134 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
23.10.2017
Ορφέας | Main Feed

Συνεντεύξεις

Τάσος Π. Καραντής

Γιώργος Πολυμενάκος: «Το «Τελευταίο πέρασμα» είναι η ρίψη ενός μπουκαλιού που περιέχει ένα απεγνωσμένο μήνυμα στη θάλασσα του χρόνου»


Συνέντευξη στον  Τάσο Π. Καραντή



Μια παραγωγή – έκπληξη(CD & DVD – κυκλοφορία : FM RECORDS / 2013) – όπου συνδυάζει την κινηματογραφική με την τέχνη της μουσικής, ήταν η αφορμή, για μια κουβέντα, με τον εμπνευστή της, τον στιχουργό Γιώργο Πολυμενάκο, ο οποίος, βέβαια, είναι κι ευρύτερα, μια καλλιτεχνική φύση.

Το Πέραμα λοιπόν, ως «μια απομακρυσμένη συνοικία του Πειραιά και της Αθήνας, με χαρακτηριστικά την σχετική απομόνωση και τις δύσκολες συνθήκες επιβίωσης (ιδιαίτερα κατά την δεκαετία του ‘70)» κι ως «τοπίο λιμανιού, που το βράδυ φαντάζει γοητευτικό, με τα φώτα των καραβιών και τον φάρο της Ψυτάλλειας, στο φως της ημέρας απομυθοποιείται ως ένας τόπος – νεκροταφείο καραβιών…».

«Το τελευταίο πέρασμα», ως μια κατάργηση των συνόρων στην μουσική και των διαχωρισμών τόπων κι ανθρώπων, να αποτελεί το βασικό ζητούμενο στην ομώνυμη ταινία.

Η συνέχεια «Προς την επόμενη θάλασσα», το live, δηλαδή, αυτήν την Κυριακή(23/2) στο «Ρυθμό Stage».

Και, βέβαια, το μήνυμα, που αποτέλεσε και τον τίτλο της συνέντευξης αυτής του Γιώργου Πολυμενάκου.

Καλή ανάγνωση των «οδηγιών», για το δικό σας, προσωπικό, «πέρασμα».




Γιώργο, ας ξεκινήσουμε από τον τόπο που μεγάλωσες, το Πέραμα. Τι ρόλο έπαιξε στη ζωή σου συνολικά;

- Ο τόπος που μεγαλώνουμε (και όχι βέβαια με την στενή έννοια του τοπίου) παίζει πολύ σημαντικό ρόλο σε όλους μας, αναφορικά με τον χαρακτήρα και την ιδιοσυγκρασία που θα διαμορφώσουμε.
Το Πέραμα αποτελεί ειδική περίπτωση δεδομένου ότι είναι μια απομακρυσμένη συνοικία του Πειραιά και της Αθήνας, με χαρακτηριστικά την σχετική απομόνωση και τις δύσκολες συνθήκες επιβίωσης (ιδιαίτερα κατά την δεκαετία του ‘70).
Έζησα λοιπόν την εφηβεία μου σε έναν τόπο «που πλαγιάζει με την θάλασσα», με έναν τρόπο όχι «τουριστικό» και «ρομαντικό» αλλά επώδυνο: γεμάτο ανθρώπινο μόχθο και οξειδωμένα μέταλλα από τα καράβια που έφταναν εδώ για επισκευή ή για διάλυση.
Έμαθα από πολύ νωρίς λοιπόν κάνα - δυο πολύ χρήσιμα πράγματα: πως η επιβίωση (πόσο μάλλον ή ζωή), δεν είναι καθόλου εύκολο πράγμα, καθώς επίσης ότι τα πράγματα και οι καταστάσεις έχουν πολλές όψεις:
το τοπίο του λιμανιού στο Πέραμα, που το βράδυ φαντάζει γοητευτικό, με τα φώτα των καραβιών και τον φάρο της Ψυτάλλειας, στο φως της ημέρας απομυθοποιείται ως ένας τόπος – νεκροταφείο καραβιών…


Το Πέραμα(=πέρασμα) λειτούργησε, πιστεύεις, και κυριολεκτικά ως το πέρασμά σου στην τέχνη;

- Πιστεύω πως έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο. Όπως λέει και ο αφηγητής στην ταινία μας: «όταν ο τόπος είναι κλειστός, κάποιοι προσπαθούν να ξεφύγουν»…


Στο «Τελευταίο Πέρασμα» πως οδηγήθηκες;

