89 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
23.09.2019
Ορφέας | Main Feed
Εύη Αργυρίου

Την είδαμε στην πλατεία Συντάγματος, στις πορείες και στις στάσεις του μετρό να τραγουδάει για τους περαστικούς. Τον χειμώνα την συναντάμε στο Ζυγό της Πλάκας να ξορκίζει με τραγούδια την πολιτική επικαιρότητα. Η Τάνια Τσανακλίδου μας αποκαλύπτει τον εαυτό της μέσα απ’ τον χρόνο και την εποχή βάζοντας μια άνω τελεία στον σχολιασμό και την κριτική των πολιτικών εξελίξεων.

Η «Εφαιδρία στην Πλάκα» είναι μια παράσταση με πολιτικό αντίκτυπο όπως φαίνεται κι από τον τίτλο. Τώρα που εκφράζεστε μέσω μιας πολιτικοποιημένης παράστασης , το αίσθημα πριν ανεβείτε στην σκηνή είναι το ίδιο με άλλες παραστάσεις;
Τάνια Τσανακλίδου: Δεν έχει αλλάξει τίποτα. Κάθε φορά που βγαίνω να τραγουδήσω, το κάνω με όλη μου την αλήθεια. Δεν ψεύδομαι. Αυτή είναι η αλήθεια μου αυτόν τον καιρό και αυτή καταθέτω. Δεν υπάρχει κάποια ιδιαίτερη βαρύτητα. Αντίθετα, εκείνο που είναι πιο δυνατό είναι ο βαθμός εκτόνωσης. Έχουμε περιπαικτική διάθεση, σαρκασμό και αυτοσαρκασμό. Περνάμε πολύ ωραία. Τελειώνοντας την παράσταση έχουμε μεγάλη χαρά, όλοι μας.

Tα ερωτικά τραγούδια είναι εκτός κλίματος στην παράσταση αυτή;
Τ.Τ.: Όχι λέω και ερωτικά  τραγούδια. Αλλά δεν πέφτει εκεί το βάρος. Ο έρωτας δεν γίνεται να μην μας απασχολεί. Άλλωστε  είναι και αυτός ένα είδος πολέμου.

Στις τελευταίες σας συνεντεύξεις κατακρίνετε το πολιτικό σύστημα ως πολίτης της χώρας. Δεν σας ενδιαφέρει να αποτυπώσετε την εποχή ως καλλιτέχνης μέσα από καινούργια τραγούδια;
Τ.Τ.
: Αν είχα το χάρισμα της στιχουργίας, ίσως να το έκανα.

Μα έχετε γράψει κατά καιρούς στίχους.
Τ.Τ.: Μπορεί να σκαρώνω κάποια στιχάκια όμως αυτό δεν σημαίνει ότι είμαι σε θέση ανά πάσα στιγμή να γράψω.  Αυτά μου βγαίνουν μια στις τόσες, από μόνα τους. Έτσι κι αλλιώς δεν θέλω να ψάξω για τραγούδια. Δεν θέλω καθόλου να κάνω δίσκο. Είναι τόσο δυνατή η σχέση που έχω με τον κόσμο στα live που δεν μου λείπει η δισκογραφία. Ποτέ δεν μου έλειπε άλλωστε. Αν προκύψει, θα το κάνω. Αλλά δεν υπάρχει περίπτωση να το κυνηγήσω.

Μετά από τόσα χρόνια σε τι δεν πάψατε να πιστεύετε;
Τ.Τ.: Δεν έπαψα να πιστεύω στην δύναμη που έχουμε μετά από κάθε μεγάλο ζόρι να μηδενίζουμε το κοντέρ και να συνεχίζουμε πάλι. Δεν έπαψα να πιστεύω στην αλήθεια μας και στην ανάγκη μας για ελευθερία. Δεν έπαψα να πιστεύω στους ανθρώπους που φτιάχνουμε μαζί πράγματα και τα παρουσιάζουμε είτε  αυτά είναι τραγούδια είτε είναι σχέσεις είτε είναι παιδιά. Ναι, πιστεύω σε αυτούς τους  ανθρώπους που κάποια στιγμή κοιτάζονται στα μάτια και λένε «πάμε». Και πάνε.

Αισιόδοξη ακούγεστε.
Τ.Τ.: Είμαι αισιόδοξη. Θεωρώ ότι ο άνθρωπος έχει μέσα του τρομακτικές δυνάμεις  που βρίσκονται εν υπνώσει και κάποια στιγμή ξυπνούν και μεγαλουργούν. Έτσι είναι η φτιαξιά των ανθρώπων.

