116 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
23.10.2017
Ορφέας | Main Feed

Συνεντεύξεις

Καλή Βανδώρου

Είναι κάποιοι καλλιτέχνες παλιάς στόφας. Είναι εκείνοι που ενώ έχουν ζήσει συνεργασίες τις οποίες άλλοι καλλιτέχνες θα ζούσαν σε δέκα ζωές, εξακολουθούν να έχουν ένα απλό και χαμηλό προφίλ, χωρίς ωστόσο να λαϊκίζουν μέσα από διθυραμβικές καλλιτεχνικές και κοινωνικές κινήσεις. Το μόνο που κάνουν είναι να συνεχίζουν την πορεία τους, έχοντας ως βασικό τους στόχο την όσο το δυνατόν σωστότερη εξέλιξή τους. Μια τραγουδίστρια που ανήκει σε αυτή την κατηγορία των καλλιτεχνών είναι η Πίτσα Παπαδοπούλου. Η συγκεκριμένη συνέντευξη πραγματοποιήθηκε στο σπίτι της ένα όμορφο ανοιξιάτικο βράδυ Τρίτης, με αφορμή την επερχόμενη συμμετοχή της στο αφιέρωμα στη Βίκυ Μοσχολιού με τίτλο «Νυν και Αεί» που θα γίνει στο «Χυτήριο» στις 8 Απριλίου. Μια συνέντευξη, λοιπόν, γεμάτη με όμορφες αναμνήσεις της κ. Παπαδοπούλου. Καλή ανάγνωση…

 

    
Πριν από λίγο καιρό, δώσατε δύο παραστάσεις στον Ρυθμό Stage, οι οποίες, λόγω της επιτυχίας τους, πήραν παράταση. Πώς σας φαίνεται που σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς,  κάνατε ένα τέτοιο βήμα με μεγάλη απήχηση στο κοινό και μάλιστα, σε μια μουσική σκηνή;
Δεν το θεωρώ βήμα, δε θεωρώ ότι έκανα κάτι διαφορετικό από ό,τι κάνω συνήθως. Απλά, θεωρώ ότι ήμουν με μια πολύ όμορφη παρέα, την οποία επιμελείτο ο Σπύρος  Κουρκουνάκης, με σπουδαίους μουσικούς. Έγινε με πάρα πολλή αγάπη αυτή η συνεργασία. Δε θεώρησα, λοιπόν, ότι έκανα κάτι διαφορετικό. Δεν είναι ότι έκανα αλλού κάτι άλλο και στον «Ρυθμό» κάτι ξεχωριστό.

Είπατε, όμως, διαφορετικά τραγούδια.
Αυτό ναι, αλλά τα ‘χω ξαναπεί κατά καιρούς. Στα μεγάλα μαγαζιά, όταν είναι πολύς κόσμος και θέλει να διασκεδάσει, λέω άλλα τραγούδια. Είναι άλλος κόσμος εκείνος που θέλει πιο διασκεδαστικά τραγούδια. Εμείς, όμως, που είμαστε τραγουδιστές, ανάλογα με το περιβάλλον, κάνουμε και το πρόγραμμά μας. Το ίδιο θα γίνει και τώρα στο «Χαμάμ», όπου θα κάνουμε μαζί με τον Βασίλη Λέκκα τέσσερις παραστάσεις τις τέσσερις Παρασκευές του Απρίλη, με πολύ λαϊκά τραγούδια συνθετών όπως ο Άκης Πάνου, ο Βασίλης Τσιτσάνης και όλων των σπουδαίων. Άρα, λοιπόν, μη νομίζετε ότι αλλάζει κάτι που να μου φαίνεται διαφορετικό, πχ. ότι τραγούδησα στην όπερα. Εκεί θα ήταν κάτι διαφορετικό.

Απλά, στη μουσική σκηνή αλλάζει η ποσότητα και η ποιότητα του κόσμου.

Ακριβώς. Στη μουσική σκηνή θα πεις τραγούδια που είναι ευτυχία και χαρά για να τα πεις. Σε ένα μαγαζί όπου έχουμε πάρα πολύ κόσμο, δεν μπορούμε να βάλουμε ούτε αυτά που λατρεύουμε ούτε τα ήρεμα, γιατί έρχεται  για να διασκεδάσει. Ενώ στα άλλα, έρχεται για να ακούσει και να τραγουδήσει.

