144 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
20.10.2017
Ορφέας | Main Feed

Συνεντεύξεις

Τάσος Π. Καραντής

Την γνωρίσαμε, από την εκκίνησή της, με το «Καινούριο σπίτι» και μας χάρισε, ανάμεσα στα πολύ καλά κομμάτια του δίσκου, και το τραγούδι μιας γενιάς, με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Ετών 30». Ο λόγος, φυσικά, για την Δήμητρα Μαστορίδου, που, αμέσως, κέρδισε την προσοχή μας, τον θαυμασμό μας και την αγάπη μας. Ένα νέο πρόσωπο που είχε κι έχει να μας τραγουδήσει πολλά, με μια πολύ – πολύ χαρακτηριστική κι ελκυστική χροιά, ενώ, παράλληλα, είναι και μια καλλιτεχνική περσόνα, που γράφει σαγηνευτικά στο φακό, αλλά και στην ψυχή μας. Το «Παράλογο με θέα», που ακολούθησε, είναι η καλύτερη απόδειξη, για όλα τα παραπάνω, αλλά, τολμώ να πω, κι αυτή η κουβέντα μας, που σε ζεσταίνει με την αφηγηματικότητά της και την ομορφιά των λέξεων και του τρόπου που τις χρησιμοποιεί, μιλώντας για τα πάντα, από τη μουσική ως το δύσκολο σήμερα. Με μια φράση, η Δήμητρα Μαστορίδου κι η Δήμητρα της καθημερινής ζωής είναι, εξίσου, συναρπαστική κι αυτό το απολαμβάνει κανείς, τόσο ακούγοντάς την να τραγουδάει, όσο και συνομιλώντας μαζί της. Διαβάστε, ως προθέρμανση, τα όσα, ουσιαστικά, μας λέει η Δήμητρα και … ραντεβού στο live της 12/4 στο «Stage 25», αλλά και σε όλα όσα έπονται!   

 

Δήμητρα επιτέλους οι δυο μας! Πολύ χαίρομαι, δηλαδή, που θα κάνουμε αυτήν την κουβέντα, γιατί, θα κρυβόμουν πίσω από το δάχτυλό μου, αν δεν έλεγα την αλήθεια, ότι είσαι ένα από τα πρόσωπα του σημερινού τραγουδιστικού μας τοπίου που μου αρέσουν πολύ! Μαρουσιώτισσα λοιπόν και θα γνωρίζεις, βέβαια, ότι, ο απλός κόσμος, βλέπει κάπως τα βόρεια προάστια και τους κατοίκους τους. Δώσε μας μια εικόνα από το δικό σου Μαρούσι, να σπάσουμε τη βιτρίνα.
Μεγάλωσα στο Μαρούσι της γειτονιάς, της πλατείας, της ανεμελιάς. Πρόλαβα τις αλάνες με το κοκκινόχωμα και το ομαδικό παιχνίδι. Αργότερα, τα πάρτυ, το φλερτ, οι ατέλειωτες συζητήσεις στο πάρκο, τα φιλιά.Το δικό μου Μαρούσι είχε ανθρώπους με όνειρα, επιθυμίες και ζωή όπως όλων των ανθρώπων σε κάθε γωνιά της Αθήνας.Το Μαρούσι είναι το χωριό μου...Τα τελευταία χρόνια έπαψε να είναι δικό μου.Έγινε των πολυεθνικών, της ηχορύπανσης, του Mall… Μα αυτό είναι γενικότερο φαινόμενο. Ίσως στους καθρέφτες των μεγαθηρίων του Βωβού να αντικατοπτρίζεται η δική μας ασχήμια. Η δική μας μη ανειλημμένη ευθύνη για την αισθητική της πόλης μας. Και γενικώς...

