139 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
20.10.2017
Ορφέας | Main Feed

Συνεντεύξεις

Τάσος Π. Καραντής

Δήμητρα Σταθοπούλου: «Η ευτυχία θέλει αγώνα, υπομονή και πίστη»

Συνέντευξη στον Τάσο Π. Καραντή


Τη Δήμητρα Σταθοπούλου την άκουσα, για πρώτη φορά, στο πρόγραμμα του Μητροπάνου(μαζί με τον Κότσιρα και τον Μπάση), στο «ΚΕΝΤΡΟ ΑΘΗΝΩΝ» - που έμελλε να ήταν το τελευταίο του – κι όχι μόνο δεν μου πέρασε απαρατήρητη, αλλά, τουναντίον, μου καρφώθηκε στο μυαλό!
Δική μου η ευθύνη –κι η απολογία– για την καθυστέρηση της παρουσίασής της στον «ΟΡΦΕΑ»!
Αλλά, όπως λένε, κάθε εμπόδιο (καθυστέρηση) για καλό! Έτσι! Ήρθε το «ΞΗΜΕΡΩΝΕΙ ΚΥΡΙΑΚΗ» (στον «ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΟΣΜΟ») – μια εκπληκτική παράσταση, που συνδέει, ιδανικά, και με αισιόδοξη/ αγωνιστική άποψη, την Ελλάδα του τότε με του σήμερα - κι η Δήμητρα, μαζί με όλους τους συντελεστές επί σκηνής, τους σπουδαίους ηθοποιούς, και δίπλα στον Δημήτρη Μπάση, είναι η αποκάλυψη της παράστασης και το καλλιτεχνικό κέρδος για το χώρο του τραγουδιού και για όλους μας!
Μεγάλη η χαρά μου, και την ευχαριστώ, από καρδιάς, γι’ αυτήν τη συνέντευξη, που μου ανέδειξε – κι ελπίζω και σε εσάς – πέρα από τα φωνητικά, ερμηνευτικά, καλλιτεχνικά της προσόντα κι έναν σκεπτόμενο, με άποψη και καλό χειρισμό του λόγου, νέο άνθρωπο και καλλιτέχνη, που τόσο έχουμε ανάγκη στις μέρες μας.
Και, βέβαια, η Δήμητρα Σταθοπούλου, είναι μια πανέμορφη, και με δική της κι ισχυρή ταυτότητα, καλλιτεχνική περσόνα.
Δήμητρα καλώς πέρασες το κατώφλι των σημαντικών του τραγουδιού μας, ο λόγος σε σένα!


Δήμητρά μου, σε μια συνέντευξη – γνωριμίας, για τους αναγνώστες του e-orfeas, πρέπει να ξεκινήσουμε από την αρχή. Κι εννοώ, το πότε, το πώς και το γιατί, της έναρξης της σχέσης σου με τη μουσική και το τραγούδι.

Η σχέση μου με τη μουσική ξεκινάει από πολύ μικρή ηλικία, καθώς από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, θυμάμαι και το σπίτι μου γεμάτο μουσική! Και ο μπαμπάς και η μαμά αγαπούσαν πάντα τη μουσική, χωρίς να έχουν κάποια ιδιαίτερη σχέση, εννοώντας επαγγελματική ή ακόμα και σπουδές. Θυμάμαι στα οικογενειακά τραπέζια να τραγουδάει ο μπαμπάς, οι γιαγιάδες… έτσι για το γλέντι μας! Κι έπειτα, θυμάμαι τον εαυτό μου, στην παιδική χαρά της γειτονιάς μου, να διακόπτω το οποιοδήποτε παιχνίδι με τα υπόλοιπα παιδιά, για να τους τραγουδήσω...


Ποια ήταν τα πρώτα μουσικά σου ακούσματα(δημιουργοί και φωνές), αλλά κι αυτά, που σου καθόρισαν – αν νομίζεις, πως κάποια συγκεκριμένα σε επηρέασαν καθοριστικά – το ύφος σου, το είδος και την ερμηνευτική τοποθέτηση της φωνής σου.


