79 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
23.10.2018
Ορφέας | Main Feed

Συνεντεύξεις

Καλή Βανδώρου

Είναι πάρα πολύ σημαντικό για έναν δημοσιογράφο να παίρνει συνέντευξη από έναν καλλιτέχνη, του οποίου την πορεία παρακολουθεί κατά τη διάρκεια των χρόνων. Ο Θάνος Καλλίρης, λοιπόν, ανήκει σε αυτήν την κατηγορία. Ένας άνθρωπος που έζησε μέχρι εκεί που δεν πάει τη λάμψη των προηγούμενων ετών - χωρίς, όμως, να προκαλέσει ποτέ τα βλέμματα όλων με… μη επαγγελματικές ειδήσεις -, εδώ και τέσσερα χρόνια έχει αλλάξει τον τρόπο και το ύφος των εμφανίσεών του, απόλυτα συγχρονισμένος με το ρεύμα της εποχής. Την Παρασκευή 13 και το Σάββατο 14 Ιανουαρίου, θα εμφανιστεί στο Small Cafe του Πειραιά, με στόχο να κάνει τους θαμώνες να διασκεδάσουν μέχρι εκεί που δεν πάει.

Η μέχρι τώρα πορεία του αυτά τα τέσσερα τελευταία χρόνια σε αυτό το παρεϊστικο ύφος έχει δείξει ότι τα καταφέρνει καλά και πως οι επερχόμενες παραστάσεις του θα στεφθούν και πάλι με απόλυτη επιτυχία. Στην παρακάτω συνέντευξη, η οποία έγινε το μεσημέρι της Κυριακής που μας πέρασε στο – γεμάτο με μουσικά αντικείμενα - σπίτι του, αναφέρεται στο τόσο λαμπερό καλλιτεχνικά παρελθόν, αλλά και στο δύσκολο παρόν, ευχόμενος το νέο έτος να μας πονέσει λιγότερο από το προηγούμενο.
 

Είστε ένας καλλιτέχνης που έζησε τη χρυσή δεκαετία του ’90 σε όλο της το μεγαλείο. Αναπολείτε εκείνα τα χρόνια;
Θ.Κ.: Φυσικά! Και σαν καλλιτέχνης και σαν άνθρωπος. Και σαν νέος, μέλος ενός κοινωνικού συνόλου, το οποίο υφίσταται χτυπήματα με σκοπό μια καλή αλλαγή. Προς το παρόν είμαστε στη μέση της κλοτσιάς και της μπουνιάς, αλλά ελπίζω να βγούμε με λίγες μελανιές.

Εκείνη την εποχή είχατε ζήσει την καλή περίοδο της νύχτας.
Θ.Κ.: Ναι, όπως και στη δισκογραφία που παγκοσμίως ήταν σε άλλα επίπεδα. Κάπου στα μέσα της δεκαετίας του ’90 η δισκογραφία έφτασε στο ζενίθ της από θέμα πωλήσεων και διακίνησης χρημάτων. Μετά από όλα αυτά, αρχής γενομένης της εύκολης σπιτικής αντιγραφής ενός cd, ξεκίνησε μια μεγάλη πτώση παγκόσμια, με αποτέλεσμα να είμαστε πια σε μια άλλη εποχή που, ναι μεν, οι δίσκοι δεν πουλάνε, αλλά που η μουσική ακούγεται περισσότερο. Μετά από έρευνες που έχουν γίνει αποδεικνύεται πως ο κόσμος ακούει πολλή περισσότερη μουσική τώρα παρά ποτέ, διότι το έχει πολύ εύκολο μέσω του διαδικτύου. Άλλαξε πολύ απότομα σε όλον τον κόσμο το πώς αντιλαμβάνεται το κοινό τη μουσική. Δεν είχαμε σκεφτεί πριν πώς θα αγοραστεί και πώς θα πωληθεί η μουσική με τα νέα δεδομένα και τώρα σιγά σιγά έρχονται καινούριοι νόμοι και καινούριοι τρόποι διαφύλαξης των πνευματικών δικαιωμάτων. Πιστεύω ότι είμαστε σε πολύ καλό επίπεδο σε αυτό το κομμάτι και εδώ, αλλά και διεθνώς –γιατί από εκεί ξεκινάνε τα κέντρα αποφάσεων-. Τώρα, όσον αφορά την Ελλάδα, ξέρουμε ότι βρισκόμαστε σε ένα κρίσιμο μεταβατικό στάδιο και ποιος νοήμων δε θα αναπολούσε τη δεκαετία του ’90 που δεν υπήρχαν όλα αυτά που ζούμε τώρα, όχι μόνο στη δουλειά μου, αλλά και σε όλες τις δουλειές...

