106 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
18.06.2019
Ορφέας | Main Feed
Κείμενο: Καλή Βανδώρου, Ιωάννα – Φατιόνα Χύζμο, Τάσος Π. Καραντής

Άγγελος & Στέλιος Διονυσίου: Ο Στράτος απευθυνόταν σ’ όλον τον κόσμο

Καλή Βανδώρου

Έχουν περάσει 21 χρόνια από τότε που ο Στράτος Διονυσίου έφυγε από τη ζωή. Σήμερα, λοιπόν, οι δυο του γιοι, ο Άγγελος και ο Στέλιος, έχοντας πίσω τους πολλές επιτυχίες ο καθένας, παρουσιάζουν στα ιστορικά «9/8», κάθε Δευτέρα και Τρίτη, ένα αφιέρωμα στα τραγούδια που ερμήνευσε ο πατέρας τους και που όλοι γνωρίζουμε και τραγουδάμε συνέχεια. Με αφορμή αυτήν τους την κίνηση, οι δυο λαϊκοί τραγουδιστές μιλούν στον «Ορφέα» για τον Στράτο, για τη σημερινή κατάσταση στον τομέα της διασκέδασης, αλλά και για τους συνθέτες που δεν πρόλαβαν να συνεργαστούν με τον πατέρα τους.


Μιλήστε μας για το πρόγραμμα που παρουσιάζετε φέτος στα «9/8». Πιστεύετε ότι ο κόσμος διψάει για να ακούσει τραγούδια του Στράτου; Τα έχει ανάγκη;
Άγγελος Διονυσίου: Πιστεύω ότι λείπουν από την νυχτερινή Αθήνα, ειδικά αυτά τα τραγούδια, και στο ραδιόφωνο και στις πίστες. Κάποιοι λένε τραγούδια του Στράτου, δεν το συζητώ, αλλά  νομίζω είναι η πρώτη φορά που γίνεται μια ολοκληρωμένη δουλειά, σε έναν τέτοιο χώρο που να είναι αφιερωμένη σε έναν μεγάλο τραγουδιστή. Τα «9/8» είναι ένας ιστορικός χώρος από τον οποίο έχουν περάσει πολλοί άξιοι καλλιτέχνες. Ο κόσμος ανταποκρίνεται και ελπίζουμε να ανταποκριθεί και περισσότερο.
Στέλιος Διονυσίου: Να συμπληρώσω ότι είναι κάτι το οποίο πραγματικά το θέλαμε πάρα πολύ. Στα μαγαζιά που τραγουδάμε δεν μπορούμε να πούμε όλα τα τραγούδια του Στράτου, λέμε τα πιο γνωστά. Εδώ λέμε και κάποια τραγούδια του πατέρα μας, που δεν έγιναν τόσο μεγάλες επιτυχίες, αλλά είναι γνωστά στον κόσμο. Το κάνουμε με την ψυχούλα μας, τα «9/8» σαν χώρος, βοηθάνε να γίνουν τέτοια πράγματα. Πιστεύω ότι θα περάσουμε όλοι καλά.

Η επιλογή έγινε με βάση κάποια τραγούδια που αγαπάτε εσείς ή που ξεχώριζε ο ίδιος;
Στ. Δ.: Και τα δύο. Σαφώς μπήκαν κάποια τραγούδια που αγαπάμε εμείς, δε θα γινόταν διαφορετικά. Είναι τραγούδια με τα οποία έχουμε μεγαλώσει.

