89 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
25.06.2019
Ορφέας | Main Feed

Συνεντεύξεις

Τάσος Π. Καραντής

Ο Άκης Πάνου είχε χαρακτηρίσει το Χρήστο Παπαδόπουλο, ως τη “ψυχή” των «Παιδιών απ’ την Πάτρα». Και, πράγματι, εδώ και 30 σχεδόν χρόνια, υπηρετεί με ψυχή το λαϊκό τραγούδι, αφού, όπως δηλώνει ο ίδιος, έχει στο αίμα του τον ήχο του μπουζουκιού! Αυτές τις μέρες κυκλοφόρησε από την UNIVERSAL το cd με το soundtrack της «Εξαφάνισης», της γνωστής, επιτυχημένης κι αγαπημένης τηλεοπτικής σειράς του ALPHA, όπου το ομώνυμο τραγούδι το ερμηνεύει ο Γιώργος Νταλάρας. Με αφορμή λοιπόν το γεγονός αυτό ο «ΟΡΦΕΑΣ» βρέθηκε στο στούντιο «Χάριν Ευφωνίας» του Χρήστου Παπαδόπουλου, όπου ο γνωστός μουσικός και δημιουργός μίλησε σε μια, έφ’ όλης της ύλης, συνέντευξη, κυριολεκτικά, για όλα.

Αναφέρθηκε στην προσωπική του διαδρομή, απ’ τα Γρεβενά ως την Πάτρα, στα «Παιδιά απ’ την Πάτρα», στα ταξίδια του στην Ανατολή, στις πρωτοποριακές μουσικές εκπομπές του στην τηλεόραση, στα τραγούδια και τις συνεργασίες του με μεγάλους λαϊκούς τραγουδιστές(Νταλάρας, Μητροπάνος, Τερζής) και, φυσικά, στην τελευταία του δουλειά, την «Εξαφάνιση». Τέλος, επειδή είναι άνθρωπος που δε μασάει τα λόγια του, μίλησε, με τόλμη, για το σημερινό δισκογραφικό, αλλά και το τηλεοπτικό τοπίο, λέγοντάς μας χαρακτηριστικά ότι τα κανάλια «ενδιαφέρονται μόνο για μπούτια και τραγουδίστριες τυχάρπαστες της μιας στιγμής!
Από τα Γρεβενά, όπου γεννήθηκες, ως την Πάτρα και «Τα παιδιά απ’ την Πάτρα», διαμεσολάβησε μια “διαδρομή”, μίλησέ μου για το ρόλο που έπαιξε η μουσική σ’ αυτήν.
Χ.Π.: Από μικρός, απ’ το σχολείο, έπαιζα τρομπέτα στη Φιλαρμονική Γρεβενών. Αυτή ήταν η πρώτη μου επαφή με μουσικό όργανο. Μετά, ζήτησα από τον πατέρα μου ένα μπουζούκι και μια κιθάρα, όταν, εκείνη την εποχή, άντε να υπήρχαν στα Γρεβενά δυο κιθάρες όλες κι όλες! Ήταν κι άλλη η νοοτροπία τότε, το ότι θα γινόσουν επαγγελματίας μουσικός ισοδυναμούσε με πλήρη καταστροφή!
Έφτασα στην Πάτρα σαν φοιτητής, είχα περάσει μηχανολόγος στο Πολυτεχνείο. Είμαι κι ο μοναδικός, απ’ όλα τα παιδιά του συγκροτήματος, που πήρα το πτυχίο. Βέβαια, δεν εξάσκησα ποτέ το επάγγελμα του μηχανολόγου …
Εκεί λοιπόν, στην Πάτρα, είχα την τύχη να γνωρίσω το Βαγγέλη Δεληκούρα και φτιάξαμε το συγκρότημα “Τα παιδιά απ’ την Πάτρα” με τους υπόλοιπους. Στην αρχή δεν ήμουν απ’ τους βασικούς τραγουδιστές και, δε σου κρύβω, ότι, ακόμα και τώρα, δεν τρελαίνομαι να τραγουδάω! Τραγουδάω κατ’ ανάγκη, ας πούμε. Αυτό που θέλω, γενικότερα, να κάνω, είναι να παίζω καλά τα έγχορδα.


