110 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
26.05.2019
Ορφέας | Main Feed

Συνεντεύξεις

Τάσος Π. Καραντής

Ο Γιώργος Μαργαρίτης δεν είναι μόνο ένας μεγάλος τραγουδιστής με γνήσια λαϊκή φωνή, αλλά κι ένας άνθρωπος με λαϊκή ιδιοσυγκρασία, που τον κάνει πειστικό όχι μόνο στις ερμηνείες του αλλά και στα λεγόμενά του. Έτσι, η συνομιλία μαζί του, σου δίνει εκείνη τη μοναδική απόλαυση της ντόμπρας και καθάριας κουβέντας, αφού ο λόγος του είναι ευθύς και λιτός, χωρίς τερτίπια. «Κάτσε να λογαριαστούμε» λέγεται το νέο του cd που μόλις κυκλοφόρησε (ΜΒΙ / 2008) κι ο Γιώργος Μαργαρίτης τραγουδά, μεταξύ άλλων, Θανάση Πολυκανδριώτη, Μάνο Ελευθερίου, Γιάννη Πάριο, αλλά και Μάρκο Βαμβακάρη! Με αφορμή λοιπόν, την πρόσφατη αυτή κυκλοφορία, συναντηθήκαμε μαζί του και μίλησε στον «ΟΡΦΕΑ» για τα καινούρια τραγούδια του.
Δοθείσης της ευκαιρίας όμως, του ζητήσαμε να θυμηθεί τις πιο σημαντικές στιγμές από τη διαδρομή του στο λαϊκό τραγούδι κι έτσι, το ταξίδι μας ξεκίνησε από τα Τρίκαλα και την πρώτη του συνάντηση με τον Τσιτσάνη για να καταλήξει και πάλι σ’ αυτόν κι – αν όλα πάνε καλά - στο μεγάλο αφιέρωμα που του ετοιμάζει. Ενδιάμεσα, βέβαια, οι σταθμοί του ταξιδιού μας ήταν άκρως ενδιαφέροντες: Οδυσσέας Μοσχονάς, Άννα Χρυσάφη, Τάκης Σούκας, Άκης Πάνου … Κι όσο η κουβέντα προχωρούσε, τόσο συνέχιζε να μας μιλά για τους “καθηγητές” του στο τραγούδι, για τα ρεμπέτικα και τα παλιά λαϊκά τραγούδια που αγαπά, για τις ζωντανές εμφανίσεις του στους Έλληνες του εξωτερικού, αλλά και για τις συνεργασίες του εκείνες στα μαγαζιά που ’χουν χαραχτεί περισσότερο στη μνήμη του. Τέλος, μας αποκάλυψε ποιο δικό του τραγούδι λέει κάθε βράδυ όταν εμφανίζεται, αφού – όπως μας είπε - στον “πονεμένο στίχο” του ανήκει, τόσο σαν τραγουδιστής, όσο και σαν άνθρωπος.

Από το Πετρωτό Τρικάλων στην Αθήνα
Γεννήθηκες στο Πετρωτό Τρικάλων, αλλά πολύ μικρός βρέθηκες στην Αθήνα. Πως ήταν εκείνα τα χρόνια;
Γ.Μ.: Δύσκολα! Πράγματι, όπως το είπες, σε ηλικία 14 – 15 χρονών έφυγα από την ιδιαίτερη πατρίδα μου κι ήρθα στην Αθήνα, να δουλέψω και να βρω την τύχη μου. Έπαιρνα όμως δύναμη από τη διεύθυνση του Βασίλη Τσιτσάνη που είχα μαζί μου!