Υπάρχουν κάποιοι που θεωρούν ότι «εκμεταλλεύεστε» το όνομα του πατέρα σας, κάνοντας εμφανίσεις με το πρόσωπό του στην αφίσα ή γενικά, προβάλλοντας πολύ το όνομά του. Τι απαντάτε σε αυτούς;
Α. Δ.: Αν το εκμεταλλευόμασταν, θα το είχαμε κάνει εδώ και 21 χρόνια που έχει πεθάνει ο Στράτος. Και δισκογραφικά τόσο ο Στέλιος όσο κι εγώ δεν έχουμε πει κανένα τραγούδι που να αναφέρεται στον Στράτο. Και ένα τραγούδι, το οποίο το έχει πει ο Σφακιανάκης (σ.σ. «Ο Στράτος», μουσική Βασίλης Σδούκος, στίχοι: Γιώργος Θανόπουλος), το είχαν φέρει σε μένα για να το πω και το απέρριψα.
Στ. Δ.: Αυτά για μένα είναι κακοήθειες και κακόβουλα σχόλια για να έχουν να λένε. Εμάς δεν μας αγγίζουν αυτά. Ξέρουμε πάρα πολύ καλά ποιος ήταν ο πατέρας μας, αυτό που κάνουμε το κάνουμε για να τον τιμήσουμε και να θυμηθούμε, τόσο εμείς όσο κι ο κόσμος, τα δικά του τραγούδια. Αν τον εκμεταλλευόμασταν, εδώ και 21 χρόνια που έχει φύγει από τη ζωή, θα κάναμε αφιερώματα κάθε χρόνο.
Α. Δ.: Ένα αφιέρωμα είχαμε κάνει μόνο στο Θέατρο Βράχων πριν από 4 χρόνια, όπου συμμετείχαν όλοι οι καλλιτέχνες σαν φόρο τιμής.

Λαμβάνοντας υπόψη όλα αυτά τα χρόνια της πορείας σας, πιστεύετε ότι το όνομα του πατέρα σας,  σας έχει βοηθήσει ή έχει σταθεί εμπόδιο λόγω της μοιραίας σύγκρισης;
Α. Δ.: Ρωτάτε εμένα που έχω 30 χρόνια στο τραγούδι, με 30 προσωπικούς δίσκους, εκ των οποίων οι 15 ήταν πλατινένιοι και οι 10 χρυσοί. Αν υπήρχε πρόβλημα, δε θα με αποδεχόταν ο κόσμος. Κι εκτός αυτού, μόνο το όνομά μου είναι Διονυσίου. Για μένα ήταν πολύ πιο δύσκολο να βγω στο τραγούδι τότε, το 1980, γιατί ο Στράτος ήταν στα ντουζένια του, ο νούμερο ένα λαϊκός τραγουδιστής μέχρι που πέθανε. Έπρεπε να έχει κάποιος κότσια για να το κάνει αυτό. Βέβαια, ξέφυγα από τη δισκογραφία του, καμία σχέση ανάμεσα στα δικά του τραγούδια και τα δικά μου.
Στ. Δ.: Ο Άγγελος είναι ο μόνος γιος τραγουδιστή εν ενεργεία που έκανε παράλληλα τεράστια επιτυχία με τον πατέρα του. Αν το ψάξετε, δε θα βρείτε μέχρι σήμερα γιο ή κόρη τραγουδιστή με ισάξια πορεία με τον πατέρα.
Α. Δ.: Βέβαια, δεν τραγούδησα ποτέ στην πίστα μαζί του. Δηλαδή, δε με πήρε από το χεράκι να μου πει «έλα να σε βοηθήσω». Ό,τι έκανα, το έκανα από μόνος μου, οι επιλογές ήταν δικές μου. είτε καλές είτε κακές. Με έβαλε δηλαδή στο στίβο και μου είπε «προχώρα, από μένα μην περιμένεις τίποτα». Και ήμουν ο πρώτος που το ζήτησα αυτό, να ξεκινήσω σαν ένας άγνωστος τραγουδιστής, αλλά έχοντας έναν όγκο επάνω μου, με ένα βαρύ όνομα που λέει και ο Στέλιος.
Στ. Δ.: Με μένα τα πράγματα ήταν πολύ διαφορετικά, βγήκα πολύ πιο μετά. Το ότι βοηθάει το όνομα είναι γεγονός. Όταν λέγεσαι Διονυσίου, καλώς ή κακώς, ανοίγουν κάποιες πόρτες. Αλλά από εκεί και πέρα, όμως, η ευθύνη είναι τεράστια. Ο κόσμος απέναντί σου είναι πιο απαιτητικός. Μέσα στα 14 χρόνια που είμαι στον χώρο πιστεύω ότι έχω γνωρίσει αρκετές επιτυχίες, έχω κάνει αρκετές συνεργασίες και είναι κάτι που με τιμά. Βέβαια, πιστεύω ότι έχω να δώσω πάρα πολλά ακόμα στον χώρο του τραγουδιού και πραγματικά, τόσο εγώ, όσο κι ο Άγγελος, είμαστε υπερήφανοι που είχαμε αυτόν τον πατέρα.

