108 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
26.04.2019
Ορφέας | Main Feed
Σάκης Ιντζεβίδης

Ο Ορφέας φιλοξενεί στις σελίδες του μια λαϊκή ερμηνεύτρια, από εκείνες τις φωνές που πραγματικά μπορεί να μην έχουν τη μεγάλη δισκογραφική παρουσία, αλλά ωστόσο έκαναν και εξακολουθούν να κάνουν εξαιρετική και έντονη την παρουσία τους επί σκηνής. Ο λόγος για την Εύα Κανέλλη, μια, μεγάλης αξίας, λαϊκή φωνή, με γερές ρίζες από το παρελθόν του λαϊκού μας τραγουδιού. Με αφορμή τις επερχόμενες εμφανίσεις της στο Γυάλινο Up Stage, μας μίλησε για τις δύο αυτές βραδιές, για τη σχέση της με τη μουσική, τους σταθμούς της καριέρας της και την πολύ πρόσφατη  νέα δισκογραφική της δουλειά. Ο λόγος στην Εύα Κανέλλη.

Εύα, θέλω να ξεκινήσουμε με τα κλασικά. Μπαίνουμε στη χρονομηχανή και γυρίζουμε πίσω στο χρόνο. Σε ποια ηλικία έρχεσαι σε επαφή με τη μουσική και το τραγούδι κι αν υπήρχαν κάποιοι άνθρωποι στην οικογένειά σου ή στο οικογενειακό περιβάλλον που σε επηρέασαν στο να ασχοληθείς με αυτό.
Εύα Κανέλλη: Θα τολμούσα να πω ότι από τα γενοφάσκια μου, ίσως κι απ΄ την κοιλίτσα της μαμάς μου ότι άκουγα τη μουσική έτσι να χτυπάει ως παλμό, αλλά η αφορμή και το ερέθισμα ήταν κι ο μπαμπάς μου ο οποίος ήταν τραγουδιστής, σε κάποιο άλλο είδος βέβαια, σε ένα άλλο ύφος, ρετρό. Πολυμέρη, Γούναρη, Σώτο Παναγόπουλο, αυτούς τους ανθρώπους που αφήσανε την στάμπα τους και χαρακτήρισαν μια εποχή.

Μεγάλη εποχή.
Ε.Κ.: Πολύ μεγάλη εποχή, ακριβώς. Και κατόπιν, πιστεύω πως οι ρίζες μου που προέρχονται από τη Μικρά Ασία από τη μεριά της μαμάς επηρέασαν και πιστεύω πως έπαιξαν έναν πολύ μεγάλο, ίσως και καθοριστικό ρόλο σε μένα, στο να εκφραστώ βέβαια σε ένα άλλο είδος μουσικής, το οποίο με εξέφραζε. Δεν έφερε καμμία αντίρρηση κι ο μπαμπάς αν και έκανα αυτή τη δουλειά πάρα πολύ μικρή, δηλαδή σε ηλικία δώδεκα, δεκατριών χρονών να φανταστείς. Και έτσι κάπως ξεκίνησε η μικρή Εύα.

Εύα, είπες ότι δώδεκα χρονών ασχολείσαι πιο έντονα με το τραγούδι. Πηγαίνεις στο Εθνικό Ωδείο της Αθήνας, αν ξέρω καλά, έτσι;
Ε.Κ.: Πηγαίνω στο Εθνικό Ωδείο της Αθήνας. Ο μπαμπάς βέβαια έφερε τις αντιρρήσεις του γιατί εγώ δε συνέχισα το σχολείο, το Λύκειο, ήθελα να βγω να δουλέψω. Κι εκεί είχαμε μία μικρή σύγκρουση γιατί έπρεπε να υπογράψει όπως αντιλαμβάνεστε γιατί ήμουν ανήλικη για να εργαστώ.

