154 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
23.10.2017
Ορφέας | Main Feed

Συνεντεύξεις

Άννα Τσιάλτα

Ανέστης Βλάχος: «Και οι ηλικιωμένοι έχουν ψυχή»

Συνέντευξη στην  Άννα Τσιάλτα

 
 
Είναι ο «κακός» του ελληνικού σινεμά και με την εικόνα του έχουν μεγαλώσει γενιές και γενιές. Όταν όμως κάποιος συναντάει τον Ανέστη Βλάχο από κοντά, δεν χρειάζεται πολλή ώρα για να διαπιστώσει, ότι χρειάστηκε μεγάλη προσπάθεια από μέρους του προκειμένου να ερμηνεύσει αυτό τον κόντρα ρόλο. Ο μεγάλος πρωταγωνιστής του σινεμά έχει καρδιά μικρού παιδιού, είναι έντονα πολιτικοποιημένος και τα μάτια του υγραίνουν όταν μιλάει για την κατάσταση και την φτώχεια της Ελλάδας. Μας άνοιξε την καρδιά του σε μια συνέντευξη που θα συζητηθεί!  Ύστερα από τόσα χρόνια, επιστρέφει στο θέατρο «Ορφέας» με το έργο «Οίκος ευγηρίας», με συμπρωταγωνιστές τους μεγάλα ονόματα όπως ο Νίκος Βανδώρος, Μαρία Ιωαννίδου, Τρύφωνα Καρατζά, Καίτη Φίνου, Τιτίκα Σαριγκούλη, Σπύρο Μπιμπίλα και πολλούς άλλους.
 
 
 
Πείτε μου δυο λόγια για αυτή τη παράσταση που πρωταγωνιστείτε. Πως επιστρέψατε στο θέατρο μετά από χρόνια;
 
Τόσα χρόνια δεν έκανα θέατρο, γιατί δούλευα στον κινηματογράφο, τον οποίο αγαπούσα πολύ. Έκανα πάνω από 180 ταινίες, με απορρόφησε το σινεμά. Έχω τιμητική σύνταξη χάρη στα βραβεία που έχω κερδίσει. Τώρα λοιπόν, στα γεράματα, μου έκαναν πρόταση να παίξω σε αυτό το έργο, το οποίο έχει να κάνει με μια κοινωνία απόστρατων ηθοποιών… Η ιστορία μας διαδραματίζεται μέσα σε ένα νοσοκομείο, όπου άνθρωποι που βρίσκονται στη “δύση” τους ανοίγουν την καρδιά τους, λένε τα προβλήματά τους. Ευχαριστήθηκα πολύ με αυτή τη συνεργασία, γιατί τους ήξερα ως ηθοποιούς, όμως δεν είχα συνεργαστεί μαζί τους. Θα δείτε μια παράσταση ανθρώπινη και θα καταλάβετε ότι και οι ηλικιωμένοι έχουν ψυχή».
 
Ο ρόλος του κακού σας σημάδεψε; Ο κόσμος σας αγάπησε και σας έμαθε από αυτούς του ρόλους. Πως αισθάνεστε;
 
Δεν ήμουν ποτέ ο κακός. Ήμουν ρολίστας. Οι δημοσιογράφοι μου πέρασαν αυτό τον τίτλο. Ο κακός κάνει ένα ρόλο, και μόνο ένα ρόλο. Εγώ έχω παίξει πάρα πολλούς ρόλους, γιατί ακριβώς αυτό είμαι, ρολίστας. Καλύτερα θα έβαζα τον τίτλο του σκληρού, και όχι του κακού. Ποιο καλά ταιριάζει αυτό. Εγώ δεν έκανα ένα στυλ, έκανα πάρα πολλά, ακόμα και τον ζεν πρεμιέ.
Ο κινηματογράφος περισσότερο στηρίζεται στο physique και μετά στην ψυχολογία και στο ταμπεραμέντο του ηθοποιού. Έτυχε λοιπόν στην πρώτη μου ταινία, την “Αγιούπα” του Γκρεγκ Τάλας, να κάνω έναν βιαστή. Στον κινηματογράφο, όταν ένας ηθοποιός έπαιζε έναν ρόλο και είχε επιτυχία, τότε όλοι οι σεναριογράφοι έγραφαν τον ίδιο χαρακτήρα. Μην ξεχνάμε ότι γίνονταν 200 ταινίες τον χρόνο και δεν προλάβαιναν οι συγγραφείς να γράφουν, έλεγαν «υπάρχει ένας σκληρός, ποιος θα τον κάνει»; Και σε έπαιρναν και γινόταν μοτίβο. Άλλωστε, μην ξεχνάμε πως έχω κάνει και πολλές κωμωδίες.
 
 
Αν σας κάνανε μια πρόταση για τηλεόραση θα κάνατε;

 
Φυσικά και θα έκανα… Ηθοποιός είμαι. Μέχρι να κλείσω τα μάτια μου θα παίζω. Βέβαια δεν περιμένω κάτι από την τηλεόραση, έτσι όπως έχει γίνει, αλλά ποτέ δεν ξέρεις.
 
 
Μια φιλία αδελφική θα πει κανείς, πως είχατε με τον Χορν και την Λαμπέτη. Θα μου μιλήστε λίγο για αυτό;
 
Ο Ανέστης Βλάχος μιλάει και για άλλη μια μεγάλη φιλία, σχεδόν αδερφική. Το θρυλικό ζευγάρι του ελληνικού σινεμά, η Ελλη Λαμπέτη και ο Δημήτρης Χορν, ήταν εκείνοι που του στάθηκαν μετά το ατύχημα που είχε, με αποτέλεσμα να χάσει το μάτι του. Αν και δύσκολα μιλάει για όλο αυτό μου είπε:

Μετά το “Κορίτσι με τα μαύρα”, όταν χτύπησα κι είχα προβλήματα, η Λαμπέτη και ο Χορν μου στάθηκαν σαν αδέρφια. Δεν θα το ξεχάσω μέχρι να πεθάνω, γιατί λίγοι άνθρωποι έχουν τέτοια ψυχή. Όταν βλέπω ταινίες τους συγκινούμαι πολύ και κλαίω. Μου έχουν αφήσει απίστευτες στιγμές!
 
