109 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
21.10.2018
Ορφέας | Main Feed
Κείμενο: Ε. Αργυρίου, Ε. Κουλούρη, Γ. Τζαγάκης, Β. Χαρδαλιάς

Ψαραντώνης, Ross Daly, Χειμερινοί Κολυμβητές, Β. Ρακόπουλος, Γ. Μπάϊλας: Η μουσική δεν έχει άκρη

Ορφέας

Οι Δημιουργοί της Περιφέρειας έρχονται στην Τεχνόπολη. Μία νεόφερτη προσπάθεια, ένα τριήμερο φεστιβάλ που φιλοδοξεί να καθιερωθεί ως θεσμός στο εξής, ξεκινά αύριο 7 Ιουλίου στην Τεχνόπολη του Δήμου της Αθήνας. Για τρεις ημέρες και σε τρεις διαδοχικές συναυλίες, διακεκριμένοι μουσικοί που ζουν και εργάζονται μακριά από την Αθήνα δίνουν ραντεβού με το πολίτες που αγαπούν την καλή μουσική και το καλό τραγούδι για να παρουσιάζουν τα έργα τους. Όπως πολύ εύστοχα σημειώνεται στο δελτίο τύπου που συνοδεύει τις εκδηλώσεις, η φιλοσοφία αυτού του νέου φεστιβάλ είναι να υπάρξει ένας ζωντανός διάλογος μεταξύ μουσικών της πρωτεύουσας και αξιόλογων δημιουργών της περιφέρειας, δίνοντας έμφαση στους ανθρώπινους εκείνους πυρήνες που γράφουν την ιστορία της πόλης τους και ανοίγουν τον δρόμο ώστε να διαμορφωθεί η σημερινή πολιτιστική μας ταυτότητα. Ένας από τους βασικούς σκοπούς αυτής της προσπάθειας είναι η ανάδειξη και η αποκατάσταση καλλιτεχνών που δεν έχουν τύχει της πρέπουσας προσοχής. Με το σκεπτικό αυτό, ο συνολικός χάρτης που θα διαμορφωθεί μέσα στο χρόνο, θα αποδείξει ότι η Ελλάδα αναπνέει καλλιτεχνικά σε όλη της την επικράτεια.
Η παρέα του Ορφέα συνάντησε την παρέα της περιφέρειας. Τέσσερις συνεργάτες  μας επιδίωξαν να μιλήσουν με κάποιους από τους καλλιτέχνες που συμμετέχουν στις συναυλίες του τριημέρου ώστε να ακουστεί μέσα από τις σελίδες του Ορφέα ο λόγος και η άποψή τους, λίγο πριν ηχήσουν τα όργανα στην καρδιά της Αθήνας.  Διαλέξαμε μία ατάκα του Ψαραντώνη να δώσει τον τίτλο σε τούτη τη δημοσίευση. Τους ευχαριστούμε και ευχόμαστε καλή δύναμη.
 
 
Ψαραντώνης: Δεν είναι η μουσική στάσιμη, δεν έχει άκρη
Του Γιώργου Τζαγάκη
 
Ο Αντώνης Ξυλούρης -κατά κόσμον Ψαραντώνης- γεννήθηκε και μεγάλωσε στα Ανώγεια της Κρήτης... Ασκητική φυσιογνωμία, διαθέτει φωνή με ιδιαίτερη χροιά αλλά και ιδιαίτερο ύφος  στο παίξιμο της λύρας, τραγουδάει και παίζει σχεδόν πάντα σκυφτός, συχνά με τα μάτια κλειστά, σπάνια αντικρύζει το κοινό...Απο το μικρό ορεινό χωριό της Κρήτης όπου μεγάλωσε πλαϊ στο αδελφό του Νίκου Ξυλούρη βρέθηκε να γοητεύει με τη λύρα του το κοινό στα μεγαλύτερα ευρωπαϊκά φεστιβάλ.Αυτή τη φορά καλείται να συμμετάσχει σ΄ ένα νέο εγχείρημα,ένα τριήμερο φεστιβάλ - αφιέρωμα στους «Δημιουργούς της Περιφέρειας» που διοργανώνει η «Τεχνόπολις» του Δήμου Αθηναίων και το οποίο φιλοδοξεί να παρουσιάσει ένα ζωντανό διάλογο μεταξύ μουσικών της πρωτεύουσας και αξιόλογων δημιουργών της περιφέρειας. Ο Ψαραντώνης μίλησε στον Ορφέα λίγο πριν την έναρξη του φεστιβάλ γι’ αυτό το εγχείρημα,για τις εμπειρίες του απο τις συμμετοχές σε φεστιβάλ του εξωτερικού,για την κρητική μουσική παράδοση και το μέλλον της,για την ίδια τη φύση της μουσικής και του καλλιτέχνη...
 
