78 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
15.12.2017
Ορφέας | Main Feed

Συνεντεύξεις

Κέλλυ Γκούνη

Η Σόνια Θεοδωρίδου, είναι μία από τις μεγαλύτερες ερμηνεύτριες του λυρικού θεάτρου. Οι συνεργασίες της με μύθους του καλλιτεχνικού χώρου όπως τον Μαέστρο Antonio Pappano, τον Μάνο Χατζιδάκι κ.α., αλλά και η συμμετοχή της σε  παραστάσεις σε μεγάλα λυρικά θέατρα της Ευρώπης, όπως το Theatre Chatelet de Paris, το Opera de Lyon κ.α., μαρτυρούν την αδιαμφισβήτητη καταξιωμένη πορεία της στον χώρο της κλασσικής μουσικής. Συχνά βρέθηκε αντιμέτωπη με τα «τείχη» της απαίδευτης – μουσικά – ελληνικής κοινωνίας αλλά κατάφερε να επιβιώσει με το μοναδικό ταλέντο της και την έντονη προσωπικότητα της. Ως μικρό κορίτσι, επιθυμούσε να τραβάει πάνω της τα βλέμματα των συμμαθητών κρατώντας ένα ακορντεόν, ερχόμενη στο σήμερα και έχοντας καταφέρει να τραβήξει χιλιάδες βλέμματα θεατών και ακροατών, επιθυμεί την επιστροφή της στην Ελλάδα, ανοίγοντας ένα σπιτικό για κείνη, τον άντρα της και τους φίλους της. Ο εορτασμός για τα 150 χρόνια από την γέννηση του Κωνσταντίνου Καβάφη και το αφιέρωμα στον Έλληνα ποιητή, που θα πραγματοποιηθεί στις 26/2 στο «Παλλάς» στάθηκε αφορμή να μιλήσουμε με την Σόνια Θεοδωρίδου. Στις ερωτήσεις παρατίθενται αποσπάσματα από ποιητικά έργα του μεγάλου μας ποιητή.

«Θα’ θελα αυτήν την μνήμη να την πω..» (Μακρυά). Γυρνώντας τον χρόνο πίσω, στην πρώτη σας επαφή με την μουσική, περιγράψτε μου την εικόνα του κοριτσιού εκείνου, που ονειρευόταν το μέλλον του.

Θυμάμαι τον εαυτό μου στο σχολείο να παίζει ακορντεόν, να τραγουδάει πάνω στα θρανία και να θέλω να συγκεντρώσω όλα τα βλέμματα επάνω μου, με μία ακαταμάχητη επιθυμία να με αγαπούν.

«Μες στ’ ολικό ποσό δεν αριθμήθηκα» (Πρόσθεσις). Ακολουθήσατε πιστά την αγάπη σας για την μουσική, και δεν θελήσατε να συμβιβαστείτε με κάτι λιγότερο. Είχατε συμπαραστάτες και συνοδοιπόρους σε αυτή την απόφαση;
Αν και οι γονείς μου στην αρχή είχαν τις αντιρρήσεις τους για τις μουσικές μου σπουδές, αργότερα πείσθηκαν από την επιμονή και την επιτυχία μου. Δυστυχώς έζησαν πολύ λίγο για να με δουν να καταξιώνομαι.Όμως υπήρξαν άνθρωποι δίπλα μου που πίστεψαν βαθιά στο ταλέντο μου και με στήριξαν ποικιλοτρόπως. Άνθρωποι όπως ο Χρήστος Λαμπράκης – ο οποίος υπήρξε ο μέντορας μου, η Βέρα Ρόζα η δασκάλα μου , η Εύα Μορέιν ,η πιανίστα Ντόρα Μπακοπούλου, ήταν κοντά μου και με βοήθησαν ουσιαστικά.

«Ανεπαισθήτως μ’ έκλεισαν απ’τον κόσμο έξω» (Τείχη). Είστε καλλιτέχνιδα της κλασσικής μουσικής. Στην Ελλάδα, δεν είμαστε πολύ εξοικειωμένοι σε τέτοια ακούσματα. Έχετε νοιώσει «κλεισμένη» έξω από πολιτιστικά δρώμενα της χώρας μας;
Ναι πολύ συχνά. Ένοιωσα πως αυτή η τέχνη που εγώ πρεσβεύω, είναι ξένη στον πολύ κόσμο. Και ενώ είμαι εγώ βαθιά λαϊκή μέσα μου, πολλές φορές αναγκάστηκα να μείνω έξω από τa <τείχη> που άλλοι έχτισαν γύρω μου.

«Κι αν είσαι στο σκαλί το πρώτο, πρέπει να είσαι περήφανος & ευτυχισμένος» (Το πρώτο σκαλί). Έχοντας ανέβει πολλά σκαλιά έως σήμερα, ποιο σκαλί ήταν εκείνο που ανεβήκατε και νιώσατε απόλυτα ευτυχισμένη και περήφανη;
Αυτό της Μάνας.

«Είναι οι προσπάθειες μας σαν των Τρώων» (Τρώες). Καθ' όλη τη διάρκεια της επαγγελματικής σας πορείας έχετε ποτέ χάσει την τόλμη και την αποφασιστικότητα σας; Κι αν ναι, τι ήταν εκείνο που σας οδήγησε στο να το νιώσετε;
Η περίοδος της παραμονής μου στην Ελλάδα για 4 περίπου χρόνια για λόγους υγείας ,ήταν η σκληρότερη και η πιο απάνθρωπη. Ένοιωσα μία πλήρη απαξίωση, έναν φθόνο ανοίκειο, μία τραυματική εμπειρία την οποία επέτρεψα να συμβεί διότι εκείνον τον καιρό υπήρξα εξαιρετικά ευάλωτη και καλοπροαίρετη.Εκείνη την περίοδο γονάτισα.

