75 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
26.04.2019
Ορφέας | Main Feed
Κώστας Πατσαλής

Ο Κωνσταντίνος Κωτσαδάμ γεννήθηκε στη Λιβαδειά. Το 2001 τελειώνει  με άριστα την ανώτερη Δραματική Σχολή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου  Ελλάδος. Είναι τελειόφοιτος  στο τμήμα θεάτρου του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και κατέχει τα πτυχία Ωδικής και Αρμονίας.
Παρακολούθησε μαθήματα βυζαντινής μουσικής και αγιογραφίας, κλασσικό χορό και τζαζ στο Broadway Dance Center” της Νέας Υόρκης.
Στα δέκα χρόνια της ως τώρα πορείας του έχει συνεργαστεί με σημαντικούς καλλιτέχνες σε αξιόλογες θεατρικες και μουσικές παραστάσεις. Ενδεικτικά αναφέρονται :
Ή ρ ω ε ς  της Ελένης Γκασούκα στο Μικρό Παλλάς,Cinecitta των Ρέππα-Παπαθανασίου στο Θέτρο Αλίκη, Προς κατεδάφιση του Τ. Ουίλλιαμς σε σκηνοθεσία Γ.Χατζακη στο Art house,Blanching της Ζωής Ξανθοπούλου στο Bar Nixon, Mαρίνος Academy με τον Γιώργο Μαρίνο στο cine Κεραμικός, Ο Elvis ζει του Γ. Αμυρά, Τα λέμε στο διάλειμμα του Χατζάκη-Ταμπάσκου στο Θέατρο Χώρα , Μαρινέλλα το μιούζικαλ των Ρέππα-Παππαθανασίου σε σκηνοθεσία Σταμάτη Φασουλή, Όλα από την αρχή με τον Γιώργο  Νταλάρα στο Παλλάς, Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας σε σκηνοθεσία του Γιάννη Ιορδανίδη στο Εθνικό Θέατρο και στο Κρατικό Θέατρο Β.Ε. στις παραστάσεις Αρκαδία  σε σκηνοθεσία του Κ. Αρβανιτάκη, Βάτραχοι σε σκηνοθεσία του Σ.Χατζάκη, Ιστορίες από το Δάσος της Βιέννης  σε σκηνοθεσία του Ν.Μαστοράκη, Τρελαντώνης της Π.Δέλτα και στον Ηρακλή του Ευριπίδη.

Το καλοκαίρι του 2006 συμμετέχεις στις συναυλίες της Άλκηστης Πρωτοψάλτη. Από το 2008 εώς σήμερα κάνει το «I m feeling good» μια μουσική παράσταση για ένα πιάνο(Σ.Βαργιεμτζίδης) και μια φωνή σε μουσικές σκηνές όλης της Ελλάδας.
Στην τηλεόραση έχει συμμετάσχει στις σειρές Κόκκινο δωμάτιο, Οι ατρόμητη, Μαρία η άσχημη, Αθηναία Πεθερά, Δις μαδιάμ, Eurovision Club,Η αδελφή της αδελφής μου ,Φεύγα, Eroica.
Ο Κωνσταντίνος συνεχίζει την ελπιδοφόρα πορεία του στον καλλιτεχνικό χώρο. Ακολουθούν 12 ερωτήσεις που έχουν σαν σκοπό να μάθουμε όλοι καλύτερα τη διαδρομή του, τις σκέψεις του, τα όνειρά του…