Πως βλέπετε αυτό το νέο θεσμό που εγκαινιάζει η ‘’Τεχνόπολις’’ του Δήμου Αθηναίων προσπαθώντας να καθιερώσει έναν ζωντανό διάλογο μεταξύ καλλιτεχνών της πρωτεύουσας και αξιόλογων δημιουργών της περιφέρειας;
Ψαραντώνης: Μου αρέσει πολύ αυτή ιδέα γιατί πιστεύω ότι εμείς οι πιο έμπειροι καλλιτέχνες πρέπει να συμπαραστεκόμαστε στους νέους...πρέπει εκείνοι να παίρνουν εικόνες απο εμάς τους μεγαλύτερους και να κάνουν κι αυτοί ωραία πράγματα,να προχωρούν τη μουσική παράδοση και να μαθαίνουν πράγματα απο εμάς...

Γνωρίζετε κάποια στοιχεία για τους καλλιτέχνες με τους οποίους θα συμπράξετε επί σκηνής-το μουσικό σχήμα "Γιάλα",την Ειρήνη Σακαλή και το Γιώργο Μπάϊλα; Πως νομίζετε ότι θα λειτουργήσει αυτή η συνεύρεση επί σκηνής;
Ψαραντώνης: Όλοι είναι καλοί και άξιοι καλλιτέχνες,πιστεύω ότι θα περάσουμε ωραία και σας καλούμε όλους να’ρθετε.Θα δούμε πως θα λειτουργήσει αυτό το σχήμα,κάθε καλλιτέχνης θα κάνει αυτό που ξέρει κι ότι προκύψει...

Πόσο δύσκολο θεωρείτε ότι είναι για έναν νέο δημιουργό της περιφέρειας που ζει μακριά απο την Αθήνα-το κέντρο όπου λαμβάνουν χώρα τα περισσότερα πολιτιστικά δρώμενα-να προσεγγίσει ένα ευρύτερο κοινό και να κάνει γνωστό το έργο του;
Ψαραντώνης: Το να κάνει ένας νέος καλλιτέχνης γνωστό το έργο του σ’ ενα ευρύτερο κοινό είναι αυτό που τον ικανοποιεί και του δίνει δύναμη να προχωρήσει. Εμφανίσεις όπως αυτές που θα γίνουν αυτές τις μέρες στην Τεχνόπολις βοηθούν σε αυτό. Οι νέοι πρέπει να προσπαθούν να παρουσιάζουν το έργο τους και στις μεγάλες πόλεις όπου υπάρχει ένα μεγαλύτερο κοινό που ακούει διαφορετικά πράγματα.
 
Εσείς πως καταφέρατε να κάνετε γνωστό το έργο σας σ’ ένα ευρύτερο κοινό,πώς απο τα Ανώγεια της Κρήτης βρεθήκατε στα μεγαλύτερα ευρωπαϊκά φεστιβάλ;
Ψαραντώνης: Εδώ και πολλά χρόνια-απο το 1982- παίρνω μέρος σε διάφορα φεστιβάλ που γίνονται στο εξωτερικό.Εκεί με άκουσαν οι ξένοι και με καλούν πια,έτσι έγινα γνωστός σιγά-σιγά. Πολλοί ξένοι καλλιτέχνες που είναι καλοί μουσικοί με κυνηγούν να παίξουμε παρέα, να παίζουν εκείνοι το όργανό τους και να βάζω κι εγώ τη λύρα μου...τους αρέσει η λύρα και την κοιτάζουν με δέος,τη θεωρούν πολύ πλούσιο όργανο...ο Nick Cave είναι ένας απο αυτούς τους καλλιτέχνες που με εκτιμά κι έχουμε παίξει μαζί μουσική.Πολλοί ξένοι καλλιτέχνες εκτιμούν την παράδοσή μας, μας αγαπούν.Την ιστορία μας μας τη διηγούνται καλύτερα εκείνοι στο εξωτερικό απ’ ότι εδώ, μας λένε ότι έχουμε την καλύτερη ιστορία του κόσμου,εδώ μας κρύβουν την ιστορία μας...απο την Ελλάδα ξεκίνησαν όλα,απο τους Μινωίτες, από τους πρώτους Έλληνες,αυτοί δημιούργησαν τη μουσική, αυτοί έπαιξαν τα πρώτα όργανα, τα τύμπανα των Κουρητών και οι αυλοί, αυτά ήταν τα πρώτα όργανα που έπαιξαν οι Έλληνες στον κόσμο.Αυτά δε μας τα λένε εδώ...Έξω μας λένε την ιστορία μας κι εδώ μας την κρύβουν...
 
Πως βλέπετε τον τρόπο με τον οποίο οι νεότεροι Κρήτες καλλιτέχνες αντιμετωπίζουν την κρητική μουσική παράδοση.Συμφωνείτε με την εξέλιξή της;
Ψαραντώνης: Πάρα πολύ καλά!Υπάρχουν πολλά παιδιά που παίζουν πολύ ωραία και θα βρεθεί κάποιο ταλέντο να κάνει καινούρια πράγματα...δεν είναι η μουσική  στάσιμη,δεν έχει άκρη...Δεν υπήρξαν ποτέ τόσα πολλά παιδιά στην Κρήτη να παίζουν λύρα...αυτό είναι η χαρά εμάς των μεγαλύτερων...