Από όλες τις επιτυχίες σας ποια ξεχωρίζετε περισσότερο και χαίρεστε να την ερμηνεύετε ακόμα και σήμερα;
Θ.Κ.: Ο κόσμος κατά κάποιον τρόπο σε οδηγεί σε ένα top 5, γιατί έχω καμιά σαρανταριά τραγούδια που έχουν γίνει και επιτυχίες και video clip, χώρια από αυτά που αρέσουν στον κόσμο που αγοράζει τον δίσκο σου και αυτόματα ονομάζονται fan της μουσικής σου, ανακαλύπτοντας τραγούδια που δεν έγιναν ούτε επιτυχίες ούτε video clip, τα οποία είναι γύρω στα διακόσια. Από όλα αυτά είναι αδύνατο να πω ένα, οπότε θα πω ένα top 5, στο οποίο είναι σίγουρα το «Το νου σου κύριε οδηγέ, το «Κάποιο καλοκαίρι» και το «Αγάπη καλοκαιρινή». Κρίνοντας από τα «χτυπήματα» στο YouTube, βλέπεις πώς τα αντιμετωπίζει ο κόσμος και τα παίζεις live. Γενικά, Δόξα τω Θεώ, έχω πάρα πολλά «χτυπήματα» και μάλιστα, με μια διακοπή 2,5 ετών από τη Sony, η οποία στους καλλιτέχνες της κάποια εποχή είχε κόψει την πρόσβαση στο διαδίκτυο. Θυμάμαι πριν 2,5 χρόνια στο «Το νου σου κύριε οδηγέ» υπήρχαν περίπου στο μισό εκατομμύριο «χτυπήματα» και ξαφνικά εξαφανίστηκε το βίντεο. Πριν από μισό χρόνο ξαναβγήκαν και είδα πώς άλλαξε πάλι το σκηνικό. Εφόσον ο κόσμος έρχεται στα μαγαζιά που εμφανίζομαι και τα γεμίζει, πιστεύω ότι έκανα καλή δουλειά! (γέλια).

Αν αρχίζατε τώρα την καριέρα σας τι αλλαγές θα κάνατε- αν κάνατε -  συγκριτικά με όσα έχετε κάνει;
Θ.Κ.: Είναι μια ωραία ερώτηση, αλλά τόσο υποθετική… Θα τα άλλαζα όλα και τίποτα. Κοιτώντας πίσω, βλέπω ότι δεν είμαι αλάνθαστος. Έχω κάνει πάρα πολλά λάθη, έχω υπάρξει χαζός, αδαής, βλαξ, αθώος, μη πονηρός και όλα αυτά θα μπορούσα να τα είχα κάνει λίγο πιο διαφορετικά. Επειδή, όμως, στο τέλος δεν πήγαν και άσχημα τα πράγματα, δεν έχω παράπονο, λέω ότι θα έκανα διάφορες αλλαγές, αλλά πάλι καλλιτέχνης θα ήμουνα. Αυτό έχει σημασία.