Ήσουν ένας από τους μπουζουξήδες των «Παιδιών απ’ την Πάτρα». Ποιοι ήταν οι αγαπημένοι σου μπουζουξήδες που λειτούργησαν ως δάσκαλοι;
Χ.Π.: Έζησα την εποχή που η μουσική δε διδασκόταν. Τώρα τα παιδιά πάνε σ’ ένα δάσκαλο και τους δείχνει. Αυτό έχει τα καλά του και τα κακά του. Όντας αυτοδίδακτος, έχω ένα “λάθος” τρόπο στο παίξιμο, ειδικά στο αριστερό χέρι, που ίσως όμως να μου δίνει κι ένα διαφορετικό χρώμα. Λέω ίσως, γιατί θα δείξει η ιστορία αν έχω ένα δικό μου χρώμα.
Για να καταλάβεις, έπαιξα δυο σεζόν δίπλα στο Μπάμπη Γκολέ, ο οποίος “δε μου ’δειχνε”, αλλά εγώ, ακούγοντάς τον να παίζει τα ρεμπέτικα, με τις ανοιχτές, με τις μπουργάνες, με το δικό του τρόπο, πήρα πολλά απ’ αυτόν τον άνθρωπο.
Πολύ μεγάλο μπουζούκι – κι ας μην ήταν τόσο δεξιοτέχνης - ήταν ο Βασίλης Τσιτσάνης, όπως, επίσης, κι ο Ζαμπέτας. Σαφώς όμως, για μένα, οι μεγάλοι μου δάσκαλοι ήταν ο Μανώλης Χιώτης κι ο Τζίμι Χέντριξ! Γιατί, πάντα, παράλληλα, έπαιζα και κιθάρα, άσχετα, αν τότε με τα “Παιδιά απ’ την Πάτρα” τη σταμάτησα, γιατί έπαιζα μπουζούκι στο πάλκο. Κι επειδή έπαιζα επαγγελματικά και με τις τότε συνθήκες, δηλαδή όλη τη βδομάδα και χωρίς κανένα ρεπό, ε, δε μου έμενε χρόνος να μελετήσω την κιθάρα. Αλλά, το ότι έπαιζα 4 ώρες μπουζούκι στο πάλκο, ήταν, για μένα, μια πολλή μεγάλη μελέτη για το συγκεκριμένο όργανο.


xrhstos_papadopoulos_3.jpgΈχεις ταξιδέψει σ’ όλη την Ανατολή (Ινδία, Συρία, Ιορδανία, Ιράκ, Αίγυπτο, Τουρκία κ.ά.), όπου μελετάς και πειραματίζεσαι με τα όργανα και τους ήχους. Ποια όργανα γνωρίζεις και παίζεις; Σε χαρακτηρίζει σα μουσικό κάποιος συγκεκριμένος “ήχος”;
Χ.Π.: Σα μουσικό, πιστεύω πως με χαρακτηρίζει ο κρυστάλλινος ήχος του Μανώλη Χιώτη κι αυτό επιδιώκω πάντα να έχω, ειδικά στο μπουζούκι. Έχω ασχοληθεί και πειραματιστεί με τα πιο πολλά έγχορδα της Ανατολής, αλλά επειδή είμαι Έλληνας, έχω στο αίμα μου τον ήχο του μπουζουκιού. Οποιονδήποτε να φέρεις, απ’ όποιο μέρος της γης, όσο δεξιοτέχνης κι αν είναι, δε θα βγάλει στο μπουζούκι το χρώμα που βγάζει ο Έλληνας. Εδώ, ακόμα και μέσα στον ελλαδικό χώρο, έχουμε διαφορετικά παιξίματα κι ηχοχρώματα στα διάφορα όργανα. Δε μπορεί, για παράδειγμα, ένας που ζει στην Αθήνα, να παίξει το λαούτο σαν ένα Κρητικό. Έτσι κι εγώ, ασχολήθηκα με το ούτι, αλλά δεν πιστεύω πως έχω το χρώμα του Χάϊκ Γιαζιτζιάν. Έχω ασχοληθεί και με το σιτάρ, αλλά το όργανο αυτό είναι ολόκληρη φιλοσοφία. Και πάλι, το χρώμα των Ινδών δε μπορώ να το έχω. Παίζω ακόμα, τζουμπούς και, βέβαια, όλη την οικογένεια των μπουζουκιών.