Η διεύθυνση του Βασίλη Τσιτσάνη
Του Τσιτσάνη;! Τι ακριβώς εννοείς;
Γ.Μ.: Είχα την τύχη να γνωρίσω τον Τσιτσάνη όταν ήμουν 13 – 14 χρονών, σ‘ ένα καφενεδάκι που ’χαν τα αδέρφια του στα Τρίκαλα. Οπότε, μου ’δωσε τη διεύθυνσή του. Αυτό το γεγονός έπαιξε μεγάλο ρόλο στη ζωή μου και δεν το ξεχνάω ποτέ! Μου έδωσε δύναμη να κατέβω στην Αθήνα. Ξέρεις τι είναι ένα παιδάκι 13 – 14 χρονών να έχει, εκείνα τα χρόνια, το τηλέφωνο και τη διεύθυνση του Βασίλη Τσιτσάνη;! Πιο εύκολα έβρισκες τότε το τηλέφωνο του πρωθυπουργού, παρά του Τσιτσάνη! Όταν δε, πήγαινα στο μπαράκι των μουσικών και τους έλεγα ότι λίγο πριν ήμουν με τον Βασίλη Τσιτσάνη στο σπίτι του, δεν με πίστευαν!

Τραγουδιστής
Πότε πήρες την απόφαση να γίνεις τραγουδιστής; Τραγουδούσες πάντα από μικρός;
Γ.Μ.: Το θέμα δεν είναι από πόσο χρονών τραγουδάς στο σπίτι σου, αλλά από πότε τραγουδάς στη νύχτα, απ’ την ώρα, δηλαδή, που ανεβαίνεις πάνω στο πατάρι, τα λες και σου δίνει βάση ο κόσμος.

Οι “καθηγητές”
Αλήθεια, ποιες ήταν, από τα παιδικά σου χρόνια, οι αγαπημένες σου φωνές;
Γ.Μ.: Ήταν αυτοί οι καθηγητές οι οποίοι δεν υπάρχουν σήμερα! Αυτοί που έχουν βοηθήσει τόσο πολύ το λαϊκό τραγούδι με τις σπουδαίες ερμηνείες τους πάνω σε αθάνατα τραγούδια μεγάλων δημιουργών. Χαρακτηριστικά, αναφέρω τον Πρόδρομο Τσαουσάκη, που ακουγόταν τότε πολύ στην ιδιαίτερη πατρίδα μου τη Θεσσαλία και, βέβαια, τον Μπιθικώτση, τον Καζαντζίδη, τον Περπινιάδη, τον Αγγελόπουλο και, μετέπειτα, τον Στράτο Διονυσίου. Όλοι αυτοί ήταν οι καθηγητές μου εμένα.

Το πέρασμα στη δισκογραφία με τον Τάκη Σούκα
Πως μπήκες στη δισκογραφία; Ποιοι σε βοήθησαν σ’ αυτό το πρώτο βήμα σου;
Γ.Μ.: Χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια, από τότε που ξεκίνησα να τραγουδάω επαγγελματικά, για να μπω στη δισκογραφία. Είχαν υπάρξει, στα 10 αυτά χρόνια, αρκετές προτάσεις, αλλά εκεί που πήγαινε κάτι να γίνει, όλο κάπου χαλούσε το πράγμα. Να φανταστείς, για 2 – 3 χρόνια δούλευα μαζί με τον Στάθη Σούκα, τον αδερφό του Τάκη, που έπαιζε αρμόνιο. Αυτός ήξερε τι είδους τραγουδιστής ήμουνα και μου έλεγε να πάω στον Τάκη να μου δώσει τραγούδια. Και, σήμερα να πάω, αύριο να πάω, δεν πήγαινα … Ήμουν και κάπως απελπισμένος, δούλευα 10 χρόνια και δεν είχα κάνει τίποτα δισκογραφικά, μου έφταιγε κι η όλη κατάσταση, η ταλαιπωρία που είχα με την οικογένειά μου, η αφραγκία δηλαδή, για να τα πούμε όπως είναι. Σκεφτόμουνα ακόμα και να τα παρατήσω … Και κάποια στιγμή, σ’ ένα μαγαζί, που πήγα να πιάσω δουλειά - στου “Λευτέρη”, στη Βάρη - , ήταν πρώτο όνομα στο σχήμα η σπουδαία μας λαϊκή τραγουδίστρια, η Άννα Χρυσάφη. Αυτή λοιπόν, μόλις με άκουσε στις πρόβες με φώναξε, μου έδωσε δυο – τρία ονόματα και μου ’πε “Τρέξε να βρεις αυτούς και σύντομα θα έχεις κάνει τον πρώτο σου προσωπικό δίσκο, γιατί έχεις ωραία φωνή και δικό σου μονοπάτι!”. Να ’ναι καλά! Και πράγματι, σ’ ένα περίπου χρόνο από τότε, έγινε αυτό που έγινε, έσμιξα με τον Τάκη Σούκα και βγήκε ο πρώτος μου δίσκος(“Εσύ μιλάς στην καρδιά μου” / 1981). Αν δεν έκανα αυτό που μου είπε η Άννα, μπορεί και να μην ήμουν στο προσκήνιο και να μην είχα βγάλει τον καημό μου προς τα έξω.
Η τελευταία γενιά των σπουδαίων λαϊκών δημιουργών
Κατόπιν, εκτός από τον Τάκη Σούκα, τραγούδησες σημαντικούς λαϊκούς συνθέτες, σαν τον Αντώνη Ρεπάνη, τον Τάκη Μουσαφίρη, το Βασίλη Βασιλειάδη και το Χρήστο Νικολόπουλο, που σου χάρισαν ένα μεγάλο ρεπερτόριο.
Γ.Μ.: Όλοι αυτοί είναι σπουδαίοι δημιουργοί. Είναι η τελευταία γενιά των λαϊκών δημιουργών. Οι σημερινοί, οι καινούριοι, αν είναι σπουδαίοι, ας το δείξουνε. Ας το δείξει η πορεία τους. Όλοι αυτοί που είπες το δείξανε. Τα τραγούδια τους γίνονται συνεχώς επανεκτελέσεις.

