112 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
17.12.2018
Ορφέας | Main Feed

Συνεντεύξεις

Νικολέτα Περάκη

Ποιος είναι εκείνος που τη σήμερον ημέρα δεν έχει σιγοτραγουδήσει ή έστω ακούσει τραγούδια όπως το «Αχ κορίτσι μου», τις «Λεπτομέρειες», το «Όλα σε σένα τα βρήκα», το «Δεν τηλεφώνησες», «Σε θέλω» και άλλα τόσα που μας έχουν ταξιδέψει με τη φωνή του Γιάννη Πλούταρχου και μας έχουν κάνει να τα αφιερώσουμε χωρίς δεύτερη σκέψη σε άτομα που αγαπάμε; Πόσοι από εμάς έχουμε αναρωτηθεί ποιος κρύβεται πίσω από αυτές τις πολύ μεγάλες επιτυχίες; Ο πιο κατάλληλος άνθρωπος για να πάρουμε απαντήσεις είναι ο Αλέξης Σέρκος. Ο Αλέξης είναι εκείνος που έγραψε το στίχο, τη μελωδία, έφτιαξε την ενορχήστρωση και σε συνδυασμό με τη φωνή του αγαπημένου ερμηνευτή, Γιάννη Πλούταρχου, έδωσε το αποτέλεσμα που όλοι σήμερα γνωρίζουμε και έχουμε αγαπήσει. Μεσημέρι Τρίτης λοιπόν συνάντησα τον Αλέξη Σέρκο στο αγαπημένο του στέκι, στη Βούλα όπου μου παραχώρησε μια εκ βαθέων συνέντευξη για εκείνον, την οικογένειά του, την καριέρα του, το Γιάννη Πλούταρχο, και τα προβλήματα της σημερινής δισκογραφίας.


Τι εστί «δημιουργία» για τον Αλέξη Σέρκο;
Αλέξης Σέρκος: Κατάθεση ψυχής. Ότι νιώθω μέσα μου, ότι μελωδίες γεννιούνται μέσα μου, ή ότι εικόνες που μπορώ να τις αποτυπώσω με στίχους, προσωπικές μου ιστορίες ή ιστορίες φίλων, αυτό είναι δημιουργία. Μια μαγική στιγμή, η έμπνευση αυτή. Μαγική!

Ποια είναι τα μουσικά σου ακούσματα;
Α.Σ.: Τα μουσικά μου ακούσματα είναι πολλά. Πολλά, δηλαδή από ποπ της δεκαετίας του ’80, από Hard Rock, από Heavy Metal, γιατί heavy metal τραγουδιστής ήμουνα, Bon Jov-ας, μ’ αυτό ξεκίνησα. Από μιούζικαλ, επηρεασμένος μετά από μουσική του Μίμη Πλέσσα, του Καλδάρα, του Κουγιουμτζή, του Άκη Πάνου, του Γιάννη Πάριου, του Αντώνη Βαρδή, του Φοίβου, του Θεοφάνους. Πολλά είδη μουσικής μπορούν να θεωρηθούν μουσικά μου ακούσματα. Όλα αυτά είναι μέσα μου και με έχουν επηρεάσει. Το rock, το heavy, το λαϊκό, το ερωτικό, όλα αυτά τα έχω μέσα μου και βγαίνουνε στα τραγούδια μου από τις μελωδίες μου, από τις ενορχηστρώσεις μου.

Έχουμε παρατηρήσει ότι έχεις ιδιαίτερη αδυναμία στον Bon Jovi. Πώς γίνεται ένας άνθρωπος που έχει μεγάλη αγάπη για τον Bon Jovi και το Heavy Metal γενικά, να γράφει λαϊκά και πονεμένα τραγούδια;
Α.Σ.: Επειδή για εμένα η μουσική είναι μία, οι ενορχηστρώσεις αλλάζουν. Πίσω από όλα αυτά τα τραγούδια κρύβονται υπέροχες μελωδίες. Και εμένα μ’ αρέσουν οι υπέροχες μελωδίες, είτε ανήκουν στο χώρο της Jazz, είτε του Heavy Metal, του Hard Rock, του Pop, του έντεχνου (που δε πιστεύω στα έντεχνα, εμπορικά, ποιοτικά και λοιπά, τα θεωρώ ανοησίες). Η μουσική είναι μία!