Σήμερα, μετά από 25 χρόνια απ’ την κυκλοφορία του πρώτου δίσκου(«Αφιερωμένο εξαιρετικά» / 1983) των «Παιδιών απ’ την Πάτρα», την τεράστια επιτυχία που έχετε και την συνεχή παρουσία, με σωρεία δίσκων, στο ελληνικό τραγούδι τι σου ’χει μείνει, μέχρι σήμερα, πιο έντονα, στη μνήμη και στην καρδιά;
Χ.Π.: Απ’ το ’80 παίζουμε με τα “Παιδιά”, σχεδόν 30 χρόνια! Απ’ όλο αυτό το “ταξίδι” δε θα ξεχάσω τους δυο “Λυκαβηττούς”, που ήταν από τις πιο ένδοξες στιγμές του γκρουπ, όταν γεμίσαμε δυο φορές, με 7000 και 7000 κόσμο το Λυκαβηττό. Ήταν, επίσης, κι η συναυλία μας με την ΕΜΣΕ, όπου βγήκαμε στο Ολυμπιακό Στάδιο, σε 80.000 κόσμο. Εκεί κατάλαβα πόσο μπορούν να επηρεαστούν οι ποδοσφαιριστές! Μόλις βγήκαμε και παίξαμε την εισαγωγή από τη “Συμπόνια” κι άκουσα το “α” απ’ τις 80.000 κόσμο, άρχισαν να τρέμουν τα πόδια μου!
Επίσης δε θα ξεχάσω ποτέ την πρώτη μας γνωριμία, με το Βαγγέλη Δεληκούρα, στο λεωφορείο, το “6”, που πήγαινε στο πανεπιστήμιο. Ήταν ένας δαιμόνιος άνθρωπος, θα ’λεγα ο “πνευματικός μου πατέρας”. Ήταν πρωτοπόρος εκείνη την εποχή, γιατί ενώ όλοι έπαιζαν τραγούδια της μεταπολίτευσης, εμείς πήγαμε στο πανεπιστήμιο και παίξαμε στα αμφιθέατρα τον “Αλήτη” του Ζαγοραίου! Και καταφέραμε να περάσει, αρχικά στους φοιτητές, και μετά και στον υπόλοιπο κόσμο το διασκεδαστικό λαϊκό τραγούδι. Όπως το έχει πει ο Άκης Πάνου, ο Βαγγέλης Δεληκούρας ήταν το μυαλό, ο Λάμπρος Καρελάς η φωνή κι εγώ η ψυχή.

Παράλληλα ακολουθείς και μια προσωπική πορεία ως συνθέτης. Ποιες συνεργασίες και δουλειές σου θα ξεχώριζες;
Χ.Π.: Σίγουρα αυτήν την τελευταία συνεργασία μου με το Γιώργο Νταλάρα, που τραγούδησε την “Εξαφάνιση”. Επίσης, πάρα πολύ καλές συνεργασίες ήταν κι αυτές με τον Πασχάλη Τερζή, που τραγούδησε το “Αρχιπέλαγος” – μάλιστα το τραγούδι αυτό το ’χουν πάρει δυο Τουρκάλες και μια Αλβανίδα κι έχει γίνει βαλκανική επιτυχία - και το Δημήτρη Μητροπάνο, που τραγούδησε το κομμάτι “Για την καρδιά ενός αγγέλου”. Τους ευχαριστώ, και τους τρεις, πολύ!

xrhstos_papadopoulos_8.jpgΕίχες μια πολύχρονη μουσική εκπομπή στο κανάλι SEVEN, («Χάριν Ευφωνίας» / 1995 – 2002) και μια στην ΕΤ-1 («Μουσικές αντιθέσεις» /2006), όπου μέσα από τις οποίες πρόβαλλες δεκάδες ανθρώπους της μουσικής. Αλήθεια, πως βλέπεις σήμερα το μουσικό τοπίο στην Ελλάδα; Πολλοί λένε ότι το τραγούδι μας είναι πλέον ένα μουσικό συνονθύλευμα, ενώ, άλλοι μιλούν, ακόμα και για την παρακμή του λαϊκού τραγουδιού. Εσύ τι λες; Ζούμε το “τέλος μιας εποχής”;
Χ.Π.: Όχι, γράφονται και καλά πράγματα και πιστεύω ότι με τη μεγάλη κρίση των δισκογραφικών εταιρειών που υπάρχει, ό,τι σκουπίδι ήταν να φάμε το φάγαμε, τώρα τελευταία αρχίζει και ξεσκαρτάρει το πράγμα. Βλέπεις ότι εκεί που βγάζανε 100 δουλειές, τώρα βγάζουνε 10, απ’ τις οποίες οι 5 θα είναι σκουπίδια-σουξέ των 3 μηνών, αλλά, οι άλλες 5 θα έχουν να πουν κάτι αξιόλογο.
Σίγουρα όμως, έχει πολεμηθεί το γνήσιο, το καλό λαϊκό τραγούδι. Στην Τουρκία υπάρχουν δύο κρατικά κανάλια που παίζουν λαϊκή τούρκικη μουσική κι εμείς δεν έχουμε τίποτα. Έκανα στο SEVEN αυτήν την εκπομπή και κόπηκε και δεν ενδιαφέρει κανένα κανάλι να παρουσιάσει στο ελληνικό κοινό του Έλληνες δεξιοτέχνες. Ενδιαφέρονται μόνο για μπούτια και για τραγουδίστριες τυχάρπαστες της μιας στιγμής!