Είναι η μουσική τελικά τεχνική ή συναίσθημα;
Ψαραντώνης: Η τεχνική είναι τεχνική,το συναίσθημα πρέπει να το χει ο άνθρωπος...αν δεν το χει δε μαθαίνεται...ο καλλιτέχνης γεννιέται...δε γράφεται το συναίσθημα του καλλιτέχνη στο χαρτί,να το διαβάσει ο άλλος να το μάθει...δεν πουλιέται η λεβεντιά, ούτε αγοράζεται... δε μπορούν τα σχολεία να κάμουνε ένα Νίκο Ξυλούρη...καλό είναι να μορφώνεται κάποιος ,να γίνεται επιστήμονας αλλά ο μουσικός γεννιέται.

Ευχαριστώ πολύ γι’αυτή τη συνομιλία και καλή επιτυχία στις εμφανίσεις σας...
Ψαραντώνης: Ευχαριστώ πολύ κι εγώ.. Και να θυμάστε ότι η μουσική δεν έχει άκρη, ένα κομμάτι που θα παίξω-είτε δικό μου είτε παλιότερο-όσες φορές κι αν το παίξω καμιά φορά δε βγαίνει το ίδιο, η μουσική έχει άπειρα στολίσματα, ανεβάσματα,κατεβάσματα,είναι μια μάχη, ένας πόλεμος...βροντά ο Θεός και βρέχει...
 
 
 
Ross Daly: Η μουσική είναι η γλώσσα της συνομιλίας με ότι θεωρώ ιερό
Του Βασίλη Χαρδαλιά
 
Κύριε Daly, καταρχήν σας καλοσωρίζουμε στον Ορφέα, είναι μεγάλη η χαρά και η τιμή μου να κάνουμε μαζί αυτή τη συνέντευξη.
Ross Daly: Να'στε καλά.
 
Η χαρά είναι διπλή γιατί έχουμε και τη χαρά να σας φιλοξενούμε εκτός των άλλων ώς ένα δεξιοτέχνη ενός απο τα αρχαιότερα μουσικά όργανα που υπάρχουν στον Ελλάδικο χώρο, την Κρητική λύρα.
Ross Daly: Ναι, με τη διαφορά οτι η αρχαία ελληνική λύρα ήταν ένα είδος άρπας ας πούμε. Όμως αυτό το όργανο που παίζουμε σήμερα και που ονομάζεται λύρα, δεν έχει καμία σχέση με την αρχαία ελληνική λύρα που είναι ένα τοξωτό όργανο. Η κρητική λύρα είναι νεότερο όργανο απλώς η ονομασία είναι πολύ παλιά.

Ακόμα και έτσι, μετά απο χρόνια σπουδών και ταξιδιών σε όλο τον κόσμο, έρχεστε στην Αθήνα για μια συναυλία με μουσικούς απο όλη την Ελλάδα ουσιαστικά και θα ήθελα τη γνώμη σας γι αυτό το εγχείρημα.
Ross Daly: Βασικά, ερχόμαστε όχι με δημιουργούς απο όλη την Ελλάδα. Είναι μια συναυλία με τον Βασίλη Ρακόπουλο ο οποίος είναι ένας μουσικός που πέρασε κυρίως απο τον χώρο της Jazz και της σύγχρονης μουσικής, με την Κέλυ Θωμά που παίζει λύρα και με δύο ξένους μουσικούς, το Zohar Fresco που είναι από το Ισραήλ και παίζει κρουστά ενώ θα έιναι μαζί μας ο Miles Jay μουσικός που παίζει μπάσο, που είναι απο την Αμερική.
 
Η πρωτοβουλία της Τεχνόπολις του Δήμου Αθηναίων να φιλοξενήσει σε τρείς ημέρες δημιουργούς απο την περιφέρεια πώς σας φαίνεται; Το βλέπετε θετικά;
Ross Daly: Θετικά βέβαια, γιατι νομίζω γενικότερα το αστικό κέντρο της Ελλάδας, η Αθήνα, έχει την τάση να αγνοήσει την περιφέρεια ενώ τώρα που βλέπουμε μια σειρά εκδηλώσεων όπου τονίζεται η προσφορά της περιφέρειας είναι πολύ θετικό αυτό. Δεδομένου βέβαια οτι το πιό παραγωγικό κομμάτι της Ελλάδας είναι ανέκαθεν η περιφέρεια και όχι το αστικό κέντρο.

Μπορείτε να μας πείτε με λίγα λόγια τι θα μας παρουσιάσετε στην Τεχνόπολη;
Ross Daly: Θα παίξουμε κάποιες συνθέσεις του Βασίλη Ρακόπουλου, κάποιες συνθέσεις δικές μου, του Zohar Fresco και της Κέλυς Θωμά. Συνθέσεις τεσσάρων εκ των συντελεστών αυτής της συναυλίας.

