139 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
20.10.2017
Ορφέας | Main Feed
Κείμενο: Κώστα Πατσαλή

Πόπη Αστεριάδη : Θα ήθελα να είχα τραγουδήσει Ζαμπέτα

Συνεντεύξεις

Κώστας Πατσαλής

Πόπη Αστεριάδη : Θα ήθελα να είχα τραγουδήσει  Ζαμπέτα
Συνέντευξη  στον : Κώστα Πατσαλή

   
Η Πόπη Αστεριάδη εδώ και δεκαετίες υπηρετεί το καλό ελληνικό τραγούδι. Τη γνωρίσαμε όλοι μέσα από το «Νέο Κύμα»  της LYRA, ως από τις πιο γνήσιες εκπροσώπους του μαζί με την Καίτη Χωματά. Η ιδιαίτερης χροιάς γλυκιά φωνή της μας ταξιδεύει χρόνια τώρα. Η εικόνα της μέσα από τις ταινίες της Φίνος Φιλμ με το κοντό μαλλί και τα σπινθηροβόλα  μάτια είναι βαθιά χαραγμένη στη μνήμη όλων μας.  Τραγούδια όπως τα «Σκληρό  μου αγόρι», «Στου Φιλοπάππου» , «Η μικρή Νανώ», «Μια γιορτή», «Μην αργήσεις», «Η βροχή», «Βαρκαρόλα», «Φραγκόκλησα» την έκαναν γνωστή κι αγαπημένη τραγουδίστρια. Τραγούδησε  Γιάννη Σπανό, Μίμη Πλέσσα, Νίκο Μαμαγκάκη, Λίνο Κόκκοτο, Μιχάλη Τερζή, Κωνσταντίνο Βήτα, Λ.Παπαδόπουλο, Άκο Δασκαλόπουλο, Δ. Ιατρόπουλο, Δ. Χριστοδούλου κά.
Συναντηθήκαμε στην περιοχή που ζει χρόνια τώρα  αλλά και πολιτεύεται , στον Πειραιά. Αφορμή στάθηκε η συνεργασία της με το συγκρότημα «Soul destiny» και το νέο τραγούδι «Στης σιγής τα χρώματα». Η Πόπη Αστεριάδη πολύ ευγενική κι αυθεντική απάντησε με αφοπλιστική ειλικρίνεια σε όλες τις ερωτήσεις χωρίς φόβο και πάθος.


- Μας ξαφνιάσατε πριν λίγο καιρό τραγουδώντας ένα νέο τραγούδι, με τίτλο «Στης σιγής τα χρώματα», συνεργαζόμενη με ένα hip-hop συγκρότημα, τους «Soul destiny». Μιλήστε μας γι’ αυτή τη συνεργασία. Πώς προέκυψε;

- Π.Α. Η συνεργασία προέκυψε τελείως συμπωματικά! Ήρθε αυτό το παιδί, ο Τάκης ο Πούλιος, μου λέει «έχω ένα τραγούδι, θες να το πεις εσύ;». Του λέω «αν μου πηγαίνει , γιατί να μην το πω;». Έτσι απλά ,δηλαδή, δεν το ‘ψαξα! Κοίταξε να δεις. Είναι τιμή μου νέα παιδιά που έχουν ένα τέτοιο συγκρότημα να θέλουν να τους πω εγώ το τραγούδι. Ε, και το ‘ πα!


- Θεωρείτε ότι είναι σημαντικό να συνεργάζεστε με νέα παιδιά;

- Π.Α. Τη θεωρώ μεγάλη ιστορία αυτή! Μακάρι να μου τυχαίνουν τέτοια πράγματα και μακάρι να μπορώ να δουλέψω με νέους! Πολύ το θέλω!