Τα πρώτα μουσικά ακούσματα μου, λοιπόν, μέσα στο σπίτι, ήταν λαϊκά… Καζαντζίδης, Γαβαλάς, Αλεξίου, Μαρινέλλα, Βιτάλη… Αργότερα, στην εφηβεία μου, δημιουργήθηκε η ανάγκη να ακούσω κι άλλα είδη… Ροκ, ποπ, τζαζ, κλασική… ακόμα και μέταλ... Άκουγα τα πάντα! Στο κάθε είδος έβρισκα κομμάτια που μου άρεσαν και αυθόρμητα έπιανα τον εαυτό μου να τα μελετάει ώρες ατελείωτες… Είχα καταλάβει, πλέον, ότι είχα αρχίσει να ερωτεύομαι βαθειά αυτή τη μορφή τέχνης. Βέβαια πάντα μέσα μου υπήρχε η βάση μου… τα λαϊκά μου ακούσματα…! Ίσως και το χρώμα της φωνής μου να παραπέμπει σε αυτά πιο πολύ… όπως μου λένε οι περισσότεροι!  Η ερμηνευτική τοποθέτηση ωστόσο, εναρμονίζεται, κάθε φορά, διαφορετικά, ανάλογα με το τι "ζητάει" ένα τραγούδι, αλλά και το πώς θέλω να το εκφράσω εγώ σαν Δήμητρα... Αυτά τα δυο στοιχεία είναι, που, στο πάντρεμά τους, δίνουν, κατά κάποιο τρόπο, την προσωπική μουσική ταυτότητα του κάθε τραγουδιστή -καλλιτέχνη.


Επαγγελματικά, μπήκες στο τραγούδι, μέσα από τις συνεργασίες σου με τον Μίμη Πλέσσα και τον Γιώργο Χατζηνάσιο. Ήταν, στη συνέχεια, μια συνειδητοποιημένη απόφαση, ή, επειδή, σου ήρθαν έτσι τα πράγματα, από μια καλή, και για σένα και για μας(όπως αποδείχτηκε) συγκυρία, πήρες την απόφαση για επαγγελματική ενασχόληση με το τραγούδι;

Επαγγελματικά μπήκα στο τραγούδι σε ηλικία 20 ετών. Είχα αποφασίσει από πιο νωρίς ότι με ενδιέφερε αυτή η ενασχόληση, απλώς μέχρι τα 18 είχα και το στόχο του να επιτύχω στις εξετάσεις (έχω αποφοιτήσει από το τμήμα Κοινωνιολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο), οπότε, όταν συνέβη, ήμουν μετά πιο ήρεμη και με περισσότερο ελεύθερο χρόνο να ασχοληθώ παράλληλα με το τραγούδι και να δοκιμάσω τις δυνάμεις μου.  Βέβαια, το αν θα έφτανε και σε επαγγελματικό επίπεδο δεν το ήξερα, αλλά το ονειρευόμουν! Άρχισα, λοιπόν, να αναζητάω την μάθηση και την εξέλιξη σε αυτό που τόσο αγαπούσα. Ξεκίνησα μαθήματα φωνητικής - ορθοφωνίας από τα 18 λοιπόν κι αργότερα έπιασα στα χέρια μου και την πρώτη μου κιθάρα.  Ήθελα όμως να μάθω αν με αγαπάει κι εκείνο... όσο το αγαπούσα εγώ! Κατάφερα να έρθω σε επαφή, να με ακούσουν άνθρωποι του χώρου, λοιπόν, καταξιωμένοι επαγγελματίες, οι οποίοι και μου "έκλεισαν το μάτι", λέγοντας μου "προχώρα και μη το αφήσεις για κανένα λόγο". Έπειτα, ήρθε το πρώτο επαγγελματικό κάλεσμα, στα 20, κι αργότερα ένα άλλο... και πλέον γινόταν επάγγελμα αυτή η αγάπη… ώσπου, παρακάτω, αυτή η ιστορία έκρυβε μία πολύ όμορφη έκπληξη, καθώς, αργότερα, ήρθε η συνεργασία μου με το Μίμη Πλέσσα και το Γιώργο Χατζηνάσιο, που κράτησε και πάρα πολύ καιρό.  Μια υπέροχη συνεργασία που ήταν πραγματικό σχολείο για τα... αυτιά μου!!! Φαίνεται αστείο, έτσι όπως το εκφράζω, αλλά είναι η μεγάλη αλήθεια! Όταν λοιπόν έχεις τη σφραγίδα δύο τέτοιων συνθετών, η διάθεση σου για προσωπική δημιουργία αυξάνεται ακόμα περισσότερο!! Και συνεχίζεις, έχοντας μια μεγάλη προίκα στις συνεργασίες σου, πιο ώριμος πλέον μουσικά και καλλιτεχνικά!!! Είναι εκεί που άρχισα να αγγίζω μέρος της ιστορίας…

Οι live συνεργασίες σου είναι με σπουδαία πρόσωπα του τραγουδιού μας (το Δημήτρη Μητροπάνο, το Γιάννη Κότσιρα και το Δημήτρη Μπάση), αλλά, καλύτερα, να μας μιλήσεις εσύ γι’ αυτό το κεφάλαιο της μέχρι τώρα διαδρομής σου.


