140 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
12.12.2017
Ορφέας | Main Feed

Συνεντεύξεις

Καλή Βανδώρου

Ένα πολύ κρύο απόγευμα του Γενάρη ο ΟΡΦΕΑΣ συνάντησε τη Μαρία Λούκα στο στούντιο όπου ηχογραφεί τα καινούρια της τραγούδια. Μέσα σε πολύ λίγη ώρα, το κρύο χάθηκε, αφού ο περιβάλλων χώρος γέμισε με την ηρεμία, την αμεσότητα και τη φυσική ευγένεια της Μαρίας. Βρίσκεται στον χώρο της μουσικής εδώ και δέκα χρόνια και με τις μέχρι τώρα κινήσεις της, έχει καταφέρει να επιτύχει συνεργασίες με ανθρώπους που ήδη έχουν βάλει το λιθαράκι τους στο πάνθεον της ελληνικής μουσικής. Η Μαρία Λούκα έχει στις αποσκευές της δύο ολοκαίνουρια κομμάτια σε δική της μουσική και στίχους. Για αυτά και για ακόμα περισσότερα, μιλάει στη συνέντευξη που ακολουθεί.

Έχουν περάσει σχεδόν επτά χρόνια από τότε που κυκλοφόρησε η πρώτη σου προσωπική δουλειά με τίτλο «Καλημέρα». Τι έχει συμβεί στη ζωή σου από τότε;
Πάρα πολλά πράγματα! Κατ’ αρχάς μεσολάβησε μια δεύτερη προσωπική δουλειά, οι «Ιστορίες» που ήταν ανεξάρτητη παραγωγή δική μου και πάρα πολλές συμμετοχές. Φωνητικά στο δίσκο του Μάλαμα, του Παυλίδη, με τον Νίκο Ζουρνή, γενικά αρκετές συμμετοχές και πάρα πολλές εμφανίσεις. Αυτά αφορούν το πρακτικό κομμάτι. Όσον αφορά το ψυχικό κομμάτι σε σχέση με την επαγγελματική μου ζωή, μεσολάβησαν πάρα πολύ ωραίες διαδρομές. Κατάφερα δηλαδή ολοκληρώνοντας την πρώτη μου δουλειά που ουσιαστικά μου έφυγε όλο αυτό το παρθενικό άγχος, να βρίσκω σιγά σιγά κομμάτια του εαυτού μου. Δηλαδή, τι θέλω να κάνω, τι ρεπερτόριο θέλω να ακολουθήσω, να εξελίξω τη γραφή μου, να μπορώ να φτάνω πιο κοντά σε αυτό που θέλω να φτιάξω στα τραγούδια. Αν και πιστεύω ότι αυτό δεν το έχω αγγίξει ακριβώς μέχρι σήμερα, γιατί αν το είχα κάνει, θα είχα σταματήσει να γράφω. Επίσης, έζησα πάρα πολύ ωραίες διαδρομές σε σχέση με συνεργάτες. Γνώρισα πολύ ωραίο κόσμο, αγαπημένο κόσμο και νιώθω και πολύ ευλογημένη γι’ αυτό.

Οι Διονύσης Σαββόπουλος, Γιάννης Μαρκόπουλος, Ελένη Βιτάλη, Μίλτος Πασχαλίδης και Σωκράτης Μάλαμας είναι κάποιοι από τους καλλιτέχνες με τους οποίους έχεις ήδη συνεργαστεί. Θέλω να μου πεις τι κέρδισες από αυτές τις συνεργασίες.

