111 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
17.06.2019
Ορφέας | Main Feed

Συνεντεύξεις

Τάσος Π. Καραντής

Υπάρχουν άνθρωποι που ένα τους βλέμμα είναι αρκετό για να καταλάβεις το βάθος και το μεγαλείο της ψυχής τους... ένας από αυτούς είναι και ο Δημήτρης Λιόλιος. Είναι ένας  καλλιτέχνης με αγάπη και πάθος για ό,τι κάνει. Η μουσική είναι η ζωή του… Πάνω απ' όλα όμως είναι ένας εξαίρετος άνθρωπος. Ο λόγος του σε χορταίνει, πάντα ειλικρινής και πλούσιος σε συναισθήματα. Έχει πάντοτε να πει κάτι όμορφο και καινούριο. Πριν λίγο καιρό επέστρεψε δυναμικά με το άλμπουμ του «Τα λόγια της ψυχής». Εμείς είχαμε την ευκαιρία να συναντήσουμε το Δημήτρη Λιόλιο, ο οποίος μίλησε για τον ίδιο, τις εμφανίσεις τους αλλά και την πρόσφατη δισκογραφική του δουλειά!

Καλησπέρα Δημήτρη! Σε καλώς ορίζουμε στον Ορφέα! Θα ήθελα να σε πάω λίγο πίσω στο χρόνο, τότε που ήσουν ακόμη μικρό παιδί και έπαιζες κιθάρα με τους φίλους σου, τους συμμαθητές και την παρέα σου. Φανταζόσουν τότε ότι θα έφτανες μερικά χρόνια αργότερα να παίζεις στο πλευρό καταξιωμένων καλλιτεχνών όπως ο Παύλος Σιδηρόπουλος, ο Λάκης Παπαδόπουλος, οι Πυξ-Λαξ, οι αδερφοί Κατσιμίχα και πολλοί άλλοι;
Σε  άλλη περίπτωση ίσως να απαντούσα μοναχά με ένα χαμόγελο...εδώ πρόκειται για συνέντευξη οπότε καλούμαι να πω, να εξηγήσω, να αναφέρω και να αναφερθώ... Θυμάμαι την λαχτάρα που είχα να μάθω κιθάρα ή κάποιο μουσικό όργανο από παιδί που ήμουν... Αγόρασα κάποτε ένα βιβλίο με ταμπλατούρες για κιθάρα, επάνω σε τραγούδια των Beatles... Απεικονιζόντουσαν τα ακόρντα της κιθάρας σχηματικά μέσα στο βιβλίο...Ο πρώτος ήχος που έβγαλα επάνω στη κιθάρα που μου είχε πρωτοαγοράσει ο πατέρας μου μελετώντας το εν λόγω βιβλίο, δεν μπορώ να πω ότι με ικανοποίησε ιδιαίτερα καθώς μόνο με ήχο κιθάρας δεν έμοιαζε... Η πορεία του καθενός μας είναι συνυφασμένη με τα «θέλω» της ψυχής του. Η πορεία του να κατανοήσουμε το «που μας οδηγεί όλο αυτό» είναι γεμάτη όνειρα, ανησυχίες, απογοητεύσεις, χαρές, ελπίδα, επιτυχίες, αποτυχίες καθώς το μυαλό χρειάζεται χρόνο να αποκωδικοποιήσει τις βαθύτερες έννοιες της καθημερινής του ζωής- πορείας. Ας πούμε, ότι ήμουν τυχερός, αφημένος στον άνεμο της δικής μου ροής.... Αφέθηκα στα όνειρα και στον έρωτα των «θα ήθελα»... Και με οδήγησε εκεί... Απλώς έτσι... Ο κάθε άνθρωπος που ξεκινάει το οτιδήποτε φαντάζεται, θέλει, ονειρεύεται... και έτσι πρέπει να κάνει. Αν αυτή η «πίστη» παραμείνει παιδική άρα αληθινή, και συνεπώς δυνατή, τότε μας οδηγεί εκεί που θα θέλαμε... έστω κάπου κοντά εκεί... Όχι... δεν το περίμενα... δεν ήμουν σίγουρος ότι θα συμβεί. Απλώς το ήθελα πολύ...
 
