157 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
24.06.2019
Ορφέας | Main Feed

Συνεντεύξεις

Σάκης Ιντζεβίδης

Η γνωριμία μου με την Μάρθα Φριντζήλα έγινε το περασμένο Καλοκαίρι όταν βρισκόμουν στον Άγιο Λαυρέντιο Πηλίου εκ μέρους του  Ορφέα, για να κάνω ρεπορτάζ στο Μουσικό χωριό, από τότε υπήρχε η πρόταση για μια συνέντευξη μαζί της, απλά έψαχνα την αφορμή για να γίνει. Ήρθε λοιπόν η κατάλληλη στιγμή με την κυκλοφορία του καινούργιου δίσκου της με τον Θέμο Σκανδάμη. Μία από τις ερμηνεύτριες που έχουν αφήσει έντονα το στίγμα τους στην ελληνική μουσική, και από τις ερμηνεύτριες που αποτελούν την νέα γενιά, των μεγάλων γυναικείων φωνών που έχουν τραγουδήσει στην Ελλάδα.

Μάρθα Φριντζήλα καλησπέρα.
Μάρθα Φριντζήλα: Καλησπέρα και σε σας.

Να τα πάρουμε όλα από την αρχή. Θέλω να μου πεις που γεννήθηκες και πως ξεκίνησες την καριέρα σου.
Μ.Φ.: Γεννήθηκα στην Ελευσίνα και η καριέρα μου νομίζω ξεκίνησε μαζί με τη γέννησή μου. Το λέω αυτό γιατί δεν πιστεύω στην καριέρα. Πιστεύω ότι οι άνθρωποι που είναι να ασχοληθούν με τις τέχνες, είναι η μοίρα τους να ασχολούνται με τις τέχνες. Η καριέρα είναι ένα άλλο πράγμα, το οποίο ποτέ δε με αποσχόλησε ως τώρα και εύχομαι να μη με απασχολήσει ποτέ. Ήμουν από τα παιδάκια που έδειξαν από πολύ νωρίς την κλίση τους και την πολύ μεγάλη αγάπη στη μουσική, ήξερα από πολύ νωρίς πως θα ασχοληθώ με τη μουσική, με το θέατρο, με την τέχνη.

Σπούδασες τραγούδι, θέατρο. Διδάσκεις υποκριτική, αλλά είσαι και σκηνοθέτης στο Εθνικό Θέατρο.
Μ.Φ.: Όχι μόνο αυτό. Βασικά ναι σπούδασα θέατρο, μουσική και από το 1996 περίπου ξεκίνησα να δουλεύω ως σκηνοθέτης. Δηλαδή αυτό ήθελα να κάνω, αυτό το επάγγελμα μου άρεσε πιο πολύ από όλα. Να είμαι στο θέατρο και μάλιστα να είμαι απέξω, να βλέπω την παράσταση. Τελείωσα τη Σχολή Βεάκη το 1993 και από το 1996 σκηνοθετούσα στην αρχή στον Όμιλο Φοιτητών του Πανεπιστημίου Αθηνών, εκεί ξεκίνησα και την ομάδα μου, την ομάδα «Δρόμος με δέντρα».

Από το 1999.
Μ.Φ.: Το 1999 ξεκίνησε η ομάδα. Και ακόμα και τώρα δουλεύω με την ίδια ομάδα. Άνθρωποι μπαίνουν, άνθρωποι βγαίνουν και συνεχίζουμε να δουλεύουμε. Στη Σχολή του Εθνικού ξεκίνησα πριν από πέντε χρόνια να διδάσκω. Είναι μία άλλη εμπειρία την οποία αγαπώ πάρα πολύ, γιατί αγαπώ πάρα πολύ τους ηθοποιούς, τους θεωρώ πολύ τρυφερά πλάσματα επίσης αγαπώ πάρα πολύ τους νέους ηθοποιούς. Θεωρώ ότι είναι μεγάλη απόφαση για ένα παιδί να ρισκάρει τα πάντα για να μην έχει δουλειά, για να μην έχει την ασφάλεια που σου προσφέρει μία εργασία. Γιατί η τέχνη δυστυχώς σ΄αυτή τη χώρα θεωρείται χόμπυ κι όχι δουλειά, ενώ πρόκειται για πολύ σκληρή  πνευματική και σωματική εργασία. Το θέατρο ιδιαιτέρως.

