67 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
18.10.2017
Ορφέας | Main Feed

Συνεντεύξεις

Αγγέλικα Παπαδάκου - Βαγενά

Τη Ραλλία Χρηστίδου, τη γνωρίσαμε πριν 9 χρόνια, από ένα μουσικό ριάλιτι. Μπορεί τότε να μην πήρε την πρωτιά, όμως κατάφερε να την πάρει στις καρδιές μας. Μέσα σε αυτά τα χρόνια, η Ραλλία εξελίσσεται συνεχώς και κάθε φορά μας αφήνει άφωνους με τις δημιουργίες και τις εμφανίσεις της. Με δυνατές συνεργασίες με μεγάλα ονόματα του μουσικού μας πενταγράμμου (Κότσιρας, Φάμελλος, Ασλανίδου, Δάντης, Τσαλιγοπούλου, Λιδάκης κ.ά.), αλλά και με πέντε προσωπικούς κι έναν live δίσκους στο ενεργητικό της, συνεχίζει σταθερά να μας αποδεικνύει ότι έχει έρθει για να μείνει και να γράψει τη δική της ιστορία στην ελληνική μουσική.


Αγαπητή Ραλλία, θέλω να σου πω, πως χαίρομαι πάρα πολύ που κάνουμε αυτήν τη συνέντευξη, αφού - πέρα από δημοσιογράφος - τυγχάνει να παρακολουθώ, από την πρώτη στιγμή, την καριέρα σου και σε εκτιμώ πολύ ως καλλιτέχνη και ως άνθρωπο. Κατάφερες μέσα σε λίγα χρόνια να αποτελέσεις ένα δυνατό όνομα στο χώρο της μουσικής... το φανταζόσουν αυτό όταν πρωτοξεκίνησες;
Χαίρομαι πολύ Αγγέλικα με αυτό που μου λες και σε ευχαριστώ διότι αυτός είναι και ένας από τους βασικότερους στόχους μου. Να με ακολουθούν και να παρακολουθούν την δουλειά μου όσοι μπορούν να ταυτιστούν και να συμφωνήσουν όσο γίνεται περισσότερο με τις απόψεις μου γενικά... Ξέρω ότι αυτό είναι δύσκολο αλλά είναι επιλογή μου. Όσον αφορά την ερώτησή σου να σου πω πως ειλικρινά προσπαθώ να κάνω αυτό που αγαπώ όσο καλύτερα γίνεται και σε καμία περίπτωση δεν θεωρώ ότι έχω καταφέρει σπουδαία πράγματα ακόμη... ο χρόνος θα μου το αποδείξει και μόνον εκείνον θα πιστέψω ίσως κάποια στιγμή...

Ο «Σταυρός του Νότου» σε φιλοξενεί, για πολλοστή φορά, στο χώρο του, από τη Δευτέρα 4/2 και κάθε Δευτέρα κι εσύ υπόσχεσαι, όπως πάντα, να κάνεις τον κόσμο να χαμογελάσει και να διασκεδάσει, με ένα πρόγραμμα που ξεφεύγει από τα συνηθισμένα. «Back to 70's», από τους Led Zeppelin στη Μαρινέλλα, από τους Pink Floyd στο Μάνο Λοΐζο. Πώς προέκυψε αυτό το concept;
Όπως σου είπα και πριν μου αρέσουν τα δύσκολα... Η δεκαετία του 70 προσέφερε μεγάλα πράγματα στον χώρο της μουσικής παγκοσμίως... Δεδομένου λοιπόν ότι μέχρι τώρα δεν έχω κάνει κάποια concept παράσταση μου φάνηκε αρκετά ενδιαφέρον να δοκιμαστώ... Μου αρέσει να προκαλώ τον εαυτό μου και να τον ζορίζω όσο γίνεται περισσότερο γιατί πιστεύω πως έτσι εξελίσσεται κάποιος που θεωρεί τον εαυτό του καλλιτέχνη. Υπάρχουν δεκάδες αριστουργηματικά τραγούδια που γράφτηκαν εκείνη την δεκαετία και σκέφτηκα απλά πως θα αισθανόμουν πολύ όμορφα αν συγκέντρωνα μερικά από αυτά…

Το βρίσκω τρομερά δύσκολο να μπορεί κάποιος να συνδυάσει μέσα σε ένα τρίωρο πρόγραμμα τόσα διαφορετικά τραγούδια, διαφορετικού είδους μουσικής το κάθε ένα, με μοναδικό στοιχείο που τα ενώνει, τη δεκαετία που κυκλοφόρησαν. Η επιλογή των κομματιών, η τοποθέτηση τους σε μια σειρά που να υπάρχει αλληλουχία, είναι δύσκολη υπόθεση, έτσι δεν είναι;
Έχεις απόλυτο δίκιο γιατί όντως είναι πολύ δύσκολο... Χρειάζεται πολύ δουλειά από πλευράς μου καθώς εγώ έχω όπως πάντα την επιμέλεια του προγράμματος. Όμως συνεργάτες φίλοι και γενικά άνθρωποι που έχουν παρακολουθήσει στο πρόσφατο παρελθόν solo παραστάσεις μου,  μου έχουν πει ότι έχω ένα είδος ταλέντου στη οργάνωση της ροής και όπως καταλαβαίνεις προσπαθώ να το “εκμεταλλευτώ” όσο γίνεται περισσότερο:)