Έχετε συνεργαστεί με πάρα πολλούς εξαίρετους καλλιτέχνες. Ποια συνεργασία σας ξεχωρίζετε περισσότερο από όλες και γιατί;
Είναι τόσες πολλές οι συνεργασίες. Πάντα λέω για τον Χιώτη, αλλά είναι πάρα πολλές.  Να μην πω για τον Ζαμπέτα που μου γνώρισε την Μοσχολιού και τη Μανταλένα; Ή η συνεργασία μου με την Πόλυ Πάνου, τον Βοσκόπουλο, τον Διονυσίου, τον Πουλόπουλο, τον Μητροπάνο, τον Πλέσσα… Αυτές, βέβαια, οι συνεργασίες που με χαρακτήρισαν ήταν με τον Τάκη Μουσαφίρη, με τον Χιώτη. Δε θέλω να ξεχάσω καμία, ήταν όλες σημαντικές. Γι΄ αυτό και ήμουν και χρόνια μαζί με τον καθέναν. Δεν έκανα μια σεζόν και μετά έφευγα. Όλες είναι σπουδαίες συνεργασίες που σήμερα τις σκέπτομαι και λέω «δε μπορεί εγώ στη ζωή μου να ήμουν τόσο τυχερή και να ‘χω πάρει μια θέση κοντά τους».


Είπατε για τα ονόματα με τα οποία έχετε συνεργαστεί. Υπάρχει κάποιο όνομα με το οποίο δεν το έχετε κάνει, αλλά θα θέλατε να το κάνατε ή να το κάνετε;

Ναι. Δε συνεργάστηκα στη σκηνή με τον Μπιθικώτση. Μόνο τραγούδια μου έγραψε.

 

Μια και η συνέντευξη αυτή γίνεται με αφορμή το αφιέρωμα στη Βίκυ Μοσχολιού που θα γίνει στις 8 Απριλίου στο Χυτήριο, θέλω να μου πείτε τη σχέση σας με αυτή την τραγουδίστρια, αλλά και τον Νίκο Αβαγιανό, ο οποίος διοργανώνει αυτή τη βραδιά.
Ήταν  το 1966. Το μεσημέρι με άκουσε ο Ζαμπέτας και μου είπε ότι το βράδυ έπρεπε να τραγουδήσω, βρήκα μια καρέκλα άδεια, στην οποία κάθισα και δίπλα ήταν η Μοσχολιού. Παραπέρα ήταν ο Ζαμπέτας και η Μανταλένα. Έχουμε κάνει πολλά με τη Βίκυ. Πήγαμε Αμερική, πήγαμε Καναδά, πήγαμε Φιλαδέλφεια, πήγαμε Φλόριντα. Κάναμε συναυλίες στην Κύπρο επί Μακαρίου. Γυρίσαμε όλη την Κύπρο πριν την εισβολή, με μεγάλη επιτυχία και σπουδαίους μουσικούς. Θα σου πω, όμως, κάτι. Η δουλειά και η ζωή μας είναι έτσι, που ο καθένας είναι σπίτι του με τα προβλήματά του. Για τη Βίκυ αισθάνομαι ότι είναι σαν να έχασα έναν δικό μου άνθρωπο. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι αυτή η κοπέλα έφυγε. Κι άλλους αγαπάω, όπως τη Δούκισσα που επίσης έφυγε. Αλλά, με τη Βίκυ έζησα τα πρώτα χρόνια, τα παιδικά, τα κοριτσίστικα, όταν την ακούω, μου φεύγει η ψυχή. Έχασα έναν δικό μου άνθρωπο. Ήταν άνθρωπος που ήθελε πάρα πολύ να ζήσει, ήταν άνθρωπος που ένοιωθε κι αυτή σαν κι εμένα, ότι ήθελε να κάνει ακόμα πράγματα και να προσφέρει. Έβγαζε από το στόμα της έναν σπουδαίο ήχο. Είναι η μόνη τραγουδίστρια που είπε σπουδαία και πολλά τραγούδια από εξαιρετικούς συνθέτες. Οι άλλοι είναι πολύ πίσω για να φτάσουν στο ρεπερτόριο που είπε το Βικάκι. Θέλω, λοιπόν, στις 8 Απριλίου να έρθει ο κόσμος για να τιμήσει τη Βίκυ, γιατί αυτούς που μας έδωσαν τόσα πολλά πρέπει να τους θυμόμαστε και να το δείχνουμε όταν το κάνουμε αυτό. Όχι μόνο όταν είναι ζωντανοί. Αυτοί έχουν πιο μεγάλη ανάγκη.
Τώρα, όσον αφορά τον Νίκο Αβαγιανό... Κατ’ αρχήν, ο Αβαγιανός έχει τραγουδήσει με τη Βίκυ. Θα τολμήσω να πω ότι είναι από τους ανθρώπους που τη λάτρεψαν και την πίστεψαν όταν κάποια στιγμή τα πράγματα ήταν πολύ ήσυχα για εκείνη. Ο Νίκος ποτέ δεν έπαψε να την λατρεύει και να την πιστεύει. Ήταν το είδωλό του. Μιλούσε πάντα για εκείνη με σπουδαία λόγια, κάνοντάς τα πράξεις. Αποδεικνύεται ότι, μέσω των αφιερωμάτων που κάνει για εκείνη, είναι από τους λίγους ανθρώπους που κάνουν πράγματα για τη Μοσχολιού. Σήμερα, για την παράσταση «Νυν και Αεί» ασχολείται από το πρωί ως το βράδυ. Είναι μεγάλη δουλειά να σε θυμούνται και άνθρωποι που δεν έχουν κανένα συμφέρον πια. Όλοι τρέχουν για κάποιον ώστε να κερδίσουν κάτι. Ο Νίκος δεν το κάνει ούτε για το όνομα ούτε για να είναι στην επικαιρότητα. Το κάνει γιατί πραγματικά πίστεψε και πιστεύει ότι ήταν θεϊκή η φωνή της Βίκυς.  Ο Αβαγιανός, επειδή πάντα αγαπούσε το καλό τραγούδι, όταν δουλεύαμε μαζί στα μαγαζιά, μου έφερνε παλιά τραγούδια, κάνοντας σωστή επιλογή. Με βοήθησε πάρα πολύ ο Νίκος σε αυτά τα μουσικά θέματα. Είναι σπουδαίος φίλος και συνάδελφος. Είναι γνώστης του τραγουδιού. Με έμαθε να ακούω πράγματα που τότε εγώ δεν τα άκουγα.

