141 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
23.10.2017
Ορφέας | Main Feed

Συνεντεύξεις


Ο Γιάννης Κυρατσός γεννήθηκε, ζει και δημιουργεί στη Θεσσαλονίκη. Αν και σχετικά νέος στον καλλιτεχνικό χώρο, έχει ήδη στο ενεργητικό του δύο προσωπικά άλμπουμ, τα «Ο κόσμος είναι μικρός» (2009) και «Κλείνω τα μάτια να δω» (2012), ενώ στις αρχές του 2013 κυκλοφόρησε το βιντεοκλίπ του «Χάνομαι», από την τελευταία του προσωπική δουλειά. Πέρα από το κομμάτι της ερμηνείας, ο ίδιος είναι αυτός που έχει γράψει τη μουσική και τους στίχους και στα δύο του άλμπουμ, επιβεβαιώνοντας έτσι την πολυδιάστατη μορφή του όρου «καλλιτέχνης».

Έχεις δείξει τις ικανοτητές σου ως στιχουργός, συνθέτης και ερμηνευτής, με ποια όμως -αυστηρά μία- ιδιότητα εκ των τριών θα αυτοπροσδιοριζόσουν αν έπρεπε;
Ξεκίνησα να παίζω μουσική σαν κιθαρίστας και έτσι έγραψα τα πρώτα μου τραγούδια, σε μία κιθάρα. Οπότε θα επέλεγα την ιδιότητα του συνθέτη. Για μένα όμως η ασχολία μου με τη μουσική είναι κάτι εντελώς σύνθετο. Σημασία έχει το σύνολο. Δεν γράφω ποιητικό στίχο, ούτε είμαι κορυφαίος ερμηνευτής. Αυτό που παρουσιάζω είναι ένας συνδυασμός πραγμάτων και νομίζω ότι αυτό βγαίνει και προς τα έξω.

Ποιος ήταν ο στόχος σου όταν πρωτοξεκίνησες να ασχολείσαι με τη μουσική και ποιος τώρα που έχεις χαράξει μία πορεία στο χώρο; Έχει αλλάξει ο τρόπος σκέψης σου;
Ασχολούμαι από δεκαπέντε ετών με τη μουσική και πάντα οδηγός μου ήταν η συγκίνηση που μου προσέφερε αυτή η τέχνη, σαν ακροατής, βέβαια, αλλά και σαν μουσικός. Στόχος μου ήταν πάντα να κάνω το χόμπυ μου επάγγελμα, όπως πολλοί άνθρωποι επιζητούν, να ζω δηλαδή από κάτι που με γεμίζει περισσότερο από το να κάνω μια διεκπεραιωτική δουλειά σε ένα γραφείο. Πλεόν ξέρω ότι με τη μουσική που παίζω είναι δύσκολο αυτό να συμβεί. Άλλωστε έχω βρει και μια πρωινή δουλειά σε βιβλιοπωλείο, που αφορά πολύ το αντικείμενο της τέχνης, άρα αρκετά δημιουργική. Συνεπώς, στόχος από εδώ και πέρα είναι να παίζω μουσική με την ποιότητα που έχω διαλέξει να το κάνω εδώ και χρόνια. Όσο για το αν έχει αλλάξει ο τρόπος σκέψης μου, θα έλεγα ότι όσοι με γνωρίζουν μπορούν να διαπιστώσουν ότι είμαι ο ίδιος άνθρωπος, αναμφίβολα όμως πιο γεμάτος από εμπειρίες και πιο σίγουρος για το τι θέλω και που πάω.

