90 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
19.06.2019
Ορφέας | Main Feed

Συνεντεύξεις

Κώστας Πατσαλής

Όταν ρώτησα σε μια παλιότερη συνέντευξη τον Κώστα Χατζή τη γνώμη του για τον Δάκη εκείνος τον χαρακτήρισε  gentleman!  Και πραγματικά είχε δίκιο! Με την ευκαιρία της κυκλοφορίας του νέου τραγουδιού του «Ο λόγος της σιωπής» όταν του ζήτησα  να κάνουμε αυτή τη συνέντευξη γνώρισα έναν ευγενέστατο άνθρωπο γεμάτο από τις εμπειρίες της ζωής του και βέβαια της καριέρας του κι έναν άψογο επαγγελματία! Ποιος δεν έχει σιγοτραγουδήσει τραγούδια όπως τα : «Τόσα καλοκαίρια», «Εκείνο το πρωί στην Κηφισιά», «Αυτό το καλοκαίρι», «Μάζευα στα χέρια μου βροχή», «Κι όλο ψάχνω να σε βρω», «Tu veux ou tu veux pas», « Αλαλούμ», «Τσάι με λεμόνι», «Παλιέ μου φίλε», «Εγώ που τίποτα δεν έχω», «Μίλα μου», «Πάρε ένα κοχύλι από το Αιγαίο» , «Η γαλαρία» κ.ά.  Ο Δάκης ξετύλιξε το νήμα της καριέρας του , μιας καριέρας με πολλές επιτυχίες και σημαντικές συνεργασίες. Μίλησε με αφοπλιστική απλότητα και ειλικρίνεια σε όλες τις ερωτήσεις γύρω από το ξεκίνημά του, την μεγάλη του επιτυχία, τις συνεργασίες του αλλά και τα όνειρά του!

Πριν από λίγο καιρό ακούσαμε ένα καινούριο σας τραγούδι  με τίτλο «Ο λόγος της σιωπής». Πώς προέκυψε αυτό το καινούριο τραγούδι, αυτή η καινούρια συνεργασία;
Ήμουν στην Κύπρο όταν χτύπησε το τηλέφωνό μου, το κυπριακό -και μου έκανε κι εντύπωση αυτό- κι ήταν ο Ανδρέας ο Λάμπρου, ο συνθέτης. Ο οποίος μου συστήθηκε γιατί δεν γνωριζόμαστε καθόλου. Μου είπε ότι ενδιαφέρεται να κάνουμε ένα δίσκο. Του είπα ότι είμαι στην Κύπρο και δεν έχω σκοπό να γυρίσω προς το παρόν. Αυτό έγινε πέρσι. Μου λέει καλά. Όποτε είναι να έρθεις στην Ελλάδα πάρε με ένα τηλέφωνο. Εντωμεταξύ ,μου λέει ,θα σου στείλω το cd να ακούσεις το τραγούδι, να το έχεις υπόψη σου κι όταν έρθεις Αθήνα να το ηχογραφήσουμε. Το άκουσα και μ’ άρεσε το τραγούδι! Πέρασαν έξι-εφτά μήνες. Ήρθα Αθήνα, τον πήρα ένα τηλέφωνο και χάρηκε πάρα πολύ! Μου λέει, μπαίνουμε στούντιο και το γράφουμε! Οι στίχοι είναι της Ρεβέκκας Ρούση. Και το γράψαμε! Έτσι απλά!

Πώς σας φάνηκε αυτή η συνεργασία με έναν νέο δημιουργό; Μ’ έναν συνθέτη που δεν τον γνωρίζατε, όπως λέτε.
Κοίταξε, εγώ γενικά είμαι ανοιχτός σε όλους! Δεν πρέπει ο συνθέτης να είναι ήδη γνωστός και φίρμα για να τον τραγουδήσω! Έχω τραγουδήσει και στο παρελθόν πολλούς συνθέτες οι οποίοι δεν ήτανε γνωστοί. Να σκεφτείς ότι τα  πρώτα τραγούδια του Καρβέλα, ο Καρβέλας μου τα έπαιξε εμένα και τα τραγούδησα εγώ! Ακόμα δεν είχε δώσει τραγούδια ο Καρβέλας! Ήταν ένα παράξενο που λεγόταν «Κουέι Μέι» (σ.σ. μουσική : Νίκος Καρβέλας, στίχοι: Βαρβάρα Τσιμπούλη) επειδή είχε γνωρίζει μια κινέζα… γιαπωνέζα… και της έγραψε ένα τραγούδι… Και μετά το «Αν θέλεις» (σ.σ. μουσική : Νίκος Καρβέλας , στίχοι: Βαρβάρα Τσιμπούλη) . (Το τραγουδάει). Δηλαδή κι ο Καρβέλας ήταν άγνωστος τότε. Ενώ ξεκίνησα την καριέρα μου τραγουδώντας Μίμη Πλέσσα, όταν ήμουν εντελώς άγνωστος –ο πρώτος μου ελληνικός δίσκος ήταν με τον Κώστα Ξενάκη - δεν είχα ποτέ πρόβλημα να τραγουδήσω νέους συνθέτες.