Ποιες συνεργασίες από την καριέρα σου ξεχωρίζεις;
Α.Σ.: Σαν τραγουδιστής, επειδή έχω υπάρξει και τραγουδιστής, δε μπορώ να μην αναφέρω τη συνεργασία μου με τον Μίμη Πλέσσα που με επέλεξε και τραγούδησα σε ένα μιούζικαλ με τους δώδεκα Θεούς του Ολύμπου, το οποίο κυκλοφόρησε από την POLYGRAMM το 1998 – αν θυμάμαι καλά. Μέσα σ’ αυτό τραγουδούσαν ο Κορκολής, ο Παπακωνσταντίνου, ο Σαμσιάρης. Έπαιζα κι εγώ έχοντας το ρόλο του θεού Απόλλωνα. Αυτή ήταν πολύ συγκινητική στιγμή για μένα που στα 23 μου χρόνια περνούσα από audition από το Μίμη Πλέσσα, αυτός παίζοντας πιάνο κι εγώ τραγουδώντας. Ήταν κάτι πολύ μαγικό! Μετά σα δημιουργός, αναμφισβήτητα η συνεργασία μου με τον Γιάννη Πλούταρχο, γιατί ήτανε ο άνθρωπος που με ανακάλυψε, ενώ ήμουν ένα τίποτα, με το «Αχ κορίτσι μου». Μάλιστα διατηρήσαμε μια συνεργασία έντεκα χρόνων, από την οποία συνεργασία δημιουργήθηκε μια φιλία και μια σχέση αγάπης. Δε μπορώ να μη ξεχωρίσω αυτές τις στιγμές σε αυτό που λέμε «καριέρα», αν μπορώ να πω ότι «έχω μια καριέρα». Αλλά από εκεί και πέρα, όλες μου οι συνεργασίες, είτε είναι καινούργιες είτε παλαιότερες, είτε με αναγνωρισμένους ή όχι τραγουδιστές, εμένα οποιοσδήποτε άνθρωπος ερμηνεύει τραγούδια μου, με κάνει να νιώθω πολύ περήφανος.

Το «Με τι καρδιά» είναι ένα δικό σου τραγούδι σε στίχους και μουσική, το οποίο ξεχωρίζεις και έχει ερμηνευθεί ιδανικά από τον πολύ γνωστό σε όλους, και ιδιαίτερα αγαπητό Γιάννη Πλούταρχο. Θα ήθελες να μιλήσεις για την ιστορία αυτού του κομματιού;
Α.Σ.: Το τραγούδι «Με τι καρδιά» είναι ένα πολύ αγαπημένο τραγούδι στους θαυμαστές του Πλούταρχου, κι ας μην έχει γίνει ραδιοφωνικό hit. Εγώ έχω μεγαλώσει μαζί με τη μητέρα και με τη γιαγιά μου. Σα μοναχοπαίδι λοιπόν, όταν έπρεπε να παντρευτώ και να φύγω από το σπίτι μου στα Πατήσια για να έρθω εδώ στη Βούλα που μένω τώρα, έπρεπε πρώτα να διαλύσω το στούντιό μου και όλα μου τα αντικείμενα και να φύγω για να μετακομίσω εδώ. Εκείνη ήταν μια πολύ έντονα συναισθηματικά φορτισμένη στιγμή, γιατί η μητέρα μου άρχισε να κλαίει. Άρχισα να κλαίω και εγώ. Δε ξέρω τι περνούσε από το μυαλό της μητέρας μου, ότι φεύγω, ότι χάνει το παιδί της, ότι δε θα το ξαναδεί ποτέ, ότι θα έμενε μόνη της, ξέρεις, όλα εκείνα που σκέφτονται όλες οι μητέρες για τα παιδιά τους. Έπρεπε να κατεβάσω τα πράγματά μου, τις κιθάρες μου, να πάρω γενικώς το δωμάτιο και να φύγω. Όταν ήρθα στο σπίτι, ένα άδειο σπίτι γιατί ακόμα δεν είχαμε πάρει καν τα έπιπλα (μετά από έξι μήνες θα παντρευόμασταν με τη γυναίκα μου) έπρεπε να στήσω το στούντιό μου για να μπορώ να δουλεύω. Έτσι λοιπόν έστησα τα πράγματα όλα, πήρα την κιθάρα μου και προσπάθησα να αποτυπώσω τα συναισθήματα της μητέρας μου. Για ποιο λόγο η μητέρα μου έκλαιγε; Και έτσι γεννήθηκε το «Με τι καρδιά». Είναι τα λόγια της μητέρας μου σε εμένα. Πήρα τηλέφωνο τον Πλούταρχο και του είπα «Γιάννη, έλα να ακούσεις ένα τραγούδι». Ο Γιάννης ήρθε, το «μουρμούρισε» στο σπίτι, του άρεσε, μας άρεσε και έγινε αυτό που έγινε.

