137 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
19.09.2019
Ορφέας | Main Feed

Συνεντεύξεις

Τάσος Π. Καραντής

Για την Ηρώ, η μουσική είναι επικοινωνία, για εμάς - μέσα από τη φωνή και τις μουσικές της – είναι απόλαυση, που καλά κρατάει όλο αυτά τα χρόνια. Αμέσως, με τον πρώτο της δίσκο, την εκτίμησα, και πήρε τη θέση που της πρέπει στις μουσικές μου αγάπες, όπως και για όλους όσους την αγαπούν, αυτήν και τα τραγούδια της. Νέος δίσκος («Ψύχραιμα») – καθώς και μια live εμφάνιση, με χορηγό επικοινωνίας τον «ΟΡΦΕΑ», στο «SPRAY CLUB»(23/3) - ήταν η αφορμή για μια κουβέντα, εφ’ όλης της ύλης, σημερινή και με άποψη, όπως και τα τραγούδια της, που έπιασε το νήμα από την αρχή για να περάσουμε από την μουσική στην κρίση που μας μαστίζει. Πρώτη φορά που τα είπα από κοντά μαζί της, λίγο τυπικά στην αρχή, αλλά μετά ανοιχτήκαμε, κανονικότατα, σε μια κουβέντα, που, με ειλικρίνεια, είπαμε, ο ένας στον άλλον, πως την ευχαριστηθήκαμε. Ελπίζω κι εσείς.

Ηρώ, Πάντα, με καλλιτέχνες που μιλάω για πρώτη φορά μαζί τους, πιάνω λίγο το νήμα από την αρχή. Είσαι από οικογένεια που αγαπούσε τη μουσική, μπήκες νωρίς κι εσύ, το μήλο κάτω από τη μηλιά;
Ηρώ: Όχι, δεν ήταν αυτός ο λόγος. Ασχολήθηκα με την κλασική μουσική, έκανα δηλαδή μαθήματα πιάνου, τα οποία τελείωσα. Δεν είχα σκοπό να ασχοληθώ με τη μουσική ποτέ, απλώς μου άρεσε η μουσική. Μετά τις Πανελλαδικές που έδινα για Νομική, και δεν μπήκα στη σχολή που ήθελα και μπήκα στη νοσηλευτική, αποφάσισα να ασχοληθώ με τη μουσική παίζοντας πιάνο σε κάποιους χώρους, έτσι για να περνάω την ώρα μου και να βγάζω και κάνα χαρτζιλίκι. Μετά από λίγο διάστημα άρχισα να ασχολούμαι πιο εντατικά. Έλειπε ένας συνάδελφος τραγουδιστής και μου είπαν «θα πεις εσύ ένα τραγούδι μόνη σου για να καλύψουμε ένα κενό» κι είπα εντάξει. Έτσι ξεκίνησε μια πορεία διαφορετική στη ζωή μου, για την οποία δε μετάνιωσα ποτέ.

Αυτό, δηλαδή, το ένιωσες μέσα σου, ότι σε ενδιαφέρει αποκλειστικά η μουσική, βασικά σαν ολοκλήρωσή σου, αλλά και σαν επάγγελμα;
Ηρώ: Για μένα η μουσική δεν είναι ολοκλήρωση, για μένα η μουσική είναι επικοινωνία. Έτσι ξεκίνησα, γιατί είμαι φύσιν εσωστρεφής άνθρωπος, και η μουσική και το τραγούδι, με βοήθησαν πολύ στο να επικοινωνήσω τη δουλειά μου και να βρω τους σωστούς ανθρώπους πολύ πιο εύκολα.