Και ειδικά, φαντάζομαι ότι δούλευες νυχτερινές ώρες.
Ε.Κ.: Βεβαίως, βεβαίως. Κι έλεγε ο μπαμπάς μου, πως γίνεται ένα μικρό παιδί να δουλέψει βράδυ. Εγώ ήμουν εντελώς αντιδραστική γενικά, αντιλαμβάνεσαι πιστεύω  ότι πάντα όλοι μας στην παιδική ηλικία έχουμε λίγο μια μικρή ή μεγάλη αντίδραση. Εξαρτάται και από το, τι πάστας παιδί είναι ο καθένας μας, εκεί ήταν λοιπόν που είπα  «όχι, τελείωσε, θέλω να βγω και να τραγουδήσω, θέλω να τραγουδάω, είναι η χαρά μου αυτή». Τελικά ο πατέρας μου έβαλε μία ωραία υπογραφή, και έβγαλα μια ωραία καρτούλα. Συγχρόνως με το σχολείο μου και με το Εθνικό ωδείο που πηγαίνω γύρω στα δύο με τρία χρόνια. Ξεκινάω δουλειά με μία οντισιόν στο κέντρο Φαντασία, που ήταν τότε του Κοσμά του Καλογράννη, του Μιχάλη του Μενιδιάτη δηλαδή. Και ήταν η πρώτη μου δουλειά εκεί.

Συμμετέχεις εκεί σε ένα πρόγραμμα που είχε καταπληκτικά μεγάλα ονόματα του λαϊκού τραγουδιού. Πες μας ποια ήταν τα πρώτα ονόματα τότε στην Φαντασία;
Ε.Κ.: Πολύ μεγάλα ονόματα. Και πραγματικά ήταν τότε πολύ ουσιαστικές οι σαιζόν γι΄ αυτό πιστεύω πως ήμουν κι εγώ μία πραγματικά τυχερή κοπέλα,  ήξερα ότι τότε υπήρχαν κάποια άτομα που υποστήριζαν το λαϊκό, όπως ο Μιχάλης ο Μενιδιάτης, η κυρία Δούκισσα, η Κυρία Λίτσα Διαμάντη, ένα κομμάτι αυτό. Ήταν ο Κώστας Τουρνάς, η Τζούλι Μασίνο, η Μορέιρα, η Ρένα Πάντα. Ήταν  η Κατερίνα Στανίση, ο Κοντολάζος, ήταν πάρα πολλοί καλλιτέχνες. Ένα πρόγραμμα γεμάτο να πας για να ακούσεις,  να το ευχαριστηθείς, και να πεις ότι αξίζει που πλήρωσα και κάποια χρήματα και είδα πραγματικά ένα καλό πρόγραμμα. Ο κόσμος διασκέδαζε τότε.

Καταπληκτικό πραγματικά ακόμα και τώρα που το ακούω, δεν το συζητώ.
Ε.Κ.: Με αγκάλιασαν, με αγάπησαν, έκανα πολλά σεκόντα. Πιστεύω ότι μέστωσα μέσα απ ‘το σεκόντο. Είναι κάποιοι άνθρωποι που λένε «μα έκανες μόνο σεκόντα κι έλεγες δύο τραγουδάκια». Μα πως ένα δυνατόν ένα  μικρό παιδί να είχε και την απαίτηση με το καλημέρα σας να θέσει βέτο για να πει κάτι άλλο. Ήτανε για μένα μια μεγάλη εμπειρία, ήξερα το τι έπρεπε να κάνω, ήξερα το σιγά σιγά, βήμα βήμα που λέμε.

Μάλιστα, καλά το είπες, γιατί πιστεύω ότι και τα νέα παιδιά σήμερα πρέπει να ξεκινάνε έχοντας στο μυαλό τους ότι πρέπει να αποκτήσουν εμπειρίες, έστω και ως δεύτερη φωνή, αλλιώς πως θα προχωρήσουν.
Ε.Κ.: Δουλέψαμε πάρα πολύ σκληρά και τότε οι απαιτήσεις ήταν πολύ μεγάλες, ανεξαιρέτως αν τα χρόνια ήταν πολύ εύκολα, πιστεύω για όλους μας, για τον Έλληνα που διασκέδαζε, για τον Έλληνα που τα χρήματά του τα έδινε πολύ πιο εύκολα. Αυτό που σου λέω δεν το βλέπω σήμερα, συνήθως τώρα πάει ο κόσμος να δει έναν καλλιτέχνη που ηγείται σχήματος, ενώ παλιά, ήταν πολλά ονόματα μαζί. Υπήρχε ομαδικότητα και αυτό πιστεύω ότι είχε ταράξει λίγο τα νερά των δισκογραφικών εταιριών, και λιγότερο των μαγαζιών. Κατά κάποιο τρόπο, δε θέλω και πάλι, συγνώμη, να τους κατακρίνω, θέλουν να είναι μόνοι τους. Ανεξάρτητα από κάποιες  μουσικές σκηνές που θα πας για να δώσεις μια παράσταση και να κάνεις ένα αφιέρωμα ώστε να μπορείς να ανταπεξέλθεις μόνος. Δεν θα μπορούσε αυτό να γίνει σε μία αίθουσα χιλίων πεντακοσίων ατόμων.