Συνεργάζεσαι εδώ και έντεκα χρόνια συνεχόμενα με τον Γιάννη Πλούταρχο. Ποια είναι η γνώμη σου για τον άνθρωπο Γιάννη Πλούταρχο;
Α.Σ.: Πριν σου απαντήσω για τον «άνθρωπο» Γιάννη Πλούταρχο, θα είμαι ειλικρινής. Έχω κουραστεί να ακούω συνέχεια και επαλληλημένα το χαρακτηρισμό «Το καλύτερο παιδί». Ο Γιάννης Πλούταρχος είναι σίγουρα ένα από τα καλύτερα και από τα πιο αυθεντικά παιδιά που υπάρχουν στο χώρο. Πάντα σύμφωνα με το μέγεθος της επιτυχίας που έχει, γιατί υπάρχουν κι άλλα παιδιά στο χώρο που δεν έχουν καμία επιτυχία αλλά νομίζουν ότι έχουνε (γέλια). Θέλω να τονίσω ότι μιλάμε για έναν από τους καλύτερους τραγουδιστές που έχει η Ελλάδα! Τέτοιες φωνές θα βγουν ξανά μετά από πολλά – πολλά χρόνια. Δε βγαίνουν συχνά τέτοιοι τραγουδιστές. Για να μην είμαι υπερβολικός στο χαρακτηρισμό μου, και πω ότι μιλάμε για τον καλύτερο τραγουδιστή της γενιάς του, θα σου πω όμως ότι είναι ένας από τους μεγαλύτερους τραγουδιστές στη χώρα μας και αυτό τείνει σιγά- σιγά να ξεχαστεί. Δηλαδή λέμε «το καλύτερο παιδί» και «το καλύτερο παιδί» αλλά ξεχνάμε ότι είναι από τους καλύτερους τραγουδιστές! Είναι σπουδαία τύχη για οποιοδήποτε δημιουργό νέο, να πετύχει στο δρόμο του τέτοιους τραγουδιστές, είτε το Γιάννη Πλούταρχο ή οποιονδήποτε επόμενο Γιάννη Πλούταρχο, με τέτοια φωνή, να του ερμηνεύει και να βγάζει τα τραγούδια του στον κόσμο. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη τύχη! Ήθελα να το τονίσω αυτό. Ότι ο κόσμος πρέπει να γνωρίζει ότι ο Γιάννης πέρα από ένα πάρα πολύ καλό παιδί είναι και ένας σπουδαίος τραγουδιστής. Ο Γιάννης Πλούταρχος είναι ένας τοξότης σαν κι εμένα, πάρα πολύ καλός ποδοσφαιριστής (γέλια), γιατί παίζουμε πολύ συχνά μαζί ποδόσφαιρο, δουλευταράς (μπορεί να έρθει για ντέμο στις 11 το πρωί και να φύγει στις 6 το ξημέρωμα). Δε κάνει εκπτώσεις στη φωνή του. Τραγουδάει τα πάντα μέχρι να καταλήξει ποια είναι αυτά που του αρέσουνε, κι αυτό θεωρώ ότι είναι το μεγάλο του όπλο: Ότι δοκιμάζει τα πάντα πριν τα απορρίψει.

Πιστεύεις ότι κάποιο δισκογραφημένο τραγούδι σου για κάποιους λόγους έχει «αδικηθεί»;
Α.Σ.: Σίγουρα, όλοι οι δημιουργοί θα επιθυμούσαμε τα τραγούδια μας να φτάσουν στα αυτιά του κόσμου. Δε γίνεται όμως αυτό με όλα τα τραγούδια. Ακόμα και από τους αναγνωρισμένους ερμηνευτές να  τραγουδηθούν, με τους οποίους έχεις μεγαλύτερες προσβάσεις και πιο εύκολα μπορεί να φτάσει στο κοινό. Εάν κοιτάξεις τη δισκογραφία τους, θα δεις πως δεν έχουνε φτάσει όλα τα τραγούδια τους στο κοινό, δε τα ξέρει όλα ο κόσμος. Αυτό είναι αδύνατον και ιδιαίτερα στις μέρες μας με το Playlist στα ραδιόφωνα, πολύ σπάνια μπορούν να φτάσουν και τα 12-14 τραγούδια στα αυτιά του κόσμου και να αγαπηθούν. Όμως αυτό δε σημαίνει ότι εγώ τα αγαπάω λιγότερο. Εγώ μπορεί να αγαπάω και περισσότερο κάποια τραγούδια που δεν έχουν ακουστεί, γιατί μπορεί να σημαίνουν πράγματα για εμένα και να μου θυμίζουν καταστάσεις, παρά κάποιο που μπορεί να έχει βγει ως hit στο ραδιόφωνο. Για μένα όλα τα τραγούδια είναι ίδια. Δηλαδή τα βάζω τέρμα κι είμαι πάρα πολύ περήφανος γι’ αυτά!

Ποιο είναι το μυστικό σου έτσι ώστε να δημιουργείς πάντα τόσο επιτυχημένα τραγούδια για τον κόσμο;
Α.Σ.: Δεν υπάρχει μυστικό. Κανένα τραγούδι όταν γεννιέται δε μπαίνει στο συρτάρι με τα επιτυχημένα ή σε ένα άλλο με τα μη επιτυχημένα. Ούτε γνωρίζουμε ποιο  τραγούδι θα αγαπηθεί από τον κόσμο. Φαντάζεσαι ποιο τραγούδι έχει δυναμική ώστε να μπορέσει να κάνει επιτυχία, όμως την επιτυχία δε την ξέρεις ποτέ. Και αυτό είναι ένα παράδειγμα που ταιριάζει στο «Αχ κορίτσι μου» το οποίο δε περίμενα ποτέ ότι θα γίνει επιτυχία. Ποτέ όμως. Κι όμως έγινε και μιλάμε τώρα για έντεκα ετών τραγούδι. Ξέρεις ότι έχεις γράψει ένα πολύ καλό τραγούδι, σαν και πολλά άλλα που υπάρχουν στο σπίτι σου και ο κόσμος δε τα ξέρει. Στον υπολογιστή μου υπάρχουν τραγούδια που θεωρώ ότι αν είχαν κυκλοφορήσει, θα είχαν κάνει μεγαλύτερη επιτυχία από κάποια που έχουν κυκλοφορήσει.