Με αφορμή τη συναυλία στην Τεχνόπολη αλλά μια σειρά απο εμφανίσεις που κάνατε τον χειμώνα στο Θέατρο Ροές, σε τί διαφέρουν οι εμφανίσεις στην Αθήνα απο άλλες πόλεις και ανά τον κόσμο;
Ross Daly: Ναι, σε κάθε χώρο τα πράγμα είναι διαφορετικά απ'ότι είναι σε άλλους χώρους. Το θέατρο Ροές, που αναφέρετε, είναι ένα μικρό θέατρο που παρουσιάσαμε προγράμματα με ένα μικρό αριθμό συντελεστών. Κάθε φορά είχαμε ένα διαφορετικό καλεσμένο που τον τονίζαμε σε σύμπραξη με εμάς όπως τον Σωκράτη Σινόπουλο με πολίτικη λύρα, τον Zohar Fresco με κρουστά, οπότε κάθε εμφάνιση ήταν διαφορετική για να καταλάβετε.

Θα ήθελα να ταξιδέψουμε λίγο στο πλούσιο βιογραφικό σας. Αρχίσατε με κλασσική παιδεία με κιθάρα και τσέλο αλλά γοητευτήκατε απο τη μουσική της ανατολής...Τί είναι αυτό που σας έφερε αρχικά σε αυτά τα μουσικά μονοπάτια, και τελικά τι είναι αυτό που σας αρέσει και σας γοητεύει;
Ross Daly: Αρχικά απλώς ήταν ένα άκουσμα που ασκούσε έντονη επιρροή απάνω μου χωρίς να πολυκαταλαβάινω για πιο λόγο είχε αυτή την επίδραση και την έλξη. Αργότερα κατάλαβα ότι η μουσική με την οποία ασχολούμαι εγώ – πολλές φορές χαρακτηρίζεται ανατολίτικη, προτιμώ ένα άλλο όρο, “τροπική”, απο τη λέξη τρόπος που στη μουσική σημαίνει κλίμακα – βρίσκεται κυρίως στην ανατολή αλλά όχι αποκλειστικά. Επίσης διαπίστωσα οτι αυτό που με ενδιαφέρει στη μουσική είναι η έννοια της διαχρονικής αξίας και βέβαια στις διάφορες ζωντανές παραδόσεις ανα τον κόσμο, βρίσκουμε πράγματα που έχουν αυτή τη διαχρονική αξία. Όχι όμως οτι κάθε τι παραδοσιακό έχει μέσα του αυτή τη διαχρονική αξία. Κάποια πράγματα την έχουν, κάποια ανήκουν απλώς στη σφαίρα της συνήθειας. Εμένα δε με ενδιαφέρει η συνήθεια. Στα πράγματα που έχουν διαχρονική αξία, διέκρινα στην όλη νοοτροπία της τροπικής μουσικής οτι σε αντίθεση με το δυτικό κόσμο που τείνει να τονίζει (ώς και σε υπερβολικό σημείο) την έννοια της προσωπικής έκφρασης, η τροπική μουσική τείνει να ασχολείται με αυτό που είναι πέρα απο το προσωπικό. Δεν τους ενδιαφέρει η προσωπική έκφραση, δηλαδη το “αισθάνομαι κάποια πράγματα” και τα βγάζω απο μέσα μου. Τους ενδιαφέρει η τέχνη ώς ένα μέσο για να φτάσεις πέρα απο το προσωπικό και νομίζω οτι αυτό είναι που έχει περισσότερο ενδιαφέρον για εμένα, και εκεί βρίσκεται η ουσία στη μουσική που ασχολούμαι. Δεδομένου οτι πάντα θεωρούσα οτι η μουσική είναι η γλώσσα της συνομιλίας με ότι θεωρώ ιερό και αυτός είναι ο λόγος που ενδιαφέρομαι για τη μουσική ώς τρόπο για να πάς πέρα απο το προσωπικό.

Έχετε ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο, έχετε παίξει σε πολλούς χώρους και δείχνετε στους ανθρώπους μια διαφορετική μουσική απο αυτή που έχουν συνηθίσει. Πώς νιώθετε γι αυτό; Ποιά είναι η ανταμοιβή σας; Μπορείτε να την προσδιορίσετε;
Ross Daly: Καταρχήν όση ώρα παίζουμε, και εγώ και οι συνεργάτες μου, δε σκεφτόμαστε τίποτα. Δεν έχουμε ούτε εικόνες στο μυαλό μας. Προσπαθούμε να βρεθούμε σε μία κατάσταση κενή και να λειτουργούμε ώς αγωγοί της μουσικής. Αυτό σημαίνει ότι ο κάθε ακροατής που παίρνει αυτό που έχουμε να δώσουμε εμείς, το εισπράττει με τους δικούς του όρους, τις δικές του ανάγκες και τη δική του ερμηνεία. Δηλαδή, δε λέμε οτι αυτό το κομμάτι μιλάει γι'αυτό, εκείνο για κάτι άλλο, όχι. Πρόκειται για μία μουσική που ό ακροατής την εισπράττει και την δέχεται όπως μπορεί και όπως θέλει ο ίδιος, όπως ταιριάζει στην ιδιοσυγκρασία του. Έτσι όταν βλέπουμε έναν ακροατή που λαμβάνει αυτό που εμείς του προσφέρουμε και λέει οτι έχει μια εμπειρία βαθύτερη απο την απλή διασκέδαση, τότε εμείς είμαστε ευχαριστημένοι. Τί ακριβώς εισέπραξε όμως αυτός ο άνθρωπος έιναι καθαρά δικό του θέμα.
 
