161 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
23.10.2017
Ορφέας | Main Feed

Συνεντεύξεις

Τάσος Π. Καραντής

Ρεβέκκα Ρούσση : «Το καλό τραγούδι είναι χημεία»


Η Ρεβέκκα Ρούσση είναι μια από τις πιο πολυπράγμονες και ενεργές στιχουργούς των τελευταίων χρόνων. Έχοντας συνεργαστεί, ήδη, με μια πλειάδα κορυφαίων συνθετών κι ερμηνευτών κι έχοντας αφήσει αρκετά τραγούδια – επιτυχίες, έχει καταγραφεί, πλέον, στους σημαντικούς στιχουργούς του τραγουδιού μας.
Συνέπεσαν οι, πρόσφατες, συνεργασίες της με τον Γιάννη Πλούταρχο και την Πέγκυ Ζήνα, αλλά κι η πρόταση μια νέας φωνής, της Ραλλούς Τριανταφύλλου, μέσα από το εξαιρετικό κομμάτι(σε μουσική του Αντρέα Λάμπρου) «Γκάζι κάποια βραδιά» κι έτσι προέκυψε αυτή η συνέντευξή μας.
Τα πήραμε όλα από την αρχή κι ως εκρηκτική περσόνα που είναι, ουσιαστικά αυτή καθοδήγησε την κουβέντα μας, αποκαλυπτικά, για την τέχνη της και την στάση της σ’ αυτήν, αλλά και στη ζωή.
Η Ρεβέκκα Ρούσση έχει το εξής μότο : «I don’t care about how or when I 'll die, I care about how and how many moments I 'll live…». Ένα πολύ όμορφο «τώρα» βιώσαμε κι οι δυο μας, κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, που, εύχομαι, να το εισπράξετε μέσα από την ανάγνωσή της.


   Ρεβέκκα, πέρα από τις πανεπιστημιακές σου σπουδές, σπούδασες μουσική, κλασική κιθάρα και κλασικό χορό. Τελικά σε κέρδισε ο χώρος της μουσικής, μα όχι ως μουσικό, αλλά ως στιχουργό. Πως γεννήθηκε η έκφρασή σου διά μέσου του στίχου και πότε πήρες την απόφαση, ότι μ’ αυτήν την ιδιότητα θα μπεις στο τραγούδι;

-    Είναι αυτό που λέμε… κάρμα! Να σου πω την αλήθεια δεν το αποφάσισα. Έγραφα από την εφηβεία πεζό και ποίηση, έτσι όπως γράφουν οι περισσότερο έφηβοι για να εκτονώσουν τα συναισθήματά τους, να κάνουν την επανάστασή τους. Και κάποια στιγμή βλέποντας φίλους άγνωστους μουσικούς να ψάχνουν στίχο και να… τρώνε πόρτα  είπα… να δοκιμάσω. Και μου προέκυψε… Στην αρχή εντελώς ερασιτεχνικά. Μετά ήρθε ο σταθμός που λέγεται Στέφανος Κορκολής.

-    Στη δισκογραφία μπήκες πριν μια 10ετία, μέσα από την καλλιτεχνική συνάντησή σου με τον Στέφανο Κορκολή («ΑΝΕΜΟΠΤΕΡΟ»/2004). Μίλησέ μου, γι’ αυτήν την κομβική, απ’ ότι καταλαβαίνω, συνάντηση.

-    Η συνάντηση με τον Στέφανο έγινε μέσω ενός κοινού μας φίλου και δικού μου συγγενή. Με πίεσε να πάω να τον δω και να δείξω στιχάκια μου. Πήγα στον Στέφανο και του άφησα, τρέμοντας, κάποια χαρτιά μου. Την επόμενη με πήρε τηλέφωνο και κανονίσαμε στούντιο. Σε δέκα μέρες είχαμε στα χέρια μας το «Ανεμόπτερο», μία δουλειά που με στιγμάτισε και την αγαπώ, γιατί εμπεριέχει την τέχνη μου σε πρωτόλεια μορφή. Γιατί βγήκε μέσα από αγάπη γι’ αυτό που κάνουμε και εκθέτει την ψυχή μας, χωρίς καμία διάθεση εμπορικότητας.