Ποια ήταν τα μέχρι τότε ακούσματά σου κι οι μουσικές αγάπες σου;
Ηρώ: Είχα έναν πατέρα που άκουγε κλασική μουσική συνέχεια, είχαν έναν αδελφό που άκουγε από jazz μέχρι heavy metal. Όλα αυτά, όταν είσαι μουσικός, είναι τρομερά ερεθίσματα και είναι φοβεροί οι ορίζοντες που ανοίγονται, γιατί το κάθε είδος μουσικής έχει μία τεράστια γκάμα αρμονιών και ήχων. Νομίζω ότι αυτό με βοήθησε πολύ και σήμερα ακόμα να είμαι πολύ ανοιχτή στους ορίζοντές μου στη μουσική.
Το ίνδαλμά μου ήταν και είναι ακόμα η Barbra Streisand. Από Έλληνες, μου άρεσε πάρα πολύ η Μαρινέλλα, η Δήμητρα Γαλάνη, η Αλέκα Κανελλίδου σε ένα άλλο ύφος και ένα άλλο είδος. Από συνθέτες λάτρευα πολύ τον Μίκη Θεοδωράκη, εξού και συνεργάστηκα στο παρελθόν σε μεγάλο βαθμό με την Ορχήστρα του, τον θεωρώ πολύ μεγάλο συνθέτη. Νομίζω ότι η Ελλάδα έχει να επιδείξει πάρα πολλούς ανθρώπους με δεξιότητες και ταλέντο όσον αφορά τη σύνθεση. Ο Στέφανος Κορκολής είναι ένας εξαιρετικός συνθέτης με φοβερή παιδεία. Θεωρώ ότι η κλασική παιδεία είναι η αρχή των πάντων. Είναι από τη φύση της τόσο πλούσια σε συγχορδίες, ήχους και αρμονίες.


Εδώ, όμως, με βάζεις να κάνω τον «δικηγόρο του διαβόλου». Πολλοί λένε ότι, οι παλιότεροι συνθέτες, που έγραψαν τα ρεμπέτικα και τα κλασικά λαϊκά, οι οποίοι δεν είχαν καμία μουσική παιδεία, κι όμως έγραψαν τελείως βιωματικά τραγούδια, που άντεξαν στο χρόνο και πέρασαν στην πλειοψηφία του κόσμου. Πως νομίζεις ότι συνέβη αυτό;
Ηρώ
: Γιατί πιστεύω ότι η λαϊκή μουσική εν γένει έχει γραφτεί μέσω των βιωμάτων και ό,τι αφορά τα βιώματα των ανθρώπων και τη ζωή τους, φυσικά και διαπερνά μέσα από τον χρόνο, εκ των πραγμάτων, γιατί είναι η ιστορία ενός λαού. Οποιοδήποτε είδος ανήκει στην παράδοση ενός λαού, φυσικά και μένει στο χρόνο. Αυτό δεν έχει καμιά σχέση. Απλά πιστεύω ότι το ρεμπέτικο τραγούδι έχει ένα πολύ συγκεκριμένο πλάνο, το ίδιο και η παραδοσιακή μουσική. Αυτό μπορεί να αλλάξει εάν στην παραδοσιακή μουσική μπουν μέσα άλλα είδη. Όταν στην παραδοσιακή μουσική μπει μέσα η τζαζ γίνεται αυτό που ακούμε σήμερα από κάποιους μουσικούς. Έχουμε μουσική παράδοση σαν  Έλληνες κι αν μας κρατάει κάτι, αυτό είναι η ψυχή μας και όχι η παιδεία μας.

Αμφιταλαντεύτηκες καθόλου, ως προς την δική σου καλλιτεχνική ταυτότητα, ή αμέσως, κατέληξες, σ’ αυτό που έχει δηλώσει, πως, δηλαδή, υπηρετείς την ποπ μουσική;
Ηρώ: Βεβαίως υπηρετώ την ποπ μουσική, αλλά με την ευρεία έννοια της ποπ και όχι με την ελληνική ποπ στο επίπεδο της showbiz. Η ποπ μουσική που αφορά ένα μεγάλο ποσοστό κόσμου, αυτή με αφορά. Η μουσική της οποίας η αισθητική δεν προσβάλλει κανέναν. Όταν π.χ. θέλεις να κάνεις ραπ κι επειδή ο κόσμος δεν τη γουστάρει χώνεις κι ένα μπουζούκι μέσα, αυτό λέγεται εκφυλισμός. Με ενδιαφέρει να χρησιμοποιήσω κλασικά όργανα και αυτό κάνω πάντα και παράλληλα, να έχω έναν ρυθμό που να συμβαδίζει με την εποχή μου και να δημιουργεί ένα άκουσμα που με καλύπτει αισθητικά. Πέρασα από τη φάση της εύπεπτης ποπ μέσα από τη συνεργασία μου με τον Δημήτρη Κοντόπουλο και δεν το αρνούμαι, γιατί έτσι έγινα πιο δημοφιλής. Τα τελευταία, όμως, χρόνια με τους δύο δίσκους μου, το «Αλλάζω» και το «Ψύχραιμα» νομίζω ότι βρίσκω έναν δρόμο που μου ταιριάζει πιο πολύ. Είναι πιο κοντά στην κλασική παιδεία που έχω και πιο κοντά στο λιγότερο εύπεπτο.