«Χάριν ευφωνίας» λέγεται και το στούντιο ηχογραφήσεων που έχεις. Πότε και με ποια όνειρα και στόχους ξεκίνησε αυτή η άλλη πτυχή σου της πολυποίκιλης δραστηριοποίησής σου στο χώρο της μουσικής;
Χ.Π.: Το ξεκίνησα το 2002, λειτουργεί 6 χρόνια κι όσο περνάει ο καιρός το βελτιώνω, ίσως και να μετακομίσω κάποια στιγμή σε μεγαλύτερο χώρο. Με βοήθησε πάρα πολύ το στούντιο, γιατί είναι ένας χώρος που μαζεύεται κόσμος, έρχονται μουσικοί, παίζουμε, αυτοσχεδιάζουμε κι ανταλλάσουμε απόψεις. Το ξεκίνησα για προσωπική μου χρήση, για να γράφω τα σάουντρακ, αλλά, με κάποια αφιερώματα που έκανα για την FM RECORDS, συνεργάστηκα με τις μεγαλύτερες φωνές που υπάρχουν στην Ελλάδα. Και μη φανταστείς ότι οι καλύτερες φωνές που υπάρχουν αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα είναι αυτοί που προβάλλονται κι αυτοί που λένε τα σουξέ της εποχής. Μεγάλη μου τιμή που ’ρθε και τραγούδησε ο Γιάννης Ντουνιάς κι ο Ηλίας Κλωναρίδης, άμα είσαι μουσικός βλέπεις τη φωνή τους και πως συμπεριφέρεται μέσα στο στούντιο. Όπως, μεγάλη μου τιμή είναι, που ένας από τους μεγαλύτερους τραγουδιστές της Ελλάδας, ο Δημήτρης Μητροπάνος, μπήκε και τραγούδησε σ’ αυτό το στούντιο.
Έκανα, σ’ αυτό το στούντιο, ένα τριπλό cd αφιέρωμα στον Τσιτσάνη, κάναμε ένα αφιέρωμα στα τραγούδια που έγραψε ο Μπιθικώτσης και γράφω τραγούδια για νέα παιδιά.


Έχεις υπογράψει τη μουσική σε μια σειρά από τα πιο γνωστά σήριαλ της ελληνικής τηλεόρασης («Αρχιπέλαγος/2005», «Της αγάπης μαχαιριά/2006», «Για την καρδιά ενός αγγέλου/2007» κ.ά.). Πως μπαίνει ένας συνθέτης στη διαδικασία να γράψει μουσική, “κατά παραγγελία” για μια τηλεοπτική σειρά με συγκεκριμένο θέμα και ύφος;
Χ.Π.: Σίγουρα είναι κατά παραγγελία κι έχουν δυσκολέψει τα πράγματα κι εκεί. Είναι μεγάλος ο ανταγωνισμός και πρέπει το τραγούδι να το ακούσουν όλοι, από τον παραγωγό μέχρι το κανάλι, όλοι έχουν την άποψή τους. Στης “Αγάπης Μαχαιριά”, όλοι, μέχρι κι οι ηθοποιοί που πρωταγωνιστούσαν, επέμεναν να μπει ως τραγούδι των τίτλων της αρχής το τραγούδι “Μαχαίρι δίκοπο στη γη”, που το ’χε τραγουδήσει ο Μιχάλης Τζουγανάκης, το οποίο τελικά μπήκε στους τίτλους του τέλους. Ε, καμιά φορά, σε τέτοιες περιπτώσεις, “χτυπάς και το χέρι στο τραπέζι”!

Ελένη Πανταζή: “Βάπτισμα του πυρός” με Μητροπάνο και Νταλάρα!