Τι συμβαίνει μέχρι να φθάσεις Εύα Κανέλλη στην πρώτη σου δισκογραφική δουλειά το 1993 ;
Ε.Κ.: Προσπάθησα να πάρω αρκετές εμπειρίες στην καλλιτεχνική πορεία μου, οι οποίες με βοήθησαν αργότερα. Οι συνεργασίες μου, δόξα το Θεό και αυτές ήταν πάρα πολύ ευνοϊκές. Δούλεψα θυμάμαι τότε στα «Ντουζένια» με το Μάκη το Χριστοδουλόπουλο, στο «Να ΄χαν οι καρδιές αμπάρες». Δούλεψα πάρα πολύ σε πολλά πανηγύρια, δηλαδή ασχολήθηκα πολύ με το δημοτικό τραγούδι και κατ΄ επέκταση με τη δημοτική μουσική την οποία την αγαπώ πάρα πολύ. Γνώρισα επίσης πριν την πρώτη μου δισκογραφική δουλειά τον Βασίλη Σαλέα, ο οποίος με εμπιστεύθηκε ως υπεύθυνη γυναίκα βάζοντάς με σε ένα από τα μεγαλύτερα μαγαζιά της Θεσσαλονίκης τότε, θυμάμαι, το «Κοσμοδρόμιο», και έβγαινα ως πρώτη, για την ηλικία μου, ξέρεις το πρώτη ακούγεται κάπως, αλλά λόγω της μεστωμένης φωνής και της εμπειρίας που είχα από πολύ πιο πριν, λόγω του μπαμπά, λόγω συνεργασιών κ.τ.λ. πήγα με τον Θοδωρή Καμπουρίδη και με τον Βασίλη Σαλέα σε ένα πάρα πολύ μεγάλο μαγαζί, σε ένα πολύ αξιόλογο μαγαζί στη Θεσσαλονίκη.

Μετά το 1993, Εύα Κανέλλη, και την επιτυχία που έκανες με το τραγούδι «Άβυσσος η αγκαλιά σου» συνεχίζεται η καλλιτεχνική σου πορεία, έχεις πολύ όμορφες συνεργασίες με μεγάλα ονόματα και θέλω έτσι να μας τα πεις η ίδια με τη σειρά που έγιναν, οι γνωριμίες και οι συμμετοχές σου σε διάφορες πίστες.
Ε.Κ.: Όταν έγινε λοιπόν η πρώτη μου δισκογραφική δουλειά, η οποία δόξα το θεό πήγε πάρα πολύ καλά, με τον παραγωγό μου τον Σπύρο Ράλλη, ο οποίος σήμερα δε ζει σήμερα, ήταν για μένα ένα πολύ σημαντικό κομμάτι αυτό στην ζωή μου, ήταν ένας σταθμός, για μία κοπέλα ας πούμε αρκετά νέα, στο να είναι ανάμεσα σε μεγαθήρια, όπως ο Τόλης Βοσκόπουλος, μέσα σε μία πολυεθνική εταιρία με μεγάλους καλλιτέχνες, ήταν κατόρθομα. Μετά  έκανα συνεργασίες με τον Πασχάλη  Τερζή, που ήταν μία πάρα πολύ αξιόλογη συνεργασία, φθάνοντας στο Διογένης Παλλάς που με φέρνει σε επαφή με τον κύριο Παπαθεοχάρη, ο οποίος μου κάνει μια πρόταση για να συνεργαστώ με τον κύριο Κορκολή, τον Μάριο Τόκα και με τον Δημήτρη  Μητροπάνο που για μένα ήταν πια κάτι μαγικό. Είχε εκπληκτικές ιδέες για μένα ο κύριος Γιάννης βάζοντάς με να πω μέχρι και επιτραπέζιο τραγούδι σε μία πολύ μεγάλη πίστα. Κατά καιρούς συνεργάστηκα με τον Θάνο Καλλίρη, τον Χρήστο  Δάντη, τον Θέμη  Αδαμαντίδη, με τον Σταμάτη Γονίδη, με τον Γιώργο Μαργαρίτη, ελπίζω πως τους ανέφερα όλους. Πιστεύω ότι όλα γενικά πήγαν κατ’ ευχήν.  Από όλους τους καλλιτέχνες λοιπόν, όλο και κάτι πήρα. Το θέμα είναι ότι αν ένας καλλιτέχνης κρατάει μία γραμμή σωστή και δε λοξοδρομεί, οι δυσκολίες είναι λιγότερες από το να κάνει πισογυρίσματα.