-    Έχεις συνεργαστεί με μεγάλους συνθέτες(απ’ τον Κορκολή, ως τον Πλέσσα, τον Τόκα, το Νίκο Αντύπα, την Ρεμπούτσικα κ.ά.) και τραγουδιστές(Νταλάρας, Μητροπάνος, Γαλάνη, Πρωτοψάλτη κ.ά. ). Θα ήθελες να μας κάνεις μια μικρή περιήγηση στις συνεργασίες σου; Και, κάποιες στάσεις στα κομμάτια – επιτυχίες που βγήκαν μέσα απ’ αυτές;

-    Ένα θα πω. Δεν είναι τυχαίο που κάποιοι άνθρωποι βρίσκονται εκεί που είναι. Έχουν ήθος, έχουν δουλέψει σκληρά και συνεχίζουν για χρόνια. Σέβομαι, εκτιμώ και αγαπώ την Άλκηστη Πρωτοψάλτη γιατί μου έκανε την τιμή να δώσει φωνή και ψυχή σε στίχους μου(«Κάθε φορά», «Κόκκινο», «Ο παράδεισος μπορεί να περιμένει», «Λυπάμαι γι’ αύριο» κ.ά.)
Στο «Ανεμόπτερο» με συγκλόνισε με την «Διαδρομή», αλλά και η Δήμητρα Γαλάνη με το «Φοβήθηκες». Ιδιαίτερη η ερμηνεία του Γιώργου Νταλάρα στο «Havana» με την συγκλονιστική Dulce Pontes, μια από τις μεγαλύτερες fados τραγουδίστριες. Είναι τεράστια χαρά και τιμή να βλέπεις να εμπιστεύονται αυτοί οι άνθρωποι μία άγνωστη τότε στιχουργό.
Να πω για τον Μάριο Φραγκούλη που με τίμησε με την ερμηνεία του στο ντουέτο διασκευή της Λάρα Φαμπιάν μαζί με το μέλλον, κατ’ εμέ, του τραγουδιού αυτής της χώρας, τον Γιώργο Περρή. Ο Γιώργος έγινε και το μέσο για να συνεργαστώ με τον Μίμη Πλέσσα σ’ ένα υπέροχο κομμάτι που ερμήνευσε το «Όλα είναι μια ιδέα».
Αλλά και τη Νάνα Μούσχουρη που μ’ έκανε να δακρύσω στο στούντιο, την συγκλονιστική Σόνια Θεοδωρίδου στο υπέροχο night gale του αείμνηστου Μάριου Τόκα. Με συγκινεί η ανάμνηση του Δημήτρη Μητροπάνου, ειδικά στο «Θες».
Λατρεμένη είναι και η συνεργασία με τον Γιάννη Πλούταρχο(«Μα που να το πω», «Στην πόλη ακρογιαλιά», «Βροχή τ’ αστέρια», «Θέλω να ‘ρθεις» κ.ά.), για μένα η ωραιότερη και πιο ευγενική λαϊκή φωνή στη δισκογραφία, αξέχαστη η λάμψη του Σάκη Ρουβά(«Δεν παίρνω τα μάτια μου από σένα», «Μες τις βιτρίνες σε κοιτώ» κ.ά. ) και η απλότητα και η φωνή της νο4 παγκοσμίως στα Charts In-Grid με το «Tu es foutu» όταν ερμήνευσε τους στίχους μου στο «Avec toi». Εκρηκτική προσωπικότητα η Ελένη Δήμου, Απλή και αγαπημένη η Καίτη Γαρμπή, αυθεντική η Γλυκερία, λαμπερή η Νίνα Λοτσάρη.
Λατρεύω τις ερμηνείες και τη μουσική του Δημήτρη Κοργιαλά («Η μέρα φεύγει»)των «Ονιράμα»(«Παραδώσου») με τον Θοδωρή Μαραντίνη να με εκπλήσσει με το ταλέντο και το ήθος του, αλλά και τις φωνές των Δέσποινα Ολυμπίου («Πες μου για ποιον θα ζω»), Σαλίνα («Πονάει η αγάπη»), Α. Μπάμπαλη («Μαζί θεός»), Μ. Ασλανίδου («Εξομολόγηση»), Ραλλίας(«Κρύψου»), Μιχάλη Δημητριάδη και διαπιστώνω από τις συνεργασίες μου ότι η γενιά μου διαθέτει και καταπληκτικές φωνές και ψυχή (Σοφία Στρατή, Κρινιώ Νικολάου, Δόμνα Κουντούρη, Νίκος Μίχας, Ηρώ, Χρύσπα, Άνεμος κ.ά.).
Με τους δημιουργούς - συνθέτες υπάρχει μία σχέση… πάθους. Ο Στέφανος Κορκολής είναι πια οικογένειά μου. Μαζί και με την ταλαντούχα και εκπληκτική Linda Geyman, μια από τις σημαντικότερες τραγουδοποιούς της Ρωσίας και Ευρώπης (bloody faerries) δουλεύουμε ένα νέο project με στόχο την παγκόσμια αγορά και με κρατούν σε τόση εγρήγορση καλλιτεχνικά με το πάθος και την αγάπη γι’ αυτό που κάνουν! Η συνεργασία με τον Νίκο Αντύπα και την Ευανθία Ρεμπούτσικα ήταν μοναδικές εμπειρίες. Έκπληξη το συνθετικό ταλέντο του Γιάννη Πλούταρχου, επιτυχία ο Νίκος Τερζής(«Στην πόλη ακρογιαλιά»). Λατρεύω την πολυπλοκότητα της Μ. Παπαδοπούλου(«Κρύψου»/ Ραλλία), το εναλλακτικό του Δ. Κοργιαλά, την απλότητα του Α. Λάμπρου(Α. Πρωτοψάλτη, Ονιράμα), το πηγαίο του Σ. Κόκαλη («Βροχή τ’ αστέρια» Γ. Πλούταρχος).