Η αγάπη σου για το τραγούδι σε έσπρωξε σε μουσικές σπουδές(θεωρητικά, κιθάρα, μαθήματα φωνητικής). Στην αγάπη για το τραγούδι τι σε έσπρωξε;
Για το τραγούδι και τη μουσική δε χρειάζεσαι ώθηση. Είναι από μόνη της πόλος έλξης... Η μουσική είναι παρούσα στις πρώτες μνήμες μου. Το ραδιοφωνάκι της μαμάς πάντα ανοιχτό στην κουζίνα.Έπειτα, οι φίλοι με τις κιθάρες τους... Ε, πως και για πόσο θα μπορούσα να αντισταθώ;

Έλαβες μέρος, ως στιχουργός, στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης(2005), αλλά και στην τελετή ημιτελικών της EUROVISION στην Αθήνα(2009). Το Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης είχε το άδοξο τέλος που ξέρουμε, η EUROVISION, τα τελευταία χρόνια αμφισβητείται όλο και περισσότερο στην Ελλάδα. Ποια είναι η δική σου γνώμη, σήμερα, για τα φεστιβάλ, τους διαγωνισμούς τραγουδιών κλπ.; Βοηθάνε, επί της ουσίας, ή προσφέρουν μια πρόσκαιρη προβολή και δημοσιότητα;
Στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης διαγωνίστηκα.Στην τελετή ημιτελικών της EUROVISION κλήθηκα μαζί με άλλους 8 νέους καλλιτέχνες να παρουσιάσουμε τραγούδια που είχαν διακριθεί στο παρελθόν. Είναι δύο διαφορετικές εμπειρίες, που παρόλα αυτά ενισχύουν την ίδια άποψη : η εικόνα ενός καλλιτέχνη παίζει το ρόλο της, αλλά το παιχνίδι της τέχνης δεν παίζεται στην εικόνα. Αν μένεις κι επιμένεις με αφοσίωση στο έργο σου, οι ευκαιρίες προβολής θα σου δίδονται. Και όσο συνεχίζεις απερίσπαστος εσύ, δεν θα είναι πρόσκαιρες κι εκείνες...

Στη δισκογραφία μπαίνεις το 2007, με το «Καινούριο σπίτι». Για πες μου, πως έγινε αυτό το πρώτο σημαντικό βήμα; Γιατί τραγουδιστής χωρίς δισκογραφία και μάλιστα με προσωπικό στίγμα, είναι, απλά, ένας καλλίφωνος.
Το Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης το 2005 αποτέλεσε για εμένα έναυσμα και ξεκίνησα να συγκεντρώνω το υλικό μου. Όλο το 2006 κύλησε με το να γράφω, να διορθώνω και να ξαναγράφω (ε, έσκιζα και κάποιες φορές...).Ήρθα σε επαφή με τον Άγγελο Σφακιανάκη, έναν παραγωγό που με τις επιλογές του μου είχε κεντρίσει το ενδιαφέρον. Με την καθοδήγησή του ολοκλήρωσα τη δουλειά και ο Άγγελος με έφερε σε επαφή με τη LYRA.Όλα πήραν το δρόμο τους.Ένα δρόμο σύντομο, αλλά πλούσιο σε εμπειρία...

Στο «Καινούργιο Σπίτι» παρουσίασες δώδεκα τραγούδια - γυναικείες ιστορίες - που φωτογραφίζουν αποσπάσματα από τη ζωή σου και τη ζωή της γενιάς σου. Όντως το «Ετών 30», καταγράφηκε ως το τραγούδι μιας γενιάς. Θα  έλεγες ότι υπάρχουν, αισθητές, διαφορές, της γενιάς των τριαντάρηδων, όπου ανήκεις, με την προηγούμενη, των εικοσάρηδων και την επόμενη των σαραντάρηδων;
Τάσο μου, δυστυχώς ΔΕΝ είμαι πια 30 χρονών... χαχαχα! Αυτό που μπορώ να πω για τους αμέσως προηγούμενους είναι, πως στα 10 χρόνια που προηγούνται τίποτα σπουδαίο και πηγαίο δεν έγινε. Δεν μας ενέπνευσαν για κάτι καλύτερο. Αλλά κι η γενιά μου έδωσε σκυτάλη βαριά κι ασήκωτη στην επόμενη γενιά... Αισθάνομαι πως αποτελούμε όλοι θύματα και θύτες μιας Παιδείας που δε μας δόθηκε και δεν τη διεκδικήσαμε... Παρόλα αυτά, εξακολουθώ να πιστεύω στις εξαιρέσεις και στη δύναμή τους...