Το 1994, Εύα, κυκλοφορείς τη δεύτερη δισκογραφική σου δουλειά « Μη μιλάς, σ΄αγαπώ ». Θέλεις να μας πεις δυο λόγια, γι΄αυτή την δισκογραφική σου δουλειά;
Ε.Κ.: Το πιο χαρακτηριστικό είναι ότι θέλω να ευχαριστήσω ιδιαίτερα πια για την εμπιστοσύνη που είχε η εταιρία μου σε εμένα, όλο το προσωπικό της εταιρίας, μα πάνω από όλα βέβαια  τον Βασίλη  Κελαηδή και το φίλο μου τον Πάνο Φαλάρα που μου εμπιστεύθηκαν τα τραγούδια τους. Όπως βέβαια και τους προηγούμενους που δεν ανέφερα, το Νίκο  Βαξεβανέλη που ήταν η ταυτότητά μου - με το Νίκο είμαστε και πάρα πολύ καλοί φίλοι - , με το «Άβυσσος η αγκαλιά σου» που μέχρι τώρα δηλαδή ευχαριστώ το θεό που παίζεται, μετά από αρκετά χρόνια δηλαδή.

Βέβαια, αρκετά, αν καθήσουμε και σκεφτούμε από το 1993 είναι δεκαοκτώ χρόνια γεμάτα.
Ε.Κ.: Είχαν μία πολύ ευχάριστη διάθεση και μετά χαράς μου εμπιστεύθηκαν πολλά κομμάτια τους, κάτσαμε πολλές ώρες στο στούντιο μέρα – νύχτα, μπορώ να σου πω ότι πολλές φορές κοιμόμασταν έτσι πάνω στις καρέκλες και διάφορους καναπέδες κάνοντας αυτό το δίσκο, ο οποίος για εκείνη την εποχή έγινε και χρυσός που κανείς μας δεν το περίμενε γιατί έβγαλε πάρα πολλά τραγούδια.

Το 1998 κυκλοφορείς το δίσκο «Όλα για την Εύα».
Ε.Κ.: Ήταν μία επιλογή της εταιρίας αυτή, να δώσουμε μία λιγάκι διαφορετική άποψη, πάλι με τους ίδιους δημιουργούς, με Βασίλη Κελαιδή, Πάνο Φαλάρα. Από ότι βλέπεις εγώ είμαι πολύ συνεπής με τους συνεργάτες μου, είναι καλό πέραν της συνεργασίας να είμαι και φίλος με τον άλλον.

