130 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
23.10.2017
Ορφέας | Main Feed

Συνεντεύξεις

Κέλλυ Γκούνη

Θοδωρής Κοτονιάς: «Τα περνούσαμε ωραία, κάποιος λείπει απ΄τη παρέα»

Συνέντευξη στην : Κέλλυ Γκούνη


Ο Θοδωρής Κοτονιάς & τα Μακρινά Ξαδέρφια είναι μία ανοιχτή παρέα, που δίνει χώρο σε όποιον θέλει να εκφράσει την ανάγκη του για δημιουργία. Πολλοί είναι εκείνοι που μιλούν για ένα σχήμα που αγέρωχα διατηρεί τις αξίες των παραδοσιακών ηχοχρωμάτων. Στο σακίδιο της επαγγελματικής τους πορείας έχουν τρεις δισκογραφικές δουλειές και συνεργασίες, με τους  Ελευθερία Αρβανιτάκη, Δημήτρη Ζερβουδάκη, Ορφέα Περίδη, Μελίνα Κανά, Χρήστο Θηβαίο, Χάικ Γιαζιτζιάν, Λιζέτα Καλημέρη, Αρετή Κετιμέ, Ψαραντώνης κ.ά. Τραγούδια όπως το «Αν και να’ μουν», η «Άνοιξη» και «Η φωτεινή πλευρά της ζωής», έχουν χαραχτεί στη συνείδηση πολλών ακροατών. Παρόλο την επιτυχημένη τους πορεία, δεν επεδίωξαν ποτέ την αναγνώριση τους ως ένα επαγγελματικό γκρουπ, αλλά ως ένα ερασιτεχνικό γκρουπ που λειτουργεί με αυθορμητισμό και αγάπη γι’ αυτό που κάνει.

Ο Θοδωρής Κοτονιάς, συνάντησε τον «Ορφέα» στο αγαπημένο του στέκι, ονόματι «Ζωοδόχος Πηγή», στα Καμίνια, όπου μας εξέπλησσε ευχάριστα με το χιούμορ του, μας ενημέρωσε για τη νέα του δισκογραφική δουλειά που ετοιμάζει και μας μίλησε για την στάση που έχει απέναντι στη ζωή και την μουσική. Η συζήτηση, ξεκινά και ο Θοδωρής έτσι αυθόρμητα, μας ανοίγει κάποια δύσβατα μονοπάτια της ψυχής του.


“Εδώ ερχόμουν με έναν φίλο, τον Πετράκη, ''έφυγε'' παράδοξα. Ήταν μόλις 44 χρονών. Είχα σοκαριστεί, ήταν το αδέρφι μου. «Τα περνούσαμε ωραία, κάποιος λείπει από την παρέα». Έχουν περάσει περίπου 4 χρόνια, τότε τα παράτησα όλα για κάνα - δυο χρόνια. Περνάγαμε ωραία και για ένα διάστημα ανακαλύψαμε αυτό το ταβερνάκι και ερχόμασταν μαζί.”

Τι σημαίνει για σένα να χάνεις κάποιον; Τι συναισθήματα σου προκαλεί;

Είναι ο τρόπος πιο πολύ. Αν αυτό γίνει με φρικιαστικό τρόπο, τότε είναι πολύ δύσκολο να το ξεπεράσεις. Έτσι κι αλλιώς ο θάνατος από μόνος του, είναι ένα μυστήριο. Δε πιστεύω ότι σταματάνε όλα εδώ. Είναι ένα ταξίδι, φόβος πρωτόγονος, σκοτάδι, ότι κάποιος χάνεται, ότι σταματάει η ζωή, ένας πανικός, σταματάει η σκέψη σου και πιο βαθιά βλέπεις ότι υπάρχουν κι άλλα συναισθήματα. Βλέπεις ότι όλα είναι σήμερα. Μαθαίνεις να ζεις τη ζωή, με λιγότερη φαντασία ότι όλα μπορούν να γίνουν αύριο - μεθαύριο. Η ζωή κρέμεται από μία κλωστή.

