88 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
24.09.2018
Ορφέας | Main Feed

Συνεντεύξεις

Κώστας Πατσαλής

Ο γνωστός σε όλους μας δημοσιογράφος Κώστας Μαρδάς με την ιδιότητα του στιχουργού-ποιητή  του ολοκαίνουργιου CD «Πατρίδα δανεισμένη» (μουσικές Μιχάλη Τερζή – Χρ. Νικολόπουλου, ερμηνεία Μανώλη Μητσιά) μας μιλάει  γι΄αυτή την  άγνωστη –στους πολλούς- ποιητική πλευρά του αλλά και για πολλά άλλα- άκρως ενδιαφέροντα –θέματα με τη γνωστή του αμεσότητα, ειλικρίνεια κι ευθύτητα!

Κύριε Μαρδά, γράψατε τους στίχους  στο νέο cd  με τίτλο: «Πατρίδα δανεισμένη». Πώς προέκυψε αυτή η πλευρά σας;
Κώστας Μαρδάς: Από μικρός με μάγευαν τα λόγια. Από τα παιδικά μου χρόνια στο Μόντρεαλ – παιδί μεταναστών- θυμάμαι από το ελληνικό ραδιόφωνο το «σπίτι μου σπιτάκι μου». Μαθητής  από το τζουκ μποξ στο καφενείο του χωριού μου, στο Θολοποτάμι Χίου, «τα όμορφα τα γαλανά σου μάτια». Φοιτητής στην Αθήνα το ΄74 έπαθα όταν άκουσα τα «χίλια μύρια κύματα». Από τότε μέχρι σήμερα διάβασα όλους τους ποιητές, έγραφα κρυφά ποιήματα επί 30 χρόνια, κυρίως ποιήματα θανάτου, τα περισσότερα σε μοντέρνο ελεύθερο στίχο και κάποια μετρικά με δομή και ύφος τραγουδιού. Τέσσερα μελοποίησε ο Λίνος Κόκοτος, εκτός δισκογραφίας. Τα τρία τα τραγούδησε τον Δεκέμβριο του 2009 ο Μανώλης Μητσιάς   και ένα ο συνθέτης, σε εκδήλωση της Σχολής Ακμή για την ποιητική μου συλλογή «Αθήνα με Θολό Ποτάμι». Υπάρχουν στο  you tube. Η ευτυχής  συνάντησή μου με τον Μιχάλη Τερζή πέρσι, μέσα σε συνθήκες οικονομικού δράματος της χώρας, με οδήγησε να γράψω σε φόρμα τραγουδιού για την προδοσία που ζούμε. Εγώ του χάρισα τα ποιήματά μου και εκείνος το εκπληκτικό CD του «Απόπλους». Στην πορεία, το  ελληνικό δράμα εξελίχθηκε σε τραγωδία κι έτσι μορφοποιήθηκε ένας κύκλος τραγουδιών με επίκεντρο την Ελλάδα του Μνημονίου αλλά όχι μόνο. Γιατί  ο δίσκος περιλαμβάνει τραγούδια για την λύπη και την οργή του σήμερα, αλλά και ποιητικά πέρα από το σήμερα. Γράφοντας και τραγουδώντας, παίρνουμε θάρρος απέναντι στη δικτατορία των αγορών.   

Στους στίχους σας διαφαίνεται οργή,  ντροπή, απογοήτευση  για όλα αυτά που βιώνουμε αλλά και  μια διάθεση προτροπής για να σηκώσουμε και πάλι το κεφάλι ψηλά «…Πατρίδα μου και πάλι σήκωσε το χέρι , οι ντροπιασμένοι σου ζητούν να πάρεις το μαχαίρι…». Πιστεύετε ότι υπάρχει φως στο τούνελ;
Κ.Μ.
: Και να μην υπάρχει φως, οφείλουμε να το ανακαλύψουμε. Και το λέω εγώ, που στην προσωπική μου ζωή είμαι, συνήθως, συγκρατημένα… απαισιόδοξος. Όμως, η Ιστορία μάς δείχνει πως ακόμη κι αν ένας αγώνας πάει χαμένος- και έχουν πάει χαμένοι χιλιάδες αγώνες και αγωνιστές- ο πλέον χαμένος αγώνας είναι ο αγώνας  που δεν δίνεται. Το λέω στο τραγούδι : «αυτός ο τόπος προχωρεί με νίκες και με ήττες- κάτω χρηματιστές και τραπεζίτες».