Είσαι στο χώρο της μουσικής πολλά χρόνια, διατηρώντας μια πολύ αξιόλογη και αξιοπρεπή πορεία και μια καριέρα που σου έχει σίγουρα χαρίσει πολύ δυνατές στιγμές. Πες μας, σκέφτηκες ποτέ να τα παρατήσεις για να ασχοληθείς με κάτι άλλο;
Σκέφτηκα αρκετές φορές να  «εξαφανιστώ»… να γίνω «αόρατος»... ποτέ όμως να τα παρατήσω. Πως μπορεί κάποιος να παρατήσει έτσι απλά αυτό που του υπαγορεύει η ψυχή του; Παίρνουμε κάποια διαλείμματα που χρειαζόμαστε στη πορεία και συνεχίζουμε. Το «κάτι άλλο» είναι πάντα «κάτι άλλο». Ακόμα κι αν κάνεις κάτι ας πούμε για την επιβίωση σου, σαν κάποια δουλειά, η ψυχή, δεν παύει να εκπέμπει τα «σήματά» της να έχει την ταυτότητά της... Είναι οδυνηρό πιστεύω να καταφέρνει να τα αγνοεί κάποιος όλα αυτά και να ζει κάτι άλλο που δεν είναι αυτός...

Ποια υπήρξε η πιο σημαντική στην πορεία σου μέχρι σήμερα και ποια ή πιο δύσκολη κατάσταση με την οποία βρέθηκες αντιμέτωπος;
Η στιγμή που αντιλαμβάνεται κάποιος ότι μέσα στο αντίξοο πρέπει να συνεχίσει να είναι αυτό που είναι και κάνει... να μην αλλάξει τίποτα από αυτό που γεννήθηκε να είναι πάρα μόνο ότι τον διδάσκει ο εαυτός του να αλλάξει μέσα από τα μαθήματα ζωής που  προσφέρει η πορεία μέσα στο χρόνο μαζί με τους γύρω του ανθρώπους κοντινούς και μακρινούς... όλο αυτό... είναι πάρα πολύ δύσκολο μέσα στην τόση ευκολία του... Αν πω κάτι άλλο περισσότερο εδώ, θα μοιάζει σαν να λέω απλώς ιστορίες από τη ζωή μου...και το να λέμε απλώς ιστορίες είναι μονάχα εύκολο χωρίς να εμπεριέχει δυσκολίες.

Δημήτρη πριν μερικά χρόνια, το 2008 συγκεκριμένα, συνεργάστηκες με ένα hip-hop συγκρότημα από τις ΗΠΑ και λίγο καιρό αργότερα ως "Leo D" κυκλοφόρησες κάποια αγγλόφωνα τραγούδια σου όπως το "stormy eyes" και το "what about now". Πώς οδηγήθηκες στην απόφαση να δοκιμάσεις την τύχη σου στο εξωτερικό; Έχοντας ήδη βιώσει αυτή την εμπειρία και βλέποντας τις διαφορές που υπάρχουν με την Ελλάδα, σε τι υστερεί η εγχώρια βιομηχανία της μουσικής και πώς κατά τη γνώμη σου αυτό μπορεί ν' αλλάξει;
Δεν χρειάζεται να αλλάξει τίποτα εδώ! Γιατί δεν μπορεί...δεν γίνεται να αλλάξει! Αστειεύομαι.... Να ξεκινήσουμε από το ότι  - πάντα κατά τη δική μου γνώμη -  δεν υστερούμε πουθενά και σε τίποτα. Το να υστερεί κάποιος, έχει να κάνει με την ικανότητα. Και ο Έλληνας είναι ικανότατος, δημιουργικότατος και εφευρετικότατος! Οι διαφορές βρίσκονται στην αντίληψη των πραγμάτων -  καταστάσεων και στη κουλτούρα του κάθε λαού. Η επαφή μου με το εξωτερικό ξεκίνησε με αφορμή το διαδίκτυο  καθώς ήταν δυνατό με αυτό τον τρόπο να ακουστεί η μουσική μου πιο πέρα από τα σύνορα της πανέμορφης χώρας μας. Αυτό που εγώ εισέπραξα από αυτή μου την εμπειρία, ήταν η εκπληκτική απλότητα με την οποία αντιμετωπίζει ο κόσμος αυτό που του αρέσει. Δεν το εξετάζει να δει τι ακριβώς είναι, πως είναι, τι χρώμα έχει, ποιός το έκανε ή το λέει... φτάνει μόνο να τον αγγίζει... και ξεκινάει να το υποστηρίζει δίνοντας του ζωή. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτού, η επιλογή από τη Microsoft του τραγουδιού μου Stormy Eyes μαζί με άλλους 100 καλλιτέχνες από όλο τον κόσμο, για τη πρώτη καμπάνια των Windows 7 το καλοκαίρι του 2009.Ποτέ δεν περίμενα ότι θα συμβεί κάτι τέτοιο σε μένα..έτσι σχεδόν αβίαστα. Απλώς το είχα στείλει άγνωστος ανάμεσα σε αγνώστους...
 