 


 

Την πρώτη φορά που τραγουδήσατε το «Γερνάω Μαμά» πως μεταφράστηκε μέσα σας το ρήμα γερνάω;
Τ.Τ.: Τότε ήμουν πολύ νέα και δεν μέτραγε το γερνάω. Μέτραγε μόνο η απώλεια της μάνας μου που ήταν πρόσφατη και γι’ αυτό γράφτηκε και το τραγούδι. Όλα τα άλλα ρήματα είχαν ισοπεδωθεί. Άρχισα να τα ανακαλύπτω σιγά σιγά. Γι’ αυτό και ο τρόπος που προσεγγίζω το τραγούδι κάθε φορά είναι διαφορετικός. Κατανοώ με άλλο τρόπο τις λέξεις ανάλογα με το τι βιώνω. Την πρώτη φορά που το ένιωσα, όμως, ήταν σπαρακτικό. Γιατί πια το έλεγα για μένα.

Είναι ένα τραγούδι που σας έχει σημαδέψει. Το δικό σας τραγούδι που σας έχει σημαδέψει;
Τ.Τ.: Πάρα πολλά τραγούδια χαραχτήκαν πάνω μου σαν τατουάζ που θα τα κουβαλάω  για όλη μου την ζωή. Δεν ξεχωρίζω κάποιο. Είναι πολλά τα τραγούδια που έπεσα πάνω τους με τα μούτρα  και έγινε μια σύγκρουση γενναία.

Η σχέση σας με την μουσική έχει φθαρεί;
Τ.Τ.: Όχι. Πάντα ένα ωραίο τραγούδι με συγκινεί, με βαθαίνει, με κάνει να σκέφτομαι. Αλλά στο σπίτι μου σπάνια ακούω μουσική πια. Δεν θα βάλω ποτέ να παίζει  την ώρα που κουβεντιάζω. Όταν ακούω μουσική της αφιερώνομαι. Μπαίνω μέσα της ολόκληρη.

Δεν αισθάνεστε ευτυχής που δεν προδώσατε ποτέ αυτό που ήσασταν;
Τ.Τ.: Ναι, είναι ένα είδος ευτυχίας. Πιο πολύ, όμως, μου δίνει δύναμη. Όταν μπορείς και πορεύεσαι σύμφωνα με αυτά που πιστεύεις, έχεις την εντύπωση ότι μπορείς και να συνεχίσεις να το κάνεις. Αφού δεν λύγισα ως τώρα, ελπίζω να μην λυγίσω και αύριο.

Το τίμημα του ανθρώπου που είναι πάντα ο εαυτός του ποιο είναι;
Τ.Τ.: Να έχει σχέσεις με πολλές εντάσεις αλλά και σχέσεις αληθινές που πάνε βαθιά μέσα στα χρόνια. Έχει, όμως, και φάσεις απομόνωσης. Όταν η δική σου αλήθεια δεν συνάδει με την αλήθεια του περιβάλλοντος σου, απομονώνεσαι.

Μετανιώσατε ποτέ που αρνηθήκατε την συντροφικότητα μιας οικογένειας για να ανακαλύψετε τον εαυτό σας μέσα από την μοναξιά;
Τ.Τ.: Δεν το μετάνιωσα. Συντροφικότητα είχα μέσα από μακροχρόνιες σχέσεις που υπήρχαν στην ζωή μου. Δεν έκανα παιδί. Όμως έχω τόσα πολλά ανίψια που τη χαρά που σου δίνει ένα μωρό όταν μπαίνει σε μια οικογένεια δεν την έχω στερηθεί.

Η ελπίδα είναι το καλύτερο που μπορεί να μας συμβεί αυτόν τον καιρό ή το χειρότερο;  Μπορεί να μας δίνει κίνητρο να συνεχίσουμε μπορεί όμως και να αποπροσανατολίσει .
Τ.Τ.
: Εγώ είμαι με το μέρος της ελπίδας. Αν από την αρχή πιστεύαμε ότι όλοι οι αγώνες μας θα πάνε στράφι, δεν θα τους ξεκινούσαμε ποτέ. Ο κόσμος δεν θα άλλαζε, δεν θα γινόταν ποτέ καλύτερος. Η ελπίδα που έχουμε στην κάθε αντιξοότητα είναι αυτή στην οποία χρωστάμε την ανελικτική πορεία της ζωής μας, του πολιτισμού μας και του εαυτού μας. Δεν αποπροσανατολίζει ούτε ωραιοποιεί την πραγματικότητα. Μπορούμε να ελπίζουμε γνωρίζοντας με τι τέρατα έχουμε να κάνουμε.

 


 

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Θα ’ρθει η μέρα που η νέα φτώχεια θα εκδικηθεί πολύ σκληρά τους άθλιους τραπεζίτες. Για τη μέρα αυτή τραγουδώ πάντα.
Μανώλης Μητσιάς

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

23/9/1971 Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "Το Βήμα" το τελευταίο ποίημα του Γεωργίου Σεφέρη, τρεις ημέρες μετά το θάνατό του

ΤΥΧΑΙΑ TAGS