Οι συνθέσεις του Μαργαρίτη
Γράφεις όμως, κατά καιρούς, κι ο ίδιος, όμορφα λαϊκά τραγούδια. Έχεις βάλει ένα («Όλοι μου οι φίλοι» / σε στίχους του γνωστού νομικού Βασίλη Καπερνάρου) στον καινούριο σου δίσκο, αλλά έχεις κυκλοφορήσει κι ένα δίσκο μόνο με δικά σου τραγούδια(«Τέρμα στη λογική» / 1995).
Γ.Μ.: Α, τώρα εγώ … Που και που, σκαλίζω λίγο μπουζουκάκι, λίγο κιθαρίτσα και βγαίνει καμιά μουσικούλα, κάνα τραγουδάκι. Τώρα, για τον δίσκο μου “Τέρμα στη λογική”, που ανέφερες, μου ’χαν βγει αυτά τα πραγματάκια κάποια εποχή και τα ’βγαλα προς τα έξω. Όταν μου δίνουν τραγούδια τέτοιοι μεγάλοι συνθέτες, σαν κι αυτούς που αναφέραμε πιο πριν, εγώ, απλά κάνω το κέφι μου όταν μου βγαίνει κάτι.
Άκης Πάνου
Ναι, έχεις δίκιο, όταν έχεις πει τραγούδια του Άκη Πάνου …
Γ.Μ.: Αυτόν κι αν τον λατρεύω! Ας έχει φύγει, εγώ τον έχω μπροστά μου κάθε βράδυ! Βέβαια, ήμουν πιο πιτσιρίκος όταν έγραφε τα πολλά τραγούδια και δεν ήμουν και στη δισκογραφία, αλλιώς θα ’χα πει κάποια τραγούδια του και πιο πριν. Κι αυτά που πρόλαβα και είπα όμως, ήταν όλα τους ένα κι ένα! Ως συνθέτης έχει το δικό του χαρακτήρα και τα τραγούδια του θέλουν προσοχή όταν τα λες, σε θέλουν στην τσίτα! Έτσι και δεν είσαι στην τσίτα, το ’χεις πει το τραγούδι του, αλλά δεν έχεις πει τίποτα!