  
  
  


-    Έχουν τραγουδήσει στίχους σου, εντελώς διαφορετικοί καλλιτέχνες, από τη σοπράνο Σόνια Θεοδωρίδου ως τον σόουμαν Σάκη Ρουβά! Πως το εξηγείς; Διαθέτεις μια στιχουργική ευελιξία; Και, φαντάζομαι, ότι θα είσαι αντίθετη με τους αφορισμούς κι αποκλεισμούς στο τραγούδι μας;

-    Είμαι… και δεν είμαι… Δεν θέλω να τα ισοπεδώσω όλα. Το ό,τι είμαι ευέλικτη το κάνω μέσα στα δικά μου όρια. Δεν θα ξεπουληθώ για να κάνω επιτυχία. Θέλω να παραμένω «εντός» της τέχνης μου. Γιατί θεωρώ ότι χάνεις την μπάλα όταν προσπαθείς να τους «πιάσεις» όλους, είτε είσαι στο ένα άκρο ή στο άλλο. Πιστεύω πως ένα καλό τραγούδι παραμένει καλό σε… όποιον χώρο κι αν ανήκει. Από εκεί και πέρα το τοποθετεί η ποιότητα των δημιουργού και του ερμηνευτή. Το καλό τραγούδι είναι χημεία.

-    Η συμμετοχή σου, ως στιχουργός, σε σάουντρακ, για σένα σημαίνει το ίδιο, δηλαδή γράφεις στίχους, ή είναι μια διαφορετική διαδικασία;

-    Σαφώς και όταν έχω θέμα για να γράψω υπάρχει άλλη διαδικασία. Είναι ίσως ευκολότερο. Στο τέλος της ημέρας η εσωτερική διεργασία παραμένει ίδια, αλλά αυτός ο συνδυασμός μπορεί να δώσει στον δημιουργό ένα εξαιρετικό αποτέλεσμα.