Ελένη ΠανταζήΗ συνάντηση με μια νεαρή στιχουργό, που τα πρώτα τραγούδια της, απ’ το ξεκίνημά της, τα ’χουν ερμηνεύσει ο Δημήτρης Μητροπάνος κι ο Γιώργος Νταλάρας, σου δημιουργεί μια αμηχανία, όπου δεν μπορείς να της ευχηθείς ούτε το κλασσικό “κι εις ανώτερα”, αφού τ’ ανώτερα τα ’χει κατακτήσει, γιατί απ’ αυτά ξεκίνησε!
Κάποια στιγμή, κατά τη διάρκεια της κουβέντας μας με το Χρήστο Παπαδόπουλο, προστέθηκε στην παρέα μας η στιχουργός Ελένη Πανταζή, που υπογράφει τους στίχους στα τραγούδια – επιτυχίες «Για την καρδιά ενός αγγέλου» και «Εξαφάνιση», που ’χουν ερμηνεύσει ο Δημήτρης Μητροπάνος κι ο Γιώργος Νταλάρας αντίστοιχα. Η Ελένη είναι μια νεαρή όμορφη κοπέλα, που, αμέσως, σου δημιουργεί ένα αίσθημα οικειότητας με το χαμόγελό της, όπως κι οι στίχοι της, άμεσα, σου δίνουν την αίσθηση ενός στιχουργού εμπνευσμένου κι έμπειρου, που ξέρει να τιθασεύσει το, εκάστοτε, θέμα του και να κεντράρει στην ουσία του.
Στο ζεστό λοιπόν χώρο του στούντιο «Χάριν Ευφωνίας» κι ανάμεσα στα δεκάδες έγχορδα του Χρήστου Παπαδόπουλου, που αποτελούσαν το μουσικό ντεκόρ του, η Ελένη Πανταζή μίλησε στον «ΟΡΦΕΑ» για την καλλιτεχνική σχέση της με το Χρήστο Παπαδόπουλο, ο οποίος και την ανακάλυψε, για τις μεγάλες συνεργασίες της με το Μητροπάνο και το Νταλάρα, ενώ, τέλος, μας εξέφρασε τις ελπίδες της για μια ανάλογη συνέχεια. Νομίζουμε ότι το νεαρό της ηλικίας της και το ταλέντο που διαθέτει, αποτελούν το καλύτερο εχέγγυο!

Ποια είναι η καλλιτεχνική σου σχέση με το Χρήστο Παπαδόπουλο και πως προέκυψε η συνεργασία σας;
Ε.Π.: Η πρώτη φορά που συνεργαστήκαμε ήταν στο σήριαλ “Για την καρδιά ενός αγγέλου”, όπου το ομώνυμο τραγούδι, το είπε, σε στίχους μου, ο Δημήτρης Μητροπάνος. Έτσι, στην τύχη έγινε αυτή, η πρώτη, συνεργασία μας. Μ’ ανακάλυψε ο Χρήστος και με έκανε να καταλάβω ότι αυτά που γράφω μπορεί να αρέσουν και να εκφράζουν και άλλους ανθρώπους! Έτσι, σιγά-σιγά, του έφερνα κάποιους στίχους που έγραφα κι όλα ξεκίνησαν εντελώς τυχαία, από καλή συγκυρία, γιατί, εγώ, μέχρι τότε, έγραφα για μένα. Είναι τρόπος εκτόνωσής μου το γράψιμο! Άρεσε όμως το τραγούδι, και η μουσική του Χρήστου κι οι στίχοι μου, στον παραγωγό και στον ίδιο το Μητροπάνο και το πήραν.

Με το Δημήτρη Μητροπάνο

 

 

 

 

 

 

 

 

Και συνέχισες, με την “Εξαφάνιση” και το Γιώργο Νταλάρα! Πως γράφει ένας στιχουργός στίχους συγκεκριμένου περιεχομένου, που να ανταποκρίνονται στην υπόθεση μιας τηλεοπτικής σειράς; Είναι εύκολη διαδικασία; Αφήνει ελεύθερη την έμπνευση;
Ε.Π.: Οι στίχοι γράφτηκαν με βάση την υπόθεση του έργου. Γενικά, πρέπει, πάντα, να ταιριάζουν με τη υπόθεση, αλλά, να είναι έτσι γραμμένοι, ώστε, μετά την ολοκλήρωση του σήριαλ, να μπορεί το τραγούδι να σταθεί μόνο του, χωρίς να χρειάζεται επεξηγήσεις. Μάλιστα, τους στίχους για την “Εξαφάνιση” τους έγραψα πάνω στη μουσική του Χρήστου. Άλλες φορές γράφει ο συνθέτης πάνω στους στίχους κι άλλες ο στιχουργός πάνω σε μια μελωδία.

Είναι πιο δύσκολο το δεύτερο;
Ε.Π.: Aνάλογα. Είναι φορές που σου βγαίνει κατευθείαν. Όταν ακούς μια μουσική καταλαβαίνεις αμέσως τι θες να γράψεις. Ε, μετά, βελτιώσεις, οπωσδήποτε κάνεις.

