132 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
16.09.2019
Ορφέας | Main Feed
Κώστας Πατσαλής

Η Στέλλα Κονιτοπούλου  δε χρειάζεται συστάσεις. Προέρχεται από μια μεγάλη μουσική οικογένεια με ιστορία στο νησιώτικο τραγούδι. Η ίδια συνεχίζει αυτή τη μουσική παράδοση με ήθος και συνέπεια. Πριν λίγο καιρό κυκλοφόρησε και η νέα της δισκογραφική δουλειά με τίτλο «Διάφανα νερά». Γι’ αυτή τη νέα της δουλειά αλλά και για πολλά άλλα γύρω από την καλλιτεχνική της πορεία μάς μιλάει η ίδια στη συνέντευξη που μας παραχώρησε.

Κυρία Κονιτοπούλου ποια ήταν τα πρώτα μουσικά σας ακούσματα;
Στέλλα Κονιτοπούλου: Από διηγήσεις της μητέρας μου γνωρίζω ότι η πρώτη μου επαφή με τη μουσική έγινε όταν με είχε ακόμα μωρό στην κούνια, όπου άκουσα για πρώτη φορά τον παππού μου, Μιχάλη Κονιτόπουλο, να παίζει βιολί κι εκείνη να τραγουδάει.

Ποιο τραγούδι έχετε συνδέσει με τις πρώτες μουσικές σας μνήμες;
Σ.Κ.: Το «Ωραία που’ ναι την αυγή». Πέρα από τη συγκινητική μελωδία αυτού του τραγουδιού, τα λόγια του μου φέρνουν πάντα στο μυαλό αναμνήσεις από το νησί μου, τη Νάξο.

Πώς ένιωθε η μικρή Στέλλα όταν άκουγε τη μητέρα της Αγγελική να τραγουδάει;
Σ.Κ.: Αδιαμφισβήτητα τυχερή. Ακούγοντας τη σπουδαία φωνή της μητέρας μου διαμόρφωσα αυτό που λέμε μουσικό αυτί. Πέρα όμως από αυτό, ένας λόγος για να αισθάνομαι περισσότερο τυχερή είναι ότι μεγαλώνοντας σε ένα περιβάλλον καλλιτεχνών, συνειδητοποίησα το πόσο σημαντικό είναι για κάποιον που ασχολείται με τη μουσική, να διατηρεί ζωντανή την ευαίσθητη πλευρά του. Πολλές φορές για να επιβιώσεις σε αυτό το χώρο αναγκάζεσαι να γίνεις κυνικός, προσπαθώντας να προστατεύσεις τον εαυτό σου, όμως το τραγούδι θέλει ψυχή και αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε.

Πότε έγινε η πρώτη σας επαγγελματική εμφάνιση; Θυμάστε ποιο ήταν το πρώτο τραγούδι που είπατε;
Σ.Κ.: Όταν ήμουν 12 ετών, στο κέντρο διασκέδασης που διατηρούσε η οικογένειά μου, το λεγόμενο «Μουράγιο». Εκεί είπα για πρώτη φορά ένα λαϊκό τραγούδι, το «Καμπάνα του Εσπερινού» της Χαρούλας Αλεξίου. Συνήθως, ο κόσμος  ξαφνιάζεται με αυτήν την απάντηση! Οι περισσότεροι περιμένουν να ακούσουν πως είπα κάποιο παραδοσιακό τραγούδι, όμως εκείνη την εποχή έκανα μαθήματα φωνητικής στο Εθνικό Ωδείο και αυτά ήταν τα τραγούδια που μάθαινα. Προσωπικά, θεωρώ ότι με βοήθησε πολύ στη μετέπειτα εξέλιξή μου ως τραγουδίστρια το ότι ήρθα σε επαφή και με άλλα είδη μουσικής.

Τι πήρατε, τι μάθατε από όλη αυτή τη μουσική οικογένεια ; Από την Αγγελική, τον Γιώργο, τον Βαγγέλη ,τον Κώστα, την Ειρήνη;…
Σ.Κ.: Από τον καθένα πήρα διαφορετικά πράγματα. Για παράδειγμα, στη μητέρα μου, Αγγελική, με συγκλόνιζε πάντα το πάθος με το οποίο ερμήνευε τα τραγούδια. Στο θείο μου το Γιώργο, πέρα από το αναμφισβήτητο ταλέντο του, θαύμαζα  πάντα τη διορατικότητά του. Πιστεύω πως ο θείος μου κατάφερε να δώσει στο νησιώτικο τραγούδι τη θέση που του άξιζε στη συνείδηση του κόσμου, επειδή ήταν ένας άνθρωπος πολύ μπροστά από την εποχή του. Παράλληλα, δέχτηκα την επιρροή ενός εξαιρετικού τραγουδιστή και μουσικού, του Βαγγέλη. Ο θείος μου ο Βαγγέλης, έχει την ικανότητα να χειρίζεται τη φωνή του σαν μουσικό όργανο ∙ η τεχνική του είναι πάντα παράδειγμα προς μίμηση για μένα.  Από την άλλη, η λιτή αλλά γεμάτη ουσία ερμηνεία του Κώστα και της Ειρήνης, θεωρώ πως με βοήθησε να βρω μία ισορροπία και να κατασταλάξω ως προς τη δική μου μουσική ταυτότητα.