Τι είναι αυτό που μπορει να δώσει έμπνευση στον Αλέξη Σέρκο;
Α.Σ.: Η καθημερινότητά μου. Η καθημερινότητα η δική μου, η δική σου, του φίλου μου, του απέναντι, ενός άγνωστου άνθρωπου σε μια καφετέρια που θα ακούσω να εξηγεί την ιστορία του, η ιστορία ενός φίλου…

Πόσες ώρες την ημέρα περνάς στο στούντιο δημιουργώντας;
Α.Σ.: Περνάω στο στούντιο φλερτάροντας την έμπνευση να μου έρθει αρκετές, πάρα πολλές ώρες. Δηλαδή περίπου 10 ώρες την ημέρα. Μπορεί να μη βγει τίποτα, αλλά όμως μπορεί και στο τέλος της ημέρας να βγει «κάτι». Αυτό το «κάτι» το ακούς την επόμενη μέρα και ή θα σ’ αρέσει ή θα σ’ αφήσει αδιάφορο. Όμως αν δε το φλερτάρεις και περιμένεις να σου ‘ρθει η θεία έμπνευση, δηλαδή να γράφεις τραγούδια όποτε θα έρθει εκείνη, θα πεινάσουμε όλοι (γέλια). Χρειάζεται να το κυνηγήσεις, να το «γρατζουνήσεις», να το «ενοχλήσεις» το όλο θέμα για να σου έρθει.

Με το που δημιουργείς στο στούντιο ένα τραγούδι, ποια είναι εκείνα τα αισθήματα που σου δημιουργούνται;
Α.Σ.: Στην αρχή ακούω το τραγούδι έχοντας μια μορφή στην κιθάρα μου. Από εκεί και πέρα όταν βλέπω ότι κάτι έχει, κάτι μ’ αρέσει, κάτι μ’ αγγίζει, το βρίσκω ιδιαίτερο, μ’ αγγίζει ο στίχος του, μ’ αρέσει η μελωδία του, θα αρχίσω να το «στήνω» στον υπολογιστή, να το ενορχηστρώνω σε μορφή demo, για να δω πια τη δυναμική του, εάν παίρνω αυτό που θέλω από το τραγούδι. Μέχρι να ολοκληρωθεί ακόμα δεν είμαι σίγουρος. Θα φωνάξω τη γυναίκα μου, θα το κάνει demo, θα το τραγουδήσει, θα βάλω και δεύτερες φωνές και θα αρχίσω να προσθέτω πράγματα. Μέχρι να το «μιξάρω» ακόμα δεν είμαι σίγουρος. Μόλις το «μιξάρω» μπορώ να καταλάβω αν όντως αυτό το κομμάτι έχει τη δυναμική να σταθεί είτε ραδιοφωνικά, είτε σε ένα μαγαζί. Από εκεί και πέρα, ανυπομονώ! Ανυπομονώ να το δειγματίσω, να το τραγουδήσει κάποιος, να αρέσει και να βγει στον κόσμο!

Και πλέον, στην τελική διαδικασία, όταν βγαίνει στον κόσμο, και το ακούς στα ραδιόφωνα να παίζεται, να γίνονται πωλήσεις, να ακούς όμορφα σχόλια από τους θαυμαστές σου, πώς νιώθεις;
Α.Σ.: Δυστυχώς πωλήσεις δε γίνονται πια. Στο ραδιόφωνο έχω ακούσει πάρα πολλές φορές τραγούδια μου να παίζονται, όπως και όταν πηγαίνω σε ένα μαγαζί και να βλέπω να γίνομαι τραγούδι στα χείλη του κόσμου. Δηλαδή όλος ο κόσμος να ξέρει το τραγούδι μου, χωρίς να ξέρει εμένα. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ασφάλεια και δύναμη από αυτό. Και θα σου πω τι εννοώ: Καταρχήν όταν ακούω ένα τραγούδι μου στο ραδιόφωνο, όπου και να είμαι, όσες φορές και να το έχω ακούσει, το βάζω τέρμα! Και λέω «εγώ» (γέλια)! Από την άλλη, τα τραγούδια μου επειδή είναι τόσο γνωστά στον κόσμο, μου δίνουν τέτοια δύναμη που όπου και να βρεθώ, έχω τα τραγούδια μου να με «προστατεύουν». Δηλαδή μπορώ να βγω επάνω στη σκηνή, χωρίς να με ξέρει κανένας, και να πω «γεια σας, θα σας πω μερικά από τα τραγούδια που έχω γράψει» ξέροντας ότι τα τραγούδια μου, μου δίνουν πολύ μεγάλη ασφάλεια γιατί τα γνωρίζει ο κόσμος. Δε μπορώ να σου μεταδώσω το συναίσθημα, αλλά νιώθω μεγάλη ασφάλεια. Μεγάλη περηφάνια, για τα τραγούδια μου τα τόσο γνωστά.

