155 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
23.08.2019
Ορφέας | Main Feed
Τάσος Π. Καραντής

Βαπτίστηκε στη δισκογραφία – μόλις 18 χρονών - από τον Σταύρο Κουγιουμτζή, συμμετέχοντας στον τελευταίο δίσκο («Έβρεχε ο κόσμος»/2000) του αείμνηστου συνθέτη. Δέκα χρόνια μετά, κι, αφού, όπως το λέει ο ίδιος, ωρίμασε κι απόκτησε τη δική του φωνητική ταυτότητα, κυκλοφόρησε τον πρώτο του προσωπικό δίσκο, με τον τίτλο «Άμμος καυτή» από τη δισκογραφική ετικέτα «7 ΕΠΤΑ».
Μίλησα με τον Γιώργο Χριστοδούλου για το νέο του, φυσικά, δίσκο, αλλά και για τη γνωριμία και συνεργασία του με τον Κουγιουμτζή. Ο νεαρός τραγουδιστής δεν διστάζει – πέρα από τα ιστορικά ονόματα - να κατονομάζει και τους σύγχρονους τραγουδιστές που του αρέσουν, καθώς και να αναφέρεται με μετριοπάθεια στα μουσικά ριάλιτι. Ακόμα, αν και δηλώνει πως βρίσκεται στην οικογένεια του λαϊκού τραγουδιού, μιλά, ξεκάθαρα, για την αγάπη του στην ποπ μουσική η οποία τον αντιπροσωπεύει.
Ο Γιώργος Χριστοδούλου είναι δηλαδή ένας νέος άνθρωπος στο χώρο του τραγουδιού που έχει το θάρρος της καλής φωνής του, αλλά και της γνώμης του κι αυτό, νομίζω, είναι πολύ θετικό για το μέλλον του.

Από μικρό παιδί μπήκες, με σπουδές, στη μουσική : κιθάρα, αρμονία, σολφέζ, πτυχίο βυζαντινής μουσικής. Ήθελες από μικρός να γίνεις επαγγελματίας τραγουδιστής;
Γ. Χ.: Από τα πέντε μου χρόνια ασχολούμαι σχεδόν μόνο μ’ αυτό. Υπήρχε στο σπίτι μας ένα δωμάτιο γεμάτο ψεύτικες κιθαρίτσες και πλαστικά μικροφωνάκια, όπου εκεί έδινα τις πρώτες μου παραστάσεις. Ίσως να ήξερα από τότε ότι κάποια στιγμή θα κατέληγα σ’ αυτό που τώρα είναι η δουλειά μου. Σ’ αυτό βεβαίως συνέβαλαν πολύ και οι γονείς μου που πάντα είχαν καλά μουσικά ακούσματα και από την παιδική μου ηλικία μου τα μετέδιδαν. Το ένα λοιπόν έφερε το άλλο και έτσι από τα εφτά μου ξεκίνησα τις μουσικές σπουδές μου, συμπληρώνοντας παράλληλα την γκάμα των τραγουδιών που τραγουδάω ακόμα και σήμερα.

Στη δισκογραφία σε βάπτισε ο αείμνηστος Σταύρος Κουγιουμτζής, όπου συμμετείχες στον δίσκο του «Έβρεχε ο κόσμος»(2000).Πως γνωρίστηκες με τον Κουγιουμτζή και προέκυψε αυτή η δισκογραφική συνεργασία σας;
Γ. Χ.
: Η γνωριμία μου με το Σταύρο Κουγιουμτζή έγινε μετά από πρόταση του τότε παραγωγού μου Άγγελου Σφακιανάκη, να συμμετέχω στο δίσκο του συνθέτη «ΕΒΡΕΧΕ Ο ΚΟΣΜΟΣ». Συναντηθήκαμε στο σπίτι του στην Καλαμαριά, όταν πήγα για τις πρώτες πρόβες. Ήταν πραγματικά ένας πολύ απλός, επικοινωνιακός άνθρωπος, στοργικός και παράλληλα τόσο σπουδαίος. Η συνεργασία μαζί του ήταν ένα όνειρο που δεν περίμενα ποτέ να γίνει πραγματικότητα. Με τη συγκεκριμένη συνεργασία ένιωσα πρώτη φορά τον εαυτό μου τυχερό.

