ουσίας των θεμάτων με τα οποία ασχολούνται. Και με ήχο, που παίζει ελεύθερα σαν παιδί, με πολλά στυλ μουσικής ταυτόχρονα, έχοντας συνείδηση ότι αυτός είναι που ταιριάζει με τα λόγια αυτά και όχι άλλος. Το πολύ καλό cd περιέχει και ένα τρίλεπτο αριστούργημα τραγουδισμένο από την Ελένη Βιτάλη. Ας τους ακούσουμε στη συνέντευξη που παρεχώρησαν στον Ορφέα, συνεχίζοντας να  μιλούν πάνω στους ίδιους λεπτούς  και ευγενικούς προβληματισμούς.

Το πρώτο σας cd με τίτλο «Βόμβοι», είναι μια δουλειά που θέλει πολύ να κάνει την επανάστασή της, για τα όσα ανήθικα συνέβαιναν και συμβαίνουν. Στο cd αυτό, συμμετέχουν πολλοί αξιόλογοι καλλιτέχνες, βάζοντας πρώτη βέβαια την Ελένη Βιτάλη. Αλλά και ο Ανδρέας Θωμόπουλος, ο Αλκιβιάδης Κωνσταντόπουλος, ο Τάκης Βαμβακίδης, η Βαλέρια Κουρούπη, ο Πέτρος Γιωρκάτζης. Μιλήστε μας για την πολύ ωραία αυτή δουλειά!
Πάνος Πενταρίτσας: Ξεκίνησε ως ανάγκη ενός και αγκαλιάστηκε από πολλούς… ως ανάγκη! Όλοι οι συμμετέχοντες ο καθείς με τη δικιά του ιστορία και βαρύτητα στόλισαν το υλικό αφιλοκερδώς με περίσσια αγάπη και ψυχή! Κλειδώσαμε έξω από την πόρτα το χρήμα, τον ψευτοεπαγγελματισμό και τις τυπικούρες και ανοίξαμε στο παρεϊστικο του πράγματος, στη συγκίνηση, στο καλό τσίπουρο, στα δάκρυα και στα γέλια! Εσωτερική επανάσταση κατά της απραξίας και της μιζέριας, όπως τον παλιό καλό καιρό! Ο Σαββόπουλος παλιά έλεγε πως την ιστορία την γράφουν οι παρέες! Αυτό ζηλέψαμε!! Μαζωχτήκαμε στη «Παράγκα» του Ξύδη και γλεντήσαμε τις αγωνίες μας!
Νίκος Ξύδης: Εγώ πάντως δεν είχα σε καμία περίπτωση την ανάγκη να κάνω επανάσταση. Ανάσταση ίσως..... Νομίζω πως η βαθύτερη ανάγκη μου ήταν να πω τα πράγματα έτσι όπως τα ένοιωθα χωρίς ψευτοεπαγγελματισμό και τυπικούρες (όπως είπε πολύ σωστά κι ο Πάνος) και άλλα μεγαλεπήβολα αριστεροέντεχνα τσαλίμια. Μόνο την σκληροπυρηνική αλήθεια της ζωής μας και των χρόνων που μας έλαχε να πατάμε αυτό το ευλογημένο και πληγωμένο χώμα. Τότε βρέθηκε στον δρόμο μου ο Πάνος Πενταρίτσας -όχι μόνο στον καλλιτεχνικό μου δρόμο αλλά στον δρόμο της ζωής μου- με ένα μουσικοστιχουργικό υλικό που ζητούσε μόνο αυτό που θα μπορούσα να θέλω! Έτσι, γίναμε όχι απλά μια παρέα, αλλά μια οικογένεια. Τα υπόλοιπα (θα) είναι ιστορία...