Όπως πολύ σωστά είπατε έχετε διαγράψει και οι δυο αξιόλογη πορεία στον χώρο της μουσικής, γιατί δεν επιλέξατε να περιλάβετε στο πρόγραμμα και δικά σας τραγούδια ή και καινούργια  δικά σας;
Α. Δ.: Αυτό που κάνουμε είναι βασικά ένα αφιέρωμα στον Στράτο. Τώρα, στο δεύτερο μέρος λέμε κάποια τραγούδια άλλων τραγουδιστών, όπως του Καζαντζίδη και του Αγγελόπουλου, τα οποία τα έλεγε και ο Στράτος. Τις προηγούμενες μέρες μας ζήτησαν και κάποια δικά μας τραγούδια.

Υπάρχει κάποιο, που είναι το πιο αγαπημένο τραγούδι σας του Στράτου, το οποίο και λέτε; Και ποιον δίσκο του θεωρείτε τον καλύτερο;
Α. Δ.: Εγώ θεωρώ τον «Ξένο», όπου ήταν 12 τραγούδια, από τα οποία και τα 12 έγιναν σουξέ, όπως και τα τραγούδια του ξεκινήματός του, του Άκη Πάνου («Γειτόνισσα», «Στον σταθμό του Μονάχου», «Και τι δεν κάνω», «Να είχα το κουράγιο»).

Ο ίδιος είχε κάποιο πολύ αγαπημένο του τραγούδι;
Α.Δ.: Πιστεύω ότι το κάθε τραγούδι ήταν για εκείνον κάτι ξεχωριστό, μια προσωπική του εμπειρία ή κάτι που είχε βιώσει.

Θα σας ενδιέφερε να διοργανώσετε ένα αφιέρωμα στον Στράτο σε κάποιον χώρο όπως το Μέγαρο Μουσικής ή το Ηρώδειο;
Α. Δ.: Ναι, το έχουμε ψάξει. Στο μέλλον μπορεί να γίνει. Θέλουμε να το κάνουμε πιο πολύ σαν μουσική θεατρική παράσταση. Αυτό το κάναμε σε κάποια στιγμή στη Θεσσαλονίκη και θέλουμε να γίνει και στην Αθήνα. Είναι κάτι που θέλουμε, να παιχτούν τραγούδια του πατέρα μας σε έναν πολύ μεγάλο και όμορφο χώρο.

Θεωρείτε ότι πλέον είναι εύκολο να γίνει κάποια επιτυχία ή ότι λείπουν σήμερα φωνές και στίχοι που εκφράζουν αρχικά τους ίδιους τους ερμηνευτές και ύστερα τον κόσμο που τα ακούει;
Α. Δ.: Βεβαίως και υπάρχουν καλοί τραγουδιστές με καλές φωνές. Ας μην τους συγκρίνουμε, όμως, με τους τραγουδιστές εκείνης της εποχής, διότι εκείνοι βίωσαν άλλες καταστάσεις. Τώρα είναι εντελώς διαφορετικά. Πάντα σε όλες τις εποχές ξεχωρίζουν κάποιοι τραγουδιστές. Να συμπληρώσω ότι τα σουξέ της σημερινής εποχής πιστεύω ότι δεν αγγίζουν την ψυχούλα του καθενός. Ναι μεν, βγαίνουν πολύ ωραία τραγούδια – ας μην τα ισοπεδώνουμε όλα -, αλλά δυστυχώς τα περισσότερα είναι τραγούδια φτηνά διάρκειας πέντε ή έξι μηνών.