Πως θα χαρακτήριζες την μέχρι τώρα πορεία σου στο χώρο της μουσικής, εύκολη ή δύσκολη; Ήταν όπως την οραματιζόσουν;

Σίγουρα δύσκολη. Και σε τελική ανάλυση εκτιμάς πολύ κάτι όταν κοιτάς πίσω και αναλογίζεσαι πόσο δύσκολα ήταν, πόσο προσπάθησες γι’αυτό. Έτσι αποκτά αξία πιστεύω. Από την άλλη, καμιά φορά εύχομαι να μου είχαν έρθει πιο βολικά τα πράγματα, αλλά για να συνεχίζω να παίζω μάλλον δεν έχω κουραστεί ακόμα. Αυτό που συχνά λέω είναι ότι όταν ήμουν μικρός έλεγα πως όταν μεγαλώσω θα παίζω μουσική και θα κάνω δίσκους, και επειδή σαν άνθρωπος τηρώ τις υποσχέσεις μου, το έκανα.

Η μουσική που γράφεις κινείται κυρίως σε ποπ-ροκ ρυθμούς. Υπάρχουν άλλα είδη μουσικής που σε γοητεύουν; Θα ήθελες σε επόμενο στάδιο να τα εκπροσωπήσεις και γιατί;
Η μουσική που γράφω πράγματι κινείται γύρω από το ροκ. Εννοείται πως ακούω πολλά είδη μουσικής. Ἐχω μια δισκοθήκη που περιλαμβάνει, εκτός της ροκ, άπειρη jazz, κλασική και ηλεκτρονική μουσική. Έχω σκεφτεί να γράψω και άλλα πράγματα, αλλά καμιά φορά πιστεύω ότι ο καθένας μας πρέπει να ασχολείται με αυτό που είναι πραγματικά καλός. Δεν γίνεται να τα κάνουμε όλα. Παρόλα αυτά δεν αποκλείω τίποτα. Αν τυχόν μου βγει να κάνω κάτι διαφορετικό στο μέλλον, θα το κάνω.

Θα μπορούσε να γνωρίσει κανείς τον ίδιο τον Γιάννη μέσα από τα τραγούδια σου; Σε τι βαθμό ο στίχος σου είναι αυτοβιογραφικός –αν είναι;
Οι στίχοι στα τραγούδια μου είναι πράγματι αρκετά βιωματικοί. Ίσως είναι λίγο περιοριστικό αυτό, γιατί μειώνει την εξωστρέφεια που θα μπορούσαν να έχουν τα τραγούδια μου, ώστε να αγγίξουν το ευρύ κοινό, αλλά επειδή είμαι ανοιχτός τύπος, σκέφτομαι πως θα ήταν να αλλάξω στυλ ή να τραγουδήσω και στίχους άλλων στιχουργών. Γιατί όχι; Πάντως δε θα έλεγα ότι μπορούν εύκολα να με γνωρίσουν μέσα από το στίχο μου. Εξακολουθεί και είναι λίγο αφηρημένος.

«Κλείνω τα μάτια να δω», ο τίτλος του τελευταίου σου προσωπικού άλμπουμ. Ποια ήταν η αφετηρία της έμπνευσής του, πως τον εξηγείς και κατα πόσο τον εφαρμόζεις στη ζωή σου;
Ο δίσκος αυτός είναι αποτέλεσμα μιας δημιουργικής και πνευματικής εργασίας των τελευταίων χρόνων. Η ζωή μας περνάει και πρέπει να αφήνουμε κάτι πίσω μας, αυτή είναι η φιλοσοφία μου. Πλέον νιώθω γεμάτος έχοντας στα χέρια μου αυτό το cd. Θυμάμαι το Σεπτέμβριο του 2010 όταν βρέθηκα για έναν καφέ με τον φίλο μου και παραγωγό του δίσκου Dani Joss και του είπα πως θέλω να κάνουμε ένα δίσκο και έχω υλικό. Μου είπε «πάμε να το κάνουμε». Είχαν περάσει δύο χρόνια από τον προηγούμενο και είχα σκεφτεί πως θέλω κάτι καινούριο. Μαζευτήκαμε περίπου είκοσι άτομα, μουσικοί, ηχολήπτες κλπ. και για ενάμιση χρόνο χτίζαμε αυτό που έγινε το “Κλείνω τα μάτια να δω”. Και μόνο αυτή τη σύμπραξη να σκεφτώ, άξιζε. Εδώ να πω, πως στη μουσική λειτουργώ λιγότερο με την έμπνευση και περισσότερο με τη δημιουργική ασχολία. Γι’ αυτό πιστεύω ότι σε ένα βαθμό όλοι μας μπορούμε να παράγουμε τέχνη. Φυσικά, υπάρχουν και οι υπερβολικά χαρισματικοί άνθρωποι, αλλά είναι λίγοι. Στη ζωή μου θέλω να βλέπω τα πράγματα σε βάθος, η επιφανειακή αντιμετώπιση με κάνει και βαριέμαι... Γι’ αυτό και ο τίτλος. Όταν κλείνεις τα μάτια, μπορείς να δεις τα πράγματα ανεπηρέαστος από εξωτερικούς παράγοντες, με τον δικό σου τρόπο.