Ωστόσο, θα ήθελα να μας μιλήσετε λίγο και για μία μελοποίηση που έχετε κάνει, στο παρελθόν,σε ποίηση του Ανδρέα Τσούρα, με θέμα την σφαγή του Διστόμου. Ακούγεται πολύ ενδιαφέρον.Γιατί να μην έχει κυκλοφορήσει σε cd;
Π.Π.: Εδώ συνέβη ακριβώς το αντίθετο! Η γραφειοκρατία και το τυπικόν έπνιξαν μια αυθόρμητη και πηγαία προσπάθεια μνήμης για τη σφαγή του Διστόμου! Συγκλονισμένοι από το ανατριχιαστικό ποίημα του μεγάλου Ανδρέα Τσούρα «Δίστομο ματωμένη ανθρωπότητα» μελοποιήσαμε και παρουσιάσαμε για δυο συνεχόμενες χρονιές την ραπ-σωδία «6 κραυγές και 1 σιωπή» στο μαυσωλείο του Διστόμου! Ο κόσμος συγκινήθηκε
και αισθάνθηκε να ξεφεύγει από τις καθιερωμένες εκδηλώσεις, με τον πληρωμένο αδρά τραγουδιστή που δήθεν τιμά τους νεκρούς με άσχετα τραγούδια! Έτσι ο Δήμος μας ζήτησε να μπούμε στο στούντιο και να ηχογραφήσουμε το εγχείρημα ώστε να το κυκλοφορήσει! Ηχογραφήσαμε αλλά δεν κυκλοφόρησε ποτέ παρά μόνο από χέρι σε χέρι! Ακόμα ψάχνουν τα κομματόσκυλα μετά από τρία χρόνια, σε πoιο προϋπολογισμό, πιο κονδύλι και πoια επιδότηση θα το εντάξουν! Αστεία πράματα!!


Το cd λοιπόν, «Βόμβοι», καταφέρνει να είναι ένας απελευθερωμένος δίσκος, έχει έναν αέρα ελευθερίας, καθώς αναμιγνύει πολλά μουσικά στυλ μαζί, όπως ραπ, αλλά και παραδοσιακά καθώς και άλλα στοιχεία και αυτό το ανακάτεμα ταιριάζει πάρα πολύ με τους στίχους και τα θέματα. Μιλήστε μας σχετικά με την αγάπη σας για αυτό το πολύ όμορφο ανακάτεμα!
Π.Π.: Όλη η υπόθεση στο ανακάτεμα είναι οι αναλογίες! Το κλάσμα! Οι περισσότεροι σήμερα δουλεύουν δυτικότροπα, εντάσσοντας το παραδοσιακό και το ιδιαίτερο στο ξενόφερτο και στο παγκοσμιοποιημένο! Κάνοντας έτσι δυτική μουσική με καθ’ ημάς αποχρώσεις! Πιστεύουμε πως αν αυτό το κλάσμα ανατραπεί μπορούμε να απεγκλωβιστούμε από τον ρόλο του ουραγού και του φερέφωνου ώστε να ξαναγεννήσουμε μια παγκόσμια, καλλιτεχνική σχολή! Είναι πολύ πιο λειτουργικό να βάλουμε στον αριθμητή το σύγχρονο σα μπόλι και στον παρονομαστή το παραδοσιακό σαν μπούσουλα και σαν βάση! Έτσι το πράγμα θα ελευθερωθεί και θα πάει παραπέρα!!

 