Αρχικά, δεκαεννιά χρονών ξεκίνησα με τον Σαββόπουλο. Όπως καταλαβαίνεις, ήταν πάρα πολύ άμεσο το ξεκίνημα. Μπήκα ξαφνικά σε έναν μεγάλο χώρο, μια μεγάλη σκηνή, αφού παίζαμε τότε στον Κεραμικό μαζί με τον Νίκο Παπάζογλου με κοινό χιλίων ατόμων. Οπότε, μπήκα κατευθείαν στα βαθιά. Αυτό έγινε μετά από τις πολύ μικρές σκηνές που δούλεψα ένα – δυο χρόνια. Πέραν του ότι ήταν μια συγκλονιστική συνεργασία σε επίπεδο παραγωγής και από τον ίδιο τον Σαββόπουλο, ο οποίος είναι εξαιρετικά ευφυής και πολύ προστατευτικός με τα νέα παιδιά. Ακολούθησε η συνεργασία με τον Σωκράτη Μάλαμα. Επίσης είχαμε μεγάλο κοινό, επίσης ήταν πολύ μεγάλες παραγωγές. Μετά ξανά με τον Παπάζογλου, τη Βιτάλη. Όλα αυτά ήταν για μένα ένα μέρος ενηλικίωσης, ένα βήμα προς το μεγάλο μου άλμα. Μεγάλωσα δηλαδή μέσα σε αυτή τη δουλειά. Ο καθένας τους σαν προσωπικότητα, εμένα μου άφησε ανεξίτηλα σημάδια. Πρόχειρα αν σκεφτώ, μπορώ να απομονώσω την οργανωτικότητα του Σαββόπουλου, την αυθεντικότητα του Σωκράτη, το πάθος της Βιτάλη, τη λαϊκότητα του Παπάζογλου και αφήνω απέξω πάρα πολλούς αξιόλογους συνεργάτες. Θέλω να πω ότι, σε αυτά τα δέκα χρόνια που είμαι ουσιαστικά μέσα σε αυτόν τον χώρο, ευλογήθηκα να είμαι με πολύ σημαντικούς ανθρώπους δίπλα μου. Οπότε, μεγάλωσα με καλλιτεχνική ηθική αν μου επιτρέπεται ο όρος.

Αυτό, όμως, δε σε αγχώνει τώρα που είσαι δέκα χρόνια στο χώρο, έχεις κάνει τις συνεργασίες που έχεις κάνει, σχετικά με το πώς θα εξελιχθεί στο μέλλον η πορεία σου;
Γενικά δεν αγχώνομαι για το μέλλον σε κανένα επίπεδο. Κι αυτό γιατί έχω φοβερή εμπιστοσύνη στη ζωή και στις επιλογές του κάθε ανθρώπου. Πιστεύω ότι, ανάλογα με τις επιλογές που θα κάνει κάποιος, αυτές θα δώσουν και μια πορεία στη ζωή του. Ό,τι και να συμβεί θα είναι καλό. Άρα, προσπαθώ να δίνω τον καλύτερό μου εαυτό και αφήνω το αποτέλεσμα στον Θεό. Δεν αγχώνομαι σε επίπεδο συνεργασιών, γιατί πάντα υπάρχουν σπουδαίοι άνθρωποι για να δουλέψει κανείς μαζί τους.

Πες μου ονόματα καλλιτεχνών που δεν έχεις συνεργαστεί μέχρι στιγμής, αλλά θα ήθελες να το κάνεις στο μέλλον.

Σίγουρα με τον Ορφέα Περίδη. Τον αγαπώ πάρα πολύ, τον θαυμάζω πάρα πολύ και δεν έχει τύχει ακόμα να βρεθούμε στην ίδια σκηνή, εκτός από κάποιες φορές περιστασιακά. Επίσης με τη Χαρούλα Αλεξίου θα ήθελα να συνεργαστώ. Είναι μια γυναίκα που θαυμάζω από μικρή. Από αυτούς τους ανθρώπους, μόνο διδαχή μπορείς να πάρεις.

Θα μπορούσες να κάνεις πράγματα που να φαίνονται εκ πρώτης αντίθετα με αυτό το προφίλ που έχεις μέχρι τώρα; Δηλαδή, να συνεργαστείς με έναν καλλιτέχνη που να είναι από άλλο είδος τραγουδιού;

Αν το τραγούδι είναι καλό, από όποιο χώρο και από όποιο είδος και να ‘ναι, δεν παύει να είναι καλό τραγούδι. Όταν ξεκίνησε η Βιτάλη, ήταν μέσα στα λαϊκά μαγαζιά. Δεν παύει να είναι μια εξαιρετική φωνή που έχει πει διαμάντια. Επίσης, γράφονται ωραία λαϊκά τραγούδια, όπως και ωραία ποπ τραγούδια. Αν έχεις ένα διαμάντι στα χέρια σου, γιατί να έχεις στεγανά; Έχω ταμπού μόνο όσον αφορά το επίπεδο της ηθικής ενός ανθρώπου. Δηλαδή, δε με ενδιαφέρει να συνεργαστώ με κάποιον, τον οποίο θεωρώ αναξιοπρεπή κι ανήθικο. Κι αυτό όχι γιατί τον σνομπάρω, αλλά γιατί δεν μπορώ να τον υποστηρίξω μέσα μου. Δεν μπορώ να κάνω παρέα μαζί του.