- Όταν εσείς ξεκινήσατε είχατε αντίστοιχη βοήθεια από τους παλαιότερους και φτασμένους εκείνης της εποχής;

- Π.Α. Όχι! Λένε όλοι ότι παλιά ήταν διαφορετικά… Τα ίδια πράγματα σχεδόν ήτανε. Δεν ήταν τόσο ιδανικά. Που τα έχουν ωραιοποιήσει όλα ότι στην εποχή μου ήταν όλα αγνά… Δεν ήτανε! Έπαιζε μεγάλο ρόλο πού θα βγεις, σε ποια θέση, πώς θα είναι η μαρκίζα σου έξω από το μαγαζί…


- Πότε συνειδητοποιήσατε ότι το τραγούδι θα παίξει σημαντικό ρόλο στη ζωή σας;

- Π.Α. Κοίταξε να δεις. Καταρχήν είχα τη γιαγιά της μαμάς που ήταν δασκάλα πιάνου, τραγουδούσε η μητέρα μου, η θεία μου κι ο θείος μου πάρα πολύ ωραία και κάθε φορά που πηγαίναμε μία εκδρομούλα με τον θείο μου - γιατί εμείς δεν είχαμε αυτοκίνητο - όλο τραγουδούσαμε μαζί με την ξαδέρφη μου. Οπότε μας πάει η θεία μου στον Οικονομίδη, στα ταλέντα, κι από κει ξεκίνησα. Και μάλιστα δώσαμε εξετάσεις τότε στο ΕΙΡ και περάσαμε και μπορούμε να κάνουμε εκπομπές στη ραδιοφωνία. Δεν έλεγα από μικρή ότι θα γίνω τραγουδίστρια. Όλα γίναν συμπτωματικά. Βρέθηκα στη LYRA, είχα και σ’ αυτό μεγάλη τύχη, με τον συγχωρεμένο τον Αλέκο τον Πατσιφά , ο οποίος με βοήθησε σημαντικά. Και πήραν το δρόμο τους όλα… μέσα από τις μπουάτ, μέσα από αυτό το ωραίο κλίμα, που τουλάχιστον έζησα εγώ.

- Αυτό ήθελα να ρωτήσω, με προλάβατε. Το κλίμα όπως το ζήσατε εκείνη την περίοδο στις μπουάτ, τι το ξεχωριστό είχε και το μνημονεύουμε ακόμα και σήμερα ακόμα κι όσοι δεν το ζήσαμε λόγω ηλικίας;

- Π.Α. Οι μπουάτ, που είναι ξενόφερτο είδος από το Παρίσι και ξεκίνησε μάλιστα από τον Γιώργο τον Παπαστεφάνου που είδε τον Γιάννη Σπανό στη Γαλλία και το μετέφερε αυτό στον Πατσιφά… Τότε, εκείνη την εποχή, στη δεκαετία του ’60 γινόταν αλλαγή όχι μόνο στο τραγούδι αλλά σε όλες τις μορφές τέχνης, στον κινηματογράφο, στη ζωγραφική, στη γλυπτική, στο θέατρο… στα πάντα! Αυτή η ιδέα, το «Νέο Κύμα», έδωσε μεγάλη ώθηση σε μας! Ήταν κάτι πρωτοποριακό για εκείνη την εποχή.

 

  
  
  


- Εσείς μπήκατε συνειδητά σε αυτό το ρεύμα;

- Π.Α. Όχι! Έτυχε να είμαι στην εταιρεία. Η πρώτη ήταν η Καίτη Χωματά με το «Μια αγάπη για το καλοκαίρι» με τον Σπανό. Μετά από ένα χρόνο εγώ μπήκα σ’ αυτό.


- Το πρώτο τραγούδι το δικό σας ποιο είναι;

- Π.Α. «Ο χαμός» του Πάνου Σαββόπουλου. (σ.σ. πρόκειται για δίσκο 45’ στρ. LYRA 1179 (1966) που περιείχε δυο τραγούδια του Πάνου Σαββόπουλου τα «Χαμός» και «Μικρή αγαπημένη» με τη φωνή της Πόπης Αστεριάδη). Κι ήρθαν όλα μόνα τους, ξέρεις… Χωρίς να έχουμε ούτε μάνατζερ ούτε τίποτα… Μέσα από τον κόσμο γίναμε. Εκείνη την εποχή ευνοούσε και το κλίμα. Ειδικά και στη χούντα… Εγώ ας πούμε δεν έχω πει πολιτικό τραγούδι αλλά έλεγα (στις μπουάτ) Θεοδωράκη όσο μπορούσα και περνούσα μηνύματα…