Το τραγούδι σας «Οι Άγιοι Μύριοι Μαύροι», τραγουδισμένο από την Ελένη Βιτάλη, είναι εκπληκτικό. Οι στίχοι του, μου θυμίζουν τον Γκάτσο. Έχει όμως ο σημερινός άνθρωπος, την ευαισθησία, να νοιώσει, πως ... τα έντομα πάνω στα μισοπεθαμένα παιδάκια της Αφρικής έχουν αποκτήσει αξία πολύτιμου λίθου «τζιβαέρι» - όπως το λέτε - και πως τα παιδιά αυτά είναι αληθινοί Άγιοι;
Ν.Ξ.: Τον σημερινό άνθρωπο τον έχουν κάνει να νομίζει πως δεν είναι ευαίσθητος! Πως παίρνεις ένα αγρίμι και προσπαθείς να το εξημερώσεις ; Ε, το ανάποδο! Πήραν έναν άγγελο και προσπάθησαν να τον εξαγριώσουν. Τους βολεύει αυτό... Πιστεύω όμως πως δεν θα τα καταφέρουν στο τέλος! Τολμώ να πω πως γι αυτόν τον λόγο εφευρέθηκε κι η τέχνη απ τον άνθρωπο. Για να εξημερώσει, να αφυπνίσει, ίσως πιο σωστά να υπενθυμίσει !Τον στίχο του Πάνου να διαβάσεις “προσκυνώ τα μάτια με τις μύγες, τζιβαέρια”,χωρίς την όποια μουσική και ερμηνεία, κλαίς !Δεν χρειάζεται να είσαι ούτε ποιητής, ούτε ακτιβιστής, ούτε ενεργό μέλος κάποιας ανθρωπιστικής οργάνωσης για να είσαι...Άνθρωπος !
Π.Π.: Η ευαισθησία είναι διαχρονική υπόθεση! Το συγκεκριμένο κομμάτι που είναι το τζιβαέρι του δίσκου, όπως και τα περισσότερα των ΒΟΜΒΩΝ ποντάρουν στους ευαίσθητους! Οι αναίσθητοι απλά δεν μας αφορούν! Ας απασχολήσουν όσους μουσικόνονται για να πλουτίσουν! Η αγαπημένη μας Ελένη ως η πλέον υπερευαίσθητη εγχώρια ερμηνεύτρια, και το χει αποδείξει πολλάκις αυτό, ακούγοντας τους «Άγιους μύριους μαύρους» ζήτησε την ερμηνεία τους! Όλα τα άλλα ταξιδεύουν στο άκουσμα του άσματος σε μουσική και ενορχήστρωση του Νίκου Ξύδη!

Με αυτό, το γεμάτο ιδανικά και ηθικές αξίες cd, μοιάζει να θέλετε να διαμαρτυρηθείτε, σε κάτι που σας πνίγει: που οι άνθρωποι, μόνο τους θεό έχουν το χρήμα και την μωροφιλοδοξία. Είναι όμως αρκετή η δύναμη ενός cd, για να προβληματίσει κάποιον που έχει πάρει αυτόν το γελοίο δρόμο, ή, και πάλι θα προβληματίσει τον ήδη προβληματισμένο, που δεν είναι έτσι κι αλλιώς τέτοιου στυλ άνθρωπος;
Π.Π.
: Με προβλημάτισες τώρα!!!...χαχαχααα…Όλες οι απανταχού καλλιτεχνικές προσπάθειες που μπροστάριδες έχουν το ήθος και την ψυχή και απέναντι βάζουν το χρήμα και τη φήμη, μικρές ή μεγάλες, μακροχρόνιες ή περαστικές είναι τα λιθαράκια εκείνα που κρατάνε όρθιο το χιλιοβομβαρδισμένο μα αθάνατο οικοδόμημα του παγκόσμιου πολιτισμού! Η ποιότητα έχει σημασία και όχι η ποσότητα! Η αξία θέλει παλαίωση για να φανεί! Το μόνο σίγουρο γι’ αυτό το δισκάκι είναι πως δεν πρόκειται για αρπαχτή…
Ν.Ξ.: Έκαστος στο είδος του. Εμείς απο τέχνη ξέρουμε, όχι απο καλάσνικοφ ή προπαγάνδα. Μπορούμε άμα θέλουμε, και μπορεί και να μάθουμε άμα χρειαστεί...Πάντως, διαφωνώ κάθετα με την ρήση “δεν μπορείς να αλλάξεις εσύ τον κόσμο”! Μπορείς! Αλλάζοντας εσύ τον εαυτό σου. Αν εμείς κάνουμε ένα τίμιο και ουσιαστικό cd, εσύ τίμια και ουσιαστική δημοσιογραφία, ο πολιτικός τίμια και ουσιαστική πολιτική και ούτω καθ’ εξής θα έχουμε μια εντελώς διαφορετική κοινωνία και πραγματικότητα. Τόσο εύκολα κι απλά. Δεν θα πούμε σε κανέναν να αλλάξει .Απλά θα αλλάξουμε εμείς ...Τόσο απλό και τόσο επαναστατικό!