Στον δίσκο αυτόν του Κουγιουμτζή βρέθηκες, ως ερμηνευτής, δίπλα στην κόρη του Μαρία, αλλά και δίπλα σε έναν μεγάλο τραγουδιστή, το Γιώργο Νταλάρα. Πως ήταν η εμπειρία αυτή και τι θυμάσαι περισσότερο από τις ηχογραφήσεις στο στούντιο;
Γ. Χ.
: Όταν βρεθείς, παράλληλα σε ένα δίσκο, με τον άνθρωπο που, από μικρό παιδί, θαυμάζεις και θεωρείς ότι είναι ο πιο σπουδαίος τραγουδιστής, η ευθύνη είναι πάρα πολύ μεγάλη. Και εννοώ, φυσικά, τον Γιώργο Νταλάρα. Για να είμαι ειλικρινής δεν περίμενα να συνεργαστώ με το μεγάλο μας τραγουδιστή σε τόσο μικρή ηλικία. Από το studio θυμάμαι Κουγιουμτζή και Νταλάρα μπροστά στην κονσόλα να ακούνε τις πρώτες ηχογραφήσεις, όπως επίσης και την πολύ όμορφη φωνή της Μαρίας που έδωσε στο δίσκο υπέροχη γλυκύτητα. Καθόμουν πολλές ώρες στο studio μαζί με τον, μέχρι τώρα ηχολήπτη μου, Ηλία Λάκκα, κάνοντας συνεχώς διορθώσεις μέχρι να δώσω τον καλύτερό μου εαυτό. Ήταν μια φανταστική εμπειρία που δεν θα ξεχάσω ποτέ.

Ακούγοντάς σε, νομίζω, ότι, φωνητικά, ανήκεις στη σχολή Μπιθικώτση – Νταλάρα κι, ηχοχρωματικά, είσαι κοντύτερα, στο, πιο συναισθηματικό, στυλ του Γαϊτάνου, με τον οποίον έχεις συνεργαστεί εξάλλου. Ποιες είναι οι αγαπημένες σου φωνές, που τις έχεις μελετήσει και σε έχουν επηρεάσει ερμηνευτικά;
Γ. Χ.
: Είναι τιμή μου να πιστεύετε ότι ανήκω στη σχολή Μπιθικώτση – Νταλάρα και ευχαριστώ πολύ γι’ αυτό. Ίσως ηχοχρωματικά να φέρνω και του Πέτρου Γαϊτάνου για τον κύριο λόγο ότι έχουμε και οι δύο σπουδάσει τη Βυζαντινή Μουσική κοντά στον ίδιο δάσκαλο. Οι αγαπημένες μου φωνές στην Ελλάδα και αυτές που μελέτησα περισσότερο είναι του Γρηγόρη Μπιθικώτση, του Γιώργου Νταλάρα, του Γιάννη Πάριου, της Χαρούλας Αλεξίου, της Ελένης Βιτάλη και φυσικά του αθάνατου Στέλιου Καζαντζίδη. Όμως αγαπημένες μου φωνές είναι και πολλών πιο νέων τραγουδιστών όπως ο Αντώνης Ρέμος, ο Νίκος Βέρτης και άλλοι. Όσο για τους καλλιτέχνες του εξωτερικού θαυμάζω τόσους ώστε να μην χωράνε σε μια απάντηση.

Το 2004 πήρες το βραβείο «Καλδάρα» στο μουσικό διαγωνισμό «Τσιτσάνεια». Ποια είναι η γνώμη σου για τους άλλους τηλεοπτικούς μουσικούς διαγωνισμούς των ριάλιτι;
Γ. Χ.: Να συμπληρώσω εδώ, ότι ένιωσα ευτυχής που το βραβείο μου το απένειμε η κόρη του αείμνηστου Βασίλη Τσιτσάνη. Οι τηλεοπτικοί μουσικοί διαγωνισμοί, άσχετα αν εγώ δεν συμμετείχα, έχουν βγάλει στο μουσικό στερέωμα κάποιες καλές φωνές. Απ’ τη στιγμή λοιπόν που απ’ αυτά τα ριάλιτι ξεχωρίζουν και κάποια καλά στοιχεία δεν θα ήμουν σε θέση να τα κρίνω δυσμενώς. Ήταν καθαρά επιλογή μου όμως να μην λάβω μέρος σ’ έναν τέτοιο διαγωνισμό παρ’ ότι πολλοί με παρότρυναν να το κάνω.