Με το πέρασμα των χρόνων, λοιπόν, έχοντας αρκετές εμπειρίες, πως αντιμετωπίζεις τις διαπροσωπικές σου σχέσεις, είτε είναι προσωπικές, είτε είναι επαγγελματικές;


Όσο μεγαλώνεις βλέπεις ότι όλα αλλάζουν, τίποτα δεν είναι αιώνιο. Αν κάποιος μπορεί να το χειριστεί με θετικό τρόπο, πρέπει τους ανθρώπους που έχει κοντά του, να τους αντιμετωπίζει – ίσως ακουστεί μακάβριο - σα να είναι η τελευταία φορά ή σαν να τους βλέπει για πρώτη φορά. Ξέροντας να αντιμετωπίζουμε τον φόβο και να μαθαίνουμε από αυτό, γινόμαστε σοφότεροι, οπότε εκτιμούμε καλύτερα τον άλλον.

Πολλούς ανθρώπους, η ανασφάλεια, τους κάνει να περικλείνουν από τα θέλω τους; Το έχεις νοιώσει αυτό;

Η ανασφάλεια μπορεί να εκφραστεί με πολλούς τρόπους. Κάποιος μπορεί να ζει μέσα σε ένα κοστούμι, σε μία επιχείρηση, να βγάζει πολλά λεφτά, με καθωσπρεπισμό και όλο αυτό να του καλύπτει την ανασφάλεια του. Άλλος μπορεί να μην τον ενδιαφέρει το μέλλον του, να έχει μια πίστη μέσα του και να λέει «πάντα έχει ο Θεός», αλλά σίγουρα ο καθένας έχει την αχίλλειο πτέρνα του. Υπό αυτή την έννοια σίγουρα έχω τις ανασφάλειες μου, όπως όλοι.

Ξεκινήσατε το 1998 ως «Αρμενιστές», ακολούθησαν δισκογραφικές δουλειές ως «Μακρινά Ξαδέρφια». Από τότε έως σήμερα, το σχήμα έχει αλλάξει πολλούς μουσικούς. Φεύγουν κι έρχονται. Είναι μία φυσική εξέλιξη των πραγμάτων;

Ναι, είναι. Όσο περνάγανε τα χρόνια, κάποιοι άνθρωποι παντρευτήκαν, άλλαξαν οι προτεραιότητες τους, δεν είχαν την ‘’πολυτέλεια’’, όπως εγώ, να είμαι μόνος μου. Αν από την αρχή στο σχήμα, είχε γίνει μία καλύτερη διαχείριση ή ήθελε να είχε καλύτερη, ίσως να ήταν διαφορετικά τα πράγματα. Ήταν ερασιτεχνικό, οπότε απ’ αυτό το ερασιτεχνικό, που τόσα χρόνια έχω μια υπομονή και το επαναλαμβάνω, είναι λογικό ένας άνθρωπος που ήταν δίπλα μου και με στήριζε, να έχει άλλες ανάγκες και άλλες απαιτήσεις από τη ζωή. Γι’ αυτό αλλάζουν τα άτομα και εγώ παραμένω σ’ αυτή την προσπάθεια. Ουσιαστικά τα μακρινά ξαδέρφια είναι μία ανοιχτή παρέα με παλιούς και καινούργιους που αλληλοσυμπληρωνόμαστε και βρισκόμαστε κατά καιρούς και παίζουμε.

Πιστεύεις ότι σε αυτό το χώρο, δε μπορούν να συνδυαστούν και τα δύο; Δηλαδή να έχεις οικογένεια και συνάμα να προσπαθείς να εξελιχθείς και επαγγελματικά;

Σίγουρα, αν και είναι παρεξηγημένο το επάγγελμα αυτό. Τον καλλιτέχνη πάντα τον συνδέουν με ναρκωτικά, ερωτικά μπερδέματα και με μια ζωή πολυτάραχη. Υπάρχουν όμως πολλά παραδείγματα, ότι ένας άνθρωπος μπορεί να είναι δημιουργικός και ταυτόχρονα υγιής.