Πως γράφτηκε λοιπόν το ομώνυμο τραγούδι της “Εξαφάνισης”;
Ε.Π.
: Πίσω από το ομώνυμο τραγούδι κρύβεται το σενάριο της “Εξαφάνισης”. Κι από ’κει και πέρα, το εμπλούτισα με την προσωπική μου ματιά. Μάλιστα, επειδή όλο το τραγούδι είναι ανατολίτικο, ήθελα να βάλω και το “χριστιανικό” στοιχείο μέσα. Όταν ψάχνεις απεγνωσμένα για κάτι που έχασες, έχεις ανάγκη να ακουμπήσεις κάπου και για μένα η Πίστη είναι στήριγμα. Γι’ αυτό, στο β΄ κουπλέ έβαλα τους στίχους “Ποιο αστέρι να βρω / δρόμο να σου δείχνει για να γυρίσεις / να ’ναι εκεί φωτεινό / άλλο μου μισό και πάλι ν’ ανθίσεις” Δηλαδή την ιστορία του αστεριού που οδηγεί κάποιον να βρει ένα αγαπημένο του πρόσωπο, την πήρα από το άστρο της χριστιανικής παράδοσης, που οδήγησε τους τρεις μάγους στο Χριστό.

Με το Γιώργο Νταλάρα

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Έτσι, οι δυο μέχρι τώρα δισκογραφικές σου δουλειές έγιναν με δυο από τα μεγαλύτερα ονόματα του ελληνικού τραγουδιού!
Ε.Π.
: Ναι! Είμαι πολύ τυχερή! Πιο καλά δε γινόταν! Και τους ευχαριστώ και τους δύο, και το Δ. Μητροπάνο και το Γ. Νταλάρα, που τραγούδησαν τις σκέψεις μου! Επίσης, ένα τραγούδι μου(“Άσπρα περιστέρια”) στο cd της “Εξαφάνισης”, λέει κι η Δέσποινα Ολυμπίου, που ’ναι κι αυτή πολλή καλή ερμηνεύτρια.

Πως ήταν η πρόσφατη εμπειρία σου από τη συνεργασία σου με το Γιώργο Νταλάρα;
Ε.Π.: Συναντηθήκαμε στο στούντιο. Του άρεσαν πάρα πολύ οι στίχοι της “Εξαφάνισης” και του έκανε εντύπωση ότι, αυτούς τους στίχους, τους είχε γράψει μια τόσο νεαρή κοπέλα. Εκείνη τη μέρα έγινε η ηχογράφηση και είδα πως - σαν μεγάλος ερμηνευτής και μουσικός που είναι ο Γ. Νταλάρας – ασχολήθηκε με κάθε λεπτομέρεια και έβαλε τα δικά του στοιχεία στο τραγούδι.

Μετά την «Εξαφάνιση», ποια θα είναι η επόμενή σου εμφάνιση;
Ε.Π.: Yπάρχουν διάφορα που ετοιμάζω και κάποια, μάλιστα, έχουν τραγουδηθεί. Θα δούμε. Πολλά πράγματα αλλάζουν την τελευταία στιγμή, τόσο στην τηλεόραση όσο και στη δισκογραφία και δε θέλω, ακόμα, να αναφέρω κάτι συγκεκριμένο. Πάντως, μπορεί να συμμετάσχω πάλι σε μια δουλειά για τηλεοπτική σειρά, που, πιθανόν, θα βγει την επόμενη χρονιά. Ξέρεις, κάθε φορά, είναι σα να δίνεις εξετάσεις. Γράφεις ένα τραγούδι που μπορεί ν’ αρέσει στο συνθέτη και ν’ απορριφθεί από τον παραγωγό, ή από το σκηνοθέτη ή από … Ελπίζω πάντως να γίνει πάλι κάτι πολύ δυνατό, όπως τα δυο πρώτα μου!

Έχεις συνεργαστεί πιο στενά με τον Στράτο Μαρκίδη. Είναι θέμα “καλής χημείας”;
Χ.Π.: Ναι, περισσότερο έχω συνεργαστεί μαζί του. Αν και ξεκίνησα με το Βασίλη Μενέα στο “Κάτι τρέχει με τους δίπλα”, αλλά, τότε, δεν το σκέφτηκα κι εμπορικά, ότι δηλαδή μια επιτυχία της τηλεόρασης έχει τα φόντα να γίνει κι επιτυχημένο cd, και δεν τη βγάλαμε αυτή τη δουλειά. Έκανα και τη “Φωνή”, στην κρατική τηλεόραση, που πρωταγωνιστούσε ένα πολύ καλός ηθοποιός ο Άκης Σακελλαρίου. Αλλά, ως επί το πλείστον, τα πιο πολλά σήριαλ τα έκανα με το Στράτο Μαρκίδη. Είναι κι αυτό, το θέμα “χημείας”, που λες, κι είναι και κάτι άλλο που ταιριάζουμε μαζί, του αρέσει να κάνει γυρίσματα στο εξωτερικό κι ειδικά σε περιοχές που έχουν μια ιδιαίτερη μουσική, όπως, για παράδειγμα, στο “Μαύρο Ωκεανό”, που τα γυρίσματά του έγιναν στην Αφρική.