Μια μερίδα του κόσμου σε έχει συνδέσει με τον Σωκράτη Μάλαμα λόγω των περιοδειών που κάνατε για πολλά χρόνια. Θεωρείς ότι αυτό έκανε και κάνει καλό στην πορεία σου ή ότι σε κρατάει πίσω από την άποψη ότι για κάποιους θεωρείσαι το δεύτερο όνομα πίσω από τον Μάλαμα;
Κατ’ αρχάς, δε θα μπορούσε να μη μου κάνει καλό, γιατί ο Σωκράτης ήταν αυτός ο οποίος μου έδωσε χώρο μέσα στα προγράμματα. Αν δεν ήταν ο Σωκράτης, τα πράγματα σίγουρα δε θα ήταν ίδια. Οπότε, για όσο συνεχίζω να κάνω αυτή τη δουλειά, θα του οφείλω ένα πολύ μεγάλο ευχαριστώ. Από εκεί και πέρα, το αν θα συνεχίζει ο κόσμος να με συνδέει με εκείνον, αυτό οφείλεται καθαρά σε μένα. Δηλαδή, αν καταφέρω να κάνω κάτι τόσο δυνατό και κάτι τόσο καλό, ούτως ώστε να με απεγκλωβίσει από αυτή την εικόνα και από αυτό το άκουσμα, έχει να κάνει μόνο με μένα και το υλικό που πρεσβεύω. Αν δεν το ‘χω κάνει, εύχομαι να το κάνω.

Μια και είσαι και η ίδια δημιουργός, λογικά καταλαβαίνεις ποιο είναι το μουσικό στίγμα που ζητάει ο κόσμος σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς. Ποιο είναι, λοιπόν;
Αυτό δεν μπορώ να στο απαντήσω, γιατί κι εγώ ως ακροατής δεν έχω ένα στάνταρ στίγμα κι έναν στάνταρ ήχο που θέλω να ακούω. Ανάλογα με τη διάθεση που βρίσκομαι, με το τι περνάω, με την παρέα με την οποία βρίσκομαι, αλλάζουν και τα πράγματα που θέλω να ακούσω. Εγώ δεν μπορώ να γράψω τα πάντα. Δεν μπορώ, δηλαδή, να γράψω ένα ποπ τραγούδι, μέχρι στιγμής, τουλάχιστον. Υπάρχουν άλλοι άνθρωποι, οι οποίοι το εξυπηρετούν πάρα πολύ καλά αυτό το είδος. Αυτά που μπορώ να χειριστώ τουλάχιστον, είναι πιο λαϊκότροπα ακούσματα. Πιο παραδοσιακά, λαϊκά, σύγχρονα. Τώρα, αν αυτό είναι αποτελεσματικό, θα φανεί μέσα στον χρόνο. Αλλά δε νομίζω ότι κάθε εποχή έχει στάνταρ μουσικά ακούσματα. Έχει τέσσερα – πέντε είδη, τα οποία ίσως βοηθιούνται λίγο περισσότερο, για να περάσει  η πληροφορία στον κόσμο. Αλλά, από όποιο είδος και να προέρχεται ένα τραγούδι, αν είναι καλό, αργά ή γρήγορα θα φτάσει στον ακροατή. Γίνονται πολλά και διαφορετικά πράγματα στην εποχή μας και ο καθένας μπορεί να επιλέξει τι θα ακούσει.