Έχεις τραγουδήσει ζωντανά, σε διάφορα αφιερώματα, Θεοδωράκη, Λευτέρη Παπαδόπουλο, Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου, Μάνο Λοίζο κ.ά. Στο νέο σου όμως δίσκο, τα περισσότερα τραγούδια ανήκουν, θα έλεγα, στο σύγχρονο – δημοφιλή ραδιοφωνικά – ποπ ήχο και ύφος. Ποιο είδος τραγουδιού αποτελεί το αγαπημένο σου ρεπερτόριο;
Γ. Χ.
: Δεν θα μου άρεσε να βάλω ταμπέλα στον εαυτό μου για ένα συγκεκριμένο είδος τραγουδιού. Έχω τραγουδήσει ροκ ξένου ρεπερτορίου και παράλληλα έκανα και λαϊκές συναυλίες με τον Θανάση Πολυκανδριώτη. Επειδή τα τραγούδια του δίσκου μου ήταν καθαρά δική μου επιλογή, νομίζω, ότι αυτή την εποχή και μετά από τόσα ακούσματα, η ποπ μουσική με αντιπροσωπεύει. Δεν θα παραλείψω όμως ποτέ από κάποιο κατοπινό μου δίσκο το λαϊκό στοιχείο. Όσα είδη κι αν έχω τραγουδήσει ξεκίνησα ως λαϊκός τραγουδιστής κι ακόμη πιστεύω ότι βρίσκομαι στην οικογένεια του λαϊκού τραγουδιού.

Πως λοιπόν προέκυψε αυτή η πρώτη σου δισκογραφική δουλειά και γιατί έπρεπε να περάσουν 10 ολόκληρα χρόνια από το δισκογραφικό σου βάπτισμα από τον Κουγιουμτζή για να κάνεις δίσκο;
Γ. Χ.: Ήταν καθαρά θέμα επιλογής κι αρκετών δυσκολιών που υπάρχουν μέσα στη δουλειά μας. Πολλές φορές είχα ακούσει υλικό για δισκογραφία και δεν έμενα ευχαριστημένος. Ίσως να μην έμενα ευχαριστημένος τελικά κι από τη δική μου φωνή. Όντας, τόσο μικρός, δεν είχα ωριμάσει ακόμα φωνητικά. Δούλεψα πολύ όλα αυτά τα χρόνια σε προγράμματα και συναυλίες κι άρχισα να αποκτώ το δικό μου στυλ και τη δική μου φωνητική ταυτότητα. Ώσπου στα μέσα του 2008 άρχισα μια υπερπροσπάθεια επιλογής καλού υλικού και όταν ήμουν έτοιμος μπήκα στο studio και βγήκε το συγκεκριμένο αποτέλεσμα. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον κύριο Ηλία Μπενέτο και στην εταιρεία μου “7” που με εμπιστεύτηκαν.

Σε δυο τραγούδια εμφανίζεσαι κι ως δημιουργός. Γράφεις γενικά τραγούδια; Θα έκανες ένα δίσκο με αποκλειστικά δικά σου τραγούδια;
Γ. Χ.: Στο “Μένω εδώ” εμφανίζομαι σαν συνθέτης. Στο “Πως ν’ αντέξω” έχω γράψει τους στίχους. Γράφω συνέχεια τραγούδια. Έχω τουλάχιστον 100 τραγούδια (μουσική – στίχους). Δεν αποκλείω το ενδεχόμενο μελλοντικά να μου δοθεί η ευκαιρία να κάνω και ένα δίσκο αποκλειστικά δικών μου τραγουδιών.