Οφείλω να ομολογήσω πως μου έκανε μεγάλη εντύπωση η δημιουργία σου «Χάνομαι», τόσο σαν τραγούδι όσο και σαν βίντεοκλιπ. Θα ήθελες να μας πεις λίγα λόγια γι’ αυτό;
Το "Χάνομαι" είναι ένα από τα αγαπημένα μου κομμάτια του δίσκου και σκεφτόμουν από την αρχή ότι θα ήθελα να το δω οπτικοποιημένο. Έτσι, μαζί με τον Κυριάκο Νοχουτίδη και την υπέροχη σκηνοθεσία του φτιάξαμε μια όμορφη ταινία μικρού μήκους. Σημαντική ήταν και η συμμετοχή των Τόμμυ Σκλάβου και Λιάνας Παναγιωτίδου που παίζουν πολύ πειστικά, αλλά και της Ειρήνης Καραγιάννη στη διεύθυνση φωτογραφίας, που έδωσε το κινηματογραφικό χρώμα στο βίντεο.

Είχες κάποιον/κάποιους καλλιτέχνες ως πρότυπο όταν ξεκίνησες; Εξακολουθείς να έχεις και ποιους; (χωρίς αυτό να υπονοεί μίμηση)
Στα εφηβικά μου χρόνια άκουγα πολύ ξένα συγκροτήματα όπως R.E.M., ήταν οι παιδικοί μου ήρωες, και φυσικά το ελληνικό ροκ με Τρύπες και Ξύλινα Σπαθιά. Ταυτόχρονα, τρέφω μεγάλη εκτίμηση για τον άνθρωπο και καλλιτέχνη Νίκο Πορτοκάλογλου. Θεωρώ ότι είναι ο σπουδαιότερος τραγουδοποιός των τελευταίων 25 χρόνων στην Ελλάδα. Τα τελευταία χρόνια ακούω πολύ βρετανικό και αμερικάνικο ροκ.

Ζεις και δημιουργείς στη Θεσσαλονίκη, θα επεδίωκες για επαγγελματικούς λόγους να αλλάξεις πόλη; Πιστεύεις πως κάτι τέτοιο θα είχε αντίκτυπο σε σένα σαν άνθρωπο ή και σαν καλλιτέχνη;
Μου αρέσει η σταθερότητα στη ζωή. Από την άλλη, δε λέω όχι στο ρίσκο. Η Θεσσαλονίκη, με όλα τα στραβά της και όλη την οπισθοδρόμιση των τελευταίων χρόνων, είναι η πόλη μου και δε θα ήθελα να φύγω από αυτήν, τη λατρεύω. Εδώ ζω, εδώ δημιουργώ και αισθάνομαι σαν στο σπίτι μου σε κάθε στενό της. Θα πήγαινα στην Αθήνα για λόγους που έχουν να κάνουν με τη μουσική, αλλά όχι μόνιμα. Αντίκτυπο θα είχε μόνο στην ψυχική μου υγεία! Μου αρέσει η πρωτεύουσα, αλλά θεωρώ ότι θα με δυσκόλευε η ζωή εκεί. Καλλιτεχνικά, ίσως άνοιγαν κάποιοι ορίζοντες.