Να ρωτήσω δύο λόγια για την Κρήτη που ζείτε πολλά χρόνια. Είναι ο τόπος σας; γιατί εγκατασταθήκατε εκεί;
Ross Daly: Είναι σίγουρα ο τόπος που ζω. Κοιτάξτε, αυτές οι αποφάσεις δεν έχουν γιατί. Είναι πράγματα που συμβαίνουν στη ζωή. Πρέπει να είναι ελάχιστοι οι άνθρωποι που αποφασίζουν να πάνε να ζήσουν σε κάποιο μέρος. Εγώ σίγουρα δεν ανήκω σε αυτήν την κατηγορία. Είμαι ένας άνθρωπος που θα τον χαρακτηρίζαμε ταξιδιώτη. Βρίσκομαι σε ένα διαρκές ταξίδι και κάποια στιγμή όπως συμβαίνει σε όλους τους ταξιδιώτες που δεν παγιδεύονται απο το ταξίδι, αλλά το βιώνουν πραγματικά, το ταξίδι σταματάει κάπου γεωγραφικά. Και αυτό γίνεται με ένα τρόπο που δεν τον καταλαβάινει ούτε ο ίδιος  ταξιδιώτης πολλές φορές. Ο τόπος στον οποίο σταματάει το ταξίδι του, είναι ο τόπος που κέρδισε. Συχνά λέμε οτι ο τόπος κερδίζει έναν άνθρωπο αλλά για τον ταξιδιώτη ειναι αυτός που κερδίζει τον τόπο. Όχι βέβαια με την έννοια της ιδιοκτησίας, αλλά με την έννοια του “ανήκω”. Φυσικά εγώ μπορώ αν θέλω να κάτσω και να ψάξω τον λόγο που το ταξίδι μου σταμάτησε γεωγραφικά εδώ.

Θα μπορούσαμε να πούμε οτι ένας απο τους λόγους είναι και ο Λαβύρινθος; Μιλάω για το μουσικό εργαστήρι που έχετε ιδρύσει στην Κρήτη.
Ross Daly: Είναι σίγουρα ο λόγος της επιστροφής μου στην Κρήτη. Εγώ έμεινα στην Κρήτη δεκατρία χρόνια και μετά έφυγα απο εδώ και πήγα στην Αθήνα για δώδεκα. Ενώ όμως ποτέ δε θεωρούσα τον εαυτό μου κάτοικο Αθηνών, πάντα με θεωρούσα περαστικό, αυτό το πέρασμα κράτησε όμως 12 χρόνια. Η επιστροφή μου στην Κρήτη ήταν και απο την πρόταση που μου κάνανε να μεταφέρουμε το μουσικό μας εργαστήρι στην Κρήτη και συγκεκριμένα στο Χουδέτσι που βρίσκεται σήμερα.

Μιλήστε μου λίγο γι'αυτό. Πώς πήρε το όνομά του;
Ross Daly: Και το συγκρότημά μας, και μια εταιρεία παραγωγής που είχαμε κάποτε, και το μουσικό μας εργαστήρι πάντα είχε την ονομασία Λαβύρινθος. Από το 1981 υπάρχει αυτή ή ονομάσία και την χρησιμοποιήσαμε για να καλύψουμε το σύνολο των δραστηριοτήτων μας. Τα εκπαιδευτικά προγράμματα, τις δημιουργίες μας, εκδόσεις...οτιδήποτε άλλο.

Γνωρίζω πως ασχολείστε με το Ιnternet εκτενώς και το χρησιμοποιείτε ευρέως και στο μουσικό σας εργαστήρι. Ποιά προβλήματα του Λαβύρινθου βοήθησε το διαδίκτυο ωστε να ξεπεραστούν;
Ross Daly: Καταρχήν επικοινωνιακά πράγματα. Η δουλειά που κάνουμε εδώ, σε ένα μικρό χωριό της ενδοχώρας της Κρήτης χωρίς το Internet θα ήταν ανέφικτη. Αν όχι εντελώς ανέφικτη, θα ήταν πολύ πιο δύσκολη η δουλειά μας. Το Ιντερνετ μας διευκολύνει γιατι μπορούμε στοχευμένα να βρίσκουμε με μεγάλη ευκολία ανθρώπους που ενδιαφέρονται για αυτά που προσφέρουμε εμείς. Εμείς μπορούμε να τους βρίσκουμε εύκολα και εκείνοι μπορούν να μας βρίσκουν εύκολα, ενώ παλαιότερα θα ήταν πάρα πολύ ακριβή και η δύσκολη η δουλειά της γνωστοποίησης του έργου μας, του προγράμματος σεμιναρίων κλπ. Οπότε τώρα ο καθένας με το Ιντερνετ έχει πολύ μεγαλύτερη ευκολία να βρεί αυτό που τον ενδιαφέρει, να δικτυωθεί πιο αποτελεσματικά και έτσι θεωρώ πως αυτό το εργαλείο έχει για εμάς πολύ θετικές επιπτώσεις.