«Τα σφάλματά σου πέλαγα» ήταν και είναι ένα σουξέ που θα σας ακολουθεί πάντα. Πώς γεννήθηκε; Εσείς το διαλέξατε  ή σας προτάθηκε;
Σ.Κ.: Μάλλον με διάλεξε! Ετοίμαζα έναν καινούργιο δίσκο και είχα ζητήσει από το Γιάννη Πάριο να μου δώσει στίχους. Ένα βράδυ λοιπόν μας φώναξε στο καμαρίνι του, στο «Διογένης Παλλάς», με τον αδερφό μου, το Βασίλη Κλουβάτο, να δούμε τους στίχους που είχε γράψει. Ήταν οι στίχοι αυτού του τραγουδιού. Ο αδερφός μου εμπνεύστηκε τη μουσική αμέσως! Από την πρώτη στιγμή, αισθανθήκαμε ότι αυτό το τραγούδι ήταν τόσο δυνατό που δεν υπήρχε περίπτωση να περάσει απαρατήρητο. Το φοβερό είναι πως ακόμα και σήμερα όταν το παίζουμε στις συναυλίες ο κόσμος δείχνει τον ίδιο ενθουσιασμό όπως τότε που πρωτοβγήκε. Πιστεύω πως είναι το τραγούδι σταθμός στην καριέρα μου.

Ο τίτλος του τελευταίου άλμπουμ σας λέγεται «Διάφανα νερά». Μιλήστε μας γι’ αυτό αλλά και πώς προέκυψε η συμμετοχή του Γιάννη Γιοκαρίνη.
Σ.Κ.: Τα «Διάφανα Νερά» είναι μία δουλειά που μου έδωσε μεγάλη χαρά. Τα τελευταία χρόνια έκανα μόνο παραδοσιακούς δίσκους γιατί αυτό ήταν κάτι που μου είχε λείψει πραγματικά. Παράλληλα όμως, συγκέντρωνα υλικό για τη στιγμή που θα αποφάσιζα ότι έχω να πω κάτι καινούργιο που θα το θεωρούσα αξιόλογο. Έχοντας λοιπόν στο αρχείο μου τις μουσικές του αδερφού μου και τους στίχους του Στέλιου Μπικάκη, της Σωτηρίας Μπαβέλου, της Άννας Κουτουμάνου και του Μανώλη Αλεξάκη, ένιωσα ότι αυτά τα τραγούδια με άγγιζαν και ότι ήθελα να τα πω. Βεβαίως, το να έχεις ενορχηστρωτή το Θύμιο Παπαδόπουλο είναι μία σοβαρή αφορμή για να  κάνεις οτιδήποτε!
Η αρχική ιδέα ήταν ότι στο δίσκο θα συμπεριλαμβάνονταν και δύο παραδοσιακά κομμάτια. Μαζί με αυτά στην πορεία προστέθηκε το τραγούδι του Γ. Γαβριήλ σε στίχους Γ. Μπαγούλη αλλά και το τραγούδι έκπληξη του Γιάννη Γιοκαρίνη σε στίχους Μ. Αβατάγγελου. Η συμμετοχή του Γιάννη Γιοκαρίνη ήταν μία ιδέα που γεννήθηκε ένα απόγευμα όπου βρεθήκαμε να πίνουμε καφέ με κοινούς μας φίλους. Του ζήτησα να μου γράψει τραγούδια και μετά από λίγες μέρες με πήρε τηλέφωνο λέγοντάς μου πως τα είχε έτοιμα! Ουσιαστικά, τα «Διάφανα Νερά» είναι μία δουλειά που προέκυψε από μία παρέα φίλων και αυτό με ικανοποιεί περισσότερο από όλα.