Τα “τηλεοπτικά τραγούδια” σου, τα έχουν ερμηνεύσει σπουδαίοι λαϊκοί τραγουδιστές, όπως ο Πασχάλης Τερζής κι ο Δημήτρης Μητροπάνος. Ενώ, τώρα, συνεργάζεσαι και με το Γιώργο Νταλάρα. Τι καθορίζει την κάθε συνεργασία σου;
Χ.Π.: Παίζει μεγάλο ρόλο ο στίχος, καθώς και το ύφος της μουσικής, οπότε, λες, ότι αυτό πάει σ’ αυτόν. Καμιά φορά όμως λες από πριν, ότι θα γράψω ένα τραγούδι γι’ αυτόν. Αυτό είναι πιο εύκολο για τον τραγουδοποιό – γιατί το συνθέτης είναι μεγάλη λέξη – να ξέρει δηλαδή για ποιον γράφει το τραγούδι, να ξέρει που θα βαδίσει και πως θα πλησιάσει η μελωδία έναν συγκεκριμένο τραγουδιστή, παρά να είναι ήδη γραμμένο και να λες ας το πάμε μήπως το πει ο τάδε ή ο δείνα.

Τη μουσική που έχεις γράψει για την τηλεοπτική σειρά «H Εξαφάνιση», σε σκηνοθεσία του Στράτου Μαρκίδη, που παίζεται στο κανάλι του ALPHA, τη χαρακτηρίζει το έντονο ανατολίτικο ηχόχρωμα. Με ένα αντίστοιχο “ανατολίτικο πάθος” ερμηνεύει έξοχα κι ο Γιώργος Νταλάρας, μαζί με τον Αρμένιο Haig Yazdjian, το τραγούδι των τίτλων, σε στίχους της Ελένης Πανταζή, αλλά και τον «Άνεμο», σε στίχους του Γιώργου Σαρρή. Πως προέκυψε αυτή η συνεργασία με το Νταλάρα;
Χ.Π.: Του ’χα στείλει το τραγούδι, την “Εξαφάνιση”, και μάλιστα σε μια περίοδο που μετακόμιζε, άλλαζε σπίτι. Γι’ αυτό κι όταν άργησε να μου απαντήσει, νόμιζα ότι δεν του είχε αρέσει το κομμάτι. Απ’ την άλλη, με πίεζε ο Μαρκίδης για τη μουσική κι, ενώ βρισκόμουν σ’ ένα αδιέξοδο, μια μέρα μου τηλεφώνησε ο Νταλάρας και με ρώτησε αν είναι εμπρόθεσμος, γιατί το τραγούδι του είχε αρέσει πάρα πολύ! Κι έτσι το είπε. Εγώ, το ’χα σκεφτεί εξαρχής, ότι αυτό το τραγούδι ταιριάζει του Νταλάρα να το πει.
Τις έχει κάνει αυτές τις έθνικ – συνεργασίες, με Ισπανούς, με Αμερικάνους, μέχρι με τον Στινγκ έχει συνεργαστεί, και σκέφτηκα ότι ένα τέτοιο τραγούδι, με Άραβα, είναι ο μοναδικός που μπορεί να το πει. Και, βέβαια, το έχει το ανατολίτικο στη φωνή του ο Νταλάρας και του αρέσει αυτή η μουσική. Όταν μάλιστα συνεργαστήκαμε, μου έκανε εντύπωση πόσο γνώστης είναι της μουσικής. Του ’λεγα ότι θα πάω ένα ταξίδι στην Ταϊλάνδη κι ήξερε σε ποιες περιοχές της υπάρχει το ανατολικό μέλος και σε ποιες η ινδονησιακή μουσική! Γιατί κι οι δυο μας, κι εγώ κι ο Νταλάρας, είμαστε λάτρεις – να το πούμε έτσι – της μουσουλμανικής μουσικής, η οποία κρατάει από το Βυζάντιο. Και, καλώς ή κακώς, οι ανατολικοί γείτονές μας την έχουν προσέξει πιο πολύ απ’ ότι εμείς και την έχουν εξελίξει απίστευτα πιο πολύ απ’ ότι εμείς.
Χρήστος Παπαδόπουλος