Εκπληκτικό είναι επίσης, το θεατρικό «Φτάνει για όλους», που μου έκανε εντύπωση η ... πoρωμένη συμπεριφορά του δημοσιογράφου. Οι φοβεροί αυτοί στατιστικοί αριθμοί σχετικά με την εξαθλίωση του κόσμου, είναι πραγματικοί;
Π.Π.
: Δυστυχώς είναι πραγματικοί! Τα στοιχεία μου τα είχε δώσει ο απρόβλεπτος Περικλής Κοροβέσης σε μια συνέντευξη που του είχαμε πάρει για το περιοδικό ΠΡΑΞΙΑ! Είναι τα επίσημα στοιχεία της Παγκόσμιας Τράπεζας! Σήμερα θα πρέπει να είναι πιο μεγάλοι οι αριθμοί! Αν είσαι άνθρωπος και ψάξεις την αλήθεια πνίγεσαι και αγανακτείς σαν την ακτιβίστρια που υποδύεται η Βαλερία Κουρούπη! Αν κλείνεις τ’ αφτιά σου και ζεις στο ψέμα που σου επιβάλουν τα Μ.Μ.Ε. πωρώνεσαι σαν τον δημοσιογράφο που υποδύεται ο Πέτρος Γιωρκάτζης!
Ν.Ξ.: Εγώ κάνω τον “Μπάμπη” !

«Παιδιά μου, από παλιά τούτη τη γη δεν την μοιράζονταν άνθρωποι! Αλλά τα τέσσερα κοινωνικά έντομα Αλήθεια σας λέω ! Με τους βασιλιάδες τους, τους κηφήνες, τους στρατιώτες και τους εργάτες τους !» Στην αρχαιότητα δεν υπήρχαν οι ταξικές διαφορές και τόσο έντονα, όσο σήμερα. Δεν θα ... πρέπει και να υπήρχαν τόσοι πολλοί και ... τόσο πολύ πια πλούσιοι. Επομένως, μέσα στους αιώνες, πάμε προς το χειρότερο, σ’ αυτό το θέμα. Αλλά κι αυτό, θέμα των εκάστοτε εξουσιαστών, δεν είναι; Δεν είμαστε πάντα, έρμαιά τους;
Π.Π.
: Πάντα υπήρχαν ταξικές διαφορές! Πάντα υπήρχαν πλούσιοι και φτωχοί! Πάντα υπήρχαν εξουσιαστές και παγκόσμιες σέκτες που έκαναν κουμάντο πότε λιγότερο και πότε περισσότερο! Το «Σαλού εντόμων προφητεία» και το «Εδώ μπαρούτι και φωτιά» αλληγορούν τα τέσσερα παγκόσμια ιερατεία με τα τέσσερα κοινωνικά έντρομα, τα οποία εναλλάσσονται στην εξουσία δημιουργώντας αυτοκρατορίες το κάθε ένα με τα δικά του κοινωνικά χαρακτηρίστηκα! Μοιάζει τίποτα να μην έχει αλλάξει, όμως έχουν γνώση οι φύλακες! Θα ανατραπεί όλο αυτό το παιχνίδι! Υπομονή! Έφτασε στο τέρμα και στα όρια του! Ίσως να ήμαστε σύντομα μάρτυρες μιας μεγάλης παγκόσμιας ανατροπής που θα δοκιμαστεί από τον πιο σκληρό παγκόσμιο έλεγχο… σε καλό να μας βγει!
Ν.Ξ.: Καλά να ‘μαστε να τα ζήσουμε ...