Υπόθεσε ότι σου δίνουν ένα κουτί, στο οποίο θα μπορούσες να βάλεις δύο λάθη σου και που, βγάζοντάς τα μετά, θα ήταν διορθωμένα. Ποια θα ήταν αυτά;
Ωραία ερώτηση είναι αυτή! Το πρώτο σημαντικό λάθος που θα διόρθωνα σχετικά με το επαγγελματικό ξεκίνημά μου, θα ήταν οι φοβίες μου. Είχα πάρα πολλές φοβίες σε σχέση με τον Τύπο, με την έκθεση και μου άρεσε όσο το δυνατόν να μη φαίνομαι πουθενά. Αυτό θα το άλλαζα όχι σε επίπεδο υπερέκθεσης, αλλά σε επίπεδο κατευνασμού. Το δεύτερο που θα άλλαζα είναι το να είχα συμπεριφερθεί πιο έξυπνα σε σχέση με τα οικονομικά μου. Θα μπορούσα να είχα κάνει κινήσεις που θα μου επέτρεπαν να είμαι πιο γενναιόδωρη με τους συνεργάτες μου, δίνοντάς τους πιο πολλά χρήματα. Αυτό δεν το κατάφερα.

Μίλησέ μου για τα δυο νέα σου τραγούδια που κυκλοφορούν διαδικτυακά.
Αρχικά να σου πω ότι είναι μια ευτυχής συγκυρία, αφού ξαναγυρίζω λίγο στις ρίζες μου. Το καλοκαίρι κατέβηκα στην Κρήτη και είχα την χαρά να δουλέψω μόνο με Κρητικούς μουσικούς. Συνειδητοποίησα ότι υπάρχει πάρα πολύ μεγάλο υλικό στο νησί από ωραίους μουσικούς. Είχα την τύχη να βρεθεί ένα ωραίο στούντιο, να έχω μαζί μου ανθρώπους με φρέσκια οπτική, να γράψουμε τα τραγούδια εκεί και να τα κυκλοφορήσουμε μέσα από το διαδίκτυο. Το έκανα με δύο τρόπους. Ο ένας είναι η δωρεάν διοχέτευση και ο άλλος είναι με ένα πολύ μικρό ποσό, για να δούμε αν ο κόσμος έχει μάθει να αγοράζει πια μουσική μέσα από το διαδίκτυο και όχι απλά να την κατεβάζει δωρεάν. Προς το παρόν τα δείγματα είναι πολύ θετικά κι αυτό εμένα μου λύνει τα χέρια, γιατί θα μπορώ να μην έχω καμιά εξάρτηση από τις εταιρίες. Όχι ότι δε θα ΄θελα να έχω κάποιον να μου πληρώνει τη δουλειά, αλίμονο. Αλλά κι αν δεν το έχω, θα μπορώ τουλάχιστον να το κάνω έτσι μόνη μου. Μέχρι στιγμής τα τραγούδια πάνε καλά, τα ραδιόφωνα έχουν συμπεριφερθεί αρκετά καλά, αφού υπάρχει μια αποδοχή.

Το τραγούδι «Η αυλή» έχει - στην εισαγωγή του κυρίως – ηπειρώτικο παραδοσιακό ήχο. Τι σχέση έχει η Κρήτη με την Ήπειρο για τη Μαρία Λούκα;

Η μισή μου καταγωγή είναι από την Κρήτη και η άλλη μισή είναι από τη Λάρισα, αλλά αγαπώ την Ήπειρο, γιατί έχω πάρα πολλούς φίλους και πάρα πολύ ισχυρούς δεσμούς. Πέραν του ότι ακούω Ηπειρώτικα και πολυφωνικά, ήθελα με κάποιον τρόπο να τα εντάξω μέσα στο δικό μου υλικό. Στην «Αυλή» έβαλα τσαμπούνα που είναι ένα Κρητικό όργανο, αλλά έπαιξε με έναν τρόπο Ηπειρώτικο. Η πολυφωνία είναι καθαρά ηπειρώτικη. Εύχομαι αυτή η παραξενιά να πέτυχε!