Θα ήθελα να σας ρωτήσω πως η μουσική όπως την αντιλαμβάνεστε, μπορεί να μας βοηθήσει να ξεπεράσουμε τα προβλήματά μας στην Ελλάδα. Αναφέρομαι στην Ελλάδα γιατί όλοι στην ίδια χώρα ζούμε και έχουμε λίγο πολύ τα ίδια προβλήματα. Μπορεί η μουσική να βοηθήσει με κάποιο τρόπο;
Ross Daly: Θα σας απαντούσα το εξής. Ένα πράγμα που ξέρω σίγουρα είναι οτι η μουσική μπορεί να σου δώσει ότι της ζητήσεις. Τι θέλω να πώ: Ένας άνθρωπος μπορεί να πεί οτι “εγώ θέλω τη μουσική να με συνοδεύσει στη διασκέδασή μου”,  άλλος μπορεί να ζητήσει απο τη μουσική να τον πάει πέρα απο τα όρια του εαυτού του. Και τα δύο θα τα πετύχει η μουσική. Όμως πρέπει να το ζητήσεις. Και φυσικά όταν το ζητήσεις πρέπει να είσαι διατεθειμένος να δώσεις και εσύ προκειμένου να πάρεις αυτό που ζήτησες. Δεν μιλάω για χρήματα, φυσικά και όχι. Όμως αν ζητήσεις απο τη μουσική να σε συνοδεύσει στη διασκέδασή σου τότε είναι πολύ λίγα αυτά που θα χρειαστεί να δώσεις. Άν όμως ζητήσεις να σε πάει πέρα απο τα όρια του εαυτού σου, σε άλλες διαστάσεις και σε άλλες πραγματικότητες ακόμη, μπορεί να συμβεί. Εκεί όμως πρέπει να είσαι έτοιμος να κάνεις μια πολύ σημαντική κατάθεση, κυρίως να δώσεις προσοχή και αφοσίωση. Οπότε εγώ δεν μπορώ παρα να θεωρήσω οτι για τους νέους (και όχι μόνο) η μουσική είναι ένα πάρα πολύ σημαντικό πράγμα που μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο στη ζωή του κάθε ανθρώπου.
 
Τι θα συμβουλεύατε έναν νέο μουσικό που έχει την ίδια λαχτάρα με εσάς για να μάθει μουσική;
Ross Daly: Θα τον συμβούλευα να είναι διαρκώς σε αναζήτηση, σε έρευνα, σε μία μαχητική διάσταση. Καμιά φορά βλέπω ανθρώπους που δείχνουν ένα ταλέντο ή κάποια ικανότητα σε μια μικρή ηλικία και το οικογενειακό τους περιβάλλον, ή κάποιοι άλλοι παράγοντες, τους κατευθύνουν σε καριέρες, σε ηλίθιες εκπομπές που προσφέρει η τηλεόραση, που προσπαθούν να προωθήσουν πιτσιρικάδες ουσιαστικά. Αυτό το θεωρώ έγκλημα γιατι δε βάζουν σοβαρούς στόχους παρα μόνο να γίνουν πλούσιοι και διάσημοι που έτσι όπως είναι τα πράγματα, δε θα γίνουν ποτέ. Ενώ το να ασχοληθούν με τη μουσική είναι μια πολύ σοβαρή δουλειά που θέλει πολλά χρόνια. Βέβαια αυτή τη δουλειά δεν πρέπει να την αντιλαμβανόμαστε ώς αγγαρεία γιατι τότε καλύτερα να μήν την κάνουμε καθόλου. Ο άνθρωπος που αγαπάει τη μουσική, την δουλειά που πρέπει να κάνει για την μάθει, τη χαίρεται. Δε τη φοβάτε ούτε λυπάται τον κόπο του. Είναι χαρά του αυτή η δουλειά. Οπότε έιναι σημαντικό για κάποιον που θέλει να ζήσεις με την μουσική σε κεντρική θέση στη ζωή του, να βλέπει τη μουσική διαρκώς απο μια διάσταση που να θέλει να μαθαίνει και να προχωράει.

Και μια τελευταία ερώτηση. Μιλήστε μας λίγο για τα μελλοντικά σας σχέδια. Ετοιμάζετε δισκογραφία; Ετοιμάζετε συναυλίες; Τί σκοπεύετε να κάνετε στο άμεσο μέλλον;
Ross Daly: Στο άμεσο μέλλον έχω σκοπό να κάνω ότι έκανα στο άμεσο παρελθόν (γέλια). Δηλαδή όλα τα εκπαιδευτικά που κάνουμε και όλες οι δραστηριότητες θα συνεχιστούν. Έχω απλά σκοπό να συνεχίσω να ασχολούμαι με τη μουσική όπως ασχολούμαι όλα αυτά τα χρόνια. Έχουμε βέβαια και  διάφορες συναυλίες σε διάφορα σημεία της Ελλάδος και του εξωτερικού αλλά αυτή η συναυλία στην Αθήνα θα είναι και η μοναδική στην πόλη αυτή.
 