Μάρθα έχεις, καταρχάς, από ότι βλέπω στο βιογραφικό σου πολλές και όμορφες συμμετοχές. Ξεκινάς το 1998 στο δίσκο «Αναστορούμαι» του Βασίλη Σκουλά, το 2004 η «Διασπορά του ρεμπέτικου», το 2004 επίσης τα «Ζωντανά» με τους Λαϊκεδέλικα του Θανάση Παπακωνσταντίνου. Με το Θανάση πριν μήνες, το Μάρτιο συγκεκριμένα βρεθήκαμε και είχαμε μια κουβεντούλα. Του είχα κάνει τότε μία ερώτηση και ήταν η εξής: «Πως καταφέρνει πάντα να επιλέγει τόσο όμορφες φωνές και μάλιστα με τόσο μεγάλη επιτυχία». Και είχαμε αναφερθεί και στο όνομά σου. Πες μας λίγα λόγια για το Θανάση. Για τη συνεργασία σας, για τη γνωριμία σας.
Μ.Φ.: Ο Θανάσης είναι από τις περιπτώσεις, τις συναντήσεις που μου έδωσε πάρα πολλά. Σαν άνθρωπο πάνω από όλα, γιατί νομίζω πως αυτό έχει σημασία. Ξεκίνησε παράδοξα η συνεργασία μας. Μας σύστησε ο Γιώργος ο Χριστιανάκης με τον οποίο συνεργαζόμασταν στο Εθνικό, είχε κάνει τη μουσική για τη «Γέρμα» όπου συμμετείχα. Όταν κάποια στιγμή βρέθηκα με το Θανάση, μάλλον μιλούσαμε για φωνές κτλ. ο Χριστιανάκης με σύστησε στο Θανάση. Με το Θανάση βρεθήκαμε στο θέατρο όπου έπαιζα. Και στο θέατρο μου πρότεινε να συνεργαστούμε. Κάναμε πάρα πολλές συναυλίες μαζί κι ήταν και  η πρώτη φορά που εγώ έτσι ανοίχτηκα ως τραγουδίστρια σε πολύ κόσμο, γιατί ως ηθοποιός μέχρι τότε είχα διαγράψει μία πορεία.

Το 2005 έχουμε τους «Θέρος». Αλλά έχουμε και μία συμμετοχή σου στο παραμύθι «Γαργαληστής» του Μπαλσάμ. Μπλέκεσαι και με παραμύθια δηλαδή.
Μ.Φ.: Όταν μου προτείνουν να πω ένα τραγούδι, πρώτα αυτό που σκέφτομαι είναι ότι με συγκινεί το γεγονός ότι ένας άνθρωπος άκουσε τη φωνή μου γράφοντας ένα τραγούδι. Με το Μπασλάμ δουλεύαμε μαζί χρόνια, ήταν δηλαδή στους Λαικεδέλικα του Θανάση Παπακωνσταντίνου. Και στον «Γαργαληστή» και στον «Αγησίλαγο», την επόμενη δουλειά του, τραγούδησα δύο νανουρίσματα. Όλα αυτά που αναφέρατε ήταν συμμετοχές σε δίσκους κι έτσι θα ήθελα λίγο να το σχολιάσω κι αυτό, γιατί είμαι από τις περιπτώσεις που δεν έχω προσωπική δισκογραφία τόσο μεγάλη γιατί δεν πιστεύω τόσο πολύ στο ότι πρέπει να βγάζω συνεχώς δίσκους, αν δεν υπάρχει σοβαρός λόγος να το κάνω, δηλαδή αν δε με πνίγει ένα υλικό και πρέπει οπωσδήποτε να το επικοινωνήσω. Θα δείτε ότι οι περισσότερες συμμετοχές μου έχουν γίνει τραγούδια, εκτός φυσικά από το Θανάση και τις «μετάγνοιές» μου με το Βασίλη Μαντζούκη που ήταν προσωπικά. Όταν κάτι μου αρέσει επίσης, όταν ακούσω ένα τραγούδι και μου αρέσει, δε θα σκεφτόμουν ποτέ να βάλω άλλα δέκα να  το πλαισιώσω. Το ένα μου αρέσει. Έτσι έγινε με το Μπασλάμ και με τους «Θέρος» κα με το Βασίλη Σκουλά που με είχε ακούσει σε μία ταβέρνα και μου είπε «έλα να πεις αυτό το τραγούδι»,  ήμουν ακόμα μικρούλα. Βασικά με συγκινεί. Με συγκινεί να με έχει σκεφτεί κάποιος, για να πω ένα τραγούδι του.