Στο παρελθόν ερμηνεύσατε κάποια «λαϊκά» τραγούδια («Σ’ αγαπάω που να πάρει», «Φώναξέ με», «Μια συγγνώμη»). Το επιλέξατε εσείς ή το κάνατε λόγω της μόδας που υπήρχε τότε, αφού θεωρείστε ποπ καλλιτέχνης;
Θ.Κ.: Όχι, δεν το επέλεξα ακριβώς. Το έκανα γιατί η μόδα ήταν εκεί και προσπάθησα κι εγώ να συμπορευτώ με τις μόδες που υπήρχαν. Δεν είναι κακό το να συμβαδίζεις με αυτό που φέρνει η μόδα. Υπάρχουν κάποιοι καλλιτέχνες και δημιουργοί που ψιλό – επιβάλλουν κάτι, αλλά ουσιαστικά αυτός που το επιβάλλει πραγματικά είναι ο κόσμος. Γιατί, αυτός αποδέχεται κάποιο καινούριο είδος ή επιστρέφει σε κάτι άλλο και δημιουργούνται αυτοί οι κύκλοι μοδών. Σαν καλλιτέχνης, οφείλεις να συμμετέχεις σε όλο αυτό, κρατώντας βέβαια το είδος σου. Εγώ κράτησα πολύ πιστά το είδος μου ούτως ή άλλως και αυτό μου το έχουνε επιβραβεύσει και ο κόσμος και οι θαυμαστές μου πια στη μεγάλη πορεία από το 1987 μέχρι τώρα, αλλά σίγουρα έχω προσπαθήσει κι εγώ κατά καιρούς να συμπορευτώ με τις επιταγές της μόδας.

Ποια συνεργασία που έχετε κάνει στο παρελθόν θα θέλατε με το χέρι στην καρδιά να ξανακάνετε μέσα στο 2012;
Θ.Κ.: Πάρα πολλές! Επειδή την καριέρα μου την ξεκίνησα ουσιαστικά επώνυμος, δηλαδή πρώτα έγινα γνωστός μέσω της Eurovision και μετά ξεκίνησα να κάνω δουλειές, δεν είχα την ατυχία του να με τραβολογάνε σαν τον μικρό που πάει από εδώ και από εκεί και να πηγαίνω κάπου από ανάγκη. Όλες οι συνεργασίες που έκανα είτε με μεγαλύτερης εμβέλειας καλλιτέχνες από μένα είτε με μικρότερης, ήταν κατ’ επιλογήν μου. Ακόμα κι αν δεν ήταν ακριβώς επιλογή μου και μου είχε προταθεί η συνεργασία, μπορούσα να δεχτώ ή να μη δεχτώ. Δεν μπορώ να θυμηθώ μια συνεργασία που να είχε τόσες πολλές διαφωνίες ή να είχε προβλήματα στη διαδικασία ή ακόμα να πήγε άπατη από πλευράς κόσμου. Όλες ήταν πάρα πολύ επιτυχημένες. Ακόμα και οι πολύ πρόσφατες τώρα στις μουσικές σκηνές που κινούμαι. Κι αυτές έχουν πάει θεαματικά καλά.