Μου έλεγε μιά φίλη, πολύ παλιά, ότι τόσοι τόνοι φαγητού που πετιούνται, κάθε μέρα, στις λοιπές χώρες πλην εκείνων που λιμοκτονούν, αν αυτές λοιπόν οι ποσότητες φαγητού που πετιέται ως περιττό, δίδονταν στις χώρες που το έχουν ανάγκη, δεν θα υπήρχε ο θάνατος από πείνα. Συνεπώς, οι πολιτικοί αρέσκονται στο να πεθαίνει κόσμος. Μήπως, μιλάμε για παρανοϊκούς, που μας «κουμαντάρουν», γενικώς και διαχρονικώς; Μήπως πρέπει να αποφασίσουμε να το δούμε όλοι μας πια το θέμα έτσι;
Π.Π.: Όσα ο κόσμος αυτός υπομένει δεν είναι προϊόν παράνοιας και ηλιθιότητας! Είναι προϊόν συνειδητής ανηθικότητας και συνωμοσίας! Αν ψάξεις λίγο θα ανακαλύψεις πολύ γρήγορα πως όλα αυτά έχουν διατυπωθεί ως προγραμματικές αποφάσεις χρόνια πριν την εφαρμογή τους βάση ολοκληρωμένου σχεδίου που εξυπηρετεί ανώτερους σκοπούς που ο μέσος λαϊκός δημοκράτης δύσκολα μπορεί να γνωρίσει! Βέβαια πάντα υπάρχουν και οι αστάθμητοι παράγοντες, οι αμφίρροπες και οι εξισορροπητικές δυνάμεις! Αλλιώς θα είχαν όλα ήδη τελειώσει χωρίς να υπάρχει η ελπίδα!

Λέτε: « Με τα 2/10 των στρατιωτικών δαπανών, όλα θα είχαν λυθεί. Αλλά η εξαθλίωση και η πείνα είναι τρόπος υποταγής στις μέρες μας». Μόνο θεωρητικά μιλάω βέβαια, αλλά έστω και θεωρητικά, τί θα μπορούσε κατά τη γνώμη σας να αλλάξει τη ροή αυτών των πραγμάτων;
Π.Π.
: Με τα 2/10 των στρατιωτικών δαπανών ή με τον λεγόμενο φόρο Tobin κ.λ.π…. Μόνο θεωρητικά μιλάω βέβαια, αλλά έστω και θεωρητικά τη ροή των πραγμάτων θα μπορούσαν να αλλάξουν η άρνηση της πολυτέλειας, της μόδας και της κατανάλωσης. Η παραίτηση μας από πάσης φύσεως έλεγχο της φύσης και η άμεση αποδέσμευση από το χρηματοπιστωτικό σύστημα! Η αποκέντρωση και η επιστροφή μας στην επαρχεία σε συνδυασμό με τη δημιουργία αυτόνομων οίκων και μικρών κοινωνιών αυτάρκειας αγαθών! Η παραγωγή πρώτων και δεύτερων υλών και η οικολογική συνείδηση! Ένας τέτοιος κόσμος θα ήταν αρκετά διαφορετικός! Δεν θα υπήρχε τρίτος κόσμος και δεν θα πέθαινε για τη Δύση π.χ.!!...όμως θεωρητικά μιλάω πάντα… αυτά τα επαναστατικά πράγματα δε γίνονται… χαχαχααχααααα…
Ν.Ξ.: Θεωρητικά μιλώντας κι εγώ ,αν κάνουμε λίγο “γκλου γκλου” και καταλάβουμε το παιχνίδι που παίζεται στις πλάτες μας αιώνες τώρα, μπορούν να έρθουν τα πάνω κάτω ! “αν ξυπνήσεις μονο μιας θα ρθει ανάποδα ο ντουνιάς” λέει σοφά ο Κώστας Βάρναλης ! Δεν χρειάζεται να έχεις την αρετή και την Τόλμη του Αλέκου Παναγούλη για νασηκώσεις το ανάστημα σου, απλά να τολμήσεις να σκεφτείς πως αυτά που φοβάσαι πως θα χάσεις αν τους εναντιωθείς... απλά...δεν σου ανήκουν, δεν είναι δικά σου! Είναι τα λερωμένα, τ' άπλυτα κάποιων άλλων που στα φόρτωσαν ή μάλλον καλύτερα στα πούλησαν και σε πείνασε με προπαγάνδα οτι είναι δικά σου....Είναι καιρός να διαφοροποιηθούμε απ τον χυλό του κανονικού – σύγχρονου - δυτικού – εκπολιτισμένου – παγκοσμιοποιημένου- κοπαδοποιημένου-και σύντομα τσιπαρισμένου ανθρωποειδούς που μας κατάντησαν !Το θέμα δεν παίρνει άλλη αναβολή. Δεν θα τα βρουν τα παιδιά μας όπως φοβούνται κάποιοι...Αν δεν κάνουμε κάτι, τα παιδιά μας δεν θα βρουν τίποτα...μόνο καμμένη Γη.