Πρόσφατα κυκλοφόρησε σε cd από τη UNIVERSAL όλη η μουσική και τα τραγούδια της «Εξαφάνισης», όπου συμμετέχουν – εκτός από το Νταλάρα – ο Πέτρος Γαϊτάνος κι η Δέσποινα Ολυμπίου. Μίλησέ μας γενικότερα γι’ αυτή τη δουλειά σου που έχει, πέρα απ’ τα τραγούδια, κι ορχηστρικά που μας ταξιδεύουν σε ανατολίτικους μουσικούς δρόμους.
Χ.Π.: Όλη η δουλειά παραπέμπει σ’ αυτό το μοτίβο κι έχουμε και κάποιους καταπληκτικούς αυτοσχεδιασμούς με τον Άραβα, το Νινχάτ, που ’ναι αηδόνι και δεν τον έχει πάρει ακόμα χαμπάρι η Ελλάδα, παρότι ζει εδώ κι είναι παντρεμένος με Ελληνίδα. Πολύ καλός, σ’ αυτό το δίσκο, είναι κι ο Πέτρος Γαϊτάνος, που λέει δυο κομμάτια, όπως κι η Δέσποινα Ολυμπίου. Επίσης, σ’ αυτή τη δουλειά, παίζουν και πολλοί καλοί δεξιοτέχνες, όπως είναι ο Γιώργος Κοτσίνης στο κλαρίνο, ο Μανώλης Καρπάθιος στο κανονάκι, ο Σωτήρης Μαργώνης στο βιολί κι ο Haig Yazdjian στο ούτι.
Η αλήθεια είναι, ότι μ’ έχουν επηρεάσει πάρα πολύ τα ταξίδια μου. Έχω παίξει μαζί με πολύ καλούς Σύριους ουτίστες. Παίρνεις πράγματα, απ’ όλα αυτά, κάτι σου μένει και την κατάλληλη στιγμή, βγαίνει.
Με το Γρηγόρη Μπιθικώτση
xrhstos_papadopoulos_4.jpg
xrhstos_papadopoulos_6.jpg
xrhstos_papadopoulos_7.jpg
Τι άλλο δημιουργικό κάνεις αυτόν τον καιρό; Υπάρχουν κάποια άμεσα υλοποιήσιμα σχέδια;
Χ.Π.: Ετοιμαζόμαστε με το Μαρκίδη να πάμε στην Ινδία! Εκεί θα γυριστεί το επόμενο σήριάλ του, στο Μπόλιγουντ και σε διάφορα μέρη της Ινδίας. Η Ινδία έχει φοβερές εικόνες, αλλά και μουσικούς και σκεφτόμαστε, μήπως κάνουμε εκεί και τις ηχογραφήσεις. Επίσης, γράφω τραγούδια, ετοιμάζω τον προσωπικό δίσκο ενός νέου παιδιού, του Άγγελου Ανδριανού. Του γράφω πιο παραδοσιακά τραγούδια, σε σχέση μ’ αυτά που παίζονται σήμερα στα μαγαζιά.
Ακόμα, ετοιμάζω, για την Polygram , ένα δίσκο με τίτλο “Τα ερωτικά της Σμύρνης”.
Τέλος, ετοιμάζω μια σειρά dvd μαζί μ’ ένα συνοδευτικό βιβλίο, που θα επιμεληθεί ο Κώστας Μπαλαχούτης, με τα best από τις τηλεοπτικές εκπομπές μου. Έχουν περάσει μεγάλοι “παίχτες” και δεξιοτέχνες της ελληνικής μουσικής, όπως ο Σαραγούδας, ο Σπόρος, ο Σταματάκης κ.ά. Νομίζω ότι αξίζει να βγει όλο αυτό το υλικό.

Επισκεφτείτε την προσωπική σελίδα του Χρήστου Παπαδόπουλου στη διεύθυνση: www.christospapadopoulos.gr
(*) Οι φωτογραφίες του Χρήστου Παπαδοπούλου είναι από το προσωπικό του αρχείο και από την προσωπική του ιστοσελίδα.
Οι φωτογραφίες της Ελένης Πανταζή είναι από το προσωπικό της αρχείο.
Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Δεν έχει τοίχους η χαρά δεν έχει χώρισμα η αγάπη.
Γιάννης Ρίτσος

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

25/6/1998 Έφυγε από τη ζωή η ηθοποιός, τραγουδίστρια και μέλος του γκρουπ Νοστράδαμος Ρένα Παγκράτη
25/6/2009 Πέθανε από καρδιακή ανακοπή στο Los Angeles ο "βασιλιάς της ποπ" Michael Jackson

ΤΥΧΑΙΑ TAGS