Το 2006 έρχεται η δουλειά του Θανάση Παπακωνσταντίνου «Βροχή από κάτω» που συμμετέχεις επίσης. Μια διαφορετική δουλειά σε σχέση με όλες τις υπόλοιπες του Θανάση. Όπως και στη δουλειά «Διάφανος» το 2006 επίσης. Το 2007, όπως είπαμε, είχες τη συνεργασία με τον Μπαλσάμ στον «Αγησίλαγο». Αλλά είχες και κάποιες ακόμα συμμετοχές, πολύ αξιόλογες, με τον Βαγγέλη Φάμπα «The guardian son» (ο γιος του φύλακα), όπως επίσης και μία δουλειά που έκανες με το Βασίλη Μαντζούκη, ο οποίος πρέπει να πούμε ότι είναι το έτερον σου ήμισυ στη ζωή.
Μ.Φ.: Ναι, ναι, είναι το έτερον ήμισυ. Με το Βασίλη ξεκινήσαμε ως συνεργάτες στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ο Βασίλης εκτός από εξαιρετικός συνθέτης είναι και ζωγράφος και σκηνογράφος. Ξεκινήσαμε λοιπόν να δουλεύουμε στο πανεπιστήμιο. Ξεκίνησε από συνεργασία, έγινε φιλία και τελικά παντρευτήκαμε κιόλας κι είμαστε μαζί δεκαπέντε χρόνια. Αυτή η δουλειά, το Baumstrasse ήταν τα τραγούδια που είχαν προκύψει από αυτή τη σχέση δέκα χρόνια και αποφασίσαμε να τα βγάλουμε για να μην τα έχουμε στην άκρη, να τελειώνουμε κατά κάποιο τρόπο από αυτά τα τραγούδια. Μας είχαν στοιχειώσει πια, πολλά χρόνια. Με το Βασίλη συνεχίζεται φυσικά η συνεργασία μου. Είναι σταθερά ο συνθέτης σε όσες παραστάσεις έχω κάνει και σε όποιες παραστάσεις έχω κάνει. Είναι σταθερός συνεργάτης στις συναυλίες μου και είναι και ο αγαπημένος μου συνθέτης φυσικά.

Φαντάζομαι πως έχετε μία χημεία που θα τη ζήλευαν πολλοί.
Μ.Φ.: Ναι. Καμμιά φορά σκέφτομαι αυτό τον καταπληκτικό στίχο του Χριστιανόπουλου που λέει: «Εσείς που βρήκατε τον άνθρωπό σας να κρατήσετε ενός λεπτού σιγή».

Το 2008 επανέρχεσαι με μία συμμετοχή στο δίσκο του Γιώργου Νταλάρα «Τραγούδια με ουσίες». Την ίδια χρονιά έρχεσαι σε επαφή και γνωριμία με έναν καινούργιο τραγουδοποιό, το Θέμο Σκανδάμη στην πρώτη δουλειά του «Μακροβούτι».
Μ.Φ.: Με το Θέμο γνωριζόμαστε πολύ περισσότερα χρόνια. Με το Θέμο ξεκινήσαμε τη συνεργασία μας το 2000 που συμμετείχε στην ομάδα μου, στο Πανεπιστήμιο, στην ομάδα «Δρόμος με δέντρα». Όταν γνωριστήκαμε εγώ δίδασκα σε αυτή την ομάδα κι ήρθε ως ηθοποιός. Ήταν φοιτητής στην Αγγλική Φιλολογία κι έλαβε μέρος στις παραστάσεις που ανεβάζαμε τότε και κάναμε αρκετή παρέα. Άκουγα τα τραγούδια του, τον γνώριζα σιγά - σιγά κι όταν έβγαλε αυτό το δίσκο τον οποίο, ιρίσθω εν παρόδω, ενορχήστρωσε ο Βασίλης Μαντζούκης και συμμετείχε κιόλας –μιλώ γι΄αυτό γιατί είμαστε μία παρέα, μία συντροφιά που τα κάνουμε όλα – και έτσι συμμετείχα σ΄αυτό τον πρώτο δίσκο.