- Είχα, από αρκετά χρόνια πριν, μια αίσθηση ανικανοποίητου σχετικά με την ενασχόλησή μου με την στιχουργική και τα τραγούδια. Πίστευα πως αυτά που ήθελα πραγματικά να πω θα μπορούσαν να εκφραστούν καλύτερα αν συνδυάζονταν με εικόνες. Όχι βέβαια ως video clips – καμμία σχέση – αλλά με την χρήση ενός σεναρίου, που θα υπηρετούσε μια ομάδα τραγουδιών (και το αντίστροφο), με σκοπό να ειπωθεί μια «ιστορία» με έναν τρόπο πρωτότυπο και αισθητικά άρτιο.

Τώρα, που, πλέον, κυκλοφόρησε αυτή η  μεγαλεπήβολη έκδοση (CD + DVD), πως το βλέπεις, χειροπιαστά, το όλο αποτέλεσμα;

- Επιδιώξαμε, σε μια εποχή που οι κυκλοφορίες των μουσικών έργων χαρακτηρίζονται από μια σχετικά μέτρια εικόνα, λόγω της μεγάλης κρίσης που περνά η δισκογραφία, να επιτύχουμε την μέγιστη δυνατή ποιότητα όσον αφορά στο περιεχόμενο αλλά και στην συσκευασία και στο artwork, σε πείσμα των καιρών. Ήταν επίσης συνειδητή μας επιλογή, να διατίθεται η διπλή αυτή κυκλοφορία (CD και DVD) στην συμβολική τιμή των 10€, διότι για εμάς το «Τελευταίο πέρασμα» δεν είναι εμπόρευμα αλλά κάτι σαν ρίψη ενός μπουκαλιού που περιέχει ένα απεγνωσμένο μήνυμα, στη θάλασσα του χρόνου.


-Πολύ συνοπτικά, τι θα έλεγες στον αναγνώστη – ακροατή, ότι είναι το «Τελευταίο Πέρασμα»;


- Νομίζω ότι η απάντηση στην ερώτησή σου συνοψίζεται, αρκετά καλά, στο δελτίο τύπου που συνοδεύει την κυκλοφορία:

{Η πειραματική μουσική ταινία «Το Τελευταίο Πέρασμα» είναι μια φιλόδοξη απόπειρα συνδυασμού ποιητικού λόγου, μουσικής, στίχων και εικόνας. Οι στίχοι των τραγουδιών και οι ενδιάμεσες στα τραγούδια αφηγήσεις υπηρετούν το σενάριο το οποίο κινείται σε τρεις άξονες:

1. Την καταγραφή μιας ιστορίας αγάπης, χωρισμού και επανένωσης (;) δύο νέων ανθρώπων που γεννήθηκαν και κατοικούν σ” έναν τόπο από τον οποίο απαγορεύεται να φύγεις.
2. Την ιστορία του ίδιου του τόπου: Ένα παράξενο λιμάνι όπου κάποια τυραννική εξουσία απαγορεύει την αναχώρηση των πλοίων. Αντίθετα, όποιο πλοίο προσεγγίζει αυτό το λιμάνι αιχμαλωτίζεται και καταδικάζεται σε ακινησία και θάνατο από σκουριά.
3. Την απελπισμένη προσπάθεια κάποιων ανθρώπων που ζουν σε αυτόν τον τόπο να αλλάξουν τη μοίρα του τόπου και τη δική τους.
Τα γυρίσματα (τα οποία κράτησαν αρκετά χρόνια) έγιναν κατά κύριο λόγο στο λιμάνι του Περάματος, κοντά στον Πειραιά. Οι εικόνες εγκατάλειψης και παρακμής, που κυριαρχούν στην επισκευαστική ζώνη των πλοίων, που κάποτε ανθούσε σε αυτή την πόλη, χρησιμοποιήθηκαν για να εξυπηρετήσουν την μυθοπλαστική πλευρά της ταινίας αλλά και για να αποτελέσουν τα πλάνα ενός διαφορετικού «ντοκιμαντέρ».}.