Βέβαια τα χρόνια περνάνε, η Εύα Κανέλλη συνεχίζει να κάνει τις εμφανίσεις της και φτάνουμε στο 2005, τι συμβαίνει εκείνη την χρονιά;
Ε.Κ.: Έκανα μία δουλειά η οποία τιτλοφορείτο «Μη με ψάχνεις», ανακαλύπτοντας με το Δημήτρη Καπηλίδη, ο οποίος είναι πολύ καλός φίλος, ότι έχω κι άλλα ακούσματα και θεώρησε ότι μπορούσαμε να κάνουμε κάποιο δίσκο ο οποίος να έχει έτσι και κάποια παραδοσιακά πραγματάκια μέσα, πέραν του λαϊκού, του εμπορικού, αν θέλεις. Κι έτσι κάναμε λοιπόν αυτή τη δουλειά μέσα από αγάπη πάλι, με την ίδια διάθεση, επίσης να πω ότι συμμετείχε και ο Κώστας Χατζημηνάς, ο οποίος έρχεται από τα εδάφη της Κύπρου. Μου είχε γράψει μία εκπληκτική μπαλάντα ανάμεσα στα παραδοσιακά. Θέλω να τον ευχαριστήσω γιατί κι εκείνος έβαλε το λιθαράκι του. Κι έτσι θέλω να πιστεύω ότι όλα κύλησαν αρμονικά, έμεινα πάρα πολύ ευχαριστημένη.

Εύα Κανέλλη, θα ήθελα να πάμε στο Γενάρη του 2009 όπου κυκλοφορείς το cd με τίτλο «Στου ήλιου τα παιχνίδια». Πες μας λίγα λόγια, γι΄ αυτό το cd, γι΄ αυτή σου τη δισκογραφική δουλειά;
Ε.Κ.: Αυτό ήλθε έτσι σαν μία πολύ όμορφη ιδέα. Γνωρίζομαι πάρα πολλά χρόνια με το Βαγγέλη Σίμο, ο οποίος μας έρχεται από ένα πάρα πολύ όμορφο νησί, την Αμοργό και μαζί με μία συνεργασία και γνωριμία με το Νίκο  Καρίμπα, ο οποίος είναι ένας πολύ καλός, αξιόλογος και φιλόδοξος νέος που αγαπά την καλή μουσική, κάναμε αυτό το δίσκο ο οποίος με πήγε, να το πω μεταφορικά σε μία αντίπερα όχθη, λιγάκι πιο έντεχνη. Όχι ότι με συνεπήρε κάτι άλλο κι έφυγα από το λαϊκό, ήταν πάντα στο στυλ μου και ήταν κάποια τραγούδια που μου άρεσαν. Τα ενορχήστρωσε ο Γιώργος Τρανταλίδης μαζί με τον κύριο Δεσποτίδη, τη σύζυγό του την Αουρέλια, έπαιξαν αξιόλογοι μουσικοί όπως ο Κώστας  Νικολόπουλος. Κι έτσι έγινε κι εδώ μια πολύ αξιόλογη δουλειά.

Φθάνουμε όμως στις μέρες μας στο 2011, πριν λίγους μήνες, όπου κυκλοφορείς έναν καταπληκτικό για μένα δίσκο, ο οποίος έχει λαϊκά, ρεμπέτικα , έντεχνα και παραδοσιακά τραγούδια.
Ε.Κ.: Επειδή μου αρέσει να μιλάω και ατομικά, λόγω του ότι κάνω αυτή τη δουλειά τόσα χρόνια, αντιλαμβάνομαι, ότι η μουσική μας συντροφεύει παντού. Κι όταν λέω παντού, έχει να κάνει με τη χαρά, με τη λύπη, με το χωρισμό, με το γάμο, με τα γενέθλια. Σε όλα αυτά που ανήκουν και σε όλα αυτά που έχουν σχέση με τον άνθρωπο. Κι ας μη φανεί αστείο, ακόμα κι ένα ζώο που θα δεις, τσακ θα κάνει το αυτάκι του μόλις ακούσει μία μουσική και ίσως το κεντρίσει, χωρίς αυτό να μπορούμε να το ερμηνεύσουμε, γιατί δεν ξέρουμε εκείνη τη στιγμή τι αισθάνεται. Η δύναμη της μουσικής είναι πάρα πολύ μεγάλη.