Γιώργος Μαργαρίτης
«Μ’ αυτά τα τραγούδια μεγάλωσα»
Στα μέσα της δεκαετίας του ’80 έβγαλες έναν διπλό δίσκο όπου τραγούδησες τραγούδια του Τσιτσάνη, του Καλδάρα, του Περπινιάδη και, κυρίως, του Μπάμπη Μπακάλη, κάνοντας, στην ουσία, ένα αφιέρωμα στον σημαντικό αυτόν λαϊκό συνθέτη. Ο δίσκος είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο «Μ’ αυτά τα τραγούδια μεγάλωσα». Μου φαίνεται ότι η σχέση σου μ’ αυτό το παλιό λαϊκό ρεπερτόριο είναι σχέση ζωής!
Γ.Μ.: Αγαπούσα πάρα πολύ αυτό το ρεπερτόριο, μ’ αυτά τα τραγούδια μεγάλωσα. Ήθελε τότε ο Μπακάλης να μου βγάλει ένα καινούριο τραγούδι και του ’πα “Μπάμπη, άστο το τραγούδι κάτω! Εγώ μ’ αυτά τα τραγούδια μεγάλωσα! Αυτά θέλω να τραγουδήσω”! Κι έτσι έγινε ο τίτλος. Ήθελα, επειδή δεν πρόλαβα να πω στη δισκογραφία όλα αυτά τα μεγάλα και ωραία τραγούδια, να βγάλω ένα διπλό δίσκο και να συγκεντρώσω τα τραγούδια με τα οποία μεγάλωσα. Δεν είχα στο μυαλό μου να τα πω καλύτερα απ’ αυτούς τους τραγουδιστές που τα τραγουδήσανε στην πρώτη τους εκτέλεση, γιατί αυτοί ήταν αρχηγοί στις ερμηνείες τους! Απλά, ήθελα να τα πω κι εγώ, χωρίς να ξεφύγω από τα όρια, γιατί το λαϊκό τραγούδι έχει όρια και σύνορα. Δηλαδή, όταν αρχίζει και μπαίνει η εισαγωγή πρέπει να σταματάει ο τραγουδιστής κι όχι να κάνει υπερβολές …
«Οι δρόμοι του πουθενά»
Πάντως, έχεις κάνει κι εσύ καινοτομίες, μιλώ για το δίσκο σου «Όλα θα τα διαγράψω»(2001), που έκανες με το Θοδωρή Μανίκα, που περιείχε λαϊκά τραγούδια, με ροκ όμως στοιχεία στις ενορχηστρώσεις τους. Αλλά, βγήκαν καταπληκτικά κομμάτια, όπως «Οι δρόμοι του πουθενά» και τα «Μεθυσμένα δειλινά».
Γ.Μ.: Ήταν ωραία τα τραγούδια … έκανε κι αυτήν τη μοναδική, για ’κείνη την εποχή, ενορχήστρωση ο Θοδωρής(Μανίκας), που άρεσε πολύ στον κόσμο. Να σου πω, νομίζω ότι ο κάθε τραγουδιστής χρειάζεται να κάνει κάτι διαφορετικό κάθε 10 χρόνια. Το θέμα είναι να μην ξεφεύγει πολύ απ’ αυτό που είναι.
«Οι ναυτικοί»
Έχεις κάνει πολλές επιτυχίες. Υπάρχει όμως κάποιο, ιδιαίτερα αγαπημένο σε σένα, τραγούδι, που το τραγουδάς πάντα στα προγράμματά σου;
Γ.Μ.: Ναι, είναι πάρα πολλά τα τραγούδια βέβαια, αλλά δεν στέκομαι μόνο στις επιτυχίες. Εγώ είμαι ένας ταλαιπωρημένος άνθρωπος και με αγγίζει ο στίχος που μιλά για τα βάσανα και τα προβλήματα των απλών ανθρώπων. Δούλεψα για πολλά χρόνια σε διάφορες δουλειές σαν εργάτης και τους θυμάμαι πάντα τους εργάτες. Την ώρα που τραγουδάω κι αυτοί χορεύουν, σκέφτομαι τι έχουν περάσει όλη τη μέρα … Έχω ένα τραγούδι που λέει “Χρόνια στα καράβια / χρόνια ταξιδεύω / μες στις μαύρες θάλασσες / το σώμα μου παιδεύω”. Αυτό το τραγούδι είναι 26 χρονών και το λέω πάντα, κάθε βράδυ, όταν τραγουδάω. Η μισή Ελλάδα μας είναι ναυτικοί κι οι άλλοι μισοί έχουν συγγενείς ναυτικούς. Άρα, είμαστε όλοι δεμένοι με τη θάλασσα. Σε τέτοια λοιπόν τραγούδια ανήκω περισσότερο, στα πονεμένα.