Είσαι στη δισκογραφία παραπάνω από μια 15ετία - αν ξεκινήσουμε από το «Άτιμα τα πράγματα» / 1995 – αισθάνεσαι, ικανοποιημένη, ως προς τον εαυτό σου, την δισκογραφική σου πορεία, την ανταπόκριση του κοινού;
Ηρώ: Δε θα έκανα ποτέ μια ανασκόπηση, γιατί δεν μπορώ να γυρίζω πίσω και να σκέφτομαι τι θα έκανα με το σκεπτικό του τώρα, γιατί τώρα εκ των πραγμάτων, είμαι ένας άνθρωπος κατά 15 χρόνια μεγαλύτερος. Νομίζω ότι οι επιλογές που έκανα κάθε φορά που τις έκανα, πάντα τις σκεφτόμουν πριν τις κάνω. Δε θα τοποθετήσω τον εαυτό μου στην έννοια του επιτυχημένου, γιατί δεν είναι κάτι που με αφορά. Μου αρέσει η δουλειά που κάνω, μου αρέσει το να με αγαπάει ο κόσμος και να με γνωρίζει, αλλά αυτό δεν είναι το ζητούμενο και ο αυτοσκοπός μου. Ο σκοπός μου είναι να μπορώ να γράφω, να μπορώ να επικοινωνώ τη δουλειά μου με οποιονδήποτε τρόπο, να μπορώ να γράφω cd, να γεύομαι τις αντιδράσεις του κόσμου. Αυτήν την επικοινωνία αναζητούσα πάντα κι αυτή την επικοινωνία αναζητάω ακόμα. Απλώς, επειδή η δουλειά μου είναι και βιοποριστική, εκ των πραγμάτων κάποιες στιγμές πρέπει να κάνω κάποιες παραχωρήσεις προκειμένου να μπορώ να ζω από αυτό.

Ο πιο εμπορικός δίσκος σου είναι η «Απογείωση». Ο πιο «εμπορικός της καρδιάς σου» ποιος είναι;
Ηρώ: Οι πιο αγαπημένοι μου δίσκοι είναι το «Έτσι είμαι εγώ» και το «Ψύχραιμα».

Γράφεις μουσική, στίχους, τραγουδάς. Θα χαρακτήριζες τον εαυτό σου τραγουδοποιό; Ή μια καθαρόαιμη τραγουδίστρια που γράφει και τα δικά όπως τραγούδια, όπως κι αρκετοί άλλοι συνάδελφοί σου;
Ηρώ
: Δε βάζω τίτλους στον εαυτό μου. Η εφορία μου ζητάει να βάλω τίτλο και να γράψω «μουσικοσυνθέτης». Δεν κατηγοριοποιώ τον εαυτό μου κάπου, γιατί το γράψιμο της μουσικής έτυχε. Ο στίχος έγινε από ανάγκη, γιατί δεν έβρισκα στίχους. Τώρα τελευταία αυτό έχει σταματήσει και αναζητάω ανθρώπους που γράφουν, όπως τον Γεράσιμο Ευαγγελάτο που είναι εξαιρετικός, για να με αγγίζει περισσότερο αυτό που γράφω.