Η φωτογράφισή σου, για την αφίσα των νέων σου επερχόμενων εμφανίσεων, αποδεικνύει, νομίζω, πως είσαι μια καλλιτέχνιδα που μπορείς να υπηρετείς άνετα όλα τα είδη ρεπερτορίου και να πηγαίνεις κόντρα στις μουσικές «ταμπέλες». Έτσι είναι;

Λατρεύω την μουσική και τα τραγούδια που μιλάνε στην ψυχή μου απ όπου κι αν προέρχονται… Άλλωστε ποτέ δεν ήμουν φανατική θαυμάστρια κάποιου ερμηνευτή... Πάντοτε ερωτευόμουν τραγούδια και παιξίματα και συνεχίζω μέχρι και τώρα.

Πώς θα χαρακτήριζες την μέχρι τώρα πορεία σου στο χώρο της μουσικής, αναλογιζόμενη τις συνεργασίες που έχεις στο ενεργητικό σου και τις δουλειές που έχεις κάνει; Θεωρείς ότι είσαι ευλογημένη;
Θεωρώ πως τα έχω πάει αρκετά καλά. Δεν είμαι απόλυτα ικανοποιημένη από τις επιλογές μου. Ίσως θα έπρεπε να είμαι πιο αυστηρή με τις επιλογές μου… Ίσως φοβόμουν το κόστος της μη εμπορικότητας... όμως κάλλιο αργά παρά ποτέ… «ε, δεν σε πήραν και τα χρόνια...», λέω στον εαυτό μου όταν θέλω να του δώσω κουράγιο… «Μικρή είσαι ακόμα θα αγωνιστείς και θα παλέψεις για να κάνεις αυτό που αγαπάς κι ας μην κερδίζεις πολλά χρήματα»...

Μέσα στα χρόνια, αλλάζεις, συνεχώς και καλόγουστα, εμφανισιακά, αλλά και τα τραγούδια σου ολοένα και εξελίσσονται. Ανήκεις στους καλλιτέχνες που τους αρέσει η προσωπική τους εξέλιξη και δεν μένεις κολλημένη σε μια δοκιμασμένα πετυχημένη συνταγή. Αυτό είναι και λίγο ρίσκο;

Η μεγάλη μου αγάπη ήταν και είναι η κιθάρα... ποτέ δεν είχα την “ψωνάρα” να γίνω τραγουδίστρια... Οι δικοί μου λένε πως όταν ήμουν πιτσιρικάκι ότι έβρισκα το έκανα κιθάρα. Σπούδασα το όργανο το τελείωσα με άριστα...Το τραγούδι ήρθε εντελώς τυχαία στο σχολείο στο Αρσάκειο όταν υπήρξε ανάγκη για ένα τραγούδι solo σε μία γιορτή. Για να καταλάβεις δηλαδή θέλησα να βοηθήσω την τότε καθηγήτρια μου που είχε βρεθεί σε δύσκολη θέση και δεν είχε κάποιον να τραγουδήσει το κομμάτι που ήθελε… και απλά σε συζήτηση της είπα «θέλετε να το δοκιμάσω μήπως και σας κάνει;», ε και κάπως έτσι κατάλαβα ότι εκτός από κιθάρα μπορούσα και να τραγουδήσω... Και ακόμη και σήμερα πιστεύω πως αν ήμουν σε κάποιο σχολείο που δεν προάγει τις τέχνες και τον πολιτισμό πιθανότατα να μην το είχα ανακαλύψει και ποτέ... Θεωρώ πάρα πολύ σπουδαίο το σχολείο. Είναι το ήμισυ του παντός για την διαμόρφωση και την μετέπειτα εξέλιξη ενός ανθρώπου... Η πολιτεία σε αυτήν την χώρα πρέπει επιτέλους να δώσει βάση στην παιδεία του λαού της... Γιατί η χώρα δεν είναι μόνο η γη και η θάλασσά μας αλλά και οι άνθρωποι που κατοικούν σε αυτήν... Αλλά είναι πολύ παλιά η τακτική που ακολουθείται… Όταν θες να έχεις έναν λαό υποδουλωμένο και κατευθυνόμενο πρέπει να τον κρατάς αμόρφωτο και ακαλλιέργητο...

