127 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
27.05.2019
Ορφέας | Main Feed
Κείμενο: Τάσος Π. Καραντής, Γιώτα Παπαβασιλείου

Μαντώ: Εφ' όλης της ύλης

Συνεντεύξεις

Τάσος Π. Καραντής

Με αφορμή το live που ετοιμάζει στο NOIZ στις 29 Ιανουαρίου η Μαντώ – και στο οποίο ο «ΟΡΦΕΑΣ» είναι χορηγός επικοινωνίας -  μας δέχτηκε στο σπίτι της και μας παραχώρησε μια αποκλειστική συνέντευξη μιλώντας για την τελευταία της δισκογραφική δουλειά, για την πλούσια καριέρα της, καθώς και για πολλά άλλα θέματα, επίκαιρα και μη.

 
Πως ήρθε η ιδέα για την δημιουργία του «Perfection», έναν international δίσκο με ελληνικά, αγγλικά και ιταλικά τραγούδια;
Μαντώ: Το «Perfection» αποτελεί έναν international δίσκο όπως και η προηγούμενη δουλεία μου το «Mαντώ ΙΙ» που είχε κάποια αγγλικά και κάποια ελληνικά τραγούδια. Άλλωστε αυτό με έχει χαρακτηρίσει και στην πορεία μου όλα αυτά τα χρόνια. Ας μην ξεχνάμε πως εγώ ξεκίνησα με αγγλικό ρεπερτόριο, με τον πρώτο μου δίσκο το «Fill me Up» το 1985. Στο ξεκίνημά μου ασχολήθηκα με την jazz, μετά πήγα στην funky, την soul  και μετά σε πιο pop κομμάτια. Οπότε υπήρχε αυτή η πλευρά μου και ο κόσμος το γνώριζε. Τώρα συμβαδίζοντας και με την εποχή, καθώς ο κόσμος ακούει πλέον τα πάντα, σκεφτήκαμε να κάνουμε ένα άλμπουμ που να είναι για όλα τα γούστα.

Συνεργασία με τους «Πήγασος» και σε αυτό το δίσκο, με ποιο rock στυλ. Πως αποφασίσατε να στραφείτε στο rock;
Μαντώ: Η τελευταία δουλειά μου έχει περισσότερα στοιχεία ροκ κι αυτό γιατί ως καλλιτέχνης περνάω διάφορα στάδια. Κουράζομαι να κάνω συνέχεια τα ίδια, θέλω να εξελίσσομαι. Και για να εξελιχθείς πρέπει να αλλάζεις. Έκανα pop την δεκαετία του 90, μετά πήγα σε πιο λαϊκά μονοπάτια που ήτανε κάτι καινούριο για μένα, γιατί δεν προέρχομαι από το λαϊκό τραγούδι, και τέλος στο rock. Γενικότερα μου αρέσει να αλλάζω και να ακολουθώ τις διαθέσεις μου. Είναι μια πρόκληση που μου αρέσει γιατί με κάνει να εξελίσσομαι ως τραγουδίστρια και να νιώθω πολύ υπερήφανη για την δισκογραφία μου μέχρι σήμερα. Σε ό,τι αφορά τους συνεργάτες μου- επειδή ανέφερες τους Πήγασος- γενικότερα θέλω να συνεργάζομαι με ανθρώπους που έχουμε κοινά στοιχεία επικοινωνίας. Οι Πήγασος γράφουνε κομμάτια ακριβώς για τη φωνή μου κι όταν ακούω τα τραγούδια τους νιώθω σαν να τα 'χω γράψει εγώ. Έχω συνεργαστεί ωστόσο και με άλλους αξιόλογους συνθέτες στο δίσκο όπως ο καλός μου φίλος εδώ και χρόνια και καλός συνθέτης Ανδρέας Λάμπρου που μου έγραψε το «Ένα» στον προηγούμενο δίσκο «ΜΑΝΤΩ ΙΙ».