 


Σε πάρα πολλές δισκογραφικές δουλειές  με νησιώτικο χρώμα -εδώ και χρόνια -κυριαρχούν  τα συρτά, λες και δεν υπάρχουν άλλοι ρυθμοί. Μαζί με αυτό στις ενορχηστρώσεις προστίθενται και μουσικά όργανα που δεν έχουν καμιά σχέση με τη νησιώτικη (αιγαιοπελαγίτικη)  παράδοση. Ποια είναι η γνώμη σας;
Σ.Κ.: Αυτό μάλλον συμβαίνει γιατί ο συρτός είναι ένας ρυθμός προσιτός και σε κάποιον που δεν έχει ασχοληθεί με τους παραδοσιακούς χορούς. Σίγουρα, υπάρχουν και άλλοι ρυθμοί που έχουν μεγάλο ενδιαφέρον όπως και διαφορετικοί τρόποι παιξίματος. Η γνώμη μου είναι πως όταν κάποιος ασχολείται με αυτό το είδος πρέπει να προσπαθεί να διατηρεί όσο περισσότερο μπορεί το παραδοσιακό άκουσμα. Από την άλλη, η παράδοση οφείλει να εξελίσσεται ώστε να παραμείνει ζωντανή. Πιστεύω ότι υπάρχει τρόπος να συμβαδίσουμε με το σημερινό ήχο χωρίς να προσβάλλουμε τις ρίζες μας.

Πόσο δύσκολο είναι βρει κανείς καλές μουσικές και αξιοπρεπείς στίχους  που να έχουν νησιώτικο χρώμα και να εκφράζουν το σήμερα;
Σ.Κ.: Προσωπικά δεν έχω δυσκολευτεί σε αυτό το κομμάτι.  Έχω θέσει κάποια κριτήρια και με βάση αυτά πορεύομαι. Αν φτάσει στα χέρια μου λ.χ. ένας στίχος που δεν με εκφράζει ή δεν μπορώ να τον υποστηρίξω,  δεν θα τον τραγουδήσω ποτέ.  Σε όλη τη διάρκεια της πορείας μου έδινα μεγάλη έμφαση στην επιλογή των στίχων. Πέρα από το νησιώτικο χρώμα, με ενδιέφερε πάντα το νόημα των τραγουδιών που λέω να είναι μεν ευκολονόητο αλλά ταυτόχρονα να δίνει και κάτι παραπάνω.
Ως προς το κομμάτι της μουσικής, το ότι συνεργάζομαι με τον αδερφό μου, ο οποίος ως συνθέτης με εκφράζει απόλυτα, έκανε σίγουρα τη διαδικασία της επιλογής τραγουδιών πιο εύκολη για μένα.


Πώς έχει εξελιχθεί η διασκέδαση σήμερα; Γλεντάει ο κόσμος στα μαγαζιά; Πώς είναι η συμπεριφορά του κόσμου στα παραδοσιακά πανηγύρια;
Σ.Κ.: Νομίζω πως σταδιακά γίνεται μία στροφή σε μικρότερους χώρους. Εκεί φαίνεται πως ο κόσμος νιώθει πιο οικεία και περνάει καλύτερα από ότι στα μεγάλα μαγαζιά. Θεωρώ πως όλα ακολουθούν μία κυκλική πορεία. Καταλήγουμε δηλαδή στο σημείο από όπου που ξεκινήσαμε. Τη δεκαετία του 90 η διασκέδαση στην Ελλάδα βρέθηκε στο απόγειο και μετά από αυτήν την περίοδο ήρθε ο κορεσμός. Παρά το γεγονός όμως ότι σήμερα υπάρχουν πολλά προβλήματα και καθόλου χρήματα, ο κόσμος δείχνει ότι έχει ανάγκη να ξεφύγει από όλο αυτό και να διασκεδάσει με την ψυχή του.

Τι σχεδιάζετε για το άμεσο μέλλον;
Σ.Κ.: Ένας άμεσος στόχος είναι η προώθηση της νέας μου δουλειάς. Σαν βασικός στόχος μου όμως, παραμένει πάντα  το να νιώθω ότι έκανα το καλύτερο δυνατό για το κοινό, τόσο μέσα από τις επιλογές στους δίσκους, όσο και στις ζωντανές εμφανίσεις.

 

 

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Εμένα δε με νοιάζει να μην έχω τίποτα, ίσα - ίσα μάλιστα, γιατί αλλιώς θα ντρεπόμουνα κιόλας.
Κατερίνα Γώγου

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

16/9/1953 Γεννήθηκε ο στιχουργός Κώστας Τριπολίτης
16/9/1977 Έφυγε από τη ζωή η Ελληνίδα σοπράνο Μαρία Κάλλας
17/9/1982 Πέθανε σε νοσοκομείο της Ρωσίας ο συνθέτης Μάνος Λοίζος
17/9/1988 Παρουσιάστηκε στο Ηρώδειο, το Άξιον Εστί του Μίκη Θεοδωράκη με τους Γιώργο Νταλάρα, Ανδρέα Κουλουμπή, Νικήτα Τσακίρογλου

ΤΥΧΑΙΑ TAGS