122 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
14.12.2017
Ορφέας | Main Feed

Συνεντεύξεις

Γιώργος Ιατρίδης

Αργύρης Λούλατζης: «Αν ένα τραγούδι είναι καλό θα βρει τον δρόμο του»

Συνέντευξη στον Γιώργο Ιατρίδη


Ο Αργύρης Λούλατζης είναι 29 χρονών κατάγεται από τις Σέρρες, αλλά τα τελευταία χρόνια έχει μετακομίσει στην Αθηνά. Έχει συνεργαστεί επί σκηνής με τον Λάκη Παπαδόπουλο, ενώ έχει ανοίξει συναυλία του Craig Walker (πρώην τραγουδιστή των Archive). Πρόσφατα ανέβηκε στην σκηνή του Τεχνόπολις για να τραγουδήσει παρέα με τον Μίλτο Πασχαλίδη το πρόσφατο ντουέτο τους. Έχει ήδη κυκλοφορήσει μια δισκογραφική δουλειά με το συγκρότημα Anasa, καθώς και μια προσωπική με τίτλο “Τον κόσμο αν αλλάξεις”. Η πιο πρόσφατη δισκογραφική δουλειά του είναι το “Ονειρομάγεια”, όπου κυκλοφόρησε τον περασμένο Μάη και αποτελεί ξεχωριστό δίσκο. Ο Αργύρης σε μια συζήτηση “εκ βαθέων” μας μιλάει φυσικά για το δίσκο του, για τις εμπνεύσεις του, αλλά και πως βιώνει την μουσική πραγματικότητα.


Πες μας λίγα λόγια για τον επερχόμενο δίσκο σου “Ονειρομάγεια”, αλλά και για τις συνεργασίες που προέκυψαν.

Αργύρης Λούλατζης: Tα τραγούδια για τον δίσκο “Ονειρομάγια” ξεκίνησα να τα γράφω το 2011. Ο “Αμέθυστος” και τα “Ονειρομάγια” ήταν από τα πρώτα τραγούδια που έγραψα για τον δίσκο. Ξεκίνησα λοιπόν να τα ηχογραφώ στο στούντιο σιγά - σιγά και με μεράκι χωρίς βιασύνες. Πειραματιζόμουν με διάφορα όργανα, παραδοσιακά κυρίως (λαούτα, νταούλια, κλαρίνα και άλλα διάφορα). Έτσι άρχισαν να τελειώνουν το ένα κομμάτι μετά το άλλο και να ολοκληρώνεται το άλμπουμ. Το “Ονειρομάγια” ήταν το πρώτο τραγούδι που κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 2012 σαν προπομπός. Ένα τραγούδι που άκουσε ο Χρήστος Θηβαίος και το είπαμε παρέα. Υπέροχος άνθρωπος, όπως και ο Μίλτος Πασχαλίδης με τον οποίο ήρθαμε σε επικοινωνία προς το τέλος των ηχογραφήσεων του δίσκου, λίγο πριν την κυκλοφορία του. Του έδωσα να ακούσει τον “Αμέθυστο” και το τραγουδήσαμε παρέα. Μεγάλη μου τιμή, καθώς είναι δύο καλλιτέχνες τους οποίους ακούω χρόνια και πολλά τραγούδια τους έχω μέσα στην καρδιά μου. Πραγματικά τους ευχαριστώ. Όπως επίσης ευχαριστώ θερμά και τον Μίλτο Καρατζά που έδειξε εμπιστοσύνη και αγάπη για τα τραγούδια του άλμπουμ και κυκλοφόρησαν από την εταιρία του Final Touch.

- Το έβδομο τραγούδι του δίσκου είναι το “Μπαρ το ναυάγιο”. Υπάρχει κάποια ιστορία πίσω από αυτή την διασκευή;
Α.Λ.: Το μπαρ το ναυάγιο είναι ένα αγαπημένο τραγούδι που έχει γράψει η Αρλέτα, το οποίο παίζω στα live από τα φοιτητικά μου χρόνια. Με ηπειρώτικη γκρούβα και μπαγλαμάδες. Πάντα σκεφτόμουν να το βάλω σε κάποιο δίσκο σαν διασκευή και η αλήθεια είναι ότι ταίριαξε πολύ στο σύνολο.