Θες να μας θυμίσεις ένα ευτράπελο που σου συνέβη στο στούντιο και το θυμάσαι μέχρι και σήμερα;
Α.Σ.: Στο στούντιο έχουν συμβεί πολλά ευτράπελα. Αυτό που μου έρχεται στο νου κατευθείαν είναι την περίοδο του 2005, που είμαστε λίγο πριν τελειώσει ο δίσκος «Όλα σε σένα τα βρήκα», όπου σ’ αυτό το δίσκο είχα μέσα τα τραγούδια «Όλα σε σένα τα βρήκα», «Λεπτομέρειες», «Κάπου ανάμεσα στο ψέμα», «Χίλια» και το « Η αυτοκαταστροφή σου». Ήταν η τελευταία μέρα στο στούντιο, από τις 12 το μεσημέρι, για να τραγουδήσει κάποια τελευταία τραγούδια ο Γιάννης Πλούταρχος, να διορθώσει κάποια μέρη που δε του άρεσαν και να κάνει την τελική επιλογή ώστε να φύγει το CD για κοπή, χάραξη και mastering. Η ώρα είχε φτάσει 6-7 το πρωί, δουλεύοντας από το προηγούμενο μεσημέρι, είχαμε κουραστεί, άλλοι κοιμόντουσαν όρθιοι, άλλοι από την αγωνία τους έκοβαν βόλτες στο τετράγωνο έξω από το στούντιο και ήμασταν όλοι κομμάτια, κουρασμένοι. Κάποια στιγμή ακούγοντας τα τραγούδια, μου λέει ο Γιάννης «Παιδιά η ατάκα μου στο ρεφρέν της αυτοκαταστροφής έχει λίγο γρέζι, δε μ’ αρέσει, δε μπορεί να μπει έτσι το κομμάτι στο δίσκο». Θυμάμαι που μου είπε «πάω να το πω, να δω αν μπορώ να το διορθώσω λίγο». Αλλά με τι φωνή να πας να το πεις τώρα, έξι ώρα το ξημέρωμα μετά από τόση κούραση; Τελικά μπήκε, είπε την ατάκα, το ρεφρέν «Πουθενά δε θα υπάρχω, θα ‘μαι άφαντος για σένα», και βγαίνοντας έξω μου λέει «Τώρα μπαίνει στο δίσκο!».  «ΟΥΦ!» ακούστηκε από όλα τα παιδιά που ήμασταν μέσα (γέλια)!

Η ζωή εκτός στούντιο περιλαμβάνει και μια οικογένεια. Είσαι παντρεμένος και έχεις δύο κόρες. Τι είναι για εσένα η οικογένεια και τι ρόλο παίζει στη ζωή σου;
Α.Σ.: Το άλφα και το ωμέγα, η ζωή μου όλη! Δε μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς τη γυναίκα μου και τα παιδιά μου. Αυτό είναι ένα συναίσθημα που το νιώθουν όλοι οι άνθρωποι όταν κάνουνε παιδιά. Ναι μεν τα παιδιά φέρνουν αλλαγές σε ένα ζευγάρι στη καθημερινότητα και τη ζωή του ολόκληρη. Αλλά πιάνεις τον εαυτό σου  να σκέφτεται για ποιο λόγο ζούσα, τι έκανα, τι με απασχολούσε, πώς πέρναγα το 24ωρο μου πριν κάνω παιδιά! Τώρα είναι άλλη ζωή, πανέμορφη. Με τις δυσκολίες, το άγχος και την ανασφάλεια που έχει, ιδιαίτερα στις μέρες μας, αλλά μια αγκαλιά και ένα γέλιο του παιδιού σου δε συγκρίνεται με τίποτα.

Στον ελεύθερό σου χρόνο με τι σου αρέσει να ασχολείσαι;
Α.Σ.: Παίζω ποδόσφαιρο, πηγαίνω βόλτες με τη γυναίκα και τα παιδιά μου, μ’ αρέσει να κάνω βόλτες στη θάλασσα και ν’ ακούω μουσική. Πάλι, όλα έχουν σχέση με τη μουσική. Δε μπορεί να βγει από μέσα μου αυτό. Είναι κάτι το οποίο το κουβαλάς μαζί σου, δηλαδή έρχεται μαζί σου και δε μπορείς να το αφήσεις στο σπίτι. Αλλά σίγουρα στον ελεύθερό μου χρόνο, περνώ τις ώρες μου με τα παιδιά και το παιχνίδι μαζί τους.