Η χαρά που έχεις όταν σε επιλέγουν σπουδαίοι καλλιτέχνες να συνεργαστείς μαζί τους, δεν περιγράφεται! Κι ειδικά όταν πρόκειται για ονόματα όπως, ο Γιάννης Κότσιρας, ο Δημήτρης Μπάσης, κι ο μεγάλος Δημήτρης Μητροπάνος! Μου έδωσαν πολύ χώρο πλάι τους. Αυτή η συνεργασία μου άφησε αναμνήσεις, που θα μείνουν αναλλοίωτες στο μυαλό μου και στην καρδιά μου! Γιατί δεν αποκτάς μόνο την εμπειρία την επαγγελματική! Αλλά και την... παρεϊστικη!  Αυτού του είδους οι εμπειρίες, είναι πολύτιμες για έναν νεότερο του χώρου.

 

  
  
  
  
  
  
 

 



Θεωρείς τον εαυτό σου, ως μια τραγουδίστρια συγκεκριμένου ύφους και είδους, που θες να το υπηρετήσεις, απαράκαμπτα, εξελισσόμενη σ’ αυτό, ή θα μπορούσες να δοκιμαστείς, να πειραματιστείς, ίσως, και να τσαλακωθείς, στα πάντα μουσικά;

Όταν δεν έχεις δισκογραφία, πειραματίζεσαι πολύ εύκολα. Εγώ δουλεύω ήδη κάποια χρόνια κι ήταν αρκετά για να πειραματιστώ. Οπότε η αλήθεια είναι, ότι αυτή τη στιγμή, που έχω στο μυαλό μου τη δισκογραφία, ξέρω τι θέλω σαν ύφος, τι αγαπάω πιο πολύ.  Από ‘κει και πέρα, στα μουσικά προγράμματα, είτε με δισκογραφία είτε χωρίς, οι τραγουδιστές έχουμε πάντα την ευκαιρία να πειραματιζόμαστε!!!


Συμμετείχες στο τελευταίο πρόγραμμα του αείμνηστου Δημήτρη Μητροπάνου, στο «ΚΕΝΤΡΟ ΑΘΗΝΩΝ». Τι θυμάσαι πιο έντονα από αυτόν τον σπουδαίο καλλιτέχνη κι άνθρωπο και τι σου άφησε – καλλιτεχνικά – ως παρακαταθήκη, σε σένα, ως μια νέα τραγουδίστρια;

Πριν συνεργαστούμε, όταν τον παρακολουθούσα στα διάφορα μουσικά σχήματα, σκεφτόμουν πόσο τυχεροί ήταν εκείνοι που τον ζούσαν από τόσο κοντά και μοιράζονταν τη σκηνή μαζί του. Ήταν ο καλλιτέχνης που είχες συνέχεια τα μάτια σου στραμμένα επάνω του! Δεν ήθελες να σου ξεφεύγει ούτε η αναπνοή του!! Αυτή την αναπνοή λοιπόν είχα την ευτυχία να την βλέπω κάθε βράδυ, εκείνη τη σεζόν, στο ΚΕΝΤΡΟ ΑΘΗΝΩΝ. Τις περισσότερες φορές  όταν δεν τραγουδάς είσαι στο καμαρίνι. Σε αυτή τη συνεργασία, στα χρονικά σημεία που δεν τραγουδούσα, καθόμουν εκεί στο πλάι της σκηνής να τον βλέπω να δίνει την ψυχή του! Κάθε βράδυ! Μα τι καλλιτέχνης!!  Και τι άνθρωπος φυσικά!!! Γιατί είχα τη χαρά να τον ζήσω και σε συναυλίες, που εκεί λόγω ταξιδιού, έρχεσαι ακόμα πιο κοντά! Ήσυχος, γλυκός, με χιούμορ! Πολύ  προστατευτικός με μας τις τραγουδίστριες του σχήματος. Μας συμβούλευε όπως ένας μπαμπάς τις κόρες του. Δίπλα του βρήκα αυτό που μου ταίριαζε μουσικά, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Ήταν ότι πιο ροκ λαϊκό είχα ζήσει! Κινούνταν σε ένα ύφος που λάτρεψα! Δε θα πω πιο πολλά, γιατί είναι περιττό...Τα συναισθήματα που μου άφησε θέλω να τα κρατήσω για μένα!