- “Αν θες ν’ αγιάσεις πρέπει ν’ αμαρτήσεις”. Συμφωνείς με αυτό το στιχάκι;
Α.Λ.:  Μέσα από τα λάθη σου μαθαίνεις και γίνεσαι άνθρωπος καλύτερος και στο χρόνο το πνεύμα σου σοφότερο. Τα λάθη μπορεί να είναι γλυκά ή πικρά στη γεύση, αλλά όπως και να ‘χει μαθαίνεις και πας παρακάτω. Κάποτε είχα ακούσει πως η σοφία κατακτάται από την αποτυχία, παρά από την επιτυχία και πως συχνά καταλαβαίνεις το σωστό, ανακαλύπτοντας πρώτα το λάθος. Όποιος δεν έκανε ποτέ του λάθος, δεν ανακάλυψε ποτέ του τίποτα. Οπότε από αυτή την σκοπιά ναι συμφωνώ πως αν θες ν' αγιάσεις, πρέπει να αμαρτήσεις...

- Ακούγοντας το δίσκο, διακρίνω παραδοσιακά στοιχεία. Πόσο σημαντικό είναι οι καινούριοι καλλιτέχνες να φέρουν το στοιχείο αυτό στα τραγούδια τους;
Α.Λ.: Ο κάθε καλλιτέχνης πρέπει να γράφει όπως αισθάνεται. Παραδοσιακά όργανα ή όχι, δεν έχει να λέει, η αισθητική είναι που μετράει και το πως θα τοποθετηθούν και θα μιλήσουν αυτά τα όργανα. Προσωπικά είμαι λάτρης της παράδοσης, αλλά μου αρέσει και το μπλέξιμο ας πούμε του παραδοσιακού στοιχείου με αυτό του ροκ ή του ρεμπέτικου.

- Θα ήθελα την άποψή σου για αυτό που ονομάζουμε μουσική βιομηχανία. Τον δίσκο σου όποιος θέλει μπορεί να τον αγοράσει, παρ’ όλα αυτά, προτίμησες εσύ ο ίδιος να αναρτήσεις τα τραγούδια σου και στο YouTube.
Α.Λ.: Σε μια περίοδο κρίσης πνευματικής και οικονομικής που διανύουμε είναι λίγο δύσκολο να μιλάμε για μουσικές “βιομηχανίες” και σταριλίκια. Όλα αυτά υποστηρίζονται με χρήμα και χρήμα δεν υπάρχει. Υπάρχουν όμως ακόμα άνθρωποι και θα προτιμήσω να μιλήσω σε αυτούς. Το πιο υγειές είναι να βρεθεί ένας ή μια ομάδα ανθρώπων που θα πιστέψει στο έργο και τη δύναμή σου και μέσα από συνεργασία, κουβέντα, ειλικρίνεια και αγάπη να πάμε λίγο πιο μπροστά όλοι μας. Δεν βρίσκονται βέβαια, η αλήθεια είναι, εύκολα, ειδικά για έναν νέο και πρωτοεμφανιζόμενο καλλιτέχνη. Οι περισσότεροι προτιμούν να τρώνε από τα εύκολα και από τα ήδη φτασμένα. Τώρα όσον αφορά την έκδοση CD ή δίσκου, στις μέρες μας, είναι καθαρά για το ρομαντικό αν θες στοιχείο. Να έχεις κάτι στα χέρια σου. Φυσικά και τα τραγούδια πρέπει να υπάρχουν στο YouTube ελεύθερα και να τα ακούει ο κόσμος. Έτσι κι αλλιώς οι περισσότεροι ακούμε μουσική διαδικτυακά. Όποιος πραγματικά θέλει να αγοράσει το CD και να το προσθέσει στη συλλογή του, ξέρει που θα το βρει.

 

 

- Όσο πιο σκληρά φτιάχνετε η μουσική, τόσο πιο δύσκολη και απρόσιτη είναι για το ευρύ κοινό. Αντίθετα, όσο πιο γρήγορα και ανώδυνα γράφει κάποιος ένα κομμάτι, τόσο πιο εύπεπτο είναι. Εσύ γιατί δεν κατέφυγες σε τέτοιες λύσεις;
Α.Λ.: Κοίτα, αν ένα τραγούδι είναι καλό θα τον βρει τον δρόμο του αργά ή γρήγορα. Αν πάλι είναι τραγούδι φτωχό σε στίχο και του ποδαριού, ίσως με την κατάλληλη προώθηση να ακουστεί στο ευρύ κοινό, όπως λες, για κάνα δυο τρεις μήνες. Αλλά όταν περάσουν τα χρόνια δεν θυμάται κανείς τίποτα, ούτε ποιος το έγραψε, ούτε ποιος το τραγούδησε.