Επίσης, θέλω να τονίσω μία συνεργασία σου την οποία δεν την περίμενα, στο δίσκο των Ενδελέχεια «Σ΄ ένα μεγάλο αύριο». Πως έγινε αυτή η επικοινωνία με τους Ενδελέχεια το 2008;
Μ.Φ.: Αυτό ξεκίνησε από το Δημήτρη  Μητσοτάκη, με τον οποίο συνεχίστηκε η συνεργασία. Ο Δημήτρης Μητσοτάκης μου πρότεινε να τραγουδήσω αυτό το τραγούδι, το «Υστερόγραφο» στο δίσκο των Ενδελέχεια, που ήταν κι ο τελευταίος δίσκος που έκαναν ως συγκρότημα. Μετά τραγούδησα άλλα δύο τραγούδια του Δημήτρη Μητσοτάκη στους επόμενους δίσκους που έκανε, μόνος του.

 


 

Το «Κατερίνα Ισμαήλοβα» το 2008, με το Βασίλη Μαντζούκη, τι ακριβώς περιέχει;
Μ.Φ.: Αυτό είναι μία παράσταση που σκηνοθέτησα στο θέατρο του Νέου Κόσμου. Είναι βασισμένο στη νουβέλα του Νικολάϊ Λέσκοφ «Η Λαίδη Μάκβεθ του Μτσενσκ» και ο δίσκος περιλαμβάνει τα τραγούδια της παράστασης, τα οποία είναι σε στίχους δισκούς μου και συμμετέχω και ως φωνή σε κάποια κομμάτια στο δίσκο. Αλλά δεν είναι τραγούδια, πως να το πω, της παρέας, είναι η μουσική μιας παράστασης.

Το 2009 γνωρίζεσαι με το Γεράσιμο Νεόφυτο. Υπήρχε κάποια γνωριμία πιο μπροστά ή απλά σου πρότεινε να συμμετέχεις;
Μ.Φ.: Όχι, όχι. Με το Γεράσιμο συναντηθήκαμε όταν μου πρότεινε αυτή τη συνεργσαία.

Και την ίδια χρονιά σε ένα δίσκο με τους Χαΐνηδες.
Μ.Φ.: Με τους Χαΐνηδες είχαμε ξεκινήσει νωρίτερα, στα ίδια μέρη συναντιόμαστε συνέχεια. Η συνεργασία ξεκίνησε από μία σειρά live που κάναμε στο Κύτταρο και το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς συνεργαστήκαμε στη μεγάλη συναυλία που έκαναν στο Θέατρο Βράχων με τη συμμετοχή των Mode Plagal. Κι αυτό είναι από αυτά τα πράγματα που δε σταματούν. Δηλαδή και με τους Mode Plagal και με τους Χαΐνηδες νιώθω ότι έχουμε ένα κοινό τοπίο στο οποίο κινούμαστε.