Ο προσωπικός δίσκος αποτελεί τον στόχο και, σιγά – σιγά, την παρακαταθήκη του κάθε τραγουδιστή και καλλιτέχνη. Βέβαια, στις μέρες μας, η δισκογραφία, με τη μορφή του cd, ψυχορραγεί, αλλά τραγούδια θα γράφονται και θα κυκλοφορούν(μέσω του όποιου μέσου, ανά εποχή), όσο θα υπάρχουν άνθρωποι. Υπάρχουν όνειρα γενικά, κάτι το συγκεκριμένο, ή κάποια κυκλοφορία digital τραγουδιών σου, ή στο YouTube; Γενικότερα, ποια είναι η στάση σου στο θέμα αυτό;


Ο προσωπικός δίσκος φυσικά κι είναι στα σχέδιά μου. Βεβαίως τα πράγματα είναι δύσκολα σε αυτόν τον τομέα, με όλα αυτά που συμβαίνουν στη δισκογραφία. Σε αυτές τις περιπτώσεις νομίζω ότι χρειάζεται απλώς να ακολουθεί κανείς τον ένστικτό του. Υπάρχουν στο Youtube διάφορες live εμφανίσεις μου, αλλά και κάποιες συμμετοχές μου σε δίσκους φίλων. Όσο για το θέμα, του αν πρέπει να γίνονται κυκλοφορίες μέσω Youtube γενικότερα, θα πω ότι εφόσον η τεχνολογία εξελίσσεται διαρκώς, όσο κι αν εμείς θα προτιμούσαμε τον παραδοσιακό τρόπο του cd, θα πω ότι τουλάχιστον, ας συμβαίνει  με τρόπο που να μη θίγονται τα πνευματικά δικαιώματα των δημιουργών. Γιατί αυτό είναι ένα πολύ ευαίσθητο ζήτημα.


Φέτος συμμετέχεις στην παράσταση «ΞΗΜΕΡΩΝΕΙ ΚΥΡΙΑΚΗ» - είσαι η γυναικεία φωνή, δίπλα στον Δημήτρη Μπάση - που παρουσιάζεται στον «ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΟΣΜΟ». Πως προέκυψε αυτή η συνεργασία κι η συμμετοχή σου;

Φέτος συνεργάζομαι και πάλι με τον εξαιρετικό  Δημήτρη Μπάση, και φίλο πια, στην μουσικοθεατρική παράσταση "ΞΗΜΕΡΩΝΕΙ ΚΥΡΙΑΚΗ", σε σκηνοθεσία Μάνου Πετούση, στηριγμένο πάνω στα μουσικά έργα "Ο Δρόμος" και "Μίλα μου για τη Λευτεριά", των Μίμη Πλέσσα - Λευτέρη Παπαδόπουλου, και που έχει κατακτήσει τις πιο ωραίες κριτικές της χρονιάς!! Η συμμετοχή μου αυτή, προέκυψε λίγο ξαφνικά, η αλήθεια είναι, αλλά καμιά φορά τα ξαφνικά έχουν ιδιαίτερη γοητεία! Το να αισθανθώ οικεία, έγινε πολύ γρήγορα, γιατί με τον Δ. Μπάση είχα ξανασυνεργαστεί, όπως είπαμε νωρίτερα, με το Μίμη Πλέσσα επίσης, κι η υπόλοιπη ομάδα μου άνοιξε αμέσως την αγκαλιά της. Και μιλάμε για μια υπέροχη ομάδα on και off stage!