Θυμάστε κάποια ατάκα ή κάποιο σκηνικό με τη Βίκυ που δε θα ξεχάσετε ποτέ;

Εμένα μου αρέσουν πολύ τα σκουλαρίκια. Μια φορά, φόρεσα κάτι σκουλαρίκια και μου λέει η Βίκυ «ρε συ, είναι ωραία τα σκουλαρίκια σου. Από πού τα πήρες; Πάρε μου κι εμένα». Πάω, λοιπόν, και της παίρνω ένα ζευγάρι. Μια μέρα, φορούσαμε τα ίδια σκουλαρίκια. Μου λέει «ρε Πίτσα, βγάλε μωρή τα σκουλαρίκια σου!». Και της λέω «τι λες, ρε Βίκυ, βγάλ’ τα εσύ! Εσύ έχεις λεφτά να πάρεις κι άλλα!». Έτσι ήταν η Βίκυ. Ήταν ζεστός άνθρωπος και πολύ αυθόρμητη.

Πιστεύετε στη ρήση που λέει «Ουδείς αναντικατάστατος»; Αν ναι, ποια πιστεύετε ότι θα μπορούσε ή ότι έχει αντικαταστήσει τη Μοσχολιού;

Κάποτε είχα μια δασκάλα στη φωνητική, τη Ρίτα Χριστοπούλου. Ήταν σπουδαίος άνθρωπος και πολύ μορφωμένη γυναίκα. Μου έλεγε ότι κανείς δεν μπορεί να γίνει εσύ. Δηλαδή, εγώ δεν μπορώ να γίνω σαν κι εσένα. Όμως, θα γίνω αυτό που είμαι, αυτό που είναι να γίνω. Δε θα κτίσω επάνω σου. Κανείς δεν μπορεί να πάρει τη θέση του άλλου. Όποιος κάνει κάτι, θα κάνει το δικό του όνομα. Δε θα πάρει καμιά τη θέση της Μοσχολιού. Κανείς δε μπορεί να πάρει τη θέση κανενός. Αν είναι άξιος, θα χτίσει μια δική του πορεία.

Πείτε μου το αγαπημένο σας τραγούδι από τη δισκογραφία της Μοσχολιού που θα θέλατε να το πείτε οπωσδήποτε στις 8 Απριλίου.
Θέλω να πω τα «Ξημερώματα», γιατί το μαγαζί που πρωτοτραγούδησα με τη Μοσχολιού και τον Ζαμπέτα ήταν τα «Ξημερώματα». Επίσης, αυτό που μου αρέσει πάρα πολύ είναι το «Ένα αστέρι πέφτει πέφτει».