Πάρα πολλοί οι συντελεστές αυτής της προσπάθειας, που πήρε τελικά σάρκα και οστά. Πως επιλέχτηκαν; Πως βρεθήκατε, σμίξατε και γίνατε μια δημιουργική παρέα;

-Ο πυρήνας της ομάδας που έφερε σε πέρας το εγχείρημα που λέγεται «Το Τελευταίο Πέρασμα» (δηλ. εκτός από εμένα, ο Αλέξανδρος Ιωαννίδης, ο Νίκος Καλλίνης και ο Πέτρος Συνοδινός) προϋπήρχε. Στην συνέχεια προστέθηκαν στην ομάδα, επειδή εμπνεύστηκαν από την όλη προσπάθεια, πάρα πολλοί άνθρωποι, από τους οποίους θα ξεχώριζα την Σαββέρια Μαργιολά, αυτή την εξαιρετική νέα ερμηνεύτρια, τους ταλαντούχους ηθοποιούς Μάνο Καζαμία, Στέλλα Γρίβα και Γιάννη Κατσάμπα, τον Παύλο Συνοδινό (γιό του Πέτρου), που συμμετέχει στους ερμηνευτές αλλά και διεκπεραίωσε σημαντικό τμήμα της ηχοληψίας, τον σκιτσογράφο Γιάννη Αποστολογιάννη, που, εκτός από τα σκίτσα του που κοσμούν ανά διαστήματα την ταινία, έφερε σε πέρας το πολύ επίπονο έργο να σχεδιάσει με το χέρι τα 2.500 καρέ της εικονοποίησης στο τραγούδι «Γυάλινη Αγάπη» και τον φίλο μου Φαίδωνα Ζωδιάτη, ο οποίος μπόρεσε να αποδώσει στα Αγγλικά τον ποιητικό λόγο των αφηγήσεων και τους στίχους των τραγουδιών που περιέχονται στην ταινία.
Η ομάδα χρειάστηκε να είναι αρκετά πολυπληθής, λόγω της πολυσύνθετης φύσης του εγχειρήματος για να καλυφθούν οι τομείς της σύνθεσης των τραγουδιών, της ενορχήστρωσής τους και της ερμηνείας, η ηχοληψία αλλά και το σενάριο, η σκηνοθεσία, η εικονοληψία, το μοντάζ και η επεξεργασία εικόνας κλπ.
Θα ήθελα να κάνω ιδιαίτερη αναφορά στην πολύτιμη συμμετοχή του Αλέξανδρου Ιωαννίδη στην σκηνοθεσία, αλλά και στην εικονοληψία, γιατί χωρίς το ταλέντο του και την απέραντη αφοσίωσή τους στον σκοπό μας, το «Τελευταίο Πέρασμα» πολύ απλά δεν θα υπήρχε.



-Θα ήθελα, λόγω του ότι το περιοδικό μας είναι μουσικό, να εστιάσεις, λίγο περισσότερο, στις συνεργασίες σου, με τους συνθέτες και τους ερμηνευτές, που συμμετέχουν στο μουσικό μέρος του «Τελευταίου Περάσματος», μιλώντας μου, ξεχωριστά, για τον καθένα τους.

- Λοιπόν:
 
Ο Νίκος Καλλίνης (γνωστός από την συμμετοχή του στους Εκείνος κι Εκείνος) παιδικός και παντοτινός μου φίλος, υπογράφει την σύνθεση και την ερμηνεία σε πολλά από τα τραγούδια.
Ο Πέτρος Συνοδινός, φίλος και συνεργάτης, εδώ και πολλά χρόνια, είναι επίσης συνθέτης και ερμηνευτής αρκετών από τα υπόλοιπα.
Η Σαββέρια Μαργιολά, στολίζει με την φυσική και την ερμηνευτική της παρουσία το μουσικό και οπτικό μέρος της ταινίας.
Ο Παύλος Συνοδινός (ιδρυτικό μέλος των Greeklish Babylon) ερμηνεύει το τραγούδι «Για Την Αγάπη» και συμμετέχει κιθαριστικά σε μερικά άλλα.
Ο Χρήστος Δελημαργάς υπογράφει την σύνθεση στο ζεϊμπέκικο «Το Πλοίο Που Δεν Έρχεται» και ο Άγγελος Αγγουράκης, συντοπίτης σου (είναι από την Σαλαμίνα), υπογράφει την μουσική στο τραγούδι «Μιλώ».