Μια και μιλάμε για δίσκους, η δισκογραφία – εγώ δεν λέω πεθαίνει – αλλάζει, ως προς το μέσο. Ολοταχώς όλα πάνε προς το ιντερνέτ και στα digital cd. Ποια συν και πλην βλέπεις σ’ αυτήν την αλλαγή;
Ηρώ: Η μουσική δεν πρόκειται να πεθάνει ποτέ. Είναι ο πιο δυνατός τρόπος έκφρασης. Αυτήν την αλλαγή τη βλέπω πολύ φυσιολογική. Για εμάς που έχουμε βιώσει το βινύλιο και το cd, καταλαβαίνουμε ότι είναι πολύ σημαντικό να τα κρατάς στα χέρια σου, να είναι υπαρκτά. Αυτό, όμως, είναι η δική μας εικόνα. Η νέα γενιά περνάει κατευθείαν στην digital εποχή. Για εμάς το λεύκωμα ήταν πολύ σημαντικό. Για τα νέα παιδιά εξίσου σημαντικό είναι το μήνυμα. Ενοχλούμαι που πολύ εύκολα μπορούν να χαθούν τα δικαιώματά μας μέσω του διαδικτύου. Όμως, δεν παύει η μουσική να είναι μια τέχνη που οφείλει να υπάρχει η ελευθερία της μετάδοσης. Η μουσική, σε μια πολύ βαθειά αλήθεια της τέχνης, δεν πρέπει να αγοράζεται. Πρέπει να είναι εκτεθειμένη στον κόσμο ώστε να μπορεί να την ακούσει. Η έννοια της χρηματικής «κωδικοποίησης» της τέχνης έχει γίνει για καταναλωτικούς λόγους ή για βιοποριστικούς όπως στη δικιά μας περίπτωση.

Νέο cd μετά από μια 3ετία. Προφανώς δεν ακολουθείς την παλιά συνταγή, δίσκος κάθε χρόνο, για να δίνω το παρών. Τι εσωτερικές διεργασίες σε οδήγησαν στο να χρειαστούν 3 χρόνια ώστε να βγει ένα υλικό 8 τραγουδιών;
Ηρώ: Δε χρειάστηκαν τρία χρόνια. Όταν αποφασίσω να γράψω κάθομαι κάτω και γράφω. Περισσότερο χρόνο μου παίρνει η απόφαση για το επόμενο βήμα μου στο επίπεδο του ότι θέλω να εξελίσσομαι σε κάθε νέα δουλειά. Αυτό με κάνει και μένω πίσω. Δεν έχω καμία αγωνία, γιατί το παιχνίδι παίζεται σε ποιον θα τα χώσεις τα χρήματα για να προωθηθείς, κι εγώ αυτό το παιχνίδι δεν μπορώ να το παίξω. Όταν έχω τη δυνατότητα να κάνω καινούριο cd, τότε το κάνω. Αυτή η παραγωγή είναι εξ ολοκλήρου δική μου, μου στοίχισε πολλά χρήματα, σε μια πολύ δύσκολη εποχή, και είναι πολύ σημαντικό για μένα ότι κατάφερα να το κάνω αυτό. Για μένα η μεγάλη επιτυχία που πιστεύω ότι έχω κάνει στη ζωή μου, είναι ότι ο κόσμος, μετά από 12 χρόνια, τραγουδάει τραγούδια μου όπως το «Έτσι είν’ οι σχέσεις».

Για να κάνω και λίγο χιούμορ, «έκλεψες» τον Γεράσιμο Ευαγγελάτο από την καλλιτεχνική τριάδα Μποφίλιου - Καραμουρατίδης – Ευαγγελάτος. Θα ήθελα να μου πεις πως προέκυψε η συνεργασία σας και τι είναι αυτό που σου αρέσει στον στίχο του.
Ηρώ: Ο Γεράσιμος είναι εξαιρετικά ταλαντούχος, έχει μια αμεσότητα στον στίχο του και ένα βάθος. Γράφει αυτό που θες να πεις και δεν ξέρεις πώς να το πεις. Αυτή η φράση που έχει γράψει στο τραγούδι που λέει ο Χαρούλης μαζί με τη Μποφίλιου το «Του το κρατάω αυτού του κόσμου που δε μου ανήκει ο εαυτός μου», είναι κάτι που όλοι μας το έχουμε μέσα μας. Όταν βρίσκεις έναν άνθρωπο που μπορεί να κάνει τη σκέψη σου στίχο, και μάλιστα, σε δική σου μουσική, είναι ευτυχία. Ο Γεράσιμος είναι πολύ νέος ακόμα, γι’ αυτό και δεν μπορούμε να τον συγκρίνουμε με τη Λίνα Νικολακοπούλου, η οποία είναι ποιήτρια – στιχουργός. Νομίζω ότι αργότερα ο Γεράσιμος θα κάνει έργο, φαίνεται ότι υπάρχει υπόβαθρο. Κι εφόσον υπάρχει το υπόβαθρο, θα εξελιχθεί πάρα πολύ στην πορεία. Του ζήτησα να συνεργαστούμε, δέχτηκε με μεγάλη του χαρά κι έτσι κι έγινε.