Τί σκέπτεστε για την Ελλάδα του σήμερα;
Π.Π.: Τώρα τελευταία με έχει πιάσει μια αισιοδοξία!! Δεν σκέφτομαι τόσο τον ραγιαδισμό της και τα 180 χρόνια Αγγλοσαξονικής υποδούλωσης!! Ούτε το ευρωπαϊκό χαράτσι και την πνευματική κατάντια της!! Μπήκε μάλλον η Άνοιξη σαν Ευαγγελισμός και μου έρχεται το 1821 για κάποιο λόγο και μου σφηνώνει στη γκλάβα μου! Ότι τελειώνει αρχίζει και ότι πεθαίνει ανασταίνεται!! Είναι αισιόδοξο το ότι πιάσαμε πάτο!!
Ν.Ξ.: Συμφωνώ απόλυτα ! Ήρθε ο καιρός να φτιάξουμε την Ελλάδα του αύριο με τα υλικά του χτές και την γνώση του σήμερα ....”Όχι άλλο κάρβουνο!” Πω πω....σαν πολιτικό σλόγκαν μοιάζει αυτό !!!! Σκατά!

Θα λέγατε κάποιο μήνυμα για τους «πολιτικούς» που μας τραβολογάνε έτσι που μας τραβολογάνε;
Ν.Ξ.: «Πολιτικούς»; Α,χα! Καλό! Ξέρω κι ένα καλύτερο, “Εθνική Ανεξαρτησία” Αααααχαχαχαχαχαχα!!!!!!
Π.Π.: Ποιοι είναι οι κύριοι δεν τους ξέρουμε! Σε κάτι παλιά βιβλία έχω διαβάσει γι’ αυτό το είδος! Υπάρχει ακόμα!! Για να υπάρχουν… προϋπόθεση θα πρέπει να υπάρχει και Πολιτεία! Ας αφήσω λοιπόν ένα μήνυμα στους υπαλλήλους των Η.Π.Α., στους πράκτορες της Βασίλισσας και σε όσους μασωνοτεκτονόπλικτους… αν γίνεται, όπως έρχονται να πιάσουν 20 σουβλάκια και 12 μπίρες!!!...Πείνασα!!!
Ν.Ξ.: Και κανένα τυλιχτό χωρίς κρέας (αλλά με μπόλικο τζατζίκι) γιατί πριν απο την μάχη εγώ πάντα νηστεύω ....

Σας ευχαριστώ πολύ για την συνέντευξη και καλή συνέχεια στο τόσο όμορφο έργο σας!
Π.Π., Ν.Ξ.: Εμείς ευχαριστούμε και να επιμένετε σε τέτοιου είδους προσπάθειες, ελεύθερης και πραγματικής δημοσιογραφίας!!!

 

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Οι υπάλληλοι όλοι λιώνουν και τελειώνουν σαν στήλες δύο - δύο μες στα γραφεία.
Κώστας Καρυωτάκης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

18/6/1939 Γεννήθηκε ο ηθοποιός και τραγουδιστής Γιώργος Μαρίνος

ΤΥΧΑΙΑ TAGS