-    Έχεις μια μόνιμη και με ταιριαστή χημεία, συνεργασία με τον Ανδρέα Λάμπρου, με τον οποίο συμπλέετε και χρονικά στο χώρο. Τι είναι αυτό που κρατά σταθερή την καλλιτεχνική σχέση σας;

-    Μόνιμη δεν θα την έλεγα, ταιριαστή ναι. Όπως εγώ συνεργάζομαι με άλλους συνθέτες, έτσι και ο Ανδρέας γράφει ο ίδιος και συνεργάζεται με άλλους στιχουργούς. Δεν υπάρχει αποκλειστικότητα σε αυτόν τον χώρο. Αυτό είναι κάτι που το έμαθα νωρίς. Ο Ανδρέας είναι πάνω απ’ όλα ένας πολύ καλός φίλος και αυτό βοηθά στο να βγαίνουν όμορφα πράγματα, αφού η δουλειά μας έχει ψυχολογική βάση, όπως και να ‘χει.

-    Ο αγγλικός στίχος είναι μια άλλη σου παράμετρος. Γίνεται μεγάλη κουβέντα, για ποιο λόγο Έλληνες δημιουργοί να εκφράζονται σε μια ξένη γλώσσα κι όχι στη μητρική τους. Θα ήθελα να μου το εξηγήσεις, μέσα από το προσωπικό σου πρίσμα σαφώς.

-    Έχω αυτή τη δυνατότητα, ναι. Να την αποκλείσω; Για μένα είναι μια ευκαιρία να ανοίξω τους ορίζοντές μου και να δείξω παραέξω τον τρόπο σκέψης και γραφής μου. Δεν προσαρμόζομαι εγώ στα δεδομένα και στην νοοτροπία των άλλων. Αλλά δείχνω τον τρόπο σκέψης μου σε εκείνους. Και αυτός είναι ξεκάθαρα ελληνικός! Επίσης έχω βαρεθεί την άγονη κριτική. Όσοι τα λένε αυτά, θα ήθελα να μάθω ποιά ήταν η τελευταία φορά που αγόρασαν ελληνικό cd και ποιο ήταν αυτό. Επίσης τι σταθμό ακούνε στο ραδιόφωνο!

-    Ποια, καλλιτεχνική ανάγκη κι επιθυμία, σε έκανε να δημιουργήσεις το δικό σου label «Free2Music» και να μπεις στο χώρο της παραγωγής κι έκδοσης τραγουδιών και δισκογραφικών δουλειών;  

-    Κυρίως ο ρομαντισμός μου. Οι μεγάλες εταιρείες είναι αρκετά προβληματισμένες με την κατάσταση και δεν ασχολούνται με νέους ερμηνευτές αρκετά. Προσπαθούν αυτή την στιγμή να επιβιώσουν και με το δίκιο τους. Οπότε έχω ένα εναλλακτικό κανάλι επικοινωνίας με το κοινό, για καινούρια πράγματα που θεωρώ ότι μπορεί να το αφορούν.

-    Αφορμή, για την κουβέντα μας, είναι τα καινούρια σου τραγούδια, με την Πέγκυ Ζήνα και τον Γιάννη Πλούταρχο. Μίλησέ μου γι’ αυτές τις δυο, πρόσφατες και σημαντικές συνεργασίες σου.

-    Με τον Γιάννη Πλούταρχο έχω συνεργαστεί και στο παρελθόν. Μου πρότεινε αυτή τη διασκευή και την βρήκα σούπερ ιδέα. Το αποτέλεσμα θεωρώ ότι ήταν μια ευχάριστη έκπληξη! Το «Θέλω να ‘ρθεις» δείχνει ήδη να έχει αγαπηθεί από το κοινό.
   Με την Πέγκυ Ζήνα συνεργάστηκα για πρώτη φορά. Χαίρομαι που διάλεξε να πει κάτι τόσο διαφορετικό για τα δικά της δεδομένα. Το «Από τη Σμύρνη είμαι εγώ». Είναι γλυκύτατη, τελειομανής και πολύ επαγγελματίας.

-    Να πούμε, όμως και για το ολοκαίνουριο τραγούδι σου «Γκάζι κάποια βραδιά»(σε μουσική του Ανδρέα Λάμπρου) με μια καινούρια φωνή, την 20χρονη Ραλλού Τριανταφύλλου. Ας ξεκινήσουμε, λοιπόν, να μου πεις την ιστορία του τραγουδιού, από το πώς γράφτηκε, ώσπου έφτασε στα … αυτιά μας!