Μάρθα θέλω να μείνουμε στο 2009, που κυκλοφορεί ο δίσκος σου «Δύο νύχτες στα Μέγαρα». Θέλω να μιλήσουμε γι΄αυτή τη δισκογραφική σου δουλειά η οποία περιέχει τραγούδια ποικιλόμορφα. Έχεις μέσα παραδοσιακά τραγούδια, ένα ποντιακό, παλιά κλασικά λαϊκά τραγούδια. Μιλήσέ μου γι΄αυτές τις επιλογές που φαντάζομαι πως τις έκανες μόνη σου. Το να διαλέξεις δηλαδή τα τραγούδια που θα πλαισιώσουν αυτή τη δισκογραφική σου δουλειά.
Μ.Φ.: Λοιπόν, ας τα πάρουμε από την αρχή. Τα τραγούδια αυτά δεν επιλέχθηκαν για να γίνουν δίσκος. Ήταν τραγούδια που παίξαμε ούτως ή άλλως με την μπάντα μου, τους Kubara Project και τραγούδια που τραγουδούσα όλα αυτά τα χρόνια. Όταν μου έγινε  η πρόταση από το Μέγαρο Μουσικής να δώσω μια συναυλία, δύο μέρες, επέλεξα να κάνω αυτές τις δύο βραδιές στα Μέγαρα, που είναι και ένα εμφυολόγημα, γιατί έγινε στο Μέγαρο Μουσικής. Η πρώτη βραδιά ήταν με παραδοσιακά τραγούδια και με συνεργάτες κάποιους από τους μεγαλύτερους μουσικούς που έχει βγάλει αυτή η χώρα και στην παραδοσιακή και στη σύγχρονη μουσική. Ο ο δεύτερος δίσκος είναι το Kubara Project, μία παράσταση που εργαζόμαστε αρκετά χρόνια με τη μπάντα μου, η οποία περιλαμβάνει συνθέσεις του 19ου και του 20ου αιώνα, περισσότερο στον 20ο αιώνα βρισκόμαστε, Ελλήνων και ξένων συνθετών. Δηλαδή έχει από γαλλικά τραγούδια ή τραγούδια του Κουρτ Βάιλ μέχρι Χιώτη και Θανάση Παπακωνσταντίνου ας πούμε. Αυτά που μου άρεσαν να τραγουδήσω, κάπως έτσι. Αυτές τις δύο βραδιές τις ηχογράφησε ο Μικρός Ήρως από το Μέγαρο Μουσικής κι έτσι κυκλοφόρησε. Δηλαδή δεν ήταν η πρόθεσή μας να κάνουμε δίσκο, ήταν να κάνουμε συναυλίες.

Θέλω τώρα να σου κάνω μια λίγο μυστήρια ερώτηση. Θυμάσαι τι συνέβη στις 22 Αυγούστου στις 9 το βράδυ; Το 2011. Της χρονιάς που διανύουμε.
Μ.Φ.: Μπορείτε να γίνετε λίγο πιο συγκεκριμένος;

Στις 22 Αυγούστου λοιπόν, βρισκόσουν στο Μουσικό Χωριό στον Άγιο Λαυρέντιο που παρουσίασες την παράστασή σου σχετικά με το  μουσικοθεατρικό εργαστήρι που είχες αναλάβει. Και είχε θέμα «Ο μικρός Ερωτικός». Μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση το εξής: Ενώ βρισκόμουν μέσα στον κόσμο ξαφνικά άκουσα φωνές να λένε το αρχικό γράμμα της αλφαβήτας όπως αυτά που θα πω τώρα: «Α: Αυτός ο πόνος της καρδιάς / προς τι τάχα να είναι / όταν δεν είναι έρωτας / τι άλλο πράγμα είναι» και μετά «Β: Βασιλικό εφύτευσα / στην κλίνη που κοιμάσαι / να κόβεις να μυρίζεσαι /  κι εμένα να θυμάσαι», κ.ο.κ. Καταπληκτική αυτή η δουλειά Μάρθα, μου έκανε φοβερή εντύπωση.
Μ.Φ.: Λοιπον, η συνεργασία με το Μουσικό Χωριό ξεκίνησε πριν από τέσσερα χρόνια. Συναντηθήκαμε με το Θύμιο  Ατζακά και τον Κώστα  Μακρυγιαννάκη και μου πρότειναν να φτιάξω ένα εργαστήριο για να συμμετέχω κι εγώ σ΄αυτή την εξαιρετική προσπάθεια που κάνουν αυτοί οι υπέροχοι άνθρωποι, σ΄αυτό το μοναδικό τοπίο εκεί πέρα.