«Αξέχαστες συνεργασίες»
Ύστερα από τόσες δεκαετίες στα μαγαζιά της νύχτας, ποιες ζωντανές εμφανίσεις και συνεργασίες σου έχουν χαραχτεί περισσότερο στη μνήμη σου;
Γ.Μ.: Μια από τις πρώτες μου ήταν στο “Σεραφίνο”, στην παραλία, στο Φλοίσβο. Εγώ μόλις είχα “σκάσει μύτη” και συμμετείχα σ’ ένα πρόγραμμα που τραγουδούσαν ο Σπύρος Σερεμέτης, ο Γιάννης Ντουνιάς, ο Δημήτρης Κοντολάζος, η Μαρία Κώνστα κι η Μαίρη Αλεξοπούλου. Μου έδωσαν, όλα αυτά τα παιδιά δύναμη και μεγάλη χαρά. Κι ήταν κι είναι όλοι τους σπουδαίοι τραγουδιστές. Ένα άλλο ωραίο σχήμα που μου άρεσε πολύ, ήταν και στο “Playboy” , στη Λεωφ. Συγγρού, όπου ήμουν μαζί με το Γιάννη Βογιατζή, τη Τζένη Βάνου και τη Νέλη Γκίνη. Και, πιο πρόσφατα, σπουδαίο πρόγραμμα ήταν αυτό με το Διονύση Σαββόπουλο και το Νίκο Πορτοκάλογλου. Ήταν κάτι το διαφορετικό, για όλους μας, ωραίο πρόγραμμα, τα είχε όλα κι είχε κι επιτυχία, αλλά μπορούσε να ’χε και πιο πολύ αν είχε διαφημιστεί περισσότερο. Εγώ του το ’χω πει του Σαββόπουλου, να το ξανακάνουμε.
Οι Έλληνες του εξωτερικού και τα … κυκλώματα
Είσαι από τους τραγουδιστές εκείνους που έχεις ταξιδέψει και τραγουδήσει πολύ για τους Έλληνες του εξωτερικού. Πως είναι η ζωή των Ελλήνων, εκεί, στα ξένα και πως έχουν τα πράγματα με τις ζωντανές εμφανίσεις των δικών μας καλλιτεχνών στο εξωτερικό;
Γ.Μ.: Έχω ταξιδέψει πολύ! Εκεί στα ξένα, υπάρχει μια δεύτερη Ελλάδα. Τα έθιμα και τις παραδόσεις μας εκεί θα τα βρεις! Τώρα, για τους Έλληνες τραγουδιστές που βγαίνουν στο εξωτερικό, το θέμα έχει ως εξής : θα πάνε, πάντα, οι δυο-τρεις που ’ναι στην επικαιρότητα, αλλά, αυτούς, θα τους πάνε τα κυκλώματα! Υπάρχουν και δυο – τρεις που τους πάει το κύκλωμα του Υπουργείου Πολιτισμού, καταλαβαίνεις τι λέω … Κι είναι κι άλλοι δυο – τρεις που πάνε νταηλίκι, γιατί έχουνε κότσια. Ένας απ’ αυτούς είμαι κι εγώ! Να τα πούμε, έτσι ξεκάθαρα, τα πράγματα.