- Από τις  συνεργασίες εκείνης της περιόδου ποιες ξεχωρίζετε;

- Π.Α. Όλες νομίζω ότι ήτανε. Ξέρεις και με το «Σκληρό μου αγόρι» του Νίκου Μαμαγκάκη, που είπα, που ήταν ένα τραγούδι που δεν το ‘γραψε για μένα ο Νίκος, το ‘γραψε για την ταινία «Μια Ιταλίδα από την Κυψέλη», πήγα στο Φίνο μέσα, το ‘πα κι έγινε επιτυχία από τον κινηματογράφο που το είδανε! Τι να πω για τον Μαμαγκάκη τώρα! Τα καλύτερα!

-Με τον Μαμαγκάκη δεν σταμάτησε μετά η συνεργασία σας.

- Π.Α. Είπα και την «Εκδρομή». Ήμουν πολύ τυχερή! Τι να λέμε τώρα!

- Η συνεργασία σας συνεχίστηκε με τον Μαμαγκάκη στον κινηματογράφο επειδή κάνατε επιτυχία με το «Σκληρό μου αγόρι» ;

- Π.Α. Ήρθε το ένα μετά από το άλλο. Ξέρεις ο Πατσιφάς διάλεγε περισσότερο… δεν διάλεγα εγώ. Δεν είχα έναν μάνατζερ να προτείνει. Η εταιρεία το έκανε. Τότε υπήρχε αυτή επαφή με τον μουσικό, τον στιχουργό… Ήμασταν κοντά… Δεν ήταν μέσω e-mail…


- Οι αναμνήσεις σας από τα στούντιο της Φίνος Φιλμ ;

- Π.Α. Πολύ ωραίες! Πάρα πολύ ωραίες! Όταν  έπαιξα ως ηθοποιός στου Τζήμα την ταινία, τον «Αστραπόγιαννο» (σ.σ. υποδύεται τη Λενιώ), ο Τζήμας μου έλεγε να συνεχίσω. Εγώ δεν το έβλεπα έτσι όμως, παρόλο που είχα τον αδερφό μου στο «Θέατρο Τέχνης» και μ΄άρεσε το θέατρο δεν ήθελα να ασχοληθώ, ήμουν στο τραγούδι.


- Περνώντας όλα αυτά τα χρόνια,  πολύ κόσμος σας έχει ταυτίσει με το «Νέο Κύμα» ενώ εσείς συνεχίσατε και συνεχίζετε  και τραγουδήσατε κι άλλα πράγματα μέχρι και σήμερα. Εγώ πριν μερικά χρόνια σας είχα δει σε κάποια εμφάνισή σας που τραγουδούσατε από «Νέο Κύμα» μέχρι και Τσιτσάνη. Αισθανθήκατε ότι αυτή η ταμπέλα του «Νέου Κύματος» σας εγκλώβισε ;


- Π.Α. Ναι. Εγώ με ελαφρό τραγούδι ξεκίνησα… Εντάξει, δεν με χαλάει αυτό το πράγμα. Αντιπροσώπευα μια γενιά κι ένα είδος τραγουδιού. Αυτό δε σημαίνει ότι έμεινα μόνο εκεί. Στις μπουάτ που ήμουνα έλεγα διάφορα τραγούδια. Λέγαμε τις επιτυχίες της εποχής, λέγαμε Θεοδωράκη, Χατζιδάκι, Ξαρχάκο, Μούτση, Λοΐζο… τα πάντα! Εντάξει, δεν είμαι λαϊκή τραγουδίστρια αλλά υπάρχουν κάποια λαϊκά που μπορώ να τα πω.