Το 2003 υπογράφετε την 1η δισκογραφική σας δουλειά, το 2004 και 2007 τις επόμενες δύο. Σήμερα βρίσκεστε στο στούντιο ετοιμάζοντας το 4ο κατά σειρά άλμπουμ σας. Παρατηρώ ότι ο χρόνος μεταξύ των δισκογραφικών σας έργων αυξάνεται με τον καιρό. Τελικά πόσο μακρινή συγγένεια έχετε με την δισκογραφία;

Μέχρι τώρα ήταν περίπου ίσος. Η τελευταία αυξήθηκε λόγω κρίσης, εσωτερικής και κανονικής στον κόσμο. Μας έχει επηρεάσει όλους αυτό, στον τρόπο που θα κάνουμε έναν δίσκο αλλά και στην ενέργεια που χρειάζεται από όλους τους ανθρώπους που είναι δίπλα σου, είτε λέγεται δισκογραφική, είτε λέγεται συνεργάτης, ώστε να βγει ένα καλό αποτέλεσμα. Πάντα με τις εταιρείες, όμως, ήμουν σε μία κόντρα και αδιαφορία, όπου ακόμα και με την επιτυχία της «Φωτεινής πλευράς της ζωής», δεν επεδίωξα να πάρω κάτι από τους καρπούς της. Αυτό είναι μία προσωπική επιλογή ή καλύτερα ήταν θέμα προσωπικού χαρακτήρα. Βέβαια όλο αυτό αλλάζει εν καιρώ, και τώρα που η εποχή είναι δύσκολη, χρειάζεται μία καλύτερη διαχείριση.

Ποιο είναι το κύριο μουσικό γνώρισμα της δισκογραφικής δουλειάς που ετοιμάζετε;

Έχει πολλά κοινά χαρακτηριστικά με την πρώτη. Υπάρχουν πολλά κομμάτια με ύφος παραδοσιακό και κάποια με ύφος πιο ηλεκτρικό. Ξαναγυρίζω από κει που ξεκίνησα.

Είσαι άνθρωπος που αναπολείς το παρελθόν, που κάνεις αναδρομές;

Είμαι άνθρωπος που δε θυμάμαι τι έφαγα χθες. Το παρελθόν δεν με επηρεάζει τόσο πολύ, αρκεί να μην είναι φρέσκο, πρόσφατο. Είμαι άνθρωπος που τα σβήνει αυτά. Όσο αφορά τις μουσικές μου εμμονές, καταλαβαίνω ότι υπάρχουν μέσα μου ερεθίσματα από το χωριό, τα πανηγύρια, τον πατέρα μου, τα μέρη που έχω επισκεφθεί. Μ’ αρέσει  η παραδοσιακή ποίηση, τα δημοτικά τραγούδια και σε αυτόν τον δίσκο υπάρχει έντονο το κρητικό στοιχείο. Ήρθα σε επαφή με πολλούς κρητικούς μουσικούς, παίξαμε και υιοθέτησα πολλά πράγματα. Το κλαρίνο, υπάρχει σε όλους τους δίσκους μας, πάντα με μεράκλωνε. Επίσης επειδή δεν ασχολούμαι πολύ με το διανοητικό μέρος, δε θα βρεις ποτέ στα τραγούδια, δύσκολες έννοιες, είναι απλός ο στίχος με τον κίνδυνο να γίνομαι απλοϊκός.