Φαντάζομαι πως κάθε χρόνο θα ήθελες να πας εκεί. Σωστά;
Μ.Φ.: Εγώ πηγαίνω κάθε χρόνο εκεί. Έλειψα μόνο τις δύο χρονιές τις πρώτες. Τα τελευταία χρόνια πηγαίνω συνεχώς. Κάθομαι εκεί πέρα μία εβδομάδα και είναι σα να κατεβάζω ρολά από όλη την ασχήμια κι όλη την τρέλα της ζωής και να συγκεντρώνομαι, να βρίσκομαι με ανθρώπους που είναι σαν κι εμένα, της ίδιας οικογένειας. Θεωρώ εξαιρετική, τολμηρή και πολύ συγκινητική την προσπάθεια που έχουν κάνει τα παιδιά στο Μουσικό Χωριό. Αυτή η βδομάδα που πέρασα φέτος ήταν πολύ πυκνή, επέλεξα να ασχοληθούμε με ερωτική ποίηση, γι΄ αυτό και το ονόμασα «Μικρό Ερωτικό», γιατί ο «Μεγάλος Ερωτικός» έχει ήδη γίνει από το μεγαλύτερο συνθέτη της σύγχονης Ελλάδας το Μάνο Χατζιδάκι. Εμείς κάναμε το «Μικρό Ερωτικό» γιατί έγινε μέσα σε μία εβδομάδα και τα τραγούδια, τα ποιήματα, μελοποιήθηκαν από τα παιδιά σ΄αυτή τη μία εβδομάδα. Και η παράσταση προέκυψε μέσα σ΄ αυτή τη μία εβδομάδα. Στηρίχθηκε σε ερωτικές εξομολογήσεις, γι΄αυτό και ζήσατε αυτό που λέτε, μέσα στον κόσμο.

Ήταν τόσο καλά σκηνοθετημένο που στην αρχή αιφνιδιαστήκαμε. Όχι μόνο εγώ, όλοι όσοι αποτελούσαν το ακροατήριο.
Μ.Φ.: Ήθελα να δώσουμε στον κόσμο τη χαρά μιας ερωτικής εξομολόγησης. Όλοι νομίζω θα θέλαμε κάποια στιγμή να μας εξομολογηθεί κάποιος με πολύ όμορφα λόγια τον έρωτά του. Κι έτσι αυτό κάναμε. Εξομολογηθήκαμε σε όλο τον κόσμο!

Κι ερχόμαστε στις μέρες μας, το 2011, όπου ο νέος τραγουδοποιός που ακούει στο όνομα Θέμος Σκανδάμης κυκλοφορεί τη νέα του δισκογραφική δουλειά. Πες μου λίγα λόγια.
Μ.Φ.: Αυτό ξεκίνησε από μία άσκηση ας πούμε. Με το Θέμο όλα αυτά τα χρόνια συναντιόμαστε  τραγουδάμε και παίζουμε μουσική. Και κάποια στιγμή του λέω, θέλεις να δεις πως κάναμε παλιά; Να γράψουμε ζωντανά, να είναι λαϊκά τραγούδια, να είναι ζεϊμπέκικα, χασάπικα, τσιφτετέλια, ρούμπες. Να ‘ναι δικά σου τα λόγια και η μουσική, αλλά να το κάνουμε όπως το κάναν οι παλιοί, να μπούμε να γράψουμε όλοι μαζί στο στούντιο. Το πήρε αυτό ο Θέμος, το κράτησε και μέσα σε πολύ λίγο χρόνο, μέσα σε μία βδομάδα σχεδόν, είχε ήδη έτοιμο το πρώτο υλικό. Θα μπορούσα να πω ότι ξεκίνησε από ένα αστείο. Αλλά τελικά αυτός ο δίσκος είναι σαν να κατοχυρώνει τη φιλία μου με το Θέμο με κάποιον τρόπο και πιστεύω πως αυτός ο άνθρωπος, ο Θέμος Σκανδάμης έχει πάρα πολλά να δώσει στη μουσική της Ελλάδας.