Αν ζούσε σήμερα η Βίκυ, τι θα έλεγε για την περίοδο που όλοι βιώνουμε, τόσο καλλιτεχνικά όσο και κοινωνικά;
Η Βίκυ πάντα είχε λόγο. Πάντα μιλούσε και πάντα υποστήριζε αυτό που πίστευε. Όπως, λοιπόν, μιλούν όλοι, θα το έκανε κι εκείνη με πιο δυνατή φωνή. Τι ακριβώς θα έλεγε δεν ξέρω, αλλά αυτό που τη διέκρινε ήταν ότι είχε λόγο και φώναζε. Καλλιτεχνικά, εκείνη βέβαια, δε θα είχε καμία ανάγκη, γιατί είχε μεγάλη προίκα. Αν η Μοσχολιού υπήρχε αυτή τη στιγμή (που για μένα υπάρχει, με την έννοια ότι τα τραγούδια της είναι στην πρώτη γραμμή και τη θυμόμαστε συχνά, όπως τώρα), θα ήταν ένα ωραίο στολίδι. Κάποια στιγμή στη ζωή μας, όλοι έχουμε κάποια φθορά. Δεν μπορείς να είσαι πάντα μέσα στον θόρυβο, όταν έχεις δηλαδή σουξέ. Την καριέρα σου και το όνομά σου το χτίζεις μέσα από την ηρεμία και την ησυχία.

Θα ήθελα να κλείσουμε την κουβέντα μας με έναν αγαπημένο σας στίχο είτε της Βίκυς είτε δικό σας είτε οποιουδήποτε άλλου…
Είναι πολύ ωραίος στίχος το «Που πάει η αγάπη όταν φεύγει, γίνεται σύννεφο, πεθαίνει, που να τη βρω να τη ρωτήσω αν θα ξαναγυρίσει πίσω..».

 

* Οι φωτογραφίες που βρίσκονται μέσα στη συνέντευξη ανήκουν στο προσωπικό αρχείο του κ. Νίκου Αβαγιανού. Τις παραχώρησε ειδικά στον ΟΡΦΕΑ για τη συνέντευξη της κ. Πίτσας Παπαδοπούλου.

 

 

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

Σχόλια  

 
+1 #1 Νίκος Αβαγιανός 30-03-2013 15:43
ΤΟ ΝΑ ΛΕΕΙ ΑΥΤΗ Η ΣΠΟΥΔΑΙΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΡΙΑ ΟΤΙ ΤΗΝ ΕΧΩ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΚΑΙ ΟΤΙ ΤΗΝ ΕΜΑΘΑ ΝΑ ΑΚΟΥΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΚΟΥΓΕ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΘΕΙΟ ΔΩΡΟ ΚΑΙ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΑΝΤΑΜΟΙΒΗ ΑΛΛΑ ΟΛΟΙ ΞΕΡΟΥΜΕ ΠΩΣ ΜΑΘΑΙΝΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΜΟΝΟ ΑΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΜΑΘΕΙ ΚΑΙ Η ΠΙΤΣΑ ΗΤΑΝ ΣΦΟΥΓΓΑΡΙ ΠΟΥ ΡΟΥΦΟΥΣΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ!!!! ΤΗΝ ΛΑΤΡΕΥΩ ΤΗΝ ΘΑΥΜΑΖΩ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΓΑΠΩ ΟΣΟ ΚΑΙ ΤΟ ΒΙΚΑΚΙ ΜΑΣ ΚΑΙ Η ΙΔΙΑ ΤΟ ΞΕΡΕΙ!!!!!
Παράθεση
 

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Το γιαούρτι, που μια μέρα πριν από το ευρώ, έκανε 48 δραχμές και μια μέρα μετά τριακόσιες πενήντα – σε δραχμές – εμείς το φάγαμε αδιαμαρτύρητα. Το ίδιο γιαούρτι ήταν, ίσως και χειρότερο, αλλά εμείς το πληρώσαμε χωρίς να πούμε λέξη. Δηλαδή ως λαός είμαστε πολύ του γιαουρτιού.
Σταμάτης Κραουνάκης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

23/10/1925 Γεννήθηκε στην Ξάνθη ο συνθέτης Μάνος Χατζιδάκις
24/10/2010 Έφυγε από τη ζωή ανήμερα των γενεθλίων της η τραγουδίστρια του Νέου Κύματος Καίτη Χωματά