Πότε άρχισε αυτή η περιπέτεια με τη μουσική, το θέατρο, το χορό , τις τέχνες γενικότερα;
Κ.Κ.: Ερασιτεχνικά ξεκίνησε στα πρώτα παιδικά χρόνια. Από νωρίς κατάλαβα ότι το Θέατρο είναι ένα παιχνίδι και προσπαθώ ακόμα και τώρα να το κρατήσω έτσι. Δεν τα καταφέρνω πάντα. Είχα αυτό το μικρόβιο που με οδηγούσε να μαζεύω τα παιδιά της γειτονιάς στην αυλή του σπιτιού μου, σπίτι με μεγάλη αυλή στην επαρχία  να παίζουμε «Θέατρο». Μέχρι τα 18 έζησα στη Λιβαδειά όπου και πήρα τις πρώτες βάσεις και τα πρώτα καλλιτεχνικά ερεθίσματα. Στο σχολείο, στο «παλιό σχολείο» ένα κέντρο παιδικής δημιουργίας κι απασχόλησης όπου γνωρίστηκα
με κάθε είδους τέχνης  ,στη θεατρική ομάδα του Γυμνάσιου, του λυκείου, του δημοτικού θεάτρου Λιβαδειάς, στο ωδείο ,στο χορό ,στις συναυλίες, στις σχολικές γιορτές και στις πρώτες επαγγελματικές απόπειρες ως τραγουδιστής. Εκεί αποφασίζω να τελειώσω το ωδείο και να σπουδάσω θέατρο και περνάω στη σχολή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος της Θεσσαλονίκης.
 
Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι ένα παιδί από την επαρχία να εκφραστεί καλλιτεχνικά στον μικρό τόπο του; Γιατί έρχεται –τελικά-στην Αθήνα;
Κ.Κ.: Εγώ αισθάνομαι πολύ τυχερός που μεγάλωσα στην επαρχία και μεγάλωσα και καλλιτεχνικά στην επαρχία. Αν έχεις πραγματικά την ανάγκη να εκφραστείς μέσω της τέχνης όπου κι αν είσαι, και στην άκρη της γης να ζεις την βρίσκεις την άκρη!
Άλλες φορές εύκολα κι άλλες πιο δύσκολα όπως και να χει αν το θες πραγματικά κάπου τον βρίσκεις τον δρόμο της έκθεσης και της έκφρασης.


Ποια ήταν τα πρώτα μουσικά σου ακούσματα;
Κ.Κ.: Πρωτοάκουσα τη μαμά μου να τραγουδά δημοτικά, νέο κύμα, τα σουξέ του 80, Μαρινέλλα, Τζένη Βάνου κτλ. με πολύ σωστή φωνή και ιδιαίτερη χροιά και κάπου βαθειά μέσα της νομίζω ότι όνειρο της ήταν να γίνει τραγουδίστρια. Έτσι τώρα πια νιώθω πως -με μια μικρή καθυστέρηση- μέσα από μένα εκπληρώθηκε κάπως μια παιδική της επιθυμία. Μαζί μ’αυτό είχα και τα μοιρολόγια  των δύο πληθωρικών γιαγιάδων μου και φυσικά πολύ ραδιόφωνο. Β’ πρόγραμμα άπειρα βράδια. Το «θέατρο της Τετάρτης» ή κάθε Κυριακή στις 10 το βράδυ.


Σε θυμάμαι να τραγουδάς –μικρό παιδί ακόμα- σε νυχτερινό μαγαζί στη Λιβαδειά – με πρώτο όνομα την αείμνηστη Νατάσα Γερασιμίδου- τραγούδια «έντεχνα» όπως τα «Παραπονεμένα λόγια» (Μαρκόπουλου-Ελευθερίου) που είχε πρωτοπεί ο Γιώργος Νταλάρας. Πώς ένιωσες που μετά από μερικά χρόνια συμμετείχες στις παραστάσεις «Όλα από την αρχή» του Γιώργου Νταλάρα στο Παλλάς;
Κ.Κ.: Ναι είχα αυτήν την τύχη στα πρώτα μου επαγγελματικά βήματα, στη Λιβαδειά όντας παιδί ακόμα-17 Νοέμβρη θυμάμαι ήταν -να έχουμε πρεμιέρα σ’ένα μαγαζί που ήταν έξω απ την πόλη, σ’ένα χωράφι της Κωπαΐδας με την αγαπημένη Νατάσα Γερασιμίδου. Το πρωί είχαμε στήσει μια γιορτή-παράσταση με τον δάσκαλο μου Βασίλη Βεΐτη για την επέτειο του Πολυτεχνείου  και το βράδυ πρώτη επαγγελματική απόπειρα στην «πίστα» με τραγούδια που άκουγα κι αγαπούσα. Παπάζογλου, Περίδης, Ιωαννίδης και φυσικά Νταλάρας. Ε,τα χρόνια περνάνε, το ταξίδι συνεχίζεται και ένας απ τους σταθμούς ήταν και η συμμετοχή μου στο «Όλα απ’  την αρχή» την παράσταση του Σταμάτη Φασουλή με τον Γιώργο Νταλάρα.
 