Πώς ξεκίνησε αυτή η μεγάλη μουσική περιπέτεια για σας; Πότε αρχίσατε ν’ ασχολείστε με τη μουσική;
Είναι μια πολύ μεγάλη ιστορία! (γέλια) Δεν ξέρω αν χωράει στη συνέντευξη! Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αίγυπτο. Τα ξαδέλφια μου όλα, ο θείος μου ήταν όλοι καλλιτέχνες. Ο Στέλιος ο Γαλυφόπουλος δούλευε με την Νάνα τη Μούσχουρη, έπαιζε κιθάρα και τραγουδούσε. Ο αδερφός του ο Νάσος ήταν στην Ελβετία χρόνια με ξένα συγκροτήματα, πολύ καλός κιθαρίστας. Τέλος πάντων ήμαστε μία οικογένεια -από το μέρος της μητέρας μου -που είχε σχέση με την καλλιτεχνία. Ο θείος μου, ο αδερφός της μητέρας μου, ήταν ηθοποιός. Εγώ τραγουδούσα αλλά ντρεπόμουνα να το πω ότι κάποτε θα ασχοληθώ με το τραγούδι. Ήρθαν τα πράγματα έτσι, τότε με τον  Nasser  στην Αλεξάνδρεια, που έπρεπε να βοηθήσω κι εγώ οικονομικά το σπίτι γιατί είχε εθνικοποιήσει τα πάντα! Είχαν αλλάξει τα πράγματα στην Αίγυπτο, τότε… Είχε έρθει ο ξαδερφός μου μ’ ένα μαγνητόφωνο, έπαιζε κιθάρα και ηχογραφούσε και τραγούδησα κι εγώ ένα τραγούδι, το «You mean everything to me», ένα σουξέ της εποχής. Το παίρνει ο ξαδερφός μου και το ακούει ο μαέστρος του στην πρόβα. Μόλις το ακούει του λέει ο μαέστρος : «Ποιος το τραγουδάει αυτό;». «Ο ξάδερφός μου», απαντά εκείνος. «Φέρ’ τον να τον γνωρίσω» του λέει ο μαέστρος. Κι έτσι πήγα και  με γνώρισε. Δούλευα έξι μήνες τσάμπα. Στα μαγαζιά με βγάζαν αργά να τραγουδήσω, στην Αλεξάνδρεια. Μετά από έξι μήνες μου έγινε πρόταση και πήγα στο Κάιρο να τραγουδήσω. Από κει ξαναγύρισα πάλι στην Αλεξάνδρεια κι εκεί η Νάντια Κωνσταντοπούλου που ήρθε να κάνει κάτι έκτακτες εμφανίσεις μου λέει παιδάκι μου είναι αμαρτία, έλα στην Ελλάδα που κάθεσαι εδώ! Δεν μπόρεσα να έρθω αμέσως. Ήρθα αργότερα για διακοπές μαζί μ’ ένα φίλο μου πιανίστα και πήγαμε στο «Auto-club» στη Κηφισιά που τότε ήταν πολύ της μόδας. Αυτό, το 1964. Και με ανεβάζει και λέω ένα τραγούδι γαλλικό. Στο μαγαζί όμως μέσα ήτανε κι ιδιοκτήτης που είχε την «Αργώ» στη Βουλιαγμένη, τότε. Με άκουσε και νόμιζε ότι ήμουν μέλος του συγκροτήματος. Οι «Playboys» έπαιζαν εκεί. Οι «Playboys» υπογράφουνε στην «Αργώ» και τους λέει ότι θέλει κι αυτόν που τραγούδησε γαλλικά. Εκείνοι του απαντούν ότι δεν έχουν κάποιον που να τραγουδά γαλλικά. Εκείνος επέμενε πως εκείνη τη βραδιά ήταν ένας νεαρός που τραγούδησε γαλλικά. Τότε το θυμηθήκανε και από το συγκρότημα, ψάξανε και με βρήκανε και υπέγραψα στην «Αργώ» κι έτσι έμεινα στην Ελλάδα και συνεργάστηκα με τους «Playboys».   Και έμεινα! Τελείως τυχαία, δηλαδή!

Τόσα απλά;
Όλα ήρθαν πάρα πολύ απλά! Ευτυχώς!