margariths_album_2.jpg«Κάτσε να λογαριαστούμε»
Μόλις κυκλοφόρησε ο νέος σου δίσκος, με τον τίτλο «Κάτσε να λογαριαστούμε» (ΜΒΙ / 2008), μια δουλειά με απρόσμενες, θα έλεγα, συνεργασίες και τραγούδια, όπως το τραγούδι του Θανάση Πολυκανδριώτη σε στίχους του Μάνου Ελευθερίου(«Τα δικαστήρια»).
Γ.Μ.: Τα “Δικαστήρια” ήταν το πρώτο τραγούδι που μου έβαλε ο Πολυκανδριώτης να ακούσω κι, αμέσως, του είπα “εδώ είμαστε, αυτό κατοχυρώνεται”! Τον ευχαριστώ πάρα πολύ, γιατί, καταρχήν, έπαιξε, ως μπουζουξής, σε όλα τα τραγούδια του δίσκου, μ’ ένα παίξιμο που με τρέλανε, υπέροχο! Και, βέβαια, που έδωσε πέντε (5) πολύ δυνατά λαϊκά τραγούδια, σε στίχους του Μάνου Ελευθερίου, του Πάνου Φαλάρα, του Βασίλη Παπαδόπουλου, του Γιώργου Λεκάκη, αλλά και του Γιάννη Πάριου.

Η συνεργασία σου με το Γιάννη Πάριο ήταν, κι αυτή, μια έκπληξη. Πως προέκυψε;
Γ.Μ.: Πάντα ήθελα να πω τραγούδια του Γιάννη, γιατί ξέρω, ότι εκτός από μεγάλος ερωτικός τραγουδιστής, είναι κι ο πιο δυνατός ερωτικός συνθέτης! Μου το ’χε υποσχεθεί κι αυτός κι, έτσι, ήρθε η ώρα και του το ζήτησα. Εκτός λοιπόν από το τραγούδι που έγραψε τους στίχους σε μουσική του Πολυκανδριώτη, μου έδωσε κι ένα εντελώς δικό του (μουσική και στίχοι), το “Δεσμοφύλακα” και, νομίζω, πως το πετύχαμε!»

Ποιοι άλλοι έχουν γράψει τραγούδια στον καινούριο δίσκο σου;
Γ.Μ.: Δυο τραγούδια μου ’χει γράψει ο Πέτρος Βαγιόπουλος, σε στίχους του Γιάννη Λογοθέτη (ΛΟΓΟ) και της Καίτης Μπόνη, ένα ο Γιάννης Εμμανουηλίδης και σ’ ένα έχω γράψει τη μουσική εγώ σε στίχους του Βασίλη Καπερνάρου. Λέω βέβαια, μέσα σ’ αυτό το δίσκο, τη “Σαββατογεννημένη” του Γιάννη Μπαχ Σπυρόπουλου, αλλά και το “Αν μ’ αξιώσει ο Θεός” του Μάρκου Βαμβακάρη. Το τραγούδι του τίτλου είναι ένα τραγούδι του Τάκη Σούκα(σε στίχους του Χάρη Χατζάκη) γραμμένο εδώ κι 26 χρόνια! Ήταν να μπει στο δεύτερο δίσκο μου, τελικά έμεινε απ’ έξω κι έτσι το ’πα τώρα! Ο Σούκας γράφει και σήμερα, όπως πάντα, ωραία τραγούδια, αλλά εγώ ήθελα να το πω! Και να που μπήκε και τίτλος στον δίσκο!
Γιώργος Μαργαρίτης «Στου Παράδεισου την πόρτα … Το βοτάνι του διαβόλου»
Θα ήθελα να σταθώ στο τραγούδι «Το βοτάνι του διαβόλου» του νέου σου δίσκου, ένα εξαιρετικό κομμάτι του Γιάννη Εμμανουηλίδη, που νομίζω ότι είναι η συνέχεια της μεγάλης επιτυχίας σου «Στου Παράδεισου την πόρτα».
Γ.Μ.: Είναι αδερφάκια! Ο Γιάννης είναι πολύ καλό παιδί και γράφει πολύ ωραία. Μόλις πρωτάκουσα το τραγούδι, αμέσως, είπα ότι θέλω ένα τέτοιο κομμάτι, για τις κατάλληλες ώρες μου στα μαγαζιά.