Όπως τα περισσότερα επαγγέλματα έτσι και αυτό του μουσικού δεν έχει μείνει ανεπηρέαστο από την κρίση. Η ίδια κρίση, λίγο ή πολύ, έχει "περάσει και στην τέχνη της μουσικής. Τι φταίει;
Η κρίση έρχεται πάντα για να κρίνει... Στην «κρίση» δεν μπορεί να φταίει τίποτα... Είναι κάτι που συμβαίνει και προχωράει... Όλα τα φταιξίματα βρίσκονται στο «πριν τη κρίση»... Για κάθε πτυχή της... σε μάς ή έξω από εμάς.

Υποθέτω πως και η δική σου καθημερινότητα έχει αλλάξει... Πώς το αντιμετωπίζεις αυτό και από τι αντλείς δύναμη για να συνεχίζεις;
Ναι είναι γεγονός... έχει αλλάξει η κάθε μέρα του καθενός από όλους μας... Δύναμη αντλώ από ότι με οδηγούσε σε όλον το δρόμο μέχρι εδώ. Η έμπνευση της ζωής… η έμπνευση της κάθε μέρας! Η ανάγκη να γίνουν οι σχέσεις μας πιο ειλικρινείς από ποτέ, το μάθημα του έρωτα που είναι παιδί και πετάει και όχι ερπετό να σέρνεται, η συνειδητοποίηση του ότι ξέραμε μας το είχαν μάθει... δεν ήταν γνώση που κοπιάσαμε να αποκτήσουμε σε ένα κόσμο ανεξερεύνητο.... η δεκτικότητα στο καινούργιο, η εμπιστοσύνη στην εμπειρία και στη γνώση ζωής που προσφέρεται μέσω αυτής... η πίστη στη φωνή μέσα μας,... η ευγένεια με τον διπλανό μας... η σημαντικότητα του να είναι κάποιος απλός... Από αυτά αντλώ δύναμη...
 

«Τα λόγια της ψυχής» είναι ο τίτλος του νέου σου άλμπουμ που κυκλοφόρησε πριν μερικούς μήνες και ήδη έχει μεγάλη απήχηση στο ελληνικό κοινό. Τι συμβολίζει για σένα αυτός ο τίτλος;
Τα πάντα... τα πάντα γύρω μου...γύρω μας…

Με το να γινόμαστε γνώστες του δικού μας «πριν» ομορφαίνουμε το «τώρα». Κι αυτό με τη σειρά του μαγνητίζει τη θετικότητα από το «μετά», έχεις αναφέρει σε παλαιότερη συνέντευξή σου. Αλήθεια εσύ, πώς ονειρεύεσαι το «μετά», πώς φαντάζεσαι τον εαυτό σου μετά από μερικά χρόνια; Υπάρχουν πράγματα που θα ήθελες πολύ να κάνεις και δεν έχεις κάνει μέχρι «τώρα»;
Το «μετά»... Είμαι πολύ λίγος να μιλήσω για το «μετά»... Αν το πάρουμε από τα δεδομένα που έχουμε στα χέρια μας και το αναλύσουμε ένα βράδυ παρέα φίλοι με κρασί, θα πούμε όλοι ότι...ναι... διαγράφεται ζοφερό...σκοτεινό...φοβιστικό ίσως... και οι ανάλογοι χαρακτηρισμοί  εδώ δεν έχουν τελειωμό αν τους ξεκινήσουμε. Θα πω μόνο ότι πάντα υπήρχαν περίοδοι " κρίσεων" στην ανθρωπότητα. Η Τέχνη από την άλλη, τις έντυσε με τα χρώματά της, τους ήχους της, τα εμπνευσμένα λόγια της... Όταν σκέφτομαι ή κοιτάζω αυτούς που αγαπώ, όταν γράφω μουσική, όταν λέω  «καλημέρα» στη ζωή μου το πρωί, το μόνο που σκέφτομαι για το μέλλον είναι ότι η ζωή θα είναι πάντα όμορφη...και ναι, θα ήθελα να ξεσκοτεινιάσει γρήγορα, και να περάσει όλο αυτό και να λήξουν οι σειρήνες του πολέμου που μας  «εκπέμπουν» καθημερινά τα δελτία ειδήσεων...Το ερώτημα μου είναι το εξής:  Που να επιστρέψουμε; Σε τι καλό; Τι είχαμε τόσο καλό πριν που πρέπει οπωσδήποτε και πάση θυσία να επιστρέψουμε σε αυτό; Και μιλάω για όλους εμάς.. το μέσα μας... που χρωματίζει και κινεί το έξω μας. Εδώ λοιπόν, βγαίνει το συμπέρασμα, ότι το καλύτερο είναι αυτό που πρέπει ΝΑ γίνει  σε μέλλοντα χρόνο και να φτιαχτεί από όλους εμάς τους απλούς ανθρώπους. Δεν αφορά τους πολιτικούς... Τα πάντα ξεκινούν από τον απλό λαό, αυτά που θέλει και τη ποιότητα αυτών που ονειρεύεται. η μια ενέργεια, μαγνητίζει την άλλη και το ένα καλό φέρνει το άλλο. Το κακό απλώς «φέρεται» όταν βρίσκει χώρο αδυναμίας να ευδοκιμήσει. Δεν μπορεί να δημιουργήσει. Έτσι... η σκέψη αυτή με κάνει να χαλαρώνω λίγο και να δίνω χώρο στην ελπίδα για ένα όμορφο αύριο καθώς το να χτίζεις το καινούργιο είναι ευημερία και ευλογία...Απλά... αν το κατανοήσουμε όλοι μας αυτό στο βάθος του απλώς και μόνο, τότε μιλάμε για ένα καίριο κτύπημα στο σβέρκο της νέας καταθλιπτικής πραγματικότητας - καθημερινότητας που μας επιβάλλεται αλλά στην ουσία... υπάρχει γιατί απλά  εμείς την αποδεχθήκαμε.. λίγο λίγο μέσα στα χρόνια. Που με βλέπω εμένα; Δεν ξέρω... πάντως είμαι κάπου εκεί γύρω με τη κιθάρα μου σίγουρα...