Ρέππας - Παπαθανασίου & Σταμάτης Φασουλής. Τι ρόλο έπαιξαν αυτοί οι άνθρωποι στη μέχρι τώρα καριέρα σου;
Κ.Κ.: Ο Μιχάλης  κι ο Θανάσης μ’ εμπιστεύτηκαν για πρώτη φορά στο “Marinos  Academy” στο cine Κεραμικός την παράσταση-ακαδημία του Γιώργου Μαρίνου κι αμέσως μετά μου εμπιστεύτηκαν έναν υπέροχο ρόλο στο “Cinecitta” κι ένα υπέροχο twist της Αφροδίτης Μάνου το «Εμείς οι δυο». Μετά ήρθε και το «Μαρινέλλα the musical»,  σύμπραξη των παιδιών (Μιχάλη-Θανάση) με τον Σταμάτη Φασουλή. Από τις πιο όμορφες εμπειρίες στη θεατρική μου ζωή και τους ευχαριστώ πολύ για τη εμπιστοσύνη.

Ποιες συνεργασίες σου –μέχρι σήμερα-ξεχωρίζεις; Τι πήρες από αυτές;
Κ.Κ.: Με δυσκολεύεις τώρα. Είναι τόσες πολλές και θεατρικές και τραγουδιστικές συνεργασίες που η καθεμία για τον δικό της ξεχωριστό λόγο έχουν χαραχτεί στη μνήμη μου και στην καρδιά μου. Αν πρέπει αναγκαστικά να ξεχωρίσω κάποιες, θα αναφερθώ στην καλοκαιρινή περιοδεία με τη Άλκηστη Πρωτοψάλτη. Είναι τόσο συναρπαστικό να τραγουδάς σε ανοιχτά Θέατρα και στάδια, καλοκαίρι στην Ελλάδα μπροστά σε 10.000 και 15.000 κόσμο. Και τώρα θυμήθηκα και την πρώτη φορά που έπαιξα Επίδαυρο με το Κρατικό Θέατρο στον «Ηρακλή μαινόμενο». Δε θα ξεχάσω πότε την παρέλαση του θιάσου  από τα καμαρίνια προς την ορχήστρα και αμέσως μετά το πρώτο βλέμμα προς τις κατάμεστες κερκίδες  . ‘Η την συναυλία με τη φιλαρμονική ορχήστρα του Δήμου Λαυρίου. Το να σε πλαισιώνουν 50 άτομα ορχήστρα είναι μεγάλη στιγμή κι αν δε σταματήσω τώρα θα πρέπει αν μιλήσω για όλες τις δουλειές …

Φέτος συμμετέχεις στην παράσταση «Μαρινέλλα-Το μιούζικαλ». Πες μας λίγα πράγματα γι’ αυτή τη συμμετοχή σου.
Κ.Κ.: Μαρινέλλα. Ό,τι και να πω, εγώ, ο ταπεινός και μικρός καλλιτέχνης  θα ‘ναι λίγο. Μεγάλο κεφάλαιο. Μια μεγάλη κυρία του ελληνικού πενταγράμμου και μεγαλύτερη δασκάλα για μένα. Υπερπαραγωγή… και φυσικά δεν εννοώ μόνο σε υλικό επίπεδο….