Η πρώτη ηχογράφησή σας  με τους «Playboys» ποια ήταν;
Μου λέει ο Νίκος ο Αδάμας που μαζί με τον Χαλκίτη γράφαν τα τραγούδια , έχουμε στούντιο αύριο. Θες να έρθεις να πεις κανένα τραγούδι; Λέω, οk! Πήγα στο στούντιο. Αυτό το τραγούδι το ήξερα, το λέγαμε με τους «Playboys» , ήταν το «Deep in the heart of Athens». Πρώτα φορά πήγαινα σε στούντιο. Με ακούει εκεί ο Μάτσας ο Μάκης που ήταν τότε παραγωγός. Και γίνεται εκείνο το περιβόητο… Με ρωτάει ο Μάτσας : «Πώς σε λένε παιδί μου;». «Δάκη», του απαντώ. «Το μικρό;». Λέω, «Το μικρό είναι Δάκης». Λέει , «Το επώνυμο;». «Χαραλαμπίδης». «Δηλαδή όλο  μαζί , πώς σε λένε;» , μου λέει. «Βρασίδας Χαραλαμπίδης». «Α, πα , πα , πα ! Κράτα το Δάκης! Αν τραγουδούσες ρεμπέτικα θα σου πήγαινε!» (γέλια). Κι έμεινε το «Δάκης»!

Με τους «Playboys» πόσο κράτησε η συνεργασία;
Κράτησε ένα καλοκαίρι! Μετά μου έγινε μια πρόταση για την «Αθηναία» και πήγα εκεί. Οι «Playboys» πήραν στη θέση μου τον Φίλιππο Νικολάου. Μετά πήγα στα «Αστέρια»  κι από κει και μετά μπήκε το νερό στο αυλάκι… και γίνομαι τραγουδιστής ορχήστρας ως το 1970 που γνωρίζομαι με τις Αδερφές Μπρόγιερ και μου γίνεται η πρόταση να πάω στα «Δειλινά» και ξεφεύγω από τραγουδιστής ορχήστρας και πια κάναμε show πίστας!

Το να κάνετε show πίστας  πώς σας προέκυψε;
Από σύμπτωση κι αυτό! Μου γίνεται η πρόταση για τα «Δειλινά» με την ορχήστρα του Νίκου του Λαβράνου, ήταν  εκτός τις Μπρόγιερ, ο Μπιθικώτσης , ο Κόκοτας , μια άλλη σεζόν ήταν η Γαλάνη, μια άλλη ήταν ο Νταλάρας. Την πρώτη σεζόν οι αδερφές Μπρόγιερ μου προτείνουν να πούμε ένα τραγούδι μαζί. Δέχτηκα ευχαρίστως! Έραψα ειδικό κουστούμι κι αφού τελείωνα ως τραγουδιστής ορχήστρας έβγαινα κι έκανα ένα μικρό show με τις Μπρόγιερ  όπου σιγά-σιγά καθιερώθηκα κι εκεί. Μπήκα και στα θέατρα. Συνεργάστηκα πέντε χρόνια με τις Μπρόγιερ. Στο θέατρο έκανα νούμερα και με τον Μουστάκα, με τον Κωνσταντίνου…

Η εμπειρία αυτή του θεάτρου  πέρα από το τραγούδι , πώς ήταν;
Τρομακτική! Δεν θα το άντεχα αν ήμουν ηθοποιός! Είχα πάθει τέτοιο στρες τότε που ήταν να κάνω το νούμερο με τον Μουστάκα που από τον τρόμο μου είχα μάθει και τα λόγια των υπολοίπων! Δεν κοιμόμουνα τα βράδια! Τότε, μάλιστα, ο Ντίνος ο Ηλιόπουλος μου πρότεινε να παίξω κανονικά στο θέατρο! Και είπα ναι, από επιπολαιότητα! Όταν μετά πήρα το σενάριο και είδα πόσο δύσκολο είναι να είσαι ηθοποιός και να θυμάσαι όλα αυτά τα λόγια και να τα παίξεις και σωστά, τον παρακάλεσα, του ζήτησα συγνώμη και του είπα ότι δεν μπορώ! Και δεν έπαιξα στη δουλειά αυτή.

Η πρώτη σας επαφή με τον κινηματογράφο έγινε με την απουσία σας! Έτσι;
Αυτό έγινε το 1968. Δούλευα στο «Χίλτον» ως τραγουδιστής ορχήστρας. Έρχεται ένας παραγωγός, Γάλλος, ο Ζεράρ Σαχινιάν που είχε κάνει ένα ντοκιμαντέρ για την Ελλάδα όπου τη μουσική είχε γράψει ο Πλέσσας. Του λέει του Πλέσσα ότι έχω δει έναν πολύ καλό νέο τραγουδιστή που τον χρειάζομαι οπτικά για τα γυρίσματα και θέλω να του γράψεις ένα τραγούδι. Εγώ πάω στον Πλέσσα και μου δίνει την «Αλήθεια»  (σ.σ. στίχοι Πέτρου Πανταζή). Η ταινία λεγόταν «La coeur chaud» , η «ζεστή καρδιά» και το τραγουδάω και το γυρίζουμε στη Ρόδο. Το φιλμ έδειχνε τα ωραία μέρη της Ελλάδας. Κι έτσι ξεκίνησε η συνεργασία μου με τον Πλέσσα. Για να συμπληρωθεί το 45άρι από την άλλη πλευρά μου έδωσε τα «Τόσα καλοκαίρια»(σ.σ. στίχοι Λευτέρη Παπαδόπουλου). Το ηχογραφήσαμε μέσα στα πλατό του Φίνου. Γίνονταν οι «Γοργόνες και μάγκες» και μου προτείνει ο Δαλιανίδης να πάω να το τραγουδήσω στα γυρίσματα. Κανονίζουμε να πάω Δευτέρα που είχαμε ρεπό από το Χίλτον που τραγουδούσα. Ξαφνικά κάτι γίνεται και δεν μπορούν να γίνουν τα γυρίσματα τη Δευτέρα αλλά άλλη μέρα! Πάω στο διευθυντή του Χίλτον να πάρω άδεια και μου λέει έτσι και φύγεις να μην ξανάρθεις! Και δυστυχώς δεν πήγα στο γύρισμα! Βέβαια, τότε, ήμουν να πέσω να πεθάνω! Τελικά, άμα το τραγούδι είναι ωραίο και να μη φαίνεται ο τραγουδιστής γίνεται επιτυχία!...