 
 
Είχατε πει με πολύ θυμό ότι δεν μπορείτε να βλέπετε ανθρώπους να τρώνε από τα σκουπίδια.
 
Με πολύ θυμό και αγανάκτηση. Είναι ντροπή Άννα μου να τρώνε άνθρωποι από τα σκουπίδια. Δεν μπορεί στην Ελλάδα μας να υπάρχουν αυτά. Στην ωραία χώρα μας, που μας διαλύσανε όλοι αυτοί για τα συμφέροντα τους. Δεν ξέρω πως λέγονται όλοι αυτοί, αλλά δεν μπορεί να έχουμε 5000 αυτοκτονίες. Είναι τραγικό. Ούτε στην κατοχή δεν είχαμε τόσα θύματα. Θέλει πολύ μεγάλη δύναμη για να αυτοκτονήσει κάποιος, ειδικά όταν αφήνεις παιδιά πίσω σου.
Είναι αμαρτία να σκέφτεσαι πως υπάρχουν άνθρωποι που πεθαίνουν. Πρέπει να πάρουν χαμπάρι αυτοί οι Κύριοι ότι η Ελλάδα είναι χώρα Πολιτισμού. Να πουν την αλήθεια στον κόσμο. Που πάμε και ποιος ευθύνεται για όλο αυτό το χάλι που περνάμε. Να δώσουν απαντήσεις στον ελληνικό λαό. Είναι ντροπή τους να γίνονται όλα αυτά στην χώρα που έδωσε τον πολιτισμό της.
 

  
 

 
 
 

 
Έχετε δηλώσει πως φοβάστε να κυκλοφορείτε στο κέντρο λόγω όλων αυτών που γίνονται; Φοβάστε;
 
Είναι δυνατόν να μην μπορώ να κυκλοφορήσω στην πόλη μου; Γεμίσαμε μετανάστες. Και δεν έχω τίποτα με αυτούς, αλλά όλοι οι άχρηστοι ήρθαν στην Ελλάδα. Θέλει πολύ δουλειά να κάνει ο Κύριος Δένδιας, να τους διώξει όλους.
Φοβάμαι όχι μήπως με σκοτώσουν, αυτό είναι το λιγότερο, αλλά τον βασανισμό και τον εκβιασμό που κάνουν στον δρόμο ακόμα και για πέντε ευρώ. Είναι δυνατόν; Να μην μπορώ να πιώ ένα καφέ με τους φίλους μου; Να τρέχω πριν νυχτώσει να κρυφτώ στο σπίτι μου για να μην με σκοτώσουν; 
Πουλάνε τα ναρκωτικά στους δρόμους στα παιδιά μας; Να τους μαζέψουνε όλους να τους ρίξουν στην θάλασσα. Να τους βάλουν φυλακή, δεν ξέρω τι να κάνουν, αλλά να καθαρίσουν την χώρα μας!
 
 
Πως περνάτε οικονομικά; Έχετε μια τιμητική σύνταξη, και ζείτε από αυτήν; Πως είναι για εσάς η κατάσταση που διανύουμε;
 
Να σου πω δεν φανταζόμουν τόσο δύστυχα γεράματα, με τόσο άγχος και αγωνία. Η αλήθεια είναι αυτή. Δεν περίμενα να περάσω τέτοια γεράματα, γιατί δουλεύω από 11 χρονών παιδί. Κάθε φορά που πάω να πληρωθώ, κάθε μήνα, τρέμει η ψυχή μου και λέω ‘’θα προλάβω να πληρώσω το φως και τα χαράτσια;’’. Ζω με αυτό το άγχος. Σκέφτομαι αν θα έχω να φάω αύριο. Σκέφτομαι τι άλλο θα πάθουμε και πως θα επιβιώσουμε. Είναι τραγικό, μετά από όλα αυτά που έχω ζήσει, να ζω έτσι. Έχω μια σύνταξη τιμητική από τα βραβεία που έχω πάρει, και την οφείλω στην μεγάλη Ελληνίδα μας Μελίνα Μερκούρη. Χάρη σε αυτήν μπορώ και ζω κάπως καλύτερα με τα λεφτά που παίρνω.
 
 
Μια ευχή που θα δίνατε για να κλείσουμε αισιόδοξα;
 
Αυτό που θα ευχηθώ είναι να έχουνε όλοι οι άνθρωποι δουλειά για να μπορούν να ζουν τις οικογένειες τους!! Αυτό πιστεύω είναι και το πιο σημαντικό!!   

 


*Φωτογραφίες : Νατάσσα Σπυροπούλου
*Η συνέντευξη έγινε στο Θέατρο Ορφέας

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Το λαϊκό τραγούδι κάθεται απ’ έξω κρυώνει και πονάει και λεφτά δεν έχει να πληρώσει να μπει μέσα.
Θωμάς Γκόρπας

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

23/10/1925 Γεννήθηκε στην Ξάνθη ο συνθέτης Μάνος Χατζιδάκις
24/10/2010 Έφυγε από τη ζωή ανήμερα των γενεθλίων της η τραγουδίστρια του Νέου Κύματος Καίτη Χωματά