Μετά από τρεις μήνες που έχει κυκλοφορήσει το άλμπουμ, πως βλέπετε την ανταπόκριση του κοινού;
Μαντώ: Πολύ καλή. Άλλωστε το «Perfection» αποτελεί την συνέχεια του «Μαντώ ΙΙ» είναι στο ίδιο στυλ, οι ίδιοι συνεργάτες και το κοινό περίμενε αυτό το άλμπουμ και το αγκάλιασε. Ωστόσο, όπως γνωρίζετε, δισκογραφικά τα πράγματα έχουν αλλάξει, λόγω της κρίσης, λόγω του internet, λόγω του ότι, όλα πλέον κυκλοφορούν στο youtube και ο καθένας μπορεί να κατεβάσει ένα κομμάτι και να το ακούσει. Δεν αγοράζει πλέον cd το κοινό όπως παλιότερα γι αυτό και δεν μπορείς να υπολογίσεις τις πωλήσεις. Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει πως εμείς θα πρέπει να πάψουμε να υπάρχουμε ως καλλιτέχνες και να πάψουμε να εκφραζόμαστε. Έτσι εξακολουθώ να κάνω δουλειές και θα συνεχίσω να κάνω, χωρίς να με ενδιαφέρει απαραίτητα το αποτέλεσμα, με την έννοια των πωλήσεων, γιατί αυτό πλέον έχει ανατραπεί.

Πλέον το κοινό δεν αγοράζει cd. Έχει στραφεί στην ψηφιακή μορφή. Ποια η άποψη σας για αυτό;
Μαντώ: Τα πράγματα στην ελληνική δισκογραφία έχουν αλλάξει σημαντικά και το ίδιο το προϊόν, το cd, έχει πέσει ως καταναλωτικό προϊόν. Παλιότερα κάποιος για να ακούσει μουσική έπρεπε να αγοράσει το δίσκο. Σήμερα με τα ραδιόφωνα, τα μουσικά site, το youtube, το κοινό δεν θα μπει στην διαδικασία να αγοράσει ένα cd. Γι’ αυτό και κάποτε ένας χρυσός δίσκος σήμαινε 50.000 πωλήσεις και σήμερα μόλις 6.000 αντίτυπα.

Σκέφτεστε στο μέλλον να βγάλετε τραγούδια σε ψηφιακή μορφή;
Μαντώ: Εννοείται. Ακολουθούμε το ρεύμα της εποχής. Ότι απαιτεί η εποχή και οι εκάστοτε καταστάσεις. Εμείς δεν θα πάψουμε να υπάρχουμε ως καλλιτέχνες απλώς θα αλλάξει το μέσο. Άλλωστε η μουσική θα συνεχίσει να υπάρχει.  

Σήμερα υπάρχουν διάφορα στυλ μουσικής και ήχου. Τι είναι αυτό που σας «εκνευρίζει»;
Μαντώ: Σήμερα υπάρχει μια ποικιλομορφία σε ήχους και στυλ μουσικής. Το μόνο που με εκνευρίζει είναι πως πλέον έχει πέσει ο βαθμός δυσκολίας σε αυτό που ακούμε. Υπάρχουν πράγματα που εγώ δεν θα τα έβαζα ποτέ σε ένα δίσκο μου γιατί τα θεωρώ πιο κάτω από τις προδιαγραφές τις δικές μου. Βλέπουμε γενικότερα μια προχειρότητα ή ερασιτεχνισμό σε όλα τα είδη και σε ολόκληρο το φάσμα, από τους στίχους και την μουσική μέχρι τις φωνές. Για παράδειγμα σήμερα  δεν υπάρχει μια αυστηρή επιλογή φωνών. Παλιότερα αν δεν ήσουν τραγουδιστής δεν μπορούσες να πάρεις ένα μικρόφωνο και να τραγουδήσεις. Πλέον υπάρχουν άνθρωποι που δηλώνουν τραγουδιστές και δεν έχουν φωνή. Αν ανατρέξουμε σε παλιότερες εποχές από την δική μου, την δεκαετία του 60 για παράδειγμα, οι τραγουδιστές γράφανε ζωντανά και δεν υπήρχε το στούντιο για να κόψεις και να ράψεις ένα τραγούδι ώστε να βγει σωστό. Αντιλαμβάνεστε, λοιπόν, πως όσοι υπήρχαν στην δισκογραφία ήταν πραγματικά τραγουδιστές, με μουσική παιδεία και είχαν –αυτό που λέμε  «ψηθεί» στην πίστα πριν βγάλουν τον πρώτο προσωπικό δίσκο. Σήμερα έχουμε φτάσει σε ένα σημείο που πολλές φορές δεν ξέρεις ποιος τραγουδά το κομμάτι που ακούς γιατί οι φωνές είναι όλες ίδιες και είναι φτιαγμένες από μηχανήματα σε κάποιο στούντιο. Σήμερα υπάρχουν τραγουδιστές που είναι καλοί μόνο για φωνητικά κι όμως κάνουν δισκογραφία.
Πέρα από τις φωνές, την ίδια προχειρότητα συναντάμε και στις συνθέσεις. Βλέπουμε τραγούδια που έχουν γραφεί «στο πόδι» είτε αυτό είναι στίχος είτε μουσική. Μόνο στον τομέα παραγωγή τα πράγματα είναι καλύτερα κι αυτό γιατί η τεχνολογία τα έχει όλα έτοιμα (τους ήχους, τις λούπες κλπ), σε όλα τα άλλα υπάρχει ερασιτεχνισμός.