Πώς είναι η σχέση σου με τις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης;
Α.Σ.: Με το facebook είναι αρκετά καλή γιατί έχω δύο προφίλ και τα χρησιμοποιώ για να διαφημίσω τη δουλειά μου και να μπορέσει ο κόσμος να γνωρίσει τον Αλέξη, τη δουλειά του, και ποιος είναι ο άνθρωπος που κρύβεται πίσω από τα τραγούδια αυτά. Το χρησιμοποιώ επίσης για να μπορεί ο κόσμος να έρθει σε επαφή με εμένα και οτιδήποτε έχει σχέση με τη δουλειά μου. Και αυτό γιατί, καλώς ή κακώς (κακώς για εμένα), τα μέσα προβολής, η τηλεόραση και το ραδιόφωνο, τους δημιουργούς δε τους προβάλουν ιδιαίτερα για τη δουλειά τους. Κάποιοι δημιουργοί έχουνε προβληθεί επειδή, είτε είναι κριτές σε ένα X- Factor, σε ένα Fame Story, σε οτιδήποτε άλλο. Και έχουν προβληθεί όχι λόγω της δουλειάς τους, αλλά λόγω του ότι έχουνε γίνει τηλεπερσόνες. Ο κόσμος με ρωτάει γιατί ξέρουνε τους τραγουδιστές και όχι εκείνους που γράφουν τα τραγούδια. Και απαντώ πολύ απλά γιατί κανείς δεν ενδιαφέρθηκε να τους προβάλει προς τα έξω. Ακόμα και στο ραδιόφωνο, πολλοί είναι αυτοί  που λένε «αυτό είναι το τραγούδι του τάδε τραγουδιστή». Δεν είναι του τάδε. Το τραγούδι ανήκει σε εκείνους που το γράψανε. Απλά το ερμηνεύει ο τάδε. Τι να κάνουμε, αυτό δεν αλλάζει. Όσον αφορά το twitter, δεν έχω καλή σχέση μαζί του. Έχω ένα λογαριασμό αλλά έχω ξεχάσει και ποιος είναι ο κωδικός κιόλας. Ξέρεις κάτι, δε μπορώ να καταλάβω για ποιο λόγο θα πρέπει εγώ να γράφω όλη την ώρα «είμαι τώρα με τη Νικολέτα και δίνω συνέντευξη» , «είμαι τώρα στην τουαλέτα και πλένω τα δόντια μου» κλπ. Δε μπορώ να καταλάβω για ποιο λόγο θα πρέπει να ενημερώνω τον κόσμο τι κάνω κάθε δευτερόλεπτο. Εμένα δε μου λέει κάτι αυτό.

Η χρήση του διαδικτύου πώς επηρεάζει την καριέρα ενός καλλιτέχνη;
Α.Σ.: Το διαδίκτυο βοηθάει έναν καλλιτέχνη να έχει πρόσβαση σε πολύ κόσμο. Να μάθει ο κόσμος πράγματα για εκείνον, να ακουστούνε τα τραγούδια του, μέσω του youtube να φτάσουνε παντού. Έτσι όπως έχουνε γίνει τα πράγματα πια με τη δισκογραφία, που οι δίσκοι δεν πουλάνε, αυτό που κάνουν οι δισκογραφικές είναι ελάχιστο πια. Δηλαδή δε κάνουν κάτι παραπάνω από ότι μπορεί να κάνει ένας άνθρωπος μόνος του. Δε λέω ότι δε χρειάζεται μια δισκογραφική εταιρεία, γιατί ένα τηλέφωνο σε κάποια κανάλια, σε κάποιους ραδιοφωνικούς σταθμούς δε γίνεται να τα κάνεις μόνος σου. Όμως σε ένα μικρότερο βαθμό μπορείς να ανεβάσεις στο youtube ή σε κάποιες άλλες σελίδες τη δουλειά σου και να διαφημίσεις τον εαυτό σου. Τώρα αυτό αν μπορεί να θεωρηθεί ως υπαίτιο για το ότι έχουν πέσει οι πωλήσεις, θεωρώ ότι δε φταίει μόνο το διαδίκτυο που πέσανε οι πωλήσεις. Ευθύνονται πολλά πράγματα, για να φτάσουμε στο σημείο που ο κόσμος δε μπαίνει πια στη διαδικασία να πάει και να αγοράσει ένα δίσκο. Εγώ το εστιάζω αλλού και όχι μόνο στο ότι του δόθηκε δωρεάν.