Αυτό που λέτε ισχύει, αφού παρόλο που δεν προβάλλονται από τα μέσα οι εμφανίσεις σας, τα μαγαζιά που εμφανίζεστε γεμίζουν με νεαρό κόσμο που τραγουδά όλα σας τα τραγούδια. Πώς αισθάνεστε γι’ αυτό; Αλλά και για ποιο λόγο, κατά τη γνώμη σας, συμβαίνει αυτή η αντίφαση (αποδοχή κοινού – μη προβολή από τα ΜΜΕ);
Θ.Κ.: Για το δεύτερο σκέλος δεν ξέρω τι να σου πω και είναι βλακεία τους. Πολλές φορές έχω προσπαθήσει να «περάσω» στα μεγάλα κανάλια το νέο για το πού είμαι, αλλά το αρνούνται. Μετά, όμως, πολύ άνθρωποι που δουλεύουν σε αυτά τα μέσα, όταν έρχονται στα μαγαζιά και βλέπουν τον χαμό που γίνεται, αλλάζουν γνώμη και αναρωτιούνται τι γίνεται. Γιατί αναρωτιέσαι, ρε φίλε; Επειδή δεν είμαι δηλαδή λαϊκό όνομα σε μια μεγάλη πίστα, δεν υφίσταμαι σαν καλλιτέχνης; Δεν είναι αλήθεια αυτό και ο κόσμος δεν καθοδηγείται, στα δίνει όλα απλόχερα. Ούτως ή άλλως, έχει ανοιχτεί πάρα πολύ ο ορίζοντας. Ο κόσμος ενημερώνεται από το διαδίκτυο, από blog, με άλλους τρόπους εκτός από την καθ’ εαυτή τηλεόραση. Βέβαια, ακόμα η τηλεόραση έχει μια τεράστια δύναμη. Βλέπω ας πούμε ότι αν πάω σε μια εκπομπή και πω για το μαγαζί μου, αμέσως το μαθαίνουν όλοι. Αλλά, φάνηκε ότι τελικά μπορείς να υπάρξεις και χωρίς αυτού του είδους την τηλεοπτική προβολή. Στο παρελθόν, ο κόσμος μαζευόταν σε πολύ μεγάλα μαγαζιά κατά κάποιον τρόπο απόμακρα και αρκετά ακριβά, σιγά σιγά ασυναίσθητα άρχισε να επιλέγει φθηνότερες και ζεστότερες λύσεις, με λιγότερο κόσμο και λίγο πιο άμεση διασκέδαση είτε σε κατεξοχήν λαϊκό ρεπερτόριο είτε σε άλλου είδους ρεπερτόρια. Προσωπικά, ξεκίνησα πολύ δειλά πριν τέσσερα χρόνια στη μουσική σκηνή Ghost House για τέσσερις εμφανίσεις και τελικά έμεινα τρεις μεγάλες σεζόν εκεί και άλλη μισή σε ένα άλλο μαγαζί. Τώρα βρίσκομαι κάθε Πέμπτη σε έναν καινούριο χώρο, στο G που κι εκεί συνεχίζω πάρα πολύ καλά. Όλα στέφθηκαν με επιτυχία και χωρίς να είναι μαγαζιά που να έχουν ένα μηχανισμό δημοσίων σχέσεων και διακλαδώσεων σε ανθρώπους – κλειδιά. Επέλεξα κι εγώ πολύ καλές συνεργασίες, οι οποίες ήταν δικού μου δημιουργήματος (σ.σ. την πρώτη χρονιά με τον Γιάννη Σαββιδάκη, τη δεύτερη με τον Μιχάλη Ρακιντζή και την τρίτη με τον Λάμπη Λιβιεράτο).

Υπάρχει πλέον το είδος της ποπ στην ελληνική μουσική;
Θ.Κ.: Ναι και μάλιστα, πολύ περισσότερο από ό,τι παλιότερα με την έννοια του ότι, όταν ξεκίνησα την καριέρα μου, δεν υπήρχε καν αυτό το είδος. Τότε σαν Bang με την Eurovision το κάναμε σαν εισαγωγή, όπως και η Αλέξια με το «Άσπρο μαύρο», αλλά και ο Μιχάλης Ρακιντζής με το «Μωρό μου φάλτσο». Έτσι, ξεκίνησε ένα ρεύμα της καινούριας γενιάς και της λεγόμενης ποπ που κράτησε πάρα πολλά χρόνια. Στη συνέχεια, μετακινήθηκε σε άλλα είδη. Τώρα έχουμε και σκηνές, έχουμε και πιο ροκ συγκροτήματα, έχουμε και χιπ χοπ, έχουμε πολλά άλλα είδη μουσικής, τα οποία παλιότερα δεν υπήρχαν και δεν μπορούσες να τα βρεις ούτε να ζήσουν καν οι καλλιτέχνες – πρεσβευτές αυτών των ειδών.