Το «Απόψε σε θέλω» των Μίμη Πλέσσα και Λευτέρη Παπαδόπουλου, πως προέκυψε;
Ηρώ: Όπως σου είπα θαύμαζα από τα παλιά χρόνια την Μαρινέλλα. Στους δίσκους μου πάντα έχω μια διασκευή ενός τραγουδιού. Παλιότερα είχα κάνει το «Πάρ’ το φεγγάρι και κάν’ το βέρα μου», όπως και το «Μεγάλο μυστικό μου» και τώρα έβαλα το «Απόψε σε θέλω». Τα διασκευάζω χωρίς, όμως, να αλλάζω τις συγχορδίες σε γνώριμα κομμάτια.

Μουσική, στίχοι, ερμηνεία, ενορχηστρώσεις, παραγωγή, επιμέλεια παραγωγής. Όλα – στο μεγαλύτερο ποσοστό – δικά σου, στο νέο σου δίσκο. Πιστεύεις στην συνεχή μουσική και καλλιτεχνική εξέλιξη; Είσαι τελειομανής;
Ηρώ: Δεν είμαι καθόλου συγκεντρωτική. Υπήρξα συγκεντρωτική στη ζωή μου, στα νιάτα μου. Μετά έπαψα να είμαι, γιατί κανείς δεν είναι τέλειος σε όλα. Αυτό που με οδήγησε σε αυτό που είπες, είναι η ανάγκη μου για να συμβεί κι επειδή δεν είχα τα πάρα πολλά χρήματα που μου ζήτησαν για να με ενορχηστρώσουν κάποιοι που θα ήθελα, αποφάσισα ότι, αφού είχα τις γνώσεις και τη δυνατότητα να το κάνω, να το κάνω κι ό,τι γίνει.

«Ψύχραιμα» ο τίτλος του cd σου. Μπορείς να τον εκλάβεις κι ως μια επίκαιρη ευχή προς τους Έλληνες σ’ αυτήν τη δύσκολη περίοδο, με το δυσοίωνο μέλλον. Αν κι η θεματολογία του αναφέρεται στις ανθρώπινες σχέσεις, το είδες – συμβολικά -  κι έτσι;  
Ηρώ: Όχι, ήταν τυχαίο. Έδωσα το τραγούδι στον Γεράσιμο και με πήρε τηλέφωνο και μου είπε ότι είναι έτοιμο. Άνοιξα το μέιλ και το είδα με τον τίτλο «Ψύχραιμα». Και τον πήρα τηλέφωνο για να τον ρωτήσω αν το έκανε επίτηδες και μου λέει «όχι, έτσι προέκυψε». Αλλά, συγκυριακά ήταν αστείο.

Όταν όλα όμως καταρρέουν και πάνε από το κακό στο χειρότερο – για να το δούμε και λίγο κοινωνικοπολιτικά – χρειάζεται ψυχραιμία ή εξέγερση; Πως τα βλέπεις τα πράγματα; Ποια είναι η προσωπική σου στάση απέναντι στην περιβόητη κρίση;
Ηρώ
: Η ψυχραιμία δεν είναι το αντίστροφο της εξέγερσης. Η ψυχραιμία είναι το αντίθετο του πανικού. Η εξέγερση και συγκεκριμένα η λέξη «επανάσταση» είναι επιεικώς αναγκαία για τις μεγάλες αλλαγές. Τίποτα στον κόσμο δεν έγινε χωρίς να έχει προηγηθεί μια μεγάλη επανάσταση, ένας μεγάλος «πόλεμος», ένας μεγάλος αγώνας. Μέσα, όμως, σε αυτόν τον αγώνα, πρέπει πάντα να υπάρχει η ψυχραιμία – ωριμότητα του πώς το κάνεις. Να βγαίνεις τώρα στον δρόμο και να σπας το κεφάλι του άλλου, δεν είναι επανάσταση. Αν υπήρχε όραμα, δε θα υπήρχε πανικός. Αν υπήρχε όραμα, δε θα έσπαζαν την Αθήνα. Δεν υπάρχει όραμα, υπάρχει μόνο αντίδραση. Και πάνω από όλα, σε αυτό ευθύνεται η παιδεία μας. Βλέπω από το παιδί μου που πηγαίνει σχολείο τι διδάσκεται εκεί και βλέπω την κονσέρβα που του μαθαίνουν. Είναι το παιδί μου στην τρίτη δημοτικού κι αν δεν είχα εγώ τη λόξα να τον πηγαίνω στα μουσεία, δε θα είχε πάει ποτέ….