Η Αρλέτα έχει πει ότι «ο άνθρωπος στην αποτυχία χάνει το μυαλό του, ενώ στην επιτυχία χάνει την ψυχή του». Το ασπάζεσαι;

Συμφωνώ ότι έτσι μπορεί να είναι το πιο σύνηθες. Βασικά, η επιτυχία και η αποτυχία δεν έχουν καμία διαφορά, εκτός κι αν έχει να κάνει με την υγεία σου. Αν θεωρείς αποτυχία ότι δεν πέτυχες την επιθυμία σου, τότε αυτό είναι θέμα επιθυμίας. Η επιθυμία κρύβεται πίσω από αυτό. Ένας άνθρωπος, περνούν πολλά χρόνια, για να καταλάβει ότι η σκλαβιά του έχει να κάνει με αυτά που θέλει, που επιθυμεί και δεν τα έχει. Αν ξεφύγει από αυτό και καταλάβει ότι η ευτυχία, είναι πολύ λίγα πράγματα, τότε αλλάζουν όλα αυτά τα δεδομένα. Είναι πως θα το σκεφτείς.

Εσύ νοιώθεις επιτυχημένος ή αποτυχημένος;

Αισθάνομαι ότι είμαι ένας άνθρωπος, που μέχρι τώρα, έχει κάνει αυτό που είχε βαθιά μέσα του, χωρίς να υπολογίζει το αποτέλεσμα. Υπάρχουν όμως στιγμές που αισθάνομαι ότι έχω μείνει πίσω σε κάποια πράγματα. Δεν αισθάνομαι, ούτε επιτυχημένος αλλά ούτε και αποτυχημένος, είναι άκρα αυτά.

Έχεις συνυπάρξει επί σκηνής αλλά και δισκογραφικά, με πολύ μεγάλα ονόματα, όπως Ε. Αρβανιτάκη, Δ. Ζερβουδάκης κ.ά. Κρατάς ένα χαμηλό προφίλ. Είναι στάση ζωής ή είναι το σύστημα τέτοιο που δε μπορείς ή θες να μπεις;

Και τα δύο! Καταρχάς δεν έχω τεχνικές. Δεν έγινα ποτέ εργασιομανής και δεν αφιερώθηκα ποτέ στην καριέρα. Έκανα και δεύτερη δουλειά, ζωγράφιζα και πέρασα πολλά χρόνια στην Σύμη κάνοντας ταμπέλες, καραβογραφίες, παραδοσιακές επιγραφές κ.ά. Δε ξέρω… για ένα περίεργο λόγο όλο αυτό με φόβιζε. Δε μπορούσα να πλησιάσω εύκολα όλο αυτό το PR και να είμαι μες τα πράγματα. Πολλές φορές είπα όχι, σε πράγματα που ίσως να με πήγαιναν παραμέσα, αλλά αυτό αν ήθελα να το κάνω επιτηδευμένα, θα δημιουργούσα ένα ψεύτικο προφίλ. Πάντα ήθελα να ζω από αυτό, αλλά ίσως να μη το διαχειρίστηκα έτσι όπως έπρεπε για να βγάλω χρήματα από αυτό. Δε φρόντισα όμως να είμαι έξω από τον χώρο, έκανα τις συναυλίες μου, τα live μου, αλλά δεν είχα ποτέ έναν άνθρωπο να με οργανώσει. Όσοι ασχολούνται με την μουσική δε φημίζονται για την οργάνωση τους.  

Χρειάζεσαι ώθηση για να κάνεις κάποια πράγματα;

Πάντα πρέπει να υπάρχει ένα κίνητρο. Συνήθως, είμαι εγώ εκείνος που τραβάω τους άλλους. Την τρέλα την έχω, αλλά η φωτιά από μόνη της μπορεί να είναι επικίνδυνη. Πρέπει να υπάρχουν άνθρωποι συνετοί δίπλα σου. Όσο αλλάζουν οι εποχές και δεν υπάρχει αυθορμητισμός κινδυνεύεις να χάσεις τον χρόνο σου για να εκθέσεις την πραμάτεια σου μέσα σε αυτό το μεγάλο super market που έχει συμβεί τώρα.