Ποιος είναι ο σημερινός εκπρόσωπος της ποπ από τη νέα γενιά;
Θ.Κ.: Πέρα από τον Ρουβά που είναι από τη δική μου τη γενιά, είναι η Παπαρίζου, η Τάμτα, ο Νίνο, η Φουρέιρα. Δεν πιστεύω ότι υπάρχει «ο» πρεσβευτής. Δεν είναι μοναρχία το τραγούδι, είναι δημοκρατία.

Όπως είπατε πριν, ως Bang, πήγατε μια φορά στην Eurovision. Ατομικά, προσπαθήσατε να πάτε σαν δημιουργός πριν από 9 χρόνια («Love is a wonderful thing»). Πιστεύετε πως ένας τέτοιος διαγωνισμός πλέον μπορεί να προσφέρει κάτι είτε στη χώρα είτε στον εκάστοτε καλλιτέχνη;
Θ.Κ.: Ο διαγωνισμός της Eurovision, παρεξηγημένα από κάποιους - σοβαρούς ή σοβαροφανείς-, δεν υπήρξε ποτέ ένα παζάρι ανταλλαγής κουλτούρας για το ποιος είναι ο καλύτερος, ποιος είναι ο ωραιότερος και ποιος έχει την καλύτερη κουλτούρα ή ποιος έχει την πιο σπουδαία μουσική. Ένας διαγωνισμός είναι για να βρεθούν όλοι και να τον παρακολουθήσουν με τα καλά του και με τα κακά του. Αυτή η καραμέλα που λένε όλοι για το «πανηγυράκι» με κάνει και γελάω πάρα πολύ, γιατί όλοι το παρακολουθούν, όλοι το σχολιάζουν. Είναι σαν να πας να δεις μια ταινία για να χαλαρώσεις. Μπορεί αυτή η ταινία να μην τρίξει τα θεμέλια της κινηματογραφικής τέχνης, αλλά εσύ μπορεί να περάσεις ωραία. Έτσι μπορεί να συμβεί και με την Eurovision. Εξαρτάται από το τι όρους θέτεις και τι περιμένεις να ακούσεις και να δεις. Στον καλλιτέχνη μπορεί να κάνει πάρα πολύ καλό, το οποίο ξεκινάει από το να βγάλει μπόλικα χρήματα για ένα μικρό χρονικό διάστημα.

Ναι, αλλά πλέον τα έξοδα τα πληρώνουν μόνοι τους οι καλλιτέχνες.
Θ.Κ.: Δεν έχει σημασία. Κάθε εποχή έχει τις δυσκολίες της. Κι εμείς τότε τα πληρώναμε. Σε άλλες χώρες δεν τα πληρώνουν οι καλλιτέχνες, σε εμάς γίνεται αυτό. Κάθε χώρα έχει τους δικούς της δρόμους και οικονομικές κατευθύνσεις σε σχέση με την Eurovision. Πάντως, σου δίνεται μεγάλη δημοσιότητα. Θεωρώ ότι είναι καλύτερο να πηγαίνει ένας μη καταξιωμένος καλλιτέχνης, γιατί αυτό τον βοηθάει, ενώ έναν καταξιωμένο μπορεί να μην τον βοηθήσει. Τους δημιουργούς του τραγουδιού μπορεί να τους βοηθήσει πάρα πολύ καλά οικονομικά, γιατί το τραγούδι τους παίζεται σε όλη την Ευρώπη, οπότε θα έχουν εισοδήματα από εκεί. Βοηθάει και τις τηλεοράσεις, γιατί υπάρχει ένα προϊόν που διαφημίζεται. Καλό κάνει γενικά.

Βοηθάει και τους σχολιαστές.
Θ.Κ.: Βοηθάει τους σχολιαστές που έχουν να ασχολούνται, έχει πράγματα κιτς, ανόητα, τρελά, φρικτά γελοία, καλά, ωραία. Γενικά, τα έχει όλα. Αυτό εμένα μου αρέσει. Δε βρίσκω κάτι μεμπτό σε αυτό.