Το CD, στην έκδοση, περιλαμβάνει, συγκεντρωμένα, τα τραγούδια, της μουσικής αυτής ταινίας, όπου αποτελούν, μια ξεχωριστή ολοκληρωμένη μουσική δουλειά.
Το όλο υλικό, δηλαδή, ενώ γράφτηκε για τις ανάγκες της ταινίας, αποτελεί, άνετα, έναν αυτόνομο δίσκο, πολυσύνθετο μουσικά, που περιλαμβάνει, από μπαλάντες, με ηλεκτρικές και ροκ πινελιές, ως σύγχρονα λαϊκά, μέχρι και τζαζ. Μίλησέ μου για τα μουσικά σου ακούσματα, είναι έτσι, πολυσύνθετα, όπως η μουσική εικόνα που παίρνουμε από το CD;

- Πολύ σωστή παρατήρηση και ναι, προφανώς τα μουσικά μου ακούσματα, οι μουσικοί μου έρωτες, είναι πολυσύνθετα. Για μένα δεν υπάρχουν και δεν πρέπει να υπάρχουν σύνορα στην μουσική, όπως δεν πρέπει να υπάρχουν και σύνορα που να χωρίσουν τόπους και ανθρώπους. Το πέρασμα εξάλλου μέσα από τέτοια τείχη είναι και το βασικό ζητούμενο στην ταινία μας «Το Τελευταίο Πέρασμα».



Τι προηγήθηκε στη διαδρομή του Γιώργου Πολυμενάκου, πριν το «Τελευταίο Πέρασμα»;


Ξεκίνησα να γράφω στίχους από μικρός, γιατί με γοήτευε η προοπτική να ακούσω τις λέξεις μου τραγουδισμένες από ανθρώπους άγνωστους σε μένα που θα τους συγκινούσαν. Συνεργάστηκα με τους Εκείνος κι Εκείνος σε πολλά από τα τραγούδια της μουσικής τους πορείας (Χειμωνιάτικα Μπάρ, Παραισθήσεις, Τα Χρώματα και άλλα), με τον Μιχάλη Κουμπιό στα Ζωγραφιστά του τραγούδια με τον Μιχάλη Νικολούδη στους δίσκους Αιολία και Αιολία 2, με τον Άγγελο Αγγουράκη στον δίσκο του Οι Χειριστές των Ασυρμάτων και με τον Πέτρο Συνοδινό στον δίσκο του Αλλαγή Θερμοκρασίας. Τραγούδια μου έχουν ερμηνεύσει κατά καιρούς η Ελένη Βιτάλη, ο Ηλίας Κλωναρίδης, η Αναστασία Μουτσάτσου, ο Βασίλης Σκουλάς, η Καίτη Κουλιά και φυσικά η Σαββέρια Μαργιολά.


Έχεις δημιουργήσει τον διαδικτυακό χώρο www.texni.org. Κάνε μας μια ξενάγησή του.

- Πρόκειται για έναν ιστότοπο που είναι ανοιχτός να φιλοξενήσει δωρεάν, δημιουργίες που έχουν καλλιτεχνικό ενδιαφέρον στους τομείς της Μουσικής, της Λογοτεχνίας, του Σινεμά, της Φωτογραφίας και των Εικαστικών. Όπου χρειαστεί τεχνική βοήθεια ο κάθε δημιουργός για την άρτια παρουσίαση του έργου του την παρέχουμε και αυτή δωρεάν. Η φιλοσοφία μας είναι ότι σε αυτή την εποχή της οικονομικής κρίσης δεν πρέπει να επιτρέψουμε να υπάρξει μαρασμός της καλλιτεχνικής δημιουργίας, γιατί τώρα ειδικά είναι απαραίτητη όσο ποτέ. Η δική μας πρόταση είναι σαφής και ανιδιοτελής. Η επιτυχία όμως ή όχι του texni.org δεν εξαρτάται μόνο από εμάς αλλά κυρίως από τους υπόλοιπους δημιουργούς.


Μετά το «Τελευταίο Πέρασμα» συνεχίζετε, live, μαζί με τους Νίκο Καλλίνη, Πέτρο Συνοδινό και Σαββέρια Μαργιολά, το καλλιτεχνικό σας ταξίδι, με την μουσική παράσταση «Προς την επόμενη θάλασσα», που θα παρουσιαστεί, την Κυριακή 23/2, στο «Ρυθμό Stage». Τι ακριβώς θα δούμε και θα ακούσουμε; Το «Τελευταίο Πέρασμα» live; Ή κάτι παραπέρα;