Στην επόμενη ταινία στη Φίνος ( Η θεια μου η χίπισσα) είναι που φαίνεστε κανονικά!

Τραγουδάω το «Αυτό το καλοκαίρι» σε στίχους του Αλέκου Σακελλάριου και μουσική του Πλέσσα.

Από κείνες τις ταινίες ακόμα είχα προσέξει πόσο προσεγμένο ήταν το ντύσιμό σας.

Το ντύσιμό μου στη σκηνή το προσέχω πάρα πολύ! Το ντύσιμό μου εκτός σκηνής δε με νοιάζει καθόλου! Θέλω το καλοκαίρι να φοράω ένα παντελόνι κοντό το χειμώνα ένα μπλουτζίν. Εκείνο που με νοιάζει πάρα πολύ είναι όταν θα βγω στη σκηνή να είμαι ατσαλάκωτος! Πώς είναι ο γαμπρός που παντρεύεται και πάει στην εκκλησία; Έτσι θέλω να είμαι αλλιώς δεν μπορώ να τραγουδήσω!

Ποια ήταν η εμπειρία σας από τα γυρίσματα των ταινιών στη Φίνος-Φιλμ;

Θυμάμαι κάτι γυρίσματα μέσα στη νύχτα, χειμώνα και να είναι το στούντιο ψυγείο! Εκτός γυρίσματος να φοράμε παλτά και να βγαίνουμε στο γύρισμα με πουκάμισα καταχαρούμενοι να τραγουδήσουμε! Και το κάναμε χωρίς να γκρινιάζουμε! Τώρα μου φαίνεται αδιανόητο αυτό το πράγμα! Δεν θα το έκανα με τίποτα!

Είπατε προηγουμένως ότι τραγουδήσατε στα γαλλικά, έχετε τραγουδήσει και στα αγγλικά και στα ιταλικά, ισπανικά, βραζιλιάνικα, αραβικά…  Πρόσφατο παράδειγμα το cd «Moments» σε τραγούδια του Πλέσσα. Αυτή η γλωσσομάθεια πώς σας προέκυψε;
Συντείνει ότι μεγάλωσα στην Αίγυπτο. Εκεί είχαμε φίλους Άγγλους, Γάλλους, Ιταλούς, Ισπανούς, Αιγύπτιους, Έλληνες… Στο σχολείο θυμάμαι από το Νηπιαγωγείο  μας μάθαιναν πώς λέγεται η πόρτα στα γαλλικά, στα αγγλικά κτλ Εγώ, μεγαλώνοντας, το γειτονόπουλό μου, τα παιδάκια που παίζαμε στην αυλή, το ένα ήταν από την Αγγλία , το άλλο από τη Γαλλία κτλ . Αυτά ξέραν πέντε λέξεις ελληνικές, εγώ πέντε λέξεις γαλλικές, ήταν το αραπάκι που αλλάζαμε πέντε λέξεις αράπικες κι αυτό μίλαγε λίγα ελληνικά  και μεγαλώνοντας ξαφνικά –δεν το παίρνεις χαμπάρι- μιλάς όλες αυτές τις γλώσσες!

Αυτό όμως σας βοήθησε και στην καριέρα σας τελικά!

Έχει βοηθήσει πάρα πολλούς Έλληνες εξ Αιγύπτου που έπιασαν δουλειές σε αεροπορικές εταιρίες. Βέβαια τη γλώσσα που δεν μιλάω και δεν την καταλαβαίνω δεν τη τραγουδάω! Ας πούμε γερμανικά δε μιλάω καθόλου. Δε νομίζω ποτέ να το τολμούσα να τραγουδήσω στα γερμανικά.