- Πώς βλέπετε σήμερα τη δισκογραφία;

- Π.Α.  Η δισκογραφία έχει χαθεί, δεν το συζητάω! Από τη στιγμή που υπάρχει αυτή η δυνατότητα με το κομπιούτερ να κατεβάζεις όλα τα τραγούδια σε λίγα λεπτά… Κοίταξε να δεις, κάθε εποχή έχει τα δικά της. Πάντα έτσι λέμε. Σε όλες τις συνεντεύξεις που έχω δώσει κατά διαστήματα το ίδιο πράγμα λέω. Καταρχήν υπάρχουν νέα παιδιά αξιόλογα, ωραίες φωνές, καταπληκτικές αρκεί να τους δοθούν ευκαιρίες.


- Τα δικά σας τραγουδιστικά πρότυπα όταν ξεκινήσατε ποια ήταν;

- Π.Α. Μεγάλωσα με παππού που έπαιζε κιθάρα κι άκουγε πολύ Θεοδωράκη, Χατζιδάκι… Τότε ήταν η Βάνου, η Γιοβάννα, η Μούσχουρη… με αυτά τα πρότυπα μεγάλωσα! Λαϊκά δεν βάζαν οι δικοί μου καθόλου. Εμένα μ΄αρέσει το λαϊκό τραγούδι πάντως. Ίσως το ‘χω απωθημένο! (γέλια).


- Υπάρχουν κάποιες συνεργασίες-απωθημένα που έχετε;

- Π.Α. Θα ‘θελα να πω Ζαμπέτα! Τον γνώρισα από πολύ κοντά όταν ήταν άρρωστος ο καημένος κι όταν του ζήτησα τραγούδια μου μίλησε με τόση αγάπη και μου λέει «ό,τι θες!». Του’ χω κάτι δικά του τραγούδια – τις μουσικές - που δεν τα έχω βγάλει… Ζαμπέτα μπορούσα να ερμηνεύσω ωραία, πιστεύω. Μου πηγαίνανε  αρκετά.-


Έμαθα ότι θα συμμετάσχετε σε κάποια θεατρική παράσταση την ερχόμενη σεζόν. Αληθεύει;

Π.Α. «Μαμά έρχομαι» λέγεται. Είναι ένα έργο που εγώ θα κάνω τη μαμά ενός gay. Και… ναι! Το έχω δει σοβαρά. Μπορεί να το κάνω! Έτσι λέω.

- Άμεσα τραγουδιστικά σχέδια έχετε;

- Π.Α. Α! Δεν έχω κανένα σχέδιο. Δεν ξέρω τι θα κάνω. (γέλια) Άμα τύχει κάτι, έτυχε. Κοίταξε να δεις,  ότι ήταν να κάνω, βασικά το έχω κάνει… Ίσως ποτέ δεν είδα επαγγελματικά το όλο θέμα, αυτό είναι το κακό. Είχα σταματήσει και αρκετά διαστήματα με τα παιδιά που έκανα. Έχω δυο κόρες και μια εγγονή. Τα έβλεπα πολύ ερασιτεχνικά τα πράγματα στο τραγούδι και δε νομίζω ότι μου ‘χει κάνει κακό. Με τον εαυτό μου είμαι καλά.


- Γυρνώντας πίσω και κοιτώντας όλη τη διαδρομή της Πόπης Αστεριάδη πώς θα την αποτιμούσατε;

- Π.Α. Αχ, λέω , Πόπη ήσουνα τυχερή όμως έπρεπε να προσέξεις πιο πολύ! (γέλια)

 

 


*Φωτογραφίες :  αρχείο Πόπης Αστεριάδη & Κώστα Πατσαλή.

 

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Οι υπάλληλοι όλοι λιώνουν και τελειώνουν σαν στήλες δύο - δύο μες στα γραφεία.
Κώστας Καρυωτάκης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

20/10/1854 Γεννήθηκε ο Γάλλος ποιητής Αρθούρος Ρεμπώ. Πέθανε στις 10.11.1891
21/10/1907 Γεννήθηκε ο σουρεαλιστής ζωγράφος και ποιητής Νίκος Εγγονόπουλος

ΤΥΧΑΙΑ TAGS