Δημήτρη φέτος έχεις επιστρέψει πολύ δυναμικά πραγματοποιώντας πολλές live εμφανίσεις. Πόσο σημαντική είναι για σένα η επαφή με το κοινό;
Πάρα πολύ σημαντική… Η δύναμη της μουσικής βρίσκεται στην επαφή με το κοινό... Εκεί ξεδιπλώνει τα φτερά της σε όλη τους την έκταση... Αυτή η επαφή είναι για τον καλλιτέχνη και το κοινό, η κοινή  οδός από τον ουρανό στη Γη και αντίθετα... Έτσι θεωρώ, ολοκληρώνεται η βαθύτερη έννοια της μουσικής και γενικότερα της Τέχνης. Στην επαφή.

Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σου; Αυτό τον καιρό εμφανίζεσαι κάπου, ετοιμάζεις κάτι καινούριο;

Φέτος ξεκίνησα έναν ατέρμονο θα έλεγα κύκλο  μουσικών παραστάσεων που έχουν τίτλο «Μέρες θλιμμένες» και ακολουθούν την ευτυχία σε ένα ταξίδι χωρίς τέλος ακόμα κι όταν τίποτα δεν τη θυμίζει... Πολλοί στην αρχή νόμιζαν ότι πρόκειται για κάτι το θεατρικό... δεν είναι θεατρική παράσταση, είναι μουσική παράσταση και μάλιστα με πολλά γκάζια, αλλά και πολλά ουράνια τόξα... Ξεκίνησα τον Οκτώβρη από το Ghosthouse στου Ψυρρή, πήγα στα Κίτρινα Ποδήλατα στο Νέο Ηράκλειο, στις 24 Νοεμβρίου οι μέρες οι θλιμμένες πηγαίνουν στο Μάτι - Ν.Μάκρη σε έναν υπέροχο χώρο με το πρωτότυπο όνομα «Γούστο μου καπέλο» ενώ την επομένη 25/11 πάμε στο After Dark στην Ιπποκράτους... Σύντομα θα ανακοινωθούν και οι επόμενες ημερομηνίες.

Σ' ευχαριστώ που ήσουν κοντά μας, εύχομαι καλή τύχη και επιτυχία σε ό,τι κι αν κάνεις!

Εγώ σας ευχαριστώ μέσα από τη ψυχή μου!

 

 

 

 www.dimitrislioliosmusic.com (Official Website ) 

 www.facebook.com/dliolios ( Facebook Profile )

 http://www.facebook.com/lioliosdimitris ( Official Facebook Page )

 http://www.facebook.com/groups/dimitrisliolios/ ( Official Facebook Group )

 

 

 

 

 

 



 

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Γράφω τραγούδια για ανθρώπους που εκτιμώ και που πιστεύω ότι θα βελτιώσουν το μουσικό αποτέλεσμα των συνθέσεών μου χωρίς να τους κατατάσσω σε κατηγορίες. Τα καλά τραγούδια μας συντροφεύουν στο ταξίδι της ζωής μας και στόχος μου είναι να καταφέρνω να γράφω καλά τραγούδια χωρίς ταμπέλες.
Γιώργος Σαμπάνης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

18/6/1939 Γεννήθηκε ο ηθοποιός και τραγουδιστής Γιώργος Μαρίνος