Μετά τις επιτυχημένες εμφανίσεις σας στον κινηματογράφο και την επιτυχία των τραγουδιών σας εκείνη την περίοδο γίνατε  πια μεγάλο όνομα και πρέπει να ήταν και  ιδιαίτερα μεγάλη  η αγάπη του νεαρόκοσμου! Πώς το βιώσατε αυτό το φαινόμενο;

Στην αρχή μου άρεσε πάρα πολύ! Αλλά μετά είχε φτάσει σε ένα σημείο να είναι λιγάκι κουραστικό! Είναι το τίμημα αυτό! Υπήρχαν εποχές που δεν μπορούσα να κυκλοφορήσω. Δεν μπορούσα να κάτσω να πιω έναν καφέ σε μια καφετέρια! Στεναχωριόμουν πάρα πολύ γιατί δεν είμαι μαθημένος να ζω σε μια χρυσή φυλακή. Έλεγα, δεν μπορώ έτσι! Θέλω να κυκλοφορήσω, να χαρώ τις μικροχαρές της ζωής. Να πάω μια βόλτα με τα πόδια στην Ερμού. Πού να πήγαινα στην Ερμού; Και τώρα τα ινδάλματα της νεολαίας τα ίδια τραβάνε!

Την καριέρα σας θα μπορούσα να τη χωρίσω στην περίοδο με τα γκρουπάκια, μετά την περίοδο του κινηματογράφου και τα μοντέρνα τραγούδια της εποχής και αργότερα βλέπω μια αλλαγή στο ρεπερτόριο  τραγουδάτε κάποια τραγούδια του Κατσαρού, του Πολυκανδριώτη, του Κριμιζάκη, της Νινής Ζαχά, του Χατζή…

Ποτέ δε σκέφτηκα έτσι. Ίσως φανεί και παράξενο! Ποτέ δε σκέφτηκα το επόμενό μου βήμα! Μου προτείνανε ο συνθέτης ή ο παραγωγός τραγούδια κι αρκούσε να μου αρέσανε κι αυτό έφτανε! Δεν λειτουργούσα έτσι ώστε να κοιτάξω το επαγγελματικό μου μέλλον. Λειτουργούσα τελείως ερασιτεχνικά! Μου άρεσε να τραγουδάω!

Για τον Πλέσσα τα είπαμε πιο πριν. Κάποια στιγμή, το 1977 συνεργαστήκατε και με τον Κώστα Χατζή! Πριν καιρό είχα κάνει μια συνέντευξη με τον Χατζή και όταν τον ρώτησα για σας, σας αποκάλεσε gentleman, δείχνοντας την εκτίμησή του στο πρόσωπό σας.  Πώς προέκυψε αυτή η συνεργασία;

Τραγουδούσα στη «Φαντασία», τον Χατζή τον ξέρω πασίγνωστος και τον έχω ακούσει και στη μπουάτ, κι ένα βράδυ κάτω βλέπω τον Χατζή με μια παρέα. Και μένω έκπληκτος! Λέω ο Κώστας στα μπουζούκια! Τελείωσα το πρόγραμμα και με φωνάζει στο τραπέζι –είχε ήδη κάνει με τη Μαρινέλλα το «Ρεσιτάλ»-και μου λέει θέλω να κάνουμε μια συνεργασία εσύ και η  Ελπίδα και λέω τι μου λέει τώρα, ονειρεύομαι! Η χαρά μου και η υπερηφάνεια μου ήταν πάρα πολύ μεγάλη, βέβαια, γιατί τον θαύμαζα και τον θαυμάζω τον Κώστα! Κι έτσι ξεκίνησε αυτή η περίφημη συνεργασία!

Τι θυμάστε από τις πρόβες; Τι θυμάστε από τις προετοιμασίες;
Υπήρχε πολύ δέος! Τον θαύμαζα τον Κώστα και ήταν τόσο ήρεμος , τόσο γλυκός… Προσπαθούσε να με ηρεμήσει. Θυμάμαι και την ημέρα που έγινε η συναυλία είχα πολύ μεγάλο άγχος! Με βοήθησε πάρα πολύ! Ήταν σαν πατέρας παρόλο που δεν έχουμε μεγάλη διαφορά ηλικίας! Είχε ταλαιπωρία αυτή συνεργασία! Την πρώτη μέρα η ηχογράφηση δεν πέτυχε και ξαναγίνεται την επόμενη μέρα αφού προηγουμένως είχε βγει μια φήμη ότι υπήρχε βόμβα, έγιναν διάφορα τέτοια… Μετά βγήκε ο δίσκος και πήγαινε πάρα πολύ καλά. Μετά ξαφνικά έπαψε να βγαίνει! Μετά τον χώρισαν (σ.σ. τον τριπλό δίσκο) σε τρία μέρη… Φήμες λένε ότι οι «μεγάλες δυνάμεις» δεν  αφήσανε… Δεν ξέρω, δεν είμαι σίγουρος, δεν μπορώ να πω, δεν τα άκουσα προσωπικά εγώ… Φήμες!... Ήταν μια πολύ ωραία δουλειά!

Μετά πώς και δεν προέκυψε εκ νέου , αργότερα, μια καινούρια συνεργασία με τον Χατζή; Πιστεύω ότι θα σας πήγαινε ιδιαίτερα.