Ενέχει κινδύνους το διαδίκτυο;
Α.Σ.: Φυσικά και ενέχει κινδύνους γιατί θα σου πω πολύ απλά ότι γίνεσαι βορά στις ορέξεις οποιουδήποτε ανθρώπου, όταν μιλάει ανώνυμα κιόλας. Εγώ μιλάω πάντα επώνυμα, δε κρύβομαι πίσω από ένα ψευδώνυμο (άσχετο και αν το «Σέρκος» ψευδώνυμο είναι) αλλά ξέρει ο κόσμος ποιος είμαι. Υπάρχουνε άνθρωποι που λένε τις απόψεις τους ανώνυμα χωρίς να μπορεί να τους βρει κάποιος και να έχουν επιπτώσεις για όσα λένε ή κάνουν , άρα σίγουρα θέλει προσοχή.

Πρόσφατα είδαμε ένα demo ενός πολύ γνωστού ερμηνευτή να δημοσιεύεται σε σελίδες του διαδικτύου παράνομα, και μάλιστα χωρίς την άδεια του ίδιου του καλλιτέχνη ή των δημιουργών του. Ποια είναι η γνώμη σου γι’ αυτή την κίνηση; Ποιες είναι οι πιθανές συνέπειες για την καριέρα του ερμηνευτή ύστερα από μια τέτοια πράξη;
Α.Σ.: Θα αναφέρω το όνομα του τραγουδιστή, αλλά όχι τον τίτλο του τραγουδιού γιατί δε θέλω να διαφημίσω το τραγούδι. Σίγουρα μιλάμε για τον Γιάννη Πλούταρχο και ένα demo που ανέβηκε πρόσφατα. Το κακό είναι ότι ανεβαίνει ένα demo το οποίο είναι ίσως και κακοτραγουδισμένο από τον ίδιο το Γιάννη, έτσι όπως θεωρεί ο ίδιος. Ένα demo που δεν τον κολακεύει ιδιαίτερα, που έχει ηχογραφηθεί εδώ και δέκα χρόνια και κάποιοι το παρουσιάζουν ως «Νέο τραγούδι 2012». Αυτό παραπληροφορεί τον κόσμο. Σίγουρα ο κόσμος θέλει να ακούσει τον Πλούταρχο και τον κάθε Πλούταρχο που αγαπάει σε οποιοδήποτε τραγούδι. Όμως εδώ υπάρχει ένας τραγουδιστής που επιλέγει ποια είναι εκείνα τα κομμάτια που θέλει να φτάσουν στα αυτιά του κόσμου, και αυτό γίνεται μέσω της δισκογραφίας του και των live τραγουδιών που ερμηνεύει στα μαγαζιά. Θα με ρωτήσεις «πώς μπορεί ένα demo να βρεθεί σε λάθος χέρια;». Ένα demo μπορεί να εκτεθεί αν εγώ έχω γράψει ένα τραγούδι στο οποίο εσύ έχεις γράψει το στίχο. Εσύ πάρεις το τραγούδι ως συνδημιουργός, και έπειτα το δώσεις στην αδερφή ή στο φίλο σου. Έπειτα ο φίλος σου το δώσει στο φίλο του ο οποίος αν  το πάρει, το αντιγράψει και το ανεβάσει στο διαδίκτυο, τότε ξέφυγε το τραγούδι. Το κακό ξεκίνησε με το τραγούδι «Ανάσα μου». Επειδή είχαμε συζητήσει με το Γιάννη και είχε ρωτήσει για την άποψή μου, θεωρούσα και τότε ότι κάνει λάθος. Του είχα πει ότι «δεν πρέπει να κυκλοφορείς ένα τραγούδι το οποίο έχει βγει παράνομα, όχι γιατί δεν είναι ωραίο, αλλά από τη στιγμή που βγαίνει παράνομα, είναι σαν να νομιμοποιούμε την παρανομία». Εγώ έχω 40-50 demo με τον Πλούταρχο. Όλοι οι δημιουργοί έχουνε πάρα πολλά τραγούδια με τη φωνή του Πλούταρχου ή με άλλους φαντάζομαι.
Εγώ έχω τραγούδια με το Σάκη Ρουβά, με την Κοκκίνου, με τη Θεοδωρίδου. Πάρα πολλά τραγούδια τα οποία δεν έχουνε μπει ποτέ δε δίσκο. Όταν λοιπόν βλέπει κάποιος ότι δε μπορείς να βρεις ποιος είναι αυτός που ανέβασε το τραγούδι στο διαδίκτυο και δεν έχεις αποδείξεις για να κατηγορήσεις κάποιον, τότε επιτρέπεις και σε άλλους να πάνε και να τα ανεβάσουν στο διαδίκτυο. Και αυτό έγινε. Έγινε και πριν 1,5 – 2 χρόνια που ανέβηκαν παράνομα 5-6 τραγούδια και τώρα πάλι. Μπαίνεις μέσα στο ίντερνετ και ενημερώνεις τον κόσμο – γιατί μίλησα με τον Πλούταρχο – και μου λέει «Σε παρακαλώ, επειδή εγώ δεν έχω προφίλ στο διαδίκτυο, παρακάλεσε τον κόσμο που με αγαπάει τουλάχιστον να μην  αναπαράγει αυτό που έχει ανεβεί ως παράνομο. Υπάρχουν βέβαια ορισμένοι οι οποίοι δεν ακούνε και λένε «εγώ αγαπώ τον Πλούταρχο και δε το κατεβάζω από τη σελίδα μου». Αλλά εντάξει, τι άλλο να κάνεις, όσο πιο πολύ ασχολείσαι με αυτό το πράγμα, τόση περισσότερη διαφήμιση του κάνεις. Θεωρώ όμως ότι αυτό κάνει κακό στον καλλιτέχνη γιατί αποπροσανατολίζει τον κόσμο. Δε ξέρει ο κόσμος αν είναι νέο ή αν είναι το επόμενο τραγούδι από το δίσκο του, δε ξέρει ακριβώς τι είναι. Εκθέτει τον τραγουδιστή, γιατί μπορεί να θεωρεί ότι δε το έχει τραγουδήσει καλά, δε θέλει να βγει προς τον κόσμο έτσι, δε του αρέσει και δε του ανήκει, δε το θέλει πια. Και κάνει και κακό στο δημιουργό γιατί αν υποθέσουμε ότι δε το έχει ανεβάσει αυτός, μετά θα αναγκαστεί ο τραγουδιστής να χάσει την εμπιστοσύνη του στους δημιουργούς, κι όταν θα έρθει σε σένα Νικολέτα, που είσαι νέα στο χώρο , να σου τραγουδήσει ένα τραγούδι, και λαχταρείς να το πάρεις σπίτι σου γιατί σου ανήκει, δε θα στο δώσει γιατί θα φοβάται. Και θα έχει δίκιο να φοβάται. Θα εμπιστεύεται μόνο τους ανθρώπους οι οποίοι τον έχουν σεβαστεί και έχουνε προστατεύσει τη δουλειά του και τη δουλειά τους. Όταν λοιπόν μιλάς και παρακαλείς εκ μέρους του καλλιτέχνη να μην αναπαράγει αυτό το demo, και δεν καταλαβαίνουν, τότε εγώ προσωπικά (ως Αλέξης Σέρκος) δε θέλω τέτοιους θαυμαστές.