Τι θα ζήσουμε στο Small Cafe;
Θ.Κ.: Θα ζήσουμε μεγάλες στιγμές σε μικρό χώρο! Ελπίζω να είναι ασφυκτικά γεμάτος όπως και στα άλλα μέρη που έχω πάει. Είναι μια γλυκιά πρόταση που δέχτηκα από τα παιδιά που το έχουν. Η προσδοκία μου είναι να περάσει καλά ο κόσμος έτσι απλά. Το πρόγραμμά μου προσωπικά το έχω «τεστάρει» χρόνια τώρα. Αυτό το πρόγραμμα το έχω ξεκινήσει από τον Σεπτέμβρη και είναι πιο «unplugged» έκδοση του εαυτού μου. Περιλαμβάνει μια τεράστια γκάμα τραγουδιών και δεκαετιών, ξένου και ελληνικού ρεπερτορίου. Είναι ένα πρόγραμμα που κουραστήκαμε πάρα πολύ και εγώ και ο συνεργάτης μου να το στήσουμε, γιατί περιλαμβάνει τουλάχιστον 200 ρεφραίν πασίγνωστων τραγουδιών. Κανείς δε βαριέται, δεν κάνει κοιλιά κι αυτά που λέω μου τα έχουν πει άλλοι. Στο G που σου είπα παραπάνω, έρχεται κόσμος που δε διανοείται ότι θα περάσει τόσο καλά. Έρχεται για να ακούσει Θάνο Καλλίρη και ξαφνικά ακούει Γονίδη, αλλά σε ωραίες δόσεις. Γίνεται ένας χαμός, δεν υπάρχει είδος μουσικής που να μην ακούγεται.

Ακόμα και ρεμπέτικα;
Θ.Κ.: Μόνο αυτό λείπει, γιατί δεν έχουμε μπαγλαμάδες και μπουζούκια! Τώρα, όμως, ετοιμάζω και μια σειρά, στην οποία θέλω να κάνω σε μια πολύ trance – hip hop κατάσταση τα γνωστά μας χασαποσέρβικα, όπως τον «Μαθητή» και το «Είμαστε αλάνια», αλλά με bit. Έχει πετύχει αυτή η συνταγή και την πιστεύω πολύ, γιατί είναι κάτι που δεν το βαριέσαι. Ο ακροατής ακόμα και με το ζόρι να έρθει ή που δεν του αρέσει καν ο Καλλίρης, θα περάσει απρόσμενα καλά.

Να περιμένουμε κάποιο καινούριο τραγούδι σας σε ψηφιακή μορφή ή ακόμα και σε δίσκο;
Θ.Κ.: Προς το παρόν όχι, εκτός του ότι ετοιμάζω μια διασκευή του «Γιορτάζω» που έχει φανεί διαχρονικό κι ο κόσμος το ακούει και το σχολιάζει στο YouTube.

Ποια είναι η πιο θετική σας σκέψη για το 2012;
Θ.Κ.: Η θετική μου σκέψη για το 2012 δεν μπορεί να είναι άλλη από το να πονέσει λιγότερο από το 2011. Τα δείγματα δε δείχνουν προς τα εκεί, αλλά αυτό εύχομαι…


Φωτογραφίες: Επίσημο site Θάνου Καλλίρη.

Επισκεφτείτε το επίσημο site του καλλιτέχνη στη διεύθυνση

www.kalliris.gr

 

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Εν αρχή ην ο ήχος κι όχι ο λόγος.
Σταύρος Ξαρχάκος

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

23/10/1925 Γεννήθηκε στην Ξάνθη ο συνθέτης Μάνος Χατζιδάκις
24/10/2010 Έφυγε από τη ζωή ανήμερα των γενεθλίων της η τραγουδίστρια του Νέου Κύματος Καίτη Χωματά

ΤΥΧΑΙΑ TAGS