Δεν ξέρω… Δεν έτυχε! Μετά άλλαξαν οι εποχές. Ακολούθησα το ρεύμα της εποχής. Έκανα τραγούδια πιο πολύ ποπ, πιο πολύ χορευτικά, πιο πολύ εμπορικά… Αυτό είναι και καλό και κακό, βέβαια. Δεν ξέρω αν έκανα σωστά ή λάθος. Πάντως δεν έκανα πράγματα που έχω μετανιώσει! Και τώρα δεν είμαι από τους ανθρώπους που κυνηγάνε τη δόξα, την επιτυχία… Αρκεί εγώ να είμαι ικανοποιημένος με τη συνείδησή  μου γι’ αυτό που τραγούδησα, γι’ αυτό που έκανα. Από κει και πέρα αν πάει καλά εμπορικά θα χαρώ αλλά δεν θα πέσω για να πεθάνω αν δε γίνει και τίποτα. Πολλά καλά τραγούδια αδικοχάθηκαν, αλλά εντάξει, τι να κάνουμε! Συμβαίνουν κι αυτά!

Με τα Φεστιβάλ τραγουδιού πώς και ασχοληθήκατε;
Πήρα αρκετές φορές μέρος στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης μια φορά στο Φεστιβάλ της Χιλής και μια φορά στο Φεστιβάλ της Αιγύπτου. Ήταν πολύ σπουδαίο να πάρει κανείς μέρος, ειδικά στης Θεσσαλονίκης τότε. Από το Φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης έγινα γνωστός στο ευρύ-ευρύ κοινό. Με είδανε, με λατρέψανε! Το ένιωθα! Αλλά γενικά πιστεύω ότι σε όλα αυτά και στη δισκογραφία και στη δουλειά μας και στα Φεστιβάλ και παντού υπάρχουνε αυτές οι κλίκες! Το ίδιο συμβαίνει και με τα ραδιόφωνα και με τις τηλεοράσεις… Είναι η δουλειά μας  έτσι που άμα δεν είσαι στο κύκλωμα- σε αυτό το κύκλωμα που εγώ ποτέ δεν κατάφερα να είμαι  ή όταν γνώρισα ανθρώπους δεν το εκμεταλλεύτηκα ποτέ-συμβαίνουν καμιά φορά και αδικίες. Στα Φεστιβάλ που τα τραγούδια δεν πήρανε τη σωστή θέση, το ίδιο και με τις τηλεοράσεις, το ίδιο και με τις εταιρίες…. Τώρα , μετά από τόσα χρόνια, ανακαλύπτω ότι εγώ δεν έκανα γι’ αυτό το επάγγελμα! Εγώ έκανα μόνο για να τραγουδάω.  Έπρεπε να υπάρχει κάποιος να με μανατζάρει!...

Από τις συνεργασίες που κάνατε στην καριέρα σας ποιες θωρείτε πιο σημαντικές; Από ποιες έχετε πάρα πολύ ωραίες αναμνήσεις;

Η καθοριστική συνεργασία ήταν με τη Μαρινέλλα, σίγουρα! Η οποία είναι αξιοθαύμαστη! Έχω δει στιγμές που να  λες δεν θα μπορέσει να τραγουδήσει από αυτά που συνέβαιναν παρασκηνιακά κι έβγαινε στη σκηνή κι ήταν σαν να μη συνέβαινε τίποτα! Ήταν ένα μεγάλο σχολείο για μένα!  Επίσης από τις αδελφές Μπρόγιερ  πήρα θεατρική παιδεία. Μου τη μεταδώσανε, κατάλαβα πως είναι να σέβεσαι τον συνάδερφό σου, να σέβεσαι τον κόσμο, να σέβεσαι τον εαυτό σου…  Πέρασα πολύ καλά με τους περισσότερους που συνεργάστηκα αν εξαιρέσουμε μια-δυο περιπτώσεις  που οι άνθρωποι ήταν μίζεροι και κομπλεξικοί αλλά έχω κυρίως καλά να θυμάμαι!

Από τις διεθνείς συνεργασίες σας, τι θυμάστε;
Οι διεθνείς δεν ήταν τόσες πολλές! Λίγα πράγματα! Είχα τραγουδήσει στο Φεστιβάλ «Rose D’Ηοre» όπου ήτανε η Dalida  με την οποία ήμουν ερωτευμένος όταν ήμουν μικρός-το ίνδαλμά μου-τη χάζευα όταν τραγουδούσε! Τη θαύμαζα πολύ!