Μια χαρά πέτυχε! Μετά τα δυο τραγούδια, θα ακολουθήσει ολοκληρωμένος δίσκος; Γενικά, ετοιμάζεις καινούρια πράγματα;

Αυτή τη στιγμή υπάρχει ήδη ένα υλικό, το οποίο περιμένει να μπει στο στούντιο για να γραφτεί. Απλά, έχει γίνει μια παύση επειδή ξεκινάμε με τον Δημήτρη Καρρά μια σειρά εμφανίσεων σε όλη την Ελλάδα (πράγμα το οποίο αγαπώ) που ξεκινάει από τις 20 Ιανουαρίου. Τελειώνοντας την περιοδεία, δηλαδή γύρω στο Πάσχα και καλώς εχόντων των πραγμάτων, θέλω να ξεκινήσω να γράφω το καινούριο υλικό, το οποίο φαντάζομαι ότι θα βγει κάπου στο καλοκαίρι.

Βάζοντας το χέρι στην καρδιά, ποια είναι η ευχή που θέλεις να πραγματοποιηθεί μέσα στο 2013;
Να είμαι υγιής και να έχω και να δίνω αγάπη. Αν έχω αυτά, θα είμαι καλυμμένη υπέρ του δέοντος.

 

Φωτογραφίες συνέντευξης: Τάσος Π. Καραντής, Καλή Βανδώρου

 

 

Ακούστε τα δύο νέα τραγούδια της Μαρίας Λούκα:
Κι αν σ' αγαπώ
Κιθάρες,Μπάσο Άγγελος Αρβανίτης
Μπουζούκι, Βάιος Ρίζος
Μίξη, Βαγγέλης Καραπέτρος(studio Pazl/
 
Η αυλή
Ασκομπαντούρα,Λύρα, Αλέξανδρος Παπαδάκης
Λαγούτα, Μιχάλης Παχάκης
Κιθάρες,Άγγελος Αρβανίτης
Μπάσο, Δημήτρης Χουρδάκης
Κρουστά, Γιώργος Δουλγεράκης
Μίξη, Βαγγέλος Καραπέτρος(studio Pazl)

 



Δελτίο τύπου
Η τραγουδοποιός Μαρία Λούκα, η οποία μετράει ήδη στο ενεργητικό της 2 προσωπικούς δίσκους (Καλημέρα, Ιστορίες) και αρκετές συμμετοχές, ενώνει και πάλι τις δυνάμεις της με τον Δημήτρη Καρρά, με τον οποίο έγραψαν το γνωστό σε όλους ''Έτσι οι μέρες περνούν''. Ο Δημήτρης Καρράς βρίσκεται στον καλλιτεχνικό χώρο με πολλαπλές ιδιότητες όπως εκείνες του συνθέτη, παραγωγού και τραγουδιστή. Με βάση τα καλά τραγούδια και την κοινή αισθητική, δυο νέα παιδιά τους συντροφεύουν σε αυτό το καλλιτεχνικό ταξίδι. Ο νέος επίσης τραγουδοποιός Νίκος Γύρας και η εξαιρετική μουσικός Σταυρούλα Σπανού, συμπληρώνουν αυτή την καλλιτεχνική παρέα η οποία ξεκινά τη χειμερινή περιοδεία της στην Ελλάδα. Η Μαρία Λούκα κυκλοφόρησε πρόσφατα δυο νέα τραγούδια σε δική της σύνθεση, μέσα στο διαδίκτυο, προσπαθώντας με αυτό τον τρόπο να προσφέρει στο κοινό της όσο γίνεται πιο οικονομικά την μουσική της και να βρίσκεται σε άμεση επαφή με το ακροατήριο μέσω της τεχνολογίας. Πάντα όμως με γνώμονα το αίσθημα δημιουργεί και αυτή τη φορά μια μουσική παράσταση που αξίζει να ακούσουμε. Γιατί...την ιστορία τη γράφουν οι παρέες!
 
Επόμενοι σταθμοί:
Κυριακή 20/1 Λάρισα
Σάββατο 26/1 Κύθηρα
Παρασκευή 1/2 Σητεία
Σάββατο 2/2 Ηράκλειο
Πέμπτη 14/2 Λαμία
 
και συνεχίζεται...

 

 

 


Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Που να σε ταξιδέψω, γυαλιά και λαμαρίνες, γεμίσανε τα χρόνια, με εκτελεσμένους μήνες.
Κώστας Τριπολίτης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

12/12/1915 Γεννήθηκε ο αμερικανός τραγουδιστής Φρανκ Σινάτρα

ΤΥΧΑΙΑ TAGS