Θέλω να μου πεις μετά από τόσα χρόνια καλλιτεχνικής πορείας φτάνεις να κάνεις μία εξαιρετική δουλειά και να επιλέγεις τραγούδια τα οποία ήταν τραγούδια που αγάπησες. Ποιοι σε βοήθησαν σε αυτή σου την επιλογή;
Ε.Κ.: Ήθελα να κάνω κάτι πέραν της έρευνας των δισκογραφικών εταιριών, γιατί λόγω της πείρας μετά από τόσα χρόνια έλεγα ότι έτσι κι αλλιώς θέλουμε να κάνουμε κάποια πράγματα για εμάς και να ακουστούν. Βέβαια, μέσα από την εταιρία που μου έγινε η πρόταση, και μου είπαν  «κυρία Κανέλλη μπορούμε να έλθουμε σε μία συνεργασία εφόσον είμαστε κι εμείς ανοιχτοί να κάνουμε αυτές τις επανεκτελέσεις μαζί σας». Αυτό λοιπόν ήλθε κάποια στιγμή να πάρει σάρκα και οστά, το οποίο επιμελήθηκε ο Παντελής Πετρονικολός με τον οποίο είμαστε μαζί και είναι και αρκετά αυστηρός μπορώ να πω. Έναν τέτοιο άνθρωπο είτε τον έχουμε φίλο, είτε σύντροφο στη ζωή είναι καλό, να μας τα λέει έξω από τα δόντια, ειδικά στην εποχή μας. Μου λέει, «Εύα το πας μια χαρά, ότι λέει η ψυχή σου, ότι λέει η καρδιά σου». Τα πράγματα είναι πολύ απλά, ξέρεις όταν καμιά φορά σφίγγεσαι και περιπλανιέσαι σε διάφορα και ψάχνεις αριστερά δεξιά, δε θα βρεις, μία από εδώ και μία από εκεί θα πηγαίνει το ρυάκι. Πες αυτά που θέλεις. Απλά, κλασικά, λαϊκά τραγούδια που άφησαν στάμπα και δεν είναι τυχαίο που ακούγονται μέχρι και σήμερα.

Θέλω να μου πεις Εύα και τους μουσικούς που συμμετείχαν στο cd σου αυτό.
Ε.Κ.: Βεβαίως. Αρχικά μας έκανε μεγάλη τιμή να έλθει ο Λευτέρης Ζέρβας, ο οποίος έπαιξε βιολί, ο Μανώλης Καραντίνης, ο οποίος πέραν της συνέπειας και του παιξίματός του είναι ένα παιδί που δε μπορείς να είσαι σοβαρός μαζί του. Γελάσαμε πάρα πολύ με το Μανώλη. Στα κρουστά ο Σπύρος Γλέμης. Ηλεκτρικές κιθάρες, μπάσα, όλα αυτά τα έγχορδα τα ανέλαβε ο Παντελής Πετρονικολός που είναι και το στοιχείο του, στη ντραμς ο Τάκης Μητσόπουλος. Ο Μιχάλης  Νικολούδης τέλος που ήταν το Α και το Ω, για τη φιλοξενία του, καθώς και για το παίξιμο της κόρης του στο πιάνο. Για το γαμπρό του ο οποίος ήταν στην επιμέλεια κι εκείνος, κι έκανε ότι καλύτερο για να βγει αυτό το cd ως άκουσμα. Περάσαμε πολλές ώρες εκεί, αφού στο τέλος μας πείραξε που αποχωριστήκαμε ο ένας τον άλλον.

Θέλω να μου πεις Εύα την γνώμη σου για το διαδίκτυο. Πόσο παρακολουθείς μέσω του διαδικτύου κάποια πράγματα. Αν έχεις κάποια σελίδα ή κάποιο facebook το οποίο μπορούν να επισκεφτούν οι φίλοι σου.
Ε.Κ.: Σιγά σιγά τώρα θα αρχίσω να δημιουργώ, χωρίς να χαλάω την εικόνα μου στον κόσμο. Για να ενημερωθεί ο κόσμος, αν υπάρχουν ενδεχομένως κάποια φαν κλαμπ και τους ευχαριστώ ή κάποιο face book που ενδεχομένως να λέει «χρήστης Εύα Κανέλλη» δεν είμαι εγώ, γιατί δεν γνωρίζω καθόλου. Φυσικά και ενημερώνομαι και είμαι υπέρ και θέλω σιγά - σιγά να αρχίσω να μαθαίνω να το χρησιμοποιώ. Έτσι με το θέμα του e-mail να έχω τους γνωστούς μου, να μπορώ να τους καλώ, να έχω επικοινωνία με ανθρώπους. Το είδα λιγάκι βουνό στην αρχή και λίγο το παραμέλησα.