Μια και είπατε για ινδάλματα , ποια άλλα ινδάλματα είχατε όταν ξεκινήσατε να τραγουδάτε;

Η Dalida, ο Aznavour, o Tom Jones…

Τον τελευταίο καιρό τα πράγματα στη δισκογραφία δεν πάνε καλά. Για ποιο λόγο  πιστεύετε ότι τα πράγματα έφτασαν εδώ που έφτασαν;

Δεν μπορώ να το εξηγήσω! Πιστεύω όμως η πληθώρα των τραγουδιστών και των δίσκων που έβγαιναν στη μικρή Ελλαδίτσα ήταν δυσανάλογο πράγμα. Ίσως να φταίει αυτό, ο κορεσμός! Ίσως να φταίει η φθορά της τηλεόρασης που βγαίναμε – βγαίναμε… Όλοι τρέχαμε να προωθηθούμε άνευ χρημάτων. Σε κανένα μέρος του κόσμου δε βγαίνει στην τηλεόραση ένας γνωστός καλλιτέχνης χωρίς να πληρωθεί…

Πώς βλέπετε τα πράγματα λοιπόν για έναν νέο καλλιτέχνη που ξεκινάει τώρα;

Πολύ δύσκολα! Δεν είναι η εποχή των τραγουδιστών,  πιστεύω! Κι αν βγει κάποιος θα είναι για ένα χρονικό διάστημα, θα χαθεί κι αυτός, θα βγει ένας άλλος…  Χαθήκαν οι αξίες ,πιστεύω. Θα σου πω μια ιστορία. Όταν έκανα τον πρώτο μου δίσκο δεν παιζόταν από το ραδιόφωνο. Απαγορευόταν γιατί δεν είχα δώσει εξετάσεις. Υπήρχε το ΕΙΡ τότε… Πάω να δώσω εξετάσεις, λοιπόν, ήταν μέσα στο στούντιο ένας πιανίστας, υπήρχε ένα τζάμι το οποίο από την πίσω πλευρά δεν έβλεπες ποιος ήτανε! Στο άλλο δωμάτιο ακούγανε, αυτοί –η επιτροπή-βλέπανε εγώ δεν έβλεπα. Τραγουδώ την πρώτη φορά και με έκοψαν. Ξαναδίνω εξετάσεις μετά από τρεις μήνες, με ξανακόβουν! Πάω τρίτη φορά απελπισμένος και δυστυχισμένος ! Μου λέει η κοπέλα που ήταν εκεί με τις αιτήσεις «Πάλι ήρθατε;» Της λέω «Τι να κάνω; Έχω απελπιστεί!» Μου λέει «Μην ανησυχείτε! Τη Μούσχουρη την πέρασαν την πέμπτη φορά!». Και δίνω την τρίτη φορά και περνάω! Οπότε παιζόντουσαν οι δίσκοι μου! Και ποιος μαθαίνω ότι με έκοβε στην επιτροπή;  Ο Μίμης ο Πλέσσας! Του το είπα «Μα δεν το θυμάμαι» μου λέει!!! Ποιος ξέρει πώς τραγουδούσα τότε!

Το τελευταίο διάστημα δεν ζείτε εδώ, στην Ελλάδα. Ζείτε στην Κύπρο.
Από το 2005! Πάντα είχα μια ξεχωριστή αγάπη στην Κύπρο! Μου θύμιζαν πολύ την Αλεξάνδρεια οι παραλίες της! Το 1971 πρωτοπήγα για μία συναυλία στην Κύπρο κι έπαθα σοκ γιατί το κοινό ήτανε τόσο εκδηλωτικό! Μου σκίζαν τα ρούχα μου, μου τράβαγαν τα κουμπιά, κόσμος είχε έρθει στο αεροδρόμιο, δηλ είχε γίνει ένας σάλος! Αυτό και μαζί με το ότι η Κύπρος μου θύμιζε πολύ την Αλεξάνδρεια με έκανε να πηγαίνω συχνά για συναυλίες, διακοπές…  Έτσι από το 2005 αποφάσισα να μείνω εκεί και πηγαινοέρχομαι! Εδώ και ένα χρόνο ήμουν στην Κύπρο. Ήταν τα πράγματα πιο ήρεμα εκεί, είναι πιο νοικοκυρεμένα, σίγουρα. Τώρα ξεκίνησαν τα προβληματάκια εκεί. Ελπίζω να τα περάσουν γρήγορα.

Άμεσα σχέδιά σας για την Ελλάδα υπάρχουν πέρα από αυτό το νέο τραγούδι;
Ποτέ δεν  κάνω σχέδια! Ό,τι θέλει ας έρθει! Καλό να είναι! Θα το δεχτώ ή θα το απορρίψω.

Απωθημένα μουσικά έχετε; Κάποια συνεργασία που δεν κάνατε;

Θυμάμαι ότι είχα πάει στο Παρίσι. Ο Ντέμης ο Ρούσος είναι ξάδερφός μου κι είχα μείνει στο σπίτι του. Κάναμε με τον Λάκη τον Βλαβιανό ένα demo με σκοπό να μείνω στο Παρίσι.