- Πιστεύεις πως ένας μουσικός πρέπει να περνάει τις ώρες του στα ωδεία ή να προσπαθεί να ξεφύγει από τις φόρμες και να γράψει την δικιά του μουσική;

- Α.Λ.: Στο ωδείο θα πάει κάποιος για να μάθει και να σπουδάσει ένα όργανο. Θα μελετήσει, θα λυθεί και θα γίνει ένα με αυτό. Το γράψιμο είναι μια άλλη υπόθεση. Είναι υπόθεση ψυχής και απομόνωσης. Είναι το ποιος είσαι, τι ψάχνεις, τι αναζητάς από το σύμπαν σου. Δεν σημαίνει ότι όποιος παίζει κάποιο όργανο γράφει κιόλας. Σαφώς χρειάζεται και βοηθάει να είσαι γνώστης οργάνου και μουσικής γενικότερα, αλλά η γραφή είναι μια άλλου είδους αναζήτηση. Ίσως ο συνδυασμός και των δύο να είναι το καλύτερο.

- Εσύ είσαι αυτοδίδακτος;
Α.Λ.: Εγώ σπούδασα στο ωδείο κλασσική κιθάρα, αλλά περισσότερο έχω μελετήσει μόνος μου. Είναι κάποια πράγματα που δεν τα μαθαίνεις στα ωδεία. Αυτοδίδακτος είμαι σε άλλα όργανα που έμαθα μετέπειτα, όπως λαούτο, μπαγλαμά και μπουζούκι. Είμαι υπέρ του να σπουδάσει κάποιος ένα όργανο, αλλά και υπέρ της μοναχικής μελέτης. Αν τα πετύχεις κα τα δυο είναι πραγματικά όμορφος συνδυασμός.

- Το τραγούδι “Να αδράξεις το σκοτάδι” είναι εμπνευσμένο από το ποίημα “12 εις την 13” του Μακάριου Σιγάλα. Πως πρόεκυψε η σύμπραξη αυτή, πως δούλεψες για να βγει αυτό το υπέροχο αποτέλεσμα;
Α.Λ.: Ένα καλοκαίρι που είχα παίξει στην Σαντορίνη, γνώρισα έναν υπέροχο άνθρωπο τον Μακάριο Σιγάλα. Ταιριάξαμε και κρατήσαμε επαφές, οπότε ένα άλλο καλοκαίρι που ξανακατέβηκα Σαντορίνη, μετά το τέλος του live μου έδωσε τους στίχους από το ''12 εις την 13'' που βρίσκεται στην ποιητική του συλλογή ''Εις πεδίον Άλφα Κενταύρου''. Ήταν ένα κείμενο από το οποίο εμπνεύστηκα το τραγούδι “Να αδράξεις το σκοτάδι”. Είναι ένα μπλέξιμο και μια ανταλλαγή στίχων κα συναισθημάτων μεταξύ εμού και του Μακάριου. Το τραγούδι αυτό το τραγούδησα παρέα με τον φίλο μου και συνεργάτη Νίκο Σαπουντζάκη, Κρητικός με βαθιά και ζεστή φωνή, και θα βρίσκεται στην επερχόμενη δισκογραφική δουλειά του.

- Έχεις σκεφτεί να μελοποιήσεις κάποιο ποίημα, εξ’ ολοκλήρου και όχι διασκευή;
- Α.Λ.: Ναι το έχω σκεφτεί πως θα μπορούσε να γίνει, αλλά όλα στην ώρα τους.

- Πως γράφεις τα τραγούδια; Ποια είναι η διαδικασία που ακολουθείς; Mουσική πρώτα ή στίχο ή παράλληλα;
Α.Λ.: Ανάλογα πως θα μου ’ρθει... πολλές φορές πρώτα γράφω στίχο κι άλλες τη μουσική. Όπως νιώσω εκείνη την στιγμή.

- Ποιες είναι οι μουσικές σου επιρροές; Από πού εμπνέεσαι;
Α.Λ.: Μουσικές επιρροές έχω πάρα πολλές. Από παραδοσιακά, ρεμπέτικα, ροκ και διάφορα άλλα είδη μουσικής, που έχω ακούσει κι ασχοληθεί κατά καιρούς. Όλα αυτά ζυμώθηκαν με τον καιρό έγιναν ένα με μένα. Έχω έμπνευση από προσωπικά βιώματα και καταστάσεις, αλλά και από ανθρώπους που μπορεί να μην έχω γνωρίσει και ποτέ. Απλά να τον έχω συναντήσει μια φορά σε μια γωνιά του κόσμου.