Πριν λίγα χρόνια, ο Μανώλης Μητσιάς, τραγούδησε  μελοποιημένους στίχους σας, για πρώτη φορά. Σήμερα η συνεργασία αυτή συνεχίζεται  με αυτό το cd. Πώς προέκυψε  αυτή η νέα η συνεργασία σας;  Τι είναι για σας ο καλλιτέχνης Μανώλης Μητσιάς;
Κ.Μ.: Με τον Μανώλη Μητσιά συζητάμε εδώ και μια δεκαετία … νυχθημερόν, τα πάθη, τα οράματα, τους εφιάλτες, τα λάθη, τις αλήθειες, τα ψέματα, τα επίγεια και τα επουράνια. Και επιβεβαίωσα πως δεν είναι μόνο ένας μεγάλος τραγουδιστής του σήμερα και του αύριο- για μένα ο μεγαλύτερος εν ζωή έλληνας τραγουδιστής- αλλά και ένας μεγάλος πολίτης που αγωνιά  για τους πολίτες και την πολιτεία. 

Στο cd «Πατρίδα δανεισμένη» σμίγουν δυο ξεχωριστοί δημιουργοί, ο Μιχάλης Τερζής κι ο Χρήστος Νικολόπουλος. Ποιος ευθύνεται γι’ αυτή τη συνύπαρξη;
Κ.Μ.: Ο Μιχάλης Τερζής ,του οποίου το ξεχωριστό έργο γνώριζα, με γνώρισε  ως ποιητή και στη συνέχεια συναπαντηθήκαμε ως συνδημιουργοί και με τον Χρήστο Νικολόπουλο (με τον οποίο γνωριζόμαστε  από την εποχή της … παλαιάς Ελλάδας), οργανώνοντας το δίσκο σε ένα δρόμο ποιητικό-λαϊκό.

Σ΄αυτή τη δύσκολη εποχή -και δισκογραφικά -τολμήσατε να κυκλοφορήσετε νέα τραγούδια. Ποια είναι η γνώμη σας για την πορεία της δισκογραφίας σήμερα;
Κ.Μ.: Ο αφελληνισμός των εταιρειών συνιστά πλήγμα στον πολιτισμό. Μόνο η LEGEND ανήκει σε Έλληνα. Γιατί να μην στηριχθεί από το κράτος ή από την Ακαδημία, μια επιχείρηση τραγουδιού που ανυψώνει τον Έλληνα;

Ποιοι είναι  οι αγαπημένοι  σας στιχουργοί; Ποιοι σας επηρέασαν;
Κ.Μ.: Λευτέρης Παπαδόπουλος, Μάνος Ελευθερίου, Κώστας Βίρβος, Άλκης Αλκαίος, Νίκος Γκάτσος. Αλλά και  η μάνα μου- η Ελέγκω- που γράφει παινέματα στους γάμους και στις κηδείες του χωριού. 

Ποιο είναι το επίπεδο του στίχου σήμερα; Υπάρχουν αξιόλογοι συνεχιστές των παλαιότερων; Υπάρχει η δυνατότητα σε ένα νέο παιδί, σήμερα, να κάνει καριέρα στο στίχο;
Κ.Μ.: Διαπιστώνω υπερπληθωρισμό αισθηματικών τραγουδιών με στίχο τετριμμένο και προβλέψιμες ρίμες. Αναφέρομαι στο  εμπορικολαϊκόπ. Όμως, στο χώρο του ποιητικο-έντεχνου και ειδικά της ροκ, οι στιχουργοί εξακολουθούν να γράφουν ωραίους στίχους. Νέους- νέους δεν βλέπω να ξεχωρίζουν. Άρα, πώς να σταθούν επαγγελματικά; Που είναι ο 30άρης που θα ανοίξει  δικό του δρόμο στο στίχο;