Ποιο τραγούδι από τη νέα σου δουλειά θα αφιέρωνες στους αναγνώστες του «ΟΡΦΕΑ»;
Ηρώ: Το «Μεθυσμένη διαφορά», το οποίο είναι ένα τραγούδι που αγαπάω πάρα πολύ, στο οποίο συμμετέχει η παιδική χορωδία ….

 

Η συνέντευξη πραγματοποιήθηκε στο καφέ «ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ 9».

 


Φωτογραφίες
Πάτρα Μαγνήσαλη

 

 

 

 


Η ΗΡΩ LIVE ΣΤΟ ”SPRAY CLUB” την Παρασκευή 23/3 στις 22.00
Μετά την ολοκλήρωση των εμφανίσεων της στη μουσική σκηνή TAS stage (Οκτώβριος – Ιανουάριος) και τη συνεργασία της με τον Αργύρη Αγγέλου και τη Μαρκέλλα Αργυροπούλου σε κείμενα Γιώργου Καπουτζίδη ,  η Ηρώ συνεχίζει το μουσικό της ταξίδι με σειρά προσωπικών εμφανίσεων στην Αθήνα και την υπόλοιπη Ελλάδα.
Στο πλαίσιο αυτών των εμφανίσεων θα τραγουδήσει την Παρασκευή 23 Μαρτίου στο “SPRAY CLUB”  στην Αθήνα.
Η Ηρώ σκοπεύει να προσφέρει στο κοινό μια πραγματικά μοναδική βραδιά ερμηνείας και διασκέδασης , με την υπέροχη και μοναδική σε ερμηνευτικές ικανότητες φωνή της Ηρούς , στα ποιο γνωστά και αγαπημένα ελληνικά και ξένα τραγούδια, σε ένα πρόγραμμα που δε θα σταματούν να τραγουδούν  όλοι , σε ένα πρόγραμμα «χωρίς ανάσα» που μόνο η Ηρώ ξέρει να επιμελείται με τόση μαεστρία.
Το πρόγραμμα θα περιλαμβάνει  ακόμα, τα τραγούδια της που όλοι αγαπάμε από τους παλαιότερους προσωπικούς της δίσκους όπως «Έτσι είμαι εγώ», «Θέλω να με κρατάς», « Έτσι είναι οι σχέσεις» κλπ , αλλά και τραγούδια  από το νέο της album με τίτλο «Ψύχραιμα» που είδη έχει κάνει μεγάλη επιτυχία  και βρίσκεται στα top 10 των μεγαλυτέρων ραδιοφωνικών σταθμών σε όλη την Ελλάδα.

ΧΟΡΗΓΟΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ: www.e-orfeas.gr
Πληροφορίες:
SPRAY CLUB, Κολωνού 76 & Οδυσσέως 14 Αθήνα, τηλ. : 210- 5220200
Έναρξη: 22.00

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Εκεί που σμίγει η αγάπη των ανθρώπων είναι η πατρίδα σου.
Γιάννης Ρίτσος

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

19/9/1949 Έφυγε από τη ζωή ο συνθέτης κλασικής μουσικής Νίκος Σκαλκώτας
19/9/1969 Γεννήθηκε ο τραγουδοποιός Αλκίνοος Ιωαννίδης
20/9/1971 Πέθανε στην Αθήνα ο νομπελίστας ποιητής Γεώργιος Σεφέρης (Γεώργιος Σεφεριάδης)

ΤΥΧΑΙΑ TAGS