Κύριε Daly σας ευχαριστώ πολύ για αυτή τη συνομιλία, ελπίζω να σας δώ στην Τεχνόπολη, καλύτερο απο ποτέ.
Ross Daly: Εγώ ευχαριστώ, να είστε καλά. 
 
 
Αργύρης Μπακιρτζής, Χειμερινοί Κολυμβητές: Πάντα πρόθυμοι για το κακό
της Εύης Αργυρίου
 
Μετά από 32 χρόνια μουσικής πορείας, τι χαρακτηριστικά  πιστεύετε ότι έχει το στίγμα που χτίζετε τόσα χρόνια και συνεχίζετε να αφήνετε μέχρι σήμερα;
Αργύρης Μπακιρτζής: Δεν επιθυμώ να δώσω στους ακροατές μας τέτοιου είδους πληροφορίες, γιατί θα είναι σαν να τους καθοδηγώ πώς να ακούσουν  τα τραγούδιά μας και τον ρόλο του καθοδηγητή δεν τον έχω υιοθετήσει  ακόμη. Και εξάλλου δεν είναι αυτό δική μου δουλειά.

Το γεγονός ότι ξεκινήσατε από την Θεσσαλονίκη και όχι από κάποια πιο μικρή πόλη επαρχίας αποτέλεσε βήμα για την πορεία σας;
Αργύρης Μπακιρτζής: Μάλλον θα εννοείτε «εφαλτήριο» αντί «βήμα». Δε νομίζω. Και η Θεσσαλονίκη μια μικρή επαρχιακή πόλη είναι σήμερα, ανάμεσα στην Αθήνα και την Κωνσταντινούπολη. Οπωσδήποτε όμως κατά κάποιον τρόπο μας σφράγισε και μας σφραγίζει, χωρίς μ’ αυτό να υπονοώ κάτι θετικό ή αρνητικό.

Πιστεύετε ότι η ελληνική μουσική σήμερα έχει πολιτισμική ταυτότητα που να καλύπτει ένα ευρύ φάσμα της διαφορετικής μουσικής κουλτούρας των περιοχών της Ελλάδας;
Αργύρης Μπακιρτζής: Τι εννοείτε με το «ελληνική μουσική σήμερα»; Μήπως την «άλλ’ αντ’ άλλων ελληνική μουσική του σήμερα»; Μήπως εννοείτε τη μουσική  που προβάλλει η τηλεόραση, ή περιπτώσεις σαν του αγαπητού Ψαραντώνη; Αν καταλαβαίνω την ερώτηση, διακρίνω κάλυψη πολύ περιστασιακά.

Είστε μία από τις μακροβιότερες μουσικές παρέες. Η συλλογική αισθητική που δημιουργείται από μια παρέα είναι απαραίτητη για την πιο ουσιαστική και πετυχημένη κατάθεση μιας μουσικής ταυτότητας;
Αργύρης Μπακιρτζής: Δεν μπορώ ούτε θέλω ούτε με ενδιαφέρει να απαντήσω στο τί είναι απαραίτητο για να προσεγγίσουμε την ουσία  μιας πετυχημένης μουσικής ταυτότητας. Και για λόγους αισθητικούς.

Είναι στα σχέδια σας μια καινούργια δισκογραφική δουλειά;
Αργύρης Μπακιρτζής: Οπωσδήποτε. «Πάντα πρόθυμοι για το κακό».
 
 
 
Δυο λόγια από το Βασίλη Ρακόπουλο
Της Ειρήνης Κουλούρη
 
Κύριε Ρακόπουλε, μιλήστε μας για αυτήν τη μουσική παράσταση, όπου θα παίξετε μαζί με τον Ross Daly.
Βασίλης Ρακόπουλος: Θα είναι κάτι καινούριο.Το αποτέλεσμα θα είναι ένα είδος εξισορρόπησης αυτών των τάσεων (παραδοσιακής και τζαζ μουσικής). Δηλαδή, ναι μεν υπάρχουνε οι παραδοσιακές ρίζες, αλλά, υπάρχουνε και διάφορες εκδοχές σύγχρονες, ώστε αυτό που θα βγει και θα ακουστεί, να ανήκει στο «τώρα», αυτήν τη στιγμή. Δεν θα κάνουμε μία μουσιακή παράσταση κομματιών.Θα είναι δηλαδή μία παράσταση αρκετά ζωντανή που θέλει να δώσει κάτι στον κόσμο. Τώρα, τα ηχοχρώματα και τα στυλιστικά στοιχεία, θα είναι διαφορετικά. Μπορεί να ακουμπάνε και στην παραδοσιακή, μπορεί να ακουμπάνε και στην τζαζ μουσική, μπορεί να ακουμπάνε και σε σύγχρονη μουσική.
 