Η νέα μόδα θέλει τον ίδιο τον συνθέτη να είναι και ο τραγουδιστής του κομματιού. Ποια είναι η άποψη σας;
Μαντώ: Αυτό δεν με ενοχλεί. Γιατί εκεί δεν τον κρίνεις ως ερμηνευτή αλλά ως δημιουργό. Πάρτε για παράδειγμα τον Bob Dylan δεν ήταν καλός τραγουδιστής αλλά ήταν καταπληκτικός καλλιτέχνης. Στην περίπτωση του δημιουργού έχουμε διαφορετικές απαιτήσεις. Όταν ένας άνθρωπος έχει να πει κάτι, το οποίο ξεχωρίζει, είναι πολύ σημαντικό και δεν μπορεί να το πει κανείς άλλος όπως θα το πει ο ίδιος, αυτός είναι δημιουργός και δεν τον κρίνεις για τις φωνητικές του δυνατότητες αλλά για το έργο του.

Είστε 26 χρόνια στην ελληνική δισκογραφία. Τι αλλαγές παρατηρείτε μέσα σε όλα αυτά τα χρόνια;
Μαντώ: Προσωπικά όταν ξεκίνησα πέρασα από χίλια δυο μονοπάτια μέχρι να γίνω τραγουδίστρια και ασχολήθηκα με πάρα πολλά ήδη μουσικής μέχρι τον πρώτο προσωπικό δίσκο μου. Τραγουδάω από τα δεκατρία μου και από τα πρώτα πράγματα που τραγούδησα ήταν το «Jesus Christ Superstar» του Andrew Lloyd Webber, τραγούδησα τέσσερα χρόνια jazz με τον μεγαλύτερο πιανίστα της jazz που έχει βγάλει η Ελλάδα, τον Μανώλη Μικέλη. Καταπιάστηκα με πολλά πράγματα και είχα πάρα πολλά βιώματα μέσα στο χώρο της μουσικής πριν μπω στην δισκογραφία. Κι όπως εγώ έτσι κι όλοι οι τραγουδιστές της δικιάς μου γενιάς ή προγενέστεροι μου, είχαμε γνώσεις γύρω από την μουσική και μπορούσαμε να την υποστηρίξουμε. Σήμερα  βλέπεις νέα παιδιά που δεν έχουν κάνει ποτέ μαθήματα φωνητικής να θέλουν να κάνουν δισκογραφία γιατί έχουν ωραία εμφάνιση.

Θεωρείται πως σε όλο αυτό ευθύνονται και τα μουσικά realities;
Μαντώ: Τα realities είναι ένα κομμάτι σε όλο αυτό το πάζλ. Δεν πιστεύω πως ευθύνονται αυτά για την πορεία της μουσικής. Αυτά δημιουργήθηκαν απλά για να ψυχαγωγείται ο κόσμος όχι για να βγάζουν τραγουδιστές. Άλλωστε υπήρχαν και παλιότερα (σ. σ «Να η ευκαιρία») και το μόνο που μπορούν να προσφέρουν είναι η δημοσιότητα. 