Η Ελλάδα περνάει οικονομική κρίση. Θεωρείς πως η κρίση αυτή επηρεάζει και τον πολιτισμικό τομέα;
Η κρίση στην Ελλάδα θεωρώ ότι είναι κάτι παραπάνω από οικονομική. Τη φτώχεια ο Έλληνας την έχει ζήσει, μπορεί να την ξαναζήσει. Αυτό που είναι πραγματικός κίνδυνος, όπως πρόσφατα είπε η Σώτη Τριανταφύλλου σε μια ομιλια της που ήμουν παρών, είναι η διάλυση των θεσμών και του κοινωνικού κράτους. Θα αρχίσουμε να φαγωνόμαστε μεταξύ μας εν ολίγοις, να στρεφόμαστε ο ένας απέναντι στον άλλον. Ο πολιτισμός έχει άμεση σχέση με αυτό, καθώς αφορά την καθημερινότητα των ανθρώπων. Φυσικά επηρεάζεται. Στοίχημα για αυτούς που παράγουν τέχνη είναι να κρατήσουν ψηλά τον πήχη και να δίνουν το έναυσμα στους ανθρώπους να μη χάνουν την ποιότητα στη ζωή τους και στις διαπροσωπικές τους σχέσεις.

Πως φαντάζεσαι τον εαυτό σου σε πέντε χρόνια από τώρα, σε προσωπικό και επαγγελματικό επιπεδο;
Εύχομαι να είμαι καλά ψυχικά και σωματικά, ώστε να μπορώ να συνεχίζω αυτό που άρχισα, να παίζω μουσική και να αλληλεπιδρώ με ανθρώπους. Είμαι αρκετά κοινωνικός άνθρωπος και σαν άτομο «τρέφομαι» από την επικοινωνία. Στοχεύω να φέρω τη μουσική μου σε επαφή με όσο το δυνατόν περισσότερο κοινό.

Τέλος, εμφανίζεσαι κάπου τον τελευταίο καιρό; Έχουν δρομολογηθεί ίσως επικείμενες εμφανίσεις σου;
Από την Παρασκευή 29/3 και για το Σάββατο και την Κυριακή θα συμμετάσχω στην παράσταση Alexander Rock Opera στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης.
Στις 8 Απριλίου θα κάνουμε μία guest εμφάνιση με τη Ραχήλ Τσελεπίδου (πρώην τραγουδίστρια των Emigre) στο Θέατρο Ράδιο City ανοίγοντας την παράσταση Caveman με το Βλαδίμηρο Κυριακίδη. Και τέλος, στις 21 Απριλίου θα κάνουμε την πρώτη μας συναυλία με τη Ραχήλ (και πενταμελές συγκρότημα) στη σκηνή "Μαύρη Τρύπα" στη Θεσσαλονίκη, εγκαινιάζοντας έτσι την συνεργασία μας on stage.


Ακούστε το τραγούδι "Χάνομαι" εδώ

 


 

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Γράφω τραγούδια για ανθρώπους που εκτιμώ και που πιστεύω ότι θα βελτιώσουν το μουσικό αποτέλεσμα των συνθέσεών μου χωρίς να τους κατατάσσω σε κατηγορίες. Τα καλά τραγούδια μας συντροφεύουν στο ταξίδι της ζωής μας και στόχος μου είναι να καταφέρνω να γράφω καλά τραγούδια χωρίς ταμπέλες.
Γιώργος Σαμπάνης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

23/10/1925 Γεννήθηκε στην Ξάνθη ο συνθέτης Μάνος Χατζιδάκις
24/10/2010 Έφυγε από τη ζωή ανήμερα των γενεθλίων της η τραγουδίστρια του Νέου Κύματος Καίτη Χωματά