Τα τελευταία χρόνια είσαι ο βασικός ερμηνευτής στις συναυλίες του Θανάση Πολυκανδριώτη, «συμμετέχοντας έτσι», όπως το γράφει το δελτίο Τύπου που συνοδεύει το δίσκο σου, «πιο εντατικά σε μια αναζήτηση και μελέτη του λαϊκού τραγουδιού σε βάθος». Γιατί όμως από το δίσκο σου απουσιάζει το καθαρόαιμο λαϊκό, ας πούμε σαν της σχολής του Πολυκανδριώτη;
Γ. Χ.
: Όπως προανέφερα θεωρώ ότι ανήκω στην οικογένεια της λαϊκής μουσικής. Άλλωστε οι συνεργασίες μου με τον Θανάση Πολυκανδριώτη, την Κατερίνα Κούκα, τον Πέτρο Γαϊτάνο και άλλους το αποδεικνύουν. Το μοντέρνο άκουσμα όμως (επειδή τα τελευταία χρόνια ακούω κυρίως ξένη μουσική), θεωρώ ότι είναι αυτό που με αντιπροσωπεύει. Παρ’ όλα αυτά, όταν ακούει κάποιος το “Γκρίζος ουρανός”, νομίζω πως θα καταλάβει, ότι είναι μια καθαρά λαϊκή μπαλάντα που προσεγγίζει την παλιά σχολή.

Εμφανίστηκες φέτος δίπλα στην Κατερίνα Κούκα κι έχεις συνεργαστεί και με πολλά άλλα ονόματα (Γλυκερία, Ελένη Δήμου, Πέτρο Γαϊτάνο, Γεράσιμο Ανδρεάτο κ.ά.). Θα δοκίμαζες τώρα να παρουσιάσεις το υλικό της δικής σου δουλειάς, αλλά και μια επιλογή από τραγούδια που θα αναδείκνυαν την ερμηνευτική σου γκάμα, σε ένα καθαρά δικό σου πρόγραμμα;
Γ. Χ.: Είναι τιμή μου που έχω συνεργαστεί με αυτά τα ονόματα και θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους που με εμπιστεύτηκαν στις παραστάσεις τους. Να συμπληρώσω ότι η συνεργασία μου με την Κατερίνα Κούκα φέτος στις “ΕΠΟΧΕΣ” είναι απλά υπέροχη. Τώρα, μακάρι να μου δοθεί η ευκαιρία κάποια στιγμή να παρουσιάσω το δικό μου τραγουδιστικό παιχνίδι σε μια καθαρά δική μου παράσταση.

Πως βλέπεις τη συνέχειά σου; Τι ονειρεύεσαι; Ποια είναι η τραγουδιστική ταυτότητα που θέλεις να σε κάνει αναγνωρίσιμο στον πολύ κόσμο;
Γ. Χ.: Από δω και πέρα θέλω να εμφανίζομαι στον κόσμο, να παρουσιάζω το υλικό του δίσκου μου, και να μαζεύω καλά, νέα τραγούδια για την επόμενη δισκογραφική μου απόπειρα. Ονειρεύομαι με το πέρασμα των χρόνων μέσα απ’ αυτά που κάνω ν’ αφήσω πράγματα πίσω μου δυνατά στο χρόνο. Ο πρώτος και μοναδικός κριτής σ’ αυτό είναι ο κόσμος, τον οποίο πάντα είτε στα προγράμματα, είτε στους δίσκους θέλω να τον κάνω να ευχαριστιέται. Όσο για την ταυτότητα, αυτή τη στιγμή κινούμαι σε μοντέρνους ήχους. Επειδή ποτέ τη μουσική δεν την είδα σαν δουλειά και μέχρι σήμερα κάνω το κέφι μου, ίσως να συνεχίσω μ’ αυτό το ρεπερτόριο για πολλά χρόνια ακόμη, ίσως και όχι.

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Γελάω άμα ακούω για ελληνικό ροκ. Είναι σα να μου λένε αμερικάνικο τσάμικο.
Στέλλα Βλαχογιάννη

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

23/8/1952 Γεννήθηκε στην Κέρκυρα η τραγουδίστρια Βίκυ Λέανδρος