Επί της ουσίας πιστεύετε πως μπορούν να βοηθήσουν κάποιον καλλιτέχνη;
Μαντώ: Αν βρεθεί κάποιος που έχει το μυαλό να εκμεταλλευτεί αυτή την δημοσιότητα και έχει το ταλέντο και το υπόβαθρο που χρειάζεται ναι μπορούν να βοηθήσουν. Υπάρχουν φωνές που τις γνωρίσαμε μέσα από τέτοιες εκπομπές και εξακολουθούμε να τους ακούμε. Αλλά στα 10 χρόνια που παρακολουθούμε realities είναι ζήτημα να έχει συμβεί αυτό μία δύο φορές. Αυτό σημαίνει πως αυτούς ούτως ή άλλως θα τους ακούγαμε κάποια στιγμή είτε πήγαιναν στο reality είτε όχι. Είναι καλλιτέχνες με μουσικό υπόβαθρο και παιδεία και απλά μέσα από τις μουσικές εκπομπές κέρδισαν την αναγνωρισιμότητα που χρειαζόντουσαν.

Τα τελευταία χρόνια έχετε επιλέξει να κάνετε πολύ λίγες εμφανίσεις. Αυτό οφείλετε στην οικογένεια;
Μαντώ: Συνέπεσε η κρίση με την οικογένεια. Οπότε δεν έχω και κανένα ενδοιασμό ότι άφησα την δουλειά για την οικογένεια (όχι ότι θα είχα) γιατί ούτως ή άλλως δουλειές δεν υπάρχουν. Έτσι έχω αφοσιωθεί στην οικογένεια και τα παιδιά και κάνω κάποιες εμφανίσεις που μου αρέσουν πολύ. Φέτος εμφανίζομαι κάθε Πέμπτη στο «F concept» στην Πολιτεία. Στις 27 Ιανουαρίου θα εμφανιστώ στην Πάτρα, στις 29 Ιανουαρίου θα είμαι στο “NOIZ” στο Γκάζι. Κάνω πλέον πολύ επιλεγμένες δουλειές.

Live στο NOIZ! Πως προέκυψε η συνεργασία, τι να περιμένουμε να δούμε από εσάς;
Μαντώ: Προέκυψε διότι καλλιτεχνικά με εκφράζουν περισσότερο τέτοιες δουλειές. Τα live τα θεωρώ πιο ουσιαστικά. Έχεις την ευκαιρία να πεις τραγούδια που δεν λες συνήθως σε ένα νυχτερινό κέντρο όπου πρέπει να διασκεδάσεις τον κόσμο και το πρόγραμμα ακολουθεί μια σειρά. Σε χώρους όπως το NOIZ μπορείς να εκφραστείς περισσότερο και να πεις και τραγούδια που αρέσουν σε σένα ως καλλιτέχνη. Αυτό που έχω ετοιμάσει για το κοινό του NOIZ στις 29 Ιανουαρίου είναι ένα γεμάτο πρόγραμμα με πολλά παλιά δικά μου τραγούδια, πολλά ξένα, κάποια έντεχνα στο δεύτερο μέρος και τραγούδια άλλων συναδέλφων που αγαπώ πολύ, τόσο από την ελληνική, όσο και την ξένη δισκογραφία. Πιστεύω πως και ο κόσμος αισθάνεται καλύτερα σε ένα live, έρχεται πιο κοντά στον καλλιτέχνη που αγαπά γι’ αυτό και τα στηρίζει τόσο. Κι αν θέλετε, πλέον στις εποχές που ζούμε κι από οικονομική άποψη είναι πιο προσιτά για το κοινό.

Αν βάζατε ένα τίτλο στο live ποιος θα ήταν;
Μαντώ: «Εφ’ όλης της ύλης».