-    Ήθελα να κάνω κάτι διαφορετικό στιχουργικά με ένα νέο άνθρωπο. Ανακάλυψα την Ραλλού να τραγουδάει σε μια μικρή μουσική σκηνή και της πρότεινα να συνεργαστούμε. Σκέφτηκα ότι έχει αυτή την υπέροχη φωνή, τη φρεσκάδα αλλά και τον επαγγελματισμό για να στηρίξει το συγκεκριμένο τραγούδι που υπήρχε σε μουσική του Ανδρέα.
   Το τραγούδι γράφτηκε στο Γκάζι, και είναι μια μικρή ιστορία    χωρισμού, που κάποια στιγμή όλοι έχουμε βιώσει. Είναι αυτό που λέμε, «γιατί να σε ξαναδώ μπροστά μου σήμερα εδώ! Τόσα μέρη υπάρχουν!».
Μαζί με την Universal κυκλοφορήσαμε το «Γκάζι» στο iTunes και παράλληλα στήσαμε το videoclip του τραγουδιού.
Όλα έγιναν με πολύ προσωπική δουλειά αλλά και μεράκι.

-    Αρκετά τραγούδια σου έχουν γραφτεί για ανθρωπιστικούς σκοπούς. Θα έλεγες πως είσαι ένας ενεργά πολιτικοποιημένος και κοινωνικά ευαίσθητος καλλιτέχνης;   

-    Όπως όλοι οι καλλιτέχνες. Έχω γράψει το «Έχω τη δύναμη» για τον Αντικαρκινικό αγώνα, σε μουσική Στέφανου Κορκολή, το «Πάω πιο πάνω» για τον Εθνικό Οργανισμό μεταμοσχεύσεων» σε μουσική Ηρούς, αλλά και το τραγούδι των “Special Olympics”.
     Πολιτικοποιημένη είμαι αλλά όχι κομματικοποιημένη. Με θεωρώ   αναρχική με την έννοια του Μπακούνιν.

-    Πως ζει η Ρεβέκκα Ρούσση, στην καθημερινότητά της, στη σημερινή Ελλάδα; Ποια είναι η στάση της, οι άμυνές της κι οι ελπίδες της;

-    Ζω όπως όλοι. Σκέφτομαι τι άλλη δουλειά πρέπει να κάνω για να ανταπεξέλθω στα έξοδα. Βλέπω το αδιέξοδο και θέλω να μπω με μια βόμβα στη Βουλή. Δεν το κάνω… όπως όλοι… Κάνω υπομονή. Επιμένω με μπουνιά στο μαχαίρι όπου μπορώ. Ελπίδα; Προς το παρόν νομίζω ότι είναι απλά ένα γυναικείο όνομα! Όχι ελπίδα. Μόνο πίστη!

-    Κι ας ολοκληρώσουμε την κουβέντα μας με το μότο σου : «I don’t care about how or when I 'll die, I care about how and how many moments I 'll live…». Αυτό πιστεύεις πως είναι το «πάντα» για τον άνθρωπο, τα «τώρα» του;

-    Ξέρεις… ακούω τόσα τελευταία… Ναι. Η ζωή είναι ένα ταξίδι. Δεν μπορείς να ξέρεις τι θα συμβεί αύριο, γι’ αυτό ζήσε το σήμερα. Όσο μπορείς πιο όμορφα, με τα δικά σου μάτια και χωρίς να βλάπτεις τον άλλον. Όλα εδώ μένουν. Έτσι δεν υπάρχει και άγχος. Εξάλλου όταν ο άνθρωπος κάνει σχέδια, ο θεός τα βλέπει και γελάει. Σ’ ευχαριστώ λοιπόν, Τάσο μου, για το πολύ όμορφο «τώρα» που μου χάρισες!

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Πατρίδα είναι αυτό που αντέχει η καρδιά του κάθε ανθρώπου να υπερασπιστεί.
Γιώργος Νταλάρας

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

23/10/1925 Γεννήθηκε στην Ξάνθη ο συνθέτης Μάνος Χατζιδάκις
24/10/2010 Έφυγε από τη ζωή ανήμερα των γενεθλίων της η τραγουδίστρια του Νέου Κύματος Καίτη Χωματά