  
 
 



Μίλησες για Super Market. Εσύ πουλάς χονδρική ή λιανική; Για να γίνω πιο σαφής, σε ποιο κοινό απευθύνεσαι, στο μουσικό ή στο ευρύ κοινό;

Όταν είναι να γράψεις ένα τραγούδι, αν σκεφτείς πώς να το γράψεις ώστε να γίνει αποδεκτό από το ευρύ κοινό, τότε ίσως και να το καταφέρεις. Εγώ δεν έχω αυτή την ικανότητα, από ανάγκη βγαίνει ένα τραγούδι και μελοποιείται. Υπήρχαν μεγάλοι δημιουργοί, όπως ο Μ. Ρασούλης, ο οποίος είχε έμφυτο μέσα του αυτό που γράφει εκείνη τη στιγμή, να το μεταφέρει και στον πιο απλό άνθρωπο. Άλλες φορές σου δημιουργείται η ανάγκη να σε ακούσει ο κόσμος και άλλες φορές που θέλεις να σε ακούσει μόνο ο φίλος σου.

Παρόλα αυτά έχεις κάνει ένα βηματάκι, λίγο έξω από όλο αυτό που μου περιγράφεις, το οποίο ακούγεται πολύ ρομαντικό, και μιλώ για την «Φωτεινή πλευρά της ζωής», που είναι καθαρά εμπορικό. Είναι επιλογή που σε εξέφραζε την δεδομένη στιγμή που το έκανες;

Ήταν μία απερίσκεπτη εξυπνάδα, η οποία δεν είχε να κάνει με το αποτέλεσμα, γιατί δε το φαντάστηκα, να σου πω την αλήθεια, μέχρι την στιγμή που το έκανα. Εγώ έβλεπα την ταινία «Life of Brian”, μια κλασσική ταινία, της οποίας μου άρεσε πολύ το φινάλε, όπου όλοι σταυρωμένοι, σκοτωμένοι Ρωμαίοι, σφύριζαν αυτό το σκοπό και κουνούσανε τα πόδια τους. Οι στίχοι του τραγουδιού, είχαν περιεχόμενο, με χιούμορ πολύ προχωρημένο για την εποχή. Κάποια στιγμή, σκέφτηκα να το κάνω σε ένα live. Έβαλα στίχους, έτσι αυθόρμητα. Άρχισε να γίνεται αποδεκτό και ο τότε παραγωγός μου, με πίεσε πάρα πολύ και ήθελε να το βάλουμε στον δίσκο. Δε σου κρύβω ότι αμφιταλαντεύτηκα και δε σκέφτηκα ότι μπορεί αυτό να δράσει αρνητικά σε σχέση με το υπόλοιπο της δουλειάς. Δεν ήταν κάτι που με εξέφραζε. Το έπαιζαν τα ραδιόφωνα, με έπαιρναν τηλέφωνα από διάφορες εκπομπές και μου έλεγαν να πάω να τραγουδήσω μόνο αυτό το τραγούδι. Άρα εγώ θα έπρεπε να ήμουν ο τύπος που σφυρίζει χαρούμενα για να πάρω αυτό το μεροκάματο, που κάποια στιγμή θα τελείωνε, γιατί δεν ήταν καν ο εαυτός μου σε σχέση με τα υπόλοιπα τραγούδια. Οπότε δίχως πολλές σκέψεις και δίχως να έχω βγάλει ένα φράγκο από αυτό το τραγούδι, γιατί πήραμε μόνο τα τραγουδιστικά δικαιώματα και όχι τα πνευματικά, δεν το ξαναέπαιξα ποτέ.

Παίζεις κάποια μουσικά όργανα, κυρίως κρουστά. Πόσο εύκολο είναι να ‘’επιβληθείς’’ στο χώρο, όντας αυτοδίδακτος, δίχως να έχεις μουσικές γνώσεις ή σπουδές;

Στην αρχή είχα αρκετές δυσκολίες. Θα έλεγα ότι είχε επηρεάσει πιο πολύ την επικοινωνία. Με δυσκολεύει στο να αποτυπώσω ένα κομμάτι, αλλά έχω βρει τους τρόπους μου. Σίγουρα ξέρω ότι αν εγώ είχα διδαχθεί μερικά πράγματα κι αν είχα διαβάσει, είτε θα είχα πάθει  ένα είδος αναπηρίας, σε σχέση με το υποτιθέμενο ταλέντο μου, είτε θα μου είχε ανοίξει δρόμους να κάνω καλύτερο. Ίσως από τεμπελιά ή συνήθεια, δεν το έχω κάνει, μέχρι σήμερα.