«Ο Θεοδωράκης ήθελε να πει τραγούδια του ο Στράτος»

Υπήρχαν συνθέτες με τους οποίους ήθελε να συνεργαστεί ο Στράτος και δεν πρόλαβε;
Α. Δ.: Υπήρχαν συνθέτες που ήθελαν να συνεργαστούν μαζί του και δεν πρόλαβε να γίνει αυτό. Ο Στράτος ήταν ανοιχτός σε όλους, αρκεί να του πήγαιναν τα τραγούδια. Θυμάμαι ότι ο Θεοδωράκης ήθελε να πει τραγούδια του ο Στράτος, αλλά εκείνος του είπε «Δάσκαλε, πολύ ωραία τα τραγούδια σου, αλλά για να τα πει άλλος τραγουδιστής. Εμένα δε με ακουμπάνε στην ψυχούλα μου». Δεν το έκανε δηλαδή για να πουν ότι ο Διονυσίου τραγούδησε Θεοδωράκη - που πολλοί το έκαναν αυτό.

Ο μπαμπάς σας ήταν ένας από τους 2-3 σπουδαιότερους λαϊκούς τραγουδιστές μας. Ο Καζαντζίδης είχε το στίγμα του τραγουδιστή της μετανάστευσης και της φτωχολογιάς.  Ποιο στίγμα θα δίνατε εσείς στον Στράτο σύμφωνα με το ρεπερτόριό του και γενικότερα το προφίλ του;
Α. Δ.: Βυζαντινός. Και σαν χαρακτήρας ήταν όπως λέει και ένα τραγούδι του «και του λιμανιού και του σαλονιού». Δηλαδή, απευθύνονταν από τον φτωχό κόσμο μέχρι τον εφοπλιστικό. Δεν είχε μια συγκεκριμένη μερίδα ανθρώπων που τον άκουγε. Επίσης, τον άκουγαν από μικρά παιδιά μέχρι γεροντάκια κι αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό, αφού ο κάθε καλλιτέχνης έχει κοινό σε κάποια ηλικία.

Ποιες διαφορές εντοπίζετε κυρίως στην επιλογή του κόσμου για τον τρόπο διασκέδασής του συγκριτικά με το παρελθόν;
Στ. Δ.: Κι εγώ πρόλαβα εκείνες τις εποχές, οι οποίες ήταν πάρα πολύ όμορφες. Κατ’ αρχήν τα μαγαζιά δούλευαν 5-6 μέρες την εβδομάδα και μιλάω για πριν από 15 χρόνια περίπου. Τώρα βλέπουμε ότι δουλεύουμε δύο μέρες με το ζόρι, είναι μια δύσκολη κατάσταση για όλους μας. Επίσης, θυμάμαι από παλιότερα ότι όταν ο κόσμος αποφάσιζε να βγει, θα πήγαινε να ακούσει κιόλας. Την σήμερον ημέρα πιο πολύ πάνε για το χάζι, για τις δημόσιες σχέσεις, για να κάνουν καμάκι, παρά για να ακούσουν έναν αγαπημένο καλλιτέχνη. Αυτό εισπράττω γενικά. Σαφώς και υπάρχει κόσμος που έρχεται να ακούσει έναν καλλιτέχνη που αγαπάει, αλλά οι περισσότεροι πάνε απλά για να περάσουν καλά. Κι αυτό που θυμάμαι πάρα πολύ έντονα, το οποίο μου είχε κάνει εντύπωση κι ας ήμουν παιδί, είναι ότι τότε, όταν αποφάσιζε ένα ανδρόγυνο να πάει στα μπουζούκια, ντυνόντουσαν επίσημα. Ο άνδρας με το κουστούμι του και η γυναίκα θα πήγαινε στο κομμωτήριο να φτιαχτεί για να βγει έξω. Ενώ σήμερα τους βλέπουμε και με φόρμες, με σαγιονάρες και με σορτσάκια.