Πόσο δύσκολο  είναι για έναν  έμπειρο δημοσιογράφο, όπως εσείς, να ενημερώνει  ουσιαστικά κι αληθινά τον λαβωμένο Έλληνα του σήμερα;
Κ.Μ.: Στα 30 χρόνια της δημοσιογραφικής μου πορείας- Χριστέ μου, πέρασαν κι όλος  τριάντα χρόνια;- δεν έγραψα ούτε μία λέξη ψέμα.  Και το εννοώ. Επειδή όμως τα Μέσα, έντυπα και ηλεκτρονικά, ανήκουν σε μεγάλους επιχειρηματίες ή σε κόμματα, με τα συν και τα πλην που συνεπάγεται αυτό , δεν έχεις τη δυνατότητα να πεις όλη την αλήθεια. Γι αυτό έγραψα αυτά τα χρόνια 7 βιβλία με αλήθειες: για την υποταγή μέσω των βάσεων, τον εκφυλισμό της αλλαγής, τη μεγαλοσύνη του Παναγούλη, την άγνωστη πλευρά των βουλευτών, τις απόψεις μεγάλων της τέχνης, το αίμα του πετρελαίου, τις υποχωρήσεις των ελλήνων πρωθυπουργών έναντι της Τουρκίας.  Και ένα ποιητικό με οπτική ενός δικού μου συμβολισμού και υπερρεαλισμού. Εννοείτε, χωρίς εμπορική επιτυχία… όλα. Βέβαια, για να είμαι ειλικρινής, πολύ αμφιβάλω αν ο Έλληνας θέλει  όλη την αλήθεια κόντρα στο κόμμα του…

Η «Αθήνα με θολό ποτάμι» ήταν η πρώτη σας ποιητική συλλογή. Πόσο ικανοποιημένος είστε από την ανταπόκριση του κοινού; Ετοιμάζετε κάποια καινούρια συλλογή;
Κ.Μ.: Δυστυχώς, τα βιβλία ποίησης  δεν συγκεντρώνουν την προτίμηση του  μεγάλου αναγνωστικού κοινού. Από την άλλη πλευρά, θα έλεγα… ευτυχώς, διότι  έτσι οι ποιητές αποδεικνύονται αγέρωχοι απέναντι στο δέλεαρ της εμπορικότητας. Πρόκειται για μια μεγάλη αίσθηση μιας μικρής αγιότητας, αυτών των  ματαιόδοξων τύπων, που μπορεί να είναι στη ζωή και ... οι πλέον πανάθλιοι του κόσμου τούτου. Προσωπικά, ελπίζω να βρεθεί εκδότης για τα καινούργια μου ποιήματα, τα οποία αναμένουν οι ελάχιστοι… Τους οποίους ευγνωμονώ!

Χαρίστε μας, ως επίλογο, κάποιο επίκαιρο ποίημά σας…
Κ.Μ.: ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ
Πέρασε στους αιώνες
παρατηρώντας τους ποταμούς των κόσμων.
Παρατηρώντας τα ανισοσύλλαβα ποιήματα
τις προσγειώσεις των αεροσκαφών
την εισδοχή της βελόνας στα κεντήματα
το πως σφαδάζουν τα θρεφτά των οργανωμένων κρεοπωλείων
τις έγνοιες των παιδιών για τα ασήμαντα
τα στρατηγικά σχέδια των ισχυρών
τα πεπαλαιωμένα μωσαϊκά των κρύων καφενείων.
Πέρασε στους αιώνες
παρατηρώντας τα αίματα των θρησκειών.
Παρατηρώντας το χρόνο να γίνεται ηλίανθος.

 

 

 


Οι φωτογραφίες είναι από το αρχείο του Κώστα Μαρδά, τον οποίο ευχαριστούμε για την ευγενική του παραχώρηση.

 

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Εν αρχή ην ο ήχος κι όχι ο λόγος.
Σταύρος Ξαρχάκος

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

25/9/1948 Γεννήθηκε ο συνθέτης Σταμάτης Μεσημέρης