Τελικά πόσο σημαντικό ρόλο παίζει η εκπαιδευτική μόρφωση, το να κατέχεις ένα πτυχίο;

Ο Ψαραντώνης έχει πει, «Μη τους ακούς αυτούς παιδί μου, που λένε για την μουσική. Η μουσική δεν κλείνεται σε μία τελεία.» Θέλοντας να πει ότι δε κλείνεσαι σε μία νότα πάνω στην παρτιτούρα, όταν την γράφεις. Η διανοητική μόρφωση, η πληροφορία, μπορεί να σε ελευθερώσει αλλά μπορεί και να σε σκλαβώσει.

Πες μου ένα θετικό και αρνητικό χαρακτηριστικό του εαυτού σου.

Είναι πολύ λίγα τα θετικά που μπορώ να βρω στο εαυτό μου. Συνήθως βλέπω τ’ αρνητικά. Είναι δύσκολο να σου πω. Το αρνητικό είναι η επιπολαιότητα και το θετικό ο αυθορμητισμός. Έτσι με βλέπω.

Ποιο από τα χαρακτηριστικά που ανέφερες βγαίνει περισσότερο όταν δημιουργείς; Ποια υπερισχύουν, τ’ αρνητικά ή τα θετικά;

Τα αρνητικά! Είναι και ένας τρόπος να γίνεις παραπάνω δημιουργικός. Θα ήθελα να γράφω περισσότερο από τις χαρές της ζωής και όχι από τις λύπες. Βέβαια, τις χαρές και τις λύπες πρέπει να τις αντιμετωπίζουμε με τον ίδιο τρόπο και εγώ δεν έχω μάθει να το κάνω αυτό. Θα ήθελα να ήμουν περισσότερο αισιόδοξος και διονυσιακός, παρά μελαγχολικός.

Όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με τον εαυτό σου, πως αντιδράς;

Ανάμεσα σε μένα και τον εαυτό μου, υπάρχει ένας κακός γραμματέας, που μεταφράζει με το καλό και με το κακό, με το λίγο και το πολύ, με τα άκρα…


 

 

 


Τα Μακρινά Ξαδέρφια αποτελούνται από:
Φωνή, καχόν, νέι: Θοδωρής Κοτονιάς
Βιολί: Νίκος Βερύκοκκος
Κλαρίνο: Διονύσης Θεοδώσης
Κιθάρες: Νίκος Γεωργουσάκης
Μπάσο: Κώστας Μαυριδάκης
Τύμπανα: Δημήτρης Μποσινάκος


Ο Θοδωρής Κοτονιάς, με τα Μακρινά Ξαδέρφια και την Ζωή Παπαδοπούλου, θα μας χαρίσουν αξέχαστες και συγκινησιακές  στιγμές από την δισκογραφία του Νίκου Παπάζογλου, στον αύλειο χώρο του Θεάτρου Badminton την Παρασκευή 26 Ιουλίου. Εισιτήρια προπωλούνται στα: abcd.gr| viva.gr| Καταστήματα Public, Παπασωτηρίου & Seven Spots
Τηλ.: 210 88 40 600

 
Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Άλογα περήφανα οι επιθυμίες μου γονάτισαν κάθισαν χάμω.
Μίλτος Σαχτούρης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

23/10/1925 Γεννήθηκε στην Ξάνθη ο συνθέτης Μάνος Χατζιδάκις
24/10/2010 Έφυγε από τη ζωή ανήμερα των γενεθλίων της η τραγουδίστρια του Νέου Κύματος Καίτη Χωματά