Είναι λοιπόν, πλέον ορατή η οικονομική κρίση ακόμα και στα κέντρα διασκέδασης. Βλέπουμε σχήματα με μεγάλα ονόματα να κλείνουν το ένα μετά το άλλο ή να προσπαθούν να κρατηθούν με νύχια και με δόντια. Εσείς πώς την αντιμετωπίζετε όλη αυτή την κατάσταση;
Στ. Δ.: Δεν είναι μόνο τα σχήματα. Εδώ βλέπουμε στην καθημερινότητά μας, στη γειτονιά μας πόσα μαγαζιά είναι ξενοίκιαστα. Το κακό είναι γενικότερο. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι υπομονή.
Α. Δ.: Ένα έξοδο που θα κόψει ο κόσμος είναι η βραδινή διασκέδαση.
Στ. Δ.: Το να πάει κάποιος να πληρώσει ένα μπουκάλι ουίσκι πια θεωρείται πολυτέλεια. Ειδικά τα λουλούδια έχουν ξεχαστεί.

Πάντως ο Έλληνας ζει με το τραγούδι…
Στ. Δ.: Το τραγούδι είναι στην ψυχή μας μέσα. Από τον Έλληνα δεν μπορείς να κόψεις τη διασκέδαση εδώ που τα λέμε. Αλλά, πλέον το κάνει με μέτρο. Δεν είναι όπως παλιά, που κάποιος μπορούσε να βγει τρεις και τέσσερις φορές την εβδομάδα. Τώρα θα βγει μια φορά το δεκαπενθήμερο, θα περάσει καλά, θα ξεδώσει κι αυτό είναι.

Είναι η μουσική και γενικά η διασκέδαση αντίδοτο σε όλη αυτή την κατήφεια;
Στ. Δ.: Βέβαια! Άλλωστε, γι’ αυτό κάνουμε ακόμα αυτό που κάνουμε. Γιατί κι εγώ νιώθω και έχω την ανάγκη να κάνω τον κόσμο να περάσει καλά. Όταν ο κόσμος αποφασίζει να βγει, θέλει να περάσει καλά. Να φύγει από το σπίτι του, να πάει κάπου για 3-4 ώρες, να ξεχάσει τα προβλήματά του και να γυρίσει σπίτι του με ένα χαμόγελο αισιοδοξίας. Αυτό είναι το ζητούμενο.

Εάν είχατε μπροστά σας ένα νέο παιδί που εξακολουθεί να πιστεύει ότι μπορεί να επιβιώσει – από όλες τις απόψεις – στο τραγούδι, τι θα τον συμβουλεύατε;
Στ. Δ.: Να αλλάξει δουλειά! Να κάνει κάτι άλλο! Πριν από κάποια χρόνια ναι, αλλά αυτή τη στιγμή όχι. Και ειδικά ένα νέο παιδί που θα έχει ένα πολύ χαμηλό μεροκάματο, μπορεί να συντηρήσει μια οικογένεια; Σε καμία περίπτωση.
Α. Δ.: Είναι δύσκολα τα πράγματα.

Ποια είναι η πιο αισιόδοξη σκέψη σας για τη χρονιά που σε λίγες μέρες έρχεται;
Στ. Δ.: Δεν ξέρω αν υπάρχει αισιοδοξία!!! (γελώντας…).
Α. Δ.: Να μας λυπηθεί ο Θεός να μας ρίξει καμιά δεκαριά δόσεις δανείου!.
Στ. Δ.: Πάνω από όλα, το μεγαλύτερο δώρο είναι να έχουμε υγεία.

 

 

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Πατρίδα είναι αυτό που αντέχει η καρδιά του κάθε ανθρώπου να υπερασπιστεί.
Γιώργος Νταλάρας

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

19/6/1951 Πέθανε ο ποιητής Άγγελος Σικελιανός
19/6/1970 Γεννήθηκε ο τραγουδιστής Αντώνης Ρέμος
20/6/1934 Γεννήθηκε η ηθοποιός Αλίκη Βουγιουκλάκη. Στην κινηματογραφική της καριέρα, τραγούδησε τραγούδια πολλών μεγάλων συνθετών.
20/6/1949 Γεννήθηκε στην Αρκαδία ο τραγουδιστής Βασίλης Παπακωνσταντίνου

ΤΥΧΑΙΑ TAGS