 
 
Γιώργος Μπάϊλας
Της Ειρήνης Κουλούρη
 
Μιλήστε μας για την εκδήλωση  «δημιουργοί της περιφέρειας», στην Τεχνόπολη, στο Γκάζι, καθώς, σκοπός είναι να  καθιερωθεί.
Γιώργος Μπάϊλας: Αυτή η εκδήλωση δίνει ευκαιρία σε όλους τους καλλιτέχνες οι οποίοι δραστηριοποιούνται στην Περιφέρεια γενικώς, να προβάλουν το έργο τους και να παρουσιάσουν τις μουσικές τους δημιουργίες. Αναμφισβήτητα λοιπόν η καθιέρωσή της αποτελεί μία σημαντική πράξη και οφείλουμε όλοι να τη στηρίξουμε. Είναι σημαντικό να μπορεί ο κάθε καλλιτέχνης που ζει σε μία επαρχιακή πόλη ή ένα νησί να γνωρίζει πως έχει τη δυνατότητα να απευθυνθεί σε ευρύτερο κοινό και να γνωρίσει τις δημιουργίες του που με αγάπη έπλασε. 

Ποιές είναι οι προσδοκίες σας από το μουσικό αυτό γεγονός.
Γιώργος Μπάϊλας: Δεν υπάρχουν προσδοκίες. Προσωπικά δεν αποσκοπώ κάπου λαμβάνοντας συμμετοχή σε αυτή την εκδήλωση. Αυτό που με ευχαριστεί είναι πως μπορώ να πω κάποια τραγούδια και να γνωρίσει περισσότερος κόσμος τις μουσικές μου δημιουργίες.

Νομίζετε, τελικά,  είναι πιο εύκολο για έναν καλλιτέχνη να προοδεύσει, όταν  ζει  σε επαρχία,  δηλαδή  σε  μικρή κοινωνία, επειδή αυτή τον στηρίζει με αγάπη;
Γιώργος Μπάϊλας: Πιστεύω πως εάν αξίζουν όσα δημιουργεί ένας καλλιτέχνης το κοινό τον στηρίζει γιατί συγκρίνει το μουσικό του «έργο» με άλλα που παρουσιάζονται από διαφορετικούς ανθρώπους. Είναι σπουδαίο να σε στηρίζει ο τόπος σου και να εκτιμά όλα αυτά που δημιουργείς και μάλιστα όταν τα συγκρίνει με άλλα που κατά κόρον προβάλλονται από τα ΜΜΕ. 

Γράφετε σε στυλ ρεμπέτικου, αλλά και σε στυλ παραδοσιακό. Γράφετε και στίχο αλλά και μουσική. Μιλήστε μας σχετικά.
Γιώργος Μπάϊλας: Είχα την ευτυχία να γεννηθώ σε ένα νησί που έζησε ο μεγάλος δάσκαλος του ρεμπέτικου τραγουδιού ο Μάρκος Βαμβακάρης. Μεγάλωσα με τα ακούσματά του, από αυτά επηρεάστηκα και με βάση αυτά δημιούργησα. Ο ίδιος δεν ήταν απλά αρεστός από το ευρύ κοινό αλλά αποτέλεσε και σπουδαίο πρότυπο.

Ποιοί οι συνθέτες που θαυμάζετε;
Γιώργος Μπάϊλας: Η Ελλάδα έχει γεννήσει σπουδαίους μουσικοσυνθέτες. Θαυμάζω όλους όσους έγραψαν ρεμπέτικα τραγούδια. Ωστόσο αυτούς που ξεχωρίζω σαν συνθέτες από το ευρύτερο μουσικό φάσμα είναι ο Μάνος Χατζιδάκης, ο Μάνος Λοϊζος και ο Δημήτρης Λάγιος. Επίσης μου αρέσουν πολύ ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου και ο Σωκράτης Μάλαμας. 

Ποιά τα μελλοντικά σας ... μουσικά  σχέδια;
Γιώργος Μπάϊλας: Τα μελλοντικά μουσικά μου σχέδια είναι να μείνω ως έχω. Και τι εννοώ με αυτό; Παίρνοντας ερεθίσματα από την καθημερινότητα και τη ζωή να φτιάχνω θέματα που θα αποτελούν αιτίες να στιχουργώ και να συνθέτω τραγούδια. Σας ευχαριστώ πολύ.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

Σχόλια  

 
0 #1 Βαγγέλης 12-07-2011 17:11
Ο Ross είναι νέος Έλληνας Συνθέτης. Απλά ακόμη δεν το έχουμε συνειδητοποιήσει

Ευχαριστούμε για το άρθρο.

:-)
Παράθεση
 

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Οι υπάλληλοι όλοι λιώνουν και τελειώνουν σαν στήλες δύο - δύο μες στα γραφεία.
Κώστας Καρυωτάκης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

21/10/1907 Γεννήθηκε ο σουρεαλιστής ζωγράφος και ποιητής Νίκος Εγγονόπουλος
22/10/1937 Γεννήθηκε ο συνθέτης Μάνος Λοίζος

ΤΥΧΑΙΑ TAGS