Υπάρχουν πολλά νέα παιδιά που δημιουργούν τραγούδια, για τα οποία είσαι πρότυπο δημιουργίας και θέλουν να κάνουν κάποια βήματα στο χώρο ακολουθώντας αυτά που ήδη έχει κάνει κι εσύ. Τι έχεις να προτείνεις σε αυτά τα παιδιά προκειμένου να κυνηγήσουν το όνειρό τους;
Α.Σ.: Αυτό που είπες. Να μη σταματήσουν να κυνηγάνε τα όνειρά τους. Να πέφτουν το βράδυ όταν κοιμούνται και να φαντάζονται συνεργασίες, συνεντεύξεις, τραγούδια. Αυτό να μην αφήσουν κανένα να τους το στερήσει. Να μην αφήσουν τα «όχι» να τους κόψουν τα φτερά. Γιατί σε αυτή τη δουλειά τα περισσότερα που ακούς είναι «όχι». Δεν ανοίγουν οι πόρτες και σου λένε «γεια σας, περάστε», ακόμα κι αν έχεις κάνει επιτυχίες. Τα «όχι» λοιπόν να μη γίνουν εμπόδιο, αλλά σκαλοπάτι για να πεισμώσουν τα νέα παιδιά και να κυνηγήσουν αυτό που πραγματικά αγαπάνε. Απλά να προσπαθούν συνέχεια να ασχολούνται με το αντικείμενό τους, όχι με ότι φέρνει χρήματα, ή δημοσιότητα. Ο στόχος τους να είναι το τραγούδι. Οι τραγουδιστές να στοχεύουν να βρουν καλά τραγούδια και να τα τραγουδήσουνε καλά, και οι δημιουργοί να στοχεύουν να φτιάχνουν όμορφες μελωδίες, όμορφους στίχους με το δικό τους τρόπο γραφής, ώστε να πάνε ένα βήμα παραπάνω για να κυνηγήσουν τις συνεργασίες αυτές που θα τους οδηγήσουν στο να ασχοληθούν επαγγελματικά αυτό. Δεν είναι εύκολο, θέλει πολύ μεγάλη επιμονή, υπομονή, γερό στομάχι, τύχη, δουλειά και πολύ τρέξιμο.

Τελευταία ερώτηση, έχεις να ευχηθείς κάτι στους αναγνώστες του ΟΡΦΕΑ;
Α.Σ.: Υγεία. Και να ακούνε καλή μουσική.

 

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Πατρίδα είναι αυτό που αντέχει η καρδιά του κάθε ανθρώπου να υπερασπιστεί.
Γιώργος Νταλάρας

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

17/12/1900 Γεννήθηκε η ηθοποιός Κατίνα Παξινού
18/12/1911 Γεννήθηκε ο σκηνοθέτης, φιλέλληνας και σύζυγος της Μελίνας Μερκούρη Ζυλ Ντασέν