Αυτό, πότε;
Γύρω στο ’72. Έβλεπα την επιτυχία που είχε ο Ντέμης! Τότε ο Ντέμης μεσουρανούσε. Θυμάμαι πηγαίναμε στο στούντιο που έγραφε τους δίσκους του  κι απέναντι από το στούντιο υπήρχε ένα πολύ ωραίο εστιατόριο όπου έβγαινε ο Ντέμης για να πάει να φάει. Αυτό το πέρασμα από το στούντιο στο εστιατόριο ήταν πρόβλημα! Ο Ντέμης δεν μπορούσε να κυκλοφορήσει! Ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι εγώ δε θα’ θελα μια τέτοια ζωή! Και τώρα δεν τη θέλω! Αν μπορούσα να τραγουδάω και ν’ αρέσω στον κόσμο και μετά να φεύγω απ’ τη σκηνή και να είμαι άλλος άνθρωπος. Ένας λόγος που δεν επέμεινα , τότε, ήταν κι αυτός. Δεν ζήλεψα ποτέ την επιτυχία του Michael Jackson, ας πούμε! Δεν θα’ θελα να μην μπορώ να πάω στο περίπτερο! Τώρα σκέφτομαι ότι θα μπορούσα να το κουμαντάρω το πράγμα γιατί θα είχα λύσει και το οικονομικό πρόβλημα της ζωής μου. Αν το «Αλαλούμ» το είχα κάνει στην Αμερική, δεν θα χρειαζόταν να κάνω άλλο δίσκο. Θα είχα λύσει το οικονομικό μου πρόβλημα  για πάντα!  

Έχετε κάποιον συνθέτη ως  απωθημένο που θα θέλατε αλλά δεν είπατε τραγούδια του;
Εγώ θα ήθελα να κάνω πάρα πολύ τραγούδια με τον Χατζιδάκι! Τα τραγούδια του μου ταιριάζουν πάρα πολύ! Κάποιος που το διαβάζει αυτό ίσως να μην το πιστεύει. Κι όμως! Πιστεύω ότι θα ήμουν ιδανικός ερμηνευτής του Χατζιδάκι εάν με είχε πάρει χαμπάρι! Μάλιστα  ένα τραγούδι το «Άννα» που είπα εγώ (σ.σ. μουσική-στίχοι Πάνου Τσαπάρα) σε ένα δίσκο που τραγουδήσαμε πολλοί, ο Πάριος, η Αλεξίου, εγώ, ο Νταλάρας και άλλοι (σ.σ. πρόκειται για τον δίσκο «Νιάτα» MINOS 212)  το βράβευσε ο Χατζιδάκις! Εκείνη την εποχή όμως εγώ ήμουν ένας τρελός ποπ τραγουδιστής! Έτσι με ήθελε και η εταιρεία! Ήταν δυνατόν εκείνη την εποχή που είχε όλους αυτούς τους υπέροχους τραγουδιστές ο Χατζιδάκις να ζητήσει εμένα να πω ένα τραγούδι!

Κατά καιρούς έχουμε δει να έχετε κάνει κάποιες επανεκτελέσεις  τραγουδιών σε κάποια cd σας. Δεν είπατε όμως κάποια του Χατζιδάκι.
 Ήθελα να πω αλλά μου είπαν ότι δε δίνει την άδεια. Αν ήταν δυνατόν να κάνω έναν ολόκληρο δίσκο Χατζιδάκι τώρα! Θα τον έκανα με μεγάλη χαρά! Αλλά ποια εταιρεία θα βάλει τα λεφτά; Πρέπει να πάρουμε τη άδεια από τον γιο του Χατζιδάκι που δεν τη δίνει κι εύκολα έχω μάθει… Σιγά μην τη δώσει στον Δάκη! Θα τη δώσει σε κάποιον «κουλτουριάρη» τραγουδιστή!… Πιστεύω ότι ο καλός τραγουδιστής μπορεί να πει τα πάντα!

Τι εύχεται ο Δάκης στον εαυτό του;
Να έχω υγεία. Να φτιάξει κι αυτή η Ελλάδα που έχει το κακό της το χάλι… Να ανασάνουνε οι άνθρωποι λιγάκι κι εγώ μαζί! Και υγεία και πάλι υγεία! Το σημαντικότερο!

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για τη συνομιλία μας!

Εγώ σας ευχαριστώ!

 

 Όλες οι φωτογραφίες προέρχονται από το προσωπικό αρχείο του Δάκη ,τον οποίο ευχαριστούμε πολύ για την παραχώρηση.

Οι φωτογραφίες των δίσκων προέρχονται από το αρχείο του Κώστα Πατσαλή.


Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Οι υπάλληλοι όλοι λιώνουν και τελειώνουν σαν στήλες δύο - δύο μες στα γραφεία.
Κώστας Καρυωτάκης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

19/6/1951 Πέθανε ο ποιητής Άγγελος Σικελιανός
19/6/1970 Γεννήθηκε ο τραγουδιστής Αντώνης Ρέμος
20/6/1934 Γεννήθηκε η ηθοποιός Αλίκη Βουγιουκλάκη. Στην κινηματογραφική της καριέρα, τραγούδησε τραγούδια πολλών μεγάλων συνθετών.
20/6/1949 Γεννήθηκε στην Αρκαδία ο τραγουδιστής Βασίλης Παπακωνσταντίνου

ΤΥΧΑΙΑ TAGS