- Παλιότερα οι μουσικοί, οι τραγουδοποιοί γενικότερα συγκεντρωνόντουσαν σε μαγαζιά και μίλαγαν για δίσκους που άκουσαν, εσύ έχεις φίλους από το σινάφι σου; Μαζεύεστε για να “διαλογιστείτε” με τα τραγούδια; Ή οι ρυθμοί της κοινωνίας δεν το επιτρέπουν αυτό σήμερα;
Α.Λ.: Ευτυχώς με τις παρέες μου, που τυχαίνει να είμαστε και φίλοι και συνεργάτες, βρισκόμαστε πολύ συχνά και κάνουμε τέτοιου είδους κουβέντες. Πρέπει να βρίσκουμε όλοι μας χρόνο και να καθόμαστε με τους ανθρώπους μας όπως παλιά “γύρω από τη φωτιά”, να συζητάμε, να επικοινωνούμε. Αυτό θα μας κρατά ενωμένους.

- Πως βλέπεις την Αθήνα, σε σχέση με την γενέθλια πόλη σου τις Σέρρες. Ποιες οι διαφορές;

Α.Λ.:  Μου αρέσει στην Αθήνα το γεγονός ότι μπορείς να χάνεσαι. Στην Αθήνα βρέθηκα πριν μερικά χρόνια λόγω της μουσικής η αλήθεια είναι. Μου αρέσει η Ελλάδα γενικότερα. Λατρεύω την Κρήτη, την Ήπειρο, τις επαρχίες, τα χωριά. Ζούμε σε έναν τόπο που παντού τα χώματά του κρύβουν μαγεία. Οι διαφορές τώρα Αθήνας με επαρχία είναι αρκετές. Σίγουρα η βουή και η φασαρία είναι κάτι που με εκνευρίζει και το βαριέμαι στη μεγαλούπολη. “Και στην Αθήνα βρέθηκα και τη βουή βαρέθηκα” που λέει κι ο Σωκράτης Μάλαμας. Από την άλλη υπάρχουν μέρη και πλατείες στην Αθήνα που είναι τόσο όμορφα εκεί που νομίζεις ότι βρίσκεσαι σε άλλο μέρος. Παντού ωραία είναι αρκεί να ξέρεις να το ζεις και να το απολαμβάνεις.

- Σε φοβίζει αυτή η εποχή; Σε φοβίζει που βλέπεις ανθρώπους που έχουν ταλέντο να μην προχωράνε;
Α.Λ.: Αν με φοβίζει κάτι είναι το γεγονός ότι οι άνθρωποι δεν μιλάνε μεταξύ τους πια. Είναι κλεισμένοι στους εαυτούς τους και στο άγχος της επόμενης μέρας. Που χρόνος για όνειρα... πολυτέλεια έγινε κι αυτό. Το θέμα είναι ότι δεν ξεσηκώνεται και δεν ξεσπά αυτός ο άνθρωπος και βυθίζεται όλο και περισσότερο στο χάος. Χάος στο νου και στην ψυχή. Αυτό μπορούμε να το αποφύγουμε. Τουλάχιστον μεταξύ μας πρέπει να υπάρχει εμπιστοσύνη κι η ειλικρίνεια. Να συζητάμε, να ξεσπάμε και να μην πνίγουμε τα πάντα μέσα μας. Όπως είπα και παραπάνω πρέπει να μαζευόμαστε “γύρω από τη φωτιά”.

- Επόμενα σχέδια, εμφανίσεις;
Α.Λ.: Ήδη ξεκίνησαν τα πρώτα φθινοπωρινά live στην Αθήνα. Θα ακολουθήσουν και κάποιες περιοδείες σε επαρχεία τον χειμώνα. Ο κόσμος μπορεί να ενημερώνεται για τις ημερομηνίες από την σελίδα “Αργύρης Λούλατζης” στο facebook.

- Θέλω να σε ευχαριστήσω για την όμορφη κουβέντα, και να σου ευχηθώ καλή επιτυχία στα μελλοντικά σου σχέδια.
Α.Λ.: Να είσαι καλά και εγώ σ' ευχαριστώ θερμά για την πρόσκληση.

 

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Οι υπάλληλοι όλοι λιώνουν και τελειώνουν σαν στήλες δύο - δύο μες στα γραφεία.
Κώστας Καρυωτάκης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

14/12/1883 Γεννήθηκε στη Σμύρνη της Μικράς Ασίας ο μουσουργός Μανώλης Καλομοίρης
15/12/1933 Γεννήθηκε στην Αθήνα ο συνθέτης Άκης Πάνου

ΤΥΧΑΙΑ TAGS