Αν και τα τραγούδια της παράστασης έχουν γραφτεί πριν 40 και παραπάνω χρόνια, μιλάνε και στη σημερινή κοινωνικοπολιτική κατάστασή μας, που είναι στα χειρότερά της. Αλλά κι όλη η παράσταση είναι επίκαιρη, με όλη τη σημασία της λέξης. Εσύ που θα εστίαζες περισσότερο την επικαιρότητά της;


Σε αυτή την παράσταση, τίποτα από όσα λέγονται, δεν είναι τυχαίο. Το κάθε τραγούδι, ο κάθε διάλογος ή μονόλογος που ακούγεται, η κάθε χορογραφία, το κάθε σκηνικό κι ο τρόπος που είναι στημένο, έχει την σημασία του. Είναι επίκαιρη από την αρχή μέχρι το τέλος της. Σε όλα τα σημεία βρίσκεις την Ελλάδα του τότε και την Ελλάδα του σήμερα… Σου δείχνει έναν κύκλο γεγονότων που συμβαίνει, αλλά το μήνυμα είναι να είσαι αισιόδοξος, μα χωρίς να επαναπαύεσαι!! Η ευτυχία θέλει αγώνα, υπομονή και πίστη. Έτσι δεν γινόταν πάντα…!;


Η Δήμητρα Σταθοπούλου τι θέση και στάση έχει απέναντι στα τεκταινόμενα της Ελλάδας του σήμερα, ως άνθρωπος και πολίτης;


Προσαρμόζομαι, όπως όλοι, αναγκαστικά σε κάποια νέα δεδομένα, χωρίς όμως να σημαίνει ότι τα ενστερνίζομαι! Αγανακτώ να βλέπω τον κόσμο να πεινάει. Αγανακτώ να βλέπω την παιδεία να την τσαλαπατούν με αυτό τον τρόπο. Έχω μέσα στο μυαλό μου τις ιδέες μου και προσπαθώ να βαδίζω με αυτές. Άλλωστε, αν σε κάτι υπάρχει ελευθερία αυτή τη στιγμή και δεν μπορούν να μας την κλέψουν, είναι η ελευθερία της σκέψης μας!! Κι αν καταφέρνω να ταξιδεύω τον άλλον, την ώρα που τραγουδάω, και να του γεννάω συναισθήματα...τότε ναι, νιώθω ότι κάτι κάνω!!

Το τραγουδιστικό μας τοπίο, αντίστοιχα, πως το βλέπεις σήμερα;


Στις αντίξοες συνθήκες, το μυαλό πιέζεται... η καρδιά επίσης!! Ο άνθρωπος στρέφεται στον εσωτερικό του κόσμο κι αναζητά την προσωπική του αλήθεια. Εκεί είναι που γίνεται πολλές φορές γένεση. Σε εκείνη την εσωτερική πηγή. Και τότε μπορεί να εκφραστεί πολύ όμορφα… ανθίζει ο κήπος του μυαλού. Κατά την προσωπική μου άποψη, λοιπόν, το τραγουδιστικό τοπίο, αν και περνάει δυσκολίες, πιστεύω ότι κάποια όμορφα λουλούδια θα ανθίσουν!!


Θα ήθελα να ολοκληρώσουμε την κουβέντα μας, με το καλλιτεχνικό σου μέλλον. Είσαι νέα, έχεις το χρόνο σύμμαχό σου. Τι επιθυμείς, τι οραματίζεσαι, τι θέλεις να καταθέσεις και πώς να προχωρήσεις στο χώρο του τραγουδιού;  

Επιθυμώ να εξελίσσομαι. Επιθυμώ να συνεχίσω να κάνω αυτό που αγαπάω και σύντομα να έχω τους προσωπικούς μου καρπούς, να  με συνοδεύουν στα βήματά μου. Οραματίζομαι καλές μουσικές συντροφιές, με πολύ αγάπη και πολλά χαμόγελα για όλους μας!!
              Σας ευχαριστώ θερμά για την φιλοξενία!

Εγώ σ’ ευχαριστώ για την όμορφη κι ουσιαστική κουβέντα μας!

 


Διαβάστε:

«Ξημερώνει Κυριακή»

 

«Ξημερώνει Κυριακή» στον «Ελληνικό Κόσμο»

 

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Τη δουλειά της σάτιρας την κάνουν οι εξουσιαστές. Θέλει μεγάλο ταλέντο υποκριτικής να βγαίνεις στην TV και να τσακώνεσαι για το ποιος είναι ο μεγαλύτερος μαλάκας και ο ικανότερος κλέφτης.
Τζίμης Πανούσης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

20/10/1854 Γεννήθηκε ο Γάλλος ποιητής Αρθούρος Ρεμπώ. Πέθανε στις 10.11.1891
21/10/1907 Γεννήθηκε ο σουρεαλιστής ζωγράφος και ποιητής Νίκος Εγγονόπουλος

ΤΥΧΑΙΑ TAGS