Έχεις και μια πλευρά, κινηματογραφική και τηλεοπτική, εννοώ, με μουσικές και τραγούδια σου για ταινίες και σήριαλ. Το θεωρείς ένα ξεχωριστό – διαφορετικό κεφάλαιο στη μουσική σου δημιουργία;
Το τραγούδι που έγραψα για την ταινία «ΑΠΟΠΕΙΡΑ» του Αρτέμη Σαμοθράκη και η ερμηνεία μου στο τραγούδι για τη σειρά «ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ» στον Antenna Κύπρου είναι ένα μικρό δείγμα.Θα ήταν πραγματικά διαφορετικό κεφάλαιο, αν είχα ασχοληθεί περισσότερο. Δε θα σου πω πως δε μου δόθηκε η ευκαιρία. Θα πω πως μάλλον δεν είμαι ακόμη έτοιμη...

Να έρθουμε και στο επόμενο, περσινό, δισκογραφικό βήμα σου, με το «Παράλογο με θέα»(2012), πάλι με δώδεκα τραγούδια, αλλά, αυτή τη φορά, με αρκετές συνεργασίες με μας δημιουργούς. Δώσε μας το στίγμα του και τη διαφοροποίησή του, ως επόμενο βήμα, από το «Καινούριο σπίτι». 
Στο «Καινούργιο Σπίτι» κυριάρχησε ο στουντιακός ήχος, το programming και η pop διάθεση.Ήταν το πρώτο βήμα μου με τις ελλείψεις και το μεγαλείο που ενέχουν οι ενάρξεις... Στο «Παράλογο Με Θέα» είμαι μεγαλύτερη και κοινωνικότερη. Με  πίστεψα στη σύνθεση και στις ενορχηστρώσεις, με τίμησαν φίλοι μου μουσικοί στην ηχογράφηση και συνθέτες εμπιστεύτηκαν το στίχο μου και έγραψαν τις μουσικές τους.Το «Παράλογο Με Θέα» έχει μεγαλύτερη χαρά, γιατί το μοιράστηκα με περισσότερους... Είναι rock, pop, έντεχνο κι ότι άλλο μπορεί να είναι μια ομαδική εργασία. Είναι το «μαζί»...  

Οι στίχοι σου, γράφεις, πως είναι βιωματικοί - στιγμές αληθινές - όπου τις κάνεις τραγούδια και τις τραγουδάς. Αυτό ενέχει, φυσικά, τη δυναμική της αλήθειας και της αυθεντικότητας, αλλά, θα ήθελα να μου πεις τη γνώμη σου, κατά πόσον ένας δημιουργός πρέπει να γράφει γι’ αυτά που ζει ή και να υποδύεται ρόλους, που, σαφώς, θα τους έχει μελετήσει καλά.
Ο δημιουργός είναι συλλέκτης και αποστακτήρας μαζί. Αφιερώνει το χρόνο του στο να ζουμάρει στη ζωή και να φέρνει στο φως αυτό που κρύβει συχνά η συμπεριφορά. Αν μπορεί να το κάνει στον ίδιο του τον εαυτό, υποκείμενο και παρατηρητής μαζί, έχει καλώς. Αν όχι, τότε δανείζεται από τις ζωές των άλλων. Εγώ ευτυχώς ζω. Και έχω και φίλους που ζούνε επίσης. Άρα υλικό υπάρχει εν αφθονία...

Από τις ζωντανές συνεργασίες σου, που προηγήθηκαν, ακολουθείς, το τελευταίο διάστημα, έναν προσωπικό δρόμο, όσον αφορά τα live σου. Είναι συγκυριακό ή είναι συνειδητή επιλογή;
Μου αρέσει πολύ να συνυπάρχω. Αν, όμως, δεν υπάρχει καλλιτεχνικός λόγος σύμπλευσης, τότε το αποτέλεσμα δεν είναι ικανό να με πείσει. Αν δεν προκύπτει το μαζί, είναι καλό να μπορείς και μόνος σου. Όπως στον Έρωτα...

Tην Παρασκευή 12 Απριλίου, ανεβαίνεις, με τα… mastoria σου, στη σκηνή του «Stage 25». Για κάποιον που θα ερχόταν να δει πρώτη φορά ένα live σου, πως θα τον προϊδέαζες;
«Αγαπητέ, κάποιε, αυτή την Παρασκευή σε περιμένουμε με χαρά στο live μας στο Stage 25. Μη φέρεις τίποτα μαζί σου. Τα... mastoria έχουν απ’ όλα. Κέφι, ενέργεια, ποτά, τραγούδια, αναμνήσεις, φτερά, αγκάθια, χαμόγελα, φαντασία...Το μόνο που θα χρειαστεί είναι να είσαι ανοιχτός. Ε, και να σου αρέσει και η pop-rock μουσική...».