«Και καταντά το αύριο πια σαν αύριο να μη μοιάζει» (Μονοτονία). Πως βλέπετε την μουσική μας εξέλιξη; Υπάρχει αύριο ή παραμένει στάσιμη και μονότονη;

Εάν κανείς κρίνει από την εξαιρετική αυτή Καβαφική εργασία του συνθέτη Αθανάσιου Σίμογλου, τότε μόνο ελπιδοφόρα και ενδιαφέρουσα φαντάζει η μουσική εξέλιξη. Όταν τέτοιες φωνές κοινωνούν την Τέχνη στον πολύ κόσμο και φέρνουν στα χείλη του στίχους ακριβούς και βαθιά ανθρώπινους, τότε μόνο καταφατικά μπορώ να σας απαντήσω.

«Η υπηρεσία της ηδονής είναι χαρά διαρκής» (Το σύνταγμα της ηδονής). Ως ηδονή χαρακτηρίζουμε καθετί που μας ευχαριστεί. Έχετε κάνει πολλές συνεργασίες με μύθους του καλλιτεχνικού χώρου. Θα ήθελα να μου αναφέρετε εκείνες τις συνεργασίες που νοιώθετε έως και σήμερα μια χαρά διαρκής.

Ξεχωρίζω αυτήν του Γερμανού σκηνοθέτη Herbert Wernicke και του Μαέστρου Antonio Pappano.Επίσης το να εργάζομαι με τον σύζυγό μου Μαέστρο Θεόδωρο Ορφανίδη , είναι μια διαρκής πηγή χαράς.

«Απ’ όσα έκαμα και απ’ όσα είπα, να μη ζητήσουν να βρουν ποιος είμαι» (Οι εχθροί). Πείτε μου, ποιο χαρακτηριστικό σας μπορεί να είναι «εχθρός» του εαυτού σας και ποιο «φίλος» του.
Σίγουρα εχθρός μου έγινε κατά καιρούς η ευκολοπιστία και αφέλεια που με χαρακτηρίζουν. Με πολύ κόπο έμαθα πως όλοι οι άνθρωποι που με πλησιάζουν δεν έχουν αγαθές προθέσεις. Όμως από την άλλη το ο,τι είμαι ανοιχτή και αυθόρμητη μου έκανε πολύ καλό. Αλλά ο φίλος μου είναι η εσωτερική μου φωνή, το ένστικτο μου, άσχετα εάν την ακούω. Ποτέ δεν με διέψευσε.

«Ώστε ανελλήνιστοί δεν είμεθα θαρρώ» (Φιλέλλην). Έχοντας ταξιδέψει, ζήσει και εργαστεί στο εξωτερικό, πιστεύετε ότι υπάρχουν φιλέλληνες ή τείνουν να εξαφανιστούν λόγω της ανελλήνιστής συμπεριφοράς των Ελλήνων;
Είναι δύσκολη περίοδος για την χώρα μας και την εικόνα της προς τα έξω. Ακόμα και σε παρέες συμπαθούντων υπάρχει αμηχανία. Είναι σίγουρα λιγότεροι που στέκονται απροκάλυπτα δίπλα μας χωρίς να μας κρίνουν.

Ποια είναι η «Ιθάκη» σας;

Η οριστική επιστροφή μου στην πατρίδα. Θέλω να τελειώσω κάποτε με τα ατέλειωτα ταξίδια μου και να έρθω να ζήσω εδώ με τους φίλους μου, να κυκλοφορώ ξυπόλητη, να αγναντεύω το μπλε της θάλασσας και να είναι το σπίτι μας γεμάτο κόσμο που έτσι περαστικός χτύπησε και μπήκε.

«Πιστεύω στο μετέπειτα» (Το μετέπειτα). Τι έπεται επαγγελματικά για την Σόνια Θεοδωρίδου;

Δεν ξέρω τι καλό μου επιφυλάσσει η μοίρα. Είμαι ανοιχτή σε κάθε ωραία πρόκληση. Αυτόν τον καιρό θα συμμετέχω σε μία ταινία του Γιάννη Οικονομίδη. Θα ήθελα να τραγουδήσω για τον κινηματογράφο. Το τραγούδι είναι ο δικός μου δρόμος στην πνευματική μου εξέλιξη και εκπλήρωση, άρα θα έλθουν τα ωραιότερα και σωστά...

Μια βραδιά αφιερωμένη στον Κωνσταντίνο Καβάφη. Ποιο ποιητικό του έργο ερμηνεύοντας το, σας δημιουργεί ιδιαίτερα συναισθήματα και γιατί;
Είναι δύο ποιήματα που με συγκλονίζουν. Το ένα είναι το «Επέστρεφε». Είναι το απόλυτο ερωτικό ποίημα. Απόλαυση των αισθήσεων. Και το άλλο είναι το «Απολείπειν ο θεός Αντώνιον» . Εκεί μέσα βρίσκω κάτι από τον εαυτό μου. Εκεί είναι καταχωρημένο το πιστεύω μου για την ζωή.

 

 



 

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Ο καιρός σκουλήκιασε.
Κατερίνα Γώγου

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

15/12/1933 Γεννήθηκε στην Αθήνα ο συνθέτης Άκης Πάνου
16/12/1974 Έφυγε από τη ζωή ο λογοτέχνης Κώστας Βάρναλης

ΤΥΧΑΙΑ TAGS