Υπάρχει κάτι που θέλατε να κάνετε δισκογραφικά και δεν το έχετε κάνει ακόμη;
Μαντώ: Θα ήθελα να έχω κάνει κάποια πράγματα στο εξωτερικό αλλά πλέον είναι όνειρο θερινής νυκτός διότι θα έπρεπε να μένω έξω. Το προσπάθησα κάποτε είχα κάνει κάποιες συζητήσεις αλλά δεν προχώρησε. Ήταν λάθος συγκυρία. Αυτό είναι ίσως το μόνο μικρό παράπονο που έχω σε ότι αφορά την καλλιτεχνική πορεία μου μέχρι τώρα. Ωστόσο έχω μια διάκριση στην Αμερική ως συνθέτης. Ένα δικό μου τραγούδι, το οποίο το είχα γράψει για  το δίσκο που ετοιμάζαμε και δεν προχώρησε, η εταιρεία μου το έδωσε στη Jessica Simpson και ανέβηκε στο νούμερο 7. Πούλησε τρία εκατ. άλμπουμ.

Ένα δίσκο εξολοκλήρου δικό σας θα τολμούσατε να το κάνετε;
Μαντώ: Αυτό είναι μεγάλη απόφαση. Θα πρέπει να μπω στην διαδικασία να κρίνω πολύ αυστηρά τον ίδιο μου τον εαυτό και δεν είμαι έτοιμη να το κάνω ακόμη ίσως κάποια στιγμή το τολμήσω. Αλλά να γράψω και το στίχο εγώ σε ολόκληρο άλμπουμ το βλέπω πολύ δύσκολο.

Live δίσκο μέχρι στιγμής δεν έχετε βγάλει. Το σκέφτεστε κάποια στιγμή να το κάνετε;
Μαντώ: Βεβαίως, είμαι υπέρ των live δίσκων αλλά μέχρι στιγμής δεν έτυχε να το κάνω. Θα το ήθελα όμως γιατί σε ένα live μπορείς να πεις διάφορα είδη μουσικής και να αποτυπώσεις πράγματα που δεν θα τα έβαζες σε ένα δίσκο. Μπορείς να πεις ένα διαφορετικό ρεπερτόριο ελληνικό και ξένο, παλιότερα ή και νέα τραγούδια που θα το κάνες με την δική σου φωνή να ξανακουστούν  και να είναι ωραία. 

Συνεργασίες σταθμός στην 26χρονη πορεία σας;
Μαντώ: Καταρχήν ο Κώστας Χαριτοδιπλωμένος και ο Γιώργος Μήτσικας που επιμελήθηκαν τα δύο πρώτα άλμπουμ μου και με καθιέρωσαν στην ελληνική δισκογραφία. Μετά όλοι οι άλλοι συνεργάτες όπως Στέφανος Κορκολής, Γιώργος Θεοφάνους, Αλέξη Παπαδημητρίου, Φοίβος, Χατζηνάσιος. Όλοι ήταν σταθμοί για μένα. Είχα την τύχη να συνεργαστώ με τους πιο σημαντικούς και ταλαντούχους συνθέτες. Νομίζω πως δεν υπάρχει συνθέτης που να μην έχω συνεργαστεί και όλοι για μένα είναι σταθμοί στην καριέρα μου. Ωστόσο έχουν βγει νέοι συνθέτες τα τελευταία χρόνια που δεν έχω συνεργαστεί αλλά κάποια στιγμή θα το επιδιώξω.

Συνεργασίες που θα θέλατε να κάνετε;
Μαντώ: Σε ότι αφορά συναδέλφους, στο μέτρο του εφικτού πάντα, θα ήθελα να συνεργαστώ με την αγαπημένη μου Ελευθερία Αρβανιτάκη. Είναι μια καλλιτέχνης που την παραδέχομαι και ως καλλιτέχνη και ως άνθρωπο και θα ήθελα κάποια στιγμή να συνεργαστούμε είτε δισκογραφικά είτε σε κάποιο live. Από εκεί και πέρα αυτό που θα ήθελα πολύ είναι να δημιουργηθούν οι κατάλληλες συνθήκες και να μπορέσω να κάνω μια συναυλία στο Ηρώδειο ή στο Μέγαρο Μουσικής όπως είχα κάνει και παλιότερα στο Μέγαρο.