Μαζί σου, σ’ αυτήν την εμφάνισή σου, θα είναι  ο Γιώργος Αστρίτης. Πως προέκυψε αυτό το opening act;
Τον Γιώργο τον ξέρω ελάχιστα, αλλά μας συνδέει ένας άνθρωπος. Ο Άγγελος Σφακιανάκης, που έκανε την παραγωγή στο cd του Γιώργου. Άκουσα τη μουσική του και μου άρεσε, αλλά κυρίως μου άρεσε το σχόλιο που τον «συνόδευε»: ότι πρόκειται για ένα πολύ καλό παιδί. Επιδιώκω να συνυπάρχω με καλά παιδιά... Έτσι, αποδέχτηκα με χαρά την πρόταση και ο Γιώργος θα ανοίξει τη συναυλία μου στο Stage 25. Θα τραγουδήσουμε και κάτι μαζί, αλλά αυτό ας μείνει ως έκπληξη...

Δωδέκατη και τελευταία ερώτηση, όπως κι ο κλασικός αριθμός τραγουδιών στους δίσκους βινυλίου, που εσύ τον τιμάς ακόμα στα cd σου. Δήμητρα να ολοκληρώσουμε με τη Δήμητρα! Είμαι σίγουρος, ότι όλοι όσοι σε θαυμάζουμε και σε αγαπάμε, θέλουμε να ξέρουμε κάτι από τον άνθρωπο Δήμητρα Μαστορίδου, την καθημερινότητά του, τα ενδιαφέροντά του, τη στάση του και τις αντιστάσεις του στη ζωή της σημερινής Ελλάδας.

Ανήκω στην ομάδα εκείνων που προσπαθούν, αγωνίζονται και ονειρεύονται. Μου αρέσει να βλέπω τη «μεγάλη εικόνα», το όραμα πίσω από κάθε τι που καταπιάνομαι. Η ευκολία δε με πείθει. Τη φοβάμαι. Δουλεύω πολύ, μάλλον συνέχεια... Αγαπώ τους φίλους μου και είμαι περήφανη γι’ αυτούς. Ερωτεύομαι συχνά και πολλά. Γοητεύομαι δύσκολα. Προσπαθώ να φωτίζω τα σκοτάδια μου. Συχνά χάνω. Πιστεύω στη δύναμη του  ανθρώπου. Πως όλα γίνονται. Επιδιώκω την υγεία. Με ηρεμεί. Λατρεύω τη θάλασσα. Με γαληνεύει...

 
 
Η Δήμητρα Μαστορίδου απαντάει στο «ερωτηματολόγιο του Προυστ» :

Επισκεφτείτε:
http://www.facebook.com/DimitraMastoridou.official

http://www.facebook.com/pages/Dimitra-Mastoridou-Official-Fan-Club/187654071260940


Ακούστε:
ETWN 30 Dimitra Mastoridou - YouTube

Δήμητρα Μαστορίδου ft. Τζώρτζια Κεφαλά - Άνοιξη θα μπει - YouTube

Δήμητρα Μαστορίδου~Κόκκινα Δάκρυα / Dimitra Mastoridou ...

 

 

 


 

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Όταν ψήλωσαν τα σπίτια, χώρισαν κι οι άνθρωποι. Ξεχάσαμε τις ζωές μας. Φλυαρούσαμε μόνο για τις ζωές των άλλων. Πότε σε ρώτησαν «πως νιώθεις;». Μόνο ο γιατρός μου έκανε αυτήν την ερώτηση.
Χάρις Αλεξίου

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

20/10/1854 Γεννήθηκε ο Γάλλος ποιητής Αρθούρος Ρεμπώ. Πέθανε στις 10.11.1891
21/10/1907 Γεννήθηκε ο σουρεαλιστής ζωγράφος και ποιητής Νίκος Εγγονόπουλος

ΤΥΧΑΙΑ TAGS