- Η παράσταση χαρακτηρίζεται και αυτή από αυτό που θα έλεγε κανείς ότι είναι η «έμμονη ιδέα» όλων των συμμετεχόντων: η αλληλεγγύη και η συνεργασία. Ο Νίκος, ο Πέτρος και η Σαββέρια συνεργάζονται για να παρουσιάσουν με έναν πολύ πρωτότυπο τρόπο, τραγούδια από τις προσωπικές μουσικές τους διαδρομές, ορισμένα πολύ χαρακτηριστικά κομμάτια από το soundtrack «Το Τελευταίο Πέρασμα», αλλά και κάποιες πολύ ιδιαίτερες διασκευές κλασσικών τραγουδιών. Τους συντροφεύουν, η Μαρία Σαχπασίδη (μια πολύ αξιόλογη νέα ερμηνεύτρια) και ο Δημήτρης Αιγινίτης στα κρουστά. Επειδή έχω παρακολουθήσει ανελλιπώς τις πρόβες τους, μπορώ να σας εγγυηθώ ότι όποιος δει και ακούσει αυτή την παράσταση, το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν θα βαρεθεί.

  
  
  
 

 


Έχετε σκοπό να συνεχίσετε τα live μουσικά ταξίδια σας και προς άλλες θάλασσες;


- Τα σχέδια μας είναι πάντοτε φιλόδοξα και πιστεύω πως θα βρούμε την δύναμη και την επιμονή να τα εκπληρώσουμε. Δεν μπορούμε να κάνουμε και αλλιώς, αφού για εμάς η ζωή χωρίς καλλιτεχνική έκφραση και δημιουργία είναι απλώς αδιανόητη.


Θα ήθελα να ολοκληρώσουμε αυτήν την κουβέντα μας, με ένα στίχο του Κώστα Τριπολίτη, που συνδυάζει τη θάλασσα, μέσα από την «προφητεία», αφού γράφτηκε, σχεδόν πριν 20 χρόνια και μιλάει για το σήμερα! «Με θέα την παλίρροια βουλιάζουμε γλυκά / γλυκά στα γενικά ιδανικά ιδανικά /
στα δανεικά στα δανεικά ντελίρια». Ως στιχουργός – κι ευρύτερα καλλιτέχνης – πως θα σχολίαζες τη σημερινή μίζερη ελληνική πραγματικότητα; Υπάρχει τρόπος να βγούμε από την παλίρροια; Ή θα βουλιάξουμε;


- Όπως είπα και στην αρχή, τίποτε στην ζωή δεν είναι εύκολο. Τις προηγούμενες δυο δεκαετίες, της ψεύτικης αφθονίας, αφεθήκαμε να πιστέψουμε το αντίθετο. Τώρα νομίζω ότι είναι καιροί που αξίζει να θυμηθούμε τους στίχους του ποιητή Άρη Αλεξάνδρου:

«Τις νύχτες σκάβαμε κρυφά μια υπόγεια σήραγγα
μ’ ένα σουγιά, μ’ ένα πιρούνι, με τα νύχια

Σκάβαμε τις πέτρες ξέροντας πως θα φτάσουμε
το πολύ ως την θάλασσα

Κι όμως μας ήταν ανάγκη να βλέπουμε
τα χέρια μας να ζούνε

Μου ήταν ανάγκη να βλέπω
πως κοντεύω πόντο πόντο να σε φτάσω.»

 

 


Επισκεφτείτε το επίσημο site του καλλιτέχνη στη διεύθυνση

www.texni.org

 

Αποσπάσματα από «Το τελευταίο πέρασμα» στο:

http://www.texni.org/music/item/5-lastpassage

Ενημερωθείτε:

 

Οι Νίκος Καλλίνης, Πέτρος Συνοδινός, και Σαββέρια Μαργιολά στο Ρυθμό Stage






*Φωτογραφίες : από το προσωπικό αρχείο του Γιώργου Πολυμενάκου.

 

 

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Η αίσθηση του ανεκπλήρωτου όταν είχαμε πετύχει, φιλοδοξίες, τύψεις, γενναιότητες, που σαν μεγεθυντικοί φακοί μεγάλωναν ως το άπειρο τον ελάχιστο εαυτό μας και δεν είδαμε τίποτα απ’ τον απέραντο κόσμο.
Τάσος Λειβαδίτης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

23/10/1925 Γεννήθηκε στην Ξάνθη ο συνθέτης Μάνος Χατζιδάκις
24/10/2010 Έφυγε από τη ζωή ανήμερα των γενεθλίων της η τραγουδίστρια του Νέου Κύματος Καίτη Χωματά