" ...I 'm feeling good!! " λες στις τελευταίες  live εμφανίσεις σου. Μίλησέ μας  γι’ αυτό.
Κ.Κ.: Το " ...I 'm feeling good!! " είναι μια συνεργασία με τον καταπληκτικό Σάκη Βαργεμτζίδη στο πιάνο. Είναι μια δουλειά που πάει 3 χρόνια τώρα. Αγαπημένα τραγούδια με μια ή δυο φωνές κι ένα πιάνο σε μικρές μουσικές σκηνές, ζεστούς χώρους όπως ο πολυχώρος Άγκυρα, το Αγγέλων Βήμα, το Antique Live στη Λιβαδειά, το «Μαμίσιο» στη Θεσσαλονίκη, το Gasbah hall κ.α. To «I 'm feeling good» έχει  αφήσει ακόμα ανοιχτούς λογαριασμούς…

Δημιουργείς μέσα από το τραγούδι, το θέατρο, το χορό. Ποιο απ΄όλα είναι η πιο μεγάλη σου αδυναμία;
Κ.Κ.: Αδυναμία σ’όλα. Όταν κάνω το ένα μου λείπει το άλλο. Τ’αγαπώ και τα μισώ το ίδιο όπως όλα στη ζωή. Είναι όπως το καλό και το κακό, τα χουμε μέσα μας κι ανάλογα τ’  αφήνουμε  να βγουν στην επιφάνεια ή όχι…

Πόσο δύσκολο είναι για ένα σημερινό καλλιτέχνη να διακριθεί και να διαρκέσει στο καλλιτεχνικό στερέωμα;
Κ.Κ.: Το πιο δύσκολο στην εποχή μας για ένα καλλιτέχνη είναι το να βρει το στίγμα του και την ταυτότητά του που αφήνει στο καλλιτεχνικό στερέωμα. Παλεύεις εκτός από τη επιβίωση να νικήσεις  και την ταχύτητα και τον καταιγισμό της εικόνας και της πληροφορίας. Σύμμαχοι πολλοί .Νίκες πολλές…ήττες ακόμα πιο πολλές…

Πώς φαντάζεσαι τον καλλιτέχνη «Κωνσταντίνο Κωτσαδάμ» σε μια δεκαετία από σήμερα; Τι θα ήθελες να έχεις κατακτήσει;
Κ.Κ.: Με φαντάζομαι πιο ουσιαστικό (απόρροια εμπειρίας), πιο κατασταλαγμένο, με περισσότερες αγαπημένες δουλειές στο ενεργητικό μου, ε τραγούδια μου που μπορεί ν’ ακουστούν και καμπόσα χρόνια μετά και με μια λίγο μεγαλύτερη αναγνωρισιμότητα  γιατί καλώς ή κακώς το να είσαι γνωστός ανοίγει πόρτες.

Ποια είναι τα άμεσα σχέδιά σου;
Κ.Κ.: Αυτόν τον καιρό μόλις ανεβάσαμε το KRiΣις πROtzεkt μια ανατρεπτική μουσικοθεατρική σάτιρα στο Gasbah Hall κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 9 :15 με γέλιο, γέλιο, γέλιο, δάκρυ, δάκρυ, δάκρυ!... και φυσικά αναμένουμε αναμμένοι για τις νέες παραστάσεις του «I 'm feeling good».

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Θα ήθελα μια κοινωνία που θα έχει μια γραμμή – οριζόντια – για όλα τα παιδιά που γεννιούνται. Να είναι όλα ίσα στην εκκίνηση. Όταν μου λένε αν είμαι αριστερός, αυτό τους απαντώ.
Θάνος Μικρούτσικος

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

27/4/1932 Γεννήθηκε στην Αθήνα ο σκηνοθέτης Θεόδωρος Αγγελόπουλος.
27/4/1975 Πέθανε ο ρεμπέτης Νίκος Μάθεσης (Τρελάκιας)
27/4/2008 Έφυγε από τη ζωή ο Κύπριος μουσικοσυνθέτης Μάριος Τόκας

ΤΥΧΑΙΑ TAGS