Το τραγούδι του Μάρκου Βαμβακάρη
Λες κι ένα τραγούδι του Μάρκου στον καινούριο σου δίσκο, το «Αν μ’ αξιώσει ο Θεός». Φαίνεται, πως το’ χες άχτι να το ηχογραφήσεις.
Γ.Μ.: Αυτό το τραγούδι του πατριάρχη Μάρκου Βαμβακάρη είναι πολύ αγαπημένο μου! Το λέω τόσα χρόνια στα μαγαζιά και ήθελα να το βάλω και σε δίσκο μου. Και το είπα όχι μόνο για τη σπουδαία μελωδία του, αλλά και για τα σπουδαία λόγια του: “Θα ξόδευα, θα γλένταγα/μα και θα συμπονούσα/κι όσους φτωχούς θα γνώριζα/θα τους εβοηθούσα/Κάνει καλό βρε άνθρωπε/στον κόσμο όσο ζήσεις/γιατί θε να ’ρθει μια στιγμή/που εδώ θε να τ’ αφήσεις”. Τα ’χουμε ανάγκη αυτά τα λόγια σήμερα, ιδιαίτερα η νεολαία!

Αφιέρωμα στον Βασίλη Τσιτσάνη
Είσαι ένας, από τους ελάχιστους, τραγουδιστές που μπορείς και λες αυθεντικά, με το χρώμα που τους πρέπει στη φωνή, τα παλιά λαϊκά τραγούδια. Κατά καιρούς, μάλιστα, τα βάζεις και στη δισκογραφία σου («Μ’ αυτά τα τραγούδια μεγάλωσα», «Τα γούστα»). Τώρα που άκουσα πόσο μοναδικά είπες αυτό το κομμάτι του Βαμβακάρη, σκέφτομαι ότι θα άξιζε να κάνεις έναν ολοκληρωμένο δίσκο – αφιέρωμα σε κάποιον ή κάποιους από τους μεγάλους δημιουργούς του ρεμπέτικου και του λαϊκού μας τραγουδιού.
Γ.Μ.: Ε, λοιπόν, για πρώτη φορά σου το λέω αυτή τη στιγμή, ότι ετοιμάζω – πρώτα ο Θεός - ένα αφιέρωμα στον Βασίλη Τσιτσάνη, τον οποίο τον θεωρώ τον μεγαλύτερό μας συνθέτη, αλλά του έχω κι υποχρέωση. Θα περιέχει 30 με 40 τραγούδια και θα τα ηχογραφήσουμε ζωντανά στο στούντιο. Δηλαδή, θα είμαστε όλοι μαζί στο στούντιο, οι μουσικοί θα τα παίζουν ζωντανά κι εγώ θα τα τραγουδήσω. Γιατί εγώ, σαν τραγουδιστής, είμαι πιο καλός στο ζωντανό. Όσον αφορά την ενορχήστρωση, δεν θα έχουμε ηλεκτρικά όργανα, θα τα παίξουμε με μπουζούκια κι ακουστικές κιθάρες. Κι όλο αυτό το live θα το γράψουμε σε ήχο και σε εικόνα.

Στις «Γραμμές»
Αυτό κι αν είναι ευχάριστο νέο! Που λοιπόν θα σ’ ακούσουμε ζωντανά να τραγουδάς Τσιτσάνη, αλλά και τα καινούρια σου τραγούδια; Που θα εμφανιστείς την ερχόμενη σεζόν;
Γ.Μ.: Θα εμφανιστώ στις “Γραμμές”. Ξεκινάμε στις 3 Οκτώβρη. Είναι ένας χώρος ανθρώπινος και ζεστός για να ‘ρχεται να μ’ ακούσει ο κόσμος. Το δικό μου μαγαζί είναι ανοιχτό για όλους …

Διαβάστε ακόμη στον Ορφέα
Πορτραίτο: Γιώργος Μαργαρίτης: Ο γνήσιος εκφραστής του λαϊκού μας τραγουδιού
Παρουσίαση δίσκου: Γιώργος Μαργαρίτης: Κάτσε να λογαριαστούμε

 

 

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Η αίσθηση του ανεκπλήρωτου όταν είχαμε πετύχει, φιλοδοξίες, τύψεις, γενναιότητες, που σαν μεγεθυντικοί φακοί μεγάλωναν ως το άπειρο τον ελάχιστο εαυτό μας και δεν είδαμε τίποτα απ’ τον απέραντο κόσμο.
Τάσος Λειβαδίτης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

Δεν έχουν καταχωρηθεί γεγονότα.

ΤΥΧΑΙΑ TAGS