Η Μαντώ είναι και δασκάλα. Τι είναι αυτό που προσπαθείτε να μάθετε στα παιδιά;
Μαντώ: Προσπαθώ να τους μάθω να τραγουδάνε πάρα πολλά χρόνια. Δεν επεμβαίνω στην προσωπικότητα των παιδιών, ούτε προσπαθώ να βγάλω δέκα Μαντώ. Δεν με ενδιαφέρει να μάθουν να τραγουδάνε όπως εγώ, γιατί δεν θέλουμε να βγάλουμε κλώνους. Θέλουμε να βγάλουμε ανθρώπους που θα τραγουδάνε σωστά, έχοντας σωστή τεχνική, για πάρα πολλά χρόνια. Αυτό, λοιπόν, που προσπαθώ να τους διδάξω,  είναι πως ο καθένας, με τη δική του προσωπικότητα, τη δική του χροιά και τον δικό του τρόπο να μπορεί να τραγουδά σωστά χωρίς να φθείρει τις φωνητικές του χορδές. Ακούω με τα λύπης τραγουδιστές με πολύ καλή φωνή, μετά από μερικά χρόνια, να μην μπορούν να τραγουδήσουν. Αυτό οφείλετε καθαρά στην τεχνική. Κι αυτό είναι το άλφα και το ωμέγα που πρέπει να μάθει κάποιος όταν κάνει μαθήματα φωνητικής, την σωστή τεχνική.

Συμμετοχή στην Eurovision το 2003. Τι «γεύση» σας έχει αφήσει αυτή η εμπειρία;
Μαντώ: Από την δική μου πλευρά ήταν μια πολύ ωραία και ευχάριστη εμπειρία. Οφείλω να πω πως κέρδισα την αποδοχή του κόσμου που δεν με ήξερε και την παραδοχή όλων γιατί πήγα και είπα ένα δύσκολο κομμάτι με ψηλές νότες. Καλλιτεχνικά λοιπόν μόνο κερδισμένη βγήκα. Μάλιστα στον 50χρονο θεσμό της Eurovision κατέχω και πανευρωπαϊκό ρεκόρ με το κομμάτι "Never Let You Go". Έχω βγάλει νότα στην υψηλότερη οκτάβα στην ιστορία του θεσμού. Από εκεί και πέρα είναι ένας διαγωνισμός, ένα τηλεοπτικό σόου και ένα reunion των ευρωπαϊκών χωρών που γίνεται μια φορά τον χρόνο. Τίποτε περισσότερο.

Είστε από τις πρώτες που είχαν fun club στην Ελλάδα και από τις πρώτες που έφτιαξαν την δική τους σελίδα στο facebook.  Είστε άνθρωπος της τεχνολογίας;
Μαντώ: Ναι  μου αρέσει. Όπως είπα πριν είμαι άνθρωπος που μου αρέσει να ακολουθώ την εποχή και μου αρέσει η μάθηση. Μέσα από το Internet διατηρείς επαφή με φίλους, το fun club αλλά και ενημερώνεσαι γενικότερα. Έχω σελίδες στο Facebook, το Myspace και Reverbnation τις οποίες διαχειρίζομαι η ίδια.  Σε ότι αφορά το fun club πάντως, θα  πρέπει να πω πως κι εδώ έχουν αλλάξει τα πράγματα. Παλιά ήταν πιο οργανωμένοι, πιο ομάδα, έστελναν γράμματα και η επικοινωνία ήταν διαφορετική. Τώρα με την τεχνολογία έχεις βέβαια την καθημερνή επαφή αλλά δεν νιώθουν πλέον ομάδα γιατί όπως είναι φυσικό δεν μπορείς να γνωρίζεις και τον ακριβή αριθμό τους.

•    http://www.mando.gr
•    http://www.myspace.com/mandorock
•    http://www.reverbnation.com/mandorock

 

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Άσκησα την όραση για μακριά κι έχασα τα κοντινά μου.
Κατερίνα Γώγου

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

28/5/1943 Γεννήθηκε η σοπράνο Έλενα Σουλιώτη

ΤΥΧΑΙΑ TAGS