Μάρθα, θα ήθελα τη γνώμη σου για τα web radio και όχι βέβαια τα fm πλέον γιατί εκεί υπάρχει ένα σοβαρό πρόβλημα με τους περισσότερους ραδιοφωνικούς σταθμούς . Όπως και γενικά για το διαδίκτυο. Ασχολείσαι με το διαδίκτυο; Τι γνώμη έχεις;
Μ.Φ.: Έχω πολύ καλή σχέση και πολύ καλή γνώμη. Ειδικά για τα διαδικτυακά ραδιόφωνα, είμαι από τους ανθρώπους που ακούω πάρα πολύ ραδιόφωνο στο διαδίκτυο, ενώ δεν ακούω τόσο πολύ τα fm. Πιστεύω ότι είναι ο μόνος τόπος που μπορεί ένας άνθρωπος και μάλιστα ένας παραγωγός να παίξει αυτά που πραγματικά αγαπά. Και ένας ακροατής να ακούσει κι από κάποιον άλλον αυτό που αγαπά. Γιατί το ραδιόφωνο πια έχει περιοριστεί πάρα πολύ στις επιταγές της δισκογραφίας και δεν είναι ελεύθεροι οι παραγωγοί να επιλέγουν αυτό που αγαπούν για να το μεταδώσουν. Τι άλλο να πω για το διαδίκτυο; Να πω ότι έχω ανακαλύψει εξαιρετικούς μουσικούς και καταπληκτικούς συνθέτες, μπάντες. Βέβαια ευθύνεται πάρα πολύ για τα ξενύχτια μου και για τις ολονυχτίες μου.

Έχεις προσωπική σελίδα στο facebook;
Μ.Φ.: Έχω ναι, μία προσωπική σελίδα στο facebook, που δεν την διαχειρίζομαι μόνη μου, την έχω μαζί με κάτι φίλους, είναι κάτι σαν το γραφείο μου στο facebook. Υπάρχουν βέβαια και διάφορες fan pages. Έχω βέβαια και το site μου: www.marthaf.eu.

Να πω κι εγώ πως είναι πολύ ενημερωμένο και μπορούν οι αναγνώστες να το επισκεπτούν για να διαβάσουν ότι έχεις κάνει μέχρι τώρα καλλιτεχνικά, είτε στο θέατρο, είτε στο τραγούδι. Ήδη ξεκίνησαν οι εμφανίσεις σου με το Φοίβο Δεληβοριά στο Gazarte. Για πες μας λίγο για αυτές.
Μ.Φ.: Ανυπομονούσα. Με το Φοίβο είμαστε σαν αδέλφια. Τον αισθάνομαι σαν το μικρό ή το μεγάλο μου αδελφό, δεν έχει σημασία. Νιώθω πολύ μεγάλη χαρά που μοιράζομαι μαζί του αυτές τις βραδιές. Παίζουμε κάθε Παρασκευή στο Gazarte, ξεκινήσαμε στις 2 Δεκεμβρίου. Θα δούμε πως θα πάει κι αν θα υπάρχει ανταπόκριση.

Μάρθα ο επίλογος σε εσένα. Ξεχάσαμε κάτι;
Μ.Φ.: Ξεχάσαμε όλους όσους συνάντησα, με βοήθησαν ή με στεναχώρησαν, με δέχθηκαν ή με απέρριψαν. Είναι όλοι σημαντικοί γι΄αυτό που είμαι και που γίνομαι. Θέλω να πω κάτι. Αισθάνομαι ότι πατρίδα είναι γλώσσα. Θέλω να χαιρετήσω όσους μιλάνε αυτή τη γλώσσα, την ελληνική. Να πω έτσι να μη δειλιάζουμε, να μη φοβόμαστε, γιατί πραγματικά η πατρίδα μας είναι η πιο πλούσια πατρίδα που υπάρχει.

Σε ευχαριστώ Μάρθα Φριντζήλα, καλή επιτυχία.
Μ.Φ.: Ευχαριστώ και εγώ.

 


Επισκεφτείτε το προσωπικό site της Μάρθας Φριντζήλα στη διεύθυνση

www.marthaf.eu



 

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Εν αρχή ην ο ήχος κι όχι ο λόγος.
Σταύρος Ξαρχάκος

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

25/6/1998 Έφυγε από τη ζωή η ηθοποιός, τραγουδίστρια και μέλος του γκρουπ Νοστράδαμος Ρένα Παγκράτη
25/6/2009 Πέθανε από καρδιακή ανακοπή στο Los Angeles ο "βασιλιάς της ποπ" Michael Jackson

ΤΥΧΑΙΑ TAGS