Ετοιμάζεις κάτι δισκογραφικά, πέρα από τις εμφανίσεις στο «Σταυρό του Νότου» που ξεκινάνε την Δευτέρα 4/2;

Είμαι σε φάση που γράφω καινούργια κομμάτια. Πολύ σύντομα θα βγάλω κάποιο που ελπίζω να σας αρέσει όσο αρέσει και σε μένα και περισσότερο... Θέλω να είμαι συγκρατημένα αισιόδοξη όπως πάντα σε αυτό το θέμα.

Αναμφίβολα είσαι ένα αστέρι στον καλλιτεχνικό χώρο που δεν έσβησε και δεν σβήνει. Τα περισσότερα από τα νέα παιδιά που προβλήθηκαν μέσα από τα μουσικά ριάλιτι, μετά από ένα μικρό χρονικό διάστημα, εξαφανίστηκαν. Πιστεύεις, ότι το αν θα μείνει κάποιος στο καλλιτεχνικό στερέωμα ή θα εξαφανιστεί, εξαρτάται από το χαρακτήρα του ατόμου ή από τον ίδιο το χώρο της μουσικής;
Σε ευχαριστώ! Εγώ απλά κάνω αυτό που αγαπώ... και πιστεύω πως διάρκεια έχει αυτός που αγαπάει πραγματικά αυτό που κάνει για επάγγελμα... Και για να αγαπάς το δικό μας επάγγελμα ιδίως την  σκοτεινή εποχή που διανύουμε πρέπει να είσαι άνθρωπος που αγαπάει τους ανθρώπους... Πρέπει να βάζεις τον εαυτό σου σε δεύτερη μοίρα κατά τον κόσμο... Προσωπικά συνεχίζω να γράφω μουσική και να τραγουδάω γιατί με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο νιώθω ότι υπάρχει κάποιος να απευθυνθώ... Όταν σταματήσω να το αισθάνομαι αυτό απλά θα σταματήσω να κάνω αυτό το επάγγελμα τουλάχιστον όπως το κάνω μέχρι τώρα.

Μέσα στην κρίση που διανύουμε, υπάρχουν καλλιτέχνες σαν εσένα που κάνουν όμορφα πράγματα και ανεβάζουν τη διάθεση του κόσμου. Σίγουρα, το κοινό χρειάζεται τέτοια θεάματα. Όμως είναι και το οικονομικό θέμα. Εσείς στο «Σταυρό», πώς τα πάτε από τιμές; Ο κόσμος που θα έρθει θα μείνει ικανοποιημένος; Γιατί μπορεί να έχουμε κρίση, όμως κάποιοι δεν ρίχνουν καθόλου τις τιμές…

Φέτος μετά από συμφωνία με τους μουσικούς μου χρόνια συνεργάτες και φίλους πια αποφασίσαμε να παίξουμε με τα λιγότερα... Όλοι ζούμε από αυτό το επάγγελμα και δεν έχουμε κανενός είδους “σπόνσορα”... Η είσοδός μας είναι 10 ευρώ με μπύρα η κρασί και το πρόγραμμά μας 3ωρες+ Παίζουμε με το εισιτήριο το οποίο φυσικά δεν είναι ολόκληρο για μας... οπότε όπως καταλαβαίνετε η παρουσία σας είναι απαραίτητη όχι μόνον γιατί θα περάσετε ένα υπέροχο βράδυ αλλά και γιατί θα μας δείξετε ότι αξίζει τον κόπο να αγωνίζεσαι για κάτι που αγαπάς πραγματικά...

Τι μήνυμα θα ήθελες να περάσεις σε όλους τους Έλληνες και στους αναγνώστες του «Ορφέα»;
Θα ήθελα φυσικά να τους προσκαλέσω στο «Σταυρό» στην παράστασή μας όπου πραγματικά θα περάσουν υπέροχα και να τους ευχηθώ να έχουν την υγεία τους για να μπορούν να αγωνίζονται τον όμορφο αγώνα της ζωής.

 

 
 

 

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Όταν αγαπάς η μισή αγάπη είναι φόβος για το χαμό της αγάπης, η άλλη μισή είναι μίσος για τη σκλαβιά της αγάπης, όλη η αγάπη είναι πόνος που λείπει η αγάπη.Που ’ναι η χαρά της αγάπης; Που ’ναι η αγάπη;
Γιάννης Ρίτσος

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

18/10/1920 Γεννήθηκε στην Αθήνα η ηθοποιός και επί σειρά ετών υπουργός Πολιτισμού Μελίνα (Μαρία Αμαλία) Μερκούρη
18/10/1931 Πέθανε ο αμερικανός εφευρέτης του φωνογράφου Τόμας Έντισον
18/10/1979 Ο ποιητής Οδυσσέας Ελύτης τιμάται από τη Σουηδική Ακαδημία με το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας
19/10/1969 Ο Μίκης Θεοδωράκης μεταφέρεται από τη χούντα στο στρατόπεδο Ωρωπού
19/10/1993 Έφυγε από τη ζωή χτυπημένος από την επάρατη νόσο ο τραγουδιστής Διονύσης Θεοδόσης

ΤΥΧΑΙΑ TAGS