Βοηθάει το διαδίκτυο; Είναι ένα παράθυρο προς τον έξω κόσμο;
Ε.Κ.: Βεβαίως και βοηθάει. Κάνουμε μία παρουσίαση, πάμε κάπου, θέλουμε να γνωστοποιήσουμε κάτι. Το να είσαι σε ένα τηλέφωνο, το να πρέπει να μιλάς σε καθημερινή βάση δε γίνεται, γιατί κάποια στιγμή θα κουραστείς, θα βραχνιάσεις. Μπορείς με ένα κουμπί να ενημερώνεις, φίλους, γνωστούς, δημοσιογράφους, τον καθένα για το που βρίσκεσαι και τι ετοιμάζεις.

Φέτος θα έχεις δύο ζωντανές μουσικές εμφανίσεις, σε συνεργασία με το Γυάλινο Up Stage και το διαδικτυακό μουσικό περιοδικό Ορφέας.
Ε.Κ.: Ναι. Τον Ορφέα μας. Τον Τάσο  Καραντή, τον φίλο μας.

Η πρώτη εμφάνιση θα γίνει την Τετάρτη 7 Δεκεμβρίου, και άλλη μία την  επόμενη Τετάρτη 14 Δεκεμβρίου. Τι ετοιμάζετε εκεί; Θα παίξεις φαντάζομαι τραγούδια από όλη σου τη δισκογραφική δουλειά.
Ε.Κ.: Γυναικεία κλασικά τραγούδια και από τη δισκογραφία μου κάποια από αυτά. Ετοιμαζόμαστε και για διάφορες εκπλήξεις. Θέλω να πιστεύω πως θα βγει μια πάρα πολύ όμορφη βραδιά, από καρδιάς και να περάσουν όλοι πάρα πολύ όμορφα.

Σ΄ευχαριστώ πραγματικά Εύα Κανέλλη για τη σημερινή σου συνέντευξη και για το χρόνο που μου διέθεσες.
Ε.Κ.: Ευχαριστώ και εγώ τον Ορφέα και εσένα Σάκη. Αντιλαμβάνομαι πως διανύουμε  μία δύσκολη εποχή. Η μουσική δε θα πεθάνει ποτέ, είναι η μόνη παρηγοριά μας. Όλα θα πάνε κατ΄ευχήν, να μην το βάλουμε κάτω, γιατί ο Έλληνας έτσι κι αλλιώς δε λυγίζει εύκολα. Είναι πολιτισμός, είναι ζωή, είναι αγάπη, είναι έρωτας, είναι συνδυασμός πολλών πραγμάτων. Ότι και να γίνει εμείς θα επιβιώσουμε και στα πολλά και στα λίγα, γιατί δε μπαίνουμε σε καλούπια. 

VIDEO



Get Adobe Flash player
Get Adobe Flash player
Get Adobe Flash player

 


Ο Ορφέας συναντά τη μουσική στο Gialino Up Stage
Τετάρτη 7 & 14 Δεκεμβρίου

Εύα Κανέλλη
«Σε γυναικεία κλασικά λαϊκά»

www.e-orfeas.gr/gialino

 

 

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Στην άμμο τα έργα στήνονται μεγάλα των ανθρώπων και σαν παιδάκι τα γκρεμίζει ο Χρόνος με το πόδι.
Κώστας Καρυωτάκης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

27/4/1932 Γεννήθηκε στην Αθήνα ο σκηνοθέτης Θεόδωρος Αγγελόπουλος.
27/4/1975 Πέθανε ο ρεμπέτης Νίκος Μάθεσης (Τρελάκιας)
27/4/2008 Έφυγε από τη ζωή ο Κύπριος μουσικοσυνθέτης Μάριος Τόκας

ΤΥΧΑΙΑ TAGS